‎(จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น)
‎สำรวจอุโมงค์เหรอ
‎เอ๋
‎ทำไม กลัวเหรอ
‎ไม่ใช่ว่ากลัวหรอก เนอะ
‎อืม…
‎งั้นก็ตกลงตามนี้นะ
‎กลับบ้านไปเอาไฟฉายแล้วออกมาเจอกัน
‎โกโร่ก็มาด้วยนะ
‎แต่ในอุโมงค์นั่น แม่ของโกโร่…
‎ว… ว่าไงนะ
‎ถ้างั้นไม่มาไม่ได้แล้ว
‎เอาละ จะเข้าไปละนะ
‎อ๊ะ… อืม
‎- นี่ อย่าผลักสิ ‎- ไม่ได้ผลักซะหน่อย
‎เบาๆ หน่อยสิ
‎นี่ ฮิเดะจัง จะเดินไปถึงไหนเหรอ
‎ฉันได้ยินมาว่าตรงกลางอุโมงค์ ‎มีอะไรบางอย่างอยู่
‎หา บางอย่างที่ว่ามันคืออะไรล่ะ
‎ก็ฉันไม่รู้น่ะสิ ถึงต้องมานี่ไง
‎ในอุโมงค์นี่มีอะไรกันแน่
‎อย่าดึงฉันสิ
‎ไปกันเถอะ
‎ดูสิ
‎กำแพงมีรอยขูดขีดเต็มไปหมดเลย
‎เหมือนรอยเล็บเลย เกิดจากอะไรนะ
‎มีอะไรหยดใส่หัวก็ไม่รู้
‎เลือดเหรอ เลือดหรือเปล่า
‎อะไรกันเล่า ก็แค่น้ำหยด
‎เจ้าบ้าเอ๊ย ‎เพราะนายเล่าเรื่องบ้าๆ พวกนั้นให้ฉันฟังแท้ๆ
‎นี่ ทุกคน
‎นั่นอะไรน่ะ
‎หา
‎พี่…
‎มาริ นั่นมารินี่นา
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ไม่รู้สิ พอรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ในนี้แล้ว
‎กลัว… หนูกลัวจังเลย พี่จ๋า
‎ถ้าไม่รู้ตัวแล้วเดินมาในที่แบบนี้ได้ยังไง
‎รีบออกไปกันเถอะ เร็วเข้า
‎พ่อฮะ
‎มาริหลับแล้วเหรอ
‎ครับ แต่เหมือนจะไข้ขึ้น
‎พรุ่งนี้ให้หยุดเรียนดีกว่า
‎งั้นเหรอ
‎เดินเข้าไปในอุโมงค์โดยที่ไม่รู้ตัวเนี่ยนะ
‎เคยได้ยินเหมือนกันว่าอุโมงค์นั่นมันเพรียกหาผู้คน
‎พ่อเคยพูดกับมาริเรื่อง…
‎แม่บ้างไหมครับ
‎ไม่ ไม่เคยเลย
‎พ่อฝากให้ลูกคอยดูแลมาริด้วยนะ
‎ครับ
‎หิมะตกแล้ว
‎พรุ่งนี้คงทับถมกันจนหนา
‎(อุโมงค์พิศวง)
‎(ไว้ทุกข์)
‎กลับมาแล้วฮะ
‎โกโร่ เห็นมาริไหม
‎เอ๋ วันนี้หยุดเรียนอยู่บ้านนี่ฮะ
‎ใช่ แต่พ่อหาดูทั่วบ้านแล้วก็ไม่เจอ ‎หายไปไหนอีกก็ไม่รู้
‎หรือจะไปที่อุโมงค์
‎ไม่รู้สิ แต่ไข้ขึ้นขนาดนั้น ‎ออกไปเดินอยู่กลางหิมะไม่ได้หรอก
‎พ่อจะออกไปตามหาน้อง
‎โกโร่รออยู่ที่บ้านนี่แหละ
‎ทำไมนานจัง
‎ของพ่อนี่
‎พ่อฮะ
‎(ห้องสังเกตการณ์รังสีคอสมิก ‎ห้องปฏิบัติการณ์รังสีคอสมิก)
‎(มหาวิทยาลัยโทโต)
‎ห้องสังเกตการณ์รังสีคอสมิกเหรอ
‎อะไรเนี่ย
‎มาริ
‎เธอรู้จักสาวน้อยคนนี้เหรอ
‎มาริเป็นน้องสาวผมเองครับ
‎คือว่า… คุณพ่อผมก็มาที่นี่ด้วยนะครับ
‎คุณพ่อเหรอ ไม่ได้มาที่นี่นะ
‎เอ๋ แปลกจัง
‎อุโมงค์ทอดยาวไปทางนั้นเรื่อยๆ เหรอครับ
‎ที่นี่อยู่แค่กลางอุโมงค์เองนี่นะ
‎พ่ออาจจะอยู่ลึกเข้าไปก็ได้
