Witajcie w Malezji.
- Biegiem! - Żartujecie? Rzucili się naraz!
Zagramy w grę.
Nie powiększyliście puli.
Co?
- To nie ja! - Sabotaż sprawia...
Hannah!
...że ludzie wezmą cię za kreta.
Nie dam rady.
- A Ryan? - Dwadzieścia.
Wszyscy będą sabotować.
Co je pilot?
Pierożka.
Pytanie brzmi, kto robi to jako kret...
Jesteś tajniakiem.
...a kto chce, żeby go podejrzewać?
Jedna z tych trzech osób jest głównym podejrzanym.
- Szybko. - Nie dam rady.
Tnij żółty.
Nie mogę przegrać.
- Mam! - Jest tu też zwolnienie.
- Zrobię wszystko, by wygrać. - Może być twoje.
Dziękuję.
Dostałam okazję, żeby wziąć zwolnienie i zostawić kasę.
Podjęłam decyzję.
Hannah przyjdzie?
Oby.
Niedługo dowiem się, czy słusznie postąpiłam.
Dwie osoby wrócą dziś do domu.
Jesteście zadowoleni z tej wspólnej decyzji?
Nie zaufałabym sobie.
Mam nadzieję.
Od jakiegoś czasu mówi o grze zespołowej
i o tym, że sama gra zespołowo, więc to może...
- Może dać nam dowód. - Właśnie.
Mam nadzieję, że nie kłamała i wróci tu z pieniędzmi.
Niezależnie od decyzji
będziemy cię oceniać.
Hannah wielokrotnie pomniejszała pulę,
żeby na tym zyskać,
ale zdarzyło jej się pulę też powiększyć.
Wieczna huśtawka.
Idzie.
- Cześć, Hannah. - Hannah.
Cześć.
Nie mogę się doczekać
jej dzisiejszej decyzji.
Jestem prawie pewna, że za chwilę
odpali wielką bombę.
Jak tam lunch?
- Działo się. - Naprawdę?
Oj tak.
No i...
Był tam Ari.
Dał mi menu
z takimi pozycjami:
„1000 dolarów, 20 000 dolarów, poprawka, zwolnienie, skucha”.
Przed nam leżało pięć koszyków,
a ja miałam wybrać jeden z nich.
Wybrałam trójkę.
Dwadzieścia tysięcy dolarów.
- Serio? - Naprawdę?
To nie koniec.
- Dobra. - Jezu.
Ari dodał, że mogę dalej wybierać,
aż trafię na koszyk ze zwolnieniem.
No dobra.
Wiem, że to musi być trudne.
Biorę pieniądze.
To twoja ostateczna decyzja?
- W puli mamy teraz 105 000 dolarów! - Tak jest!
- Dobra robota, brawo. - Przestraszyłaś mnie.
- Serio? - Serio.
O Boziu!
- Gdy myślisz, że wszystko już wiesz... - Jestem pod wrażeniem.
Ja nie byłabym chyba dość silna, dobrze, że to ty tam poszłaś.
Dobrze wybraliśmy.
Powiększyła pulę,
więc mniej ją podejrzewam.
Ari wyjawił mi też coś,
czym powinnam się z wami podzielić.
To było ostatnie zwolnienie w tej grze.
Jestem trochę oszołomiona.
Nie wzięła zwolnienia przed quizem z podwójną eliminacją.
Jako gracz uważam, że to głupie.
Albo jest pewna siebie, albo...
jest kretem.
- O wilku mowa. - Przystojniak.
Elegancko!
- Ładnie wyglądasz. - Witajcie.
Usłyszałem okrzyk radości.
Tak.
- Macie dobre wieści? - Tak.
Piękne wieści.
Nie chcę psuć humoru,
ale dzisiaj pożegnamy się z dwoma osobami.
Wszystko sprowadza się do tego, kto najmniej wie o krecie.
Sprawdźmy waszą wiedzę.
Czas na quiz.
Powodzenia.
W ostatnich misjach współpracowałam z Michaelem.
Popełnił wiele błędów.
Przed nami podwójna eliminacja.
Hannah mnie zdziwiła,
bo nie wykorzystała zwolnienia.
Może postanowiła wziąć pieniądze
i udaje jedną z nas,
żeby ludzie, którzy ją podejrzewali,
zmienili zdanie.
