Τι προτείνετε να κάνουμε;
-Εμείς; -Ναι.
Αν μπορείς να καταγράψεις αυτό.
Κοντινό πλάνο ή ίσως από δω πάνω.
-Ναι; -Γράφεις;
Όχι, είναι γενικό πλάνο.
Όχι, θα πλησίαζα. Θα έχει εμβόλιμα πλάνα.
Ναι, πλησίασε. Ας πάρουμε τώρα το κοντινό πλάνο.
-Πες μας όταν αρχίσεις να γράφεις. -Ας ξαναρχίσουμε.
Πρώτα, δεν κινείται. Λες "Είναι μπούρδα".
-Ναι. -Και μετά αρχίζει να κινείται λίγο.
"Για στάσου. Ίσως το ερπετό δεν είναι τόσο μπούρδα τελικά".
-Να το κάνω κι εγώ, μπαμπά; -Ναι, παρακαλώ.
Ίσως είναι η πρώτη μας συμπαραγωγή.
Ωραία.
Ωραία!
Ήθελε το άγγιγμά σου.
Πώς θα συνεχίζαμε μετά;
-Μετά από δω; -Ναι.
Δεν ολοκληρώσαμε ούτε στο μισό την ιδέα.
Απλώς διασκεδάζουμε, κάνουμε προθέρμανση.
Προσοχή στα σκαλιά.
-Θεέ μου. -Βόηθα τον, Ρότζερς.
-Έγινε. -Μη χάσουμε τον πρωταγωνιστή.
Με ενδιαφέρει πολύ το ποιος είναι ο μπαμπάς μου εδώ και τώρα,
γιατί κανείς δεν ξέρει πότε θα έρθει η ώρα του.
Δεν ξέρουμε πόσος χρόνος μάς απομένει μαζί.
Για εμένα, πάντα ήταν μια φιγούρα που ορθωνόταν πάνω μου.
Για πολύ καιρό ήμουν απλώς το παιδί του Μπομπ Ντάουνι.
Η επιτυχία ίσως σκάσει σαν κεραυνός πάνω του αν δεν προσέχει.
Ο ταλαντούχος κινηματογραφιστής, ο Ρόμπερτ Ντάουνι.
Νιώθεις ότι εκτίθεσαι που βγαίνεις σε εμπορικό κανάλι;
Όχι, γιατί αν δεν πάει καλά η ταινία, δεν θα μπορέσω να κάνω άλλη.
Μόλις καταπιάστηκα μ' αυτά, ήξερα ότι ήταν καλύτερο από το να κάνεις μια δουλειά.
-Δεν έπρεπε να είσαι στο σχολείο; -Άντε γαμήσου!
Και γάμα το κατεστημένο!
Κι εσείς που θέλετε να με εντάξετε στο μη καθιερωμένο κατεστημένο.
Ανατράφηκα σε μια οικογένεια
όπου οι αντεργκράουντ ταινίες ήταν ο κανόνας.
Ήταν φυσιολογικό να μην υπάρχει αλληλεπίδραση με τίποτα συμβατικό.
Σε ποια ταινία πρωτοέπαιξες; Ήταν του μπαμπά σου;
-Ναι. -Και πώς εξελίχθηκες μετά;
Έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος ηθοποιός στον κόσμο.
-Αυτό έκανε. -Μπαμπά, να πάρεις το μερίδιό σου.
Μια παμπάλαια φωτογραφία με τον Ρόμπερτ.
Ο φωτογράφος είπε
"Τι λέτε να κρατάτε από ένα αλυσοπρίονο;"
Ο Ρόμπερτ είπε "Ρε, φύγε από δω!"
Ακόμα μας κάνει το Ρόμπερτ Ντάουνι ο Πρεσβύτερος;
Μου αρέσει, αλλά μπορεί να βελτιωθεί.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΑΟΥΝΙ Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΥΝΙΟΡ ΙΟΥΛΙΟΣ 2019
-Πού είναι ο Πρεσβύτερος; -Στο πίσω σπίτι. Πάμε εκεί.
Σε λίγο θα δείτε τον απόγονο του απογόνου του Πρεσβύτερου.
Μην πετάτε νερόμπομπες στο συνεργείο μου.
Μου αρέσει που είναι ο γιος του. Να και η κόρη του.
Ωραίο πλάνο.
Τέλειο. Κίνηση.
Κανείς δεν κάθεται.
Έχεις δει καμιά ταινία του παππού;
Όχι, γιατί;
Γιατί είναι φοβερές. Θες να τις δεις κάποτε;
-Ίσως. -Μόνο ένα "ίσως".
Μπουγέλωσε εμένα, αν είναι.
Αυτό είναι καλό.
Έιβρι, κούνα το χέρι. Μόνο αυτό θέλουμε. Χαιρέτα.
Έλεος.
Πρέπει να βραχούν τα μαλλιά.
Χριστέ μου.
Μη με ξαναχτυπήσεις. Μα τον Θεό!
Μη βρέξεις την κάμερα.
Κόφ' το. Πρεσβύτερε;
Ο εγγονός σου δεν σέβεται τα όρια.
Σαν να ακούω τον μπαμπά. "Ό,τι κι αν κάνεις, μη βραχεί η κάμερα".
-Το πιάσατε; -Ναι.
Ακόμα δεν έχουμε κάτι χρήσιμο. Μόνο ο Έξτον πρόσφερε λίγη δράση.
-Σε πειράζει να λείψω λίγο; -Όχι.
Ευχαριστώ.
Θέλω να σου δείξω κάτι πριν κάνουμε οτιδήποτε.
-Μόνο σ' εμένα; -Όχι, και στη Ρόζμαρι.
Να τη.
Ο Ρόμπερτ σκέφτηκε ένα ντοκιμαντέρ για τον μπαμπά του,
για το παρελθόν τους και την κοινή ζωή τους.
Πολλοί ξέρουν τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ,
αλλά όχι τον Πρεσβύτερο.
Ήθελε να το διορθώσει αυτό, έτσι, για την ιστορία.
Αναζητούμε τον δρόμο μας προς κάτι ενδιαφέρον, όχι τετριμμένο,
μια μικρή έφοδος σ' αυτό το τρελό πράγμα,
την προσπάθεια να κατανοήσεις τον πατέρα σου.
Νιώθεις ότι τον κατανοείς τώρα;
Μάλλον θα ξέρω πιο πολλά όταν τελειώσουμε.
Επιστρέφεις, και μάλλον από κει θα ξεκινήσουμε,
με τον Ρόμπερτ και τη Ρόζμαρι στον καναπέ. Συνεχίζουμε από κει.
Θα κάνουμε το ίδιο πράγμα, αλλά έξω.
-"Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι;" -Εγώ;
-Ναι. -Ναι.
-Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι; -Χίλια πεντακόσια χρόνια.
Νομίζω ότι πρέπει να αλλάξουμε θέση.
Ας μπει αυτή στη μέση.
Ναι.
-Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι; -Χίλια πεντακόσια χρόνια.
Αμάν!
-Καλύτερα; -Στη μέση κοίταξε κάπου, εκεί πάνω.
Έχεις δίκιο. Ας το ξανακάνουμε. Τρίτη λήψη, εισαγωγή.
Θα προτιμούσε να κάνει ταινία για κάτι άλλο
παρά να αφήσει να κάνουν ντοκιμαντέρ γι' αυτόν.
Οπότε η μέση λύση ήταν να κάνει τη δική του εκδοχή.
-Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι; -Κλείνουμε 1.500 χρόνια τον Ιούλιο.
-Θεέ μου. -Το ξέρω.
-Χρόνια πολλά. Σχεδόν. -Ευχαριστώ.
-Δεν έχω θέμα. -Εντάξει.
Αυτό είναι το σκηνοθετικό στιλ του.
Οπότε του το παρουσίασα έτσι. Είπα "Μπαμπά, το κανονικό ντοκιμαντέρ για εσένα
καλύπτει το κόστος της κουλτουριάρικης ταινίας που κάνεις".
Μάλλον είναι σύμφωνος.
Το έγραψες; Ωραία. Μ' αυτό, όλη η μέρα αξίζει.
Έχει πλάκα.
Ό,τι οπτικό υλικό σ' αρέσει ας μπει στο αρχείο.
Ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να καταλήξει κάπου απρόσμενα.
Ποιος είπε "Μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις";
Θέλει μια καλή εικόνα.
Θα ήταν τέλειος στο να γράφει λεζάντες για φωτογραφίες ή σκηνές στον δρόμο.
Απαράμιλλος.
Όμως, με έναν κλασικό αντρικό, αρρενωπό τρόπο από τα μέσα του αιώνα.
Συχνά είναι "Κοίτα τον βλάκα".
Κοίτα την ομάδα.
-Τι γίνεται εκεί; -Συνάντηση Ανώνυμων Αλκοολικών.
"Πάμε για ποτό. Δεν θα το μάθουν".
Κοίτα τι γίνεται στο παράθυρο.
Θα 'πρεπε κάποιος από την άλλη μεριά να τελεί τον γάμο κάποιου απ' έξω.
Ίσως.
Να η γωνία. Παλιά ήταν πολυκατοικία. Εδώ είναι.
Δεν ξέρω τι σκέφτεστε, αλλά ίσως
αρχίστε εκεί. Μετά ακούγεται διάλογος, έρχεστε και δείχνετε αυτό.
Εντάξει.
Στην οδό Γιουνιβέρσιτι 116 είχε τρία λοφτ.
Ήμασταν στον προτελευταίο όροφο, τον δεύτερο.
Δεν έμεινε τίποτα.
Ένιωθες ενήλικας; Ξέρεις, είχες παιδιά.
Όχι.
Όχι, ίσως αυτό ήταν το πρόβλημα.
Δεν ξέρω τι πίστευε ο Ρόμπερτ, αλλά ήταν διαφορετικά.
-Έκανες καμιά ταινία όσο ζούσες εδώ; -Ναι.
"Ταινία μικρού μήκους Ντάουνι";
Δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Μπορώ να τα πετάξω όλα αυτά.
Θέλω να εξετάσω τις ταινίες μου μία μία
και να επιλέξω σκηνές που θα δουλέψουν σ' αυτό που κάνετε.
Είναι το πιο σημαντικό απ' όλα.
Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Ας αρχίσουμε μ' αυτό.
Να το.
-Σ' αγαπώ, Γουόλτερ. -Τα λέμε αργότερα.
Σ' αγαπώ περισσότερο απ' οτιδήποτε στον κόσμο.
Κι εγώ σ' αγαπώ, μητέρα.
Αυτό είναι καλό.
-Εσύ το έγραψες; -Ναι.
Έτσι ξεκινήσαμε.
-Την καριέρα σου; -Τα πάντα, βασικά.
CHAFED ELBOWS (1966) ΣΚΗΝ. Ρ. ΝΤΑΟΥΝΙ Ο ΠΡΕΣΒ.
Ξέρεις, Γουόλτερ,
μπορείς να έχεις ό,τι θες στη ζωή.
