W POPRZEDNICH ODCINKACH
Nie zgubimy się.
Od początku wszyscy sabotują nasze wysiłki.
Najtrudniej jest ocenić, kto nie chce wpaść.
Koniec końców...
Nie zawal tego.
...się przyjaźnicie, ale w grze?
- Gdzie ona jest? - To twój wróg.
Nienawidzę ich.
- Nadchodzę. - Bez pieniędzy.
Gram na całego.
Jesteś pieprzonym kretem.
To moja chwila.
Misja skończona.
Czas na pokaz.
SERIAL NETFLIX
Mam wyniki quizu.
Jacob i Joi.
W finałowej czwórce zostało jedno miejsce.
To znaczy, że jedno z was wróci do domu.
Nie patrzę na twarze.
Chcę tylko zachować spokój.
Kolejna osoba
to Jacob.
Niezła potyczka.
Jestem przerażona.
Czuję, jak wali mi serce.
Mogę wrócić do domu.
IMIĘ: JACOB
O Boże.
Jacob nie jest kretem, a ja w quizie stawiałam głównie na niego.
Mam szczęście, bo rozdzieliłam odpowiedzi
i stawiałam na kilkoro podejrzanych, to mnie uratowało.
- Wszystko gra, Joi? - Tak.
Jestem w szoku.
Ze wszystkich osób w grze on był najbardziej szczery.
Wszystko gra?
Nie.
- Zaskoczony? - Trochę tak.
Mogłem tu przyjechać
i zwiedzić cały kraj, więc się cieszę.
Musiałem sobie wyrobić paszport!
To doświadczenie życia.
Nie wierzę, że wracam.
Nie wierzę, że mnie pokonali.
Wrócę do gaszenia pożarów i prowadzenia karetki,
aż przyjdzie czas na kolejną przygodę.
- Powodzenia. - Było miło.
Szerokiej drogi i do zobaczenia.
No dobra.
- Do zobaczenia. - Powodzenia.
Gra będzie teraz całkiem inna.
- Ostatnia czwórka. - Właśnie.
O kurde, ostatnia czwórka.
Jeszcze do mnie nie dotarło.
Zakładałem, że tu dojdę.
Grałem po swojemu.
Inni gracze próbowali się dostosowywać,
chcieli grać pod resztę, więc dawali sobą manipulować.
No wiecie.
Do zobaczenia na zjeździe.
Jesteś ostatnim facetem, jakie to uczucie?
Nowy poziom „mocy sióstr”, co?
Gracze opuszczają Sydney i jadą na południowy wschód
w głąb Gór Śnieżnych.
Najwyższy punkt na kontynencie
jest surowym i bezlitosnym miejscem.
Ostatni zawodnicy walczą o finał w miejscu,
w którym przetrwają tylko najsilniejsi.
To czas na najbardziej wymagającą fizycznie misję.
Wspaniały śnieg.
Nie wiedziałam, że w Australii jest go tyle.
Jak sądzicie, co będziemy robić?
Włożymy buty
i pójdziemy się przejść.
Kret jest z nami.
Poza kretem mamy tu tylko trzy osoby.
Nie ma się gdzie ukryć.
Jestem prawie pewna, że to Joi,
ale Avori i Will też nie są niewinni.
Oboje wielokrotnie sprawiali, że traciliśmy pieniądze.
Mają papiery na bycie kretem.
Wyglądacie na zestresowane.
Chcę dziś wygrać kasę, więc się stresuję.
Od początku mówiłam: Casey, Jacob albo Joi.
Casey i Jacob wrócili.
Z mojej listy została tylko Joi.
Jednak są tu też Will i Kesi.
Nie ufam nikomu, nikogo nie wykluczam.
- O Boże. - Zginiemy.
Słyszycie wiatr? Avori zamarznie.
Cześć!
Chodźcie.
Jak się czujecie?
- Fenomenalne. Jest miło i ciepło. - O Boże.
Jesteście dosłownie na szczycie.
Witajcie w finałowej czwórce!
Góry Śnieżne.
Dosłownie tak się nazywają.