Skupiam się na Munie.
Głosuję na nią od początku,
ale Ryan w ostatniej misji...
To było dziwne, bo powiedziała „pomnik”,
a nie „wieża zegarowa”.
Pomnik w stylu Big Bena.
To było podejrzane.
Odpowiadam z myślą o tej dwójce.
Nie jestem pewna, czy mogę wykluczyć Michaela albo Munę.
Po ostatniej wspólnej misji nie ufam już Munie.
To dziwne, że za pierwszym razem znalazła tylko jeden klucz.
Znalazłam!
Znów ją podejrzewam.
Jeśli wrócę dziś do domu, wiedząc, że zwolnienie mogło mnie uratować,
pęknie mi serce, ale chcę wygrać, więc muszę ryzykować.
QUIZ UKOŃCZONY
To już prawie koniec tej ekscytującej przygody.
Dwoje z was odpadnie już dziś.
Pierwsza osoba to...
Sean.
IMIĘ: SEAN
Muna.
Przed nami podwójna eliminacja.
To mogła być głupota.
Zrezygnowałam ze zwolnienia.
Te decyzja może stać się przyczyną
mojego powrotu do domu.
Kolejna osoba...
to Ryan.
Brak mi słów.
Są w szoku.
Szczęki opadły im na stół.
Ryan.
Jak się czujesz?
Brak mi słów.
Jest silna.
To twardzielka.
Była tak pewna siebie,
myślałem, że to rozgryzła.
Oj tak.
Bywała dumna.
Jestem na siebie bardzo wkurzona, rodzina pewnie nie będzie aż tak zła.
Wrócę do domu bez tej nagrody.
Okropne uczucie.
Przed quizem byłam pewna siebie,
więc teraz wszystko kwestionuję.
Źle oceniłam, kto jest kretem. Być może myliłam się od samego początku.
Jestem dumna, bo daleko zaszłam.
To było wspaniałe przeżycie.
Miło było cię poznać. Szerokiej drogi.
- Dziękuję. - Byłaś świetna, pa.
Jak wiecie, to nie koniec.
Do domu wróci ktoś jeszcze.
Deanna, Michael albo Hannah.
Kto odpadnie?
Kto wie o krecie najmniej?
Kolejna osoba
to...
Michael.
IMIĘ: MICHAEL
Deanna i Hannah.
Jedna z was wróci do domu.
Kolejna będzie...
Deanna.
IMIĘ: DEANNA
Deanna.
Jesteś piękna, Deanno.
Kocham cię.
Jest mi przykro, że odpadłam,
ale jestem dumna z tego, jak daleko tu zaszłam.
Zrobiłam wiele rzeczy, których nie robią 50-latki.
Całe mnóstwo!
Właśnie tak.
Jestem detektywem.
Jestem w tym dobra,
a i tak nie wiem, kto jest kretem.
Świetna robota.
Masz jakąś radę dla reszty graczy?
Nie ufajcie nikomu.
Ona jest detektywem.
Oj tak.
Obłęd.
Ta gra miesza mi w głowie.
- Szerokiej drogi. - Bardzo dziękuję.
- Ta gra jest szalona. - To takie...
Porąbane.
Strasznie miesza w głowie.
Zostały cztery osoby.
Jedna z nich jest kretem.
Jedna osoba okłamuje nas od samego początku.
Ciągle nie jestem pewny waszej trójki.
- Serio. - Tu nie można być pewnym.
- Fakt. - Nigdy.
Już niedługo dowiemy się, kto to.
Ciekawi mnie, kogo podejrzewa reszta.
Może to ja?
KRET
Polowanie na kreta przenosi się do stolicy Penang, George Town.
Ostatnia czwórka ma teraz rzadką okazję do relaksu.
To roti, coś w stylu francuskich naleśników.
Do środka można włożyć, co tylko zechcecie.
Ale w tej grze nikt nie wyłącza się całkowicie.
Każda okazja jest dobra, by obserwować, nasłuchiwać
i szukać kłamcy.
To bardzo miłe,
że choć przez chwilę nie gramy,
ale muszę mieć się na baczności.
- Ostatnia czwórka. - Pięknie.
Tak jest!
To była przyjemność.
- Obłęd. - Piękna podróż.
- Meta jest tuż przed nami. - Właśnie tak.
