SERIAL NETFLIX
To ostatni dzień.
W końcu dowiem się, kto jest kretem.
Teraz muszę tylko wygrać.
Nie wierzę, że jestem na podium.
Dużo ryzykowałam, dałam z siebie wszystko.
Jeśli tylko wygram, to będzie tak!
Myślę tylko o wygranej.
Wszystko w tym turnieju przygotowywało mnie na tę chwilę.
Nie chcę po prostu wygrać,
chcę ich zdominować.
Wracamy do Sydney, gdzie za niecałe 12 godzin
gracze zmierzą się z ostatnim quizem.
To quiz z jednym kluczowym pytaniem.
Czas zdecydować raz na zawsze.
Kto jest kretem?
Zaczniemy od ostatniej misji.
To ostatnia okazja, żeby zebrać informacje nt. innych graczy.
To misja prosto z filmu szpiegowskiego.
Trzeba się odpowiednio wystroić.
- Garnitur, proszę pani. - Dziękuję.
Czy jestem pewny, kto jest kretem?
W ogóle.
Od razu zwróciłem uwagę na Kesi.
Jest niewiarygodnie inteligentna
i bardzo przebiegła.
Skrytka 2011 to Fletcher.
Otwarta!
Misja w banku była punktem zwrotnym.
Gwoździe.
Byłem pewny, że nas sabotuje.
Przepraszam.
Z drugiej strony ta gra polega na oszukiwaniu.
Porażki Joi cały czas kosztowały nas pieniądze.
Najwyższa oferta
to 25 000 dolarów.
Że co?
Czuję wszystkie emocje naraz.
Cholera.
Przed tą misją najbardziej podejrzewam Willa.
Zgrywa mocnego gracza,
który niby zwiększa pulę.
Tak jest!
Tak naprawdę ciągle traci pieniądze.
Cholera.
- Dotknąłeś. - Dotknął.
Gdy powiedzieliśmy mu, że nie będzie schodził z góry,
chyba wiedział, że nie ma 10 000 dolarów w plecaku.
Idę, chcę to dokończyć.
Zostawmy Willa.
Prawie wymieniliśmy go z Casey.
To straszna głupota.
To przyciągnęło moją uwagę.
Kesi jest w rozsypce.
Kesi, jaja sobie robisz?
Nie jestem przekonana.
Nie myślę jasno.
Będę się przyglądać Joi.
Szliśmy w złym kierunku.
Joi jest pilotką. Wiem, że umie czytać mapy.
Nie widzę zakrętów.
To był zakręt.
Wielokrotnie bardzo szybko się gubiła.
Gdzie to jest?
Jest też odpowiedzialna za nakłonienie tak wielu osób
do głosowania na złą osobę.
Intuicja mówi mi, że jesteś cholernym kretem.
Nie wierzę też w historyjkę Willa.
Wszyscy pamiętają, ile dołożył,
ale zapominają, ile stracił.
Co się stało?
Czekaliśmy w pizzerii na zamówienie.
To ostatnia szansa, by przyuważyć, kto chce nas sabotować.
Jeśli mi się uda,
to dotrę do mety.
Mam tylko jeden cel.
Muszę wygrać.
Do dzieła.
Niech wygra najlepsza albo najlepszy.
Boże, finałowa trójka.
Wiem.
Siedzę obok kreta...
Lepiej wskaż na siebie.
Tak jest!
Bardzo proszę.
- Zasłużyliśmy. - Polewaj.
Za wygraną.
To dla mnie?
Kierowca coś nam podaje.
Nie Alex.
Pokaż.
- Boże! - Patrzcie na jej twarz!
Gratulacje dla waszej trójki.
Daleko zaszliście,
jesteście już bardzo blisko.
Zaczniecie od ostatniej misji.
To ostatnia szansa na powiększenie puli.
Tak jest!
To też ostatnia okazja
do zebrania informacji nt. pozostałych graczy
przed ostatnim quizem.
O Boże.
Stawka nigdy nie była wyższa.
Jedziecie do opuszczonego fortu.
Co?
Budząca grozę wyspa Bare przez ponad wiek broniła portu w Sydney.
Dziś sprawdzicie jej defensywę.
