JUNJI ITO MANIAC
Siyasatin ang lagusan?
Talaga?
Ano? Natatakot ka ba?
Hindi naman siguro tayo natatakot, 'di ba?
Kung gano'n…
Napagkasunduan na.
Umuwi na, kumuha ng lente, at magkita-kita tayo uli.
Dapat sumama ka rin, Goro.
Ang lagusan ay kung saan ang nanay ni Goro ay…
Ano?!
Kailangan nga natin talaga siya.
Sige, papasok na tayo.
Sige.
-Hoy, walang tulakan! -Hindi kita tinulak!
Hinaan mo'ng boses mo!
Hoy, Hide, gaano ba kalayo lalakarin natin?
Balita ko may kung ano na malapit sa gitna ng lagusan.
"Kung ano"? Katulad ng?
Hindi ko alam! Kaya nga natin ito ginagawa!
Ano ba ang nasa loob ng lagusan na ito?!
Bitawan mo ako!
Kumilos na tayo.
Tingnan n'yo.
May mga gasgas sa pader.
Parang may kumakalmot dito.
May nahulog sa ulo ko!
Dugo ba ito?!
Kumalma ka. Tubig lang 'yon.
Buwisit ka! Kung ano-ano kasi kinekuwento mo!
Hoy, kayo.
Ano 'yon?
Ha?
Kuya?
Mari? Ikaw ba 'yan?
Mari, ano'ng ginagawa mo rito?
Ewan ko. Basta nandito na lang ako.
Natatakot ako. Natatakot ako, Kuya.
Sino'ng nakakarating sa ganitong lugar nang 'di nila alam?
Umalis na tayo rito. Tara na!
Papa.
Nakatulog na ba si Mari?
Oo, pero may lagnat siya.
'Di na siya dapat pumasok sa klase bukas.
Siguro nga.
Napunta siya sa lagusan nang 'di niya namamalayan.
Sabi nga nila, nagtatawag ng tao ang lagusan.
Nakausap mo ba si Mari tungkol…
Kay Mama?
Hindi, hindi pa.
Gusto kong bantayan mo siya.
Sige.
Umuulan ng niyebe.
Tataas 'yan bukas.
ANG KUWENTO NG MISTERYOSONG LAGUSAN
PAGLULUKSA
Nakauwi na ako!
Goro! Nakita mo ba si Mari?
Ano? Hindi ba't lumiban siya sa klase?
Oo, pero kakatingin ko lang sa kanya at wala siya rito.
Naku. Ang lagusan?
Hindi ko alam, pero sa ganoong lagnat, 'di siya dapat lumabas lalo't may niyebe.
Hahanapin ko siya.
Dito ka na lang, Goro.
Bakit ang tagal nila?
Kay Papa ito.
Papa?
COSMIC-RAY OBSERVATORY COSMIC-RAY RESEARCH LAB
UNIBERSIDAD NG TOHTO
"Cosmic-Ray Observatory"?
Ano ito?
Mari!
Kilala mo ba siya, hija?
Nakababata ko siyang kapatid.
Pumunta rin dito ang tatay ko.
Ang tatay mo? Hindi namin siya nakita.
Ano? Kakaiba 'yon.
Patuloy lang sa direksyon na 'yon ang lagusan?
Oo, kalagitnaan pa lang ito.
Baka naroon siya.
Wala siya roon. Mapapansin namin kung napadaan siya.
Imposible.
Wala akong nakitang tao papunta rito,
at nakita ko ang lente ni Papa sa sahig.
Kung pipilitin mo, sige. Hanapin mo sa kabila.
Koyama, dalhin mo ang kotse at ipakita ang kabuuan ng lagusan.
Opo, Propesor.
Baka sakaling tigilan niya na ito.
Naku. Nasaktan ka ba?
May dugo ka sa mukha.
-Dahan-dahan sa pagmamaneho! -Sige, kung ano'ng gusto mo.
Malapit na tayo sa kabilang dulo.
Ang tanging bakas ay mula sa kotseng ginamit kaninang umaga.
Walang bakas ng paa.
Bumalik na tayo.
