ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Espiya ka ba?
Hindi, 'di ako ang Espiya.
Hindi rin ako.
Ganyan ang sinasabi ng Espiya.
Ganyan nga din sa palagay ko.
Ewan lang.
Hindi ako 'yon.
'Di ko sasabihin kung ako 'yon.
Hindi ako iyon.
Kapani-paniwala ba?
'Di ko sinasabing sinungaling ako, pero magaling akong magsinungaling.
Hinihiling sa'yo na manipulahin mo ang mga tao.
Mapanlinlang ako.
Maaaring ako ang Espiya, kung tatahimik ako.
-'Di ako Espiya. -'Di rin ako.
-'Di ako Espiya. -'Di ako Espiya.
'Di rin ako.
Ang Daintree Rainforest, Australia.
Dito magsisimula ang paligsahan ng 12 na estranghero
na susubok sa kanilang katawan at pag-iisip.
- Sama-sama silang magtrabaho... - Kaya mo 'yan! Huwag matakot.
...para kumita pero sa huli, isa lang ang mananalo.
- Takbo! - Pero 'di nila inaasahan.
May isang impostor sa kanila, ang Espiya.
Kasali siya sa paligsahan
upang isabotahe ang iba na kumita.
Kinuha siya ng mga producer, upang manggulo...
Hindi mo pa binubuksan ang bag?
...mangwasak...
- Ano'ng pangalan mo? - ...at manlinlang.
Pinasabog niya. Naniwala sila.
Lihim kung sino ang Espiya.
'Di nila alam kung siya ay lalaki o babae.
Mahirap ang basta magtiwala.
'Di ako nagtitiwala sa kanila at alam ko gano'n din sila.
Nawalan ka ng 30,000.
May ideya kayo kung sino ang sumasabotahe hanggang ngayon?
Simpleng paligsahan lang 'to.
- Tapusin ang mga misyon. - Tara na.
Makuha ang pera.
Paano kayo nag-uusap-usap?
At ang pinakamahalaga,
kilalanin kung sino ang Espiya.
Bilang pasimula, hahanapin nila ang isang eroplano sa gitna ng masukal na gubat.
Pinaghandaan ko 'to.
Alam kong may mga 'di inaasahan at pagbabago.
Bilang COVID nurse, ganyan ako araw-araw,
at makakatulong iyon sa akin ngayon.
Computer analyst ako,
at matalino ako.
Mahusay akong mag-isip.
Makakatulong ito sa pagkilala ko sa Espiya at sa aking pagkapanalo.
Hello? May tao ba diyan?
Diyos ko po!
- Hello! - Ayos. Kumusta?
May naririnig akong boses.
Sabik ako kasi 'di pa ako nakaalis ng United States.
- Hello! - Hello.
Mga tao!
Nasa kabilang panig na ako ng mundo, parang 'di totoo.
Taga saan ka Jacob?
Ohio. Liblib na lugar.
Mamaliitin nila ako dahil galing ako sa isang maliit na bayan.
At iyon ang gusto ko.
Saan sa Ohio?
Northwest.
Taga-Brooklyn ako. Nasanay ako sa masukal na lungsod,
hindi sa kagubatan.
Gagamba, linta, dinosaur, leon, tigre, mga oso.
Parang susunod na level na.
Ayun. May eroplano doon.
Nakita ko na.
Medyo wasak na pero, "Eroplano nga. Totoo ba 'tong nangyayari?"
Totoo nga. Parang totoong Jurassic Park lang.
Napakalaking gagamba.
- Hoy! - Hi.
- Anong pangalan mo? - Osei. Ikaw?
- Ako si Joi. - Joi? Okey.
Sa tingin ko ako ang matitira
dahil winawasak ko ang mga hadlang sa tagumpay ko.
- Ano sa tingin mo Joi? - Piloto ako.
- Ayos-- - Baka pwede natin itong...
- Paliparin? Tara. - Hindi pala.
Ewan ko...
Kabilang ako sa iilang mga itim na babaeng piloto
sa United States.
May pagpupursige ako, tapang at determinasyon.
Kahit sino, pipitikin ko na parang ganito. Isa-isa.
Susunod ako. Ikaw ang piloto. Baka may ibang eroplano.
- Wala na, ito na 'yon. - Hoy, guys.
- Oy. - Anong balita?
- Ikaw si? - Avori.
- Ikaw?
- Osei. - Ako si Joi.
- Natutuwa ako. - Ako rin.
Minamaliit ako ng mga tao dahil sa trabaho ko.
Professional gamer ako,
sabik na ako sa laro sa totoong buhay.
Sarado.
Kailangan natin ng susi. Kailangan nating makapasok.
Mukhang may kailangan tayong tuklasin.
Tingin ko ang pagtatanong at pagbibigay-pansin sa mga detalye
ang bentaha ko sa pagtuklas kung sino ang Espiya.
795 W Sexton
Makahulugan ba iyan
- dahil sa propesyon mo? - Hindi naman.
Hi, samahan mo kami rito.
Anong balita? Kumusta kayo? Ako si Pranav.
- Ayos. Avori. - Ako si Joi.
- Nakakatuwa. - Oo nga.
Naghahanap tayo ng eroplano. Heto na.
