Dzień dobry, Madam.
Dokąd idziesz?
Pogadajmy chwilę.
Dobrze?
Jesteś słodka jak zawsze.
MÓW MI CHIHIRO
Jedno bento z łososiem i jedno z krokietem.
No dobrze.
- Raz i dwa. Smacznego. - Dziękujemy.
Gdzie moja wątróbka z czosnkiem?
- Tutaj. - Dzięki.
- Znów bento dające krzepę? - Co?
Chcę cię dziś znów zaspokoić.
Zboczuch. Oby sód w sosie sojowym położył cię trupem.
Okrutna jesteś.
- Do zobaczenia. - Na pewno.
Nic dziwnego, że męscy klienci lubią byłą prostytutkę.
Dziękuję.
To nie komplement.
Smażony kurczak. Zapraszamy ponownie.
- Pani Nagai. - Co?
Skąd pani to wie?
- Po trzy bento z łososia i kurczaka. - Jasne.
- Ona mi powiedziała. - Co powiedziałam?
Czemu jej powiedziałaś? Trzymałem to w sekrecie.
Miło z pana strony. Dziękuję.
Nie lekceważ tego.
Gdy ona coś usłyszy, natychmiast puszcza dalej.
Spokojnie. Wiedzą prawie wszyscy.
Co?
Prawda?
- Prawda. - Prawda.
αβ równa się więc c przez a.
Równanie kwadratowe ma postać
ax2 + bx + c.
Wyłączymy poza nawias wspólny czynnik a.
Mamy więc a(x2 + bx/a + c/a).
Następnie robimy tak.
To odejmujemy i co otrzymujemy?
Otrzymujemy a{x2 - (α+β)x + αβ}.
O tak.
Następnie a...
Fuj.
Ej, dziadek. Słuchasz mnie?
Ale śmierdzi.
- To nasza miejscówka. - Dziadek.
- Słyszysz? Ej! - Gdzie idziesz?
- Ej! Słuchaj mnie. - Hej!
Ej.
Widzę, że dobrze się bawicie.
Pobawię się z wami.
- O nie! - Czekaj na mnie.
Staruszku, jesteś stąd?
Skąd jesteś?
Halo?
Mam bento. Chcesz?
Bento z Noko Noko są wyjątkowe.
Jest tam pani Nagai. Trochę wredna.
Czasem myślę: „Żebyś zdechła, stara torbo”.
Ale jej marynowane warzywa i śliwki są przepyszne.
Robi wyjątkowo słone marynowane śliwki.
Aż buzię wykrzywia.
Ale dzięki nim wszystko jest jeszcze smaczniejsze.
Nudzę cię?
Nie lubisz takich śliwek?
Jaka szkoda.
Skoro nalegasz.
Staruszku.
Może chcesz się wykąpać?
Chcesz piwo?
Już idziesz?
Do twarzy ci w mojej koszulce.
Do zobaczenia.
Kupiłaś to?
Tak. A co?
Super! To z nowej serii?
Rysunki są boskie! A kostiumy? Czad!
- Fakt. - Dokładnie.
Też kupiłam.
To Izesura? Pokaż.
Naprawdę świetnie narysowany.
Cudny uśmiech. Zwykle jest taki poważny.
Mogę ja? Zaśpiewam piosenkę z zakończenia.
- Świetny kawałek. - Znów tylko piosenki z Se-Yugu?
Gdzie kupiłaś? W necie?
- Tak. - Ale jaja.
Zazdroszczę ci. Chyba też kupię.
- Kup. - Sama nie wiem.
- Grafika jest super. - Tak.
- Izesura wyszedł im bosko. - Wiem.
TATA WRACA WCZEŚNIEJ.
No nie wiem.
Kto to? Rodzice?
Tak. Mama.
Twoja rodzina ma świetne relacje.
I masz takiego fajnego tatę.
- Fakt. - Przyszedł na dni otwarte.
Jaki on wysoki.
I nadal wspólnie gdzieś jeździcie?
- Tak. - Ale czad.
Wspaniale. Czyli ja chodzę z Izesurą?
- Co? - Że jak?
Zaraz. Czy tak zaczyna się walka?
- Będziemy walczyć? - Poważnie?
Coś sobie przypomniałem. Kuniko.
Chciałaś spróbować garncarstwa, prawda?
Znalazłem miejsce, gdzie tego uczą. Pojedziemy tam.
Dziękuję.
Wspaniale. Prawda, Kuniko?
Tak.
Mój kolega, Takeda, ma znajomego, który prowadzi szkołę garncarską w Atami.
Więc go zapytałem...
Przepraszam. Już niosę sos sojowy.
Umiesz tak?
A ty umiesz?
Oczywiście.
Umiesz.
Mówiłam.
Skuś, babko!
Hej, to Chihiro.
Znasz ją?
Jest tu znana.
- Tak. - Tak.
Pracuje w sklepie z bento w dzielnicy handlowej.
Kiedyś pracowała w salonie masażu.
Co?
Nie zjem bento od sexworkerki.
Czemu? Moim zdaniem to całkiem sexy.
Całkiem sexy?
Pomyśl tylko. Spaghetti robione przez sexworkerkę...
SMAK JAK U MAMY BENTO NOKO NOKO
Poproszę bento z nori.
Jedną porcję?
Tak, jedną.
Hę?
Dziś nie robisz zdjęć?
Przepraszam.
Poważnie?
Hej...
Co to było?
Kto to był?
Nie wiem. Jedna z moich fanek?
Rany, Chihiro. Nawet dziewczyny na ciebie lecą.
Skończyliście na dziś?
Tak. Idziemy coś wypić. Idziesz z nami?
Nie da rady. Mam już plany.
A to pech. Masz chłopaka?
Nie powiem. Innym razem z wami pójdę.
Mam nadzieję, że mówisz serio.
Bo znów cię zaprosimy.