Oryginalna nazwa.
Zbliżamy się do końca gry.
Podczas ostatniej misji w Sydney nie zdobyliście pieniędzy.
Pula nagród to dalej 69 500 dolarów.
Wiem, że intensywnie myślicie o pieniądzach.
Musicie wiedzieć,
że dziś będą dla was obciążeniem.
Dosłownie.
- Coś bardzo fizycznego. - Tak.
Dziś możecie dołożyć do puli 20 000 dolarów.
Twarda i zimna gotówka
na twardym i zimnym śniegu.
Jeśli jeszcze się nie domyśliliście: to misja ratunkowa w śniegu.
Tak jest!
W tym ostatecznym teście wytrzymałości gotówkę ukryto przy dwóch trasach
po dwóch stronach jednego z najwyższych szczytów Australii.
By je zebrać, musicie dzielić i rządzić.
Pamiętajcie, że to oznacza, że jedno z was będzie pracować z kretem.
Wybierzcie mądrze.
- No dobra. - Jasne?
Mamy pracować w parach,
co trochę mnie niepokoi,
bo wyczuwam, że dojdzie do sabotażu,
a ja nie będę w stanie wszystkich obserwować.
Co robimy?
Jeśli chodzi o aspekt fizyczny,
musimy się rozdzielić.
Chcecie być razem?
Chyba damy radę.
Tak.
Załatwimy to.
Na tym etapie Will jest na szczycie listy,
ale boję się Kesi i muszę mieć ją na oku.
Poprzednia misja się nie powiodła.
To on!
- Joi, to chyba nie ten. - To który?
Raczej ten.
Wypuść go, a zostaniesz sama.
Moja strategia na tę misję
to dać Kesi wolną rękę.
Właśnie teraz ma mi udowodnić, że nie jest kretem.
- Avori, możesz być ze mną? - Tak.
- Tak? - Tak.
Nasza strategia? Przeciwieństwa się przyciągają.
Nazwijmy rzeczy po imieniu.
Nikt nie chce być z Avori.
Bardzo jej zależy, żeby ściągać na siebie podejrzenia.
Nie utrzymam tego tempa.
Będziemy musieli się zatrzymywać.
To okropne.
Strasznie ciężkie.
Jesteśmy tak blisko końca,
że muszę zadać pytanie: może ona nie udaje?
Może kret ukrywa się pod latarnią?
Dziś się upewnię.
Udajcie się na pozycje startowe,
gdzie znajdziecie sprzęt do wykonania misji.
- Oby to był skuter. - Macie dotrzeć na szczyt w dwie godziny.
Liczą się tylko pieniądze na szczycie.
Powodzenia i nie zmarznijcie.
Lećmy.
Rozgrzejcie się.
Dobry prognostyk.
Mogę się zamienić?
- Mała. - Lecimy!
Warunki będą ekstremalne,
więc potrzebujecie specjalistycznego sprzętu.
- Damy radę. - Tak.
To sanie, znane tutaj jako „pulk”.
No dobrze.
Rakiety śnieżne.
I lokalizator niezbędny do znalezienia gotówki.
Każdy zespół ma przed sobą trzy przystanki.
Przy każdym znajduje się nadajnik.
Po zlokalizowaniu nadajnika znajdźcie kryjówkę z paczką
i dostarczcie ją na górę na saniach.
Uważajcie.
- Boże. - Będzie ciężko.
To nie jest łatwe.
Żeby dotrzeć na czas, musicie utrzymywać tempo.
- Dobra, zaróbmy trochę kasy. - Dawaj, Avori.
Ciągle pod górę, oszczędzajmy siły.
Prawda?
Tu chyba w prawo.
- Widzisz? - Tak.
To prawdziwa, stroma góra.
Widzę, jak czerwone znaki, za którymi mamy podążać,
znikają w oddali.
Od razu się stresuję.
Trening łydek, co nie?
Kawał drogi.
Jasna cholera.
Chciałem psa do zaprzęgu, a sam nim jestem.
NIEBIESCY
- Oszczędzaj siły. - Jasne.
