‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ตอนนี้ฉันอยู่ที่สำนักงานใหญ่ ‎พรรคพลเมืองในยออีโอค่ะ
‎ขณะนี้ผลเอ็กซิตโพลออกมาแล้วนะคะ
‎ด้วยคะแนน 48.4 เปอร์เซ็นต์
‎พัคแจซังจากพรรคพลเมืองครองที่หนึ่งไป
‎เมื่อมีผลเอ็กซิตโพลออกมา
‎- ก็มีเสียงโห่ร้องยินดีฮือฮามาจาก ‎- เหนื่อยมามากเลยนะ
‎ห้องรอชมผลในสำนักงานพรรคทันทีค่ะ
‎จากนี้มาเริ่มใหม่กันเถอะ
‎จากผลเอ็กซิตโพล ผู้สมัครพัคคว้าคะแนนนำ ‎ทั้งหมด 48.4 เปอร์เซ็นต์
‎ทิ้งห่างผู้สมัครฮวังกึนวอนจากพรรคเกาหลี
‎ที่คว้าคะแนนไป 21.7 เปอร์เซ็นต์ครับ
‎คะแนนของผู้สมัครทั้งสองท่าน ‎ต่างกันอยู่ 26.7 เปอร์เซ็นต์
‎ตราบใดที่ไม่มีเหตุเหนือความคาดหมาย…
‎ผมรู้ว่าทำไมคุณถึงแต่งงานกับผม
‎เพราะผมพร้อมตายเพื่อคุณได้ตลอดเวลา
‎โดยไม่ลังเล
‎ผมจะไปแล้วนะ
‎อยู่ต่ออีกหน่อยสิ
‎ฉันยัง
‎กินไม่เสร็จเลยนะ
‎แต่ทำไมคุณถึงมาแต่งงานกับฉันล่ะ
‎ฉันไม่ยอมตายเพื่อคุณหรอกนะ
‎คุณผู้หญิง
‎มีพัสดุส่งมาจากอินฮเยค่ะ
‎(จากโออินฮเย ‎ถึงวอนซังอา)
‎เพราะนั่นคือความปรารถนาของผมในวัย 12
‎การได้ใช้ชีวิตในบ้านนี้ร่วมกับคุณ
‎ผมอยากแต่งงานกับคุณ
‎อยากเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้
‎และอยากครอบครองทุกอย่างในโลกใบนี้
‎งั้นคุณก็ควรจะทำให้สำเร็จสิ
‎ไม่ว่าด้วยวิธีไหน
‎เพราะคุณทำไม่สำเร็จ
‎ฉันกับพ่อฉัน
‎ถึงได้ตกอยู่ในอันตรายไง
‎คุณกับท่านนายพลจะไม่เป็นไรหรอก
‎ผมบอกแล้วไง
‎ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องคุณ
‎ต่อให้ต้องกระโดดลงมา ‎จากจุดที่สูงที่สุดในโลกก็ตาม
‎เรียกหาฉันเหรอคะ
‎หัวหน้าโก
‎ฉันคือใคร
‎ผู้อำนวยการวอนซังอา
‎ภรรยาของผู้สมัคร
‎ฉันเป็นลูกสาวของพ่อ
‎และตอนนี้
‎ฉันคือทายาทเพียงหนึ่งเดียว
‎คุณทำตัวดีกับพ่อฮโยรินมากเลยนี่
‎ไม่เกลียดฉันเหรอ
‎ฉันพบเจอกับความตาย ‎มานับครั้งไม่ถ้วนในชีวิต
‎แต่ไม่เคยมีการตายครั้งไหน
‎ที่ทำให้เห็นศรัทธาของเรา ‎ได้เท่าการตายของผู้สมัครแล้วค่ะ
‎ท่านยอมทิ้งตำแหน่งที่สูงที่สุด ‎เพื่อช่วยชีวิตทุกคนไว้
‎ถ้าคุณไม่สะดวกใจที่ฉันเคยรับใช้ผู้สมัคร
‎ลงโทษฉันตามที่เห็นสมควรได้เลยค่ะ
‎คุณมีพรสวรรค์นะ
‎คนเราไม่ได้โหดเหี้ยม ‎และต่ำช้าขนาดนั้นกันง่ายๆ
‎ฉันจะติดปีกให้เอง
‎ต่อจากนี้ไป
‎เราไม่ต้องการภาพลักษณ์แสนดีแล้ว
‎ถ้าอย่างนั้น
‎โออินจู โออินกยอง…
‎ฉันขอฆ่าพวกมันได้ไหมคะ
‎ฉันรู้
‎คุณคงอยากฆ่าแหละ
‎แต่ถ้าฆ่าพวกมันตอนนี้
‎มองจากดาวอังคารก็คงรู้ว่าเป็นฝีมือฉัน
‎เอาเป็นว่าหยอกเล่นไปสักพัก
‎แล้วค่อยหาโอกาสกันเถอะ
‎อย่าห่วงเลย
‎รับรองว่าสนุกแน่
‎(ธนาคารจูมี ‎ยอดเงินคงเหลือ)
‎(ยอดเงินคงเหลือ)
‎อ้าว
‎(ยอดเงินคงเหลือ)
‎คุณโออินจู อยู่ข้างในใช่ไหมครับ
‎นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจครับ
‎คุณโออินจู
‎(ไม่มีข้อมูลผู้โทร)
‎ถ้าไม่ยอมเปิด เราจะพังประตูเข้าไปนะครับ
‎คุณโออินจู
‎พี่
‎ทำไงดีอินกยอง มีตำรวจมา
‎หมายความว่าไง
‎มาจับฉันแหงเลย
‎เขาเรียกชื่อฉันด้วย ทำไงดี
‎พี่เฉยๆ ไว้ก่อน ‎อาจจะไม่ใช่ตำรวจจริงๆ ก็ได้
‎ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย
‎เขากำลังงัดประตูกันอยู่
‎จะเข้ามาแน่เลย
‎ใจเย็นไว้พี่ อย่าเพิ่งวางสาย
‎ถ่วงเวลาไว้หน่อยได้ไหม
‎มาแล้ว
‎เอาจริงๆ
‎ตอนนี้เงินไม่ได้อยู่กับฉันสักหน่อย
‎ชเวโดอิลเอาไปหมดแล้ว
‎คุณโออินจู
‎คุณโออินจูใช่ไหมครับ
‎ดำเนินการตามหมายจับนะครับ
‎คุณโออินจูมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
‎- มีสิทธิ์แก้ต่าง ‎- พี่
‎- และมีสิทธิ์แต่งตั้งทนาย เข้าใจนะครับ ‎- อย่าพูดอะไรทั้งนั้น เงียบไว้
‎- ฉันจะไปสถานีตำรวจเลย ‎- พาตัวไป
‎ได้ครับ
‎- ไม่ต้องกังวลไปนะ เข้าใจไหม ‎- เดี๋ยวก่อน
‎เอ่อ ฉัน…
‎สติฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย
‎พอฉันรู้ข่าวว่าพัคแจซังตาย
‎เงิน 7 หมื่นล้านก็หายไปทันที
‎แล้วตำรวจก็บุกเข้ามา
‎เงินนั่นไม่ได้อยู่กับฉันแท้ๆ
‎แต่ฉันคงโดนโบ้ยความผิดทุกอย่าง
‎ฉันไม่น่าไว้ใจชเวโดอิลเลย
‎รถของคุณชเวโดอิลประสบอุบัติเหตุ ‎ระหว่างเดินทางไปสนามบิน
‎จะตามหาว่าเขาเข้าโรงพยาบาลไหนก็ไม่ได้
‎อะไรนะ
‎งั้นแปลว่าชเวโดอิล
‎ก็เสียเงินไปเหมือนกัน ‎เขาไม่ได้หักหลังฉันเหรอ
‎แม่ฮโยริน
‎บอกให้ฉันคอยดูว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น
‎นี่คงจะเป็นจุดเริ่มต้น
‎แต่อินกยอง…
‎แกช่วยสืบให้หน่อยได้ไหมว่าชเวโดอิลตายแล้ว
‎หรือยังมีชีวิตอยู่
‎ฉันว่าฉันคงเป็นห่วงเขา
‎(พัคแจซังจากตระกูลมีรยัง)
‎เมื่อวันที่ 10 เดือนที่ผ่านมา ‎นางสาวจิน พนักงานบัญชีวัย 30
‎ได้ถอนเงิน 2 พันล้านวอนจากธนาคารค่ะ
‎ไม่กี่วันต่อมา นางสาวจิน ‎ก็ได้ปลิดชีวิตตัวเองลง
‎ที่บ้านพักเพราะสิ้นหวังในชีวิตค่ะ
‎หญิงสาวคนหนึ่งสะพายเป้ ‎ที่นางสาวจินบรรจุเงินสดไว้
‎ออกจากสตูดิโอโยคะ ‎ที่นางสาวจินไปเป็นประจำ
‎เธอคือนางสาวโอ พนักงานบัญชี ‎ที่ทำงานในบริษัทเดียวกันค่ะ
‎คนเขารู้กันหมดค่ะว่าสองคนนั้นสนิทกัน
‎แต่แปลกที่เวลาอยู่ต่อหน้าคน ‎พวกนางทำเป็นไม่รู้จักกันค่ะ
‎อย่างกับมีแผนอะไรในใจ
‎ตอนงานศพคุณจิน