Oo nga.
Sa tingin nila, ako ang Espiya
dahil napakatalino ko kung base sa edukasyon,
at medyo malalim ako.
Kaya puwede nilang isipin na mapanlinlang ako.
Mabubuksan niyo ba?
Iyan siguro. Marunong ka?
Hindi e.
May bagong dating.
Ayun ang eroplano.
Isa sa kanila ang dadaya sa akin sa huli.
- Ako si Casey. - Hi!
Natutuwa ako, Samara.
Wala muna akong pakialam.
Sabik na akong makipagsapalaran kasama nila.
- Totoong eroplano pala. - Oo nga.
Akala ko laruan ang hinahanap natin.
- Samahan mo kami. - Sige. Ano'ng atin?
Kawawa ang Espiya na kakalaban sa akin,
'di ako natatalo.
- Mauna ka na. - Salamat.
Kailangang dominante ako sa laro.
Para makaipon ng pera,
at para patalsikin ang iba.
Kumusta kapatid?
- Ako si Will. - Ako si Casey.
Sa huli gusto kong isipin nilang ako ang Espiya.
Malaking gagamba. Ingat kayo.
Diyos ko.
Ayun. 'Di ko alam kung buhay pa, ingat lang tayo.
Buhay pa.
Oh, may triangle siya.
Sa laro, ako ang magiging guru ng grupo.
Hahayaan ko silang magtiwala sa akin.
Ganun. Tara mag-yoga tayo.
Saan siya nakakuha ng triangle dito sa kagubatan?
Nasabi ko, "Siya ang Espiya, dahil may ganyan siya."
Nasa loob kaya ang susi?
Ewan ko, baka naman nasa ibabaw?
Baka nakasabit sa sanga. Baka nasa mga palumpong, o sa mga kahoy.
Nakaka-akyat ka?
Tatanungin ko na ngayon, sino ang Espiya?
Hello, players!
Hi!
- Diyos ko. - Hey!
- Okey! - Welcome sa Australia!
- Salamat. - Hoy!
Ako si Alex Wagner,
ako ang makakasama niyo sa kakaibang pakikipagsapalaran
simula ngayon,
dito sa pinakamatandang kagubatan sa mundo,
ang Daintree.
Magsisimula na ang inyong unang misyon ngayon.
Hahanapin at kukunin ninyo ang tatlong piraso ng kargamento dito sa kagubatan.
Bawat kargamento ay nagkakahalaga ng $5,000.
Ang isa ay nakasabit sa itaas ng punungkahoy.
Ang isa ay nakatago sa ilalim ng lupa.
At ang isa naman ay nasa ilalim ng tubig.
Ano?
Hanapin niyo muna kung nasaan,
magtulungang kunin ito,
dalhin dito at ingatan hanggang umaga.
Maghati kayo sa tatlong pangkat.
Nasa loob ang mga kailangan ninyo,
kasama ang ilang mga mapa.
Walang anuman.
Hirap ako sa mapa.
'Di ko pa nasubukan. May iPhone ako.
Piloto ako, mahusay ako sa nabigasyon.
Sa akin sila aasa sa larong ito.
Makinig kayong mabuti dito,
isa sa inyo
ang sasabotahe sa mga pagsisikap ninyo.
Siya ang Espiya.
Noong sinabing may Espiya sa amin,
Nasabi ko, "May sinungaling sa inyo."
Sa ngayon, tapusin na muna ang misyon.
Kailangan din naming maging alerto at mapagmasid...
sa mga bagay na may kaugnayan sa Espiya.
Okey?
Ayos ba lahat?
Baka naman nasa iyo ang susi ng eroplano?
'Buti nagtanong ka? Heto.
Tara, Jacob! Tara. Good job, 'tol!
Good luck sa inyo. May isang oras lang kayo.
Magsisimula na ngayon.
- Paano tayo bubuo ng grupo? - Hindi ako takot sa mataas.
Matangkad at umaakyat ako.
- Team matangkad! - Dito tayo.
Kasama ko sa grupo ko sina Dom, Kesi, at Avori.
Ang team "Itaas" ay binubuo ng malalakas sa pisikal.
'Di ako lumalangoy kaya sa lupa ako.
Ang team "Ibaba" ay binubuo ng mga gustong magtago sa alikabok.
Parang Espiya.
Parang tayo na talaga ang pupunta sa tubig.
Sige lumalangoy ako.
Ang grupo para sa tubig ay binubuo ng mga maituturing na manlalaro sa grupo
dahil ang gagawin nila ang pinakamadali.
Payag ba tayong lahat doon?
- Team Itaas, Team Ibaba, Team H2O - Team Tubig. Ayos.
Alam niyo na! Gusto ko 'yon!
Sa Australia, ano ang tunguhin?
Tapusin ang misyon, hanapin ang Espiya. Sino siya? Ewan ko.
Kung hindi ko alam, uuwi nalang ako.
Buksan na natin.
Ang unang bag.
Bago hanapin ang cargo, kailangan muna naming ilabas ang mga bag at mapa.
May mga mapa.
Kung wala ang isa sa mga ito, imposibleng
magawa namin ang misyon.
Tandaan. Subaybayan natin ang oras.
Galingan niyo.