O Boziu.
Jestem zmęczona.
To przerażające, ale jestem podekscytowana.
Robimy to wszystko dla puli.
Nie chcę manipulować.
Chcę tylko dołożyć do puli jak największą kwotę.
- Wszystko gra? - Tak.
O reszcie tego nie powiem.
Teraz ufam tylko sobie.
- Robiłaś kiedyś coś takiego? - Nie.
Będę pilnować Joi,
ale mam też nadzieję, że Joi pilnuje mnie.
No już, chodźmy.
Moja strategia to zachowywać się podejrzanie.
Chcę pokombinować.
Zobaczymy, jak to wyjdzie.
Widzę pierwszy nadajnik, a to oznacza pieniądze.
Gratulacje, oto pierwszy nadajnik.
Teraz przy pomocy lokalizatora musicie znaleźć paczkę wartą 1000 dolarów.
Chyba idziemy w górę.
Im szybciej pika, tym bliżej jesteście.
- Co tam jest napisane? - „Szukam”.
Jeden zły krok, a ślad się urwie.
Może dajmy mu poszukać.
- To gdzieś tam? - Co?
Joi i nawigacja? Trzeba wrócić aż do misji w dżungli.
Gdzie dokładnie jesteśmy?
Musimy być gdzieś tutaj.
Od tego czasu nie ufamy jej z mapami.
- To gdzieś tutaj. - Czekaj.
Dziś pozwoliłam jej nawigować.
Zobaczę, co zrobi.
Widzisz coś?
Spójrz.
Pierwszy punkt kontrolny.
Pierwszy.
- Włącz lokalizator. - Jasne.
- Namierza? - Tak.
Chodź za mną.
Lokalizator był zagmatwany.
Wskazuje tam.
Musimy tu pochodzić, sygnał powinien być mocniejszy.
Czemu przyspieszył?
O cholera.
Pika szybciej, gdy wskazuje właściwy kierunek.
Gdy się zbliżysz, pika najszybciej.
Mam.
- Widzę. - To bryła lodu.
Twarda i zimna gotówka? To nowy poziom.
Chodź, Aves.
Rakieta mi spadła.
- Avori! - Co?
- Co robisz? - Nie zauważyłam, że spadła.
Jesteśmy przy pierwszym nadajniku,
a ona już zaczyna.
- Ale dziwne. - Jasne.
Jej podejście do misji nigdy mi się nie podobało.
Trzeba sobie zadać pytanie, czy to może być aż tak oczywiste?
Czy to naprawdę kret?
- Pilnuj, żeby nie spadło. - Pilnuję.
Zaufaj mi.
- Widzisz coś? - Jeszcze nie.
- Idę za lokalizatorem. - Dobra.
Wypatruj torby z pieniędzmi.
Dobra, chodźmy.
- Jest gdzieś tutaj. - Na pewno?
Chodźmy tu.
Gdzie to jest?
To proste urządzenie.
Szukajmy dalej.
Ale to nie ja je trzymam.
- Czekaj. - „Szukam”.
Musisz być w trybie...
Lokalizacji.
Widzę.
Spójrz tam!
- Widzisz? - Boże.
- To jest to? - Tak!
No dobra.
Czemu poszłyśmy tak daleko?
Nie wiem. Przepraszam.
Moja wina.
Dobra, chodźmy.
To wszystko.
Mamy blok lodu,
ale Joi zmarnowała mnóstwo czasu.
Wyjdźmy stąd.
To bardzo krecie.
Mamy pierwszy.
- Musimy ruszać. - Chodźmy.
NIEBIESCY | CZERWONI
Dawaj Avori, dobrze nam idzie.
- Jesteśmy blisko drugiego. - Daj lokalizator.
Dam radę.
- Czemu mi go nie dasz? - Avori...
Nie przegram.
Zawalasz każdą misję.
Nie wiem, co zrobisz z lokalizatorem.
- Baw się dobrze. - Będę.
Nie ma mowy.
Tu są 3000!
Serio?
Dobre wieści.
