SERIAL NETFLIX
Mamy „sal”. I wanad.
Salvation. Zbawienie!
- Dawaj! - „Salvation”!
No już!
Uwaga, gracze.
Jeśli obie grupy wcisną przycisk, grupa, która zrobi to pierwsza...
No już!
...uniknie eliminacji...
„Salvation”!
...ale do puli nie trafi 10 000 dolarów.
Dawaj!
SEKTOR 31
- Byli pierwsi? - Nie wiemy.
Właśnie.
Chcieli zrobić dokładnie to samo.
Pytanie brzmi, jak szybko to zrobili.
- Jak szybko to rozgryźli. - Tak.
Kret musi być w sektorze 45.
W ogóle nie zależało im na kasie.
Mam tego dość.
Mówię wam.
Jeśli myślicie, że możecie im zaufać...
- Nie ma mowy. - Wariactwo.
Zniknęły pieniądze i zaufanie.
Jeśli przegraliśmy, jedno z nas odpadnie.
SEKTOR 45
SEKTOR 31
Grupa po raz pierwszy się podzieliła.
Nie chcieli się z nami przyjaźnić tego wieczoru.
Dobry wieczór.
Wyczuwam napięcie.
Od razu powiem, że tego wieczoru nie wygraliście pieniędzy.
To dlatego, że wciśnięto duży czerwony przycisk.
Kto go wcisnął?
Obie drużyny.
Drużyna, która zrobiła to pierwsza,
zostanie zwolniona z quizu.
To znaczy, że nikt z tej drużyny
nie zostanie dziś wyeliminowany.
Drużyna, która pierwsza wcisnęła przycisk...
Dodam jeszcze,
że byliście niesamowicie blisko.
To drużyna z sektora...
SEKTOR 45, SEKTOR 31
...czterdzieści pięć.
O Boże!
Było blisko.
Dziś nie odpadnie żadne z was. Gratuluję.
- Boże. - O Boże. Tak!
Reszta z was
odpowie na 20 prostych pytań
na temat tożsamości kreta.
Ten, kto wie o krecie najmniej,
wróci dziś do domu.
Zastanawiam się, czy wiem o krecie dość?
Czy zadaję właściwe pytania?
Czy jestem gotowa na ten quiz?
Jestem kłębkiem nerwów.
Przy tak małej grupie
prawdopodobieństwo eliminacji
znacznie wzrosło.
Prawdopodobieństwa jeden do sześciu spodziewałam się za parę tygodni.
Mam nadzieję,
że przynajmniej nie jestem w to najgorsza.
Nie ma wyjścia.
Gotowi?
Zaczynamy quiz.
W tej chwili mam całą grupę podejrzanych.
W sektorze 45
każdy może być kretem.
Gram na większość i po równo rozkładam odpowiedzi.
W kwestii sabotowania misji
mam świetne powody, by podejrzewać Samarę.
Co leży tuż obok moich drzwi?
Nie widzę stąd. Jakby duża frotka.
- Z przyczepionym kluczem? - Nie.
Tego, kogo nie podejrzewasz, należy podejrzewać najbardziej.
U mnie ma podium.
Jestem przerażona tym quizem.
Pytania mnie rozwaliły.
Joi może być kretem,
ale celuję też w Pranava i Grega.
W ostatnich zadaniach byli w grupach, przez które traciliśmy pieniądze.
Denerwuję się.
Bardzo się denerwuję.
Parę pytań mnie zaskoczyło.
Mogę dziś wrócić do domu.
Zobaczymy.
Jak na razie kret gra bardzo dobrze.
Ciągle nie do końca ufam Joi,
a Greg świetnie kłamie.
Daj mi Jacoba.
Zrobimy wszystko, by zdobyć pieniądze.
Odwracał naszą uwagę.
To moja dwójka.
Greg i Joi.
Szansa, że wrócę to jeden do sześciu.
Byłem niesamowicie zdenerwowany.
Czułem tylko czystą adrenalinę.
Chyba wszystkim kiepsko poszło.
Napięcie można było ciąć zardzewiałym nożem do masła.
Reszta zawodników siedzi
i z bezpiecznej pozycji
ogląda egzekucję.
Dobra. Przejdźmy do rzeczy.
Mamy wasze wyniki.
Gdy je wyślę, na telefonach wyświetlą się wiadomości.