- Dito tayo sa likod ng eroplano. - Sige. Tara.
Kunin natin ang pera.
Ang nasa unahan ang hahawak ng mapa.
Responsibilidad mo 'yan.
Sundan natin ang gulod baka makakita tayo ng tubig.
Agad kinuha ni Pranav ang mapa.
Ang nasa isip ko ay kung gaano kalawak ang kagubatan.
Nandito ang eroplano. Kaya kakaliwa tayo.
- Maglalakad ng ilang talampakan, tapos-- - 15, 20.
- Tara. - Tara.
Inaasahan nilang mahusay akong piloto na mangunguna sa kanila.
Tatakbo ba tayo?
Hawak ko ang mapa, kay Osei ang bag at sumunod sila.
Nasa likod mo kami, Joi.
Pabor sa akin 'to. Buhay ko 'to.
'Di tayo maliligaw.
Sa tingin ko may Sandy Beach dito.
Kakaliwa tayo papuntang Sandy Beach.
E, kung sundan natin 'yong nakausling mabatong bahagi tapos kakaliwa tayo.
- Sang-ayon ba kayo? - Oo.
- Okey. - Tara bilis.
May buhangin.
- Malapit na tayo sa tubig. - Kailangan.
Bibilisan ko pero 'di ako magmamadali.
Isa ako sa mga pinakamalakas,
dahil bilang nangunguna sa grupo,
marunong akong magtanong ng tama.
Kapag nakita ko ang Espiya, mararamdaman ko kaagad na siya 'yon.
Sa tingin ko nandito palang tayo. Sundan natin ang gulod baka malapit na.
Okey, sige.
Natutuwa kami. Hindi kami nawala.
Tara na...
- Oo, dito. - ...dito.
Oo, dalian natin!
Kahoy na pula ang bulaklak ang unang palatandaan, okey?
Sana 'di pa nalagpasan.
Piloto si Joi. Mahusay siya sa mga direksyon.
Kinuha niya ang mapa at pinangunahan niya kami sa paghahanap.
Nasa maling direksyon tayo. Dito tayo dadaan...
- Tara. - Tara.
Habang nangunguna si Joi, nag-iisip ako,
"Baka sabotahe ito kasi nawala kami."
"Piloto ka pero parang 'di ka marunong."
Baka sa kanan tayo?
Maliban kung Espiya ka.
- Joi? - Ano?
- Sa kanan. - Sorry!
Ayos lang.
- Galing tayo-- - Hindi, sa kanan tayo.
Tignan mo, likod ito ng eroplano.
Pero kakaliwa tayo bago kumanan.
Baka ito yung kanal.
- Kaya doon tayo. -'Di talaga ako marunong.
Ako ang hahawak sa mapa? 'Di sanay.
- Will. - Palit kayo?
- Ikaw ang Viking, 'tol. - Hindi.
Dom, nasa iyo ang mapa, dapat mauna ka. Patingin.
Nasa ibang direksyon kami.
Dito tayo sa kanan.
Kinuha ko ang mapa. Limang minuto pa, nakita na namin.
- Diyos ko. - Iyan na ba 'yon.
- Ayos! - Oo.
May lambat.
Heto na ang kargamento! Ang maraming pera.
- Pera. - Diyos ko.
Nakarating kami dito at nakita namin ang kargamento.
May mga lubid at alambre sa palibot.
Kailangan nating akyatin ang lubid para makuha ang cargo.
Mukhang nahulog mula sa eroplano.
Ano'ng gagawin natin?
- Buksan natin ang bag. - May apat na helmet.
- Okey, may mga harness. - May mga harness.
Gamit sa pag-akyat ang laman ng bag.
At may lamang clue sa loob.
"May pahiwatig dito na makakatulong sa misyon."
"Buksan mo anumang oras,
kapalit ng $2,500."
'Di na kailangang buksan.
Ayokong magpakawala ng pera.
-'Di bubuksan. - Hindi.
Makakaakyat siguro tayo gamit ang mga lubid.
Nagawa natin. Nandito na tayo.
Mukhang kailangan nating maghanap sa tubig.
Malakas ang agos.
Kalokohan 'to!
Puwede kaming mamatay na wala silang pakialam.
Nagawa natin!
Nagawa natin. Tara.
Pagdating namin sa ilog,
tiningnan namin ang laman ng bag.
Ano'ng laman?
"May clue na makakatulong sa inyo."
Water shoes.
"Bubuksan mo anumang oras, kapalit ng $2,500."
Nag-usap kami kung bubuksan namin.
Kailangan nating magpasya kung pakakawalan natin ang $2,500
para sa premyo.
Nagpasya kaming 'di bubuksan ang clue.
Tingnan natin ang magagawa natin
kasi ayaw nating mawalan ng $2,500.
Sige.
Kailangang magtagumpay tayo. Ayaw nating matalo.
Sa mapa, maghahanap kami sa ilog
sa loob ng 100 yardang distansya.
Maghahanap kami sa malawak na bahagi ng ilog.
Ahas ba iyon?
Ayos ka lang Greg?
- Sanga. - Sige na Greg. Maghanap na tayo.
Ayokong sumuong dito.
Malakas ang kutob ko
na ang bahaging ito ay nasuri na.