Przy drugim nadajniku macie 3000 dolarów.
Aby ułatwić transport,
podzielono je na trzy części.
Nie ma za co.
Uważaj.
Zacząłem liczyć.
Dziesięć tysięcy będzie ciężkie jak cholera.
Mam dla ciebie prezent.
O Boziu.
Połóż z przodu.
Mamy już cztery lodowe bloki,
każdy z nich musi ważyć po 45 kilo.
Boże, ciągle pod górę, prawda? Jasna cholera.
Nie mam pojęcia, ile bloków będzie trzeba jeszcze przewieźć.
Jeśli będą tak samo ciężkie,
nie damy rady.
Dobrze, Avori!
Kesi, jak idzie?
- Ciężkie? - Tak.
Niebiescy, podciągnijcie się.
Jesteście do tyłu,
a tylko pieniądze doniesione na czas dojdą do puli.
- Przerwa? - Idźmy powoli, ale bez przerw.
Dobra.
- Dawaj znać. - Jasne.
To wyczerpujące.
Jesteśmy na dużej wysokości, a śnieg jest zbity.
Przed nami jeszcze dwa nadajniki.
- Nie zatrzymamy się. - Krok po kroku.
Walka trwa.
Jest i kolejny nadajnik.
Idę za lokalizatorem.
To tutaj.
- O Boże! - Gdzie?
- Trzy! - Cholercia!
Są i pieniądze, o cholera.
- I to dużo. - Kurde.
Weźmiemy wszystkie trzy?
Musimy spróbować.
W saniach mamy już 1000, jeśli dodamy tam 3000,
będzie bardzo ciężko.
Kesi, znajdź w sobie siłę.
Ciężkie.
Strasznie ciężkie.
To 3000 dolarów.
I cztery.
Dobra, pospiesz się. Ciśnij.
Myślałam tylko o tym,
żeby zdobyć jak najwięcej kasy.
Dociągnijmy sanie z gotówką do mety.
Było ciężko.
- Kesi. - Zjeżdżam.
Porzućmy jeden.
Chcę wciągnąć, ile się da.
Rozumiem,
ale musimy dojść na czas.
- Wolę mieć cokolwiek. - No tak.
Pozbędę się jednego.
NIEBIESCY | 4000 DOLARÓW
Nie możemy być chciwe. Chodź, jeden mniej.
Ty idź, ja będę go niosła.
Zamieńmy się na górze.
CZERWONI | 4000 DOLARÓW
Jest ciężko, ciągle idziemy pod górę.
No już! Pchaj!
- Dawaj. - Zatrzymajmy się.
Odpocznijmy.
Byłem wykończony.
Musiałem złapać oddech
i chwilę odsapnąć.
Jak możemy to sobie ułatwić?
Czas na przerwę.
Gracze.
Słyszycie mnie?
Musicie się spieszyć, bo nie zdążycie.
Gotówka, która przekroczy metę,
dojdzie do puli pod warunkiem, że zmieścicie się w czasie.
Czas na ostatni atak.
- Musimy iść. - Zatrzymaj się na chwilę.
Będzie tylko trudniej.
- Zostawmy jeden blok. - Nie.
Nie słucha mnie.
To bardzo podejrzane, bo daje mu idealną szansę,
żeby stanąć w miejscu i nic nie donieść.
Will.
Możemy to ogarnąć? Zamarzam tu.
NIEBIESCY | CZERWONI
Kesi, widzę nadajnik.
Dasz radę, mała.
Lecimy.
No dobra.
- Zrób przerwę. - Spróbujesz?
- Tak. - Dobra.
Na drodze do trzeciego nadajnika Joi zasugerowała zamianę.
To dla mnie idealna okazja
na podejrzane zachowanie.
Ruszajmy, bo zamarznę.
Chwilkę.
Dobra, ruszamy.
Ciągle coś nam nie wychodzi,
ale jest bardzo wiele powodów.
Czasami to przez kreta...
Nie są takie ciężkie, damy radę.
...albo coś nam nie wychodzi,
bo ktoś celowo chce ściągnąć podejrzenie na siebie.