Dlatego powrót teraz byłby do bani.
- I to jak. - Jesteśmy tak blisko.
- Tak. - To uczciwa gra.
Albo chcesz zdobywać pieniądze, albo nie.
- Wszyscy to zobaczą. - Końcówka stanie się oczywista.
Pewnie tak.
Teraz chodzi o to, ile wiesz o krecie.
Gramy bez przerwy.
Między misjami i quizami.
To wspaniali ludzie,
ale ciężko jest komukolwiek zaufać.
Wiem, że wszyscy lubimy rywalizację, wszyscy chcemy wygrać,
ale kto najbardziej?
Ja na pewno chcę.
Wygrana będzie dla mnie wszystkim.
Nie chcę wygrać, muszę wygrać.
Jest różnica między pragnieniem a potrzebą.
Muszę wygrać.
Potrzebuję tych pieniędzy.
Sean mówił o swojej żonie i o tym, jak opiekuje się rodziną.
Poczułem, że jest szczery.
Ale widziałem, jak gra.
Widziałem, jak sabotował misje.
Parę razy się potknął i od tego czasu go podejrzewam.
Mam długi i rachunki, pracuję bez przerwy.
Nie miałam urlopu, od kiedy się wyprowadziłam.
Ja też tego potrzebuję.
Mógłbym zacząć kolejny rozdział życia.
Tata zawsze się mną opiekował. chciałbym mu się odwdzięczyć.
Chcę zdobyć pieniądze i reprezentować homoseksualną społeczność.
Chcę pokazać, co jest możliwe,
jeśli tylko się skupisz.
Chyba nikt nie kłamie na temat tego, kim są i czego oczekują,
ale to jest gra.
Wiem, kiedy kłamie.
Kłamie, gdy na jego twarzy pojawia się taki mały uśmieszek.
Ile osób było na „tak”?
Nie kontroluje tego, ale drży mu kącik ust.
Dobrze to rozgrywa i ludzie nadal mu ufają.
Obłęd.
Tak, Michael może być kretem.
Moja mama była w moim wieku, kiedy musiała uciec z kraju.
Jestem bardzo...
Czuję wielką moc, gdy dociera do mnie,
jak silna jest moja mama.
Jestem tu, żeby wygrać pieniądze dla rodziny.
Ich historie są bardzo wzruszające,
ale myślałam tylko:
„Kto jest kretem?”.
- Wznosimy? - Na zdrowie!
Aż do kolejnej zdrady.
- Możemy się cieszyć tą chwilą? - Daj nam chwilę, Sean.
Sean jest moim głównym podejrzanym,
ale ciągle nie skreśliłam Michaela.
Na tym etapie gry, muszę rozwiać wątpliwości.
Mam go na oku.
To twój telefon?
Witajcie, wasza kolejna misja odbędzie się pod osłoną nocy.
Wracajcie do hotelu i przebierzcie się w przygotowane stroje.
Odezwę się, jak będziecie w drodze na misję.
Dostaliśmy czarne kombinezony.
W czymś takim można uniknąć wykrycia.
Lecimy!
Idziemy po kasę.
Pewnie będziemy mieli wtopić się w mrok.
Lecimy! Gaz do dechy!
Dziwnie jest jechać jednym autem.
- Dziwnie. - I to bardzo.
- Jedziemy z kretem. - Wiem.
- Cholerka. - Kret jest w tym aucie.
Wiedzieliśmy, że kretem jest któreś z nas.
Raczej jedno z was.
Kłamałaś na temat Tony’ego,
jesteś zdolna do wszystkiego.
- Kiedy kłamałam? - Cały czas.
Nie odpadłam, obyło się bez zwolnienia.
Czy kret dałby wam 20 000?
To podpucha.
Obstawiam, że kretem jest Muna albo Michael,
ale teraz
potrzebuję jak najwięcej informacji,
żeby zawęzić krąg podejrzanych.
Muszę zdecydować, kogo podejrzewam bardziej.
Jesteś kretem?
No raczej.
To jasne.
Cześć, Ari.
Witajcie.
- Co u ciebie? - Cześć, Ari.
Cały czas szukacie fałszywego gracza,
więc następna misja sprawdzi, czy umiecie rozpoznać fałszywkę.