Μάλλον το μόνο που πραγματικά θέλω
είσαι εσύ.
Το Chafed Elbows μιλά για έναν παράξενο τύπο
που παντρεύεται τη μάνα του.
Είναι μια ωδή στον Οιδίποδα.
Το Chafed Elbows σίγουρα δεν άρεσε στη μητέρα μου.
Έλεος.
Είπα "Είναι απλώς μια ταινία". Είπε "Δεν με νοιάζει τι είναι. Πώς τολμάς;"
Περνούσαμε καλά. Μαθαίναμε πώς να εστιάσει η κάμερα.
Κανείς μας δεν θεωρούσε ότι κάναμε κάτι που θα είχε κοινό.
Ξέρω, λιμπίζομαι ένα μωρό, αλλά τουλάχιστον είναι το δικό μου.
Και ξαφνικά πήρα μια μικρή κριτική στη New York Times.
Την επομένη, γύρω από τη γωνία είχε ουρά
γι' αυτήν την ταινιούλα σε 16mm.
Τι σε ενέπνευσε γι' αυτές τις ταινίες;
Ήταν μοναδικό. Ήταν διαφορετικό.
Πού αλλού θα μπορούσες να κάνεις κάτι όπως ταινίες, ενώ δεν το έχεις ξανακάνει;
Μια στιγμή. Το ακούς αυτό;
Όλα ταιριάζουν.
-Τι, η σειρήνα; -Ναι.
Μάλιστα. Ο κόσμος απέδιδε κάποια έννοια στις ταινίες σου;
Θεέ μου. Ελπίζω πως όχι.
Σας πειράζει να έρθω κι εγώ;
-Έλα, μωρό μου. -Ναι;
Στάσου να γδυθώ.
Τράβα πιο κει, μεγάλε. Άσε με να μπω, ναι;
Δεν ξέραμε τι κάναμε, αλλά οι ταινίες έβγαιναν πιο καλές
ή πιο παράξενες.
BALLS BLUFF ΣΚΗΝ. ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΑΟΥΝΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Μετά το Chafed Elbows,
ο μπαμπάς και η Έλσι, η μαμά μου, έγραφαν συνέχεια.
Ήταν μια πολύ δημιουργική μέρα.
Υπήρχε μια ροή από κόσμο στο σπίτι που έβλεπαν το υλικό της μέρας, έγραφαν.
Ο χρόνος που περνούσες μαζί του ήταν τέλεια, υπέροχα, εξαίσια τρελός.
Είμαι στη μέση νευρικού κλονισμού!
Κάν' το κάπου αλλού. Εδώ έχουμε δουλειές.
Με μια πάρα πολύ παράξενη αίσθηση του χιούμορ,
είναι κύριος του εαυτού του,
ένας αυτόνομος καλλιτέχνης.
Υπάρχει ένα είδος πράου νιχιλισμού στα έργα του.
Η ελευθερία μέσα τους.
Δεν ήξερες πού θα πάει η ιστορία.
Ούτε καν αν υπήρχε ιστορία.
Υπήρχε η αίσθηση ότι κάθε στιγμή μπορούσε να εξελιχθεί ελεύθερα,
μέχρι να σε πιάσει υστερικό γέλιο.
Είχαν μετακινήσει την κούνια μου
παραδίπλα από εκεί όπου έβλεπαν το υλικό της μέρας,
οπότε συνήθισα να αποκοιμιέμαι με τον ήχο της κλακέτας.
Λες και με προγραμμάτιζαν.
Εδώ είναι ο Ρόμπερτ σε κούνια.
-Εσύ τον έβαλες εκεί; -Λογικά εγώ θα τον έβαλα.
Θυμάμαι μόνο εκείνη την κακοφωνία δημιουργικότητας.
Πολλά τσιγάρα και χόρτο και αλκοόλ,
αλλά κυρίως γέλιο.
Αν δεν μου δώσεις τις βόμβες υδρογόνου, θα σου πάρω τον χρυσό.
Ακριβώς. Δώδεκα βόμβες, αλλιώς θα σου πάρω τον χρυσό.
Ως κινηματογραφιστή, ως σκηνοθέτη, σ' αυτόν μου άρεσε
που με άφηνε να ξεσαλώνω.
Μπορεί να πρόσθετα κάτι αυτοσχέδιο, ατάκες, χειρονομίες.
Θυμάμαι που έλεγε "Δεν ξέρω τι σημαίνει, αλλά γουστάρω".
Δεν ξέρω πώς σκεφτόταν τη διανομή των ρόλων.
Δεν το κατανοούσα. Δεν έμοιαζαν με ηθοποιούς.
Λες και πήγαινε στο Μπάουρι
και μάζευε άστεγους που ήταν μισομεθυσμένοι,
αλλά ήταν καταπληκτικοί.
Ένα απίθανο συνονθύλευμα από άτομα που δεν έμοιαζαν ηθοποιοί.
Τι γίνεται;
Κάπου πρέπει να τραβήξεις τη γραμμή.
Το υποβόσκον κλίμα ήταν πραγματικά απρόβλεπτο.
Είτε πλέαμε στο χρήμα είτε ήμασταν ταπί.
Ποτέ δεν είχαμε σταθερότητα.
Όταν λέω "πλέαμε στο χρήμα", εννοώ 500 δολάρια.
Είμαστε έτοιμοι για γύρισμα εδώ.
Έκανα μία με στατικές εικόνες, γιατί δεν είχαμε λεφτά για φιλμ.
Δεν ξέρεις από σκηνοθεσία.
Χωρίς εμένα, θα ζούσες με επιδόματα,
με τα άλλα σκουπίδια του αντεργκράουντ σινεμά.
Τις πρώιμες τις γύριζα φτηνά.
Έπιανα δουλειά κάπου και μπορούσα να τις κάνω.
Όλα ήταν προσγειωμένα στον βαθμό που κάποιος πολύ χαρισματικός,
με διαφορετικές ιδέες και περιέργεια,
θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο πρότυπο κινηματογράφησης.
Πιστεύω ότι έχει διατηρήσει αυτήν την περιέργεια
ακόμα και στα γεράματα.
Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Να το.
Το βλέπετε;
Σε καθησυχάζει να είσαι σε μια πόλη και να βλέπεις αυτό.
Αν έπρεπε να παρουσιάσεις αυτήν τη σκηνή,
αναρωτιέμαι
αν η κίνηση θα ήταν προς τα κάτω από ένα κτίριο
ή προς τα πάνω από κάτι εδώ.
Δεν ξέρω. Ίσως και τα δύο.
Να μια ενδιαφέρουσα εικόνα. Σαν γουέστερν.
Κοίτα τα. Είναι εννιά.
Πώς γίνεται να βγήκαν όλα από μία πάπια;
Κοίτα τη μαμά που μελετά το μέρος.
-Θυμάσαι τις πάπιες που τράβηξες; -Ναι.
Μεγάλωσαν. Είναι μεγάλες.
Θα τις δούμε το απόγευμα, αν θες.
Είναι μεγάλες.
Ελπίζω να είστε ευχαριστημένοι με τα πλάνα όσο κι εγώ.
Νομίζω ότι θέλετε και κάτι άλλο, άσχετο από το σινεμά, για ισορροπία.
-Άρα δεν έχει σχέση μόνο με ταινίες; -Ναι.
-Ποιος είναι αυτός; -Ακριβώς.
Ποιος είναι αυτός;
Δεν θα το μάθω ποτέ.
Να τες.
Θεέ μου.
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό, με ένα μικρούλι και ένα μεγάλο,
όλα μέσα σε μια ζωή.
-Άρχισα να ζαλίζομαι. -Σκατά.
-Μπορείς να πας στο παγκάκι; -Ναι.
Ωραία.
-Θεέ μου. -Παραλίγο.
Τι πάθαμε.
Να δούμε πώς θα τον πάμε επάνω.
-Όχι, θα συνέλθω. -Θα μπορείς να περπατήσεις;
Αν μείνεις σχετικά κοντά, θα είμαι εντάξει.
Νομίζω ότι πρέπει να αντιμετωπίσω την ιδέα του προβλήματός μου
κι απλώς να πάω στο τρέμουλο που παθαίνω.
Το βλέπετε κιόλας.
Όταν συμβαίνει σε εστιατόριο, η Ρόζμαρι απλώς…
Εγώ κάνω…
και ηρεμεί.
Τι είναι αυτό;
Το Πάρκινσον.
Απλώς σκέφτηκα, ξέρεις…
Πλέον πρέπει να τρώω προσεκτικά, αλλιώς όλα σκορπίζονται στο πάτωμα.
Οπότε…
ας είμαι ειλικρινής.
Καλημέρα.
Γεια.
Τι κάνεις;
Μερικές φορές, αναρωτιέμαι.
Πες τα μου όλα. Πώς τα πας;
Καλούτσικα.
Παιδεύεσαι;
Είναι απαιτητικό; Είναι κουλό; Είναι τρομακτικό;
Τη μια μέρα το ένα, την άλλη το άλλο.
Νομίζω ότι αυτό πρέπει να μπει στην ταινία.
-Μ' αρέσει που έχεις αυτό το πρότζεκτ. -Κι εμένα.
Δεν ξέρω γιατί.
Είναι δημιουργικό και με γαληνεύει από πολλές απόψεις.
Ναι.
Είναι συναρπαστικό γιατί διαφέρει απ' όλα.
Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΠΑΕΙ ΣΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΓΥΡΙΣΜΑ
Εντάξει.
Με το Πάρκινσον, χάνεις λίγο από κάτι κάθε μέρα.
Όμως, έχει επικεντρωθεί πλήρως σ' αυτήν την ταινία.
Προφανώς του δίνει ενέργεια και τον συναρπάζει.
Θα 'ναι στα αριστερά αν είναι σ' αυτόν τον δρόμο.
Ίσως είναι αυτό.
Θα μπορούσε.
Μπομπ, πού είμαστε;
Στο στενό Γκρέιτ Τζόουνς.
Όχι Γκρέις Τζόουνς.
Δώσαμε 50 δολάρια σε έναν άστεγο
να ξαπλώσει μέσα στην κατάθλιψη.
Και μετά κάναμε τη σκηνή.
Κι αυτός είπε "Ας την ξανακάνουμε" όταν τελειώσαμε.
Ήταν ωραία. Το θυμάμαι αυτό.
Τι ήταν η σκηνή;
Ήταν μια σκηνή όπου εκείνη κάνει ένα διαφημιστικό για…
Βασικά, είναι τόσο κούκλα, που κανείς δεν νοιαζόταν τι ήταν.
Δεν μπορείς να φας ένα κλιματιστικό.
Όταν αποφάσισα να κάνω ταινία για μια διαφημιστική εταιρεία,
την έγραψα πιο γρήγορα από ποτέ.
Το διασκέδαζα πολύ.
Αν έχουμε δημιουργικά προκαταρκτικά,
πριν τη διείσδυση,
θα π….