Dasz radę, ciśnij.
To odważny ruch.
Zwłaszcza na tym etapie gry.
Będę pchać.
Joi nic nie zauważyła.
Już prawie, tak trzymaj.
To było dziwne.
Nie rozumiem tego.
Już blisko?
Brawo, dotarłyście do trzeciego nadajnika.
Meta już tylko paręset metrów stąd.
Dobra wiadomość jest taka, że ta paczka jest warta 6000 dolarów
i znajdziecie ją z łatwością.
A zła wiadomość?
Waży więcej niż reszta razem wzięta.
Na pewno znajdziecie miejsce.
Weź ją do rąk.
Zgubiłyśmy resztę!
- Co? - O nie!
Wypadły?
Kesi!
Chciało mi się płakać.
Joi, nie mamy czasu.
- Gdzie wypadły? - Widzę je!
Chodź ze mną.
Nigdy nie zrozumiem,
czemu nie pilnowała sań.
- Miałaś ich pilnować. - Odepnij się.
Będę je niosła, możemy biec.
Kesi uparła się, że chce wrócić po pieniądze.
Chodźmy!
Ja widzę przed nami 6000 dolarów.
Mówię: „O nie”.
Tam są.
Musimy być na czas.
Meta jest tuż przed nami.
Co tu się wyprawia?
Zacznijcie się sprężać.
Zostało wam 15 minut.
- Nie wiesz, jakie są ciężkie. - Dam radę.
Kesi, czas na brutalną szczerość.
Pospiesz się.
- To tu, Avori. - Wiem.
Pchaj przez 15 sekund.
Piętnaście.
- Wyciągnę nas tam. - Dobra.
Wiem, że mamy mało czasu,
ale przynajmniej czuję, że mamy szansę.
- Gotowa? - Tak.
Raz, dwa, trzy!
- Raz, dwa, trzy. - Nie dam rady!
To była kwestia mentalności.
Dalej, Will!
Tak jest, Will!
Wtedy trafiłem na ogromny blok,
w którym było 6000 dolarów.
Był dwa razy większy niż blok z 3000.
Kawał lodu.
Damy radę?
To już meta, damy radę.
- To meta? - Tak.
Potrzebuję łopatę.
Łopata.
Damy radę.
Tak trzymaj!
Ja popchnę.
- Nie pchaj, dam radę. - Dasz radę.
Weź plecak.
Kesi, jaja sobie robisz?
Miałam nadzieję, że to zobaczy.
Dasz radę, ja pchnę.
Dziękuję. Chodźmy.
Jeśli widziała, przy okazji eliminacji wszyscy się o tym dowiedzą.
Pilnuj, żeby nie spadł.
Może wtedy ktoś pomyśli:
„To Kesi jest kretem”.
To jeden konkurent na quizie mniej.
Mogę go zanieść.
Dawaj, musimy ruszać.
Zawsze staram się robić najtrudniejsze zadania.
Ta jest zdecydowanie najtrudniejsza misja do tej pory.
Dawaj, Avori! No już!
O raju.
Teraz zrozumiałam,
że zawsze, ale to zawsze
trzeba zabezpieczać się przed Kesi.
Niewiarygodna jesteś.
Tragiczna jesteś.
Wiecznie jakieś gierki.
Intuicja podpowiada mi, że nie jest kretem.
Udało się i tylko to się liczy.
CZERWONI | 10 000 DOLARÓW
Ciśniemy, Will!
Jeśli będę miał fart i stanę na podium z tymi pieniędzmi...
Dobra robota.
Ja to zrobię.
...będę mógł spojrzeć wszystkim w oczy i powiedzieć:
„Zrobiłem wszystko, by wygrać”.
Will, jesteś bestią.
Will.
Czas dobiegł końca.
Gratulacje, udało się.
- Jesteś cały? - Tak.
Odpocznijcie i się zagrzejcie. Do zobaczenia w hotelu.
Ile macie?
Ile, Kes? Sześć?
Sześć.
Nic dziwnego.