Zielony oznacza bezpieczeństwo,
zostajesz w grze.
Czerwony to eliminacja,
twój czas dobiegł końca.
Imiona wpiszę w losowej kolejności.
Najpierw
będzie Joi.
Moja głowa ciągle pracuje.
Czy zadałam kretowi dość pytań?
Jeśli padnie na mnie,
to trudno.
Dzięki, Jezu.
O Boziu.
Co za ulga.
Następny jest Will.
Nie chodzi o to, kto rozgryzł kreta, ale o to, kto ma mniej dobrych odpowiedzi.
Jak to mówią: „Chcę być szybszy od ciebie, nie od niedźwiedzia”.
Oddychacie?
Ledwo.
A teraz
Samara.
Jestem bardzo spięta.
Nie chciałam patrzeć ludziom w oczy.
Brakuje mi słów.
Telefon kreta nie byłby czerwony.
Nie jestem gotowa.
Cholera, to naprawdę ja.
Nie wierzę.
Wszystko gra?
Bywa.
Szkoda, że odpadam tak szybko, nie tego chciałam,
ale chyba zostawiłam tu po sobie ślad.
Chociaż tyle.
- Będzie im smutno. - Will jest zdruzgotany.
Poczułam te emocje, gdy ekran zaświecił się na czerwono.
Bez Samary wszystko się zmienia,
bo prawda jest taka,
że to jedna trzecia moich głosów.
Teraz każdy może być kretem.
Eliminacje są zawsze przerażające.
Ale, koniec końców,
ktoś wraca do domu, a ja jestem bliżej pieniędzy.
- Powodzenia. - Dziękuję, Alex.
Dobrze mi z tym.
Wielka Rafa Koralowa.
To jeden z siedmiu cudów natury,
ale dla naszych graczy to nie są wakacje marzeń.
O Boże, właśnie tak!
Rany! Co za widok.
Czeka na nich kolejne zadanie.
Spoko, ogarniam.
Wszyscy?
- Ani śladu cywilizacji. - Jak w Teksasie, prawda?
Poniekąd.
Każdy z nas ma zdanie na temat tego, jak blisko jest kreta.
Z każdą eliminacją dowiadujesz się,
czy jesteś bliżej prawdy.
Wolę prowadzić.
Inaczej robi mi się niedobrze.
Też tak mam.
Mam nadzieję, że ludzie się odsłonią
i dopuszczą do swoich procesów myślowych.
Spokojne miejsca pomaga w relaksie.
- Wielka Rafa Koralowa. - Jest wspaniała.
Popłaczę się, jeśli znowu podzielą nas na pół.
To było okropne.
Wiem.
Chyba jestem blisko kreta.
Will zwiększył pulę,
ale to idealna przykrywka.
Krety by tego nie zrobił,
więc Will wyszedł na bohatera i zbawcę.
Nie jestem tego pewna na 100%,
więc będę mu się uważnie przyglądać.
Chyba jestem na dobrej drodze.
- W prawo. - Jadę!
Przywaliłeś.
Jest i ośrodek.
Co to?
Rajska wyspa.
O rany.
Szaleństwo.
Spójrzcie na ten widok.
- Właśnie tak! Kozacko! - Szaleństwo.
Chodźmy popływać!
Tak!
Siedem!
- Jesteśmy jurorami. Siedem. - Tak.
Mam certyfikat nurkowy, zrobiłem go w Hondurasie.
- Mój kurs trwał trzy dni. A twój? - Pięć.
Choć już nie nurkuję. To jak podróż na inną planetę.
Musisz po prostu
wejść w stan zen.
Muszę jak najwięcej wiedzieć o reszcie, jeśli chcę wygrać.
Nurkowanie to tak naprawdę
jedno wielkie równanie.
Cały twój sprzęt musi się po prostu rozpłynąć.
Obserwuję ludzi i lepiej ich poznaję.
Zapamiętuję rzeczy.
Czy wybrałam dobrą osobę?
Czy to kret?
Jak się czujesz?
Jeśli po dwóch kolejnych eliminacjach
Casey będzie tu dalej,
to wyląduje wyżej na mojej liście.
Teraz ufam Avori.
Wymieniamy się informacjami, ale nie wpływamy na siebie.
Wierzę, że każdy miał okazję,
by zobaczyć kreta w akcji.
Zgadzam się.
Chciałbym też, żeby podejrzewano mnie.