Nag-alala ako. Paubos na ang oras.
May 30 minuto pa tayo.
Wala sa focus si Greg.
Mukhang may pahiwatig.
Kinutuban na ako kay Greg.
Hindi tayo babalik na bigo.
Walang susuko. Kaya 'to.
May 30 minuto pa.
Tingin tayo sa baba.
May insekto sa ilong ko.
- Malapit na yata tayo. - Saan na kaya tayo?
Parang, dito yata. Parang...
Paikot-ikot lang kami.
Ito ang ilog, di ba?
Ibig sabihin, malayo na tayo.
Naghinala na talaga ako dahil, "Piloto ka."
"Nawala tayo?"
- May nakikita ba kayo? - Wala.
Nasa kagubatan kami.
Si Joi sana ang Dora the Explorer namin.
Naghahanap ng wala.
Ewan ko kung gaano pa kalayo ang lalakarin.
Nagsisinungaling siya o Espiya siya.
Babalik man tayo, 'di na tayo dadaan dito.
Pero ang kargamento... Nandito ang kargamento.
Pero ito ang eroplano.
- Madalas mong ginagawa? - Madalas.
Pero walang lubid. Basta umaakyat lang ako.
-'Buti kasama ka namin. - Tumahimik ka.
Sumali ako sa Team Itaas dahil umaakyat talaga ako.
Pamilyar sa lubid.
At 'di ako takot sa mga matataas.
Luwagan mo ang tali kung may umaakyat, at higpitan mo kung walang umaakyat.
Lumabas na ang kaalaman ni Avori.
Kung ibababa ko 'to, aangat siya.
Pag-aralan natin kung paano gamitin ang pulley,
sabi namin, "Makukuha na natin ang kargamento."
Laro tayo. Itaas niyo ako!
Mauuna siya. Gawin na natin.
Ayos 'tong team ko.
Naaamoy ko na ang 5K.
Ang saya.
Ayos. Ganyan nga.
Sandali lang, 'di ako makalapit sa bag.
- Hihilain kita? - Sige, puwede ba?
- Try natin. - Sige.
Sige, ganyan.
Malapit na, 'di ba?
- Malapit na. - Oo.
- Kaunting buwelo pa. - Oo nga.
Balik.
- Nakuha niya. - Ayos!
Para kang Jane in the Jungle.
- Anong tinitingnan mo? - Nakabuhol siya.
Buhul-buhol ang pagkakatali.
May bukas ba na bahagi ang lambat?
Baka sa mga lubid.
Kailangan ko bang kalasin ang tali?
Naghihinala na ako kay Avori dahil hinahawakan lang niya ang lambat,
at panapaikot-ikot lang.
Sa isip ko, "Wala na tayong oras."
Ilang minuto pa?
Twenty-six. Sige.
Iniisip kong si Avori ang Espiya.
Inaalat ang laro ko ngayon.
Baka makatulong ang laman niyan sa pagkalas natin do'n.
Bubuksan na natin?
Buksan na kaya natin ang clue.
Kalahating oras na tayo, kalahati na iyon ng pera.
Baka kailangan nating pumunta sa dulo.
Paano kung halata naman?
Nakakahiya kung wala tayong dala pabalik.
Naghinala ako.
Siguradong gusto ng Espiya na buksan ang envelope,
dahil kung mababawasan ang 5,000 tagumpay iyon
sa mata ng Espiya.
Buksan na kasi natin.
Tama, panahon na siguro.
- Baka naman-- - Buksan nalang natin.
E, ano kung mawala ang kalahati.
Halos nahalughog na namin ang lugar.
"Binuksan mo ito, kaya mawawalan ka ng 2,500."
"May drawer ang kahon. May bara de kabra sa loob."
"Gamitin ito para sirain ang kahon at makuha ang kargamento."
Wala akong nakikitang kahon.
Binuksan namin ang clue, pero 'di itinuro kung nasaan ang kahon.
Sinabi lang kung paano ito bubuksan. Ayos a.
Nasa paligid lang iyon. Baka nasa pampang.
Nandito na sana iyon, e.
- Baka nasa ilalim ng kahoy.
- Pambihira. - Nandiyan?
May pulang kahon.
- Iyan na 'yon. Nakita ko! - Oo!
- Talaga! - Nakita ko na!
- Ayos! - Ayos!
Naghinala sila.
Kaya kailangan ko 'to.
Kailangang ako ang makakita sa kahon.
'Di pa tayo tapos. Buksan pa natin 'to.
- Dito. - May kabra sa drawer.
- Nakuha ko na. - Heto na.
- Ayos. - Ayos!
Nahirapan sana tayong buksan.
Medyo tutol sana ako na buksan ang clue,
pero natutuwa ako na nakuha ng grupo namin ang $2,500.
- Ibalik natin 'to. - Pahawak?
Bumalik na tayo. May 20 minuto pa tayo.
Nagkabuhul-buhol.
- Handa ka na? - Oo, tutulongan ko siya.
Ngayon na!
Sinisikap kong ibaba ang kahon sa lupa,
at matagumpay namang naka-akyat si Kesi.
- Kaya 'to. - Balitaan niyo kami.
Medyo matindi ang pagka-buhol.