Na wyspie ukryto trzy silnie ufortyfikowane strefy.
W każdej znajduje się pojemnik z 5000 dolarów.
Znajdźcie strefy, wyciągnijcie pieniądze
i ucieknijcie niezauważeni.
Uważajcie,
całą wyspę zabezpieczają zautomatyzowane drony.
Jeśli wykryją ruch przez ponad trzy sekundy,
włączy się alarm, a misja dobiegnie końca.
- To jest nasz cel. - O Boże.
To forteca.
Gotowi? Wychodzimy.
Obłęd.
Ścigamy się do mety.
Forty mają znaczenie.
Fort to bitwa.
- Będzie ciężko. - Boże.
Jest tu tyle miejsc na kreci sabotaż.
Wystarczy znaleźć drona
i się wystawić.
Po przekroczeniu progu będziecie mieli 30 minut na misję.
Pamiętajcie:
widzisz drona?
Dron widzi ciebie.
O nie! To ten dron!
- Widział nas przez trzy sekundy? - Nie.
Ustalcie ich trasy,
a może wyjdziecie bogatsi o 15 000 dolarów.
Powodzenia.
O cholera.
Na ostatniej misji chcę zebrać tyle kasy, ile tylko mogę,
i dołożyć je do puli.
Nie chcę przegrać z dronami.
Cholera!
Unikamy dronów.
Kto to robi?
Chwila.
Musimy się spieszyć.
Musimy się kryć i robić uniki,
żeby dotrzeć do celu.
Będzie ciężko.
PUSTO
Biegiem! O nie!
Lecimy!
- To pierwsza strefa? - Co jest?
O Boziu.
No halo, co to ma być?
Gratulacje.
Dotarliście do strefy czerwonej i pierwszego pojemnika.
Nad jamą wisi 5000 dolarów.
O raju.
- Możemy ich użyć? - Chyba musimy.
Za pomocą kijów
dwoje z was musi współpracować, by wyciągnąć pieniądze.
Musimy pchać we dwójkę.
Jedna z lin musi puścić.
Uważajcie.
Pojemnik ulegnie autodestrukcji, jeśli przeleci przez sieć.
To może być trudne.
Jak mamy to zrobić?
Jak odczepić górę i dół jednocześnie?
Zgłosić się, czy wysłać Willa i Kesi?
Ustalmy, kto pracuje, a kto zostaje.
- Chcę iść. - Ja też chcę iść.
Ty pilnuj dronów.
Dobra, idźcie.
Moim zdaniem to Will jest kretem,
ale pamiętam misję w pociągu.
Kesi nie chwyciła paczki.
Nie dam jej kolejnego kija.
Zniknęły, lećcie.
- Dobra. - Jest czysto.
Zacznijmy powoli. Wymyślmy, jak to zrobić.
Drogi krecie,
nie rób nic podejrzanego, bo się zdradzisz.
Weźmy 5000 dolarów i ruszajmy.
- Najpierw góra? - Tak.
Złap drugą stronę.
Od góry.
Pierwszy raz to powiem.
Druga strona.
Dziś muszę wyglądać podejrzanie.
Może uda się ściągnąć w dół.
Chcę, żeby głosowały na mnie.
Spokojnie.
Stań bliżej, a chwycimy oba końce.
Chwyć z mojej strony, ja chwycę z twojej.
Może ściągniemy w dół.
Chwyć i je złącz.
Idź jak najniżej.
Joi dała mi do zrozumienia, że mnie podejrzewa.
To pierwsza misja, którą zawalę.
- Jest. - Mamy to.
- Dalej. - Kontynuuj.
Obracaj powoli.
Chcę zdobyć przynajmniej jeden pojemnik.
Idziemy środkiem.
Upewnię się też, że nie dorwiemy trzech.
Przekręć tutaj.
A jeśli spadnie?
Wtedy zobaczyłem, jak Joi nim trzęsie.
Była szybsza.
O Boże.
Jeśli jest kretem, zrobiła to idealnie.
Przepraszam.
Powiedziała: „Nie chciałam”.
Zrobiła to celowo,
ale nie mamy na to czasu, czas ucieka.
O nie!
Udało się. Unik!
