Najgorsze w gorsecie było to,
że kiedy upadały mi drobne, udawałam, że to bez znaczenia.
Nie mogłam się po nie schylić.
Od tamtej pory udaję, że nie dbam o to, czego nie mogę mieć.
KONIEC MIŁOŚCI
Piecze.
-Ogórek? -Nie, krem na twarzy.
-Zaraz złagodzimy to aloesem. -Nie bądź beksą, Debi.
Mijal! Skup się. Masz być skoncentrowana.
Więcej radości. Unieś nogę.
Jak Ofelia. Zobacz, jak pozuje.
Więcej gracji, dawaj.
Złączcie nogi. Muszę pokazać obie rajstopy.
-Są takie same! -Nie, twoje są ciaśniejsze.
-Musimy to robić teraz? -Tak, Tam. Pomogłabyś.
Pomagam, ale wy pomóżcie mi. Muszę to skończyć na jutro.
Mój pierwszy klient. Nie mogę nawalić.
Klient?
Nic takiego. Jestem teraz community manager.
-Nic nie mów, Ofelia. -Praca to praca.
Musiałam zastąpić czymś radio.
Jesteś CM? Mam w tym koleżankę, dobrze jej idzie.
Pracuje dla międzynarodowych marek.
Daj mi jej numer! Może nawiążemy współpracę.
Ja pracuję dla fabryki produkującej rajstopy dla cukrzyków.
Rodzinna firma.
A co z gazetą? Nie wyszło?
Odkąd zwolnili Martina i zatrudnili młodych,
nie dają mi ani jednej kolumny.
Mówią, że feminizm i związki to przeszłość.
I że ciągle mówię o tym samym. Nie wierzę.
Tami, jak skończę z siostrą, zrobię brwi tobie.
Dobra, dziewczyny. Mijal.
Uśmiech! Cukrzyca nie jest taka zła.
KOBIETY W MOIM ŻYCIU
Religia nie jest dla mnie.
Ale nie ignoruję jej, jakby nic się nie wydarzyło.
Dlatego nie mogę znieść tego miasta.
Tami je kocha. Sprzedaje je jak polityk.
Nie mam nic przeciwko, ale...
Jestem najmłodsza, powinnam przeżywać historię jak one
i robić to, co robiły w przeszłości.
Nie chcę tego.
Tami, nie powinnyśmy nagrywać w łazience.
Mogę zostać przy wizie turystycznej, zanim nie wyrobię nowej?
Jak to nie wiesz? To twoja praca. Dobrze, zaczekam.
Czekaj.
-Mamo! Dźgnęłaś mnie! -Już dobrze.
-Przepraszam. -Potrzebujemy zszywacza.
-Tami, masz zszywacz? -Nie.
Co? Nie ma w tym domu zszywacza?
Mamo, muszę wysłać dziś pieniądze.
-Koniecznie teraz? -Tak.
-Nie możesz odmówić. -Nie zaczynaj, Tami.
Dlaczego ma spełniać wszystkie zachcianki?
Wyglądam fatalnie w tej sukni.
-Nieprawda. -Wszystkie są takie same.
Suknia Shirley Plotki była jak Diany.
Przestań, nie mogę.
To ja nie mogę.
Nie powinieneś już mi tego zdjąć?
-Jeszcze pięć minut. -Jak wyłysieję, zabiję cię.
Takie są instrukcje.
Tato, próbuję się do ciebie dodzwonić. Możesz odebrać, proszę?
To pilne.
-Nie strasz mnie, Laura. -Nic nie mówię.
Uspokój się i zadzwoń ponownie.
-Dobrze, zadzwonię. -Spokojnie!
-Muszę jeszcze zrobić makijaż! -Pa.
Dostanę zawału.
Tato, oddzwoń, proszę. Zadzwonię do mamy.
Możesz odebrać?
Odkąd byłam mała, zawsze marzyłam o idealnej rodzinie, ale bez dzieci.
Istnieje coś takiego?
Dla mnie tak.
Zawsze marzyłam, że zestarzeję się u czyjegoś boku.
Silna, niezniszczalna miłość.
Na wiele lat. Miłość mojego życia.
Dla hetero pewnie idzie to w parze z macierzyństwem.
Nie płacz, Debi.
Chodzi o pieniądze?
Zapomnij o tym!
Odwołane wesele jest dużo tańsze niż rozwód.