W ratuszu w Penang wystawiono cenne dzieła artysty,
ale tylko dwa eksponaty są prawdziwe.
Reszta to podróbki.
Artysta lubi zostawiać swój podpis na prawdziwych artefaktach.
Jeśli to rozgryziecie, dostaniecie 30 000 za każdy element.
Jeśli znajdzie oba eksponaty, powiększycie pulę o 60 000 dolarów.
- Kasa! - Tak jest!
Wystawa jest już zamknięta,
więc musicie się włamać do środka,
zlokalizować prawdziwe eksponaty
i ukraść je, unikając włączenia alarmu.
W celu uniknięcia alarmu
jeden z graczy zjedzie spod sufitu na linach,
a pozostała trójka będzie go przesuwać za pomocą systemu bloczków.
Uważajcie, każdy stłuczony artefakt będzie was kosztował 2000 dolarów
i aktywuje jeden z czujników w podłodze.
Trzykrotna aktywacja czujników włączy alarm i natychmiast zakończy misję.
- To tu? - Tak!
To musi być muzeum!
- Tak! - Do dzieła!
Na ukończenie misji macie godzinę od wejścia do budynku.
- Proszę bardzo. - Właśnie tak.
Cisza.
Włamywałem się już do domów z nakazem,
ale i tak czuję adrenalinę, bo tym razem chodzi o 60 000 dolarów.
Gram dla rodziny.
SPRAWDŹCIE WYSTAWĘ
- Ja cię! - Patrzcie.
- Najpierw plan? - Może najpierw zerkniemy?
- Na tym jest czerwony znaczek. - Tak.
- Na którym? - Na masce.
- Dobra. - Ten też ma czerwony znaczek.
Na każdym z nich jest czerwona małpka, która musi tu coś znaczyć.
Jeśli mamy odróżnić fałszywki od oryginałów,
to na pewno pomogą nam w tym te znaczki.
Słuchajcie!
No dobra.
To są elementy naszych misji.
Paintball, boja, wieże.
- To wszystkie misje. - Tu jest ciężarówka.
Pierwsza, druga i trzecia misja.
- To jest... - Czwarta, piąta, szósta.
Siódma, ósma i dziewiąta.
Ostatni to tylko małpka.
Małpa.
To musi coś znaczyć.
Jaki mamy plan?
Musimy użyć systemu.
- Widzę bloczki. - Boziu.
Będziemy ciągnąć za te liny.
Drużyno, wybierzcie gracza, którego podwiesicie na linach.
Reszta będzie ciągnąć za liny,
odpowiadające za sześć różnych kierunków.
W górę i w dół, do przodu, do tyłu, w lewo i w prawo.
Uważajcie, musicie się zsynchronizować,
żeby kontrolować ruch podwieszonego gracza i nie stłuc któregoś z artefaktów.
Kogo podwiesimy?
Musimy utrzymać tę osobę,
więc wybierzmy kogoś,
kogo będziemy mogli łatwo przesunąć.
Ja powinnam tam pójść,
bo udowodniłam, że zależy mi na pieniądzach.
Chciałbym wisieć pod sufitem,
to chyba najlepsze miejsce do kontroli dzisiejszej misji.
Też chciałbym dostać tę szansę.
Eksponaty mogą być ciężkie.
Mam też największy rozstaw ramion.
Musimy podjąć decyzję.
Możemy postawić Michaela w centrum uwagi
i sprawdzić, czy jest kretem.
Ja chcę zobaczyć w tej roli Michaela.
Mnie to pasuje.
Dlaczego wystawiamy największego, najwyższego
i najsilniejszego gracza
do zwisania z góry?
Pasuje ci ta rola?
Jak najbardziej.
Hannah? No dobra, do dzieła.
Muna od razu chciała wystawić Michaela,
mając pełną świadomość,
że nie damy rady przesuwać go po muzeum.
To idealna okazja, żeby się jej przyglądnąć.
- Uważaj na siebie. - Ale ciągle podejrzewam Michaela.
Chętnie zobaczę, jak się zachowa.
Mamy tu rękawiczki.
I latarkę.
- Przyda ci się. - Dobrze.
Masz sprawdzić i przekazać nam, co jest na eksponatach.
I trzymaj.
Nie jestem ekspertem od lin i bloczków,
ale zobaczymy, jak nam pójdzie.
- Puścić? - Tak.