Προσπεράσουμε;
Μοιάζει με.
Ακούγεται σαν.
Πόσες συλλαβές, Μάριο;
Είναι για μια διαφημιστική εταιρεία. Ο επικεφαλής της πεθαίνει από καρδιά.
Οι διευθυντές του παίρνουν τα δαχτυλίδια και τα ρολόγια του.
Πρέπει να εκλέξουν νέο πρόεδρο.
Δεν μπορείς να ψηφίσεις τον εαυτό σου,
οπότε όλοι ψηφίζουν τον μοναδικό μαύρο
νομίζοντας ότι δεν θα το κάνει άλλος, κι εκλέγεται.
-Σουόπ. -Ο πατέρας μου θα το ήθελε έτσι.
Σε γούσταρε πολύ.
Ο πατέρας σου ήταν ηλίθιος.
Πάει στην κορυφή του τραπεζιού και λέει "Θα κάνω ελάχιστες αλλαγές".
Δεν θα ταρακουνήσω τη βάρκα.
Είναι ταλαιπωρία να την κουνάς.
Θα τη βυθίσω.
Περνάς πάνω του. Εκεί κάθονται 40 μαύρα άτομα κι η ταινία ξεκινά.
Είναι πολύ αστεία, ακούω. Θα το έλεγα κι αν δεν ίσχυε.
-Αλλά ισχύει. -Ελπίζω να μην είναι μόνο αστεία.
-Ναι; -Είναι και κομματάκι αιχμηρή.
Ως καθαριστής τζαμιών, ξέχνα το.
Βάλε σόγια για πρωτεΐνη
και θα το προωθήσουμε ως αναψυκτικό στο γκέτο.
Όπως διοικείς το μαγαζί, δεν υπάρχει επανάσταση, φίλε.
Πότε θα συμβεί κάτι;
Το Putney ήταν στη μέση των αναταραχών για τα πολιτικά δικαιώματα.
Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;
Δούλευα κάπου,
κι ο μαύρος που δούλευε δίπλα μου είπε
"Βγάζεις πιο πολλά από εμένα, αλλά κάνουμε το ίδιο πράγμα".
-Μάλιστα. -Αυτό ήταν.
Αν σου δώσω αύξηση, όλοι θα θέλουν αύξηση.
Κι αν τους δώσω αύξηση, θα βρεθούμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε.
Νόμιζα ότι κανείς δεν θα την έβλεπε, αλλά δεν ήξερα την τύφλα μου.
ΣΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΜΑΝΤΙΣΟΝ "PUTNEY SWOPE"
Ο ΣΟΥΟΠ ΣΑΡΩΣΕ!
ΑΣΤΕΙΑ, ΑΝΩΡΙΜΗ, ΠΑΝΕΞΥΠΝΗ
ΑΙΣΧΡΗ, ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΗ, ΘΑΥΜΑΣΤΗ, ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ
Κάτι συνέβαινε, φαινόταν,
που κούμπωσε με όσα συνέβαιναν στην κοινωνία
και με το τι ήταν η ταινία.
Ήταν ένας ωραίος καθρέφτης.
Δεν ήταν τόσο θέμα ταινίας όσο κοινωνίας.
Αν ο καθένας μπορούσε να δει τον εαυτό του με χιούμορ,
θα ξεπερνούσαμε πολλά που τα βλέπουμε πολύ σοβαρά.
Θα προσεγγίζαμε τα σοβαρά θέματα με έναν διαφορετικό τρόπο.
Όπως τον πόλεμο, τη φτώχεια, όλα όσα συμβαίνουν.
ΗΤΑΝ ΦΡΙΧΤΟ. ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΑ.
Η ΠΙΟ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ PUTNEY, Η ΦΑΡΣΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ
"Ο Ρόμπερτ Ντάουνι κάνει χυδαίες ταινίες".
Περιοδικό Life. Αλήθεια;
-Πώς σου φάνηκε αυτό; -Μια χαρά είναι.
Αυτό το έδειξες;
Το Putney Swope μπήκε στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
Ήταν τρελό που μπήκε. Συνήθως είναι ταινίες του Χόλιγουντ.
Τι σήμαινε για εσένα
όταν άρχισαν να σε επιδοκιμάζουν οι κινηματογραφιστές
που ήταν, ελλείψει καλύτερης λέξης, σημαντικοί σ' εκείνη τη γενιά;
Αυτό σίγουρα θα σήμαινε κάτι.
Ναι, ότι μπορώ να κάνω κι άλλη ταινία.
Σαν να ανήκες, να είχες μια νομιμοποίηση, κατά κάποιον τρόπο;
Είναι μια ενδιαφέρουσα θεωρία.
Ωραία υπεκφυγή.
Ξέρει ότι προσπαθώ να κατανοήσω κάτι κι ότι στρέφω μια κάμερα πάνω του.
Αυτός πάλι θέλει να στρέψει την κάμερα πάνω σ' αυτό που προσπαθεί να πει.
Μένει να δούμε τι είναι αυτό.
Μα τι κόλπος, Θεέ μου.
Αρχίζει να μοιάζει με το Ροκαγουέι.
Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ
ΠΑΡΑΛΙΑ ΡΟΚΑΓΟΥΕΪ
Όταν ήμουν 15 ετών, ερχόμουν εδώ το καλοκαίρι.
Ήταν γνωστό ως η τελευταία στάση του μετρό.
Θεέ μου, τραβήξτε το αυτό.
Είναι φοβερό.
Αυτό ήταν τρελό.
Να χαμογελάσουμε;
Η φίλη μου.
Η τρελή φίλη μου.
-Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι; -Χίλια πεντακόσια χρόνια.
Νιώθεις ποτέ ότι ζεις σε κάποια ταινία σου;
Τώρα.
Ήταν τόσο χύμα οι ταινίες σου;
Μερικές φορές, ναι. Αλλά αυτή είναι η πιο ελεύθερη.
Ναι.
Αργά ή γρήγορα, όλα μεταμορφώνονται σε όλα.
Τα πράγματα θα μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο, μετά σε κάτι άλλο.
Καμιά φορά κάτι δεν λειτουργεί. Το πετάς. Ονομάζεται "Ακολουθείς την ταινία".
Ακόμα νιώθω, ως έναν βαθμό, ότι μας δουλεύει.
Ξέρει ότι υπάρχει ένα παιχνίδι μεταξύ της ιστορίας γι' αυτόν
και του να διατηρήσει το ενδιαφέρον του.
Και κατ.
Δεν χρειάζεται μετάβαση.
-Ποια είναι η διαφορά; -Ξέρω τι κάνεις τώρα.
-Τι; -Ξέρω.
Και επειδή πιστεύω ότι συνδέεται
με κάποια δημιουργική θεότητα,
η δουλειά μου είναι να μάθω τι σημαίνουν όλα αυτά.
Τι σκηνή βλέπουμε;
Τα βήματα προς την πόρτα.
Την εξωτερική πόρτα.
-Πώς ταιριάζει στην ταινία; -Ποιος ξέρει;
Εσύ τη σκηνοθέτησες. Ποιο είναι το σχέδιο;
Ναι, θέλουμε να ακούσουμε το σχέδιό σου.
Λέω να χωριστούμε σε δύο ομάδες.
Θα κάνουν μοντάζ σε πράγματα που οδηγούν προς το ίδιο πράγμα,
το μοντάζ αυτής της ταινίας.
Ίσως πετύχεις κάτι με τη μία που δεν θα πετύχεις με την άλλη.
Νομίζω ότι πρέπει να νοικιάσω σπίτι εδώ
και να φέρω εξοπλισμό.
Πάμε.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2019
ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝΟΥΝ ΚΟΝΣΟΛΑ ΜΟΝΤΑΖ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΑΖ
Σου αρέσει η ιδέα ενός πλάνου της πύλης που ανοίγει, έτσι;
-Αν γίνεται, ναι. -Γίνεται.
Θα προχωρήσουμε στον δρόμο.
Σε καθοδηγώ, πατέρα.
Όσο πιο μακριά είσαι, τόσο καλύτερα.
Πήγατε εκδρομή με το αμάξι;
Ναι, διασχίσαμε τη χώρα μια φορά.
Από τη Σάντα Φε ως το Λος Άντζελες. Ναι.
Πώς ήταν;
Εγώ φρόντιζα την πίπα για χασίς.
Αυτό ήταν ενδιαφέρον.
Δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά μου αρέσει.
Εδώ θέλουμε μουσική από τον Τζακ Νίτσε.
Από κει, θα περνούσες σε μια δική σου ταινία;
Κι αυτό γίνεται. Ή θα συνεχίζαμε ακόμα λίγο μ' αυτό.
-Στάσου. Μην τρέχεις. -Περίμενε λίγο.
Περίμενε. Έλεος.
Το δικό του μοντάζ είναι υπό εξέλιξη.
Δεν είναι και τόσο γραμμικό.
Σαν να μην έχεις δώσει καμιά προθεσμία στον σκηνοθέτη
για να ολοκληρώσει το έργο του,
ούτε καν σενάριο για το πώς θα 'πρεπε να είναι.
Μπορεί να βγει λίγο εκκεντρικό.
Τέταρτος όροφος. Σολάριουμ, ενυδρείο, σανατόριο.
Κελί μεθυσμένων, διασημότητες, παιδικές ασθένειες. Ανεβαίνουμε.
Ο Μπομπ δεν μοιάζει να προβληματίζεται μήπως μπερδέψει το κοινό.
Γι' αυτό είναι τέλειο.
Υπάρχει ένα μοτίβο στον τρόπο που κάνει τα πράγματα
που είτε καταλαβαίνεις είτε όχι,
εγώ πάντως το λατρεύω.
Ο Πολ λατρεύει τον κινηματογράφο πιο πολύ από τους περισσότερους.
Δεν το πίστευα ότι ξέρει τη δεκαετία του '60 πιο καλά από εμένα.
Γράφει υπέροχα.
Πάμε!
Έλα. Απλώς θέλουμε τις κασέτες, Μπερτ.
Όχι.
Μια μέρα ζήτησε να πεταχτώ και να σαχλαμαρίσω στην κάμερα. Το έκανα.
Θα μπορούμε να πληρώσουμε για το ντέμο
μόνο αν πάμε το ντέμο στη δισκογραφική και πληρωθούμε.
Ορίστε; Ακριβώς!
Δεν είναι δικό μου, αλλά δικό σας πρόβλημα.
Δικό σας.
Πέρασα καλά με τον Πολ Άντερσον. Είχε πλάκα.
Δεν είναι μυστικό ότι ο Πολ Τόμας Άντερσον είναι ο γιος που θα ήθελε να είχε.
Μου το τρίβουν στη μούρη.
ΠΟΛ ΤΟΜΑΣ ΑΝΤΕΡΣΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ (2011)
Ο Πολ λέει κάτι, του λέω "Πρέπει να προλάβω το τρένο".