Wystarczy.
Nie bądź nachalny.
- Pa. - Część.
- Może z nami pójdzie? - Zapomnij.
Co podać? Bento z łososiem, jak zwykle?
Tak. Z łososiem.
Dobrze.
Jedno z łososiem.
Już się robi.
Jestem pod wrażeniem, że masz taką dobrą miejscówkę.
KEISUKE GDZIE JESTEŚ? ZADZWOŃ ALBO NAPISZ.
Wspaniale pachną.
Świeżo zebrane.
Pędy bambusa kojarzą mi się z Tae.
Lubiła taką pracę fizyczną.
To prawda.
Jak się czuje?
Prawie już nie widzi. Ale światło jeszcze rejestruje.
Rozumiem.
Halo? Staruszku?
Przyniosłam ryż z pędami bambusa.
Gdzie on jest?
Halo?
Hej.
Staruszku.
Wyruszyłeś już do innego miasta?
Pędy bambusa są pyszne.
Rewelacja!
GROBOWIEC FARAONA
DZIŚ JEST EKSCYTUJĄCO
LEGENDA IZARONA
GAZETA GROZY WINOROŚL
W STRONĘ TERRY
Nadal uważam, że Keith Anyan jest zabójczo przystojny.
Przepraszam za najście.
To twoje?
Lubisz W stronę Terry?
Tak.
Boska, prawda?
Boska?
Keith jest świetny, co?
Też jest moim ulubieńcem.
Hej.
Basil!
Kopę lat.
- Przyniosłam wino. - Dzięki. Chodź na górę.
Wygląda jak agencja towarzyska.
Wcale nie.
Patrz, jak odbija się woda. To nieprzyzwoite.
Wejdź.
Chętnie.
Wciąż otwarte na świat, co?
Serio?
Co teraz porabiasz?
- Pracuję w punkcie z bento. - W punkcie z bento? Naprawdę?
To do mnie pasuje.
Dziewczyna, z którą pracuję, mówiła, że szuka cię jakiś facet.
Chodził z twoim zdjęciem i pytał, czy ktoś cię widział.
Wiesz, kto to może być?
Cóż, byłam w końcu najpopularniejsza.
Zniknęłaś nagle, nie mówiąc nic stałym klientom.
Nikt nie chowa urazy?
Tak to bywa w tym świecie.
Witamy przychodzących, ale nie gnamy za odchodzącymi.
Tak, ale...
Słyszałam, że chodzisz z miejsca na miejsce.
Ale nie spodziewałam się punktu z bento.
Co się stało?
Zniknęli.
Co?
Uciekli z pieniędzmi na mój lokal.
- Ile? - Wszystko.
Tak się cieszyłam, że będę miała coś swojego.
Teraz muszę zacząć od nowa.
Nie znam się na ludziach.
Ty jesteś wyjątkiem.
Moje drzwi zawsze są dla ciebie otwarte.
I mogę ci załatwić pracę w punkcie z bento.
Ja mam sprzedawać bento?
Przezabawne.
ENCYKLOPEDIA KRYPTYD
Co pani robi?
Nie widać? Czytam książkę.
Proszę uważać. Dużo tu jadowitych węży.
Takich jak ten!
Co to ma być?
Nudna jesteś. Oddawaj!
Oddawaj, babciu!
No co? Puszczaj, wiedźmo.
Zamknij się, smarkaczu!
Odwal się, babciu!
Nie zadzieraj z dorosłymi. Rozumiesz?
Ej. To boli.
Puszczaj, babciu.
Puść!
Jedno hamburgerowe bento.
Masz dziecko?
Jesteśmy podobni?
Ani trochę. Jak się nazywa?
Jak masz na imię?
Makoto.
Mówi, że Makoto.
Co?
Nie podziękujesz?
Dziękuję.
Ręka w porządku?
To nic takiego.
To nie pierwszy raz.
Ktoś już cię dźgał?
Tak. W plecy.
Chcesz zobaczyć?
Kto cię dźgnął?
Ktoś, kto mnie za bardzo lubił.
To czemu cię dźgnął?
Dobre pytanie. Też się zastanawiam.
Przepraszam.
To się nie liczy.
Gdy przepraszasz, patrz w oczy.
Przepraszam.
Dobry chłopiec.
- Przestań. - Wybaczam ci.
No przestań!
Przepraszam.
Mogę stanąć obok pani?
Pewnie.
Czy...
Nie chce pani o nic zapytać?
Na przykład? O coś konkretnego?
Nie, nie po to przyszłam.
Ale ludzie zwykle są ciekawi.
Pytają o imię, wiek, zamiary...
Nie czuje się pani lepiej wiedząc, kim ktoś jest?
Nigdy w to nie wierzyłam.
Co?
Skąd wiadomo, czy ktoś mówi prawdę?
Tak właśnie było w branży erotycznej.
Jeśli chcesz kogoś poznać, spójrz mu w oczy.
Żartuję.
Ale myślę, że jesteś w porządku.
Rodzice?
Tak.
Hej.
Hej!
SATOKO: KARAOKE? MIHARU: TAK
SATOKO: OGLĄDACIE SE-YUGU?
MANA: PEWNIE MIHARU: RANFIL PADŁ!
...to średnia arytmetyczna.
A pierwiastek kwadratowy z iloczynu a i b
to średnia geometryczna.
MIHARU: NA MAKSA SATOKO: YUGU WYMIATA!
MIHARU: CUDNY SATOKO: I TE JEGO OCZY!
MANA: ZABÓJCZO PRZYSTOJNY! SATOKO: A CO TY MYŚLISZ, OKAJI?
...b jest większe od 0.
Więc (a + b)/2 jest większe lub równe pierwiastkowi z iloczynu a i b.
Mamy tu równość...
OSTATNIO NIE OGLĄDAM SE-YUGU
...wtedy i tylko wtedy, gdy a = b.