Możesz puścić.
I proszę! Uważaj!
- Musicie uważać. - Dobra, ruszamy.
- Nie puszczaj. - Wyżej.
W każdym rogu mamy kolumnę
i do każdej z nich idą liny na bloczkach.
- Sprawdźmy tutaj. - Środkową?
Dobrze.
Mamy liny od podnoszenia.
- Podnosimy go? - Tak.
I od przesuwania.
Idę w prawo, świetnie.
Chyba ogarniamy liny.
Teraz dopracujmy synchronizację.
- Super. - Raz, dwa, trzy.
- Musimy też... Jadę w dół! - Dobra.
- W dół? - Tę zostawcie.
Nic nie mogę zrobić, to frustrujące.
Muszę polegać na ich współpracy.
- Dasz radę? - Jezu.
Chwyć i pokaż.
Tu jest symbol małpy.
No dobra.
- Żadnych numerów i nazwisk? - Nie.
- Jakieś szczegóły? - Brzydka twarz.
- Tu też jest małpa. - Na każdym z nich jest małpa?
- Tak. - Na każdym?
Na razie na to wygląda.
Tu też mam małpę.
Te trzy są identyczne.
Co nam umyka?
Nie wiem.
Wiemy, że chodzi o małpy.
Sprawdziliśmy już sześć rzeczy,
wszystkie wyglądają identycznie, więc coś nam umyka.
Przyglądnij się małpie.
Widzisz cień?
Są identyczne.
- Wygląda jak na obrazie? - Tak.
Ta patrzy w lewo, a twoja?
Wszystkie patrzą w lewo.
- Wszystkie? - Tak.
- Nie o to chodzi. - Ta też.
Widzisz coś jeszcze?
U tej widać wystające rękę i ogon.
Noga, ręka, ogon.
- Porównaj z tą. - Sprawdzę tę drugą.
- Wygląda jak ta na obrazie? - Tak.
Pokażę wam.
- Widzicie? - Porównaj z tą.
Tu mam... Poczekajcie.
Chodzi o ogon.
Jeden idzie do środka, drugi na zewnątrz.
Małpa z obrazu ma ogon do wewnątrz, więc to musi być właściwy artefakt.
To znaczy, że dodamy do puli 30 000 dolarów.
Brawa dla nas!
- Dobra. - Wkładam.
- Zostało 20 minut. - Dobra.
Tu sprawdził wszystko, przejdźmy na drugą stronę.
Jasne.
Raz, dwa, trzy.
Moje nie...
- I nic. - Mocniej!
- Czekaj! - Cofa się, jak ciągniesz!
- Z powrotem. - Sean!
- Dokąd idziemy? - To moja lina.
Nie ufam, że pomogą mi odnaleźć ten artefakt,
ale nie mam wyjścia, muszę spróbować dokończyć tę misję.
Sean, tam.
- Weź linę naprzeciwko Muny. - Jasne.
Raz, dwa, trzy.
Idę w dół.
Ktoś wyciąga mi linę.
Mam nogę w wazie.
- Do góry. - Nie!
- Czemu trzymasz ją nogami? - O nie!
- Myśleliście, że ją utrzymam? - Czemu używasz nóg?
- To przez was! - Kim jesteś?
To były 2000 dolarów.
Wariactwo!
Nie widziałam jeszcze, żeby ktoś tak łatwo stracił 2000 dolarów.
Dobre wieści: to była fałszywka.
Błąd warty 2000 dolarów.
Przynajmniej uczymy się na błędach.
Od razu myślę:
zrobił to celowo czy nie?
Sama nie wiem.
Przesuńcie mnie w kierunku drewnianych.
- Tak jest. - Lecimy.
Raz, dwa, trzy.
Dobrze idzie.
- Raz, dwa, trzy. - Uwaga na laser!
Jest dobrze.
Nie jest. Zaraz mnie w nie wbijecie.
Boże.
- Widzisz coś? - Nic tu nie ma.
Przesuńcie mnie do tego.
Nie chcę być niemiły, ale stopy są blisko eksponatu.
Wszyscy naraz.
Obijam artefakty stopami.
Muszę pójść prosto.
Czuję, że to jeden z nich.
To będzie długa noc.
Możecie zacząć bić mnie kijem,
bo jestem piniatą, a dzieci chcą dostać cukierki.