Είπε "Έρχομαι μαζί σου". Είπα "Τι;"
ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΡΕΝΑ
Ήταν για κάποιο ντοκιμαντέρ ή…
Μ' αυτόν, ποτέ δεν ξέρεις τι κάνει.
Μπορεί να έκανε κάτι τέτοιο. Από τότε δεν ξανάκουσα γι' αυτό.
-Να πάρω κι άλλη μπαταρία πριν ανεβούμε. -Για τον βηματοδότη μου;
Όταν κάνεις παρέα με τον Μπομπ, τον γνωρίζεις.
Έχει την πιο τέλεια αίσθηση του χιούμορ και μια απίθανη αυτοπεποίθηση.
Υιοθετεί τον δικό του ρυθμό όταν λέει μια ιστορία.
Όντας κινηματογραφιστής κι εγώ, το βρίσκω αναζωογονητικό.
Σου θυμίζει να έχεις αυτοπεποίθηση, να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Δύσκολα περπατάς, πού να κρατάς και την κάμερα.
Ο μπαμπάς ταξίδευε με το τρένο. Τελευταία φορά πήγες με τον Πολ;
Αλλά από τότε, καθόλου, ούτε αεροπλάνα.
Ναι, δεν πετώ πουθενά. Είμαι παρανοϊκός.
Είχε μια ευαισθησία προς το τρένο, προς την επιβίβαση και την αποβίβαση.
Είχε μια ευαισθησία προς τον καιρό.
-Παραμένουν πρόβλημα τα ασανσέρ; -Ναι.
-Αυτό… Δεν… -Σκατά.
Ένα βράδυ, είχα κολλήσει εδώ για μιάμιση ώρα και δεν μπορούσα να βγω.
Ήταν ένας Ρώσος στο ασανσέρ.
Όλο έλεγε "Θα είμαστε καλά;" Είπα "Πώς στον διάολο να ξέρω;"
Θεωρείς πως εν τέλει αυτές οι νευρώσεις
είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργικότητας ή είναι τροχοπέδη;
-Λίγο από τα δύο. -Ναι.
-Έχουμε νέους χαρακτήρες, νομίζω. -Ναι.
Η ώρα πριν την ανώμαλη προσγείωση ήταν τρομακτική.
Όχι η προσγείωση. Τα καταφέραμε.
Αλλά από τότε αδυνατώ να το κάνω.
Πόσο πιθανό είναι να βρεθείς σε δύο συντριβές;
Δεν θα το μάθω ποτέ.
Φοβάμαι πολύ.
Εκείνη η ανώμαλη προσγείωση έγινε όταν ήμουν στον στρατό.
Ήμασταν σε ένα C-47, ένα δικινητήριο αεροπλάνο.
Περίπου μία ώρα μετά την απογείωση, η μία μηχανή σταμάτησε.
Ήμασταν πολύ νέοι.
Όποτε κάτι πλησίαζε το παράθυρο, νομίζαμε ότι ήρθε το τέλος.
Ήταν κάποιο δέντρο ή κάτι άλλο.
Στο τέλος, ένας σμηνίας άρχισε να λέει "Δεν θέλω να πεθάνω".
Τον κοιτούσαμε με απορία. "Είσαι τρελός, γαμώτο;
Εσύ θα έπρεπε να μας βοηθάς".
Τελικά το σκάφος έκανε ανώμαλη προσγείωση.
Κανείς δεν πέθανε ούτε χτύπησε. Μόνο ταρακουνηθήκαμε.
Κατέβηκε από το σκάφος λες και δεν τρέχει τίποτα.
Αρχίσαμε να τον βρίζουμε όπως μπορούσαμε.
Οπότε με έπιασε και με έβαλε υπό κράτηση.
Πάντα ήσουν ταραξίας;
Ναι.
Τότε πώς σου φάνηκε καλή ιδέα να πας στον στρατό;
Ποιος ξέρει;
Έδωσα το όνομα του πατριού μου για να καταταγώ ανήλικος,
με πλαστό πιστοποιητικό γέννησης.
Ντάουνι.
Ελάιας είναι το πραγματικό όνομα
τόσο του πατέρα μου, Ρόμπερτ Ελάιας,
όσο και του πατέρα του, του παππού μου, επίσης Ρόμπερτ Ελάιας.
Το άλλαξε, γιατί όταν μπήκε ανήλικος στον στρατό,
δεν θεώρησε ότι θα ήταν καλό να έχει ένα επίθετο που ακούγεται εβραϊκό.
Ενώ ένα ιρλανδικό επίθετο θα ήταν μια χαρά.
Κάθε τόσο ήσουν φυλακή στον στρατό, γιατί όλο έμπλεκες σε μπελάδες.
Πώς θα ονόμαζες αυτό το κεφάλαιο;
"Η αρχή".
-Αλήθεια; -Ναι.
Πες μου γιατί.
Το αφεντικό στη φυλακή είπε "Μην κάθεσαι έτσι άπραγος.
-Κάνε κάτι". Ναι.
Είπε "Πάρε αυτό το σημειωματάριο και γράψε κάτι".
Κι έτσι, έγραφα κάτι μουντζούρες. Ξαφνικά, κάποιες έβγαζαν νόημα.
Μια τυχαία πράξη καλοσύνης από τον δεσμοφύλακά σου.
Άρχισες να γράφεις.
Ναι, έτσι ακριβώς.
Κατέληξε κάτι από αυτά να είναι κάποιο από τα πρώιμα έργα σου;
Ναι.
Δεν το ήξερα.
Γιατί πρέπει να πεθάνω;
Δεν έχω βλάψει κανέναν.
Στο Pound, σαφώς υπήρχε ένα πιο δραματικό παρασκήνιο.
Ναι.
Δεκαοχτώ σκυλιά που περιμένουν σε ένα μαντρί.
Τους μένει μία ώρα ζωής.
Αν άνθρωποι παίζουν σκυλιά, η ταινία στην πραγματικότητα μιλά για ανθρώπους.
Εγώ, αυτός κι ο Φάιντο θα την κάνουμε από δω. Άλλος;
Είχε και πολλή ένταση, κάτι σπουδαίο.
Εκ των υστέρων,
αποδείχτηκε καλύτερη απ' όσο νόμιζα.
Μια και το Pound ήταν το ντεμπούτο μου,
τη θεωρώ την πιο υποτιμημένη ταινία σου.
Σ' αυτό έκανε το ντεμπούτο του ο Τζούνιορ;
Ακριβώς.
-Σε τι ηλικία; Ήταν μωρό; -Για να δούμε. Ήταν το 1970.
Άρα, πέντε ετών.
Νομίζω ότι του ζητήσαμε να παίξει, γιατί δεν βρίσκαμε νταντά
και είχαμε εκείνον τον ρόλο.
Οπότε τον καλέσαμε. Ήταν εύκολο.
Ο ανεμοστρόβιλος με τρόμαξε τόσο που μου έπεσαν τα μαλλιά.
Έχεις τρίχες στα αρχίδια σου;
Φοβάμαι να κοιτάξω.
Δεν ξέρω τι σήμαινε η ατάκα που ζήτησαν να πω,
δηλαδή "Έχεις τρίχες στα αρχίδια;"
-Στον φαλακρό. -Στον φαλακρό.
-Φαλακρό σκυλί. -Ένα μεξικάνικο άτριχο;
Ναι.
Ήταν ντροπαλός όταν το είπε, αλλά πέτυχε τέλεια.
Δεν χρειάστηκε δεύτερη λήψη.
Δώσ' το μου αυτό.
Όταν πρωτοέβαλες τον Ρόμπερτ στην οθόνη, αναγνώρισες ότι είναι…
Όλοι το είδαν.
Όλοι ρωτούσαν "Πού τον βρήκες αυτόν;"
Η πρώτη φορά είναι το παν.
Έβλεπες ότι ξέρει τι κάνει.
Δεν χρειαζόταν τη βοήθειά μου. Ήταν δαιμονισμένος.
Χόρευε κλακέτες στον δρόμο.
Υποσυνείδητα ήξερα ότι δεν θα χρειαστεί να πάει σχολείο. Θα γίνει ηθοποιός.
Όταν έβλεπα κάμερες, το αντιλαμβανόμουν ως χρόνο με τον μπαμπά μου.
Καμιά φορά, περνούσε από δίπλα,
άρπαζε την κάμερα κι έλεγε "Μην κουνιέσαι!"
Κι εγώ έλεγα…
Μάλλον ένιωθα όπως ένιωθε ο Έξτον
όταν έτρεχε γύρω στα παρασκήνια και με πιτσίλιζε με νερό από την πισίνα,
όταν ρωτούσε
"Κι αύριο θα γυρίζουμε την ταινία;"
Ο Ρόμπερτ και η αδερφή του που μάλωναν στην κουζίνα.
Εγώ απλώς ήμουν από την άλλη μεριά της κάμερας,
με άδειο μυαλό, και ξέσπασε αυτό.
Τι πατέρας ήταν ο Πρεσβύτερος;
Περίπλοκος, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής του
προσηλωνόταν στο κυνήγι της μούσας.
Ήξερα ότι δεν ήμασταν όπως οι άλλες οικογένειες.
Τον πήγαινα σε ταινίες που θεωρούσα ενδιαφέρουσες.
Δεν σκεφτόμουν "Είναι παιδί".
Μάλιστα, σε μια ταινία δεν με άφηναν να μπω.
Το Μεγάλο Φαγοπότι.
Τέσσερις άντρες συναντώνται κάθε χρόνο και ταΐζουν ο ένας τον άλλον.
Ξεφεύγει από τον έλεγχο. Είναι αηδιαστικό.
Ξέχασα ότι είχα τον Ρόμπερτ και πήγα να το δω.
Ο ταξιθέτης είπε "Δεν μπορεί να μπει. Είναι ακατάλληλο για ανηλίκους".
Είπα "Έλα τώρα".
Κι έτσι, κάλεσα τον διανομέα
που είπε "Δώσ' τον! Πώς τολμά;"
Μπλα, μπλα, μπλα.
Ο ταξιθέτης μίλησε στο τηλέφωνο και είπε "Μπορείτε να μπείτε".
Ας το θέσω έτσι. Δεν βλέπαμε τη Φαντασία.
Τον πήγα να δούμε το The Harder They Come.
THE HARDER THEY COME ΠΕΡΙ ΧΕΝΖΕΛ
Μπήκαμε μέσα. Έβρεχε εκείνη τη μέρα και στο σινεμά είχε διαρροές.
Καθόμασταν στα πίσω καθίσματα.
Όταν φύγαμε, είπαμε "Μόνο εμείς ήμασταν στο σινεμά".
Κι αυτό το έκανε ακόμα καλύτερο.
Θυμάμαι πολλά σινεμά που ήταν βρόμικα και παράξενα,
αλλά υπήρχε η ιδέα ότι οι ταινίες μάς έφερναν κοντά.
Αυτό ισχύει ακόμα και σήμερα.
Το εισέπραττα αυτό.