Uważajcie na drony,
ale nie przesadźcie, bo macie mniej niż 20 minut,
a zostały wam do znalezienia jeszcze dwie strefy.
Joi, zostań tam.
PUSTO
- Biegiem! - Dobra.
PUSTO
Wraca.
Zniknął, biegiem.
Gratulacje.
Gracie dalej i dotarliście do białej strefy.
O Boże.
Żeby zdobyć pojemnik,
przejdźcie wzdłuż rur za pomocą przyssawek.
Nic takiego.
Te rury...
No dobra.
Nie dajcie się rozproszyć.
Te rury mnie nie utrzymają.
Na podłodze znajdują się czujniki.
Jeśli coś lub ktoś jej dotknie, stracicie pieniądze.
Uprawiam jogę, powinno się udać.
- Wierzę w ciebie. - Dzięki.
Cała presja na tobie.
Nie byłem pewny, jak to rozegra.
Chyba użyję jednej przyssawki.
Użyj obu.
Tak utrzymasz równowagę.
Z jedną mogę się trzymać.
Kesi, musisz...
- Będziesz jej potrzebować. - O Boziu.
Nie zdziwiłbym się, gdyby chciała zawalić każde zadanie.
- Mocno do ściany. - Prawa noga tam.
Właśnie.
Dociśnij, żeby się przyssać.
Teraz ci się przyda.
Jeśli jest kretem, nie będzie w stanie się powstrzymać.
Ja spróbowałbym przyssać się jedną z nich
pośrodku framugi nad drzwiami.
Będzie trochę sztywniej.
- O tam. - No dobrze.
Doskonale, dzięki.
Przełóż go do prawej ręki.
Trzymaj się lewą ręką i...
Cholera!
O Boże.
Byłam w szoku. Zrobiłam może trzy kroki.
Byłam bardzo rozczarowana.
- Przyssawka puściła? - Tak.
Znam ją.
Nawet nie potrzebowała przyssawki.
Zrobiła to celowo.
Gracze, musicie przyspieszyć.
Pozostała wam jeszcze jedna strefa.
Biegnij, jest dobrze.
- Boże. - Do tyłu.
Will zaczyna mnie podejrzewać.
O Boże.
To dobrze, bo nie jestem kretem.
Oni zagłosują na mnie, a ja na prawdziwego kreta.
- Odlatują? - Unoszą się.
A teraz?
- Czysto? - Nie ruszaj się.
Przejście linii mety będzie prostsze.
Kesi, tutaj.
Joi.
- No dobra. - Jest dobrze.
- Chyba czysto. - Tak.
O Boże.
Ostatnia bitwa.
Tak jest, dotarliście do strefy niebieskiej.
Czas ucieka,
ale na szczęście sprawdzimy waszą szybkość.
Gdy wejdziecie do pomieszczenia, podłoga zostanie uzbrojona.
Podłoga jest zaminowana.
Jezu.
Macie pięć sekund na dotarcie do pojemnika i rzucenie go.
Jeśli dotknie podłogi, wszystko pójdzie z dymem.
- O rany. - Dam radę.
- Ktoś musi go złapać. - Ja złapię. Serio.
Cały czas to robimy.
Moją największą szansą na przebicie 100 000 dolarów
jest rzucenie pojemnika
w kierunku osoby, która moim zdaniem ma zmniejszać pulę.
Odliczę.
Rzuć wysoko.
Patrz na sufit.
- Wyżej nie będzie. - Jezu.
To moja chwila na odkupienie.
A Joi liczy.
Ma najmniejszą szansę na sabotaż.
Damy radę.
Przygotujcie się.
Na szali jest 5000 dolarów.
Czas zacznie płynąć po wejściu na pole minowe.
Biegiem.
Pięć.
Cztery.
- Za chwilę rzucę ten pojemnik. - Trzy.
Czy kret znów zaatakuje?
Dwa.
Proszę, nie upuść go.
- Dawaj! - Jeden.
Tak jest!
Tak!
- Tak! - Łatwizna!
Gratulacje, do puli doszło 5000 dolarów.
O ile wyjdziecie niezauważeni.
Leć!
Czasu jest coraz mniej.
Boże, biegiem.
- Mamy kasę. - Boże.