‎คิดว่าไม่น่าใช่นะ ‎เพราะถ้าผ่านตรงนี้ไป พวกฉันก็ต้องเห็นแล้ว
‎เป็นไปไม่ได้หรอกครับ
‎ผมไม่เห็นใครมาที่นี่อีกเลย
‎แถมยังเจอไฟฉายของพ่อตกอยู่ที่พื้นด้วย
‎ถ้าคิดอย่างนั้นก็ลองไปหาที่อีกฝั่งของอุโมงค์ดูสิ
‎โคยามะคุง ขับรถพาพ่อหนูนี่ ‎ไปดูอีกฝั่งของอุโมงค์หน่อย
‎ค่ะ ศาสตราจารย์
‎จะได้เลิกคิดว่าพ่ออยู่ในนั้นซะที
‎ตายจริง บาดเจ็บหรือเปล่าน่ะ
‎มีเลือดติดอยู่ที่หน้า
‎- ช่วยขับช้าๆ หน่อยได้ไหมครับ ‎- จ้ะๆ
‎เกือบถึงปลายอุโมงค์อีกฝั่งแล้ว
‎รอยเดียวที่อยู่บนพื้น ‎ก็คือรอยจากรถที่เราขับมาเมื่อเช้า
‎ไม่มีรอยเท้าเลย
‎เอาละ กลับกันเถอะนะ
‎แปลกจัง แปลกมาก
‎พ่ออาจจะหายไปในอุโมงค์ที่ไหนสักที่ก็ได้
‎ฉันว่าคงกลับบ้านไปแล้วละมั้ง
‎จะว่าไป
‎ห้องสังเกตการณ์รังสีคอสมิกคืออะไรเหรอฮะ
‎รังสีคอสมิกสาดเข้ามายังโลกจากในจักรวาล
‎ห้องสังเกตการณ์นี้จึงทำการวิจัย ‎เกี่ยวกับรังสีชนิดนี้ไงล่ะ
‎รังสีสามารถทะลุผ่านเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ได้ ‎เหมือนรังสีเอ็กซ์เรย์
‎และยังทะลุผ่านภูเขาเข้ามายังอุโมงค์นี้ได้ด้วย
‎อุโมงค์เก่าๆ จึงมักเป็นสถานที่ ‎ที่ใช้สังเกตการณ์เจ้าสิ่งนี้ยังไงล่ะ
‎พูดเรื่องยากอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย
‎พ่อเหรอฮะ
‎หา
‎พี่ หนูกลัวจังเลย
‎ไม่รู้ทำไมหนูถึงกลับมาที่นี่อยู่เรื่อย
‎มาริ
‎โกโร่คุง พวกเธอไม่มีญาติที่ไหนอีกเหรอ
‎ฉันว่าพวกเธอไปอยู่ที่อื่น ‎จนกว่าจะเจอคุณพ่อดีกว่านะ
‎มีป้าอยู่ที่โตเกียวครับ เดี๋ยวผมจะลองโทรหาดู
‎อะไรกันเนี่ย
‎ถ้าเป็นแบบนี้จะทำงานวิจัยได้เรื่องยังไงเล่า
‎เครื่องก็ทำงานปกติดี ‎แต่ทำไมข้อมูลสะเปะสะปะไปหมดเลย
‎ศาสตราจารย์
‎เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‎อืม… ตั้งแต่เริ่มเข้ามาในอุโมงค์นี้บ่อย
‎ฉันก็รู้สึกเหนื่อยพิกล
‎จริงๆ แล้วฉันเองก็รู้สึกอ่อนเพลีย ‎ตั้งแต่เราเริ่มมาที่อุโมงค์นี้เหมือนกันค่ะ
‎เธอก็ด้วยเหรอ
‎ที่นี่อาจจะมีอะไรมากกว่านั้นก็ได้
‎ศาสตราจารย์ ช่วยดูนี่หน่อยครับ
‎รูปที่เราถ่ายเมื่อวันก่อนครับ
‎นี่มันอะไรกันน่ะ อิชิคุระคุง
‎ดูเหมือนว่ามีอะไรล่องลอย ‎อยู่ในอุโมงค์เลยใช่ไหมล่ะครับ
‎ลองดูดีๆ สิครับ
‎รูปร่างเหมือนมนุษย์
‎ทะลุผ่านร่างเราไปเหมือนเอ็กซ์เรย์
‎ใช่ รูปร่างดูเหมือนมนุษย์จริงๆ ด้วย
‎มันคืออะไรครับเนี่ย
‎วิญญาณ… หรือเปล่าครับ
‎อะไรกัน วิญญาณเนี่ยนะ
‎อาจจะเป็นเพราะพวกนี้ก็ได้ ‎ที่ทำให้ผลข้อมูลออกมาผิดปกติ