Najgorsze przyjęcie urodzinowe w moim życiu.
Muna i Hannah,
jak mnie tu przyciągnęłyście?
Z pozycji Seana.
Powtórzcie to.
- Ciągniesz złą linę. - Muna i Hannah w lewo.
Jeszcze raz, proszę.
Nie tak.
Nie!
UPUSZCZONE ARTEFAKTY
Nic nie zrobiłem.
Za mocno pociągnęłaś.
No dobra.
- To było bardzo agresywne. - Przepraszam.
Muna udaje, że nie wie, jak to działa.
To było oczywiste, masakra.
Wiem, że to był jej sabotaż, ale nie chcę, żeby inni to wiedzieli.
Zachowam to dla siebie.
- Oskarżenia w trakcie misji? - Wszystko widziałem!
- Co? - Pociągnęłaś tę linę.
Ciągniemy do przodu.
Bo wcześniej nic się nie działo.
Będziemy się oskarżać w trakcie misji?
Widziałem, jak ciągniecie tę linę...
Żeby go przesunąć!
Wiem, co widziałem.
- Piękne. - Zapomnijcie o tym.
Muszę dojść tam.
Czyli ciągniemy tę linę.
- Będzie krzyczał. - To nie tak.
Przesuńcie mnie tam!
Mówi gość, który przewraca wazy.
- Ciągnijmy jednocześnie. - Dobra.
- Która? - Raz, dwa, trzy.
Sean, nie w tę stronę.
- W którą? - Tę.
Jestem na linii.
- Chwila. - Raz, dwa, trzy.
Idealnie. Jeszcze raz.
- I już. - Nie.
- Nie? - Idę do góry.
Uważaj na nogę.
Nic nie zrobi.
No cóż...
Zaraz...
To było celowe?
- Jesteśmy. - Dobra.
To nie te.
Ja tu nie mam...
I proszę!
Cholera.
Przegraliśmy.
Serio?
Upuściliście trzy artefakty i uruchomiliście alarm.
Misja dobiegła końca.
Uciekajcie z wystawy, spotkamy się na dole.
Sabotaż Michaela był oczywisty.
Jeśli jest kretem, rozegrał to genialnie.
Od początku w ogóle się nie krył.
Mam cię, jesteś wolny.
Ciągle podejrzewam też Munę. Sama już nie wiem.
Jestem skołowana.
- Chodźmy stąd. - Lecimy!
- Witajcie. - Cześć.
Nie wyglądacie na szczęśliwych.
Wystawa się nie podobała?
- Nie. - Nie w tym rzecz.
Po prostu wszystko zniszczyliśmy.
Co macie w torbie?
- Piękny artefakt. - Jeden piękny artefakt.
Na spodzie mamy...
właściwy symbol artysty
z ogonem skierowanym do wewnątrz.
To znaczy, że dostaniecie 30 000 dolarów.
Gratulacje.
Usłyszałem też trzy głośne trzaski.
No tak.
Każdy zniszczony artefakt to 2000 dolarów,
więc zarobiliście 24 000
i w puli macie teraz 129 000 dolarów.
Wasza czwórka nigdy nie była tak przybita.
Ktoś jest zadowolony.
Jedna osoba
ma za sobą udaną misję.
Im więcej wiecie o tej osobie,
tym większą macie szansę na dotarcie do końca tej gry.
Została nam już tylko jedna eliminacja.
Nadszedł czas.
Ostatni quiz przed finałem.
Jedno z was wróci do domu.
Sprawdźmy was.
Czas na quiz.
Powodzenia.
Jestem szalenie sfrustrowana,
bo po dzisiejszej misji
chciałam być bliżej rozgryzienia kreta.
Robi się coraz trudniej.
Jest tu za dużo zmiennych.
Teraz musimy skupić się na głównym podejrzanym.
Nie jestem nikogo wystarczająco pewna,
więc głosuję na Munę i Michaela.
Sabotaż Michaela był od samego początku bardzo oczywisty.
Dobra, rzucamy.
W tej misji ciągle trącał artefakty,
ale zachowanie Muny też nie było imponujące.
Wolę Michaela.
- Chcę cię sprawdzić. - Jasne.
Zagłosowała za podwieszeniem Michaela, choć wiedziała, że go nie utrzymamy.