Μην κρεμαστεί πρώτα από το καλώδιο του ήχου.
Σε πειράζει να δείξουμε το συνεργείο;
-Καθόλου. -Πώς κι έτσι;
Δείχνει σε όλους ότι ξέρουμε τι κάνουμε.
Μάλιστα.
Ίσως δεν τους αρέσει, αλλά ξέρουμε.
Είναι σαφές ότι ξέρουμε τι κάνουμε, έτσι;
Κάτι θα ξέρουμε.
Εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για τρεις γενιές…
Σπαστικών.
Τι σου λέω όταν μου σπας τα νεύρα;
Μην είσαι σπαστικός.
Το λέω γιατί μου το έλεγε ο μπαμπάς μου.
Για πρώτη φορά, πες εσύ στον παππού να μην είναι σπαστικός.
Να το εννοείς.
Μην είσαι σπαστικός.
-Ορίστε. -Εσύ μην είσαι σπαστικός.
Να τι θα κάνουμε. Εμείς οι τρεις θα πιούμε ένα εσπρεσάκι.
Πίνω καφέ.
Μια γουλιά από τον δικό μου, αλλά μην το πεις στη μαμά.
Ποτέ δεν της το λέω.
Να μια καλή.
Ο Πρεσβύτερος όπως τον θυμάμαι, περίπου το 1971.
Άρα θα ήμουν στην ηλικία του Έξτον.
Ο μπαμπάς. Η μαμά μου, η Έλσι.
Κι αυτή ήταν μια άλλη λήψη.
Αυτή είναι από το Greaser's Palace. Από το Greaser's Palace, ναι.
Αγιότατε, δώσε μου το φως μου.
-Μεσσία. -Μεσσία.
Αν το νιώθεις, θα γιατρευτείς.
Μπορώ να μπουσουλώ και πάλι.
Πώς γεννήθηκε αυτή η ταινία;
Να, μια κυρία ήθελε να κάνω μια ταινία. Είπε "Τι θέλεις να κάνεις;"
Είπα "Η Αγία Τριάδα σε γουέστερν".
Είπε "Καλώς".
Την έδωσε στον άντρα της που ήταν παραλής.
Το διάβασε και ρώτησε αν θα βγάλει λεφτά.
Είπα "Δεν νομίζω". Είπε στη γυναίκα του "Γοητεύτηκα. Δώσ' του τα λεφτά".
Τουλάχιστον ήταν ειλικρινής για το τι σκεφτόταν στ' αλήθεια.
Δεν ήταν πιθανό μια φιγούρα σαν τον Χριστό που πέφτει με αλεξίπτωτο σε γουέστερν
να βγάλει κανένα φράγκο.
Αυτήν τη φορά πρέπει να εκμεταλλευτείς το τοπίο.
Η κινηματογραφία είναι πλέον αρκετά πλούσια.
Έχεις κασκαντέρ, έχεις άμαξες.
Κυριολεκτικά έχτισες το παλάτι του Γκρίζερ. Και μετά το ανατίναξες.
Μη μας βάζεις σε αμφιβολίες και εικασίες.
Πες μας γιατί είσαι εδώ.
Ξέρω ότι σου αρέσει να αφήνεις το συμπέρασμα στο κοινό,
αλλά υπάρχει ένα βαθύτατο πνευματικό μήνυμα σ' αυτήν την ταινία.
Ακόμα κι ως ενήλικας, προσπαθώ να το κατανοήσω.
Χαίρομαι που το είπες εσύ.
Μπομπ, πώς είσαι;
Καλά είμαι.
ΝΑΝΣΙ ΚΟΝΟΡ ΑΔΕΡΦΗ ΤΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
Τον ξέρουμε ως προβοκάτορα, άτομο που ταράζει τα νερά με τα έργα του,
αλλά ως αδερφή του, βλέπεις πάνω του κάτι που σε αιφνιδιάζει;
Πάντα λέω ότι τον θεωρώ ένα αθώο πλάσμα. Αθώο.
-Καινούριο αυτό. -Και καθαρολόγος.
-Καλό. -Όχι, ισχύει. Όντως είσαι.
Ακόμα κι ως χαρακτήρας.
Είναι ασεβής στο χιούμορ του, αλλά αποκαλύπτει πολλά. Είναι ειλικρινής.
Έλα να σε αγκαλιάσω.
-Όταν είδες τον Τζούνιορ… -Ναι.
…είδες ομοιότητες με τον πατέρα του;
Ναι.
Ο Ρόμπερτ πήρε το χιούμορ του από τον πατέρα του.
Ναι, αλλά και η μαμά του ήταν ξεκαρδιστική.
Τι κάνεις;
ΕΛΣΙ ΝΤΑΟΥΝΙ
Είσαι η Παρθένος Μαρία;
Να με λες απλώς Μαίρη.
Η Έλσι Ντάουνι ήταν σπουδαία ηθοποιός.
Θα μπορούσε να είχε πετύχει απίθανα πράγματα μόνη της,
αλλά επέλεξε να δουλεύει με τον άντρα της.
Ήταν πολύ ταλαντούχα, αξιαγάπητη.
Το πιο γλυκό άτομο που θα γνώριζες ποτέ.
Το μόνο θέμα με τις φτηνές ταινίες είναι ότι η δράση είναι πίσω από την κάμερα.
Με την Έλσι, αμέσως ήταν ξεκάθαρο
ότι θα έκαναν τις ταινίες μαζί.
Τη γνώρισα πολύ πριν καταπιαστώ με τις ταινίες.
Σε περιθωριακά θέατρα.
Όταν γνωρίστηκαν, ήταν σαν…
Τέλος. Κατανοούσαν ο ένας τον άλλον.
Γελούσαν. Μας έκαναν κι εμάς να γελάμε.
Ήταν κωμικός από τη φύση της.
Οπότε ο Ρόμπερτ, με τέτοιους γονείς,
έπρεπε να γίνει αυτός που έγινε.
Έμαθες κάτι από τη μαμά σου, ως ηθοποιός;
Τα πάντα, ουσιαστικά. Ναι.
Όταν έβλεπα να τη σκηνοθετεί ο μπαμπάς.
Ήταν άκρως αφοσιωμένη
σε ό,τι δημιουργική ανοησία τού ερχόταν.
Θυμάμαι, όταν κάναμε το Greaser's Palace,
σκαρφάλωνε κάτι αμμοθίνες, ξανά και ξανά.
Δεν είχε πρόβλημα να κάνει απαιτητικά πράγματα.
-Την έβαλες σε πολλά; -Όπου μπορούσαμε. Έκανε τα πάντα.
Δοκίμαζε τα πάντα. Ήξερε τι να κάνει.
Εδώ είναι η στιγμή που μαθαίνει ότι ο γιος της είναι νεκρός.
Κι εδώ είναι η Έλσι ως η μητέρα στο Greaser's Palace.
Δεν βρίσκει τον γιο της που είναι ο Ρόμπερτ.
Έπαιζα ένα αγόρι του οποίου ο Θεός έκοψε τον λαιμό.
Τον βρίσκει η μητέρα του.
Στο τέλος της ταινίας, ξαναζωντανεύει.
Ήταν κατενθουσιασμένος να κάνει μια σκηνή με τη μαμά του.
Ήμουν περήφανος γιατί ήμουν αρκετά μεγάλος να ξέρω ότι παίζω εκεί.
Είχα αρχίσει να νιώθω λίγο σαν τσογλάνι του σινεμά.
Ήταν καλές εποχές. Σε ευχαριστώ. Μας πήρες από την πόλη.
Είχε πλάκα.
-Ήταν ευτυχισμένες εποχές; -Ναι.
Και μετά, όλα διαλύθηκαν.
Φτάνω σε μια διχάλα στον δρόμο
σνιφάροντας μια κουταλιά.
Τι συμβουλή θα είχες δώσει στον εαυτό σου;
Μακριά από τα ναρκωτικά.
Σου έχω μια δουλειά.
Δύο τόνους τιρκουάζ για το Τάος απόψε.
Οι σκηνές στην αρχή
μοιάζουν σαν βγαλμένες από ληστεία.
Οι χαρακτήρες μαζεύονται,
αλλά ένας τύπος μπαίνει φορώντας στολή κατάδυσης.
Καθώς βγάζει τη ζώνη με τα βαρίδια, λέει "Κι ο Λάρι; Γουστάρει τάκος".
Κι ανοίγει τη ζώνη του.
Προσπαθούσε να κάνει την υπέρβαση
από κάτι που θα μπορούσες να πεις ότι είναι ταινία.
Ουσιαστικά έλεγες ότι η υπόθεση ήταν το σαξόφωνο του Σάνμπορν,
κάτι που το θεωρώ πολύ προχωρημένο.
-Ισχύει. Ακολουθείς το σαξόφωνο. -Ναι.
Αν θες να εμμείνεις σε κάτι.
Άσε το μυαλό σου ελεύθερο. Άσε το σώμα σου ελεύθερο.
Ελευθερώσου από το πορτοφόλι.
Ήταν κάτι πολύ παράξενο, ασύνδετο.
Έκανα καμιά ώρα γύρισμα και πήγαινα σπίτι.
Γιατί ήμουν κουρασμένος ή μαστουρωμένος ή κάτι άλλο.
Νομίζω ότι το σχέδιο ήταν πολύ κουλό,
κι έτσι απλώς δικαιολογούσε τη χρήση.
Ο μπαμπάς μου ήταν στο υπόγειο με τον μοντέρ
για δύο χρόνια, όπως φαινόταν.
Σκεφτόμουν ότι είναι πολύς καιρός για επεξεργασία μετά την παραγωγή.
Ξέραμε τι γινόταν εκεί κάτω.
Είχε πλάκα εκείνη η εποχή; Ή ήταν ταλαιπωρία;
Ήμουν ναρκομανής.
Κυρίως κοκαΐνη και μαριχουάνα.
Απόλυτη παραφροσύνη.
Εντάξει.
Ήξερα ότι η δουλειά είχε αρχίσει να γίνεται μάλλον πρόφαση.
Λίγο μετά από αυτό, οι δικοί μου χώρισαν.
Γύρνα. Χαιρέτα στην πόρτα με την ομπρέλα σου.
Πες αντίο και μπες μέσα. Αντίο.
Αντίο.
-Καλό σου βράδυ. -Καλό σου βράδυ.
Παρότι χωρίσαμε, μιλούσαμε πολύ.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Καλό σου βράδυ. -Καλό σου βράδυ…
Ναι, ξυπνά μια μεγάλη νοσταλγία.
Και άπλωσε το χέρι προς τα πίσω.
Και τράβα ξανά.
Αναπνέεις, έτσι;
Το ελπίζω.
Ναι.
Όταν πρωτοήρθα, ήταν σφιγμένο.
Το θέτεις ωραία.
Επικαλούμαστε πολύ τον Θεό, ε;
Ο Θεός έτσι… "Θεέ μου, άλλο ένα κάθισμα".