‎ระหว่างที่ทุกคนกำลังเศร้าและร้องไห้อยู่
‎มีแค่คุณโอที่ไม่เสียน้ำตาสักหยดค่ะ
‎- คนอะไรน่ากลัวชะมัด ‎- จริง
‎ดูๆ แล้ว ในหัวคงมีแต่เรื่องเงินค่ะ
‎อยู่มาวันหนึ่ง นางก็หิ้วกระเป๋าแพงหูฉี่มาค่ะ
‎ฉันนี่ขนลุกเกรียว
‎เท้านางยังสวมรองเท้าหนังเทียมอยู่แท้ๆ
‎นี่คืออพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง ‎ที่เศรษฐีระดับต้นๆ ในสิงคโปร์อาศัยอยู่
‎ผู้เป็นเจ้าของชั้นเก้าที่นี่ ‎คือนางสาวโอ ชาวเกาหลีครับ
‎ทั้งที่มีอพาร์ตเมนต์ชั้นเยี่ยมขนาดนี้ ‎ทำไมนางสาวจินถึงได้ปลิดชีวิตตัวเองนะครับ
‎หลังจากที่คุณจินฆ่าตัวตาย ‎คุณโอก็ทำตัวแปลกมากค่ะ
‎จู่ๆ ก็มาโทษว่าเป็นเพราะเรา ‎คุณจินถึงได้คิดสั้น
‎พอมาลองคิดดู
‎คงเพราะนางรู้สึกผิดแหละค่ะ
‎ใครกันล่ะคะที่ได้ประโยชน์มากสุด ‎จากการตายครั้งนั้น
‎ฉันมองว่าคุณโอ ‎มีเอี่ยวกับการตายของคุณจินค่ะ
‎- จริงค่ะ ‎- ยังไม่พอค่ะ
‎ไม่ใช่แค่ทำให้แคลงใจว่าเกี่ยวข้องกับการตาย
‎ต้องทำให้ชัดว่าโออินจูฆ่าจินฮวายองสิคะ
‎เริ่มต้นจากความแคลงใจก่อนไงคะ
‎แล้วในตอนที่การพิจารณาคดีจะจบลง
‎ฉันก็จะทำให้โออินจูกลายเป็นปีศาจ ‎ที่ชั่วช้าจนใครเทียบไม่ติด
‎นางไม่ได้มีงานอื่นให้ทำด้วยซ้ำ
‎แต่ดูมั่นหน้า…
‎นี่แหละเนื้อเรื่องที่ฉันอยากได้
‎ทำให้เห็นว่าการตายของสามีฉัน ‎ถูกวางแผนไว้แล้ว
‎และมีสองพี่น้องโออินจู โออินกยอง ‎ชักใยอยู่เบื้องหลัง
‎พวกนางหลอกใช้พี่ชายฉัน ‎วางกับดักเพราะเรื่องเงิน
‎นั่นคือเรื่องจริงไม่ใช่เหรอคะ
‎ฉันคิดว่าเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่แรกเลยนะ
‎มันคือกับดักตั้งแต่ที่ประธานวอนซังอู ‎ถือปืนไปที่นั่นแล้วนี่คะ
‎เพียงแต่ว่า
‎ฉันไม่แข็งแกร่งพอจะดันเรื่องนี้
‎ด้วยตัวคนเดียว
‎นักข่าวมารี
‎เธอปั้นน้ำเป็นตัวเก่งมาตั้งแต่เด็ก
‎ไร้ความสำนึกผิดแม้แต่น้อย
‎นั่นแหละความแกร่งของเธอ
‎จะเป็นไงนะถ้าได้เป็นผู้ประกาศข่าว
‎ถ้าฉันเป็นผู้ประกาศข่าวเหรอคะ
‎อยากขึ้นไปบนจุดสูงๆ ใช่ไหม
‎เธอทุ่มเทแทบแย่เพื่อพิสูจน์ตัวเอง ‎ว่าไม่ใช่แค่นักข่าวพื้นๆ
‎สามีฉันไม่ได้กระโดดตึกฆ่าตัวตาย
‎การนำทางคนที่อยู่ในจุดที่ต่ำต้อย
‎ให้ขึ้นมาสู่จุดที่สูงที่สุด
‎นั่นแหละสมาคมจองรัน
‎ผมว่าอย่างต่ำก็ 20 ปีครับ
‎20 ปีเหรอคะ
‎ฉันแค่เอาเงินที่อยู่ในล็อกเกอร์ออกมา
‎แล้วถอนเงินจากบัญชีชื่อฉันเองนะ
‎20 ปีเลยเหรอคะ
‎กว่าจะออกมาฉันก็ 50 แล้วสิคะ
‎สิ่งที่คุณอ้างถึงตอนนี้ ‎คือข้อหาปกปิดผลประโยชน์จากอาชญากรรม
‎ก็น่าจะสัก…
‎เจ็ดปีมั้ง
‎แล้ว 2 พันล้านนั่น ‎ฉันก็คืนไปเกือบครบแล้วนะคะ
‎มีคนอื่นเอา 7 หมื่นล้านไป ‎ตอนนี้ฉันไม่เหลือเลยสักแดง
‎อาชญากรรม
‎มันเกิดขึ้นในวินาที ‎ที่การกระทำผิดเสร็จสิ้นครับ
‎หลังจากนั้นคุณคืนเงินไปหรือยัง
‎หรืออาชญากรเอาไปแบ่งกันยังไง
‎ศาลไม่มานั่งสนใจหรอกครับ
‎ไอศกรีม
‎ลิปกลอส หวี ‎รองเท้าแตะใส่ในบ้าน น้ำหอมในรถ
‎เสื้อโค้ตกันหนาว
‎ฉันใส่ได้ไม่นานแล้วก็ให้คืนไปแล้ว
‎ฉันใช้เงินไปแค่นั้นเองนะคะ
‎ถ้ามันเป็นข้อหา ‎ปกปิดผลประโยชน์อย่างที่คุณว่า
‎ก็อาจจะติดสักเจ็ดปี
‎แต่อัยการสั่งฟ้องคุณข้อหายักยอก
‎นั่นหมายความว่าคุณละเมิดพ.ร.บ. ‎การเพิ่มบทลงโทษอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ
‎โดยเฉพาะครับ
‎ฉันยอมรับว่าฉันพยายามจะเอาเงินนั่นไป
‎แต่ที่คุณว่ามามันไม่จริงเลยนะคะ
‎ที่บอกว่าฉันยักยอกโดยเจตนา
‎ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย ‎มากล่าวหากันได้ไงคะ
‎คดีของเรา
‎กำลังเป็นที่จับตามองนะครับ
‎ผมเพิ่งเจอคดีแบบนี้ครั้งแรก
‎ในรอบสิบปีที่เป็นทนายของรัฐเลยครับ
‎ตอนนี้คนกำลังเดือดเป็นไฟ
‎เพราะอะไรน่ะเหรอ
‎ถ้ารายได้ต่อปีโดยเฉลี่ยในเกาหลี ‎คือ 40 ล้านวอน
‎นั่นแปลว่าคุณฮุบรายได้ต่อปีไป 17,500 ปี
‎มันมีคำว่า "อารมณ์ตามกฎหมาย" ไงครับ
‎ท้ายที่สุดแล้วกฎหมาย ‎ก็ต้องปลอบความรู้สึกคนครับ
‎ยอมรับผิดแล้วขอให้ศาลลดโทษเถอะครับ
‎ให้ตาย
‎ประสาทจะกิน
‎นี่คือเอกสารที่คุณโออินจูเซ็นเอง ‎ถูกต้องไหมครับ
‎(พยาน)
‎ถูกต้องค่ะ
‎แต่ว่าฉันไม่รู้ภาษาอังกฤษ…
‎นี่คือบ้านพักและรถยนต์ ‎ที่เป็นชื่อของคุณโออินจู
‎ถูกไหมครับ
‎(ผู้พิพากษา)
‎มันก็ถูกค่ะ
‎แต่ฉันไม่ได้ซื้อ…
‎คุณถอนเงินออกจากธนาคาร ‎ด้วยตัวเองใช่ไหมครับ
‎ค่ะ
‎นี่คือบริษัทที่จัดทำโปรแกรมบัญชี ‎สำหรับพนักงานทำบัญชี
‎นักบัญชีจากอนาคต
‎ประธานจินฮวายอง กรรมการโออินจู
‎ใช่ไหมครับ
‎ฉันแค่ให้ยืมชื่อค่ะ
‎คุณจินฮวายองที่สะพายกระเป๋าเป้ ‎แล้วเอามาใส่ไว้ในล็อกเกอร์…
‎ไม่ทราบว่า
‎ใช่คนนั้นไหมครับ
‎ใช่ครับ
‎และไม่กี่วันต่อมา
‎คุณโออินจูก็เอากระเป๋าเป้ใบนั้น ‎จากล็อกเกอร์แล้วสะพายไป
‎คนนั้นใช่ไหมครับ
‎(ทนาย จำเลย)
‎ครับ ใช่ครับ
‎จบการซักถามครับ
‎พักสิบนาทีนะคะ
‎นางเป็นกรรมการเหรอ
‎ประสาทแน่เลย เหลือเชื่อ
‎จริงด้วยค่ะ
‎ฉันทำทั้งหมดนั้นเอง
‎โดยเจตนา
‎ผมถึงบอกไงครับ
‎ไม่มีหนทางหรอก
‎คุณชเวโดอิล
‎ถ้าคุณชเวโดอิลมาให้การล่ะคะ
‎เขารู้ค่ะว่าฉันรับเงินนั่นมา ‎โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‎คุณชเวโดอิลเหรอ
‎แต่คนนั้น