Isipin mong kaya mo. $5,000 'yan.
Parang ayaw matanggal sa pagkakatali.
Magagawa niyo ba 'yan?
Tensiyonado na kami. Kinabahan ako.
Sabi ni Kesi, "Nakuha ko."
I-angat mo.
Mailalabas na namin.
- Sige. - Sige.
Ayan na! Nailabas niyo na?
- Nakuha na? - Tara!
- Oo! - Ayos.
Nakuha din natin!
Para kaming nag-champion.
- Nagawa niyo. - Tara.
Nagawa niyo. Tara!
Natanto namin na may 10 minuto nalang kami.
Dalhin na 'to. Tayo na.
Kailangan na naming makabalik para 'di mabale-wala ang $5,000.
Ilang minuto pa?
Sampung minuto pa.
Nandito lang 'yon.
Malapit na tayo. Alam ko.
Hanapin lang natin ang lugar, at ito na 'yon.
Ito ang unang premyo, guys.
Pinaghihinalaan ko na talaga sila,
- dahil, una, natatalo kami. - Ako naman sa bag?
- Hindi! - Ayos ka lang?
Magaan 'to.
Kahina-hinala si Osei dahil nakatayo lang siya.
Nandito lang sana sa tabing ilog iyon,
o baka nasa ilog.
Kahina-hinala talaga.
Natukoy ko na ang may kagagawan kung bakit kami ay,
nasa gawing ibaba.
Hindi yata natin magagawa ito.
- Kaya natin. - Bilisan lang natin.
Napakasaya kong nakakita sa eroplano.
Kami ang naunang nakabalik.
- Group hug tayo? - Sige.
Maghintay nalang tayo kung ano ang nagawa nila.
- Mauna ka, Thor. - Tayo na!
Nakasunod kami!
Abot-kamay na ang 5K.
Nagawa niyo ba?
Oo!
Makukuha niyo ang $5,000?
Hindi.
Nabuksan namin ang clue.
- Kaya, 25 lang? - Oo. Kaysa naman wala.
Mas mabuti na.
Nakuha namin ang kahon.
Sabi ko sa grupo, "May bahagi tayong lahat dito."
Hawakan niyo 'to. Hipuin niyo.
Sige na. Pinaghirapan natin ito.
Sobrang saya ko. Iyon ang rason na nandito ako.
Sa likod.
Naging Dom Cruise ako. Iyon ako.
Kakayanin kahit pa Mission Impossible.
Magagawa kaya ng isang grupo?
Limang minuto.
Parang 'di nila magawa, a.
Huwag tayong susuko.
Nagkakagulo na kami.
Dalawang minuto pa.
- Dalawa? - Oo.
Gusto man naming tapusin, wala nang oras.
Baka nadaganan lang? Nasa ilalim?
Sige na. $5,000.
Huwag tayong susuko, guys. Mahahanap din natin.
Wala nang oras. Kailangan na nating bumalik.
Pakiramdam ko, sinabotahe ni Joi ang misyon.
Sa huli, hawak niya ang mapa at nanguna siya,
at nagpaikot-ikot lang kami.
- Nandoon ang eroplano. - Tayo na.
Nagsikap naman tayo.
Walang kwenta. Hindi iyon "nakatulong."
Mahina ako, pero 'di iyon nakatulong.
- Sila ba iyon? - Tapos na ang oras.
Ano...
Wala silang dala.
Anong nangyari?
Nagpaikot-ikot kami sa kakahuyan.
Hanggang sa hangganan. Wala kaming nakita.
Akala ko mahusay na ipagkatiwala ang mapa sa piloto,
pero, nawala kami.
Inis ako na 'di namin nakuha ang $5,000.
Alam mong kayang basahin ng piloto ang simpleng mapa.
-'Di niyo binuksan ang sobre? - Wala naman.
- Walang pulang sobre? - Wala.
- Walang clue? - Wala.
- Wala sa bag? - Puwede ba nating buksan?
- Hindi niyo ba binuksan? - Hindi.
Bakit hindi niyo binuksan ang bag?
Ayaw mo bang buksan? Tingnan ko nga kung...
Hindi.
Sinabi ni Alex na nasa bag ang mga gamit at clue na pwedeng gamitin.
- Hindi. - Bakit?
Kasi amin 'to.
Ewan ko ba kung bakit ayaw mong buksan 'yan.
Oo nga. Tapos na ang paligsahan,
kaya puwede nang tingnan ang clue, 'di ba?
Tingnan din namin.
Kilala ko si Osei.
Parang, "Malapit kaming magkaibigan."
Hindi niya binuksan ang bag.
Pambihira, nasaktan ako. Magkalapit kami, hindi na sana, 'di ba?
Kay Will nalang ako. Siya ang kasama ko ngayon.
Tapos na. Akin si Thor.
Heto na.
Sabi, "Ang kargamento ay nasa malalim na butas."
- May sinkhole ba? - Wala.
- Mga sinkhole? - Nailarawan niyo sana.
Walang butas sa mapa, pero sinadya ko talagang mag-atubili,
dahil ang totoo, hindi ako nagtitiwala sa kanila.
Sige na, yamang may mga gamit na tayo.
