JUNJI ITO MANIAC
Kanan?! Kaliwa?!
Dito?! O doon?!
Saan ako dapat pumunta?!
Ano'ng gagawin ko?
Maglalakad ba ako?! O dapat na tumakbo?!
Uupo ba ako?! O tatayo?!
Tatawa na ba ako ngayon?!
Magagalit ba ako?! Iiyak?!
Dapat ba akong bumangon?! O dapat bang matulog?!
Pipikit ba ako?! Hihinga ba ako?!
Ano'ng gagawin ko?
Nakita ko ang alok na trabaho. Nandito ako para sa interbyu.
Ang pangalan ko ay Mitsu Uchida.
ANG BABAENG BUMUBULONG
Naiintindihan mo ba kung ano ang kasama sa trabaho?
Opo.
Ang mga tagapangalaga namin dati ay mga hindi tumagal.
Hindi nila kinaya ang walang katapusang tanong ni Mayumi.
Ipakikilala kita sa anak ko at saka magsimula roon.
Ano'ng gagawin ko?
Dapat ba akong tumayo?! O umupo?!
Dapat ba akong humiga?!
Nakaharap?! Nakadapa?!
-Mayumi, maupo ka. -Paano?!
Sa upuan?! Sa sahig?!
Nakaupo sa paa?! Nakade-kuwatro?!
Pakiusap! Ano'ng gagawin ko?!
Palagi siyang gan'yan. Pakiusap, tulungan mo siya.
Sige.
Ano? Ano'ng gagawin ko?!
Bb. Mayumi, maupo ka sa kama.
Sa kama? Paano?!
Sa paa ko?! Nakade-kuwatro?!
Umupo ka sa gilid na parang uupo ka sa silya.
Ngayon, alisin mo mga kamay mo sa pader,
at pumunta sa kama.
Dahan-dahang ibaba ang balakang. Gan'yan nga.
Umupo ako. Ano ang susunod kong gagawin?
Ituloy mo lang.
Sige, huminga ka nang malalim hanggang sa kumalma ka.
Ano'ng susunod?
Siya na ba ang bagong tagapangalaga?
Oo. Unang araw pa lang niya,
pero hindi siya nagulat sa kalagayan ni Mayumi.
Nagbibigay siya ng mga tagubilin tulad niyan.
Nakakabilib.
Sana mas magtagal siya kaysa sa mga nauna.
Sana talaga.
Humiga ako.
Ano ang susunod kong gagawin?
Pumikit ka.
Huminga ka nang dahan-dahan.
Bb. Uchida, mukhang naging mahirap ang unang araw mo.
Pero nanatiling maayos si Mayumi buong araw dahil sa'yo.
Maaasahan ba kita ulit bukas?
Opo. Darating ako ng alas-8 ng umaga bukas.
Isang buwan na. Walang nagtagal nang ganito.
Walang senyales na nagpapabaya siya.
At nananatiling maayos ang kondisyon ng pag-iisip ni Mayumi.
Masaya akong nahanap mo ang tamang tao, sir.
Ang mga tagubilin niya ay detalyado't tumpak.
Dahil do'n, nagagawa ni Mayumi ang mga bagay na 'di niya nagagawa noon.
Syempre, hindi siya pwedeng umalis sa tabi ni Mayumi.
Hanga ako sa kakayahan ni Mitsu Uchida na kayanin ang mahirap na trabaho.
Sa kabilang banda, parang nakakakilabot din.
Ang kakayanan niyang kayanin ang kakaibang ugali ni Mayumi
ay kakaiba rin kung tutuusin.
At marami pa tayong hindi alam tungkol sa kanya, 'di ba?
Gusto kong siyasatin mo ang buhay niya.
Opo, sir.
Salamat talaga. Isang araw na naman nang mahusay na trabaho.
Babalik ako ng alas-8 ng umaga bukas.
Ms. Mitsu, magpahinga ka bukas.
Inaalala ko ang kalusugan mo kung ganito ka lagi.
Hindi, ayos lang ako.
Pakiramdam ko, ang trabahong ito ang magbabalik sa kung sino ako noon.
Sa kaligayahan ng anak mo, magiging maligaya rin ako.
Ganoon ba? O siya, basta't 'wag mong sobrahan.
'Di naman sa pakikialam,
pero paano ka nagkapasa sa mukha mo?
Ito? Wala ito.
Magandang gabi.
Kumusta si Bb. Mitsu pagkatapos noon?
Hindi na siya kakaiba.
Dalawang buwan na ang nakalipas, at lampas na sa normal ang trabaho niya.
Kapag pinanunuod ko ito, kinikilabutan ako.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Napapagod na si Mitsu, pero walang kapintasan ang trabaho niya.
'Di lang 'yon, may hatid siyang magandang kapalaran kay Mayumi.
Magandang kapalaran?
Tama. Mga simpleng pagpipilian sa araw-araw.