No jasne.
Zawsze.
Nie zrobiłam dotąd niczego podejrzanego.
To mógł być błąd, bo chcę, żeby myśleli, że jestem kretem.
Wszystko sprowadza się do quizu eliminacyjnego.
Im bardziej skupią się na mnie, tym szybciej wrócą do domu,
bo nie mają przydatnych informacji.
A kret będzie z nami dłużej i go rozpracujemy.
Kret powinien ściągać podejrzenia,
żeby się wtopić.
W tej grze gracze desperacko szukają informacji.
Zobaczymy, do czego się posuną, żeby je zdobyć.
Co tu się dzieje?
„Drogi Jacobie, w tej grze wiedza to potęga.
Przed tobą leżą teczki z informacjami na temat reszty zawodników.
Możesz je przeczytać,
ale jeśli każdy oprze się pokusie,
cała grupa zostanie nagrodzona, a do puli dojdzie 10 000 dolarów”.
Dostaniemy 10 000, jeśli nie przeglądniemy żadnej z nich,
ale mógłbym z łatwością zdobyć informacje o wszystkich.
GREG POUFNE
Ciężko jest wymyślić, co zrobiłby kret.
Banalnie prosto byłoby wyrwać wszystkim 10 000 dolarów,
ale wtedy oczywistym stanie się, kto był kretem,
a to może utrudnić mu dalsze działanie.
„Zastanów się dobrze, bo uczciwość zostanie nagrodzona.
Czy dostaliście 10 000, dowiesz się tuż przed kolejnym quizem”.
To znaczy,
że każdy dostanie taką szansę.
PRANAV POUFNE
Nie przeczytam.
Problem w tym,
że inni zawodnicy są do bani i na pewno je otworzą.
Dlatego byłem tylko w 50% pewny.
- „Casey”. - „Pranav”.
- „Joi”. - „W tej grze...”
„Wiedza to potęga”.
No dobrze.
„Zastanów się dobrze,
bo choć wiedza to potęga, uczciwość będzie nagrodzona”.
To najważniejsza część tego tekstu.
To bardzo trudne. Chcę przejrzeć te teczki.
Chcę dotrwać do końca,
ale wiem też, że musimy zacząć współpracować.
Mówimy o 10 000 dolarów.
„Uczciwość zostanie nagrodzona”.
Nie otworzę.
CASEY POUFNE
Ktoś się złamie.
PRANAV POUFNE
Przez kogoś stracimy 10 000 dolarów.
Bardzo mnie kusi.
Spinacze są w różnych miejscach.
Mam wrażenie, że ktoś już poczytał.
Chciałam, żeby zaczęli mnie podejrzewać,
ale 10 000 to nie byle mały sabotaż
To wielki sabotaż.
Jeśli otworzę te teczki, czekają mnie konsekwencje.
Nawet jeśli kret ich nie otworzy,
zrobi to ktoś inny.
Chyba ich nie przeczytam.
To moja decyzja.
Czekaj.
Ciągle zmieniam zdanie.
W tej grze mam dobrą intuicję,
ale intuicja bez informacji to tylko przeczucie.
No bo...
Część mnie zakłada, że ktoś inny to przeczyta,
nie zważając na pieniądze.
Pięć. O Boże.
Od pierwszego dnia gram uczciwie.
Nie zamierzam się zmieniać.
Chcę, żeby mama mogła być ze mnie dumna.
To dla mnie kluczowa sprawa.
Zrób to po staremu.
„Czy dostaliście 10 000, dowiesz się tuż przed kolejnym quizem”.
Tego mi trzeba.
O Boziu.
Rany.
Intuicja podpowiada mi, że inni przeczytają te teczki.
To bardzo proste.
- Dzień dobry. - Hej, Will.
Jak się spało?
Szalone dźwięki w środku nocy.
Te ptaki i robale.
Czego się dzisiaj spodziewacie?
Nie mam pojęcia, serio.
Obyśmy się dowiedzieli, kto podjął jaką decyzję.
To i tak dopiero przy okazji quizu.
Nacieszmy się tym,
aż coś się stanie.
Przepiękny widok.
Dzień dobry.
- Alex! - Cześć.
- Dzień dobry. - Co u was?
- Alex. - Chodź na zewnątrz.
Przejdę tutaj.
Hej, rozbitkowie.
Cześć, mała!