Kakaiba 'yon. Kakaiba talaga.
Baka nawala ang tatay ko sa kung saan sa lagusan.
Panigurado, umuwi na siya.
Nagtataka ako.
Ano ba talaga ang Cosmic-Ray Observatory?
Binobomba ng cosmic ray ang mundo mula kalawakan.
Pinag-aaralan ng obserbatoryo ang ganoong uri ng radiation.
Tumatagos ito sa katawan ng tao tulad ng x-ray.
Syempre, tumatagos din ito sa kabundukan at sa lagusan.
Kaya madalas gamitin mga lumang lagusan sa pagmamasid sa mga ganitong bagay.
Medyo 'di ko naintindihan.
Papa?!
Ano?
Kuya, natatakot ako.
'Di ko alam bakit pabalik-balik ako rito.
Mari.
Goro, wala ka bang kamag-anak?
Bakit 'di kayo umalis ng bayan hangga't hindi natatagpuan ang ama mo?
May tiyahin kami sa Tokyo. Tatawagan ko siya.
Ano'ng nangyayari?
Hindi ako makakapagsaliksik kung ganito!
Walang bakas ng aberya, pero nakakalat ang mga datos!
Propesor!
Ayos ka lang ba?
Oo, kakaiba lang talaga ang pagod ko
mula nang napadalas tayo sa lagusang ito.
Sa totoo lang, nanghihina rin ako simula nang pumunta tayo rito.
Ikaw rin, ha?
Baka may iba pang mayroon sa lugar na ito.
Propesor! Pakiusap, tingnan mo ito!
Ito ang larawang kinuhanan natin noong isang araw.
Ano ito, Ishikura?
'Di ba parang may kung anong mga lumilipad sa lagusan?
Tingnan mong mabuti.
Parang may hugis tao
na tumatagos sa katawan natin na parang x-ray!
Oo, parang mga tao nga sila.
Ano ang mga ito?
Multo siguro?
Isang multo? Kalokohan 'yan.
Ang mga ito ba ang dahilan ng abnormal na datos hanggang ngayon?
Kung talagang tumatagos ito sa mga katawan natin…
Nakakakuha tayo ng maraming dosis ng radiation.
Kakaiba man pakinggan,
mapanganib manatili nang matagal sa lagusang ito.
COSMIC-RAY OBSERVATORY SARADO HANGGANG MAY BAGONG UTOS
Ito si Koyama ng Cosmic-Ray Observatory!
Bilisan n'yong bumalik! May masamang nangyari!
Goro.
Goro!
Ang propesor at si Ishikura…!
Ang mga pigurang mukhang tao ay lumilipad.
Nakikita ko sila! Tumatagos sila sa pader at sahig!
At ngayon, kami rin!
'Di ako makapaniwala.
Paano kami matatanggal mula sa matibay na lupa?
Kami ay…
Wala na sila.
Goro!
Bumalik kaming muli.
Para kaming tinatawag papunta rito!
Kuya Goro, natatakot ako!
Mari!
Bb. Koyama! Bilisan mo!
Goro! Mayroong…
Bb. Koyama!
-May sumusunod sa atin! -Ano?!
Kuya!
Koyama!
'Wag kang umalis!
Bb. Koyama!
Hindi!
Kuya.
Tulungan mo ako!
MANIAC
Isa, dalawa, tatlo!
Sorbetes, sorbetes, bus ng sorbetes
Ano'ng timpla ngayong araw?
Sorbetes, sorbetes, bus ng sorbetes
Panuoring mawala ang lahat ng problema mo
BUS NG SORBETES
Sorbetes, sorbetes. Talaga namang napakasarap.
-Gusto mo ng sorbetes? -Papa, gusto ko ng sorbetes.
-Hindi, malapit na tayong mag-hapunan. -Sige, pumila na kayo.
Saan tayo pupunta?
Oo, saan nga ba tayo pupunta?
Sa masaya!
Humayo na! Kakain tayo ng hapunan pagbalik mo.
-Paumanhin. -Ay, ang bago nating kapitbahay.
Ako si Sonohara. Saan pupunta ang mga bata?