Gumawa tayo ng kampo.
- Opo, Daddy. - Kapitan Dom. Kaya ko pa.
- Aba. - Matindi.
Mukhang magsisiksikan tayo.
Magkakampo ako kasama ang mga kritikong ito. Nagulat ako.
Ilayo natin 'yan sa apoy.
'Di man lang nila maitali ang sapatos nila.
Maganda sana kung dito yung tent, pero dito yung apoy, kaya...
Kailangang ingatan ang cargo.
Kung hindi, masasayang ang oras namin sa kagubatan.
Sandali! May malaking gagamba.
- Huwag-- - Malaki siya!
Napakalaki.
Nasa gubat tayo. Kaya maraming ganyan dito.
- Ayaw ko dito. - Ayos dito.
Hindi.
Guys. Laro tayo.
Kung sino ang taya siya ang iha-hot seat.
Kahit maraming tanong pwede.
Ano ang kinatatakutan mo?
Kuwago.
Kuwago? Ano?
Ang kanilang mata, parang--
Nakakita na ba kayo ng tumatakbong kuwago?
- Saan naman? - Ano?
- Saan ka nakakita? - Sa mga bangungot ko.
Nakakuha lang kami ng 7,500 sa halip na 15,000.
Nanonood at nagmamasid lang ako sa kanila.
Ako si Jacob. Bumbero ako at paramedik.
Trabaho ko sa loob ng walong taon.
Clinical psychologist ako.
Natuto akong magbasa ng kaisipan.
Kapag natuklasan ko ang Espiya, lagot siya.
Isa akong asawa at ina. Iyan ang kapangyarihan ko.
Sensitibo at mapagmasid ang lahat ngayon.
Binabantayan ko ang tatlo kong kasama pero nagtagumpay kami.
Tawagin niyo na akong praning, pero gano'n talaga 'yon.
Kailangang bumangon ng maaga.
Mga kasama, matutulog na ako.
- Goodnight. - Good day.
- Night. - Goodnight.
Goodnight, $7,500 sa eroplano.
Goodnight.
- Hoy, Will? - Bakit?
I love you.
- Hoy, Dom? - Bakit?
- I love you. - Ingat sa mga insekto.
Morning, boys.
Kumusta ganda? Patingin nga.
Huwag. Pagkatapos kong mag-lip gloss.
Walang nakatulog ng maayos.
Wala.
Ang sabi ni Alex kahapon,
"Kayo at ang kargamento ay susunduin ngayon."
"Kayo" o "tayo."
Kukunin ko ang cargo.
Hoy!
- Bakit? - Iisa na lang 'to.
- Ano? - Amin 'yan.
-'Yan yung galing sa ilog. - Oo.
Kagagawan 'to ng Espiya.
Baka noong tulog tayo kagabi,
kinuha niya yung kargamento.
- Pwedeng babae ang kumuha. - Iyon yung $5,000 ang halaga.
Pinakamalaki sa nakuha kahapon.
Hanapin natin. Kailangang makita natin ang kargamento.
Alam ko kung sino ang walang kinalaman.
Gising ako-- Mga 30 minuto ang pagitan.
Hindi si Jacob. Sa kanan ko siya.
'Di ka din gumalaw sa kaliwa ko, at katabi mo si Dom.
Gising din si Dom.
Nakikinig ang lahat kay Will.
Maghati tayo at hanapin natin. Sayang ang oras.
Gusto siya ng lahat.
- Ayos ka lang? - Oo.
Sigurado ka?
Kaibig-ibig siya. Magiliw.
Kaya iniisip ko, "Si Will ang Espiya."
Sa'yo lang ako nagtiwala.
Kaya alam kong hindi ikaw.
Kaya natin 'to, 5 minuto. 'Di namin alam ang natitirang oras.
Tara, city boy.
Pupunta talaga kayo sa gubat?
Nasa eroplano ka pa?
Binabantayan ko 'to.
'Di ka nagbabantay. Nagsasalita ka.
Gulat ako. Wala akong dalang bag, ngayon may nawawala?
Okey.
Paano na 'yan?
- Duda ka ba kay Osei? - Noon pang...
- Umpisa? - Oo.
May binabalak ang Espiya.
Kailangang makita namin ang pulang kahon.
May pagkakataon tayong manalo ng 15,000,
pero 2,500 lang ang nakuha natin.
Seryoso na 'to. Nalugi kami.
Oo, Luging-lugi kami.
- Ha? - Naririnig niyo?
- Oo. - Mga helicopter!
Pababa sila. Maglalanding doon.
- Gayak na tayo. Tara! - Dalhin ang bag!
Nawala ang cargo. Hindi na nakita.
Handa na kayo? Tayo na!
Oy, huwag niyo akong iwan! Hintay!
Nakakalungkot iwanan ang gubat, ayos dito,
pero pagkakataon ko din na makasakay ng helicopter, sige.
Diyos ko, heto na tayo!
Para akong baliw na nasa helicopter.
Puwera-biro, ang ganitong bagay
ay sa internet lang makikita.
Paalam, kagubatan!
Kasama ko ang mga sasakyang panghimpapawid maghapon.
Ilayo niyo ako sa gubat ngayon.