‎จะมาเป็นพยานฝ่ายอัยการ ‎ในการพิจารณาคดีครั้งหน้านะ
‎พยานฝ่ายอัยการเหรอคะ
‎ครับ
‎- มาแล้ว ‎- กดแชะให้ไว
‎- ถ่ายรูปไว้ ‎- คนนั้นแหละ
‎ไม่ยอมรับข้อหาเหรอครับ
‎พูดอะไรเกี่ยวกับการก่อเหตุฆาตกรรม ‎เพื่อชิงเงิน 7 หมื่นล้านหน่อยค่ะ
‎- พูดอะไรหน่อยสิคะ ‎- คุณยักยอกเงินจริงไหมครับ
‎จริงไหมคะ ไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ เหรอคะ
‎หาอะไรอยู่
‎เธอสติหลุดเหมือนคนเห็นผีตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‎(การประชุมฉุกเฉิน ‎เหยื่อธนาคารออมทรัพย์โบแบ)
‎เจอแล้ว
‎ฉันเคยเจอคุณจินฮวายอง
‎อะไรนะ
‎ที่การประชุมของเหยื่อ ‎ธนาคารออมทรัพย์โบแบปี 2018
‎ในฐานะตัวแทนของเหยื่อ
‎ผมขอร้องทุกข์ครับ
‎ฉันเก็บเงิน 2 ร้อยล้าน
‎แล้วก็ให้คุณแม่ไปค่ะ
‎ให้ท่านได้ซื้ออพาร์ตเมนต์
‎ท่านคงไม่อยากปล่อยเงินนั้นไว้เฉยๆ
‎ก็เลยเอาไปฝากธนาคารออมทรัพย์ค่ะ
‎ฉันไม่รู้เรื่องเลยค่ะ
‎จนวันที่วางค่ามัดจำอพาร์ตเมนต์
‎หนึ่งเดือนหลังจากธนาคารล้มละลาย
‎วันนั้น ฉันติดต่อแม่ไม่ได้ทั้งวัน
‎แล้วทางตำรวจ…
‎ถ้าฉันไม่ให้เงินนั่นไป…
‎เงินก้อนนั้นที่ฉันเก็บไว้ให้แม่…
‎เงินคือปีศาจค่ะ
‎เธอใช้นามแฝง ฉันเลยไม่รู้ชื่อจริง
‎แต่ฉันเห็นหน้าเธอที่ศาลก็เลยจำได้
‎เพราะเธอคือเหยื่อที่ฉันประทับใจ
‎คำพูดที่ว่าเงินคือปีศาจ
‎กินใจใครหลายคนมาก
‎คนที่เคยบอกว่าเงินคือปีศาจเมื่อสี่ปีก่อน ‎กลับขโมยเงิน 7 หมื่นล้านเนี่ยนะ
‎เจตนาอาจจะไม่ใช่เงินก็ได้
‎(แผนกสังคม ‎นักข่าวโออินกยอง)
‎(การประชุมฉุกเฉิน ‎เหยื่อธนาคารออมทรัพย์โบแบ)
‎คือว่า คุณนักข่าวคะ
‎ค่ะ
‎คนรู้จักของฉันอยากแจ้งข้อมูลน่ะค่ะ
‎เกี่ยวกับการตายของคิมดัลซู ‎ประธานธนาคารออมทรัพย์โบแบ
‎งั้นเหรอคะ
‎เขาเป็นหลานของประธานคิมดัลซูค่ะ ‎ชื่อคิมชอลซอง
‎ฉันให้อีเมลของคุณนักข่าวไป
‎และบอกเขาว่าคุณจะรับฟังเขาค่ะ
‎คุณคือหลานของคิมดัลซู ‎ประธานธนาคารใช่ไหมคะ
‎คุณส่งเมลหาฉันเมื่อสี่ปีก่อนค่ะ
‎นึกออกแล้ว
‎คนที่แนะนำคุณคิมชอลซองให้ฉัน ‎ก็คือคุณจินฮวายองนี่แหละ
‎โห
‎คุณ 1022 เหรอครับ
‎เธอเคลื่อนไหวอยู่ประมาณสามเดือน
‎แต่ว่าเธอดูต่างจากคนอื่นนิดหน่อย
‎คนที่มารวมตัวกับเราส่วนใหญ่ ‎จะห่วงเรื่องการทวงเงินคืนที่สุดครับ
‎แต่ว่าเธอ…
‎คนเราเชื่อว่า
‎เรามีชีวิตอยู่ด้วยเจตจำนงเสรีใช่ไหมล่ะคะ
‎ที่จริง เราถูกครอบงำด้วยเงินค่ะ
‎ถ้าผ่าครึ่งตัวเรา
‎คงจะเจอตะเข็บกระหายเงินตัวเป้งข้างในนั้น
‎ถ้าไม่อยากถูกเงินครอบงำ
‎และมีชีวิตสมกับเป็นคน
‎เราควรทำไงเหรอคะ
‎เธอตั้งใจจะแก้แค้น
‎อินกยอง
‎คนที่แนะนำแกให้พี่ฮวายอง
‎น่าจะเป็นฉันเองนี่แหละ
‎อะไรนะ
‎- บนทางด่วนจุงบูตอนเหนือ… ‎- สามสิบ…
‎คุณอินจู
‎อ้อ
‎คะ
‎พรุ่งนี้ไปเคลื่อนศพแม่แทนฉันได้ไหม
‎หมายความว่าไงคะ
‎พรุ่งนี้ฉันน่าจะต้องไปดูงานที่สิงคโปร์
‎แต่นี่แม่พี่เสียชีวิตนะ
‎จะไปดูงานได้ไงคะ
‎มีงานบางอย่างที่มีแค่ฉันที่ทำได้
‎ข่าวต่อไปครับ
‎- ไม่นานมานี้… ‎- รบกวนหน่อยนะ
‎ส่วนใหญ่พ่อฉันจะเป็นคนจัดการเอง
‎คุณแค่ไปดูแม่แทนฉันก็พอ
‎ต่อไปเป็นการรายงานข่าว ‎คดีธนาคารออมทรัพย์โบแบครับ
‎ถ้าพรุ่งนี้ฉันไม่ไป
‎ฉันจะต้องชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมด ‎ที่เกิดขึ้นจากฉัน
‎แบบนั้นก็ได้เหรอ
‎นักข่าวโออินกยองครับ
‎ฉันอยู่ที่การประชุมของเหยื่อ ‎ธนาคารออมทรัพย์โบแบค่ะ
‎เหยื่อเหล่านี้ได้ฝากเงินกับธนาคาร
‎ตั้งแต่ 1 ล้านวอนจนถึงเกิน 1 พันล้านวอนค่ะ
‎- อินกยองนี่นา ‎- คาดว่าความเสียหายมีมูลค่ามหาศาล
‎- กฎหมายคุ้มครองผู้ฝากเงิน ‎- คนรู้จักเหรอ
‎คุ้มครองการประกันเงินฝากถึง 50 ล้านวอน
‎น้องสาวฉันเองค่ะ
‎ส่วนเงินที่เกินกว่านั้นจะไม่ได้คุ้มครอง
‎- นางเรียนเก่งสุดๆ เลยนะคะ ‎- เหยื่อเรียกร้องให้…
‎ถ้าเป็นฉันนะ
‎ฉันคงเป็นนักบัญชีหรือทนายสิทธิบัตร ‎แล้วหาเงินเป็นกอบเป็นกำไปแล้ว
‎แต่นางรักความยุติธรรมค่ะ
‎นางทำทุกวิถีทางเพื่อสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
‎ยอมใจเลย
‎อัยการจะเริ่มสืบสวนอย่างจริงจัง
‎- เพื่อพิสูจน์ข้อกล่าวหา… ‎- งั้นเหรอ
‎คนที่เล่าเรื่องฉันให้ประธานวอนซังอูฟัง ‎ก็คือพี่ฮวายองด้วยสินะ
‎ที่บอกว่าฉันทำทุกวิถีทาง ‎เพื่อสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
‎ฉันใช้ชีวิตแบบไหนมาจนป่านนี้กันนะ
‎ฉันเป็นเหมือนตุ๊กตา ‎ที่เล่นตามบทละครของวอนซังอา
‎คล้อยตามละครล้างแค้นของพี่ฮวายอง
‎จนมาอยู่ตรงนี้
‎เหมือนตะเข็บกระหายเงิน ‎ที่ถูกเงิน 7 หมื่นล้านครอบงำ
‎อินกยอง
‎ฉันว่าฉันไม่ควรใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไป
‎ฉันจะไม่ยอมเน่าในคุก 20 ปี ‎โดยไม่มีปากไม่มีเสียงหรอกนะ
‎ฉันต้องทำอะไรสักอย่างที่ฉันทำได้ ‎จากในนี้ก็ยังดี
‎อะไรล่ะ
‎เรื่องที่วอนซังอาฆ่าพี่ฮวายอง
‎เราเปิดโปงเรื่องนั้นกันเถอะ
‎ยัยนั่นต้องโดนจับยัดเข้าคุกเหมือนกัน
‎ยังไงล่ะ ไม่มีหลักฐานไม่ใช่เหรอ
‎"ห้องที่ปิดตาย"
‎มีห้องหนึ่งในบ้านของฮโยริน
‎เป็นห้องปิดตายที่ไม่มีแม้แต่หน้าต่าง
‎แม่ของวอนซังอาตายที่นั่น
‎พอฉันเข้าไปในห้องนั้น
‎ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันคล้ายกับ ‎ห้องพี่ฮวายองยังไงชอบกล
