JUNJI ITO MANIAC
Isang taon na mula nang bumalik ako sa Japan at isang taong wala sa bahay.
Iisipin mong magaan ang loob ko, pero kabaligtaran ito.
'Yun ay dahil may ibang tao na nakatira rito habang wala ako.
Hindi lang ito kung sino.
Ito'y ang guro ko sa middle school at pamilya niya.
'Di ako makapaniwala na kailangan kong ipaupa ang bago kong bahay sa tulad niya.
Binalaan ko siya na huwag maglagay ng kahit na thumbtack sa pader.
Pero nakaalis na dapat sila.
Teka. Saan ko inilagay ang susi?
AMAG
Ano'ng amoy 'yon?
Ano'ng lintik na 'to?!
Ano ito?
Bulok na lahat!
Nandiyan ka ba? Kapatid mo ito.
Kuya, ang tagal nating 'di nagkita.
Pumasok ka.
Hindi, gabi na. Uuwi na ako.
Seiji, gusto ko ng paliwanag.
Kuya, 'di ko alam na babalik ka ng Japan nang maaga.
-Walang oras para maglinis. -'Di 'yon ang problema!
Sinadya niya ba ito dahil may alinlangan ako na ipaupa 'to sa kanya?
Ahas na talaga ang tingin ko sa kanya pero 'di ko alam na ganito kasama!
Tingin ko, 'di naman sinadya.
Kung ganoon, ano?
Ang silid-kainan ay napakarumi at ang paliguan ay puro lumot!
Sinadya ito kahit ano pa'ng sabihin mo!
Hindi, kasalanan ko ito.
Ha?
O siya, hahanapin ko ang aso mo.
-Sige. -Hoy!
Seiji!
Pambihira.
Lintik, ang baho.
Rogi?
Rogi, tulad ng guro, si G. Rogi?
Mukhang nagkasunog at natupok ang bahay niya.
Gusto niya mangupahan sa'yo 'gang mapaayos niya ito uli.
Paano niya nalaman na pupunta ako sa ibang bansa?
Baka narinig kung saan.
Tigilan mo ako.
Kagagawa lang ng bahay at ipinadala ako sa ibang bansa.
Doon pa lang, nakakainis na.
Kuya, alam kong ayaw mo sa kanya.
Pero homeroom teacher ko siya. 'Di ako makatanggi.
Sabi niya, aalagaan niya ang aso mo.
Kahit na…
Oo ba 'yon? Ngayong Linggo kung gano'n. Umaasa ako sa'yo.
Hoy! Hindi ako pumayag!
Ang gandang puting bahay. Napakaganda.
Pakiusap, G. Rogi. Pumasok na tayo.
Huy.
Nandito si G. Rogi.
Aba, kumusta.
Gaano katagal na ba? Halos 15 taon?
Naging mahusay kang binata.
Mas kamukha mo na ngayon ang tatay mo.
At ang ganda ng bahay mo.
Ikaw ang pinakamatagumpay sa lahat ng mga estudyante ko.
Wala nang makakapagpasaya pa sa akin.
At saka,
parang panaginip ang makatira sa ganitong tahanan.
Teka, dahan-dahan.
'Di ko sinabing pauupahan ko ito.
Wala na akong oras bago pumunta sa ibang bansa.
'Di ko ito puwedeng paupahan agad-agad.
Kung puwedeng humanap ka na lang ng iba.
Nagtingin-tingin na kami pero walang bakante.
Pabigat na kami sa mga kamag-anak namin.
Sobrang nakakahiya. Iyon ang sitwasyon ko.
Wala na kaming pupuntahan kung 'di mo ipaparenta sa'min.
Nagmamakaawa ako.
Papa, gusto ko rito.
Gusto kong tumira rito. Sige na, Papa.
Ano'ng masasabi mo? Ako'ng bahala sa bahay habang nasa ibang bansa ka.
Nagmamakaawa rin ako.
Seiji!
Ay. Ano'ng problema? Gutom na ba ang bata?
Pakiusap, Akasaka.
Nagmamakaawa ako.
Ano 'tong kakaibang umbok na 'to?
Wala ito rito noon.
Ano'ng nangyayari? May mali sa bahay na ito.
Ha?
Lintik!
Bakit ito nangyayari?!
Nasira na nang tuluyan ang bahay na ito!