Uwielbiam was,
ale zdobywanie całej kasy
jest do dupy.
Nie czuję rąk.
Po wyczerpującym dniu na mroźnych stokach,
który przyniósł imponujące 16 000 dolarów,
gracze idą odpocząć w pobliskim hotelu.
Dobra robota, Will.
- Dziękujemy. - Pa.
Rano czeka na nich jeszcze jedna niespodzianka.
- Pięknie. - O Boziu.
- Co za widok. - Rany.
- Że co? - Co to jest?
Wczoraj tu tego nie było.
- Avori, Will. - Cześć.
- Patrzcie. - Co to?
Widzę cztery walizki.
Myślę tylko o jednym:
to kolejna misja.
- Zamknięte, na bank. - Tak, zamknięte.
Cudownie się urządziliście.
Rozmawialiśmy o czymś:
to kradzież z włamaniem, jeśli podrzucasz pieniądze?
Zauważyliście już prezenty, które wam wczoraj zostawiłam.
Miło się o nich rozmawiało.
W każdej walizce jest inna kwota.
Osiem tysięcy, trzy tysiące, tysiąc i zero.
Te pieniądze
mogą trafić do waszej puli.
Prawie że.
No i jest.
Musicie przydzielić po jednym graczu
do każdej walizki.
Ta kwota dojdzie do puli tylko wtedy,
jeśli dany gracz przetrwa eliminację.
Odpadający gracz wyeliminuje swoją walizkę,
a pieniądze przepadną.
Porąbana misja.
Musimy powiedzieć, kto według nas jest kretem,
a kto dziś wróci do domu.
Musicie wspólnie zdecydować,
kto weźmie którą walizkę,
zanim pójdziemy na kolację.
Jeśli nie podejmiecie decyzji,
do puli nie dojdzie nic.
Fantastycznie.
Zostawię was samych. Powodzenia.
No i proszę.
Dowiedzmy się, co o sobie myślicie.
Chce wiedzieć, kto naszym zdaniem wróci do domu.
Najmądrzej byłoby dać 8000 dolarów osobie,
która ma być kretem.
Kret nie wróci do domu.
Powiedzmy po kolei, kto powinien wziąć 8000 dolarów.
Ósemka dla Joi.
Byłam teraz z tobą w drużynie i sądzę,
że nigdzie się nie wybierasz.
Joi.
Chcą myśleć, że jestem kretem? Wspaniale, bo to nie ja.
Może sami się wyrzucą.
Will.
Wczoraj zrobiłem dość, teraz odpuszczę.
Można się wiele nauczyć, jeśli tylko jest się uważnym.
Teraz mam na to szansę.
Chętnie wezmę mniejszą walizkę,
bo jeśli odpadnę z mniejszą walizką,
to i tak powiększę pulę.
A to idzie mi fenomenalnie.
Nie chcę się dzielić moimi podejrzeniami.
bo mogę je nakierować na właściwą osobę.
Muszę odpuścić i obserwować.
Zgodzę się z tym, co ustalicie.
Nic mi nie przeszkadza.
To wykręt. Nie chce brać udziału w misji,
bo chce mieć czyste ręce.
Czyste ręce kreta.
Przejrzałam go.
- Dobra. - Osiem dla Joi.
Osiem dla Joi.
Joi bierze 8000.
To świetnie, bo wydaje się bardzo podejrzana.
Ja wezmę pustą.
Chcę mieć pustą walizkę ze względu na swoją strategię.
Jeśli ja mam pustą walizkę,
to nie ma jej kret, a to dla mnie dobra wiadomość,
choć nie to powiem grupie.
Ta gra jest wyczerpująca.
Nie wiem, co się stanie.
Chcę, żebyście wy mieli pieniądze.
To podejrzane, że chce wziąć pustą walizkę.
Jeśli kret weźmie pustą walizkę,
pieniądze na pewno przepadną,
ale to trochę zbyt oczywiste, nie jest kretem.
William, dodasz coś?
Nie. Jest idealnie.
Wezmę 3000 dolarów.
Ty bierzesz 1000, a Joi 8000.