‎ถ้ามันทะลุผ่านร่างกายเราจริงๆ…
‎ก็แปลว่าเราได้รับรังสีในปริมาณมาก
‎ถึงไม่น่าเป็นไปได้ก็เถอะ
‎แต่การอยู่ในอุโมงค์นี้นานเกินไป ‎อาจเป็นอันตรายก็ได้
‎(ห้องสังเกตการณ์รังสีคอสมิก ‎ปิดอย่างไม่มีกำหนด)
‎ฉันชื่อโคยามะ จากห้องสังเกตการณ์รังสีคอสมิก
‎ช่วยรีบมาที่นี่หน่อยค่ะ ‎มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นที่นี่ค่ะ
‎โกโร่คุง
‎ศาสตราจารย์กับคุณอิชิคุระ…
‎ร่างที่เหมือนมนุษย์กำลังลอยไปลอยมา
‎ฉันเห็นจริงๆ พวกมันบินผ่านกำแพงทะลุพื้น
‎พวกเราก็กำลังเป็นแบบนั้น
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎เราถูกดูดเข้าไปในพื้นผิวที่เป็นของแข็งได้ยังไง
‎นี่พวกเรา…
‎หายไปแล้ว
‎โกโร่คุง
‎พวกเรากลับมาที่นี่กันอีกแล้ว
‎เหมือนเราถูกดูดมาที่นี่เลย
‎พี่ หนูกลัว
‎มาริ!
‎มาริ! มาริ! มาริ!
‎คุณโคยามะ เร็วเข้า
‎โกโร่คุง มีบางอย่าง…
‎คุณโคยามะ
‎- มีบางอย่างตามเรามา ‎- หา
‎พี่
‎โคยามะจัง
‎อย่าไปนะ
‎คุณโคยามะ
‎ไม่เอานะ! ไม่!
‎พี่
‎ช่วยหนูด้วย
‎(คลั่งไคล้)
‎หนึ่ง สอง สาม สี่
‎ไอศกรีม ไอศกรีม รถไอศกรีม
‎วันนี้กินรสอะไรดีนะ
‎ไอศกรีม ไอศกรีม รถไอศกรีม
‎แล้วปัญหาต่างๆ ก็จะละลายหายไป
‎(รถไอศกรีม)
‎ไอศกรีม ไอศกรีม อร่อยเลิศล้ำ
‎- รับไอศกรีมไหมครับ ‎- ปะป๊า ซื้อไอศกรีมให้ผมด้วยสิ
‎- ไม่ได้ เดี๋ยวก็ต้องกินข้าวเย็นแล้วนะ ‎- เอาละ ทุกคน ต่อแถวเลย
‎วันนี้จะไปไหนเหรอคะ
‎นั่นสิ ไปไหนกันดีนะ
‎ไปที่สนุกๆ กันเถอะ
‎ไปดีมาดีนะจ๊ะ ‎ไว้กลับมาแล้วกินข้าวเย็นกันนะ
‎- เอ่อ คือว่า… ‎- อ้าว คุณที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่นี่เอง
‎โซโนะฮาระครับ ‎พวกเด็กๆ นั่งรถไปไหนกันเหรอครับ
‎เมื่อประมาณหนึ่งเดือนก่อน
‎เขาเริ่มมาที่อะพาร์ตเมนต์นี้ทุกวันเสาร์
‎พวกเด็กๆ ตั้งตารอให้ถึงวันเสาร์กันใหญ่เลยค่ะ
‎ผมพาเด็กๆ นั่งรถชมเมือง ‎พร้อมกับกินไอศกรีมไปด้วยน่ะครับ
‎เป็นบริการพิเศษจากผมครับ
‎รับรองว่าผมจะดูแลเด็กๆ เป็นอย่างดีครับ
‎ไอศกรีม…
‎อะไรกัน ยังจะงอแงเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ
‎ก็อยากกินไอศกรีมนี่นา
‎รีบมากินข้าวเถอะน่า เดี๋ยวจะเย็นหมดนะ
‎แต่ปะป๊าทำอาหารไม่อร่อยนี่
‎ไม่จริงซะหน่อย
‎ง่ำๆ อื้อหือ อร่อยสุดยอด
‎ผมอยากกินไอศกรีม
‎หม่าม้า
‎ผมอยากอยู่กับหม่าม้า
‎หม่าม้า
‎ไอศกรีม ไอศกรีม รถไอศกรีม
‎วันนี้จะกินรสอะไร…
‎- นี่ โทโมกิ ‎- ว่าไงฮะ