Musicie nauczyć się tego na pamięć.
Nawiasy są tu i tu.
Teraz przyjrzymy się różnicy dwóch kwadratów.
Obliczenia zaczniemy tutaj.
NIE SĄDZICIE, ŻE TO TROCHĘ ODGRZEWANY KOTLET?
Dzielimy przez cztery...
Wróciłam.
Padam z nóg.
Aż mnie mdli.
Aya, twoja mama długo jeszcze będzie w szpitalu?
Tak. To jeszcze trochę potrwa.
Tak?
Mam nadzieję, że niedługo wróci do domu.
O tak.
- A ty, Tae? - Co?
Wrócisz do firmy, gdy cię wypiszą?
- Twoja rodzina ma punkt z bento, tak? - Nie wiem.
Mogę tam coś robić, skoro nie widzę?
Na pewno.
- Naprawdę? - Tak.
Słyszałam, że dziewczyna, którą zatrudnili za mnie, dobrze pracuje.
Może już nie ma tam dla mnie miejsca.
Tak sądzisz?
Podobno ta nowa jest trochę dziwna, ale fajna.
- Dziwna? - Tak.
- Popatrz. To środek? - Tak.
- Tu jest środek. - Chyba jest równo.
Dobrze?
I teraz wygładzam.
- Jeszcze raz. - Dobra jesteś.
Widziałaś ostatnio tego staruszka?
Masz na myśli Mistrza?
Mistrza?
Bezdomnego, który często tu przychodził.
Nazywasz go Mistrzem?
Tak.
Oczywiście nie w twarz.
Nigdy z nim nie rozmawiałam.
Mistrz, co?
Idealna ksywka.
Tu go nie ma.
Czemu robię się głodna?
Robię się głodna, gdy się kłócę?
Ale jestem też głodna, gdy jestem miła
Dziękuję za to jedzenie.
Masz pseudonim wypisany w kanji. Jak zapaśniczka sumo.
Co w tym złego?
Poza tym my też mamy pseudonimy. Jak zapaśnicy.
W sumie tak.
- Proszę. - Dobrze.
Jedna próba, 100 jenów.
- Tą stroną do góry. - Tą?
- I jedna dla mnie. - Dobrze.
To wygląda na trudne.
Pokaż, co potrafisz.
A niech to. Jeszcze raz.
Jasne.
To za dużo.
Dobra jesteś.
Nie pozwalasz uciec swojej zdobyczy.
Na pewno nie są uszkodzone?
Szef?
Co? Chihiro!
Co ty tu robisz?
A co pan tu robi?
Kopę lat!
Czyli nadal żyjesz.
To co pan tu robi?
Niedługo po twoim odejściu
rozwiodłem się.
Serio?
A gdy byłem już wolny, zająłem się handlem rybami.
Zawsze je lubiłem.
Mam na myśli sklep akwarystyczny.
Miałem już dość półświatka.
Rozumiem.
A ty co teraz robisz?
Pracuję w punkcie z bento.
W punkcie z bento? Serio?
Chihiro sprzedaje bento.
Bałbym się jeść. Może być zatrute.
Jaki wredny!
Jestem ulubienicą klientów.
Akurat. Pewnie pozostali pracownicy są starzy.
Cicho!
Spałaś kiedyś ze swoim szefem?
Co? Czemu pytasz?
Takie sprawiacie wrażenie.
Naprawdę?
Co to miało znaczyć?
Niegrzeczna dziewczynka.
Co? Jakim cudem wyszło ci 5?
No co?
Liczba powinna być mniejsza niż 4, bo odejmujesz od 4.
Dlaczego?
Jak to „dlaczego”?
Patrz. Odejmujesz 7 od 11. Wychodzi 4.
Od tego odejmujesz 4. Czemu tu dodałeś?
MATEMATYKA KLASY 3 ODEJMOWANIE
MAKOTO SATAKE
Nie jesteś za mądry, co?
Cicho bądź, brzydulo.
Ale jesteś pyskaty.
Głupi i pyskaty. Ciekawe.
Lepiej niż być brzydką i wredną.
Co? Ja jestem wredna?
Pomagam ci w lekcjach.
Nie prosiłem o pomoc.
Co?
Jak wy się dobrze dogadujecie.
- Że co? - Serio?
- Hej, ja to chciałam. - Nie. Moje.
Co? Czemu?
- No weź, zamień się. - Makoto, skończyłeś lekcje?
Staram się go nauczyć, ale on ciągle pisze cyfry bez sensu.
- Naucz go porządnie. - Nie rób tak.
Przecież uczę. Nie chce słuchać.
- Makoto? - To jej wina!
- Nie. - Starasz się?
- Tak. - Kłamczuch, wcale się nie starasz.
Źle mnie uczysz.
Co? Tylko ja tu się staram.
Okaji, powinnaś teraz jeść? Nie zepsuje ci to kolacji?
Nie mów, że twoja mama kiepsko gotuje.
Nie. Wręcz przeciwnie.
Naprawdę?
Moja mama świetnie gotuje.
Ma licencję szefa kuchni, a jej posiłki są w 100% zbilansowane.
Ale...
Ale co?
Gdy siedzę przy stole, nie czuję smaku.
Nie zrozum mnie źle. Dobrze się mną opiekuje.
Jestem za to wdzięczna, ale...
To jej wizja idealnej żony. Albo idealnej żony według twojego taty.
Nie lubię takich ludzi.
Hm?
Gdy byłam mała, widziałam sushi w książce.
Wyglądały tak dobrze, że potajemnie próbowałam je zrobić.
Rozpadały się i wyglądały okropnie.
Ale były pyszne.
Podobno jedzenie smakuje lepiej, gdy je się z innymi.
Ale jedzenie z niektórymi ludźmi pogarsza smak.