Halimbawa, dapat ba niyang lagyan ng jam o mantikilya ang tinapay niya sa umaga?
Dapat ba siyang maglagay ng dalawa o tatlong bulaklak sa plorera?
Ang resulta ng bawat pagpili
ay may magandang epekto kay Mayumi.
Damputin mo ang kutsilyo't tinidor.
Dahil doon, mukhang masaya si Mayumi.
Sa madaling salita, bumuti ang pag-iisip ni Mayumi?
Hindi, nagdadala siya talaga ng magandang kapalaran.
Halimbawa 'yung trak na nawalan ng kontrol nuong isang araw.
Sumadsad ito sa bangketa kung saan sila naglalakad nang oras na iyon.
Kinilabutan ako.
Si Mitsu ang diyosa ng suwerte kung kami ni Mayumi ang tatanungin.
Ganoon ba?
Masasabi kong 'di ka maniniwala.
Pero tingnan mo si Mitsu ngayon…
Papa, puwede ba akong pumasok?
Ah, Mayumi. Pumasok ka.
Pumasok ka sa silid at lumapit sa tatay mo.
Ibigay mo ang bulaklak sa kanya.
Namulaklak ito nang napakaganda, kaya gusto kong ibigay sa'yo.
Kaya pala. Salamat.
Susuwertehin ako dahil sa bulaklak na ito.
Bumalik na tayo sa kwarto mo at uminom ng tsaa.
Nakikiliti ako.
Sige, magkita tayo mamaya, Papa.
Pumunta ka sa pinto.
Tama, diretso lang.
Ano?
Sir, nasa akin na ang resulta ng pagsisiyasat sa buhay ni Mitsu Uchida.
Nakalimutan ko na 'yon. Basahin mo sa akin.
Una,
si Mitsu Uchida ay walang nobyo pero mukhang may kasamang lalaki sa bahay.
Ryoichi Aga.
Walang trabaho at nakikitira sa apartment ni Mitsu.
Sa madaling salita, isang linta.
Sa pag-aalaga sa anak mo,
mukhang pinilit ni Aga si Mitsu dahil mataas ang suweldo.
Kaya pala. 'Yon pala ang dahilan bakit pursigido siya sa trabaho.
Kakaiba.
Sa trabaho, kaya niyang magbigay ng tagubilin kay Mayumi,
pero sa bahay, inaapi siya ng iba.
Anupaman, sir, ito'y problemang 'di dapat isawalang-bahala.
Iniisip ko kung dapat tayo makialam sa personal niyang buhay.
Ano?
Kung pakakawalan natin si Mitsu sa paghabol sa lintang 'yon,
sa tingin mo ba ilalaan niya pa ang sarili niya kay Mayumi?
Tingin ko, hayaan na natin ang sitwasyon,
pero ano sa tingin mo?
Bb. Mitsu, puwede ba magtanong?
O bawal akong magtanong?
Magtanong ka.
Kakayanin ko bang mabuhay nang mag-isa?
Kakayanin mo nang mag-isa.
Talaga? Dapat ba ako maging masaya riyan?
O dapat akong malungkot?
'Di mo kailangang malungkot. Alam mo naman…
Ano?
Mukhang matindi ang pinsala kay Bb. Mitsu na siyang ikinamatay niya.
Ayon sa doktor, masama ang kalusugan niya,
at malamang na mamamatay rin siya kinalaunan.
Iniutos na hanapin si Aga sa bawat bahagi ng bansa para sa pagpatay.
Kasalukuyan siyang nakalaya pa rin.
Kung wala si Mitsu…
ano'ng mangyayari kay Mayumi?!
Nakikiliti ako!
At ang susunod?
Ano ang susunod kong gagawin?
Ganito?
Tama ba 'to?
Mas malalim pa? Ganito?
KALIGTASAN MUNA
Mayumi?
Papa, nakauwi na po ako.
Mayumi, puro ka dugo.
Pinatay ko siya.
Si Aga.
Inutusan niya ako.
Ni Bb. Mitsu.
Palagi akong nasa tabi mo.
MANIAC
Naku, ang gandang kuting.
Nasaan ang nanay mo?
Nakauwi na ako!
Hi, Papa.
Kaninong pusa 'yan?
Nakita siya ni Sayuri.
Sinundan niya ako pauwi.
Puwede bang atin na lang siya?
Ayos lang naman, 'di ba, Papa?
Mukhang 'di na ako makakatanggi. Basta't aalagaan n'yo siya.
-Ayos! -Yehey!
-Ano'ng ipapangalan mo? -"Coron" na ang napagpasyahan ko.
ANG ALAGANG MINAMAHAL NI SOICHI
Dito, munting kuting.
Halika. Halika rito, Garon.
Ano, nagustuhan mo ba 'yan?
Ganito ang nangyayari kapag hindi mo ako pinapansin.
Soichi!
NAGDIDISIMPEKTA NG SUGAT BENZETHONIUM
Napakasamang kalmot.