Wracamy.
Zostańcie tu.
Joi, chodź tu.
Cofnij się.
- Teraz. - Dawaj, Joi.
- O Boże. - Dawaj.
Niewiarygodne, nie wierzę, że doszliśmy do końca.
Boże, lecimy!
Tak się robi finał.
Pięć tysięcy!
W puli jest 101 500 dolarów.
Tak jest!
Lecimy!
Teraz przejdziemy do sedna.
Muszę zrobić swoje i wygrać.
Kto jest kretem?
Finałowa trójka nie wie,
że wszyscy wyeliminowani gracze zostali zaproszeni,
by poznać tożsamość zwycięzcy
i kreta.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę, kto jest kretem.
Zwycięzca mnie nie obchodzi, ja kasy nie zgarnę.
Kto był kretem?
O Boże!
Co tam, jak leci?
Szmat czasu!
Wieki się nie widzieliśmy.
Łączy nas wyjątkowa więź.
Graliśmy w to razem.
Co słychać?
Jak leci?
Przyjechaliśmy na finał i każdy z nas ma jakąś teorię na temat kreta.
Avori, co uważasz?
- Kesi. - Tak.
Byłaby idealna.
Leciała niezauważona.
Kesi może być kretem, bo działała bardzo subtelnie.
Wszyscy plasowali ją bardzo nisko, co było jej największą przewagą.
Ja myślałam, że to Jacob.
Kogo podejrzewasz?
- Willa. - Willa?
Tak.
Może być kretem, bo uwielbia rywalizację
i stara się powiększać pulę, więc nikt go nie podejrzewa.
Ja ciągle stawiam na Joi.
Zapłaciła 25 000 za zwolnienie.
To był najbardziej brutalny ruch w grze.
Will, Kesi i Joi.
Wszyscy chcą wiedzieć,
kto jest cholernym kretem.
Dotarliście.
Wchodzimy?
Jesteśmy gotowi.
Chodźcie, usiądźmy.
To smutne.
Teraz rywalizujemy ze sobą na wszystkich możliwych frontach,
ale to też koniec.
To koniec gry.
To jest to.
Wkrótce rozwiążecie ostatni quiz.
Dziś zdobyliście 5000 dolarów,
co oznacza, że pula nagród to teraz
imponujące 101 500 dolarów.
Taka suma może odmienić życie.
Will, zależy ci na tym?
Szalenie. Dlatego przeleciałem pół świata
i przez cały czas dawałem z siebie wszystko.
- Wciąż tu jestem. - To prawda.
- Joi, a ty? - Bardzo tego pragnę.
Widzę się w roli zwycięzcy.
Od początku wiem, kto jest kretem.
Może to intuicja matki albo boska pomoc,
ale rozgryzłam to pierwszej nocy.
Chcę wsiąść do samolotu i powiedzieć rodzinie:
„Przyniosłam konkret”.
- Mama wraca z gotówką. - Mama wraca z kasą.
Kesi, wiesz, kto jest kretem?
Raczej tak.
Czuję się na tyle pewnie,
że planowałam, jak tu dotrzeć, od dłuższego czasu.
Wszyscy chcemy wygrać.
Wiem, że teraz konkuruję z tylko jedną osobą.
To nie jest koniec. Chcę przekroczyć linię mety.
Chcę wygrać.
No dobra.
Intuicja, intrygi i przeczucia,
wszystko, co pomagało wam w ciągu tych tygodni,
musi pomóc wam tu i teraz.
Czas odpowiedzieć na pytanie, które jest w centrum tej gry.
Kto jest kretem?
Trzymając się tej odpowiedzi,
zmierzycie się z quizem sprawdzającym spostrzegawczość.
Jeśli dwóch graczy zagłosuje na tę samą osobę,
gracz z największą liczbą dobrych odpowiedzi zostanie zwycięzcą
i zdobywcą pieniędzy.
Dodam, że to nie jest mała kwota.
Moi drodzy, to już ostatni raz.
Zaczynamy quiz.
- Powodzenia. - Dziękuję, Alex.
Joi ma swoją historię. Chce nam wmówić, że po prostu popełnia błędy.
Ta gra polega na tym,
by takie historie przejrzeć.