A pyszne jedzenie jest dobre, nawet gdy jesz w samotności.
Smażony makaron mojej mamy jest pyszny.
Tak?
Tak. Naprawdę dobry.
Klient powiedział mi kiedyś coś ciekawego.
Wszyscy jesteśmy kosmitami w ludzkich ciałach.
- Kosmitami? - Tak.
Mówią, że wszyscy ludzie są tacy sami.
Ale tak naprawdę każdy jest z innej planety.
Nic dziwnego, że się nie rozumiemy.
Nawet rodziny?
Nawet kochankowie?
Nawet przyjaciele?
Tak.
Nieważne, kim jesteśmy.
Pochodzimy z różnych planet.
Czy nie łatwiej tak o tym myśleć?
Różne planety.
Ale musi istnieć gdzieś na świecie.
Kto?
Ktoś z tej samej planety. Kiedyś go spotkam, co?
Oczywiście.
Na przykład ty i Makoto.
Co? W życiu. My zdecydowanie jesteśmy z innych planet.
Prawie zapomniałam.
- Proszę. - Co to jest?
Mapa skarbów.
Mapa skarbów?
Zajrzyj do niej kiedyś.
- Makoto! Hej! - Makoto jest silny
- Co ty robisz? - A masz!
Nie rób tak!
- Wstawaj, bo pójdziemy bez ciebie. - Przestań!
Dostałeś! Znowu!
- Kto pierwszy trafi, wygrywa. - Dobra!
- Złamię twój. - Nieźle.
Madam.
Piękny dzień, prawda?
Halo?
Cześć.
Wreszcie cię złapałem.
Możesz rozmawiać?
Tak. O co chodzi?
Mama zmarła.
Rozumiem.
Wszędzie cię szukałem, siostrzyczko.
Gdzie teraz jesteś?
Wszystko w porządku?
Tak. W porządku.
Tak?
Przyjdziesz na pogrzeb?
Nie przyjdę.
Rozumiem.
Muszę wracać do pracy.
Jasne.
Do usłyszenia.
Dobra.
Zadzwonię jeszcze kiedyś.
Spoko.
Cześć.
Słodkich snów.
Wróciłam z przerwy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Co podać? - Jesteś Chihiro?
Tak.
Jestem matką Makoto Satake.
Aha.
Słuchaj. Pilnuj własnego nosa, dobrze?
Przez ciebie sąsiedzi mówią, że nie karmię dziecka jak należy.
Jestem samotną matką. Nie mogę ciągle z nim być.
Ale bardzo się staram.
Dla ciebie może to nic takiego. Jak karmienie bezpańskiego psa.
Ale nie widzisz, że możesz komuś zaszkodzić?
Wychowam dziecko po swojemu. Odczep się od nas!
Przepraszam.
Nie przemyślałam tego.
Zdenerwowałam panią. Przepraszam.
Co do wyjazdu w ten weekend.
Nauczyciel garncarstwa już na nas czeka.
Takeda mówi, że gdy nauczyciel usłyszał o Kuniko,
zorganizował na ten dzień specjalną glinę.
Naprawdę? Jak miło.
Oglądałam jego naczynia w sieci.
Są przepiękne.
Nagle znasz się na ceramice?
Nie. Masz rację.
Przepraszam.
Przykro mi, ale...
Umówiłam się na weekend z koleżanką.
Jedźcie beze mnie.
Co? Dlaczego?
Kuniko, wiedziałaś, że mamy plany na ten weekend.
Nie mogłaś się doczekać.
Z kim się umówiłaś?
Powiedz.
Kto jest ważniejszy od twojej rodziny?
Możesz odwołać swoje plany.
Dobrze, zapytam.
Zrób to.
W dniu urodzin sto lat
Niech nam żyje droga mama
W dniu urodzin sto lat
- Sto lat. - Sto lat.
Sto lat, mamo.
Są piękne. To dla mnie, Yuichi?
Tak. Odkładałem na nie kieszonkowe.
Ojej.
Dziękuję. To najlepszy prezent na świecie.
Hurra!
MAPA SKARBÓW
TUTAJ! WPADNIJ, KIEDY CHCESZ!
Jesteś przyjaciółką Chihiro?
Tak.
Rozumiem.
Wejdź. Usiądź, gdzie chcesz.
Jestem Chinatsu Ube.
Mów mi Betchin.
Betchin.
Nazywam się Seo. Kuniko Seo.
Ale możesz mówić mi Okaji.
Co Okaji ma wspólnego z Seo?
To długa historia...
Spoko.
- Uczysz się w liceum Nishi? - Tak. Mamy takie same mundurki.
Jesteś w pierwszej klasie?
W drugiej.
To jesteśmy w jednej grupie. Ja jestem w trzeciej.
Ale zwykle uciekam z lekcji, więc trudno mnie spotkać.
Rozumiem.
Skąd znasz Chihiro?
Rodzice często wyrzucają mnie z domu,
więc przychodzę tu, by zabić czas.
Chihiro też czasem tu wpada.
Jesteśmy kumpelami od mangi.
Kumpelami od mangi?
Poczytaj, jeśli masz ochotę.
Dobrze.
Ta może być za trudna.
Wcale nie.
Miałam kiedyś taką.
Naprawdę?
No to nie pomoże w rehabilitacji.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Siedem.
- Otwarte! - Brawo!
Żołądź?
Tak.
To dla mnie?
Tak.
Jest twój.
Dziękuję, Aya.
Wiesz...
Kiedy moja córka skończyła 20 lat,
pojechałyśmy na jej urodziny do Hakone.
Jesienne liście były piękne.
Kąpałyśmy się w gorących źródłach,
zbierałyśmy żołędzie...
deptałyśmy skorupy kasztanów...
ale moja córka cały czas się nudziła.
Zarezerwowałam dwie noce, ale wróciłyśmy po jednej.