"Θεέ μου, πάλι σέλινο".
Έχει πλάκα.
-Πού είναι ο τύπος; -Ακόμα να τον δούμε.
Όχι. Κάθε φορά που βλέπω πρωτοσέλιδα,
λέω "Πού είναι ο καριόλης;"
-Πολύ καλό. -Φοβερό.
Μετά, τι; Έχουμε ελευθερία.
Υπάρχει κάτι εκεί όπου μπορείς να κόψεις;
Εδώ έχουμε…
Ο Ρόμπερτ θα σκέφτηκε κάτι, γιατί είναι πολύ της γυμναστικής.
Ίσως σκέφτηκε "Δεν θέλω να καταλήξω σαν τον πατέρα μου".
Δεν είναι κακό.
Καθόλου κακό.
Να το προσθέσουμε;
Ναι.
Περνάμε τη γέφυρα που δεν είχα περάσει σήμερα,
γιατί νόμιζα ότι θα γλιτώσω το περπάτημα, και τώρα κοίτα.
-Σ' αρέσει η Νέα Υόρκη; -Ναι.
Εμπνέομαι εδώ.
Πώς γυρίζεις ταινίες στο Λος Άντζελες; Έχουμε δει κάθε πιθανό πλάνο.
Την ίδια γωνία, τον ίδιο αυτοκινητόδρομο.
Εδώ είναι τελείως διαφορετικά.
Κοίτα εδώ.
Χριστέ μου.
Κοίτα το φως τώρα. Θεέ μου, είναι τρελό.
Μάλλον αυτό θέλει λήψη 360 μοιρών.
Λάθος τρίποδο.
Το άλλο καλό με τα πρότζεκτ εδώ, αν θες να το μελετήσεις,
είναι να φέρεις τον πραγματικό ήχο για τον οποίο λέγαμε.
Να τον δυναμώσεις. Να μη μιλάς.
Απλώς συμβαίνει.
Πού θα το πας μετά;
Θα κοιτάξω εδώ, να δω αν υπάρχει κάτι.
Θα δούμε.
Ίσως να πάμε σε πλάνα μ' εμένα και τον Ρόμπερτ.
Ίσως.
Ας το δοκιμάσουμε.
Γεια, ο μπαμπάς είναι;
Ναι.
Ο γιόκας μου είναι;
Ο γιόκας σου είναι.
Γεια, μεγάλε.
Τι θέλουμε να συζητήσουμε;
Ας πούμε για το Λος Άντζελες σήμερα.
-Θεέ μου. -Λυπάμαι.
Θα τα κάνουμε όλα, μωρό μου.
Θεέ μου.
Όταν πρωτοφτάνεις και δεν έχεις ξαναπάει, είναι ρομαντικό λόγω της λογοτεχνίας.
Αλλά σύντομα βλέπεις ότι είναι μόνο κούφια λόγια.
"Θέλουμε να κάνουμε ταινία μαζί σου", αυτό, εκείνο.
"Ας δούμε πώς θα πάει". Τέτοια πράγματα.
Συνήθως η πρώτη τους ερώτηση είναι, όταν κάνεις ταινία,
είναι "Θα βγάλει λεφτά;"
Οι φίλοι μου έλεγαν "Είσαι καταδικασμένος".
Είστε αουτσάιντερ,
ντροπιάζετε την οικογένεια και την κοινότητά σας.
Ξεφτίλες.
Έχεις κάτι, μικρέ;
Όχι, απλώς κάνει λίγο κρύο.
Μήπως εννοείς "Κάνει λίγο κρύο, κύριε";
-Ναι, κύριε. -Πες το τότε.
Κάνει λίγο κρύο, κύριε.
-Ξανά. -Κάνει λίγο κρύο, κύριε.
Καλά κατάλαβα ότι αυτό εννοείς.
Ήταν το Up the Academy η πρώτη ταινία που έκανες για στούντιο;
Ναι. Καταστροφή.
Σκεφτόμουν "Γλιτώστε με από δω".
Πες τα μου όλα.
Υποτίθεται ότι ήταν στρατιωτική ακαδημία για παιδιά.
Το σενάριο ήταν για 16χρονα.
Θα ήταν πιο αποτελεσματικό αν ήταν δεκάχρονα.
Είπε "Πρέπει να είναι παιδιά. Μη βάλουμε εφήβους".
Θα ήταν ένας εφιάλτης και καθόλου πρακτικό.
Θα το επέτρεπε το στούντιο; Όχι.
Είπαν "Είσαι τρελός;"
Είπα "Γιατί; Απλώς θέλω να αλλάξω την ηλικία".
"Αυτό δεν πρόκειται να γίνει εδώ".
Έμαθα να τα πηγαίνω καλά με τους άλλους, κάνοντας όσα μου ζητούνται.
Σώπα.
Ως εκείνο το σημείο, ήταν κάπως προστατευμένος.
Ήξεραν ότι είναι ξεχωριστός. Ήθελαν να βοηθήσουν να εξελιχθεί.
Η μόνη εμπειρία που είχε από τα στούντιο,
όπου το στούντιο σου λέει τι μπορείς να κάνεις και τι όχι,
αυτό σε τσακίζει, αν είσαι καλλιτέχνης.
Νομίζω ότι σκέφτηκε "Εντάξει, ας διασκεδάσουμε".
Θα έχετε το έργο του Ρόμπερτ Ντάουνι που σας αξίζει.
Κάποιος είπε "Αν συνεχίσεις να μιλάς έτσι, θα σε απολύσουμε.
Η τελική εκδοχή δεν θα είναι στο χέρι σου".
Είπα "Δεν έχω θέμα, αρκεί να έχω κοκαΐνη στο χέρι μου".
Και μ' αυτό, ήμουν σχεδόν τελειωμένος εκεί.
-Δεν έδινες δεκάρα τσακιστή, ε; -Όχι.
Πώς θα περιέγραφες εκείνη την περίοδο;
Δεκαπέντε χρόνια απόλυτης γαμημένης παραφροσύνης.
Αμάν, ρε φίλε.
Θα ήταν παράλειψη αν δεν μιλήσουμε για τις επιπτώσεις πάνω μου.
Εγώ ευχαρίστως θα παρέλειπα αυτήν τη συζήτηση.
ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝ (1987) ΣΚΗΝ. ΜΑΡΕΚ ΚΑΝΙΕΒΣΚΑ
Όταν έκανα το Λιγότερο από μηδέν,
ήταν ακριβώς την εποχή που άρχισα…
Προφανώς, δεν ήταν
αυτοβιογραφικό για εμένα,
αλλά είχε ομοιότητες με τη νεολαία, τα ναρκωτικά, τη δεκαετία του '80.
Πώς σου φάνηκε που θα έκανε την ταινία;
Ήταν αστείος. Είπε "Πήρα ρόλο σε κανονική ταινία".
Δεν μπορείς να μείνεις.
Ζήσε όπου θες, αλλά όχι εδώ.
-Είμαι γιος σου. Κοιμάμαι εδώ. -Έξω. Θα καλέσω την αστυνομία.
Όμως, τη λάτρεψα. Είναι δύσκολη, αλλά είναι σπουδαία.
Ήταν μια τρελή εποχή.
Όλος εκείνος ο κόσμος συνδέεται με τη δημιουργικότητα.
Όλοι αλλοιώναμε τη συνείδησή μας με ουσίες.
Έπαιζα ένα παιχνίδι όπου ήθελα να κατευνάζω τον εαυτό μου
ή να μένω μαστουρωμένος,
αντί να αντιμετωπίσω το γεγονός ότι έχω ξεφύγει λίγο.
Κυρίως τα ξανασκέφτομαι και λέω
"Είναι σοκαριστικό
το ότι έστω μία ταινία ολοκληρώθηκε".
Αλλά αυτό δεν εμπόδιζε εμάς τους Ντάουνι.
Θα πάψεις με το φαγητό; Χρωστάμε το νοίκι. Πρέπει να δουλέψουμε.
-Πρώτα δουλειά, μετά φαΐ. Έλα. -Καλά.
-Μόλις έκανα τη σαλάτα. -Φτάνει με τις σαλάτες.
Η ταινία δεν θα έβγαινε χωρίς αυτόν. Μαύρη αλήθεια.
-Έχει γίνει αστέρι του σινεμά. -Ναι.
Αλλά ακόμα δέχεται οδηγίες;
Του αρέσει να σαχλαμαρίζει. Ναι.
-Φεύγω, μαμά. -Καλά. Κάνε ό,τι πρέπει.
Υπήρχε μια αίσθηση οικογένειας.
Διασκεδάζουν, κι αυτό μεταδίδεται.
Ωραία, χαίρομαι.
Ήταν καλή περίοδος για εμένα, γιατί γνώρισα τη Λόρα.
Έχω ψυλλιαστεί τις μαλακίες σου, μαλάκα.
Ο Πρεσβύτερος φοβόταν ότι θα είμαι φριχτή ηθοποιός,
οπότε σκέφτηκε "Κάνε μια προφορά, και ίσως δεν το προσέξουν".
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Να 'ναι καλά η Λόρα Ερνστ.
Ναι, συμφωνώ.
Εμφανίστηκε,
και νομίζω ότι ήταν ακριβώς η ενέργεια που χρειαζόσουν
σ' εκείνο το σημείο της ζωής σου.
Φαινόταν ότι έγινες πιο υγιής
κι άρχισες να φροντίζεις τον εαυτό σου,
να απομακρύνεσαι από την κουλτούρα των ναρκωτικών
όπου είχαμε μπλέξει όλοι.
-Γεια, μπαμπά. -Γεια.
Το θυμάμαι πάρα πολύ έντονα.
Πολλοί κάναμε διάφορα και νομίζαμε ότι θα είναι υποκρισία
να απαγορεύουμε τη μαριχουάνα στα παιδιά μας.
Μας φαινόταν χαριτωμένο να καπνίζουν.
Ήταν μια ηλίθια πράξη μας, όλων μας, να μπλέξουμε τα παιδιά μας σ' αυτό.
Χαίρομαι που είναι εδώ.
Μόνο αυτό.
Ανησυχούσατε μήπως δεν είναι;
Πολλές φορές.
Παρότι χρειάστηκα άλλα 20 χρόνια για να σοβαρευτώ,
με τη Λόρα ήσασταν μια πολύ σταθερή δύναμη για εμένα.
Τι θυμάσαι από τα χρόνια με τη Λόρα;
Πολλά, γιατί εκείνη αρρώστησε.
Ήσουν μαζί της όταν διαγνώστηκε με τη νόσο του Λου Γκέριγκ;
Ναι.
Πώς το επεξεργάζεσαι αυτό με τη σύντροφο της ζωής σου;
Είχε έρθει η ώρα να μεγαλώσω.
Να σκεφτώ πρώτα κάποιον άλλον.
Περάσαμε λίγο χρόνο μ' αυτόν και τη γυναίκα του, Λόρα.