Aanihin mo ang itinanim mo!
Pang-aabuso sa hayop 'yon! 'Wag mo nang ulitin!
Mama, nag-aalala ako.
May mga kaso ng pang-aabuso sa hayop na humahantong sa malubhang krimen.
Sigurado kang ayos lang si Soichi?
Tingin ko, 'di tayo dapat mabahala nang gano'n.
Ganyan ang ugali ni Soichi dahil hinahayaan mo siyang ganyan.
Kapag tumanda nang gan'yan si Soichi at napahamak,
ano sa tingin mo ang mangyayari?
Masisira ang pamilya natin!
Magkakagulo kapag 'di natin inayos ang magulo niyang pag-iisip!
Ang 'di marunong magmahal ng hayop, 'di kayang magmahal ng tao!
Mga wala silang kwenta!
'Di ko kakayanin na ang cute na si Coron ay gawan na naman ng masama ni Soichi.
Nakuryente ako.
Ito ay static na kuryente.
Nakuryente rin ako.
Static na kuryente? 'Yan ang sumpa ko na nagkakaroon ng pisikal na anyo.
Maghintay lang kayo. Ang sumpang 'yan ay patikim pa lang ng parating.
Sana'y sumpain sila!
Sayuri, nasaan si Coron?
Ha? Kakakita ko lang sa kanya.
Coron?
Coron? Ano'ng ginagawa mo?
Ang cute niya.
Ay, si Soichi.
Koichi, tingnan mo!
Totoong patay na ahas ang nilalaro ng pusa!
Tama.
Bihag ko na ang pusang ito.
Lintik ka! Itapon mo nga 'yan!
Ano'ng ginagawa mo? Isusumpa ka ng ahas!
Gusto kong subukan nito na sumpain ako!
Soichi!
'Wag, Coron! 'Wag mong kainin 'yan!
Koichi, gumawa ka ng paraan!
Coron!
-Si Coron…! -Ano'ng nangyari?
Saan siya nakakita ng ganyan kalaking alupihan?!
Kakaiba si Coron kamakailan. Ano kaya ang problema?
Sayuri, baka ito ang totoong ugali niya.
Kailangan nating tanggapin.
Tingin ko, tama ka.
Coron! Tumigil ka, Coron!
Coron!
Wala na tayong magagawa.
Nasira na ang bahay.
Kailangang ayusin ang mga pinto.
Hindi naman n'ya 'yon dating ginagawa, ngayon lang.
May ginawa na namang kadiri si Coron!
Ano'ng problema, Sayuri?!
Tingnan mo, Koichi.
Coron! Ano ba 'yan?!
'Wag mong kainin 'yan!
Wow, Garon. Siguradong insekto 'yan mula sa kailaliman ng impiyerno.
Garon, hindi ka naman pala gano'n masama.
Dalhan mo ako sa susunod ng insekto mula sa impyerno!
'Wag mo sabihin 'yan!
Siguradong mapanalakay ang insektong 'yan!
Coron ang pangalan niya, hindi Garon.
Mabait na pusa.
Halika na, Coron.
Unti-unting nahuhubog ang sumpa ko.
Bakit sarado ang lahat ng mga pinto at bintana?
Gusto naming manatili sa loob si Coron
para 'di siya magdala ng kakaibang mga bagay.
Pero walang hangin dito.
May mabaho.
'Yan ang kahon ng dumi ni Coron.
Mabuti pang linisin ko na ito.
Uy, tingnan mo.
May kung ano sa hangin.
Mga balahibo ni Coron.
'Di ko na kaya! Buksan ang mga bintana!
Sige.
Saan pumunta si Coron?
Kasama na naman siguro ni Soichi.
Soichi, papasok na kami.
Hay, nakakatuwa talaga ang mga hayop.
Mabuti siguro akong tao kung ganito ako tratuhin ng mga hayop.
Coron, ano'ng nangyari sa'yo?
Kakaiba ang kinikilos mo. Ano'ng nangyari?
Sige na, Coron. Halika rito.
Pero…
Soichi! Ano'ng ginawa mo kay Coron?!
Ibigay mo siya sa'kin!
Ayaw ko.
Sabi nang ibigay mo sa akin!
Ano ito?!
Kayong lahat!
Takbo!
Kinagat niya ako!
Coochie coochie coo.
Normal na uli si Coron!
Siguro noong nakuryente siya.
Soichi. Masakit ba?
Tumahimik ka.
Sana sumpain sila.
Tagapagsalin ng Subtitle: Maria Quintana
Binasa ng bantay ang nasa dingding na isinulat sa dugo.
Punong-puno ito ng sulat na parang mga insekto.
Bagama't mahirap basahin,
ang nakakakilabot ay sinulat ito gamit ang buto ng daliri ng pasyente
bago ito tumakas at nakulong sa isa pang bahagi ng mental ward.
Ganito ang unang linya.
"Sa wakas, sa tingin ko, mayroong mali sa akin."