‎(จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น)
‎(ห้องสี่ชั้น)
‎พอได้แล้ว โซอิจิ
‎บ้าเอ๊ย ทนไม่ไหวแล้วนะ
‎พ่อ เรื่องโซอิจิทำอะไรสักอย่างสิ
‎ทำไม โซอิจิทำอะไรอีกล่ะ
‎หมอนั่นมันมาก่อกวนตอนผมอ่านหนังสือ
‎ผมมีสอบเร็วๆ นี้ด้วย
‎- โซอิจิ ‎- หา
‎นี่ เมื่อกี้แกเพิ่ง…
‎ช่างเหอะ เลิกกระโดดบนห้องใต้หลังคาซะทีสิ
‎เอ๋ พูดเรื่องอะไรน่ะ
‎อย่ามาทำไก๋
‎ฉันรู้ว่าเมื่อกี้แกอยู่บนห้องใต้หลังคา
‎เปล่าซะหน่อย
‎อย่ามากล่าวหาคนอื่นพล่อยๆ นะ
‎ใช่ พี่ โซจังก็อยู่ที่นี่ตลอดแหละ
‎โกหกน่ะ
‎จริงๆ แกอย่าโทษน้องไปซะทุกเรื่องสิ
‎แปลกชะมัด
‎ขอให้ตก ขอให้ตก ขอให้คะแนนตกต่ำ
‎ขอให้ตก ขอให้ตก ขอให้สอบตก
‎ขอให้ได้ที่โหล่
‎ขอให้ได้ศูนย์คะแนน ขอให้โดนครูด่า
‎ขอให้โดนด่าจนต้องร้องไห้
‎ไอ้บ้าโซอิจิ
‎เฮ้ย โซอิจิ เดี๋ยวฟาดเข้าให้เลยนี่
‎เดี๋ยวสิ โซอิจิ
‎หยุดซะไม่งั้นโดนแน่
‎หยุดนะ โซอิจิ เดี๋ยวแกจะโดน
‎ฉันบอกให้หยุด
‎อะไรล่ะ ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
‎ผมแค่จะวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ผมปวดฉี่จะราดแล้ว
‎โกหก แกพยายามก่อกวน ‎ให้ฉันอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง
‎จริงๆ นะ
‎โอ๊ย อั้นไม่ไหวแล้ว ใครก็ได้ช่วยที
‎ไอ้บ้านี่ฉี่รดกางเกงจริงๆ ด้วย
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าพี่จะคิดว่าผมเป็นคนทำ
‎ใครๆ ก็รู้ว่าผมไม่ได้ขึ้นไปห้องใต้หลังคา
‎พ่อทำอะไรสักอย่างสิ โซอิจิมันเจ้าเล่ห์ชะมัด
‎พี่เป็นโรคประสาทไปแล้วแหงๆ
‎ว่าไงนะ
‎ถ้าไม่ใช่ก็คงเป็นโพลเตอร์ไกสต์ละมั้ง
‎โพลเตอร์ไกสต์เหรอ
‎ใช่ ที่ชอบส่งเสียงดังเวลาไม่มีใครอยู่น่ะ
‎เป็นฝีมือของพวกผีที่ชอบก่อกวนแหงเลย
‎พักนี้ในบ้านรู้สึกหนาวแปลกๆ ‎แถมผมยังชอบได้ยินเสียงเคาะอยู่ทั่วไปหมด
‎อย่ามาพูดบ้าๆ หน่อยเลย ‎หน้าหนาวมันก็ต้องหนาวอยู่แล้ว
‎แล้วเสียงเคาะเนี่ยนะ งี่เง่าชะมุด
‎พี่โคอิจิกล้าลบหลู่โพลเตอร์ไกสต์เหรอ
‎คงไม่รู้สินะว่าถ้าลบหลู่ผีแล้วจะเป็นยังไง
‎ไม่รู้ ไม่รู้อะไรเลย
‎เสียงผีเคาะบ้าบออะไรกัน ‎นี่มันเสียงเจ้าโซอิจิก่อกวนชัดๆ
‎เมื่อกี้ฝีมือโพสเตอร์ไกสต์งั้นเหรอ เดี๋ยวก่อนนะ
‎มานั่งทำอะไรอยู่ในตู้ไม่ทราบ โซอิจิ
‎โธ่ พี่ ผมก็กำลังดึงเชือก ‎ให้เหมือนโพลเตอร์ไกสต์อยู่ไงล่ะ