Dobra, wezmę 1000.
To chyba dobra decyzja. Chętnie wezmę tę pustą.
Jestem wyczerpana.
Kłamstwo to jedno,
ale ciągłe mierzenie się z emocjami, których tak naprawdę nie czujesz...
- Chyba jesteśmy blisko konsensusu. - Tak.
...i przekonywanie do nich innych
jest wyczerpujące.
Zbliżało się załamanie pogody, a gracze mieli czas na podjęcie decyzji
przed ostatnią kolacją poprzedzającą dzisiejszą eliminację.
- Cześć. - Alex.
Mroczna i burzliwa noc.
- Trzeba było widzieć błyskawicę. - Romantycznie.
To prawda.
To moje dzieło, Boga Piorunów.
Dobrze, Thorze.
Z ostatniej czwórki wkrótce zostanie finałowa trójka
z całej gry.
Ważna noc.
Nie mogę się doczekać,
aż usłyszę, które walizki weźmiecie
do finału albo do domu.
Co ustaliliście?
Chyba mamy układ idealny.
Joi bierze 8000.
Ty chciałaś pustą albo 1000.
- No i... - Ja biorę 1000.
- Ja się z nimi zgadzam. - No dobrze.
Wszyscy się zgadzają?
Chciałabym się z tobą zamienić.
Ja wezmę pustą walizkę i dam ci 1000.
O Boże.
Nie podjęliśmy już decyzji?
Nie możemy się tego trzymać?
Nie możemy po prostu zjeść?
- Nie wrócisz do domu? - Nie mówiłam, że się tego spodziewam.
Nikt tu nie sądzi, że wróci.
To bez sensu.
Nie musisz tego rozumieć.
Rozumiem. W porządku.
Jak chcesz, Kesi.
Jeśli mnie podejrzewają,
mam przewagę i muszę ją wykorzystać.
Pusta walizka skłania do myślenia.
Ciekawe.
Jeśli nie podejmiecie decyzji, pieniądze przepadną.
Chyba zadecydowaliśmy.
Do tej pory Kesi raczej się nie kłóciła.
Teraz domaga się pustej walizki,
a właśnie tak zachowałby się kret.
Zgadzacie się?
- Kesi, powiedz Alex. - Tak.
Wezmę pustą walizkę.
- Bierzesz pustą walizkę? - Tak.
Avori bierze 1000.
Will bierze 3000.
A Joi 8000.
No dobrze.
Podczas eliminacji dowiemy się,
które walizki zostaną w grze, a która wróci do domu.
Zobaczymy, jaka kwota dojdzie do puli.
Kesi jest bardzo mądra, świetnie manipuluje ludźmi.
Musisz się zastanowić,
czy oczywista sytuacja
nie jest tu nieoczywista.
Alex, będę szczera.
Będę dziś głosowała na Kesi.
No dobrze.
Przez misję w górach?
Przez to
oraz przez misję z gołębiem i pizzą.
Macie coś do dodania?
Nie.
Jak to przebić?
Ktoś mówi na forum,
że ktoś inny jest kretem?
To strategia.
Odwraca naszą uwagę, chce nas zbić z tropu.
Dlatego nie ufam Joi.
No dobrze.
Dziś czeka was eliminacja,
to dziś poznamy troje finalistów,
którzy przejdą do finału,
w którym dowiemy się, kto jest zwycięzcą, a kto kretem.
Nadszedł czas.
Zaczynamy quiz.
Powodzenia.
Do tej pory skupiałam się na jednej osobie,
ale zostawiałam sobie bufor.
Może teraz, powinnam wejść za wszystko?
Joi kłamie najwięcej w całej grze,
może być kretem,
ale w niektórych misjach
Will zachowywał się podejrzanie.
Musimy iść.
Poczekaj chwilę.
Więcej informacji mieć nie będę.
Posłucham intuicji.
Nie mogę ignorować Avori.
Cały czas robi podejrzane rzeczy.
- Co? - Co robimy?
Rakieta mi spadła.
Trzeba się zastanowić, czy to może być tak oczywiste.