‎แล้วก็คล้ายกับ
‎ห้องที่ยางฮยังซุกตายเมื่อ 11 ปีก่อน
‎จะมีรูปอยู่บนคลาวด์ในโน้ตบุ๊กฉัน
‎วอนซังอาบอกว่านางชอบการแสดงแบบลับๆ
‎นางฆ่าคาแรกเตอร์ที่ตัวเองสร้างขึ้นมา
‎โดยมีฉากที่นางสร้างเองเป็นเวที
‎เหมือนการเล่นตุ๊กตา
‎พี่ฮวายองสวมโค้ตขนเฟอร์ ‎กับส้นสูงสีแดงตอนตาย
‎เธอเปลือยทั้งตัว แต่สวมโค้ตขนเฟอร์ท่อนบน
‎- แล้วก็สวมส้นสูงอยู่ด้วยครับ ‎- ยางฮยังซุกก็เหมือนกัน
‎งั้นแม่วอนซังอาก็ด้วยเหรอ
‎(คลังนิทรรศการบัณฑิต ‎โรงเรียนละครเวทีนิวยอร์ก)
‎จากที่อินฮเยบอก
‎มีบ้านตุ๊กตาที่เหมือนกับห้องนั้น ‎อยู่ที่ห้องใต้หลังคา
‎เห็นว่าเป็นผลงานจบการศึกษา ‎ตอนที่วอนซังอาเรียนการละครที่นิวยอร์ก
‎ตุ๊กตานั่น
‎ก็สวมโค้ตขนเฟอร์กับส้นสูงสีแดง
‎เรามาเริ่มจากตรงนั้นกัน
‎สวัสดีค่ะ
‎มีอะไรครับ
‎คุณพ่อของคุณจินฮวายองใช่ไหมคะ
‎ฉันเป็นนักข่าวฟรีแลนซ์ ชื่อโออินกยองค่ะ
‎ผมไม่มีอะไรจะคุยด้วยครับ
‎ฉันขอถามเรื่องเดียวค่ะ
‎โค้ตขนเฟอร์ที่ผู้ตายสวมตอนเสียชีวิต
‎อยู่กับคุณหรือเปล่าคะ
‎จะเก็บไว้ทำซากอะไร
‎เผาทิ้งไปแล้ว มันอัปมงคล
‎เผาทิ้งไปแล้วเหรอคะ
‎ไม่ต้องมาหาอีกนะ ไม่งั้นผมจะแจ้งความ
‎(ร้านชำซูฮยอน)
‎เจอแล้ว
‎ก็ฉันมันนักเสิร์ชขั้นเทพไง
‎- เจออะไร ‎- โค้ตขนเฟอร์นั่นไง
‎ลงขายอยู่ในตลาดของมือสองออนไลน์ ‎หนึ่งสัปดาห์หลังคุณจินฮวายองตาย
‎(โค้ตขนเฟอร์สุดหรู ‎2,500,000 วอน)
‎ถูกใช่ไหม เบอร์มือถือของพ่อคุณจินฮวายอง
‎นี่ลูกสาวใส่ตอนตายเลยนะ
‎วางใจได้เลย ‎ฉันจะหามาให้เธอให้ได้
‎ตรงนี้มีคอมเมนต์ผู้ซื้อด้วยแฮะ
‎(ขอลองก่อนซื้อได้ไหม)
‎(สวัสดีครับ ผมติดต่อมาหาคุณ ‎เพราะโค้ตขนเฟอร์ที่คุณเคยซื้อ…)
‎หลายท่านคงจะสะเทือนใจ ‎กับการเสียชีวิตอย่างกะทันหัน
‎ของพัคแจซัง ‎ผู้สมัครนายกเทศมนตรีโซลครับ
‎มีคลิปวิดีโอหนึ่งที่ว่ากันว่า ‎เป็นสาเหตุการตายในครั้งนี้
‎ซึ่งนักข่าวคนหนึ่งได้เผยแพร่ไว้ครับ
‎นักข่าวจางมารีได้ขุดคุ้ยข้อเท็จจริง ‎ของวิดีโอนี้ไว้แล้วครับ
‎ก่อนอื่น เราจะมาชมภาพ ‎จากกล้องหน้ารถที่เราได้มากันค่ะ
‎ประธานวอนซังอูแห่งออร์คิดการก่อสร้าง
‎เข้าไปใกล้ผู้สมัครพัคแจซัง ‎ที่นั่งอยู่บนม้านั่งค่ะ
‎นั่นคือปืนหรือเปล่าครับ
‎ใช่ค่ะ
‎บางทีการฆาตกรรมของผู้สมัครพัค ‎อาจจะเป็นการป้องกันตัวก็ได้สินะครับ
‎สี่ปีก่อน ประธานวอนเกิดอาการป่วยทางจิต
‎และถูกขังอยู่ในอาคารผู้ป่วยแบบปิด
‎ถ้าเขามีจุดประสงค์ที่จะทวงคืนบริษัท
‎จึงพยายามฆ่าผู้สมัครพัค ‎ที่เป็นเจ้าของบริษัทโดยพฤตินัย
‎ก็พอที่จะมองว่าเป็นการป้องกันตัวได้ค่ะ
‎ถ้างั้นทำไมนักข่าวคนดังกล่าว ‎ถึงรวบรวมแต่วิดีโอที่ตัดต่อ
‎จนเป็นผลเสียต่อผู้สมัครพัค ‎แล้วปล่อยออกมาสู่สาธารณะล่ะครับ
‎- เพราะเงินค่ะ ‎- เงินเหรอครับ
‎ก่อนหน้านี้ฉันเคยรายงานว่า ‎นางสาวจิน นักบัญชีของออร์คิดการก่อสร้าง
‎ได้ทิ้งเงิน 72,000 ล้านวอน
‎ให้กับนางสาวโอ เพื่อนร่วมงาน ‎แล้วฆ่าตัวตายใช่ไหมล่ะคะ
‎ปรากฏว่านางสาวจินช่วยเหลือประธานวอน ‎ยักยอกเงินอยู่หลายปี
‎เธอเป็นเหมือนมือขวาของเขาค่ะ
‎และนางสาวโอก็เป็นพี่สาวแท้ๆ ‎ของนักข่าวที่ปล่อยวิดีโอนี้ด้วยค่ะ
‎เราเจอคำตอบจากสกู๊ปพิเศษของโอบีเอ็น ‎ว่านางสาวจินกับนักข่าวคนดังกล่าว
‎สมรู้ร่วมคิดกันตั้งแต่สี่ปีก่อนค่ะ
‎ไปชมวิดีโอกันเลยค่ะ
‎สองคนนั้นเจอกัน ‎ที่การประชุมของเราจริงๆ ครับ
‎ลือกันหนาหูว่าตอนนั้น ‎คุณจินฮวายองทุ่มเงินก้อนโต
‎เพื่อจ้างนักข่าวคนนั้น ‎ให้รายงานข่าวเกี่ยวกับธนาคารออมทรัพย์
‎นังขี้ขโมยพวกนี้ เฮ้อ
‎ยัยนางสาวโอนั่นแหละฆ่าทุกคน
‎ฉันมองออกตั้งแต่แรกแล้ว
‎คนเราพอหิวเงินก็ทำได้ทุกอย่างแหละ
‎- โลกนี้มันสกปรกโสมม ‎- โอ๊ยตาย
‎เฮ้อ ขนาดเหล้ายังไม่ออกรสเหล้า
‎- รินมา ‎- กระดกเลย
‎ฉันนี่อึ้งเลย กับความเป็นผู้นำของเธอ
‎ทุกคนแตกตื่นหลังจากแจซังตาย
‎แต่กลับมาสงบได้รวดเร็วขนาดนี้
‎ต่อจากนี้ อาจารย์ช่วย ‎รับบทบาทสำคัญด้วยนะคะ
‎ตอนนี้เหลือแค่อาจารย์แล้ว
‎ในบรรดากองทหาร ‎ที่กลับจากเวียดนามพร้อมคุณพ่อ
‎อยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะ
‎ช่วยดูแลมูลนิธิพัคแจซังด้วยนะคะ
‎แต่ในอนาคต คงจะต้องเปลี่ยนเป็นชื่ออื่น
‎มันเป็นโครงการที่สำคัญที่สุด ‎ของสมาคมจองรัน
‎แล้วก็เป็นงานที่
‎เขารักมากที่สุดด้วยค่ะ
‎ฉันเลี้ยงดูเด็กๆ ทุกคนในสมาคมจองรัน
‎โครงการทุนการศึกษา
‎เป็นงานที่ฉันอยากทำมากที่สุด
‎เพราะฉันมีสายตาเฉียบแหลม ‎ในการมองเด็กๆ
‎ขอบคุณนะคะ
‎คุณพ่อเองก็คงจะดีใจแน่ๆ
‎- แต่ว่านะคะ อาจารย์ ‎- หือ
‎ฉันไม่โอเคเลยค่ะ
‎สามีก็ตาย ลูกก็หนีไป
‎ฉันอดทนกับแต่ละวันด้วยฤทธิ์ยาค่ะ
‎ฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด
‎ลูกสาวของคุณพ่ออย่างฉัน
‎ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดแบบนี้ ‎ไปถึงเมื่อไหร่คะ
‎มีอะไร
‎ให้ฉันช่วยอีกงั้นเหรอ
‎นักข่าวโออินกยองค่ะ
‎อาจารย์ช่วยจัดการนักข่าวคนนั้นด้วยนะคะ
‎คุณพ่อบอกเสมอ
‎ว่าอาจารย์คือคนที่น่ากลัวที่สุดในกองทหาร
‎เพราะงั้นถึงต้องเชื่อฟังอาจารย์
‎ได้ยินว่าอาจารย์ได้รับการฝึกพิเศษ ‎จากซีไอเอใช่ไหมคะ