- Dzień dobry! - Cześć!
Witamy w raju, prawda?
Niesamowite miejsce, prawda?
Piękne.
Wiem, że nie możecie się doczekać informacji nt. przeczytanych teczek.
Ta zagadka musi poczekać,
bo nadszedł już czas
na kolejne zadanie.
Spójrzcie na to szokująco piękne wybrzeże.
Dlatego Wielka Rafa Koralowa jest jednym z klejnotów koronnych natury.
Nie ma lepszego miejsca na poszukiwanie skarbów.
Czujecie się jak piraci?
Tak, pani kapitan.
Pięć skrzyń z dwoma tysiącami dolarów
spoczywa na dnie morza.
Razem dadzą 10 000 dolarów do puli.
Podoba mi się to.
Duży łup.
Kasa do puli.
Podzielcie się na dwie drużyny.
Załoga łodzi
będzie odpowiedzialna
za zlokalizowanie i wyciągnięcie skarbu z dna.
Do tego będzie potrzebny specjalny sprzęt.
Sprzęt dostarczy wam załoga samolotu,
która musi go jak najszybciej znaleźć i dostarczyć,
żeby obie drużyny mogły ukończyć misję i zgarnąć pieniądze.
Sami podzielicie się na zespoły.
Wybierzcie mądrze.
Dobrze?
- Tak jest. - Gotowi do piracenia?
- Do dzieła! - Tak!
Powodzenia.
No dobra.
To chyba proste.
Nieźle pływam.
Na pewno chciałbym wziąć Jacoba.
Dwa lata żyłem na statkach.
Greg do wody, łatwizna.
Od razu
przejąłem dowodzenie i zacząłem grać po swojemu.
Ci, którym nie ufam, robią to, czego ja chcę.
Jeśli się potkną, będę wiedział więcej.
Kto ogarnie nawigację z góry?
To musi być tu kluczowe, bo...
- Joi. - Chcę iść do wody.
Chcę być w drużynie Willa.
Od misji w dżungli jest moim głównym podejrzanym.
Nie spuszczę go z oczu.
Nie chcesz lecieć?
Dobrze pływam.
Kesi do samolotu. Dzielimy się.
Kto nie umie pływać?
Pranav, nie jesteś dobry w nawigacji?
Więc Pranav na górę, łatwizna.
Przy tak dużej odległości między samolotem a łodzią,
muszę zaufać drużynie lotniczej.
Nie ufam Pranavowi,
ale chyba nie jest kretem.
Do dzieła. Niebo.
Woda.
I 10 000.
Tak jest. Świetnie.
W zespole wodnym jestem ja, Jacob, Greg, Casey i Joi.
Na niebie będzie Pranav, Avori, Dom, Kesi i Sandy.
Do dzieła.
Mówcie mi Dom Cruise.
Uwielbiam takie rzeczy.
Jak wikingowie.
- O rany... - Boże.
Jakbyśmy skakali po wodzie.
I lecimy!
Patrzcie!
- Kozacko. - Super.
No dalej!
Czas start.
Co jest pod nami? Sandy, widzisz to?
To ich łódź? Spodziewałam się innej.
Zespole z samolotu, sprzęt, którego szukacie,
znajduje się w małej szalupie, gdzieś na tym wybrzeżu.
Patrzcie, czy coś się nie wyróżnia.
Po znalezieniu jak najszybciej dostarczcie go na łódź.
Bez niego nie uda się wyciągnąć skarbu.
Cała misja zależy od cholernej szalupy.
Tak.
- Musi być gdzieś na brzegu. - Tak.
Tak mówi wskazówka.
Widzę piaszczysty obszar.
Widzę piasek, ale...
Mamy zrobić tam kółko?
To piaszczysta wyspa, więc...
- Do dzieła. - Możemy okrążyć wyspę i wrócić na kurs?
- Tak. - Dziękuję.
Mamy do przeszukania spory obszar.
Postanowiliśmy zawęzić listę i sprawdzić plaże.
Avori i Kesi, jak zawrócimy,
zwróćcie uwagę na tę mieliznę.
- Przyglądnę się. - Dobry pomysł.
Szczerze mówiąc, chciałam zwolnić.
Kręci mi się w głowie.
Chcę wyglądać podejrzanie, ale nie chcę sabotować misji.
- Przyglądacie się? - Tak.
Widzicie coś?