Zupełnie nie interesowały jej żołędzie, które ja tak lubiłam zbierać.
Ale nic dziwnego.
Nie była już dzieckiem.
Nim się obejrzałam,
wydawała się bardziej dorosła ode mnie.
Gdy mówiłam: „To jest miłe”,
chciałam, by ktoś powiedział to samo.
Gdy zapytałam: „Prawda?”,
chciałam, by ktoś powiedział: „Prawda”.
Chyba...
tylko tego chciałam.
Sama to zrobiłaś?
Tak, ale trochę mi nie wyszło.
Mogę spróbować?
Dobre.
Nie bój się. Noc jest po naszej stronie.
Na Księżycu nie ma królików, prawda?
Oczywiście, że nie. Czemu pytasz?
Nic. Nieważne.
Tam?
Do zobaczenia.
Co?
To dla mnie?
Dziękuję.
Jestem Chihiro. Zapytaj o mnie, jeśli odwiedzisz mój salon.
Pa, pa.
KLUB MELON BEACH CHIHIRO
ZAPRASZAMY PONOWNIE Z TĄ KARTĄ RABAT 2000 JENÓW
Jak to nie możesz?
Po prostu zrób!
Nie możemy.
Jestem klientem, do cholery.
- Nie robimy tu takich rzeczy. - Przeproś.
Co?
Przeproś.
Pilnuj swojego nosa.
Zrób to. Jestem klientem.
Przeproś.
Przeproś kucharza!
Puszczaj.
Witamy.
Jezu.
Co za gówniana knajpa. Więcej tu nie przyjdę.
Mogę zamówić?
Tak.
- Piwo z nalewaka. - Dobrze.
I ramen z jajkiem w sosie sojowym...
Pierożki gyoza są duże?
- Niezbyt duże. Średniej wielkości. - To jeszcze pierożki.
Dobrze.
- Pana ramen. - Dziękuję.
Piwo z nalewaka.
No to smacznego.
- Proszę. - Dzięki.
Słuchaj...
Przepraszam za zamieszanie.
Jakie zamieszanie? Działo się coś dziwnego?
Po zakopaniu ciała zawsze mam ochotę na ramen.
Chihiro, jesteś zabójczynią?
Nakryłeś mnie?
Co?
To dla mnie jak zaklęcie.
Gdy czuję, że się wścieknę, patrzę na to i się uspokajam.
Ale kiedy widzę ludzi takich jak mój ojciec...
Puszczają mi nerwy.
Ludzi, którzy myślą, że wszystko im wolno.
Że mogą robić z innymi, co chcą.
Nie mogę tego znieść.
Jeden z nas by zginął. Ojciec albo ja.
Doszło już do tego. Nim się obejrzałem, uderzyłem go kijem.
Od razu uciekłem z domu...
i już nie wróciłem.
Nie było tego w mediach, więc chyba żyje.
FORMA TO PUSTKA
Żal ci mnie?
Pomyliłeś mnie z kimś miłym.
Chihiro.
Chciałaś kiedyś umrzeć?
Tak.
Czemu pytasz?
Nie.
Nieważne.
Jeśli spotkasz się kiedyś z ojcem, a on spróbuje cię zabić...
zabij go pierwszy.
Pomożesz mi zakopać ciało?
Oczywiście.
Za miskę ramenu.
Jestem w nastroju.
Nigdy się nie zakochałaś?
Co?
Zawsze się zastanawiałam.
Wydajesz się dziwnie obojętna.
Nie chcesz mieć kogoś tylko dla siebie?
Pragnąć kogoś tak, że aż boli?
Nigdy nie miałaś takich uczuć?
Miałam. Dawno temu.
Myślałam, że taka powinna być miłość.
- Ale... - Tak?
- Coś zrozumiałam. - Co?
Nie mogę mieć kogoś tylko dla siebie. I nie chcę, by ktoś traktował tak mnie.
Jeśli na tym polega miłość...
chyba jej nie potrzebuję.
- Nie umiem upijać się miłością. - Co?
To jak z ludźmi, którzy nie umieją pić.
Chorują, jeśli za dużo wypiją.
Mogą nawet umrzeć.
Więc po co w ogóle pić?
Skoro można cieszyć się życiem na trzeźwo.
A co z seksem?
Tego też nie potrzebujesz?
To dwie różne sprawy.
Seks przychodzi naturalnie, jak picie wody.
Ale nie chcesz tego robić z kimś, kogo kochasz?
Gadam jak dziewica.
Dla ciebie może to być ważne, Bazi.
Ja nie muszę nic do nich czuć.
Nie rozumiem.
Spójrz na to tak. Są na świecie również ludzie tacy jak ja.
Spróbujmy.
Nie krępuj się. Jest dużo.
- Pyszne. - Naprawdę?
- Tak. - Hurra.
- Spałaś, prawda? - Skąd wiesz?
Bo widziałam.
Nie widziałam, była przede mną.
Na pewno spałaś.
Aż tak było to widać?
Świetne.
Betchin.
Bez ciebie ta szkoła pewnie by mnie zabiła.
Przesadzasz.
Betchin...
Czemu jesteś taka silna?
Nie jestem silna.
Dlatego unikałam szkoły.
Aha.
Nie liczę na wiele.
Co?
Zaczęło być łatwiej, gdy przestałam oczekiwać zbyt wiele od siebie i innych.
Czytałam o tym w mandze.
Dlatego trochę się boję.
Nawiązywać przyjaźnie...
i tego, że znów zostanę sama.
Betchin.
Ale...
Cieszę się, że cię poznałam.
Betchin!
Co? Au! To boli. Poddaję się!
- Auć. No co ty robisz? - Czekaj.
- Ale to boli. - Jeszcze chwilkę.
- Jaką chwilkę? - Troszeczkę.
Okaji, już się poddałam!
Boli mnie to. No weź!
Szóstego panią wypiszemy.