‎เกี่ยวกับความเจ็บปวดทุกรูปแบบ ‎ที่มนุษย์เราจะสัมผัสได้
‎ฉันลืมวิธีการทรมานไปหมดแล้วน่ะสิ
‎แค่ครั้งเดียวค่ะ
‎เพราะยัยนักข่าวนั่นคนเดียว ‎ชีวิตฉันถึงได้พังไปหมด
‎ฉันรู้สึกว่าฉันจะมีความสุขไม่ได้อีก
‎ตราบใดที่ยัยนักข่าวคนนั้นไม่ได้เผชิญ
‎ความเจ็บปวดยิ่งกว่าที่ฉันเจอ
‎แต่ว่านะ
‎ฉันขอถามอะไรอย่างสิ
‎จริงหรือเปล่า
‎ที่แจซังฆ่าซังอู
‎อาจารย์ก็ทราบนี่คะ
‎พี่ฉันเขาเป็นบ้า
‎เขาตัดสินเราจากมาตรฐานคนบนโลก
‎เหมือนแม่ไม่ผิด
‎คุณพ่อ
‎มอบกล้วยไม้สีน้ำเงินที่งดงามที่สุด
‎ให้กับโรงเรียนวอนรยองค่ะ
‎เพราะที่ที่เด็กๆ ของเราเติบโต
‎คือหัวใจของสมาคมจองรันไงคะ
‎จากนี้ไป
‎ตรงนี้
‎คือที่ของอาจารย์ค่ะ
‎ถูกใจไหมคะ
‎(โอบีเอ็น)
‎นั่งเทียนเขียนข่าวแบบนั้นได้ไงคะ
‎ไอ้เราก็คิดว่าอย่างน้อยก็ยังเป็นนักข่าวอยู่
‎มาทำไม
‎คิดว่าฉันจะขอโทษเธอเหรอ
‎ฉันอยากรู้ว่ารุ่นพี่จะทำหน้ายังไง ‎ถ้าเห็นหน้าฉัน
‎เวลารุ่นพี่โดนจี้จุด ‎จะยิ่งมั่นหน้ามั่นโหนกนี่คะ
‎เล่นทำซะเนียนไม่มีโป๊ะ ‎ฉันเลยเคารพรุ่นพี่สมัยเป็นเด็กฝึกงาน
‎กับความชำนาญ ความสุขุมแบบนั้น
‎อย่ามาแอ๊บไร้เดียงสาน่า
‎ฉันออกตัวชัดจะตายว่าเหม็นหน้าเธอ ‎แต่เธอเคารพฉันเนี่ยนะ
‎เล่นซะสมจริงเชียว
‎ทำไมจงเกลียดจงชังฉันนักล่ะคะ
‎ก็เพราะเธอทนเก่ง
‎ฉันเลยดูชั่วไปเลยไง
‎เพราะเธอมาทำงานพร้อมความหวัง ‎เต็มเปี่ยมทุกเช้า ทั้งที่รู้ว่าจะโดนจิกทั้งวัน
‎เพราะเธอเสียน้ำตา ‎ให้กับความเจ็บปวดของคนอื่น
‎นั่นเท่ากับเธอแยกแยะไม่เป็นในฐานะนักข่าว ‎รักความยุติธรรมงั้นเหรอ
‎นักข่าวไม่ใช่นักต่อสู้เพื่อเอกราชนะ
‎แล้วก็เพราะเธอดูมีความสุข
‎ทั้งที่เธอมันจน
‎จดหมายข่าวมูลนิธิวอนรยอง ‎ประจำเดือนเมษา ปี 1997
‎ลงบทความของจางมารี ‎เด็กที่ได้รับทุนการศึกษาในเดือนนั้น
‎พ่วงด้วยภาพบ้านซอมซ่อ ‎ที่เด็กคนนั้นกับปู่อยู่กันสองคน
‎พอเห็นแบบนั้นฉันก็เข้าใจค่ะ
‎ว่าทำไมรุ่นพี่ถึงกระเสือกกระสน ‎ที่จะประสบความสำเร็จขนาดนั้น
‎นี่
‎ไหนมาคุยกันตรงๆ ซิ
‎เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าพี่สาวขโมยเงินนั่นไป
‎ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกันเนี่ยนะ
‎ฉันอยากกระชากหน้ากากเธอมานานแล้ว
‎ถ้าเธอแสวงหาความยุติธรรมนัก ‎เธอก็ควรจะแจ้งตำรวจ
‎ถ้าเธอแสวงหาความจริง ‎เธอก็ควรจะทำข่าวเรื่องนั้นซะ
‎เธอทำเป็นไม่รู้เรื่อง ทำเป็นไม่พอใจ
‎สุดท้ายเธอก็ยอมปล่อยไป
‎นั่นแหละเธอ
‎หลังหน้ากากนั่น ‎เธอก็โลภเหมือนคนอื่นเขานั่นแหละ
‎เหมือนกับที่ในลิ้นชัก ‎เต็มไปด้วยขวดเหล้าที่เธอแอบดื่ม
‎แน่นอนว่าฉันก็โลภเหมือนกัน
‎ฉันมาถึงจุดนี้หลังจากตามล่า ‎หาความจริงเรื่องเงิน 7 หมื่นล้านนั่นไงคะ
‎แน่นอนว่าฉัน
‎ไม่มีทางตาบอดและปั้นน้ำเป็นตัว ‎เพราะความโลภเหมือนรุ่นพี่หรอก
‎ฉันนั่งเทียนเขียนข่าวงั้นเหรอ
‎ข่าวนั่นคือความจริงสำหรับฉัน
‎เธอมีความจริงในแบบของเธอ
‎ฉันก็มีความจริงในแบบของฉัน
‎ความจริงของเธอ ‎ปะทะกับความจริงของฉัน
‎และวันนี้ความจริงของฉันชนะ
‎หายไปไหนนะ
‎(รายการโปรด)
‎(อินกยอง ‎กำลังโทรออก)
‎เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ ‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียง…
‎สบายดีไหม
‎มาทำไมคะ
‎ฉันอยากรู้น่ะ
‎ถึงงั้นก็เถอะ ‎ใครเขาซื้อลิปกลอสครบทุกสีกันเล่า
‎"จากนี้สมาคมจองรัน ‎จะอยู่ในกำมือของวอนซังอา"
‎"ยัยนั่นเป็นบ้า"
‎(จากนี้สมาคมจองรัน ‎จะอยู่ในกำมือของวอนซังอา)
‎"หลังจากนี้
‎เราจะได้เห็นเรื่องบ้าๆ อีกมากแค่ไหนกัน"
‎คุณทำอะไร
‎น้องสาวฉัน
‎น้องเธอวิเคราะห์เป๊ะ ‎แถมเดาเก่งพอตัวอีกต่างหาก
‎แต่จะรู้ด้วยหรือเปล่านะ ‎ว่าตัวเองจะตายด้วยน้ำมือฉัน
‎ถ้าแตะต้องอินกยอง…
‎ฉันจะไม่อยู่เฉยแน่
‎ถ้าทำอะไรน้องฉันแม้แต่ปลายผมสักเส้น
‎เธอจะทำไงเหรอ
‎ฉันจะทำทุกวิถีทาง
‎ต่อให้กลายเป็นผีฉันก็ยอม
‎พี่ชายฉันตาย สามีฉันก็ตาย
‎ลูกสาวคนเดียวก็มาหายไปอีกคน
‎น้องสาวเธอตายบ้างไม่ได้เหรอ
‎เห็นว่าพ่อแม่เธออยู่ที่ฟิลิปปินส์นี่
‎แบบนั้นเราก็ขอบคุณเลยแหละ
‎เพราะเท่ากับว่าฝังที่นั่นได้เลย
‎แล้วก็
‎อินฮเย
‎จะทำยังไงกับอินฮเยดีนะ
‎ฉันก็คงจะรู้สึกแย่แหละ
‎แต่ทำไงได้ล่ะ
‎ฉันคงอึดอัดใจตายถ้าไม่ได้เอาคืน
‎ก็แล้วเธอโลภเงิน 7 หมื่นล้านทำไมล่ะ
‎เอาแต่นึกถึงความสุขมูลค่า 7 หมื่นล้านเหรอ
‎ไม่ได้นึกถึงมูลค่าความเจ็บปวดเลย
‎อย่าแตะต้องน้องๆ ฉันนะ
‎ฆ่าฉันแทนก็ได้นี่
‎เธอต้องชดใช้ 7 หมื่นล้านของฉันสิ
‎ด้วยความเจ็บปวดมูลค่า 7 หมื่นล้าน
‎เธอจะได้ยินข่าวร้ายระหว่างที่อยู่ในคุกนะ
‎เธอจะทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
‎แต่ละวันของเธอก็จะยาวนาน
‎ฉันจะยื้อชีวิตเธอไว้อีก 20 ปี
‎ไม่ ไม่ได้นะ
‎ไม่นะ
‎ไม่ทราบว่าติดต่อผมมาโดยตรงได้ไหมครับ
‎ได้ครับ งั้นกดเบอร์ไว้แล้วผมจะโทรไป
‎ครับ
‎- นี่ครับ ‎- ไว้จะโทรไปนะครับ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ให้ตายสิ
‎(เหล่ารุ่นพี่ที่เชิดหน้าชูตาโรงเรียนเรา)
‎ฉันดูรายการจัดสวนทีวีทุกวันเลยนะ
‎รอดูกล้วยไม้สีน้ำเงิน
‎ฉันคิดไปสารพัด
‎"กล้วยไม้มันงั้นๆ กว่าที่คิดเหรอ"
‎"ฉันต้อนรับดีไม่พอเหรอ"