‎ดูสิ
‎ฝีมือแกจริงด้วยสินะ ‎เสียงบนห้องใต้หลังคานั่นก็เหมือนกัน
‎เปล่า นั่นน่ะของจริง ผมแค่ช่วยเขาเฉยๆ
‎เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไอ้เด็กบ้า
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ เช้านี้เป็นอย่างไรกันบ้างคะ…
‎พ่อ เรื่องโซอิจิน่ะ ทำอะไรสักอย่างสิ
‎พูดง่ายแต่มันทำยากนี่นา
‎เจ้านั่นน่ะ คงทำอะไรกับมันไม่ได้หรอก
‎อะไรกัน ถ้างั้นผมจะย้ายออก
‎นี่ เดี๋ยวสิ โคอิจิ
‎พ่อคิดอะไรออกแล้ว
‎พ่อรู้จักช่างไม้คนหนึ่ง ‎เดี๋ยวพ่อจะขอให้เขาทำห้องกันเสียงให้แกเอง
‎แบบนี้ดีไหมล่ะ
‎อืม…
‎กลับมาแล้วครับ
‎- อ้าว กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ ‎- ช่างไม้มาแล้วเหรอฮะ
‎ใช่จ้ะ
‎เห็นพ่อบอกให้รีบมาเลย
‎เหรอ
‎คุณทาไกสุ ฉันชงชามาให้ค่ะ พักซะหน่อยนะคะ
‎ว้าว
‎ขอบคุณครับ
‎ตายจริง ตายจริง
‎คุณทาไกสุ ฝากด้วยนะครับ
‎ว้าว คุณลูกชายคนโตสินะครับ
‎ไม่ต้องห่วงเลยครับ
‎ผมจะใช้เทคนิคใหม่ล่าสุด ‎ทำให้ห้องคุณไม่มีเสียงเล็ดลอดเข้ามาเด็ดขาด
‎เทคนิคใหม่ล่าสุดเหรอครับ
‎ใช่แล้วครับ
‎ผมจะใช้การก่อสร้างกำแพงสี่ชั้น ‎เพื่อกันเสียงจากด้านนอก
‎สี่ด้านเลยเหรอ สุดยอดเลยนะครับ
‎ผมมีเหตุผลที่เลือกเลขสี่ครับ
‎"สี่" ในภาษาญี่ปุ่น ‎เป็นคำพ้องเสียงกับคำว่า "ตาย"
‎เพราะงั้นถ้าสร้างแค่สองหรือสามด้าน ‎ไม่ได้ผลหรอก
‎ต้องสี่ด้านเท่านั้นถึงจะเงียบประดุจความตาย
‎อ้อ…
‎ตายซะๆ
‎- เฮ้ย โซอิจิ ‎- ตายซะๆ
‎อย่ามาเกะกะได้ไหม
‎ขอโทษนะครับ คุณทาไกสุ ‎พวกผมจนปัญญากับหมอนี่จริงๆ
‎ไม่หรอกครับ เขามีฝีมืออยู่นะเนี่ย ‎ตอกตะปูได้ดีทีเดียว
‎ฝีมือไม่ธรรมดาจริงด้วยนะ พ่อหนุ่มเนี่ย
‎ผมชอบตอกตะปูที่สุดเลยฮะ
‎เยี่ยมจริงๆ งั้นมาช่วยลุงไหมล่ะ
‎งั้นเหรอ ฉันอาจจะกดดันโอบาตะคุงมากไปก็ได้
‎เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันโทรไปขอโทษเอง
‎วันนี้โซอิจิทำเอาฉันทึ่งมากเลย
‎ช่วยงานคุณทาไกสุทั้งวันเลยละ
‎คุณไทสุเกะชมว่าแกเก่งด้วย
‎โอ้ เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีคนชมโซอิจิ
‎ชมใหญ่เลยว่าตอกตะปูได้สวยมาก
‎จริงเหรอ งั้นโซอิจิก็ยังพอมีหวังอยู่สินะ
‎แต่ผมว่าดูแปลกๆ อยู่นะ คุณทาไกสุนั่นน่ะ
‎ไหนๆ ขอดูหน่อยซิว่าทำไปถึงไหนแล้ว