May isang buwan na siguro,
nagsimula siya bumisita sa apartment na ito tuwing Sabado.
Hindi na makapaghintay ang mga bata sa Sabado ng gabi.
Kumakain ng sorbetes ang mga bata habang naglilibot sa bayan.
Espesyal na handog ko sa kanila.
Aalagaan ko sila.
Gusto ko ng sorbetes.
Ha? 'Yan pa rin ba ang iniisip mo?
Opo, kasi gusto ko talaga.
Tama na. Kumain na tayo bago ito lumamig.
Pero 'di ka masarap magluto.
Hindi naman.
Sarap. Oo, masarap!
Mas gusto kong kumain ng sorbetes!
Mama!
Gusto kong makasama si Mama!
Mama!
Sorbetes, sorbetes, bus ng sorbetes
Ano'ng timpla…
-Huy, Tomoki. -Ano?
Gusto mo ba talagang makasama ang nanay mo?
Ano…
Ang bus ng sorbetes!
Sabado ba ngayon?
Sorbetes, sorbetes. Talaga namang napakasarap.
Gusto mo ng sorbetes?
Sige, Tomoki. Bibilhan kita ng sorbetes.
Ano? Talaga?
Tsokolate, pakiusap!
-Ano'ng gusto mo? -Tsokolateng sorbetes.
Maligayang pagdating. Ano'ng gusto mo?
Isa pong tsokolateng sorbetes.
Sige po.
Sige, pumila na kayo. 'Wag kayong sumingit sa pila.
Tomoki, dapat sumama ka rin.
Sigurado ka?
Basta't kakainin mo ang niluto ko pagbalik mo.
Sige!
Sorbetes, sorbetes, bus ng sorbetes…
Nakauwi na ako! Papa, nakakamangha ang bus ng sorbetes.
May isang bundok ng sorbetes na strawberry sa loob,
at lahat kami ay dinilaan ito.
Naglaban kami!
Kaya pulang-pula ang dila ko. Nakikita mo?
Paano ang tsokolateng sorbetes mo?
Kinain ko rin ito.
Sasakit tiyan mo 'pag marami kang nakain.
Ayos lang ako. 'Di ko kailangan ng hapunan!
Ano? Pero nangako kang kakain!
Busog na ako!
Pambihira.
Isang bundok ng sorbetes na strawberry? Isang "bundok"?
Nakauwi na ako!
Ha?
Nagkaroon siguro siya ng mga kaibigan mula sa bus.
Panauhin ngayon si Terumi Fujino, mang-aawit at bituin ng variety show.
Kumusta sa lahat!
Tomoki. 'Di mo na uli nabanggit na gusto mong sumama sa nanay mo.
Opo naman. Hindi dumadaan doon ang bus ng sorbetes.
Sorbetes, sorbetes…
Tara na!
Magkita tayo mamaya!
Aalis na ako!
Paumanhin.
Gusto kong sumama sa mga bata ngayon.
Pasensiya na.
'Di ko pinapasakay ang matatanda sa loob.
Ganoon ba?
SORBETES
Ano naman ito?
Ano ang bagay na ito?
Ano 'yon?
Nakauwi na ako!
Tomoki?
May mga bisita ka ba?
Napakatahimik mo.
Si Kenichi ay vanilla.
Si Takeshi ay tsokolate.
Si Kazuyuki ay strawberry.
At naging nagyeyelong yogurt si Daisuke.
Natunaw ang lahat ng mga kaibigan ko!
Ano'ng sinabi mo?
Ang sarap nila!
Tumigil ka! 'Wag mong dilaan 'yan!
Sorbetes…
Bus ng sorbetes…
Sorbetes, sorbetes.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maria Quintana
'Di ako naniniwala. Ang pulang tinta ay nagiging itim 'pag natuyo.
Ang husay nito. Napakaginhawa.
Pero saan nanggagaling ang amoy bakal na iyon?
Pero hindi bale.
Ano'ng bagay ang may mukha ko, at bakit lumilipad papunta sa akin?
Dapat gamitin ang pulang tinta sa pagsulat ng nakikita't naririnig ko.
Pero walang papel!