Nie.
Chyba jest czysto.
- Nieważne. - Prosto.
Nie jest przyjemnie robić coś,
o co inni będą się złościć.
Nie możemy go przegapić.
Każda zmiana kursu to jakieś pięć minut.
To nie jest gra zespołowa.
Chcę wygrać.
SZALUPA ZESPÓŁ Z SAMOLOTU
Łódź popłynie do zatoki, w której zatonął skarb.
Żółw morski!
Ale znalezienie skrzyni na mętnym dnie morza to niełatwe zadanie.
Rzućmy kotwicę i zdobądźmy skarb!
Pracujcie szybko i mądrze, by znaleźć łup,
zanim zespół z samolotu dostarczy wam sprzęt.
Posłuchajcie.
Potrzebujemy dwóch osób pod wodą
i jednej na górze, gdyby ktoś musiał przejąć skrzynie.
Najpierw ja, Joi i Jacob.
Jak niczego nie znajdziemy, zamiana.
Żeby znaleźć skrzynię ze skarbem, musimy przeszukać duży obszar.
Zaczniemy od nurkowania przy brzegu
i powoli przejdziemy do łodzi.
- Płynę do skał. - Jasne.
Będziesz bliżej brzegu, ale załóż maskę.
Możesz szukać na bieżąco.
Jesteśmy tuż przy rafie. Mów, gdzie płynąć.
Spróbujcie sprawdzić pomiędzy skałami!
Dobra, będę ciągle nurkował.
Musimy szukać tutaj.
William jest trochę brawurowy.
Will, widzisz coś?
Nic.
Masz jakiś system?
Będę go obserwować,
bo chcę mieć pewność, że trzyma się planu i nie naraża powodzenia misji.
Jestem sfrustrowany.
Jak zwykle.
Może być kretem.
Zobaczymy.
- To ma być skrzynia? - Widzisz ją?
Nie, ale pytam, bo widzę dobrze dopiero przy dnie.
ZESPÓŁ Z ŁODZI
- Wiecie, jak wygląda szalupa? - To mała łódka.
Ciężko będzie ją wypatrzyć, jesteśmy wysoko.
Stamtąd przylecieliśmy.
- Już mijaliśmy tę wyspę. - Na pewno?
Tak.
Przyjrzyjcie się, może coś nam umknęło.
Możemy lecieć niżej?
- Lepiej dmuchać na zimne. - Właśnie.
Nic nam chyba nie umknęło.
- Na pewno? - Tak.
Tu jej nie ma.
Co to jest?
Co tam leży?
- Żółte coś. - Może to szalupa?
- Co to jest? - Tak.
- Co to? - Coś tam jest.
- Wylądujemy? - Zróbmy kółko.
Chcemy wylądować na wyspie za nami.
Albo na wodzie...
Nie ma problemu. Mogę zawrócić.
Ściągnę was na zachodnią stronę plaży.
Jeśli się mylę, to sam już nie wiem.
Zobaczyłem łódeczkę i poczułem ulgę.
Wiem, że chyba tego właśnie szukamy.
- Niedobrze ci? - Tak.
Zwróciłem uwagę na fakt,
że Kesi i Avori nie zauważyły szalupy pierwsze,
choć patrzyły w tamtą stronę.
Muszę to zapamiętać na przyszłość.
Tak jest!
Boże.
Jestem pewna wymyślonej przez siebie strategii.
Myślicie, że kret jest na łodzi?
- Tak. - Tak.
Pytanie brzmi, czy używam jej na właściwej osobie.
Ruchy.
Do dzieła!
Dalej, Avori! Sandy, no już!
Ruchy!
Mamy ścieżkę! Prowadzi przez krzaki.
O Boziu.
Słyszę w trawie jakieś stworzonka.
Widzę ją!
Dom Cruise, skarbie!
No dobrze.
Te rzeczy nie są tu przypadkiem.
Widzisz tę bojkę? pewnie będzie trzeba ją napompować.
Napompować i im przekazać.
To podwodny system wydobywczy.
Po zanurzeniu worek zaczepia się do zatopionego ładunku,
napełnia powietrzem i całość idzie na powierzchnię.
Zanim jednak będzie można go użyć,
załogę z samolotu czeka ciężka przeprawa przez półwysep.
Tam załoga łodzi dalej poszukuje pierwszej.