‎ฉันเพิ่งเข้าใจก็หลังจากเห็นเธอออกข่าวสามทุ่ม
‎ว่าฉันถูกหลอก
‎ฉันบอกเธอหรือยังนะ ‎ว่าเคยได้รับการฝึกจากซีไอเอ
‎ฉันได้เรียนรู้จากที่นั่น ‎ว่าร่างกายและจิตใจของมนุษย์
‎อ่อนแอแค่ไหน
‎คนพวกนั้นเชื่อว่าคนเรามีจิตวิญญาณ
‎พวกเขาสอนวิธีทำลายจิตวิญญาณให้สิ้นซาก
‎ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็ไม่อยากทรมานหรอก
‎เพราะจิตวิญญาณฉันก็จะถูกทำลายไปด้วย
‎แต่มีอย่างหนึ่ง
‎ที่ฉันทนไม่ได้
‎การดูหมิ่นท่านนายพล
‎ฉันชอบแววตาเธอ
‎เลยเล่าเรื่องท่านนายพล
‎และบอกข้อมูลสำคัญพวกนั้น
‎แต่เธอทำตัวเป็นสายลับ
‎ทุกคนกรุณายืนขึ้น
‎นั่งได้ครับ
‎พยานทำงานอะไรในบริษัทครับ
‎ผมดูแลทรัพย์สินในต่างประเทศ ‎ของวอนรยองกรุ๊ปครับ
‎แล้วคุณทราบเรื่องการยักยอก ‎ของจินฮวายองเมื่อไหร่ครับ
‎หลังจากจินฮวายองฆ่าตัวตายครับ
‎จากนั้นคุณก็ได้ร่วมงานกับจำเลยโออินจู
‎ซึ่งสนิทกับจินฮวายอง ‎เพื่อตามหาเงินที่ถูกยักยอกไปใช่ไหมครับ
‎ใช่ครับ
‎ทราบได้ยังไงครับว่ามีเงิน 7 หมื่นล้าน ‎ในชื่อของจำเลยโออินจู
‎โออินจูขอให้ผมช่วยครับ
‎ขอให้ผมถอนเงิน 7 หมื่นล้านวอน ‎ในชื่อเธอที่สิงคโปร์
‎โกหก
‎ทราบหรือเปล่าครับว่าคำให้การนี้ ‎อาจทำให้คุณถูกลงโทษทางอาญา
‎ทราบครับ
‎แต่คุณก็ยืนยันจะให้การ ‎เพื่อเปิดเผยความจริง
‎ของคดียักยอก 7 หมื่นล้านเหรอครับ
‎ใช่ครับ
‎ถ้างั้นคุณก็พูดจากใจจริงเลยสินะครับ
‎ผมไม่มีเหตุผลให้โกหกครับ
‎จบการซักถามครับ
‎(ศาลแขวงกลางกรุงโซล)
‎ทำไมจำเลยโออินจู
‎ถึงขอให้คุณถอนเงิน 7 หมื่นล้าน ‎ในชื่อของเธอล่ะครับ
‎เธอกลัวครับ
‎อะไรนะครับ
‎โออินจูรู้ว่าจินฮวายอง ‎ได้ฝากเงินผิดกฎหมายเข้าบัญชีเธอ
‎เธอกลัวมากครับว่าจะเกิดเรื่องอันตราย
‎เธอเลยเร่งให้ผมถอนเงินนั้น
‎ออกมาเร็วๆ ครับ
‎แต่คุณโอนเงินนั้นเข้าเยนี เอนเตอร์ไพรซ์
‎ที่เป็นเปเปอร์คอมปะนีในหมู่เกาะเวอร์จิน
‎ในชื่อของโออินจูด้วยไม่ใช่เหรอครับ
‎ใช่ครับ
‎แต่เงิน 7 หมื่นล้านนั้น ‎ถูกนำไปฟอกที่เยนี เอนเตอร์ไพรซ์
‎สุดท้ายแล้วก็โอนไปที่ ‎เปเปอร์คอมปะนีในปานามา
‎ชื่อเอชเอสโฮลดิงส์ครับ
‎เอชเอสโฮลดิงส์เหรอครับ
‎ใครเป็นเจ้าของที่นั่นครับ
‎ผู้อำนวยการวอนซังอาครับ
‎ผมนำรายการธุรกรรมของเอชเอสโฮลดิงส์ ‎เปเปอร์คอมปะนีในปานามา
‎ที่ผู้อำนวยการวอนซังอา
‎ใช้เก็บเงินทุนซุกซ่อนเกินสิบปีมาด้วยครับ
‎ขอค้านครับ ไม่สามารถยืนยันได้ว่า ‎หลักฐานชิ้นนั้นได้มาอย่างถูกกฎหมายหรือไม่
‎พยาน ได้หลักฐานนั้นมาจากไหนคะ
‎การดูแลรายการธุรกรรมโดยใช้เอกสาร ‎ที่ออกโดยธนาคารอย่างถูกกฎหมาย
‎คืองานของผมครับ
‎ตรวจสอบรายการเงิน 7 หมื่นล้าน ‎ที่โอนเข้าเอชเอสโฮลดิงส์
‎ซึ่งมีผู้อำนวยการวอนซังอา ‎เป็นกรรมการได้เลยครับ
‎(ถอน ฝาก ยอดคงเหลือ สาขา)
‎ถ้างั้น พยานกำลังบอกว่า
‎จำเลยโออินจู
‎ไม่รู้เรื่องการยักยอก 7 หมื่นล้าน
‎กลับกันเธอถอนเงิน 7 หมื่นล้านออก
‎เพื่อที่จะไม่มาพัวพันกับการยักยอก ‎งั้นเหรอครับ
‎เราไม่บอกข้อมูลงานลับระดับนี้
‎ให้กับพนักงานระดับล่าง ‎อย่างโออินจูหรอกครับ
‎เหตุผลที่จินฮวายองเลือกโออินจู ‎เป็นเป้าหมายตั้งแต่แรก
‎เพราะเธอใสซื่อและไม่มีความรู้เรื่องการเงิน ‎มากพอจนยอมเซ็นเอกสาร
‎เปิดบัญชีธนาคารต่างประเทศ
‎โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นเป็นเอกสารอะไรครับ
‎เมื่อตัวการยักยอกเงินอย่างจินฮวายอง ‎และกรรมการชินฮยอนมินตายอย่างกะทันหัน
‎โออินจูที่ถูกความกลัวครอบงำ
‎ก็คืนเงิน 2 พันล้าน ‎และพร้อมที่จะออกจากบริษัท
‎แล้วเธอก็ถอนเงิน 7 หมื่นล้าน ‎และขอให้ผมรับเงินไปครับ
‎และนี่คือสาเหตุ
‎ที่คดีนี้เผยแพร่ออกไปสู่โลกภายนอกครับ
‎คำให้การนี้อาจทำให้คุณ
‎ถูกลงโทษทางอาญาในข้อหายักยอก ‎อย่างเป็นระบบและก่อตั้งกองทุนซุกซ่อน
‎ที่ออร์คิดการก่อสร้าง ทราบไหมครับ
‎ทราบครับ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎คุณก็คงพูดความจริงจากใจเลยสินะครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ผมว่าในชั้นแรกคงจำคุกหนึ่งปี ‎ชั้นสองน่าจะคุมประพฤติครับ
‎คิดยังไงกับคำให้การในศาล ‎ของคุณชเวโดอิลครับ
‎คุณชเวโดอิลบอกว่า ‎คุณสั่งให้เขาฟอกเงินนะคะ
‎ทราบเรื่องเอชเอสโฮลดิงส์ ‎ที่คุณชเวโดอิลพูดถึงไหมครับ
‎ผู้อำนวยการ เงิน 7 หมื่นล้านอยู่ไหนครับ
‎- เขาพูดจริงหรือเปล่าคะ ‎- พูดอะไรหน่อยครับ
‎- พูดหน่อยสิครับ ‎- ถอยไป
‎ไม่สมเหตุผลเลยสักนิด
‎ไม่ทราบจริงๆ เหรอคะ ‎ว่าชเวโดอิลฝากเงินเข้าบัญชีผู้อำนวยการ
‎ฉันไม่ได้มีแค่สองสามบัญชีนะ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบัญชีนั่นเอาไว้ทำอะไร
‎เขาอาจจะปลอมขึ้นมาก็ได้
‎ฉันจะไปเช็กเอง
‎แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง ชเวโดอิลโอน 7 หมื่นล้าน ‎เข้าบัญชีผอ.ทำไมกันคะ
‎เขาเก็บไว้เองก็ได้นี่
‎คงไม่มี…
‎ผู้ชายคนไหนยอมให้ 7 หมื่นล้านหายวับ ‎เพราะผู้หญิงที่กิ๊กอยู่ใช่ไหมคะ
‎เพ้อเจ้อบ้าอะไรอยู่ได้ กวนประสาท
‎ขอโทษค่ะ
‎ครับ
‎ครับๆ
‎ได้ครับ
‎อะไรกันคะ
‎ฉันมันโง่หรือไงคะ
‎ไม่รู้เรื่องการเงินไม่ได้แปลว่าโง่นะครับ
‎คุณหายไปโดยไม่บอกกล่าว