Seiji. Ano'ng ginawa ng pamilyang iyon sa bahay ko?
At nasaan na si Rogi ngayon?
Kuya, hindi ko alam.
Umalis sila nang walang pasabi.
'Di ba pinaayos nila bahay nila? Pumunta ka roon.
Pumunta na ako.
Pero 'di nila pinaayos. Sunog pa rin ito.
Ano?
Amag.
Tingnan mo ito, Seiji.
Lumalala ito kada araw.
Tingnan mong maigi. Puno ito ng amag.
'Di ako makagamit ng banyo. Masama talaga dahil sa halumigmig.
Pero mas malala sa ikalawng palapag kahit 'di ito sing-halumigmig tulad dito.
Nakakatakot, nakakatakot talaga.
'Di ka puwedeng manatili rito. Kailangan mo nang umalis dito!
May alam ka, ano?
Ano'ng nangyari habang wala ako?!
Ano'ng kinatatakutan mo?
Wala akong alam. Wala.
Sabihin mo na, Seiji.
Sobrang pareho sila!
Ang ano?
Kamukhang kamukha ng bahay!
Sino?
Ang sanggol!
Malamang ay amag nga, gaya ng sinabi mo.
Mga bagong specie.
Nahawaan nito ang kanilang mga anak.
Kuya, mapanganib ang manatili rito.
Umalis ka na. 'Wag ka manatili rito!
Okay?
Sige. Puwede ba akong makituloy sa'yo saglit?
Oo. Magandang ideya.
Paalam.
Rogi.
Lintik.
Kung iisipin,
nangangati ako.
Ang kati, sobrang kati.
MANIAC
Sabi na't dito kita mahahanap, Mahal.
Koko.
Ano'ng binabasa mo ngayon?
Koko!
Ano 'yon, Goro?
Ano'ng nangyari sa libro na nandito?
Romantikong nobelang Renée ng Hanging Taglamig ni Michel Lannes!
Binabasa ko ito ngayon.
'Wag mo itong kunin nang walang paalam!
Kunin mo ang permiso ko sa susunod, puwede?!
Tungkulin kong protektahan ang koleksyong ito!
Hindi ko kaya ang 'di malaman kung nasaan ang isang libro,
kahit sandali!
-Patawad. -Ibalik mo ang libro.
Mahal, may sandali ka ba?
Oo, saglit.
Patapos na ako.
-Tala-arawan mo? -Oo, para sa araw na ito.
Wala akong araw na nakaligtaan.
Mula nang apat na taon ka?
Puno ito ng habambuhay na alaala.
Hinuhubog ng koleksyon ng libro ang nakaraan ko,
at nirerekord ng tala-arawan ang kasalukuyan.
Nagsusulat ka ba tungkol sa akin?
Oo naman.
Goro, ayos ka lang?
Binangungot ako.
Patuloy na naglalaho ang mga libro.
Wala rito!
Wala ang Renée ng Hanging Taglamig! Saan mo nilagay, Koko?
Ibinalik ko sa estante. Nakita mong ibinalik ko.
Mahalaga kay Mama ang librong 'yon!
Mahirap 'tong palitan! Kailangan ko ang eksaktong kopya!
Gabi na. Hanapin natin bukas.
'Wag kang magpatawa.
Kailangan ko itong hanapin sa bawat estante ngayong gabi!
Wala ang Impyerno ng Tinik ni Tanio Akasabi!
Ito ang pinakanakakatakot na libro sa mundo.
Ang pinakamamahal na libro ni Papa.
Mahal.
Wala na sila. Wala na!
Lintik! Lintik!
PEB. 9 SUMAMA SI MAMA SA IBANG LALAKE.
Mama.
Mama?
Ang mga libro!
Iniiwan ako ng mga libro ko!
TALA-ARAWAN GORO SHIRASAKI
Mahal?
Koko. Nahanap ko ang Renée ng Hanging Taglamig.
Ano?
Nakatayo siya rito, nagdo-doorbell.
May nag-doorbell?
Isang magandang babae.
Naaalala ko sa kanya si Mama.
Pero walang duda, siya si Renée ng Hanging Taglamig.
Pinatunayan niya sa pamamagitan ng pagbigkas ng salita
ng libro mula sa unang kabanata hanggang copyright sa dulo.
Pero bukod sa pagbigkas ng buong libro mula sa alaala, para siyang
may sakit sa pag-iisip.