Dziękuję za wszystko.
Pani Tae.
Nie cieszy się pani?
Tak, ale byliście dla mnie tacy dobrzy.
To był twój pomysł, prawda?
Myślałaś, że będę płakać z radości?
STO LAT, MAMO MAKOTO
Sam nie wpadłby na coś takiego.
Czemu ciągle robisz ze mnie idiotkę?
- Weź to. - Co? Co ty wyprawiasz?
Wyrzuć je, a zawsze będziesz tego żałować.
Co?
Nie doceniasz siebie.
Naprawdę nic o nim nie wiesz?
Co?
A ty co wiesz? Jesteś obca.
Takim dzieckiem jest Makoto!
Jesteś jego mamą. Czemu tego nie rozumiesz?
Nawet obca to widzi.
Gdy jedliśmy kulki ryżowe, Makoto powiedział:
„Smażony makaron mojej mamy jest pyszny”.
Dobrze mu się przyjrzyj.
Kwiaty to nie był mój pomysł.
Proszę.
Ta śpi.
Śpi?
Tak.
Gdy śpią, opadają na dno i leżą nieruchomo.
A gdy się budzą, znów zaczynają pływać.
Naprawdę?
Ciekawe, o czym śni.
Halo?
Cześć.
Co tam?
Ta twoja przyjaciółka, którą poznałem na festiwalu.
Wpadła do mojego sklepu i zatrudniłem ją na pół etatu.
Co?
Jak to się stało?
Spytała, czy może tu pracować między występami w pubie.
Nawet za darmo.
Wiedziałaś, że lubi rybki?
Bazi nigdy o tym nie wspominała.
Gdzie teraz jesteś?
Basil i ja wybieramy się potem coś wypić. Idziesz z nami?
Nie da rady.
Jestem na dnie morza.
Trudno.
Leż sobie na dnie.
Ale ludzie ciało powinno się unosić.
Tak jak unoszą się trupy?
Unoszą się i żywi, i martwi.
Unosisz się, póki się nie szarpiesz, ale toniesz, gdy zaczynasz panikować.
Pójdziemy gdzieś, gdy wypłyniesz na powierzchnię.
Gdzie chcesz pójść?
Chihiro?
Nie na siłę.
Połamiesz.
- Wcale nie. - Przestań. Za bardzo hałasujesz.
Może nas usłyszy.
- Spróbujmy z nią pogadać stąd. - Coś widzę.
- Co widzisz? - Spójrz stąd.
Spróbujmy ją zawołać z dołu.
Dobra.
Chyba nie zemdlała, co?
- Nie. - Na pewno?
Wiedzielibyśmy, gdyby zemdlała.
Wiedzielibyśmy? A gdyby to się stało nagle?
Wiedzielibyśmy.
Hej! Umarłaś?
- Żyjesz? - Przestań, głupku!
Mówiłaś, że mogła nagle zemdleć.
Ale to nie znaczy, że nie żyje.
Co? Boisz się?
Nie boję.
Na pewno? Skoro tak twierdzisz.
Hej!
Mam nadzieję, że nic jej nie jest.
- Hej! - Chihiro, nic ci nie jest?
Chihiro!
Jest.
Ale rozczochrana.
Nic ci nie jest, Chihiro?
Cicho tam.
- Widzisz, mówiłam. - Ale mówiłaś...
- Kupiłam ci coś. - Mówi, że coś ci kupiła.
Banany i inne takie.
Zostaw to tam.
Co? Wolę dać ci osobiście.
- Damy ci. - Idźcie do domu.
- Co? - Nie.
- Choć na chwilkę. - Nie. Proszę.
- Powieście na drzwiach. - Ale chcemy dać.
- Idźcie do domu. - Nie!
- Zaraz się ściemni. - Tyle szliśmy.
Nie chcemy wieszać na drzwiach.
Damy to baseballiście i...
- Hę? - Co?
Ej!
- Chihiro, czekaj! - Czekaj!
No weź!
Ale menda.
Wróciłaś do życia?
SKLEP AKWARYSTYCZNY UTSUMIEGO
Jesteśmy.
Dobrze się spało?
Tak.
Szefie.
- Co? - Tak sobie myślę.
No?
Myślę o tym, odkąd cię poznałam.
O czym?
Nie jesteśmy z tej samej planety.
Co?
Zdecydowanie nie.
Ale lubisz mnie, ufasz mi
i nie próbowałeś zaciągnąć mnie do łóżka.
Zawsze zastanawiała mnie nasza relacja.
Nie umiałam jej nazwać.
- Ale teraz... - Tak?
Chyba już znam odpowiedź.
O czym ty mówisz?
Byłeś dla mnie jak ojciec.
Co to ma znaczyć?
- Ja? - Tak.
Jak ojciec? Czemu tak mówisz?
Czemu?
Jak mówiłam, długo nad tym myślałam.
- Że jestem jak ojciec? - Tak. Zgadza się.
Naprawdę?
Co? Jak ojciec?
Tak.
Naprawdę brakuje jej piątej klepki.
Zgadzam się.
Ale nie protestowałem, choć nie do końca to rozumiem.
Brzmi fajnie, co?
Hej. Co cię tu sprowadza?
Wejdź.
Co się stało?
Mówiłaś, że nie uprawiałaś seksu z byłym szefem.
Zgadza się.
Czemu nie mówiłaś o waszym wypadzie?
Nie było o czym opowiadać.
Co to znaczy?
Czujesz coś do niego, prawda?
Lubiłam cię, bo nie kłamałaś i nie grałaś w żadne gierki.
Nie mów w czasie przeszłym.
Nigdy cię nie okłamałam, Bazi.
No nie wiem.
Mówiłam, że nie umiem się upić miłością.
Lubię mojego byłego szefa.
Ale to nie jest miłość kobiety do mężczyzny.
Dlatego jest jak ojciec?