Nie wierzę jej.
Nie kupuję tego.
Muszę sobie teraz przypomnieć wszystko, co do tej pory zauważyłam.
Nie chodzi tylko o tę misję.
Chodzi o wszystkie misje.
Czasem myślała, że nikt nie patrzył,
ale ja zawsze jej pilnowałam.
Sądzę, że jest kretem.
Ciągle zmieniam zdanie.
Przeraża mnie fakt, że mogę się mylić.
Muszę słuchać intuicji,
a ta mówi mi, że kretem jest Will.
Przeanalizowałam wszystkie misje.
Dżungla, więzienie, laboratorium.
Robi dokładnie to, po co tu przyszedł.
Zmniejsza pulę i sieje zamęt.
To on. To Will.
Przed ostatnim quizem modlę się,
żeby Kesi okazała się kretem.
Ma wrodzoną zdolność, dzięki której nawet udane misje
są blisko porażki.
Jest niewiarygodnie inteligentna,
dowcipna i mądra.
Jeśli potrafi manipulować ludzkimi emocjami,
uczuciami i procesami myślowymi,
to jest kretem.
KTO JEST KRETEM?
QUIZ UKOŃCZONY
Oddychajcie.
To już prawie meta.
Podliczyliśmy wyniki ostatniego quizu.
Czymże byłaby tak wielka chwila
bez widowni?
- On ma perły? - Jesteście super!
- Udało się! - O Boże!
O Boże.
Szaleństwo, wszyscy tu są.
Ene, due, rike, kret.
Kochamy was.
Ostatnia trójka w tej grze.
Odpowiedzieliście na wiele pytań,
ale każde z was wskazało kogoś innego,
więc od razu mamy zwycięzcę,
który zostanie naszym mistrzem i wróci do domu z całą pulą nagród,
w której jest 101 500 dolarów.
To dużo kasy.
Cholera.
Kto poprawnie wskazał kreta?
Kto przez cały ten czas był sabotażystą?
Will.
Powiedziałeś, że Kesi jest kretem.
Joi, ty wybrałaś Willa.
Kesi, ty wskazałaś Joi.
Pytanie brzmi: które z was ma rację?
Reflektor wskaże,
kto jest kretem.
Ręce mam mokre od potu.
Tylko jedna osoba odgadła tożsamość kreta.
To muszę być ja.
Teraz to jest kluczowe.
Stresuję się.
Serce wali mi jak młot.
Zastanawiam się,
czy dokonałam dobrego wyboru.
Oby Joi wygrała, bo stawiałem właśnie na nią.
Wszystko sprowadza się do tej chwili.
To jest to. Koniec drogi.
Kretem...
jest...
Kesi.
Will, wygrałeś!
Tak jest!
O tak!
Dobrze to rozegrałaś, o Boże.
- Gratulacje! - Cześć wam.
Mówiłem!
Gratulacje, Will.
Chodź tu.
- Tęskniłeś za mną. - Tak.
Sto jeden tysięcy pięćset dolarów
pojedzie do domu ze mną.
- Gratulacje. - Dzięki, stary.
- O Boże. - No tak.
Tak. Przepraszam.
Jestem w szoku.
Mogłam się domyślić.
Zbyt jej zaufałam.
Zaufałam jej i mi to umknęło.
Wszystko mi umknęło.
No dobra, siadajcie. Mamy sporo do obgadania.
Kto jest zaskoczony?
Wszyscy powinni podnieść rękę.
To szaleństwo. Ciągle czuję się jak kret.
Czekam na kolejną misję i wymyślam nową intrygę.
Porzucenie tej maski może potrwać.
Miałaś sabotować misje i pomniejszać pulę nagród.
Coś ci powiem.
Udało ci się.
Zobaczmy, co się stało.
O rety.
To ja. Jestem kretem.
Tak, jestem kretem.
Nie mogę się doczekać początku.
Przy okazji pierwszej misji chciałam zdobyć ich zaufanie.
- Cześć. - Co słychać?
Pierwsze wrażenie jest ważne i starcza na długo.
Nie chciałam od razu przechodzić do sabotażu.
Wyciągnęłaś? Tak jest! Lecimy!