Goro. Panaginip lang ito.
Hindi ito panaginip. Nakatayo siya riyan.
Tingnan mo.
Si Renée ng Hanging Taglamig.
Goro, ano'ng problema?
Bumalik ito.
Bumalik ang Impyerno ng Tinik!
Ito ang pinakanakakatakot na nobela sa mundo!
Sinubukan kong pigilan!
Pero dumaan ito sa bintana,
at binibigkas ang sinumpang nobelang 'yon sa hindi kaaya-ayang boses.
Ang pinakanakakatakot na nobela!
Mahal, dapat ka na talagang magpatingin sa duktor.
Hindi na kailangan, Koko.
May naisip ako.
Babalik ito. Sigurado ako.
"Inaalay ko ang sinumpang prosa na ito sa sinumpa."
"Prologo: Agdurum gu shauemek."
"Ang madugong pangyayaring 'yon ay sumindak sa buong mundo,
at ang masamang palatandaan na lumitaw sa aking retina ay kumalat sa utak ko."
-"Malinaw, ang pasukan sa impyerno ay…" -Mahal?
Goro?
"Siguro 'yon ang gumugulo sa isip ko."
"At ang nakakasuklam na pagbabago sa katawan ko
ay walang iba kundi gawa ng impiyerno."
"Ang kakatwang curettage na ginawa ng sinumpang siruhano noong 1955
ang lalong nagtulak sa akin sa bingit ng kabaliwan."
"Ang huling kabanata."
"Samota."
"Yafedra…"
Wala na ang Impyerno ng Tinik.
Akin ang tagumpay.
Magiging maayos ang lahat.
Si Renée ay…
Wala na ang Renée ng Hanging Taglamig!
Wala akong nagawa.
Habang nakikinig ako sa pagbigkas niya, nakabisado ko ito nang buo!
'Di na siya muling babalik sa harap ko.
Mas mabuti pa kung 'di siya kailanman nagpakita
kaysa magdusa nang ganito!
Kaya nagdesisyon na ako.
Tatanggapin ko itong lahat sa loob ko!
Kung ang paghihiwalay ay paghihirap at kalungkutan,
itatago ko ang bawat libro sa utak ko!
Mahal.
Nagmamakaawa ako. Tumigil ka.
'Wag mo akong guluhin. Kaunti na lang ang natitira.
Pero wala nang espasyo sa utak ko.
Makakabisado ko ba silang lahat?
O sasabog na ang isip ko?
Itatago ko ba ang napakaraming impormasyon
para mawala ang sarili kong mga alaala?
"Nakakita ako ng tsansa kaya't itinago ko ang rekorder sa bag niya
para irekord panloloko sa akin."
"Unang Kabanata: Pagkikita."
"Ang pag-ibig ni Renée ay panandalian gaya ng pagbagsak ng niyebe sa nayon,
at agad itong naglaho."
TALA-ARAWAN GORO SHIRASAKI
Mahal?
Nandiyan ka pala…
Renée.
TALA-ARAWAN GORO SHIRASAKI
SHOGO SHIRASAKI
"…isa pa: asaltite dogramos afrodina."
"Naramdaman ko ang pagbabago sa katawan at isip ko."
"Naging malinaw sa paningin ko ang mga pagbabago."
"Nagniningning ang buong mundo habang papunta nasa dilim."
"Ang mundo ay nagpatuloy magpakailanman pero roon pa rin nagtatapos."
"Katulad ng urna…"
RENÉE NG HANGING TAGLAMIG IMPYERNO NG TINIK
DAHON NG MAPLE NI KOKO
"Napagtanto ko 'yon sa paglalakbay ko sa impyerno."
"Sa madaling salita, ang impyerno ang pasukan sa langit,
gaya ng langit ang pasukan sa impyerno."
PANGITAIN SA SILID-AKLATAN
"Sigaw, mga taga-impyerno! Hanggang masira mga lalamunan n'yo!"
Tagapagsalin ng Subtitle: Maria Quintana
Makinig kang mabuti sa mga nakatayong lapida,
sa napakaraming lapida.
Maski ako ay naririnig ang mga boses na nag-uusap.
Kung naririnig ko sila, ibig sabihin naririnig mo rin sila.
Pero alang-alang sa mga hindi nakakarinig, kailangan kong turuan ang mga insekto.