Ktoś mi przeszkadza.
Potem udawała, że nie rozumie systemu.
Dlatego intuicja mówi mi, że to Muna.
Obym miała rację.
W ogóle nie ufam Munie,
ale w tej misji Michael cały czas nas sabotował.
- Pewnie! - Jak?
Michael, pewnie!
Nie posłuchali!
Próbuje nas sabotować
w nieoczywisty sposób,
ale z mojej perspektywy wszystko jest oczywiste.
Co on wyprawia?
Podejrzewam Munę i Seana,
bo oboje sabotowali misję za misją,
gdy nikt nie patrzył.
Nie.
Ciągniecie tak mocno, że strąciliśmy kolejną wazę.
Od początku słucham intuicji,
a ta mówi mi, że to Sean jest kretem.
Poszedłbym na całość,
ale nie wiem, czy to już dobry moment.
Waham się między Michaelem i Seanem,
ale w ostatniej misji Michael stał się głównym podejrzanym.
Nie wiem, czy to była dobra decyzja.
Nie chcę niczego żałować.
QUIZ UKOŃCZONY
Drodzy gracze,
dziś stawka nie mogła być wyższa.
Jesteście tak blisko,
wkrótce dowiecie się, kto cały czas wam przeszkadzał,
ale jedno z was
zakończy swoją przygodę już dziś.
To byłoby gorsze od powrotu pierwszego dnia.
Odpaść po tak ciężkiej pracy?
Beznadzieja.
Załamałbym się, gdybym odpadł z pierwszej czwórki.
Po każdej eliminacji atmosfera gęstnieje,
ale tym razem nie da się oddychać.
Wszyscy chcą wygrać, a ktoś odpadnie.
Sean.
Michael.
Hannah.
Muna.
Gotowi sprawdzić, kto idzie do finału?
- Tak. - Tak jest.
Pierwsza osoba, którą sprawdzę...
to Muna.
O rany.
Jestem na podium.
Dotarłaś do finału.
- Brawo. - Dziękuję.
Albo wygram,
bo od początku miałem rację,
albo wrócę do domu, bo nic nie wiem,
a kret mnie rozpykał.
Teraz sprawdzę...
Hannah.
Serce mi pęknie, jeśli dziś wrócę.
Nie jestem gotowa na powrót.
Już prawie rozgryzłam, kto jest kretem.
Koniec gry.
Hannah, czerwony ekran oznacza koniec przygody.
W porządku.
Chodźmy.
Kocham cię.
Jestem smutna i rozczarowana.
Kret mnie pokonał.
Wygrał.
Nawet jeśli trafiłam, to za mało o nim wiedziałam.
Uwielbiam ją. Ma ten ogień.
Wolę walki.
- Ma wielkie serce. - Tak.
Musisz być rozczarowana. Odpadłaś krok przed finałem.
To kijowe uczucie,
ale jestem dumna z tego, jak grałam.
Cieszę się, bo dałam z siebie wszystko.
- Cudownie się ciebie oglądało. - Dziękuję.
Byłaś mądra i silna.
Nawet w stresie wykazywałaś się poczuciem humoru.
- Dziękuję. - Będziemy tęsknić.
Jestem zdruzgotana.
I tyle.
- Szerokiej drogi. - Dziękuję.
Nie wiem, kto jest kretem.
- Pa. - Do zobaczenia.
- Gracze. - Ari.
Mam ważne wieści.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Dotarliście do ostatniego etapu.
- Kocham was. - Boże.
Właśnie to był mój cel.
Celowałem w podium,
ale nie chcę się teraz spieszyć.
Cieszę się, to jasne, ale muszę jeszcze wygrać.
- Dotarliście do finału. - Tak jest.
W finale powalczycie o pełną pulę,
czyli 129 000 dolarów.
Dostaniecie też ostatnią szansę, żeby powiększyć tę kwotę.
Poza tym w końcu wyjawimy tożsamość kreta.
O tak.
Żeby wygrać, muszę pokonać tylko jednego gracza.
- Gratulacje. - Dzięki, Ari.
Dziękujemy, Ari.
To będzie szok,
bo jest między nami gracz,
który od samego początku
okłamywał nas wszystkich.
Kurtyna wreszcie opadnie.
To będzie szaleństwo.
Napisy: Jędrzej Kogut