-Pomyśl tylko... -Nie w tym rzecz!
Jeśli nie odwołujesz, to wstawaj!
Wyjdziesz opuchnięta na zdjęciach.
Nie chcę zdjęć.
-Debi, daj spokój. -Nigdy nie lubiłam być obserwowana.
Trochę na to za późno. Jesteś panną młodą.
Nie mogę.
Co cię trapi?
Życie po ślubie? Nie będzie się dużo różniło od tego teraz.
Nie o to chodzi.
Wspólne mieszkanie? Mieszkasz już z Gabym.
Lubię z nim mieszkać.
Ja chyba nigdy z nikim nie zamieszkam.
Tylko o tym pomyślę i...
Więc o co chodzi?
Wstydzę się.
Rozumiesz?
Że bierzesz ślub?
Nie, wejść tam...
Że wszyscy będą na mnie patrzeć. Nie chcę tego.
Masz tremę!
Nie płacz, zajmę się tym.
Zaraz to naprawimy.
Nie przejmuj się.
Lau, potrzebna interwencja dla Debi.
Porozmawiaj ze swoim dilerem. Potrzebny zestaw fantasy.
Trochę ekstazy dla mnie. Dla ciebie pewnie piguła, a dla Debi...
Kokaina może?
Nie wiem.
Mnie to sprowadza na ziemię, ale ty możesz mieć paranoję.
Skręt.
I skręt dla Debi. To na razie wystarczy.
Dawaj, przynieś zestaw ratunkowy.
Posłuchaj. Spójrz na mnie.
Spójrz na swoją twarz!
-Uspokój się. -Tak.
Nałóżmy makijaż i dokończmy przygotowania.
Potem idziemy, dobra?
Zaczęłam pracować bardzo młodo.
Przeprowadziłam się do Izraela.
Kiedy studiowałam,
żeby nauczać Tory,
pracowałam jako opiekunka.
Byłam w Izraelu pięć lat.
Dlatego tak późno wyszłam za mąż.
Miałam 25 lat.
Przestań czesać tę perukę, bo wylecą z niej wszystkie włosy!
Może sam to zrób? Czeszesz lepiej.
-Jestem zajęty. -Dzień dobry!
Popatrz.
Jak ci się podoba?
Idealne na ślub wnuczki, prawda?
Piękne. Pomogę ci...
Co jest, tato?
Nie jesteś ubrany. Późno już.
-Nie idę. -Jak to?
Wiedziałaś o tym?
Nie wtrącam się.
-Dlaczego nie idziesz? -To świątynia reformowana.
Tak, tato. Jest reformowana.
Reformowana.
I powinieneś być wdzięczny.
To pewnie twoja jedyna wnuczka, która bierze ślub w świątyni.
A być może jedyna, która bierze ślub.
O czym ty mówisz?
Tato, wystarczy scen na dzisiaj.
Nikt mnie nie pytał.
A kto miał cię pytać?
Mężczyźni i kobiety w jednym miejscu.
Wiesz co? Rób, co chcesz.
To ty przegapisz ślub swojej wnuczki.
W waporyzatorze dobre jest to, że nie powoduje kaszlu.
Nie drapie cię w gardle. Palący się papier śmierdzi.
Nic nie czuję.
Pal dalej.
To dla ciebie bezpieczne?
Nie jestem w ciąży.
Ale mieszanka ekstazy
z hormonami może dać odwrotny skutek.
Nie powinnyśmy spytać Ruthie?
Wyobrażacie sobie brać ślub naprawdę?
Jak to „naprawdę”?
Gdybyśmy były religijne.
Jako dziewica.
-Dziewica! -Okropność.
Jak boisz się tego, wyobraź sobie seks.
Nikt nie pieprzy się w dniu ślubu.
Pijani, spoceni, odstawieni, na haju,
stopy w plastrach...
Ktokolwiek mówi, że tak, kłamie.
-Ty będziesz brała ślub? -Nie wiem. Mam nadzieję.
A jak cię zostawi?
Dziecko będzie twoje. Ty je urodzisz, dasz nazwisko.
Weź ślub i będziesz miała alimenty.
Dziewczyna, Laura zapłaciła.
-Tak. -Ekstazy...
jest na mnie.
-Serio? -Zapłacę ci w poniedziałek.
Tata miał mi dzisiaj zapłacić i nie zrobił tego.