Powiedz.
Czy romans to jedyna relacja dwóch płci?
To takie proste?
Wszyscy jesteśmy zwierzętami, samcami i samicami.
Nawet jeśli tak myślisz...
to nie znaczy, że on też.
Nie stój tak. Powiedz coś.
Faktycznie nie znasz się na ludziach.
Co?
Ty i mój były szef? Nic z tego.
- Daj sobie spokój. - Słucham?
Czemu rozmawiamy w drzwiach?
- Jakie to ma znaczenie? - No wejdź.
Mam dość.
PUB ROZRYWKOWY ALOUETTE
Hej.
Trzeba było powiedzieć, że przyjdziesz.
To było świetne.
Brak mi słów.
Masz potem czas?
Dostałem od znajomego dobre sake. Możemy wypić je razem.
Zaprosimy też Chihiro?
Chihiro?
Wolę we dwoje.
Nie mam ochoty pić z córką.
Halo?
Cześć. Tu Makoto.
Masz teraz czas, Okaji?
Jestem zajęta. O co chodzi?
Jestem głodny.
Co? A gdzie twoja mama?
W pracy.
Jasne.
Co zwykle robisz?
Zwykle siedzę w domu i jem.
No to zrób to.
Nie mam klucza.
Co?
Sprawdziłem kieszenie i plecak, ale nie znalazłem.
Czyli nie możesz wejść?
Zgubiłeś klucz?
Nie wiem, ale nie ma go!
Czemu krzyczysz?
Przestań ględzić. Jestem głodny.
Przepraszam. Obudziłam cię?
A, to. Byłem trochę głodna.
Fajnie tak. Nie przejmować się uczuciami innych.
Nie sprzątam tego.
Sama to zrobisz.
Ty też się nie przejmujesz, mamo. Nic o mnie nie wiesz!
Tae.
Wejdź.
Ale leje.
Zamykamy.
Mamy większy problem!
Dzwonili ze szpitala, ale nie mogłam się z tobą skontaktować!
Kierowałem. Co się stało?
- Tae zniknęła! - Co?
Mówili, że tuż przed zniknięciem
rozmawiała z dziewczyną o imieniu Aya.
Aya?
Mówiła, że jej matka leży w tym szpitalu.
Ale sprawdzili i nikogo takiego tam nie ma.
Aya.
Nie powinieneś jechać do szpitala?
Ej!
Nie odbiera.
Aya to pewnie Chihiro.
Co?
Chihiro to pseudonim z poprzedniej pracy.
WIEK: 29 LAT
Miałem w salonie wiele dziewczyn,
ale ją najtrudniej było rozgryźć.
Ma taką nieuchwytną naturę.
Jak by to ująć? Jakby była pusta w środku.
Dziwnie to zabrzmi, ale ona jest jak duch.
Gdy pierwszy raz przyszła do salonu,
pomyślałem, że tam nie pasuje.
Była przeciętną, nieśmiałą młodą kobietą.
Wciąż tak wygląda, gdy śpi.
Ale...
spojrzałem na jej buty. Były strasznie brudne.
I kompletnie znoszone.
Gdyby tego dnia nie przyszła do nas,
być może...
już by nie żyła.
Możesz zacząć od jutra.
Ale...
nie ma pan pytań?
Co?
Na przykład czemu chcę tu pracować?
Co robiłam wcześniej?
Nie ma potrzeby.
Rozmawiam z osobą, którą jesteś teraz.
Jaki chcesz mieć pseudonim?
A jakie są dobre?
To twoja ksywka. Ty musisz wybrać.
Dobrze...
Będę Chihiro.
Od dziś jesteś więc Chihiro.
Chihiro, cieszę się na naszą współpracę.
Dobrze.
Aya Furusawa. Zgadza się?
Wolałabym Chihiro.
Chihiro?
Proszę mówić mi Chihiro.
Czuję się jakbym miała romans.
Może to raczej wspólna ucieczka?
Nie. Może podwójne samobójstwo?
Podwójne samobójstwo?
Dziękuję,
że mnie tu zabrałaś.
Tae...
kiedy się domyśliłaś?
Co?
Że jestem Chihiro, pracownica z Noko Noko?
To tajemnica.
Deszcz sprawia, że wali mi serce.
Tak.
Witamy.
Poproszę bento z nori.
Dobrze. Jedno bento z nori.
Już się robi.
Pogoda jest okropna, więc mam dla pani kurczaka na koszt firmy.
Naprawdę? Wspaniale!
Ale czemu macie otwarte w taką noc?
Mam nieodpartą ochotę wychodzić na dwór w burzowe noce.
Czy deszcz nie jest ekscytujący?
Pomyślałam, że może są inni tacy.
Wraca pani z pracy?
Nie. Rzuciłam pracę i mam przerwę.
Rozumiem. A co pani robiła?
Byłam sexworkerką.
Naprawdę?
W tym momencie
pomyślałam: „Ona jest z tej samej planety co ja”.
Byłaś drugą osobą, która sprawiła, że tak się poczułam.
Naprawdę?
A...
kto był pierwszy?
Pani Chihiro.
Sorki, że nie przywiozłam nic lepszego.
To jest dobre.
Chcesz?
Jadłam już kolację. Zjedz oba.
Makoto?
- Co ty robisz? - Makoto.
STO LAT, MAMO MAKOTO
Co się z tobą dzieje?
- I nie wiesz, gdzie go zgubiłeś? - Nie.
Teraz muszę dorobić klucz.
No co za fajtłapa.
Prawda?
Tak.
Proszę bardzo.
- Jedzmy. - Wcinajcie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Ale tu bałagan.
Przepraszam za to.
Kto tak nabałaganił?
Nie wiem.
A powinieneś.
Dobre?
Tak.
Hm?
Co się stało?
- Okaji, co się stało? - Wszystko w porządku?