- Łap! - Ja zacznę, bo jestem wolniejsza.
Niczego nie zostawiajcie.
Przesuniemy was równolegle do brzegu.
Przeczeszmy ten obszar tutaj.
Ustawcie się w jednej linii.
Może być w dowolnym punkcie między nami.
Na dnie jest mnóstwo miejsca.
Chyba i tak warto sprawdzić.
- Widzisz coś? - Nic.
Damy radę! Jesteśmy prawie na miejscu!
Casey, ten obszar już zamknęliśmy.
Dalej już nie pójdziemy.
To jest nasz nowy obszar.
Tutaj! Dawaj!
Dasz radę!
- Wszystko gra? - Tak.
To nic takiego.
- Mamy szukać tam. - Dobra.
Skupcie się na swoim zadaniu!
Robię to, co ty. Próbuję znaleźć skrzynię!
Zanurkuj i poszukaj!
OBSZAR POSZUKIWAŃ
Staram się być oczami operacji,
chcę odpowiednio rozłożyć nasze siły.
Ile to już czasu? Jakaś godzina?
- Mam coś dla Willa. - Chwila.
- Co to? - Mam coś dla Willa.
Czekaj!
To skały.
Kurwa!
Ostrożnie.
O Boże.
Gdzie mamy lekarza?
Lekarz w drodze.
Byłam w szoku.
Możemy to przetrzeć?
O Boziu.
Zranił się, szukając skarbu.
Bardzo się stara.
Nie wpuszczę cię do wody.
Nie sądzę, że sabotuje tę misję.
Może Will nie jest kretem,
mogłam się mylić.
Sandy, lecimy!
Hej, Greg!
Są na plaży.
Hej!
Co tam macie?
Chodźcie bliżej!
SZALUPA, SAMOLOT, ŁÓDŹ
Jest i Dom.
Co on niesie?
No dobra.
Dawaj, Avori!
Celowo zachowywałam się tak, żeby ludzie mi nie ufali.
To okropne.
Strasznie ciężkie.
W tej grze nikomu nie można ufać.
I w tym cała zabawa.
Potrzebujemy sprzętu i kamizelek.
Słyszysz?
Gdzie jest butla z tlenem?
Porzuciła ją?
Czemu to zrobiła?
Weź to, ja się wrócę.
- Kto miał ostatnią butlę z tlenem? - Ja.
- Upuściłaś ją tam? - Tak.
Czemu te rzeczy leżą rozrzucone na plaży?
Mieliśmy wziąć je z łódki
i zanieść do nich.
Marnujemy dużo czasu.
Tańczymy, jak nam kret zagra.
Szukamy kogoś, kto chce zmniejszyć pulę, kto sabotuje nasze działania.
O Boże.
Avori nie była na moim radarze, ale przy ostatniej misji
zwróciłem uwagę na subtelne krecie zagrania.
Bez sensu.
Masz, Jacob.
Musimy to zanieść na łódź.
- Macie skrzynię? - Nie.
Dlaczego?
Mam kamizelkę i butlę, a ty?
Masz takie?
Zapinasz na dole i pompujesz, a to wyciąga kratę na górę.
Czy Will wyszedł z wody?
Wyszedł, będzie na brzegu.
Skończył.
Po co ta butla?
Jezu.
Do napełniania czy napędzania?
Napompujemy nią tę torbę.
Chyba rozpracowują ten system.
Nurkujesz, przyczepiasz, puszczasz powietrze i idzie do góry.
No już.
- Nie mają nawet jednej? - Nie.
Co się dzieje?
To frustrujące, gdy jeden zespół robi swoje, a drugi nie.
Trzeba skupić uwagę na drużynie, która nie robi tego, co trzeba.
OBSZAR POSZUKIWAŃ
ZESPÓŁ Z ŁODZI
Casey, chyba coś tu jest.
- Tam! - Widzisz?
Mamy jedną!
Znaleźliśmy ją!
- Są tu wszystkie cztery. - Dosłownie!
- Cały ten czas. - Morda, Greg. Dawaj rzeczy.
Mamy dziesięć minut.
Zanurkuję i przypnę.
Włóż skrzynię...
Skrzynia pod bojkę i wyjdzie na górę.
Nie mówcie do nich!
Nie mogą marnować powietrza na rozmowę z wami.
Nie udało się. Jestem wykończona.
Udało się z jedną.