‎อยากอยู่กับหม่าม้าจริงๆ เหรอ
‎อืม…
‎อ๊ะ รถไอศกรีมมาแล้ว
‎วันนี้วันเสาร์เหรอเนี่ย
‎ไอศกรีมครับ ไอศกรีม รสชาติอร่อยเลิศล้ำ
‎รับไอศกรีมหน่อยไหมครับ
‎เอาละ โทโมกิ พ่อซื้อไอศกรีมให้เอาไหม
‎หา จริงเหรอ
‎เอารสช็อกโกแลตค่ะ
‎- เอารสอะไร ‎- ไอศกรีมช็อกโกแลต
‎ยินดีต้อนรับครับ เอารสอะไรดีครับ
‎เอาไอศกรีมช็อกโกแลตหนึ่งก้อนครับ
‎ครับ
‎เอ้า ต่อแถวเลย อย่าแซงกันนะ
‎โทโมกิ ลูกก็ไปด้วยสิ
‎ได้เหรอฮะ
‎แต่พอกลับมาแล้วต้องกินข้าวเย็นฝีมือพ่อนะ
‎อื้ม
‎รถไอศกรีม รถไอศกรีม…
‎กลับมาแล้วฮะ ปะป๊า รถไอศกรีมสุดยอดเลยฮะ
‎ข้างในมีไอศกรีมสตรอว์เบอร์รี่กองเท่าภูเขาเลย
‎แล้วทุกคนก็เข้าไปเลีย
‎แข่งกันเลียใหญ่เลย
‎ดูสิ ลิ้นผมแดงหมดเลย
‎แล้วไอศกรีมช็อกโกแลตล่ะ
‎ก็กินเหมือนกันฮะ
‎กินเยอะขนาดนั้นเดี๋ยวปวดท้องเอานะ
‎ไม่เป็นไงฮะ งั้นผมไม่กินข้าวเย็นนะ
‎อ้าว สัญญาแล้วนี่ว่าจะกินข้าวเย็น
‎ก็ผมอิ่มแล้วนี่
‎เชื่อเขาเลย
‎ไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีกองเท่าภูเขา ‎"ภูเขา" งั้นเหรอ
‎กลับมาแล้วจ้า
‎เอ๊ะ
‎คงจะได้เพื่อนจากตอนที่ขึ้นรถบัสไปสินะ
‎แขกรับเชิญของวันนี้คือนักร้อง ‎และดารารายการวาไรตี้ คุณฟูจิโนะ เทรุมิค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎โทโมกิ พักนี้ไม่พูดว่าอยากอยู่กับหม่าม้าอีกเลยนี่
‎ก็ใช่ไง เพราะรถไอศกรีมไม่ไปบ้านหม่าม้านี่
‎ไอศกรีม ไอศกรีม…
‎ไปกันเถอะ
‎ไปนะครับ
‎ไปก่อนนะคะ
‎ไอศกรีม ไอศกรีม รถไอศกรีม…
‎อ๊ะ นี่ คุณ
‎วันนี้ผมขอไปกับพวกเด็กๆ ด้วยได้ไหม
‎ต้องขอโทษด้วยนะครับ
‎แต่ผมให้ผู้ใหญ่ขึ้นไปไม่ได้ครับ
‎งั้นเหรอ
‎อะไรอีกล่ะเนี่ย
‎ของพวกนี้มันอะไรกันน่ะ
‎อะไรนั่นน่ะ
‎กลับมาแล้วจ้า
‎โทโมกิ
‎พาเพื่อนมาเล่นที่บ้านเหรอ
‎ทำไมเงียบจังเลย
‎เคนอิจิคุงรสวนิลา
‎ทาเคชิคุงรสช็อกโกแลต
‎คาซึยูกิคุงรสสตรอว์เบอร์รี
‎ส่วนไดสุเกะคุงกลายเป็นโยเกิร์ตแช่แข็ง
‎เพื่อนๆ ละลายกันหมดเลย
‎ว่าไงนะ
‎อร่อยนะฮะ
‎หยุดนะ อย่าไปเลียของแบบนั้น
‎ไอศกรีม…
‎รถไอศกรีม…
‎ไอศกรีม ไอศกรีม
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์
‎อะไรกัน หมึกสีแดงพอแห้งแล้วเปลี่ยนเป็นสีดำ
‎ดีจังๆ แบบนี้ก็ง่ายเลย
‎แต่กลิ่นโลหะนี่มาจากไหนกันนะ
‎แต่ก็ช่างเถอะ
‎ไอ้สิ่งที่ติดอยู่ตรงหน้านี่มันคืออะไร ‎แล้วทำไมลอยเข้ามาอยู่เรื่อยเลย
‎ต้องใช้หมึกสีแดงเขียนบรรยาย ‎สิ่งที่เห็นกับสิ่งที่ได้ยิน
‎อ๊ะ แต่ไม่มีกระดาษนี่นา