‎จู่ๆ ก็โผล่พรวดเข้ามา ‎แล้วแสดงละครให้ดูเฉย
‎แบบนี้เท่ากับทำเหมือนฉันโง่นะคะ
‎ผมขอโทษครับ ผมมีเหตุจำเป็น
‎ไม่ไง คนที่ทำได้ทุกอย่างแบบคุณ
‎บอกมาสักคำว่าคุณปลอดภัย
‎แค่นั้นก็ทำให้ฉันไม่ได้เหรอคะ
‎ก็คุณไม่รับสายผม ไม่รับข้อความจากผม
‎พอผมพยายามส่งคนไปบอก ‎คุณก็ไปอยู่ห้องขังเดี่ยวแล้ว
‎ถึงเวลาแล้ว
‎คุณชเวโดอิล
‎คุณถูกจับกุม
‎ข้อหาละเมิดพ.ร.บ.การเพิ่มบทลงโทษ ‎อาชญากรรมทางเศรษฐกิจ
‎คุณมีสิทธิ์แต่งตั้งทนาย ‎และมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดครับ
‎ฉันว่าไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ
‎ข้อแรก คำพูดของอาชญากร ‎ไม่ได้น่าเชื่อถือขนาดนั้น
‎สอง พ่อเขาคือชเวฮีแจค่ะ
‎สาม ผู้อำนวยการไม่รู้เรื่อง ‎ว่าทำไมเงินนั่นถึงไปอยู่ในบัญชีคุณ
‎สี่ บริจาคเงินทั้งหมดนั่นให้มูลนิธิสิคะ ‎เพื่อยืนยันสิ่งที่คุณพูด
‎ทั้ง 7 หมื่นล้านเลยเหรอ
‎แบบนั้นจะดูจริงใจเต็มร้อย
‎แล้วก็หมดปัญหาค่ะ
‎รุ่นพี่ครับ
‎- ผมว่ารุ่นพี่ต้องดูอันนี้หน่อย ‎- คราวก่อน ทางเอชทีเอ็นของเรา
‎ได้รายงานข้อกังขาเกี่ยวกับ ‎คดีฆาตกรรมย่านฮงชิน
‎- ฉันว่าคุณต้องดูข่าวเอชทีเอ็นตอนนี้หน่อยค่ะ ‎- หลายคนน่าจะจำได้นะครับ
‎วันนี้นักข่าวโออินกยอง ‎ที่เคยออกตัวว่าจะเปิดเผยความจริง
‎เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมย่านฮงชิน
‎มีความจริงอีกอย่างจะเปิดเผย ‎และมาอยู่ในห้องส่งกับเราแล้วครับ
‎ขอบคุณที่กลับมาอีกนะครับ
‎นักข่าวโออินกยอง วันนี้เตรียมข่าวอะไรมาครับ
‎เป็นประเด็นเมื่อไม่นานมานี้ค่ะ
‎ข้อสงสัยที่ว่าการตายของนางสาวจิน ‎พนักงานบัญชี ออร์คิดการก่อสร้าง
‎ที่ได้จบชีวิตตัวเอง ‎หลังยักยอกเงิน 7 หมื่นล้านวอน
‎มีผู้อำนวยการวอนซังอาแห่งหอศิลป์วอนรยอง ‎ภรรยาของประธานพัคแจซัง
‎เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ค่ะ
‎ครับ
‎(จางซาพยอง)
‎นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิด ‎ห้องนอนผู้อำนวยการวอนซังอา
‎หนึ่งชั่วโมงก่อนเวลาที่คาดว่า ‎นางสาวจินเสียชีวิตค่ะ
‎เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ ‎กรุณาฝากข้อความ…
‎ผู้อำนวยการวอนสวมโค้ตขนเฟอร์ ‎แล้วออกไปข้างนอกค่ะ
‎สองชั่วโมงครึ่งต่อมา ‎เธอกลับมาบ้านโดยไม่ได้สวมโค้ตขนเฟอร์
‎นางสาวจินเสียชีวิตขณะที่สวมโค้ตขนเฟอร์ ‎ที่คล้ายกับของผู้อำนวยการวอนค่ะ
‎นี่เป็นโค้ตขนเฟอร์ที่นางสาวจินสวม ‎ขณะที่เสียชีวิตค่ะ
‎เป็นสินค้ายี่ห้อหรูที่มีมูลค่าถึงสิบล้านวอน
‎วางขายในประเทศ ‎แค่ประมาณแปดตัวเท่านั้นค่ะ
‎ยังไงมันก็เป็นขนธรรมชาติ
‎สีสันเลยเป็นเอกลักษณ์มากค่ะ
‎ครับ ดูเหมือนเป็นของชิ้นเดียวกันเลย
‎แต่ว่านะคะ
‎ยังมีนักบัญชีอีกคนที่ฆ่าตัวตาย ‎ขณะที่สวมโค้ตขนเฟอร์ด้วยค่ะ
‎เธอเคยเข้ารับการสอบสวนของตำรวจ ‎ข้อหายักยอกเงิน 5,200 ล้านวอน
‎เธอทำงานที่วอนรยองการก่อสร้าง
‎บริษัทเดิมของออร์คิดการก่อสร้าง ‎นางสาวยางค่ะ
‎นี่คือผลงานการจบการศึกษา
‎ที่โรงเรียนละครเวทีนิวยอร์ก ‎ของผู้อำนวยการวอนซังอา
‎มีชื่อว่า "ห้องที่ปิดตาย" ค่ะ
‎ในนี้มีตุ๊กตา ‎ที่สวมโค้ตขนเฟอร์อยู่ด้วยค่ะ
‎คนละสถานการณ์กัน ‎แต่มีลักษณะคล้ายกันชัดเจนเลยครับ
‎มันมีลักษณะคล้ายกัน ‎ซึ่งมองข้ามไม่ได้เลยก็จริง
‎แต่ผมว่ายังไม่พอให้มองว่า ‎ผู้อำนวยการวอนซังอา
‎เกี่ยวข้องกับการตายเหล่านี้โดยตรงนะ
‎ในจุดเสียชีวิตของทั้งสามนี้ ‎ยังมีลักษณะร่วมอย่างอื่นอีกค่ะ
‎กล้วยไม้สีน้ำเงินที่ถูกวางไว้ในจุดเกิดเหตุ
‎เป็นกล้วยไม้ที่หายากทั่วโลกค่ะ
‎เพื่อหาคำตอบว่ากล้วยไม้เหล่านี้ ‎ที่พบในจุดเกิดเหตุ
‎มีความหมายอะไรแฝงอยู่บ้าง
‎เราจึงได้เชิญผู้เชี่ยวชาญมาที่ห้องส่งครับ
‎ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกด้านกล้วยไม้สีน้ำเงิน ‎ครูใหญ่โรงเรียนวอนรยอง
‎อาจารย์จางซาพยองครับ
‎สวัสดีครับ
‎ผมจางซาพยองครับ
‎ได้ยินว่ากล้วยไม้สีน้ำเงิน ‎เป็นกล้วยไม้หายากจนถูกประกาศว่า
‎มีเพียงสองต้นจากทั่วโลกเท่านั้น
‎มันเรียกว่า "กล้วยไม้ที่หายไป" ครับ
‎ที่แหล่งกำเนิดในเวียดนาม ‎ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
‎หนึ่งต้นที่ผมเป็นเจ้าของ
‎กับอีกหนึ่งต้นที่ให้เป็นของขวัญ ‎กับคนรู้จักในอเมริกา
‎มีเพียงสองต้นนี้อย่างเป็นทางการครับ
‎หายากจริงด้วยครับ
‎งั้นจะอธิบายเรื่องกล้วยไม้ ‎ที่พบในจุดเกิดเหตุเหล่านี้ยังไงครับ
‎กล้วยไม้สีน้ำเงินได้รับอิทธิพลโดยสมบูรณ์
‎จากเชื้อราและจุลินทรีย์ ‎ที่เติบโตบนต้นไม้พันธุ์เฉพาะครับ
‎มันจะอยู่ไม่ได้ถ้าห่างจากต้นไม้นั้น
‎แต่เมื่อนานมาแล้ว
‎ต้นไม้นั้นถูกนำเข้ามาจากเวียดนาม
‎และปลูกไว้ในที่หนึ่งอย่างลับๆ ครับ
‎เป็นที่เดียวจากทั่วโลก
‎ที่นั่นก็คือ
‎บ้านของประธานพัคแจซังผู้ล่วงลับ
‎กับผู้อำนวยการวอนซังอานั่นเองครับ
‎เธอทำตัวเป็นสายลับ
‎พูดมา
‎เป้าหมายของเธอคืออะไร
‎คนงานเหมือง คนสวน
‎ลูกเรือ ช่างซ่อมรองเท้า
‎คนงานก่อสร้างรายวัน พนักงานยกกระเป๋า
‎ท่านนายพลเลือก ‎เฉพาะคนแบบนี้เข้ากองทหาร
‎คนที่มีความสามารถยิ่งกว่าใครๆ
‎แต่อยู่ในจุดที่ต้อยต่ำที่สุด
‎ทว่าพวกเขามีความจงรักภักดีแรงกล้า