‎- พ่อ มันดึกแล้ว ค่อยไปดูพรุ่งนี้เถอะ ‎- งั้นเหรอ
‎อ้าว หน้าต่างห้องถูกปิดตายหมดเลย
‎อ้าว โคอิจิกลับเร็วเหรอวันนี้
‎- กลับมาแล้วครับ ‎- อ้าว สว้สดี หนุ่มน้อย
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎คุณทาไกสุ ‎ทำไมหน้าต่างห้องผมเป็นแบบนั้นล่ะครับ
‎อ๋อ หน้าต่างน่ะเหรอ
‎เสียงมันเข้าทางหน้าต่าง ผมก็เลยต้องปิดไว้น่ะ
‎ทีนี้ในห้องก็ไม่มีเสียงเล็ดลอดเข้าไปได้แล้ว
‎หมดหน้าที่แล้ว งั้นผมขอตัวนะครับ
‎เอ๊ะ เสร็จแล้วเหรอครับ
‎ครับ ถ้างั้นก็ขอลาก่อน
‎แม่ แล้วห้องเป็นยังไงบ้าง
‎นั่นสิ แม่ยังไม่ได้ไปดูเลย
‎มีประตูอยู่หลังประตูด้วย
‎ประตูสองชั้นเหรอ
‎มีประตูอยู่หลังประตูที่อยู่หลังประตู
‎อะไรเนี่ย
‎ร… หรือว่าจะมีประตูอยู่หลังประตู ‎ที่อยู่หลังประตูที่อยู่หลังประตูอีก
‎อย่างที่คิดไว้เลย ประตูเล็กลงเรื่อยๆ
‎แย่จริงเลย ถ้าหลังประตู ‎มีประตูอยู่อีกชั้นจะทำยังไงดีล่ะ
‎หุ่นอย่างแม่ไม่น่าจะเข้าได้แน่
‎ไม่เป็นไรฮะ มีประตูแค่สี่ชั้น
‎แต่นี่มันคับแคบมากเลยนะ
‎โธ่ แค่โต๊ะก็เต็มห้องแล้วนี่นา
‎ถ้าวาดเป็นรูปออกมา
‎(ห้องใต้หลังคา)
‎ก็จะดูเป็นแบบนี้
‎ซึ่งก็คือกำแพงล้อมรอบสี่ชั้นทั้งสี่ด้าน ‎ทำให้ห้องมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ
‎แต่ที่ได้มาก็คือกันเสียงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
‎แล้วจะอยู่แคบๆ แบบนี้ได้เหรอ
‎ขอแค่อ่านหนังสือเงียบๆ ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกฮะ
‎เงียบซะจนได้ยินเสียงแว่วในหูเลย
‎อะไรน่ะ ยังไม่ถึงฤดูจั๊กจั่นซะหน่อย
‎นี่มันเสียงโซอิจินี่
‎บ้าเอ๊ย
‎ตรงช่องว่างระหว่างประตู ‎มันกว้างพอที่คนจะเข้าไปได้
‎อย่างนี้นี่เอง ‎โซอิจิแอบเข้าไปในช่องว่างระหว่างประตูสินะ
‎ถ้าวาดรูปก็จะเป็นแบบนี้
‎บ้าเอ๊ย แอบลงมาจากห้องใต้หลังคาแน่ๆ
‎นั่นไง
‎โคอิจิต้องสติแตกเพราะเสียงแปลกๆ นี่แน่ๆ
‎ทำเป็นมีความสุขที่ได้อ่านหนังสือในห้องแคบๆ
‎คนบ้าอะไรงี่เง่าชะมัด
‎เอาละ ส่งเสียงอีกสักรอบดีกว่า
‎หนึ่ง สอง…
‎พอได้แล้ว
‎จับได้คาหนังคาเขา ออกไปเดี๋ยวนี้นะ
‎แน่จริงก็จับให้ได้สิ
‎เดี๋ยวสิ คิดเหรอว่าจะหนีได้
‎ตรงนั้นก็มีทางเข้าอีกเหรอ
‎เดี๋ยวสิ โซอิจิ
‎ลิฟต์กำลังลงค่ะ
‎กวนประสาทชะมัด
‎โอ๊ย
‎โซอิจิ
‎นี่แก… โซอิจิ
‎หยุดนะ
‎โซอิจิ
‎บ้าเอ๊ย
‎อะไรเนี่ย