Ciągle nie jestem pewny,
ale chyba Kesi jest kretem.
Zawsze jest przy porażkach.
Póki w grze są inni zawodnicy,
nie będę miał pewności.
Joi jest chyba kretem.
Wyciągnęła z puli mnóstwo kasy.
Kesi, wyrzućmy jeden.
Wolę przyjść z czymś niż z niczym.
A jeśli się mylę?
Może to po prostu zły trop?
Robi się łatwiej, ale ciągle nie jestem pewna.
Nie jestem pewna, czy Kesi nas sabotuje,
czy też po prostu jest kiepska.
Skupiam się na Willu.
Jego strategia to kret daje, kret odbiera.
Gdy sądzi, że go podejrzewamy, dokłada pieniądze do puli.
Jest sprytny.
Jest na szczycie mojej listy.
QUIZ UKOŃCZONY
To ostatnia eliminacja przed finałem.
Stresuję się.
Szansa na powrót to jeden do trzech.
Cześć.
Hej.
Znowu nadszedł czas.
Już to robiliście, ale teraz jest inaczej,
bo stawka jest wyższa.
Została was czwórka, a już za parę dni ktoś zawiezie do domu
bardzo dużą sumę pieniędzy.
Kogoś innego zdemaskujemy
jako osobę, która sabotowała wasze wysiłki
przez ostatnie tygodnie.
Pamiętajcie,
że wyeliminowany gracz
nie doda zawartości swojej walizki
do puli nagród.
Gotowi?
Znacie zasady.
Imiona wpiszę w losowej kolejności.
Pierwsza osoba
to Will.
Serce waliło mi w piersi.
Jeśli moje obserwacje i intuicja są słuszne, to mam nadzieję,
że Will nigdzie się nie wybiera.
Oczywiście. To kret. Musiał być zielony.
Avori.
Jesteś następna.
IMIĘ: AVORI
Jak się masz?
Dobrze.
- Wszystko gra? - Tak.
Nie czuję frustracji ani smutku.
Jestem z siebie dumna i mam nadzieję, że przyjaciele i rodzina też będą.
Jesteś graczem, prawda?
Zajmujesz się tym zawodowo, znasz się na tym.
Jak się tu czułaś?
W życiu nie zrobiłam nic fajniejszego.
Nigdy nie musiałam stać się kimś, kim nie jestem.
Chciałam ściągnąć na siebie podejrzenia.
- Nawet gdy miałaś dość oszustw. - Oj tak.
Trzeba grać.
Avori dała z siebie wszystko. Była świetna.
Nauczyła mnie cierpliwości.
Ciesz się domem.
- Jasne. - Szerokiej drogi, Avori.
Pa.
Spodziewaliście się, że tu dojdziecie?
Do finałowej trójki? Sama nie wiem, to obłęd.
Otwórzcie butelkę.
Jesteście w finałowej trójce.
Gratulacje.
Poza tym
dobrze rozdzieliliście walizki.
Do puli doszło 11 000 dolarów,
a to znaczy, że suma wzrosła do pokaźnych
96 500 dolarów.
Pierwsza trójka.
Cholera, to miłe uczucie.
Czuję, że się ze sobą zżyliśmy.
Ścigamy się do mety.
Od wygranej dzieli mnie tylko jeden quiz.
Czas na zabawę.
- O Boziu. - Jasne?
Jeszcze im pokażę.
Joi nie można powstrzymać.
To ja będę się śmiała ostatnia.
Moje gratulacje.
Do zobaczenia wkrótce.
- Dziękuję. - Dziękuję, Alex.
Dziękuję.
Oto finałowa trójka.
Omówmy to.
Kesi ma wrodzoną zdolność
do zawalania misji z gracją,
a i tak każdy zawsze chce zakładać najlepsze.
Joi jest świetną zawodniczką albo świetnym kretem,
bo dobrze radzi sobie na misjach,
a i tak odbiera drużynie pieniądze.
No i ja, czarny koń tego wyścigu.
Ciągle tu jestem.
Napisy: Jędrzej Kogut