Ήταν πιο στοργικός και τρυφερός μαζί της
από κάθε άνθρωπο που έχω δει ποτέ.
Ήταν ένα μάθημα
στο πώς να φέρεσαι σε κάποιον που σβήνει.
Καμιά φορά σκέφτομαι…
κάποια από τα πράγματα για τα οποία νιώθουμε τύψεις
ή όσα κάναμε σε παλιές σχέσεις.
Το να σου δοθεί μια ευκαιρία να…
αλλάξεις τρόπο ζωής για να εξιλεωθείς απέναντι σε σύντροφο.
Και να αφοσιωθείς πλήρως στο να είσαι στο πλευρό της
σε κάθε βήμα μιας ολέθριας ασθένειας.
Είναι τρελό. Πραγματικά ήσουν παρών.
Το ελπίζω.
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ (1997)
Η ασθένειά μου δεν είναι κολλητική.
Τι έχεις;
ALS, πλάγια μυατροφική σκλήρυνση,
γνωστή κι ως νόσος του Λου Γκέριγκ.
Σ' αγαπώ.
Άλλο ένα θύμα του Θεού.
Σαν εμένα.
Όπως όταν ο Τσάπλιν έχασε ένα παιδί,
και μετά η επόμενη ταινία του παραδόξως ήταν με ένα παιδί,
ήταν για εκείνον ένας τρόπος να επεξεργαστεί τη θλίψη στη ζωή του.
Αυτό ακριβώς έκανες στο Μια υπέροχη ζωή.
Θα το ξεπεράσεις αυτό.
Μ' αρέσει ο τρόπος σκέψης σου.
Η ταινία σου παρουσίαζε τα πάντα,
από την αρρώστια της Λόρα
ως τον εθισμό μου και τη μεταστροφή σου.
Αφού θα ζήσεις αφότου πεθάνω,
θα με συγχωρέσεις για όλα τα ναρκωτικά και το κακό παράδειγμα που σου αφήνω;
Είναι ένα κολάζ από οδύνη.
Προσπαθείς να την ξεπεράσεις όπως μπορείς.
Όταν την έχασες,
παρέμεινες καθαρός, ενώ εγώ ήμουν ακόμα εκεί έξω.
Μου έλεγες να μείνω στη Γη και να μείνω όρθιος,
να μην τα παρατώ, τέτοια πράγματα.
Δεν ήσουν κιόλας ένα άτομο που δεν κουβαλά ένα κάρμα.
Ας μη… Καταλαβαίνεις. Μη διαστρεβλώνουμε την αλήθεια εδώ.
Αλλά αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό, τρόπον τινά.
Είναι ωραία που το ακούω έτσι.
Σου άξιζε, με όσα τράβηξες.
Ναι.
Εντάξει. Φτάνει τόσο σαχλαμάρισμα για μια βραδιά.
Μετά τις κακές ταινίες που σκηνοθέτησα στην Καλιφόρνια,
οι φίλοι μου έλεγαν "Φύγε αμέσως από εκεί".
Του είπα να φύγει από το Λος Άντζελες;
Δεν εννοούσα να μη μας επισκέπτεται. Τώρα ούτε αυτό κάνει. Δεν πετά ποτέ.
Από τη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες,
αναμφισβήτητα πρέπει να είναι στη Νέα Υόρκη.
Είναι πιο ευτυχισμένος εκεί. Όλοι είναι έτσι μόλις φύγουν από το ΛΑ.
Η γη των ονείρων που ναυάγησαν.
Ίσως η Νέα Υόρκη είναι αρκούντως περίπλοκη
για να μπορεί κάποιος να είναι ένα ξεχωριστό άτομο.
Γεννήθηκε για να είναι στη Νέα Υόρκη.
ΟΙΚΙΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2020
Να ζήσεις και χρόνια πολλά
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Μπομπ Πρεσβύτερο.
Να ζήσεις, Μπομπ Πρεσβύτερε
Και χρόνια πολλά
Έξτον, πώς πάει το σχολείο;
Καλά.
-Πίνει τον καφέ μου. -Γεια, παιδιά.
Γεια, Σούζαν.
Γεια. Χρόνια πολλά.
Ευχαριστώ.
Γιορτάζεις όπως πρέπει;
Ναι. Έχει καλέσει φίλους και συνεργάτες.
Ξεφαντώνουν.
Μήπως να βάλουμε και μερικές γυναίκες στην ταινία;
Ναι.
Αν συμφωνεί η Σούζαν, μπορεί να παίξει τη γυναίκα σου.
Θα δώσω σε όσο πιο πολλά άτομα γίνεται μια ευκαιρία να συμμετάσχουν.
Αλλά θα δούμε. Θα ξαναδούμε το φαβορί του σπιτιού.
Παρεμπιπτόντως, κάθε μέρα σκέφτομαι τον μπαμπά σου.
Ευχαριστώ. Κι εγώ.
Κι εγώ.
Ναι, ήταν δύσκολα, πρώτη Μέρα του Πατέρα χωρίς πατέρα.
Φίλε, αυτός κι αν είχε πλάκα.
Ναι.
Φαίνεσαι καλά, μπαμπά.
Χαίρομαι που επικρατεί ευθυμία,
που περιβάλλεσαι από καλούς ανθρώπους και…
Δεν ξέρω κανέναν τους.
Λοιπόν, πες ότι τυχαίνει να καταλήξουμε πάλι μαζί στο Χάμπτονς.
Πρέπει να γυριστεί κάποια σκηνή
ή κάποια εικόνα που θέλεις που δεν βλέπεις στο έργο αυτήν τη στιγμή;
Το γερμανικό λαϊκό τραγούδι.
Ήξερα ότι θα το πεις.
Πρέπει να βρω συνοδό να μάθει το τραγούδι.
Πρέπει να δούμε πού θα το γυρίσουμε.
-Γεια. Γεια, εγώ είμαι.
Μπαμπά, είναι για εσένα.
ΣΟΝ ΧΕΪΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, ΣΥΝΟΔΟΣ
Ας δοκιμάσουμε από την αρχή. Βγαίνει λιγάκι…
Στα 15 μου, συμμετείχα σε ένα φεστιβάλ τραγουδιού
με τον Ψαράδικο σκοπό του Σούμπερτ.
Ήταν η πρώτη φορά που ο μπαμπάς μου πρόσεξε κάτι που έκανα
πέρα από τις ταινίες του που είχε κάποια αξία.
Έλαβα εύφημο μνεία, νομίζω.
Έκτοτε, έχω επανέλθει επανειλημμένα σ' αυτό.
Πες μας πώς ήταν η αντίδρασή του.
Φάνηκε να χάρηκε.
-Ναι; -Ναι.
Πώς αυτό άλλαξε τη μελλοντική ζωή σου;
Υπάρχει κάτι νοσταλγικό σ' αυτό.
Κάτι όμορφο στο τραγούδι.
Είναι και η κουλή οπτική γωνία του μπαμπά μου.
Από όλα τα πράγματα που μπορούσε να ανασύρει ή να θυμηθεί
που θα ήθελε να επαναλάβω, μετά από 40 χρόνια.
Πραγματικά θα βοηθήσει τρομερά την ταινία
όταν πεταχτείς αιφνιδιαστικά από πίσω από ένα δέντρο…
-Ναι. -…και τραγουδήσεις αυτό.
Ας το ξανακάνουμε.
ΟΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΜΟΝΤΑΖ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΩ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
…η ζωή μου
-Πάμε. -Εντάξει, αυτήν τη φορά θα το πετύχω.
Μοιάζει ναρκισσιστικό, με έναν γλυκό τρόπο.
Θα βρει μια θέση στην εκδοχή μας, λες;
Εννοείται.
-Μπορείς να το κάνεις ακόμα λίγο; -Να το επαναλάβω;
Όχι, απλώς είμαι χαρούμενος.
Ας δοκιμάσω.
Εστίασε απόλυτα στο μοντάζ.
Καθόταν επί ώρες.
Είναι κάτι που είχε να κάνει πολύ καιρό.
Είναι μια μεγάλη πηγή χαράς γι' αυτόν, πραγματικά.
Είναι το παν γι' αυτόν.
-Είναι πολύ καλό. -Απλώς θέλω να το ξαναδώ.
Για να δούμε.
Έχεις αλλάξει ως κινηματογραφιστής ή ακόμα δουλεύεις με τον ίδιο τρόπο;
Να μια καλή ερώτηση. Δεν ξέρω.
-Ποια ήταν η τελευταία σου ταινία; -Ένα ντοκιμαντέρ στη Φιλαδέλφεια.
Μου αρέσει πολύ.
Μιλά για ένα πάρκο που ονομάζεται Πλατεία Ρίτενχαουζ.
Αφού κάθισα στο πάρκο και είδα όλους τους κουλούς, είπα "Μέσα!"
Περάσαμε έναν χρόνο εκεί για να πετύχουμε τις διάφορες εποχές,
απλώς μελετούσαμε τον κόσμο.
Ένα πράγμα μάθαμε.
Περίμενε τα πάντα, γιατί τα πάντα θα συμβούν.
Και ορίστε, την πρώτη μέρα πετύχαμε μια δεκάχρονη βιολίστρια
που ήταν τέλεια κι έγινε το κεντρικό σημείο
όλης της χρονιάς στο πάρκο.
Πώς συγκρίνεται η παραγωγή του ντοκιμαντέρ με τις άλλες ταινίες σου;
Λοιπόν, όπως είπα πριν, μ' αρέσει η ιδέα ότι δεν ξέρεις τι θα συμβεί.
ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2020
Ο Πρεσβύτερος παλεύει με μια φριχτή ασθένεια.
Είδα τον πατέρα μου να την περνά.
Οπότε, σ' αυτό το σημείο, απλώς χαιρόμαστε τον χρόνο που απομένει.
Δεν ξέρω αν έχει συμβιβαστεί με τη στάση του στο παρελθόν
ή με την επίδρασή της στον Ρόμπερτ.
Πάντως ξέρω ότι αγαπά το παιδί του.
Είναι τα κατ' εξοχήν Ταξίδια του Σάλιβαν.
Ξεκινάς να κάνεις κάτι πραγματικό και σημαντικό.
Κι αν όλα όσα κάναμε ανέκαθεν
ήταν τόσο σημαντικά όσο χρειαζόταν;
Για εμένα, είναι σαν να κλείνεις τον κύκλο
σε όλο αυτό το πατριαρχικό θέμα.
Να συμφιλιώνεσαι με όλες
τις θετικές, τις αρνητικές και τις λοξές πλευρές.
Και μετά να λες "Εντάξει, πλέον είσαι μεγάλος άντρας".
Λιτό κι αποτελεσματικό, Μπομπ.
Το ξαναπεράσαμε άλλη μια φορά, φίλε.
Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Τώρα δεν χρειάζεται να ανησυχείς πότε θα ξανάρθεις.
Όποτε έρθεις, ήρθες.
Ευχαριστώ που το έκανες. Είναι σπουδαίο.