- Dobra robota! - Nieźle.
Idziemy do przodu, balon wpięty.
Teraz napełniamy powietrzem.
- Tak. - O Boże!
- No już! - Dawaj na łódź!
Udało ci się, Casey!
Po pierwszej poznaliśmy system.
Trenerze, wracam. Teraz będzie lepiej.
Wiecie, co macie robić. Działajcie jak w zegarku.
Zostało pięć minut!
Dorwiemy dwie?
Czas ucieka, a zespół jest zmęczony.
Greg, dobrze to ubierasz?
Nie miałem wyjścia, musiałem wskoczyć.
Myślałam, że Greg dobrze pływa. Co on robi?
Nawet nie mów, ależ go wyśmieję.
Pomóż Casey.
- Co jest? - Przytrzymaj.
- Trzymaj. - Nie upuść.
Nie upuszczę.
- Są chyba pod tobą. - Spróbuję.
- Trzymaj. - Dobra.
Gdzie butla?
Butla?
- Dałam ci butlę. - Gdzie ona jest?
Dałam ci ją.
Czyli na dnie.
Greg nic nie robił,
a gdy spróbował pomóc,
upuścił bardzo ważny sprzęt na dno oceanu.
Myślę, że to kreci sabotaż.
Upuściłeś butlę?
Ty byłbyś lepszy?
Tak, ale nie wpuszczą mnie do wody!
Bo jesteś lekkomyślny.
No weź!
Greg jest na podium potencjalnych kretów,
a pozostaje niezauważony.
Czemu?
Jego grupom ciągle coś nie wychodzi.
Sporo opóźniania i kłótni.
Starałem się, a chcieli ze mnie zrobić tego złego.
Dalej, Casey! Jeszcze jedna. Lecimy!
Dasz radę!
- Wiesz, co masz zrobić. - Dacie radę.
- Już prawie. - Czas minął, Casey.
- Czas minął? - Tak.
Gdy grupa traci pieniądze,
trzeba spisać nazwiska i zacząć obserwować członków.
Nikomu nie ufam.
Nieważne, jak się starasz, bo możesz nic nie robić.
Często tak robiłem na lekcjach.
Avori upuściła butlę.
Zacząłem ją trochę podejrzewać,
bo to nie w jej stylu.
Teraz muszę iść rozwiązać quiz,
czując ciężar porażki...
Próbowaliśmy.
Bardzo się stresuję.
To już?
Ledwo co skończyłyśmy eliminację.
Przychodzą tak szybko.
Do dzieła.
Kret miał udany dzień.
Ciężko dziś pracowaliśmy,
a po wszystkim możemy wrócić do domu, jest do dupy.
Co się stało z zespołem z wody?
Z mojego punktu widzenia spieprzyli.
Nie wierzę, że tam byliśmy.
Teraz doceniam wszystko na nowo.
A ja nienawidzę.
Jestem zła i sfrustrowana.
Włożyliśmy wiele wysiłku, by zdobyć ledwie 2000 dolarów.
Zasłużyliśmy, żeby pić jak marynarze.
Najbardziej podejrzewam Grega.
Po dzisiejszym dniu wleję w siebie całą butelkę.
Greg to szalony gracz.
Nigdy nie wiem, co zrobi tym razem.
Może to jego taktyka, może stara się być pod latarnią,
bo jest kretem.
Alex.
Cześć.
Hej.
Jak się macie?
Ten dzień nie potoczył się chyba tak, jak się tego spodziewaliście.
Dziś do puli doszło tylko 2000 dolarów.
Pula nagród to teraz 28 500 dolarów.
Warto zapamiętać tę liczbę.
Dziś wieczorem czeka was kolejna eliminacja.
To znaczy, że dziś jedno z was wróci do domu.
Ale to nie jedyna sprawa na ten wieczór.
Nie muszę przypominać o wczorajszych dylematach.
Każdy miał okazję,
by przeczytać teczki na temat pozostałych graczy.
Jeśli każdy oparł się pokusie,
grupa dostanie 10 000 dolarów do puli.
Czas na rozmowy w cztery oczy
ze mną w moim gabinecie.
Do zobaczenia.
Oby pokazała, co się stało.
- Dowiemy się. - Jak sądzisz, kto to był?
Nie ja.
Ja nie, choć się przestraszyłem.
To będzie długa noc.