‎ชั้นนั้นเป็นแผนกโคลนค่ะ คุณลูกค้า
‎ไม่ได้การละ ขืนตามมันไปมีหวังได้หลงกลมันแน่ๆ
‎ตายแล้ว ไปทำอะไรมาน่ะ
‎หืม อ๋อ เดี๋ยวผมไปอ่านหนังสือก่อนนะครับ
‎หายใจ… ไม่ออก
‎(คลุ้มคลั่ง)
‎(ห้องแห่งนิทรา)
‎ยูจิ
‎เป็นอะไรไปน่ะ ยูจิ ทำไมดูโทรมขนาดนี้
‎ไม่ได้นอนมาสามวันแล้ว
‎สามวันเลยเหรอ เขียนนิยายอีกแล้วเหรอ
‎เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
‎มาริ เรื่องนี้ฉันคุยกับเธอได้คนเดียว
‎ฉันอยากให้ช่วยหน่อย
‎ยูจิ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎ฉันรู้ว่าเธอต้องเชื่อฉันแน่ๆ
‎เรื่องมันมีอยู่ว่าอีกตัวตนของฉันที่อยู่ในฝัน
‎กำลังพยายามเข้ามาในโลกแห่งความเป็นจริง
‎พอฉันหลับ มันจะตื่น
‎มันพยายามดึงฉันเข้าไปในโลกความฝัน ‎เพื่อจะมาแทนที่ฉันในโลกแห่งความเป็นจริง
‎เพิ่งเริ่มทำแบบนี้เมื่อสามวันก่อน
‎ฉันถึงเผลอนอนหลับไม่ได้เลย
‎เพราะถ้าฉันหลับ มันจะตื่น
‎เดี๋ยวนะ นี่ต้องเป็นเรื่องที่คุณคิดไปเองอีกแน่เลย
‎ฉันไม่ได้คิดไปเอง
‎แต่คุณบอกว่าคุณมีอีกตัวตนในฝัน
‎คุณถนัดแต่งเรื่องแนวนี้นี่นา
‎มาริ เชื่อฉันเถอะ ‎ฉันไม่ได้โกหกแล้วก็ไม่ได้คิดไปเองด้วย
‎ยูจิ ไปหาหมอดีกว่านะ
‎หมอเหรอ
‎ใช่แล้ว หมอ ถ้าเป็นหมอละก็ต้องช่วยฉันได้แน่ๆ
‎มาริ ขอบใจนะ
‎ยูจิ
‎เดี๋ยวสิ ยูจิ อย่าไปเลยน่า
‎ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ
‎ยูจิ
‎ฉันรู้แล้วละ มาริ
‎ยูจิ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
‎คุณอยากให้ฉันทำอะไรล่ะ
‎มาริ ฉันอยากให้เธอมาอยู่กับฉัน ‎และคอยดูไม่ให้ฉันหลับเด็ดขาด
‎ยูจิ
‎อ๊ะ เข้ามาสิ
‎เดี๋ยวฉันไปชงกาแฟให้
‎ฉันชงเองได้
‎งั้นก็เชิญเลย ฉันดื่มกาแฟมาเยอะแล้ว
‎ขอบใจนะ มาริ
‎แล้วตอนนี้อีกตัวตนกำลังทำอะไรอยู่เหรอ
‎หลับอยู่ แต่ฉันจะฝืนต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎มาริ ใช้เทปนี่มัดแขนกับขาฉันไว้ที
‎ทำไมล่ะ
‎เพื่อไม่ให้มันออกมาได้
‎เร็วเข้า
‎แบบนี้ได้ไหม
‎อืม แต่ไม่รู้จะได้ผลหรือเปล่านะ
‎ฉันมาอยู่ด้วยแล้ว ‎ไม่เป็นไรหรอก ทำใจให้สบายเถอะ
‎ยูจิ ตื่นสิ ยูจิ
‎มาริ มาช่วยฉันที
‎เร็วเข้า
‎เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ
‎เธอแกะเทปออกเหรอ
‎ยูจิ เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ
‎อีกตัวตนของฉันในโลกแห่งความฝัน ‎มันคือตัวฉันในด้านที่กลับกัน
‎เรื่องแบบนั้นเป็นไปไม่ได้หรอก บ้าไปแล้ว
‎เป็นไปได้สิ เธอก็เพิ่งเห็นไม่ใช่เหรอ
‎แต่…
‎มันอยู่ข้างในตัวฉันมาจนถึงตอนนี้
‎แต่มันดันค้นพบว่ามีโลกภายนอก
‎ร่างกายมนุษย์ไม่ได้กลวงโบ๋นะ
‎ถ้ากลับด้าน อวัยวะภายในก็ต้องออกมาหมดสิ
‎เรื่องนั้นน่ะ ทางเดียวที่จะอธิบายได้ก็คือ
‎ฉันกลวงโบ๋มาตั้งแต่เกิด
‎หรือไม่ก็ตั้งแต่เสียครอบครัวไป
‎หยุดพูดเถอะ
‎ตอนเด็กๆ ฉันอยากบินได้เหมือนกับนก
‎ฉันลองทำทุกอย่าง ‎เคยเอาปีกมาติดไว้กับแขนด้วย
‎แต่ไม่ว่าจะทำยังไงฉันก็บินไม่ได้
‎ก็เลยคิดว่าอย่างน้อยขอลองในฝันก็ยังดี
‎แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังล้อตัวเองในฝัน
‎บอกว่า "แกบินไม่ได้หรอก"
‎เพิ่งเคยฟังเรื่องนี้เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
‎ความฝันดูเหมือนความจริง ‎มากกว่าโลกแห่งความเป็นจริงซะอีก
‎แต่ถ้าในโลกแห่งความฝัน อะไรก็เป็นไปได้ ‎ทำไมตัวตนนั้นถึงอยากออกมาโลกนี้ล่ะ
‎มันต้องการเธอไง มาริ
‎- หา ‎- ถึงจะเรียกว่ามัน แต่มันก็คือตัวฉันนี่แหละ
‎ฉันก็เลยรู้ดี
‎เป้าหมายของมันก็คือ… มาริ
‎ยูจิ อย่าหลับนะ
‎พอได้แล้วละ ‎ฉันจะขอลาไปโลกแห่งความฝันละนะ
‎ฉันไม่อยากทำให้เธอต้องทุกข์ใจ… อีกแล้ว
‎ยูจิ
‎แต่ฉันไม่ยอมหรอก
‎ฉันจะลากคุณออกมาจากโลกแห่งความฝันเอง
‎ยูจิ ไม่เป็นไรนะ
‎ฉันจะไปกับคุณ
‎คุณฮิราโนะ คุณฮิราโนะ ยูจิ ‎อยู่ในนั้นใช่ไหมครับ
‎ผู้ดูแลตึกจะเปิดประตูเข้าไปแล้วนะครับ
‎พวกเรามีเรื่องอยากจะถามคุณหน่อยครับ
‎เชิญครับ
‎คุณอิการาชิ มาริหายตัวไปครับ
‎กระเป๋านั่นของใครหรือครับ
‎ผู้หญิงคนนั้นน่ะ หาให้ตายก็ไม่เจอหรอก
‎ในโลกแห่งความเป็นจริงนี่
‎โลกแห่งความจริง… หมายความว่ายังไงครับ
‎ตอนนี้เธออยู่ในตัวผมแล้ว
‎หมายความว่ายังไงครับ
‎- หรือว่า… ‎- กินเข้าไปเหรอ
‎เปล่า ผู้หญิงคนนั้นจากไปอยู่ ‎ในโลกแห่งความฝันของผมแล้ว
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์
‎ผมสีดำยาวโผล่ทะลุกำแพงเข้ามา
‎ก็สงสัยอยู่ว่า ‎ทำไมเส้นที่เขียนอยู่บนกำแพงมันดูยึกยือจัง
‎กลายเป็นเส้นผมนี่เอง
‎มันคิดจะทำอะไรกันแน่
‎มันกำลังคืบคลานมาหาฉันเหรอ
‎คงทำอะไรไม่ได้นอกจากพยายามดึงมันออกมา
‎ตอนนั้นแหละที่มันดูเหมือนจะสงบลง