Excited ako. Sumigla. Masaya ako. Lahat tatanggapin ko.
Wala akong pakialam sa Espiya.
Sa kumuha ng bag. Nasa helicopter ako.
Ang pisngi ng puwit ko ay ganito.
Dahil 'di pa ako tumatae ng mga tatlong araw, 'tol.
Ang pananabik ay nahaluan ng pagkalito.
Nawawala ang $5,000.
Nandito ang Espiya, at hahanapin namin siya.
- Bahay! May bahay! - Bahay ba 'yon?
Diyos ko.
Parang pugad ng mga kontrabida.
Naisip ko, "Sabihin niyong dito tayo tutuloy."
Ayos.
- Tingnan niyo. - May mga kasamahan tayo!
Tuloy kayo!
- Kumusta, Alex? - Nagawa niyo.
Maligayang pagdating sa sibilisasyon.
Para akong nasa Avengers.
Mamahalin. Hindi ko pa naranasang tumira sa ganito.
Ako pala si Iron Man.
- Pwede. - Ikaw naman si Thor.
Nandito si Iron Man at si Thor.
Parang kuta, at may swimming pool pa sa gitna.
Naisip ko, "Pupunta na ako sa pool ngayon."
Shower muna ako.
Mukhang pagod na pagod kayo.
Dito tayo mga ka-tribo.
Magkuwento kayo tungkol sa misyon.
Nagawa namin ang misyon.
- Team Pang-itaas. - Okey.
Tara!
Nakuha namin yung 5K.
Ang Team Underwater naman ay...
2,500.
Buksan na ba natin ang clue?
Oo, panahon na siguro.
Kumusta ang isang team? Mukhang nahihiya sila.
Oo, nawala kami.
Sa tingin nila, hindi iyon karaniwan.
Bakit bumalik kayo na walang dala?
- Hindi pamiliar ang lugar. - Hindi nga, 'di ba?
'Kuha ko na. Kung ako sila,
iyon din ang iisipin ko.
Lahat ay Espiya. Apat kami.
Ewan ko kung may kagagawan dito ang Espiya.
Ewan ko kung tama ang mapa namin, ngunit parang talo na kami.
Iisa lang ang kahon na nandito. Anong nangyari?
Hindi namin alam.
Nang bumangon kami wala na ang kahon sa eroplano.
Iniisip niyo ba na nasa grupo ang kumuha sa kahon
at bahagi iyon ng sabotahe.
Malamang.
May kuha tayo kagabi kung sino ang tumangay sa kahon.
Pambihira.
Yan ang ginagawa natin?
Gusto kong makita.
Kinuha ng Espiya ang kahon.
Kilala niyo? AKA Joi.
Paano ito nagawa ng Espiya?
Kung ito ang diskarte niya, mahusay siya.
Malamang na si Avori ang kumuha.
Pinagdududahan ako ni Osei.
Tahimik, nag-aatubili, at nagbibigay ng babala.
- Gusto niyo bang makita? - Sige.
- Tignan natin. - Ayos.
Dito tayo sa videotape.
Sino siya?
Hindi.
Sino siya?
Kilala ko siya.
Diyos ko.
- Si Will iyan. - Si Will.
- Anong ginagawa mo? - Kinuha niya.
Ano?
Bakit?
Siya ang Espiya?
Sino ang mag-iisip? Hindi ako.
Hindi.
Nang makita ko na si Will, nadismaya ako.
Sinungaling siya, o bobo ako.
Duda ka ba sa akin?
Duda ka?
Tumingin lang ako sa camera. 'Di ko alam 'yong nakita ko.
Ang kasama kong naghahanap ng kahon ay si Will.
Kung nagawa niya iyon sa akin, siya na ang unang paghihinalaan ko.
Ano ang ginawa mo, Will?
Sabihin mo ang nangyari.
May ilalabas ako sa eroplano.
Para siyang trapal.
Kinuha ko, at nakita ko na may nakasulat dito.
Hindi ko agad napansin dahil maliit lang siya,
nakasulat, "Secret mission. For your eyes only."
Nakawin mo ang isa sa mga kahon at madodoble ang halaga nito.
Kung yung mas maliit na kahon, magiging 5,000.
Pero kung yung mas malaki, magiging 10,000.
Kung may makakita sa kanya,
mawawalan ng halaga ang lahat.
Nagawa ni Will ang hamon,
kaya nadoble ang halaga ng kahon.
Nagtitiwala na ako sa'yo, 'tol! Nagtitiwala na talaga ako.
Naniwala ako, nanalig ako, at nanatili kaming malapit.
Mahusay.
William, magaling.
Ang kabuuan ng napanalunan niyo ay $12,500.
Mahusay. Kapuri-puri kayo.
Malaking halaga iyon.
Hindi masamang simula.
Alam mo, 'tol? Saludo ako.
Hanga ako sa gano'ng pagkilos. Ganyan ang lider.
Ayos. Pero kung iisiping mabuti,
parang, "Hindi."
"Kapag nahuli ka, mawawala ang pera."
Gusto ni Will na parang maging mabuti.
Na parang siya ang tagapagligtas.
"Ito ang nagawa ko sa inyo mga kasama."
"Dumami yung pera natin."
Lalo akong naghinala na si Will ang Espiya.