Czeka nas eliminacja, ale poza tym dowiemy się,
kto przeglądał teczki.
Potrzebuję kolejnego szampana.
Dobra, idę pierwsza.
- Cześć. - Hej.
Zapraszam, usiądź.
Wczoraj na tym biurku
leżały bardzo ciekawe dokumenty.
Mogliście dostać 10 000 dolarów,
gdyby żadne z was ich nie otworzyło.
Dodatkowe 10 000 przepadło.
Nie jestem zaskoczona. Miałam nadzieję, ale nie jestem zdziwiona.
Jednak jeśli sama ich nie otworzyłaś,
twoja uczciwość zostanie nagrodzona.
Zapytam teraz:
czytałaś te teczki?
Nie.
Dobry wieczór, Greg.
Rozgość się.
- Kusiło cię, żeby spojrzeć? - Nie.
Od początku gram uczciwie.
To się nie zmieni.
Otworzyłeś je?
Nie.
Nie czytałaś.
- Nie. - Cóż, Joi...
wszystko nagraliśmy.
Czytałaś je?
Nie.
To zostanie między nami?
Powiedziałabym prawdę. Mamy nagrania.
Przeczytałem je.
Przeczytałeś.
Przepraszam.
W tej grze nic nie jest pewne.
Chcę wygrać za wszelką cenę.
Za wszelką cenę.
Właśnie tak.
Uczciwość, która liczy się w tej grze, to bycie szczerym wobec siebie.
Ludzie w końcu się z tym pogodzą.
Dla mnie była to inwestycja warta zachodu.
Przeczytanie dokumentów było tego warte?
Tak.
W tej grze wiedza to władza.
Im więcej mam informacji, tym lepiej.
Na dokumentach były słowa: „Uczciwość zostanie nagrodzona”.
Zauważyłam je.
- Zwróciły twoją uwagę. - Tak.
Avori, muszę o to spytać.
Przeczytałaś dokumenty?
Oczywiście, że tak.
Zdobyłam wiedzę.
O tym nie powiem nikomu.
To władza.
Jeśli nie przeczytałaś dokumentów,
musisz podjąć decyzję,
kto z zespołu mógł to zrobić.
No dobrze.
Możesz postawić na tę osobę, korzystając z pieniędzy z puli.
Jeśli masz rację i postawisz najwięcej,
w zamian za tę kwotę
nie będzie ci dziś groziła eliminacja.
Będziesz z niej zwolniony.
Załapię się też na sporo nienawiści ze strony kolegów.
- No cóż... - Mnóstwo.
- W tej grze nie ma łatwych decyzji. - To prawda.
Ciężka sprawa,
bo obstawiając z puli,
mogę stracić pieniądze grupy.
To nam zaszkodzi.
Tak jest!
Pełna radość.
- Interesuje cię to. - I to jak.
To trudna gra, Alex.
Stresuję się, bo nie znam tych ludzi.
Potrzebuję tego zwolnienia, bo nie jestem gotowa na quiz.
Mam sieczkę w mózgu. Chcę zostać, nie chcę dziś wracać do domu.
No dobrze.
Jedno imię
i jedna oferta.
Pamiętaj, dysponujesz pulą,
w której jest teraz 28 500 dolarów.
Wygrywając, zmniejszysz potencjalną nagrodę.
Tyle odzyskam sam.
Będzie paskudnie.
Cholera.
Ale za to będziesz bezpieczny.
O Boże.
Trzęsę się z nerwów.
O tak.
Cześć.
- Cześć. - Jak się macie?
To były bardzo przyjemne rozmowy, sporo się dowiedziałam.
Ci, którzy nie czytali dokumentów,
mogli postawić zakład, by wygrać zwolnienie.
Mogłem się podwójnie oszwabić.
Naraziłem naszą pulę
i potencjalnie przekazałem zwolnienie na srebrnej tacy.
Przypominam,
że aktualna pula to 28 500 dolarów.
Najniższa oferta
to 1600 dolarów
Średnia to 7000.
Moi drodzy,
najwyższa oferta to...
25 000 dolarów.
Że co?
Jasna cholera.
Co wy na to?
O Boże.
Przecież 25 000 to...
To prawie wszystko, co zdobyliśmy.
Rany.
Mogę powiedzieć, że ofertę
opiewającą na 25 000 dolarów
złożył następujący gracz...
Napisy: Jędrzej Kogut