Co ci jest?
Przepraszam.
Boli cię coś?
W porządku?
Moja mama zmarła.
Ale nic nie poczułam.
Żadnego smutku, żalu, samotności.
Absolutnie nic.
Nawet nie płakałam.
Gdybyś ty była moją matką,
może byłabym inna.
Ciekawe.
Ale...
nie mogłabyś być wspanialsza, niż już jesteś.
Co?
Wiesz...
Lubię cię taką, jaka jesteś.
Ojej.
Nie wiem, co powiedzieć.
Chihiro.
Co?
Chodź do mnie.
Co masz na myśli?
Chcę cię przytulić.
Co? Dlaczego?
No chodź. Proszę.
To nadal trochę dziwne.
Nieważne.
Jakie to uczucie?
Ciepło.
Tak, jest ciepło.
Tak.
I ładnie pachniesz.
- Czekaj. - Ostrożnie!
- Co oni robią? - Jezu.
Świetnie się dogadują.
- Przestań. - Nie baw się butelkami. To niebezpieczne.
- Prędkość na maksa! - Szlag!
Hej! Jesteś niemożliwy.
Okaji, Makoto! Pomóżcie mi!
- Dobrze. - Dobrze.
- Zaniesiecie to na stół? - Dobrze.
- Co ty robisz? - Ale z ciebie bachor.
Sama jesteś bachor.
Jakim cudem?
Glazura mitarashi gotowa.
Pierożki z mitarashi są najlepsze.
Mam mówić do ciebie Aya czy zostać przy Chihiro?
Niech pomyślę...
Chihiro.
W czym jeszcze mogę pomóc?
Zjedz coś.
Dobrze.
- Nie rób tak. - Nie.
Nie jedz rękami.
Czemu nie?
Lubisz marchewki?
Na wierzchu jest glazura. Uważaj.
Ale cicho.
Pyszne!
Najadłaś się?
Dużo już zjadłam.
Zupa miso jest ciepła.
Mitarshi jest pycha. Pasta z fasoli też.
Całkiem dobre.
Okaji popatrzyła na moje słodycze i mówi...
Nie rozpowiadaj wszystkim.
Naprawdę, Okaji? Okropna jesteś.
To nie tak.
- Bądź cicho. - Sama bądź cicho.
Możesz to wziąć, Okaji.
Nie jedz aż tyle.
Zupa miso to moja specjalność.
Ale ściemniasz.
To co lubisz?
Gotowane dania.
Dobrze, no to...
Halo?
Już sobie poszłaś.
Tak. Dobrze się bawiłam.
Upijałam się, a to do mnie niepodobne.
Naprawdę?
Tak.
Skąd wiesz, że mnie nie ma?
Łatwizna.
Zniknęła aura samotności.
Trudno nie zauważyć.
Widzisz wszystko, prawda, Tae?
Powiedz mi.
Zamierzasz pojechać gdzieś daleko?
Co?
Zapuść korzenie. Nie musisz nigdzie jechać.
Znam cię.
Nieważne, dokąd pójdziesz,
będziesz trzymać się swojej samotności.
No dobrze.
Do jutra.
ZATRUDNIĘ POMOC (PILNE)
NA PÓŁ ETATU, PRZYJMOWANIE ZAMÓWIEŃ, OBSŁUGA KASY
Co?
O co chodzi?
Po prostu...
przypomniało mi się, jak otworzyliśmy ten lokal.
Tak?
Nocami przygotowywaliśmy składniki do bento.
Nie mieliśmy czasu na sen.
Pewnego dnia powiedziałem, że powinniśmy ułatwić sobie życie
i kupować obrane kasztany, jak inne lokale.
Pamiętasz, co odpowiedziałaś?
Nie pamiętam.
Co powiedziałam?
„To miło, że będzie łatwiej,
ale będzie mi brakowało dobrej zabawy z obieraniem”.
Tak powiedziałam?
Gdy powiedziałaś, że taka prosta, ale ciężka praca to zabawa,
pokochałem cię jeszcze mocniej.
Pomyślałem, że jesteś cudowną żoną.
Co cię napadło?
Nic. Tak mi przyszło do głowy.
Dziękuję,
że wyszłaś za kogoś takiego jak ja.
Głuptas.
Po prostu tęsknisz za Chihiro, prawda?
Tak myślisz?
Możliwe.
Mam nadzieję, że znów znajdziemy kogoś miłego.
Tak.
Mogę cię o coś zapytać?
Dlaczego zatrudniłeś Chihiro?
- Dlaczego? - Tak.
Niech pomyślę...
Przepraszam, muszę załatwić coś pilnego.
Udawałem, że muszę wyjść, bo chciałem ją poobserwować.
Powiedziałem, że może zjeść bento pod moją nieobecność.
Zaraz wracam.
Dziękuję za to jedzenie.
Ale kwaśne.
To było pyszne.
Zjadła wszystko,
łącznie z ogonem krewetki i skórą makreli.
Osoba, która tak cieszy się posiłkiem, nie może być zła.
Tak pomyślałem.
Ciekawe.
To do niej pasuje.
- Prawda? - Tak.
Dzień dobry.
Dzień dobry, pani Nagai.
Pomogłabym, gdybym wiedziała, że obieracie kasztany.
To było celowe.
Co?
Dobry kotek. Chcesz coś zjeść?
Tylko nie mów pani Nagai.
Proszę bardzo.
Tam, na dole. Nie, to moja koszula.
Tak, tam.
No dobrze.
Dzień dobry.
Proszę bardzo.
Dzień dobry.
Idziemy dalej.
Przywykłaś już?
Tak.
Pracowałaś już z bydłem? Na to wygląda.
Nigdy.
Szybko się uczysz.
Co robiłaś wcześniej?
Pracowałam w punkcie z bento.
W punkcie z bento?
Napisy: Paweł Awdejuk