Sa larong ito, kailangang mapagmasid kayo.
Ngayong gabi, may matatanggal sa inyo.
Pare-pareho kayo ng gagawing pagsusulit.
Dalawampung tanong kung sino sa tingin ninyo ang Espiya.
Ang may pinaka-maraming maling sagot sa pagsusulit
ang tatanggalin at agad na pauuwiin.
Ang pagsusulit ang pagkakataon ko.
Pagkakataon ng lahat na manatili sa paligsahan.
Kaya ang pagsusulit ang pinakamahalagang bagay sa paligsahang ito.
Ito na ang kritikal na oras para sa kakayahan mong magmasid.
Maging komportable lang kayo.
Mag-shower na kayo. Magkita-kita tayo mamayang hapunan.
Kailangan mong malaman ang lahat tungkol sa Espiya.
Nakakakaba
dahil alam mong may katapusan ito.
Malapit na ang pagsusulit at kumakalam na ang sikmura ko.
Sobrang kinakabahan ako.
Kailangan kong pumasa.
Nandito na kami.
Mahalaga ito sa akin ngayon.
Ang pagsusulit ay hindi naka-depende sa basta pakiramdam lang
sa bahaging ito ng laro.
Kung nagkamali ka ng taong pupuntiryahin, tapos ka.
Pakiramdam ko ang pagsusulit ay para sa kapalaran natin,
at parang...
Iniisip ko, "Baka swertehin ka."
Hindi ko alam kung ano ang itatanong sa akin,
kung ano ang kailangan kong maalala.
Tumitingin ako sa paligid kung sino ang ninenerbiyos.
At kung sino ang kalmado.
Sobrang kinakabahan at nababalisa,
dahil, alam naming lahat na may pauuwiin ngayong gabi.
Bihis na bihis kayo guys.
Magandang tingnan.
Maupo tayo.
Nandito na kayo, guys. Nagtagumpay kayo.
Hiwalay muna ang pagkakaibigan at pagkapanalo, sa pagsusulit ninyo ngayon
tungkol sa kung sino ang Espiya.
Kahit pa kilalang-kilala ko sila,
'di ko parin matukoy ang Espiya.
Naiintindihan ko na. Oo nga.
Gagawin ko ang pagsusulit hindi para sa iisang tao lang.
Simple lang ang diskarte ko.
Aayon ako sa nakararami,
dahil pwedeng magpokus lang sila sa isang tao pero mali pala.
Magsisimula na ang pagsusulit.
Galingan niyo.
Kinakabahan ako sa pagsusulit dahil alam kong maaari akong mapauwi.
Umpisa palang ito, at mawawalan ng saysay kung hahayaan ko.
Para akong tumataya ng lotto ngayon.
Parang 'di matukoy kung sino ang Espiya.
Sino man sa amin ay pwedeng mapauwi. Nakakanerbiyos.
Palihim at maingat magtrabaho ang Espiya,
at kung may pagsasabotahe,
siguradong may kinalaman ang Espiya,
at nagdududa ako sa dalawang tao.
Pakiramdam ko ay isa si Joi na pwedeng maging Espiya.
Hati ang pakiramdam ko.
Hindi ako sigurado kung tama ako,
at 'di rin sigurado kung mali ako.
Kaya ako kinakabahan,
dahil hindi ko talaga alam.
Pakiramdaman nalang talaga.
Napakabilis gumana ng utak ko,
pero parang tiwala naman ako sa kutob ko.
Nagduda agad ako kay Will.
Totoo, nakuha nga niya 'yong cargo,
pero alam kong kaya din niyang tanggalin at ibalik.
Dumating na ang oras. Ang ating unang eliminasiyon.
Sa ibabaw ng lamesa sa inyong harapan, may kanya-kanya kayong selpon.
Ipapadala ko ang resulta,
at iilaw ang screen pagkatanggap ninyo sa mensahe.
Kung berde ang kulay ng screen, ligtas na kayo.
At kung pula, tanggal ka na,
at hindi ka na kasali sa paligsahan.
Nakakalungkot, dahil walang oras para magpaalam.
Handa na ba tayo?
- Simulan na natin. - Handa na.
Hindi na kailangang wasto ang pagkasunod-sunod ng pangalan ninyo.
Parang, "Magkurus ng daliri ang sinumang mas malala sa akin."
Ibinigay ko na lahat at pinakawalan ko na dahil hindi ko alam.
Sige. Heto na.
Una si Greg.
Ang susunod ay si Casey.
Si Sandy.
Diyos ko, salamat.
Si Jacob.
Si Pranav.
Si Kesi.
Si Avori.
Kung may sinumang nakarelaks na,
ibig sabihin alam na nilang hindi sila mapapauwi.
At ang isa pang nakakaalam nito ay ang Espiya.
Si Samara.
Ayaw kong tingnan.
Diyos ko, salamat.
Si Dom.
Tatlo nalang tayong natitira.
Si William,
si Joi,
at si Osei.
Ang susunod ay si Joi.
Kinakabahan ako.
Alam ko na ngayon na si Will ang Espiya.
Maaaring mali ako.
Baka nga mali ako.
At uuwi na ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Melissa Sanchez Bumanghat