Σπουδαίο. Έκανες σπουδαία δουλειά.
Ναι.
Αναπολώντας, λέει ότι ήταν φοβερή εμπειρία.
Παραγωγός για εκείνον είναι κάποιος που τελειώνει τη δουλειά.
ΜΑΪΟΣ 2021
Ναι.
Διανύουμε τα 150 χλμ. ως την πόλη. Είναι ενθουσιασμένος.
Είναι η τρίτη χρονιά γυρισμάτων για το ντοκιμαντέρ για τον μπαμπά.
Ανυπομονώ να δω τον παππού.
Το σχέδιο για σήμερα
είναι να συνεχίσουμε με το ντοκιμαντέρ για τον Πρεσβύτερο.
Ο βασικός λόγος που ήθελα να είμαι εδώ ήταν ότι ήθελα να δω τον παππού.
Λοιπόν, ήθελα να τον δω
για να δημιουργήσουμε αναμνήσεις.
Και…
Έτσι, όταν πεθάνει, θα μπορώ να πω ότι μπόρεσα να περάσω χρόνο μαζί του.
Γεια, σας ευχαριστώ. Επίσκεψη στον Ντάουνι. Ευχαριστώ.
Γεια, μπαμπά.
Όποτε θέλεις να μη γράφουμε, απλώς πες μας.
Αλλιώς, θα είμαστε όλη μέρα πάνω από το κεφάλι σου.
Χαίρομαι που σε βλέπω από κοντά.
Κάνει ζέστη έξω;
Κρύο. Κρύο και βροχή σήμερα.
Κάνει για ωραία γυρίσματα.
Έξι, όποτε είσαι έτοιμος.
Θα σου δώσουμε τρεις λήψεις να τον ρωτήσεις, εντάξει;
Θα έρθεις εδώ, θα πεις την ατάκα.
-Γεια, Έξι. -Γεια.
Εντάξει, έτοιμος. Σε τρία, δύο, ένα. Πάμε.
Γεια, Πρεσβύτερε.
Έχεις τρίχες στα αρχίδια;
Μπορείς να το επαναλάβεις;
-Έχεις τρίχες στα αρχίδια; -Τέλεια.
Πες του μια φορά την απάντηση.
Ξαναρώτα, κι εσύ κάνε τον Λάρι Γουλφ. "Φοβάμαι να κοιτάξω".
Πρεσβύτερε.
Έχεις τρίχες στα αρχίδια;
Τι αν έχω;
Αρνείται να πει την ίδια του την ατάκα.
-Εντάξει, είσαι ελεύθερος. -Είχε πλάκα.
Περνά τέλεια. Είναι το καλύτερο ταξίδι που έκανε ποτέ.
Σίγουρα είναι στα δέκα κορυφαία.
Χρειάζεσαι κάτι;
Πού είμαστε;
Είναι η τελευταία μέρα που θα τον δω για καιρό, μάλλον.
Οπότε, αυτό που θέλω γι' αυτόν, για εμένα, είναι απλώς…
Είναι παράξενο γιατί ξέρω ότι…
το καταγράφω.
Παραδόξως, είναι αυτό που κάνει η οικογένειά σου.
Παράγετε τέχνη από τη ζωή σας.
Παράξενο. Φυσιολογικό. Με πηγαίνει σε εποχές όπου…
ό,τι κι αν συμβαίνει, αστείο ή τραγικό,
συμβαίνει με μια κάμερα να τραβά.
Μπορούμε να το αναλογιζόμαστε σε 40 χρόνια από τώρα…
-Ναι. …όταν θα βγάζει κάποιο νόημα.
Αλλά συνάμα, ένα κομμάτι μου νιώθει λες και…
Θα χάσω κάτι.
Ναι.
Μάλλον επειδή το παράθυρο κλείνει.
Υπάρχει κάτι που νιώθεις ότι θέλεις να επεξεργαστείς
σχετικά με την πιθανότητα να μην τον ξαναδείς;
-Ειλικρινά, δεν ξέρω. -Ναι.
Νιώθεις αποπροσανατολισμένος,
αλλά, ρε φίλε, είναι δύσκολο.
Όντως είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο.
Το καλό είναι πάντως
ότι έχω καιρό να εκτιμήσω τόσο την εμπειρία στη Νέα Υόρκη.
Το να το δω μέσα από τα μάτια του Έξτον, από την οπτική γωνία της τρίτης γενιάς,
είναι πολύ ωραίο.
Ναι. Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω
τη διαφορά
στην αξιοπιστία του δικού του συστήματος στήριξης.
Ο μπαμπάς σου επαναστατούσε ενάντια σε κάτι που έπρεπε,
κι εσύ ανατράφηκες σ' αυτήν την επανάσταση.
-Ναι. -Σε άφηνε να κάνεις ναρκωτικά μικρός.
Είναι μεγάλη μαλακία.
Ταλαιπωρημένοι, αλλά όχι ηττημένοι.
Ναι. Και να πού βρισκόμαστε.
Λες "Πώς να φύγω χωρίς να νιώθω ότι κάτι μου διέφυγε;"
Έχεις κάτι που θέλεις να του πεις;
Απλώς δεν θέλω να…
-Δεν θέλω να κάνω κάτι λάθος. -Ναι.
Ναι.
Μπαμπά.
Πες "Ένα, δύο, τρία" για να ελέγξουμε το μικρόφωνο.
-Ποιος; -"Ποιος". Τέλεια.
Υπέροχα.
Τώρα που ακόμα αράζουμε μαζί και βλεπόμαστε,
ήθελα να μείνουμε κοντά και να έρθουμε ακόμα πιο κοντά.
-Ναι, καλή ιδέα. -Καταλαβαίνεις;
Θα σε ρωτούσα ένα μάτσο πράγματα για…
-Οτιδήποτε. -Ναι;
Δεν ξέρω καν πώς να μιλήσω γι' αυτό, αλλά απλώς θέλω…
τη δική σου άποψη…
πριν τελειώσουμε.
Υπάρχει κάτι που θέλεις να μάθει το παιδί σου;
Πού είναι το αστείο;
Να, στο Χάμπτονς, το παιδί μου έχει σπίτι και παιδί.
Δύο παιδιά, τρία παιδιά.
Και εμείς βρίσκουμε αν θέλουμε
μέρες που το φως δεν είναι τέλειο, είναι καλό για εμάς.
Μάλιστα.
Γιατί μέχρι να το τραβήξεις…
Είναι καλή εποχή να κάνεις ό,τι ταινία θέλεις.
Όταν δεν είσαι εδώ, στο παρόν, πού πηγαίνει συνήθως το μυαλό σου;
Υπάρχει κάποια εποχή;
Ή μήπως υπάρχει κάτι που απασχολεί τις σκέψεις σου;
Απ' όσο θυμάμαι,
πριν απαντήσω στην ερώτησή σου,
θα έλεγα…
στην ασθένεια του Τσάρλι Πάρκινσον.
Έχω αυτό το όνειρο,
ότι δουλεύω σε μια τζαζ μπάντα,
στη μέση ενός μούρλια νούμερου,
μόλις αρχίζω το σόλο μου,
πέφτω και πεθαίνω από την ασθένεια του Τσάρλι Πάρκινσον.
Το προέβλεψες, μωρό μου.
Βλέπεις κανένα στιλό εκεί;
Στιλό; Θέλεις στιλό ή μολύβι;
Στιλό.
Ναι.
Το παλιό στιλό.
Σου αρέσει να έχεις χαρτί και στιλό.
Μπορώ να το ανοίξω, αν θες.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
-Μουντζουρώνεις; -Ναι.
Ωραία.
Και ο Ρόμπερτ…
είχε…
λίγο άγχος γιατί ασχολείται με πολλά άλλα,
αλλά βλέπεις πώς εστιάζει σ' αυτό.
Όταν με πήρε για να ζητήσει…
Λέει "Πήγαινε αργά".
Έχετε γνωριστεί;
Εννοείς με τον Τζούνιορ;
Ναι.
Γνωριζόμαστε σιγά σιγά.
Σε λίγο μάλλον θα φύγουμε.
Αν και ο Πρεσβύτερος λαγοκοιμάται, να κάτσουμε μέσα για λίγο πριν φύγουμε;
-Ναι. -Εντάξει.
Θα τον αφήσουμε να ξεκουραστεί και…
και θα τον ξαναδούμε
πιο μετά.
Ναι.
Σ' αγαπώ, μπαμπά.
Δεν είχαμε κάποια σκοπιμότητα μ' αυτό το έργο.
Διαισθανόμουν πώς θα είναι.
Ήξερα ότι πάντα ένα κομμάτι θα 'ταν
το τέλος της ζωής του.
Είναι ιστορία πατέρα-γιου; Δεν νομίζω.
Ή για το πώς είναι ο καλλιτέχνης; Δεν ξέρω. Ίσως.
Ένας στοχασμός για τον θάνατο; Μάλλον μετατρέπεται σ' αυτό.
Όμως, όχι με έναν καταθλιπτικό τρόπο,
αλλά με την έννοια "Είμαστε εδώ, κάνουμε διάφορα, φεύγουμε".
Τον αγαπώ για όσα έκανε. Τον αγαπώ για όσα δεν έκανε.
Ήρθε!
Σας φέρνω ένα μήνυμα.
Ακριβώς δέκα χιλιόμετρα βόρεια του όρους Σκαγκ στην Κοιλάδα του Πόνου
ζει ένα κακό σατανικό τέρας.
Ονομάζεται Μπίνγκο Βενζινάδικο Μοτέλ Τσιζμπέργκερ
Με Γαρνιτούρα Θορύβου Αεροσκαφών Και Θα Είσαι Γκάρι Ιντιάνα.
Του αρέσει να κάνει κακό στον κόσμο.
Την τελευταία φορά που είδα τον Μπίνγκο Βενζινάδικο Μοτέλ Τσιζμπέργκερ
Με Γαρνιτούρα Θορύβου Αεροσκαφών Και Θα Είσαι Γκάρι Ιντιάνα,
μου είπε τι θέλει να κάνει.
Θέλει να έρθει εδώ και να σας σκοτώσει όλους.
Αλλά εγώ του είπα "Μπίνγκο, στάσου".
Ο λόγος που το είπα αυτό είναι ότι πιστεύω σ' εσάς.
Πιστεύω ότι θα κάνετε τη δουλειά.
Ότι θα αλληλοβοηθηθείτε.
Πιστεύω ότι θα κάνετε αυτόν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος.
Αυτό είναι όλο.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα
Πάρτε ένα χαρτί.
Ωραία. Βάλτε το όπου θέλετε.
-Αυτό είναι; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Εκείνο; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Εκείνο; -Όχι.
-Αυτό είναι; -Όχι.
-Εκείνο; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Εκείνο; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Αυτό είναι; -Όχι.
-Εκείνο είναι; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Να το! -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Εκείνο; -Όχι.
-Αυτό; -Όχι.
-Αυτό είναι; -Όχι.