‎และพร้อมจะสละชีวิตตัวเองได้ทุกเมื่อ
‎(จากจุดที่ต่ำและมืดที่สุด ‎สู่จุดที่สูงและสว่างที่สุด)
‎เราถูกเรียกว่า "เมล็ดข้าว"
‎ท่านนายพล
‎รวบรวมเมล็ดข้าวอย่างเรา
‎มาตั้งกองทหาร และเคยพูดไว้ว่า
‎"เราเข้มแข็งยิ่งกว่าใคร"
‎"ความแข็งแกร่งของเรา ‎มาจากที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา"
‎"เราจะแทรกซึมในสังคมเกาหลี ‎อย่างลับๆ เหมือนกับผี"
‎"เมื่อรู้ตัวอีกที"
‎"เราก็จะครอบครองทุกอย่างแล้ว"
‎"เราจะยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งแบบนั้น"
‎อาจารย์ต่างจากคนอื่นในกองทหาร
‎เพราะว่าเคยเป็นครูโรงเรียนประถม
‎ถ้าได้อยู่ในพื้นที่แร้นแค้น
‎เราจะได้เห็นว่าแม้แต่เด็ก ‎ที่เปล่งประกายที่สุดก็เหี่ยวเฉาลงได้
‎ท่านนายพลรับปากว่าจะ ‎อุปถัมภ์เด็กพวกนั้นด้วยความทะนุถนอม
‎ฉันจัดหาเด็กๆ ให้สมาคมจองรัน
‎(ข่าวโอบีเอ็น นักข่าวจางมารี)
‎พวกเขากำลังเฉิดฉายไปทั่วทุกแห่งในสังคม
‎ให้เด็กๆ พวกนี้เติบโตขึ้น ‎แล้วสานต่อเจตนารมณ์ของท่านนายพล
‎นั่นคือความใฝ่ฝันของฉัน
‎แม้แต่คนหนุ่มสาวในปัจจุบัน
‎ก็อาจจะเปิดใจยอมรับจิตวิญญาณ ‎ของท่านนายพลก็ได้ค่ะ
‎แต่พัคแจซัง
‎ทรยศความใฝ่ฝันของอาจารย์ค่ะ
‎เขาสั่งสมความมั่งคั่งและเข่นฆ่าคน
‎เพียงเพื่อเกียรติยศ ‎และผลประโยชน์ของตัวเองนี่คะ
‎ผู้อำนวยการวอนซังอาก็ฆ่าคนเพื่อความสนุก
‎กล้าดียังไงถึงฆ่าลูกชายท่านนายพล
‎ให้อภัยไม่ได้หรอก
‎มีแค่อาจารย์เท่านั้นค่ะ
‎ที่จะทำให้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางได้
‎คุณเป็นผู้สืบทอดหนึ่งเดียว ‎ที่สานต่อเจตนารมณ์ของท่านนายพลนี่คะ
‎แน่นอน
‎เพราะงั้นท่านนายพลถึงได้ยกบันทึกให้ฉันไง
‎บันทึกเหรอคะ
‎ฉันเลี้ยงดูเด็กพวกนั้นมาเอง
‎ในเมื่อพวกมันเหลวไหล
‎ฉันก็ควรจะเป็นคนแก้ไข
‎ในนามสมาคมจองรันของเรา
‎ตอนนี้รูปขึ้นมาแล้วครับ
‎กล้วยไม้สีน้ำเงินที่ถูกประกาศว่า ‎มีเพียงสองต้นจากทั่วทั้งโลก
‎แต่ในรูปจะเห็นได้ว่ามีกล้วยไม้นับร้อยต้น ‎แขวนอยู่บนต้นไม้ครับ
‎ที่นี่คือบ้านของ ‎ผู้อำนวยการวอนซังอาเหรอครับ
‎ครับ ใช่ครับ
‎ถ้าเกิดว่าพบกล้วยไม้สีน้ำเงิน ‎ในจุดเกิดเหตุฆาตกรรม
‎ก็แปลว่ากล้วยไม้พวกนั้น
‎มาจากบ้านของผู้อำนวยการวอนซังอา ‎ไม่ผิดแน่นอนครับ
‎ถ้านั่นเป็นความจริง
‎ดูเหมือนว่าตำรวจต้องเร่งมือ ‎สืบสวนคดีนี้แล้วนะครับ
‎(เอชทีเอ็น)
‎ครั้งนี้นายก็ยังเชื่อใจฉันไหม
‎พูดตรงๆ ครั้งนี้
‎ฉันนึกว่าจะเสียเธอไปซะแล้ว
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันไม่น่าปล่อยเธอไปเลย
‎คราวหน้าจะไม่ให้เธอหลุดมือเด็ดขาด
‎(กระทรวงยุติธรรม ‎ส่งตัวฉุกเฉิน)
‎จริงไหมคะที่คุณไม่มีส่วนร่วมในการยักยอก
‎ไม่ทราบเรื่องการยักยอกของผอ.วอนซังอา ‎กับคุณจินฮวายองเหรอครับ
‎ไม่ใช่ว่าโบ้ยความผิดทั้งหมด ‎ให้คุณจินฮวายองที่ตายไปเหรอครับ
‎จะปฏิเสธจนถึงที่สุดไหมคะ
‎พูดมาสักคำสิครับว่ารู้เรื่องที่ผอ.วอนซังอา ‎กับคุณจินฮวายองยักยอกหรือเปล่า
‎- ตอบหน่อยค่ะ ‎- มีอะไรจะพูดไหมครับ
‎รู้หรือเปล่าครับ
‎ประเด็นหลักของการพิจารณาคดีสุดท้าย
‎คือท้ายที่สุดแล้ว นางสาวโอ ‎มีส่วนในการยักยอกหรือไม่
‎หรือว่าเป็นเพียงเหยื่อผู้บริสุทธิ์เท่านั้น
‎ตอนที่เห็นเงิน 2 พันล้านครั้งแรก
‎มันเหมือนมีประกายออกมาจากเงินค่ะ
‎(พยาน)
‎ลำพังได้แต้มสะสมไม่กี่สิบวอน ‎จากซูเปอร์มาเก็ต ฉันก็สั่นแล้ว
‎ฉันเลยมองข้ามเงินก้อนนั้นไม่ลงค่ะ
‎ถ้าเมินเงินนั่นไป ฉันคงจะรู้สึกผิด
‎ฉันรู้ค่ะว่าหลายคนสงสัยฉัน
‎พวกเขาคงคิดว่า ‎พี่ฮวายองจะทิ้งเงินก้อนโตให้ฉัน
‎โดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง
‎คงคิดว่าฉันสมรู้ร่วมคิดในการยักยอก
‎หรือไม่ก็ได้มาเป็นค่าตอบแทน
‎ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
‎ฉันเองก็สงสัยค่ะ
‎แต่จู่ๆ ฉันก็เข้าใจค่ะ
‎วินาที…
‎วินาทีที่เห็นเงินก้อนนั้น
‎ฉันรู้สึกเหมือน
‎ชีวิตจนๆ ของฉันจะได้รับการชดเชย
‎ความปีติและความโลภ
‎จนตัวสั่น
‎ตอนที่นับเงินนั่น
‎พี่เขาก็คงรู้สึกเหมือนกันค่ะ
‎ฉันคิดว่าเพราะงั้น พี่เขาก็เลยให้เงินฉันค่ะ
‎เพราะเราเป็นคนประเภทเดียวกัน
‎ศาลที่เคารพคะ
‎ได้โปรดลงโทษฉัน
‎ที่รู้สึกปีติและโลภในตอนนั้นเถอะค่ะ
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้วค่ะ ‎ว่านั่นคือความผิดของฉัน
‎เพราะเงินนั่น
‎ฉันถึงเกือบตาย
‎สูญเสียและเกือบสูญเสีย
‎คนที่ฉันรักไป
‎ฉันเข้าใจแล้วด้วยค่ะ
‎ว่าเงินก้อนนั้นไม่อาจชดเชย ‎ชีวิตจนๆ ของฉันได้เลย
‎และตอนนี้
‎ตัวฉัน
‎มีค่ายิ่งกว่าเงิน 7 หมื่นล้านค่ะ
‎จินฮวายอง คนร้ายของคดีนี้ ‎เสียชีวิตไปแล้วก็จริง
‎แต่ฉันยังมีชีวิตอยู่ค่ะ
‎เพราะงั้น ศาลที่เคารพคะ
‎ได้โปรดลงโทษฉันที่ยังมีชีวิตอยู่
‎และคนพวกนี้ที่สร้างเงินสกปรกขึ้นมา ‎ตั้งแต่แรกเถอะค่ะ
‎พวกเขาหลอกใช้จินฮวายอง ‎ให้ฟอกเงินนั่น
‎และฆ่าจินฮวายองด้วยเหตุผลที่ว่า
‎เธอขโมยเงินของพวกเขาค่ะ
‎ได้โปรดเปิดโปงว่าคนพวกนั้นคือใคร
‎และลงโทษพวกเขาด้วยค่ะ
‎- นั่นจินฮวายองเหรอ ‎- ไม่มีทาง
‎- ใช่ปะ ‎- ใช่ก็แย่แล้ว
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์