Mówiłam, żebyś nie dawała mu pieniędzy.
Wiedziałam, że je stracisz.
Możesz mnie nie straszyć?
Mówisz, że będę samotną matką, a ja nie mogę mówić źle o twoim ojcu?
Dziewczyny.
Muszę się przejść.
-Chodźmy. -Złap ją.
Zostaw.
Odeszła...
A ja zostałam po drugiej stronie muru.
To znaczy...
Zostawiła mnie tam.
Była moją jedyną przyjaciółką.
Mam koleżanki.
Ale były rzeczy, które dzieliłam tylko z tobą.
Musiałam się bardzo starać, żeby i one nie zniknęły.
Czytałam nowele,
jak gdyby były Torą.
Żeby się nie pogubić.
Kiedy przyszłaś na mój ślub,
poczułam, że ten świat wrócił.
Jakby zakwitł od nowa.
I nie jest to już tylko świat Tamary.
Nie tylko ty dodajesz mi odwagi.
To także świat Ofelii.
A może i mój.
I mojego dziecka.
Dziękuję, Tam.
Mam ochotę wskoczyć do mykwy.
Idziemy?
Powiemy, że ja też biorę ślub i wejdziemy razem.
Chcemy to zobaczyć.
Proszę.
Nagie kobiety zanurzone w fontannie...
To nie fontanna, to basen.
Nago czy w majtkach?
Przestań! Nakręcam się.
-Ja też. -Przestańcie, to czysta rzecz.
Czystość zawsze mnie nakręca.
Kiedy woda dociera do łechtaczki,
wiedzą już, że znów będą uprawiać seks z mężem.
Intymność.
To przygotowanie jest seksowne.
Debi, ty też uważasz, że nie ma ortodoksyjnych lesbijek?
-Jest już? -Nie.
-Powinna już być, prawda? -Była z Tamarą.
Dokąd poszła?
Nie wiem.
Tamara nie odbiera.
Mamo, gdzie są Debi i Tamara?
Nie mogą być daleko. Pewnie zaraz przyjdą.
Nie odbiera telefonu.
Przepraszam, matka panny młodej?
-Tak. -Rabin nie przyjdzie. Jest chory.
Co mu jest?
Zatrucie pokarmowe.
Więc kto ich poślubi?
Spokojnie, mamy zastępstwo.
W tej rodzinie nie akceptujemy zastępstw.
Ale pech.
-To zły znak. -Spokojnie.
Od kiedy Żydzi wierzą w pecha?
Wystarczy.
Co zawsze wam mówię? Życie to plan B.
Weźmiemy zastępcę rabina.
Proszę pani, to kobieta.
-Rabinka Marcovsky. -Wspaniale.
Kobieta rabin? Plan B jest lepszy od planu A.
Niech przyjdzie.
Wspaniały znak.
Ruthie!
Mogę nałożyć ci kamyki?
Jasne, a co tam.
Jesteś najlepszą mamą, Ruthie.
Jedyne, czego zazdroszczę Tam.
Kochana.
Ostatnio popularne są rodziny, które sami wybieramy.
Ale mam dwa pytania.
Po pierwsze, co robimy z biologiczną rodziną?
Mam swoją „wybraną rodzinę”.
Laura, Tam, Ruthie...
A co z tą drugą? Też istnieją.
Łatwiej jest stworzyć rodzinę, niż się jej pozbyć.
Tam i Debi już są.
Przepraszam, szukam rodziców panny młodej.
Ma tylko matkę.
Przepraszam, rabin mi mówił.
-Dlaczego jej szukasz? -Jestem Sandra, zastępuję rabina.
Poszukam Ruthie.
Dziękuję.
Dużo jest kobiet rabinów w Buenos Aires?
Trochę jest. Ja znam trzy.
I uczą się razem z mężczyznami?
Tak, w tym samym miejscu.
Seminarium rabiniczne.
Więc każdy może się zapisać?
Tak.
Każdy Żyd.
Nawrócony czy z urodzenia.
Myślałam o byciu aktorką, piosenkarką...
Wydawało mi się to fajne.
Ale zawsze uważałam, że powołanie to coś,
co nie tylko jest fajne, ale pozwala się spełniać.
Przygniata.
Chcę tego.
Chcę być przygnieciona ciężarem pracy.
Jeśli się zastanowić...
lubię społeczności.
Myśleć o społeczności.