Chciałam pozamiatać.
Udało mi się.
Zakończyliśmy naszą pierwszą misję.
Nikt mnie nie podejrzewa, ale...
To dopiero początek, a ja będę grała do końca.
Czułam się jak w filmie szpiegowskim.
Przed każdą misją dostawałam wytyczne na spotkaniu z producentem.
W więzieniu chciałam spowolnić drużynę.
Boże. Jesteś na drugim piętrze?
Jestem na drugim piętrze.
Daj znać, jak traficie na coś ważnego.
Dobrze wiedziałam, co mnie czeka,
ale dopiero wtedy zaczęłam ich sabotować.
Widziałam klucz.
Zauważyłam go po pięciu minutach,
ale nie musieli o tym wiedzieć.
- Grałam na zwłokę. - O raju.
Joi, ty chyba musisz wyjść pierwsza.
No nie wiem.
Czekajcie.
To niemożliwe.
Cholera, dobra jest.
Rzecz w tym,
że jeśli raz ci się uda...
Słyszę cię. Jesteśmy gotowi.
...nie możesz się doczekać kolejnego.
- Leć. - Chodźmy.
Misja w banku była niesamowita.
Chciałam im jak najmniej pomóc.
Weszliśmy. Są tu trzy pęki kluczy i całe mnóstwo skrytek.
Jasne, że widziałam wskazówki. Król Midas, Złotowłosa.
Były oczywiste.
Jakie masz nazwiska?
Craufurd, 34.
To numer skrytki.
Coś tu nie gra.
Biżuteria.
- G. Hodges. 290. - 290.
Ominęłam tylko te nazwiska.
Musisz znaleźć nazwisko, które coś znaczy.
Nie było nadziei.
Boże, ona się uśmiecha.
- Uśmiecha się. - Rany.
Gdy opadł kurz po misji w banku...
- Złoci. - Spłukani.
Zespół spłukanych.
...nie uszło mi to na sucho.
Will nabrał podejrzeń.
Gdyby ktoś przeczytał
„Sprawdź L. Dorado”, od razu bym się zorientował.
Zgarniesz kolejną? Mam być z tyłu?
Spoko, rób za wsparcie.
Musiałam trochę wyluzować,
ale przy zbieraniu poczty...
Zbliża się!
...nie mogłam się powstrzymać.
Dawaj, Greg!
Jeden ruch nadgarstka i po kasie.
To mógł być zwykły błąd.
Cholera!
Jeśli jest kretem, dobrze to ogarnęła.
Że co?
Potem starałam się zmylić Willa.
Nikt go nie bierze.
Wyjdźmy stąd razem.
Tylko graczowi mogło tak zależeć na zwolnieniu.
O cholera.
Nie udało się.
Idźmy dalej. Zamarzam.
Sekundę.
W Górach Śnieżnych
przeszłam do ofensywy.
Nie jest ciężki.
Sabotowałam na ich oczach.
Damy radę.
Ostateczny podwójny blef.
Ja popchnę.
Zrzuciłam bloki z sań.
Kesi! Jaja sobie robisz?
Tragiczna jesteś.
Nikt nie uwierzyłby, że kret zrobi coś tak oczywistego.
Biegiem! O nie!
Niestety
czasem najlepszy szpieg,
najlepszy podwójny agent...
Cholera!
...to ten pod twoim nosem.
Kesi.
Nasz kret pracował tak ciężko,
by być najbardziej uroczo dwulicową osobą, jaką znamy.
Wspaniale się z wami bawiłam.
Nikogo nie zjadł krokodyl, więc wszyscy wygraliśmy.
Wiem, że to brzmi banalnie, ale wciąż tu jesteście.
Ciągle się uśmiechacie, wyglądacie przepięknie.
Możecie poprosić Willa o pieniądze,
bo ma ich mnóstwo.
Jeszcze raz uczcijmy naszego zwycięzcę Willa
i naszego wspaniałego kreta
Kesi.
Wstajemy!
Tak jest!
Udało ci się! Jesteś bogaty!
Dziękuję za wszystko.
Rany. Nie muszę już kłamać.
Jestem kretem.
Bawiłam się cudownie.
Napisy: Jędrzej Kogut