Nie wiedziałam tylko,
że znajdę to po stronie tradycji.
Choć to nie takie dziwne.
Jestem tradycyjną osobą.
W wielu znaczeniach.
Przepraszam.
Cześć, David.
Przyprowadziłaś Goliata?
Ostrożnie. Jest tam?
Tam.
Cześć!
Tami... Wszyscy jesteśmy już wstawieni.
Puść nagranie albo nikt go nie zauważy.
Przynieś laptopa i włączę.
-Jakie nagranie? -To z wyznaniami z łazienki.
Nagrałam to dla siebie.
Nie na wesele Debi?
To było twoje jedyne zadanie. Nagrać coś!
Ludzie tego tu nie zrozumieją.
To dla nas.
Wyznania kobiet z naszej rodziny. Siła...
Dobra, rozumiem. To dla ciebie.
Nie słucha mnie. Błagam.
To dla rodziny. To...
Nie nagrałaś nawet siebie.
Zawsze musisz się wyróżniać.
Jaja sobie robisz?
Mów o sobie. Nie upubliczniaj naszych spraw.
-Robisz to do radia. -Przestańcie.
Mówię do ciebie!
Proszę, nie kłóćcie się teraz.
Poproszę mamę Gaby'ego, żeby dała zdjęcia i tyle.
-Załatwione. -Wiesz co, Miju?
-Co? -Ja przynajmniej zarabiam na siebie.
I wydaję pieniądze w moim kraju.
-To nie ma żadnego związku! -Przestańcie.
Nie kłóćcie się tutaj!
Mijal będzie mieszkać i wydawać dolary tutaj.
Mówiłam już, że nie zostanę.
Nielegalnie nigdzie nie polecisz.
-Więc zostajesz. Tańcz. -Nie lecę.
Juani! Wszystko dobrze?
Powiedz, że źle usłyszałam.
Miał ci powiedzieć sam, ale nie ma jaj.
Nie na ślubie Tamary.
Ale to nie Tamara bierze ślub, a jej siostra!
Tamara nigdy nie wyjdzie za mąż!
Teraz najważniejsze.
Gość od pożyczek wykiwał go i powiesił się, skurwysyn.
Powiesił się w biurze, uwierzysz?
-Nie! -A twój tata, oczywiście...
Nie ośmielił się nic powiedzieć, ale to nie jego wina.
Koleś nawalił, a potem się powiesił.
Wiem, że to oszczędności życia.
Ale odpuść, Juani. Jesteś młoda.
Zaoszczędzisz jeszcze. Tu mamy zgon.
Ale my żyjemy!
Cała moja kasa!
Stracili wszystko.
To koniec.
Od teraz jestem sierotą.
Blokuję ich. Dla mnie już nie żyją.
To okropne, Juani.
Popieprzone to wszystko.
Powiedziała, że nigdy nie wyjdę za mąż?
Lau!
Pisałam do ciebie. Czekałam na zewnątrz 40 minut!
-Dlaczego nie weszłaś? -Nikogo tu nie znam.
Pięknie wyglądasz.
Wyobrażasz sobie nasz ślub?
Zaczekamy, aż urodzi się dziecko. Poda nam obrączki.
Co brałaś?
Ekstazy, pigułki. Chcesz? Mam cały zestaw.
Tel Awiw!
Mówisz poważnie?
A co?
Spójrz na siebie.
Co jesteś taka spięta?
Ja? Co z tobą?
Musisz o siebie dbać!
Co jest? Wystawiłaś mnie u ginekologa.
Nie obchodzi cię, czy tu jestem. Co się dzieje?
Dawaj, rozchmurz się.
Nie jestem jeszcze w ciąży.
-Wychodzę. Jesteś jeszcze gówniarą. -Co?
Mora!
Zostawiasz mnie?
Kiedy jestem napakowana hormonami i gotowa do zajścia w ciążę?
Nie jesteś. Jesteś na haju.
-Pogadamy innym razem. -Czekaj!
Tylko mi tu nie płacz.
Chodź.
Rozum zawsze mnie zwodzi
Serce przejmuje kontrolę
Nie umiem walczyć z miłością
Zawsze się zakochuję
W tych, którzy nie kochają mnie
Dlatego ma dusza płacze
Nie mogę już tak dłużej
Zawsze ta sama historia
Nie mogę już tak dłużej
Mam dość kręcenia się w kółko
Takie życie to umieranie z miłości
Przez miłość mam zranioną duszę
Przez miłość
Moim życiem jest twoje życie
Melancholia
Takie życie to umieranie z miłości
Jestem niewolnikiem twoich pocałunków
Jestem przyjacielem
A kimś więcej chcę być
Melancholia...
-Dziadek przegapił niezłą imprezę! -Tak!
A skoro o dziadku mowa,
musimy wynająć ich mieszkanie,
żeby opłacić dom opieki.
Musisz się wyprowadzić.
Nie śmiej się! Musisz się wyprowadzić!
Teściowo!
Nie przyzwyczaję się do tego słowa.
Dlatego zawsze mówię, że życie to plan B.
Na przykład...
Nigdy nie życzyłam Javierowi śmierci,
ale...
Gdyby dalej żył...
Nie wiem.
Może dziewczęta nie mogłyby...
Nie poszłyby własnymi drogami.
Nie. Bzdura. Poszłyby.
Tak.
Znalazłyby sposób.
Tak...
A on...
Nie, on...
On by się przystosował.
Tak.
Nie, Tami. Wytnij tę końcówkę.
Cześć!
Cześć.
Tak się cieszę, że przyszliście!
To ślub Gaby'ego. Musieliśmy.
Przedstawię was. To Irina.
Cześć, Irina. Piękna jesteś.
Bardzo ładna.
-Tak. -Jestem twoją fanką.
-Musiałam to powiedzieć. -W porządku.
Dobrze.
Jak uroczo.
Chcę wam podziękować.
Dobrze, że przyszliście.
Uroczo wyglądacie.
Dobrze wam razem. Przystojniak z ciebie, Fede.
-Dzięki. -Naprawdę.
Co to?
-Strzała. -Pierścionek.
Pasujące tatuaże!
Co to ma być? Nie łapię.
-Strzała. -To tylko symbol.
Strzała, bo poznaliście się...
I strzała Kupidyna trafiła.
Ale to na zawsze.
-Na stałe. -Tak, wiem.
-Świetnie wyglądacie. -Dzięki.
-Nie, ja dziękuję. -Tam!
Szampan wzywa.
Dzięki, że przyszliście.
-Pa. -Na razie.
Pa.
Pierścionki zaręczynowe!
Wytatuowali sobie pierścionki! Są zaręczeni!
To jakaś amerykańska komedia?
Ludzie oglądają za dużo telewizji.
W porządku, to symbol oddania.
Umiejętności zrobienia czegoś dla kogoś.
-Niektórzy tego nie potrafimy. -Lau.
Jeśli ktoś to potrafi, to ty.
Najwyraźniej nie. Mam limity.
To co innego.
Nie można ciągle dawać.
Żeby dać, trzeba tego pragnąć.
Nie można dawać czegoś jak przedmiot.
Po prostu.
I są też rzeczy...
To, kim chcielibyśmy być.
A nigdy nie będziemy.
Albo nie teraz.
Można opłakiwać nienarodzone dziecko.
Albo związek, którego nie ma.
Nawet jeśli był to „wolny” wybór.
Rozpłaczę się.
Spokojnie.
Jest tak, jak mówisz.
Dajesz z siebie wszystko,
swoją pracę, swój czas, swoje ciało,
swoją miłość, swoje pieniądze...
Cholerni ludzie!
O nic nie dbają!
Rozumiecie?
Nie potrafią kochać ani dbać o nic.
Zabawne jest to, że daję, bo chcę, by się mną zaopiekowano!
Chcę czegoś, czego nie mogą mi dać.
To niemożliwe. Nie istnieje.
To definicja miłości według Lacana.
Co?
„Kochanie...
„to dawanie tego, czego brakuje”.
Mówi o kastracji.
Żeby kochać,
trzeba zaakceptować niekompletność.
Że ty jesteś niekompletna
i druga osoba też.
Chodźmy.
Zatańczmy z Debi.
Zróbmy jej micwę.
Czym jest micwa?
Micwa to przeciwieństwo grzechu.
Działanie, które dodaje wartość.
Nie wierzę w nic.
Ale wierzę w micwy.
Zrozumiałam to na weselu, kiedy miałam dziesięć lat.
Siedziałam sama w kącie
i mama powiedziała, żebym zatańczyła z panną młodą.
Bo taniec z panną młodą
i uczynienie jej szczęśliwą...
to micwa.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger