‎(จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น)
‎อากาศก็ดี รถก็วิ่งฉิว รู้สึกดีสุดๆ
‎แหม พี่ ดีใจที่จะได้เจออิสึมิละสิ
‎พูดอะไรน่ะ คาโอรุ
‎เพราะพี่เป็นห่วงน้องสาวผู้น่ารัก ‎ถึงได้ตามมาด้วยต่างหากล่ะ
‎ใช่เหรอ
‎แต่พอหนูบอกอิสึมิว่าพี่จะมาด้วย ‎ก็ดูเหมือนว่าจะดีใจน่าดู
‎จริงเหรอ
‎- อะไรเล่า ‎- เปล่า
‎นี่ พี่ เพิ่งได้ใบขับขี่มาเองนะ อย่าขับเร็วนักสิ
‎ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎(เมืองแห่งป้ายสุสาน)
‎ไกลจริงๆ ด้วยเนอะ
‎พี่ พักกันก่อนเหอะ
‎ไม่เป็นไรหรอก แต่แน่ใจนะว่ามาถูกทาง
‎อืม… ถูกมั้ง…
‎- ไหน เอาแผนที่มาดูซิ ‎- เดี๋ยวสิ
‎หัดอ่านแผนที่ให้เป็นซะบ้าง
‎พี่ ระวัง!
‎(ระวังดินถล่ม)
‎แย่แล้ว
‎นี่คุณ แข็งใจไว้นะ
‎แย่แล้วแบบนี้
‎พี่…
‎มาช่วยอุ้มขึ้นรถที ‎ต้องรีบพาไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด
‎คาโอรุ
‎อะ… อือ
‎แย่แล้ว หน้าบวมหมดเลย
‎พี่ จับชีพจรไม่เจอแล้ว ‎รีบไปโรงพยาบาลเร็วเข้า
‎พี่
‎ตายแล้วเหรอ
‎เดี๋ยวขับผ่านเมืองแล้วหาที่เหมาะๆ
‎ภูเขาก็ดีนะ
‎อะไรน่ะ
‎เหมือนป้ายหลุมศพเลย
‎ทำไมถึงมีป้ายหลุมศพอยู่กลางถนนล่ะเนี่ย
‎อะไรกันน่ะ
‎ไม่ได้การแล้ว ต้องวกกลับไปทางอื่น
‎บ้าเอ๊ย ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย
‎โห ชนแรงเลยนะนั่น
‎ป้ายหลุมศพหักครึ่งเลย
‎ป้ายหลุมศพเหรอ
‎มาจากที่อื่นสินะ
‎อะ… ครับ
‎คงต้องใช้แม่แรงยกรถแล้วละ
‎มัวรออะไรอยู่ รีบเอาแม่แรงออกมาสิ
‎เก็บไว้ท้ายรถใช่ไหม
‎เดี๋ยวพวกเราช่วยเอง
‎เอ่อ… ครับ
‎แบบนี้มันลางไม่ดีเลยนะ
‎- หวังว่าจะไม่โดนคำสาปเนอะ ‎- นั่นสิ
‎- ไม่โดนหรอกน่า ‎- รีบๆ ทำให้เสร็จกันดีกว่า
‎ขอบคุณที่ช่วยนะครับ
‎ก็มันอยู่ซะกลางถนนแบบนั้น
‎ถึงจะชนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
‎เมื่อกี้คุณบอกว่ามันเป็นป้ายหลุมศพ
‎ใช่
‎เมื่อก่อนมีแต่ป้ายหลุมศพ ‎ของคนที่ตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์
‎แต่เดี๋ยวนี้มีป้ายหลุมศพอื่นๆ โผล่มาด้วย
‎แต่ทำไมถึงมาอยู่กลางถนนแบบนี้ล่ะครับ
‎เพราะเป็นจุดที่มีคนตายไง
‎ตายบนถนนงั้นเหรอฮะ
‎อ้าว นี่พวกเธอมาที่เมืองนี้ ‎โดยที่ไม่รู้อะไรเลยงั้นเหรอ
‎ถ้าถามว่าพวกเราไปไหนมาไหนกันยังไง
‎ก็เลี่ยงไปใช้ถนนรองไงล่ะ
‎บางที่มีป้ายแค่ไม่กี่อัน
‎คาโอรุจัง
‎เห็นว่ามาช้าก็เลยเป็นห่วงน่ะ
‎อิสึมิ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎อ้าว อิสึมิจังรู้จักสองคนนี้ด้วยเหรอ
‎ค่ะ ช่วงนี้ปิดเทอมฤดูร้อน ‎ก็เลยมาเยี่ยมที่บ้านน่ะค่ะ
‎งั้นก็พาเที่ยวให้คุ้มนะ
‎ถึงจะไม่ค่อยมีอะไรดูก็เหอะ
‎คงตกใจกันน่าดูเลยสินะ
‎ทีแรกฉันก็ตกใจเหมือนกัน ‎ไม่อยากเชื่อว่าจะมีป้ายหลุมศพอยู่บนถนน
‎แต่ก็ชินแล้วละ
‎อ้อ เกือบลืมแน่ะ ดูนี่สิ
‎ป้ายหลุมศพของคนที่เคยอยู่บ้านหลังนี้
‎เสียชีวิตอยู่ที่นี่น่ะ
‎แต่ฉันไม่ชอบให้มีหลุมศพอยู่ในบ้านเลย
‎คนเมืองนี้เอาป้ายหลุมศพ ‎ไปไว้ทุกที่ที่มีคนตายเลยเหรอ
‎อืม จะว่าอย่างนั้นก็คงได้
‎ทั้งสองคนดูสีหน้าไม่ค่อยดีกันเลยนะ
‎ไม่หรอก นั่งรถมาไกลก็เลยเพลียน่ะ
‎เนอะ คาโอรุ
‎อื้ม…
‎ยังพอมีเวลาก่อนจะกินมื้อเย็น ‎เดี๋ยวฉันพาดูเมืองก็แล้วกันนะ
‎จะได้สดชื่นขึ้นไง ดีไหม
‎ก็ดีนะ ไปสิ
‎มีหลุมศพอยู่ทั่วไปหมดเลย
‎พวกเราพยายามให้คนมาตายนอกบ้าน
‎พอใกล้ตายก็จะพามาไว้ตรงที่ว่าง
‎เหรอ เป็นประเพณีที่แปลกจังนะ
‎ที่คนเอาป้ายหลุมศพมาไว้ตรงที่ที่มีคนตายแบบนี้ ‎มันมีหมายความว่ายังไงหรือเปล่า
‎- ช่วยไม่ได้หรอก ‎- หมายความว่าไง
‎ไม่มีความหมายอะไร มันก็เป็นแบบนี้แหละ
‎- เร็วเข้า ‎- ค่ะ
‎ต้องรีบเอาไปก่อนที่จะหมดลม
‎เร็วๆ เร็วเข้า
‎ค่อยๆ วางนะ
‎อะไรกันน่ะ
‎คนไข้ที่กำลังจะตาย
‎ถ้าไม่ทำแบบนี้ ป้ายหลุมศพคงท่วมโรงพยาบาล
‎ก็เลยพาออกมาข้างนอก
‎คนที่กำลังจะตายก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ
‎คงดูโหดร้ายใช่ไหมล่ะ
‎น่าสงสารจัง คงจะโดนรถชนแน่เลย
‎เอาไปฝังกันเถอะ
‎คุณสึโยชิ อย่าไปจับมันนะ
‎หา
‎ถ้าโดนตัวเข้า แมวตัวนั้นจะไปสู่สุขคติไม่ได้
‎ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ
‎พอผ่านไปสักพัก ป้ายหลุมศพก็จะโผล่ขึ้นมา
‎ป้ายหลุมศพเหรอ
‎คาโอรุจัง
‎กลุ้มใจเรื่องอะไรอยู่หรือเปล่า
‎เมืองนี้คงจะทำให้รู้สึกสับสนน่ะ
‎เหรอ ขอโทษด้วยนะ
‎เมืองนี้คงแปลกเกินไปสินะ
‎เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
‎คือว่า ระหว่างทางที่มา ฉันเมารถน่ะ
‎ก็เลยยังรู้สึกคลื่นไส้อยู่
‎อย่างนั้นเองหรอกเหรอ
‎ฉันไม่ทันได้สังเกตเลย ขอโทษนะ
‎ไม่เป็นไร
‎เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองแหละ
‎แต่ฉันว่าเธอพักสักหน่อยดีกว่านะ
‎กลับบ้านกันเถอะ
‎อืม
‎เพราะอย่างนี้นี่เองป้ายหลุมศพถึงมีหลายขนาด
‎ป้ายเล็กๆ เป็นของพวกหมากับแมวสินะ
‎ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตก็จะมีป้ายหลุมศพทั้งนั้น
‎อิสึมิ เข้าไปละนะ
‎ดื่มอะไรเย็นๆ กันก่อนจ้ะ
‎ขอบคุณนะคะ แม่
‎คาโอรุจัง ไหวไหมจ๊ะ
‎ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
‎เหรอจ๊ะ โล่งอกไปที
‎นี่ อิสึมิ อายูมิยังไม่กลับอีกเหรอ
‎นั่นสิ เห็นเมื่อเช้าบอกว่าจะขึ้นไปบนภูเขา ‎จนป่านนี้ยังไม่เห็นเลย
‎แปลกจัง ไม่รู้ไปเถลไถลอยู่ที่ไหน
‎อายูมินี่ใครเหรอ
‎น้องสาวของฉันเอง
‎เหรอ
‎อายูมิจังสบายดีไหม
‎ก็ยังก๋ากั่นอยู่เหมือนเดิมจนพวกฉันหมดปัญญาแล้ว
‎อายูมิยังไม่กลับบ้านงั้นเหรอ
‎เห็นบอกว่าจะขึ้นไปบนภูเขาเมื่อเช้านี้
‎หลงป่าหรือเปล่านะ หรือว่าโดนลักพาตัว
‎เรื่องแบบนั้น…
‎แม่ โทรหาตำรวจเลย
‎อะ… ค่ะ
‎พ่อ…
‎ไม่เป็นไรหรอก ‎เดี๋ยวพ่อออกไปตามหาน้องข้างนอกนะ
‎งั้นหนูไปด้วย
‎ไม่ได้ มันอันตรายเกินไป
‎รออยู่ที่นี่กับแม่นั่นแหละ
‎คาโอรุ
‎อายูมิจังหน้าตาเป็นยังไง
‎เตี้ยกว่าหนูนิดหน่อย รูปร่างผอมเพรียว
‎แล้วผมล่ะ
‎ไว้ผมยาว
‎ชอบถักเปีย
‎หรือว่าผู้หญิงที่อยู่ท้ายรถ…
‎ยัยบ้าเอ๊ย
‎งั้นเธอก็ต้องจำหน้าได้ตั้งแต่แรกสิ
‎แต่หน้าบวมมากก็เลยดูไม่ออกนี่นา
‎งั้นก็พยายามทำตัวให้ปกติเข้าไว้
‎คุณมุราคามิ อายูมิ อายุ 15 ปี
‎สวมเสื้อลายทางกับกางเกงขาสั้นสีขาว
‎สวมสร้อยข้อมือห้อยกระดิ่ง
‎ขอโทษนะ
‎อุตส่าห์มาที่นี่เพื่อเที่ยวอย่างสนุกแท้ๆ
‎ไม่หรอก พวกเราเองก็เป็นห่วงเหมือนกัน
‎แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ อิสึมิจัง
‎อายูมิจังคงปลอดภัยอยู่ที่ไหนสักที่
‎อายูมิจัง!
‎- อายูมิจัง! ‎- อายูมิ!
‎หาดูทั่วแล้วก็ยังไม่เจอ ‎อาจจะไม่ได้อยู่บนภูเขาก็ได้
‎หรือจะตกลงไปในบ่อน้ำเก่านั่นนะ
‎ถ้าตกลงไปจริงๆ ละก็ไม่รอดแน่
‎งั้นไปดูกันเถอะ
‎บ่อน้ำเก่าเหรอ
‎ว่าไงล่ะ เห็นอะไรบ้างไหม
‎ไม่ มองไม่เห็นอะไรเลย
‎บ่อนี่มันลึกขนาดนั้นเลยเหรอฮะ
‎ใช่
‎ไม่รู้ใครมาขุดไว้ แต่ลึกมากเลยละ
‎ถ้าตกลงไปคงไม่มีใครหาเจอแน่
‎พวกเธอคงไม่ใช่คนแถวนี้สินะ
‎ว่ากันว่าตั้งแต่สมัยก่อน
‎ศพของคนที่ไปสู่สุขคติไม่ได้จะถูกโยนลงในบ่อนี่
‎คนที่ไปสู่สุขคติไม่ได้เหรอครับ
‎เมื่อวานมีคนตายที่โรงพยาบาล ‎พวกเธอไปดูเอาสิ
‎ไปเห็นกับตาก็จะรู้เอง
‎พี่ ทำยังไงกันดี
‎พวกเราเป็นคนฆ่าอายูมิจังนะ
‎รู้แล้วน่า
‎แล้วยังซ่อนศพไว้ท้ายรถอีก
‎ก็บอกว่ารู้แล้วไง
‎พี่ถึงกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี
‎แล้วจะทำยังไงล่ะ
‎เธอก็หัดคิดซะบ้างสิ
‎แต่ห้ามบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด
‎เขาได้ไปสู่สุขคติเพราะคุณแท้ๆ
‎โล่งอกไปทีนะครับ
‎โชคดีที่อยู่เฝ้าทั้งคืนนะคะ
‎ถ้ามีใครมายุ่งกับศพคงจะแย่น่าดู
‎แต่ทุกอย่างก็เกิดขึ้นอย่างลงตัว
‎กลายเป็นหินทันเวลาพอดี
‎พรุ่งนี้คงกลายเป็นป้ายหลุมศพที่สมบูรณ์แบบ
‎นี่มัน…
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎กลายเป็นหินงั้นเหรอ
‎เฮ้ย นี่เธอ
‎ห้ามแตะต้องนะ ยังไม่เสร็จสิ้นกระบวนการ
‎พี่… นี่พวกเราฝันไปใช่ไหม
‎ฝันร้าย
‎อยากให้เป็นแค่ฝันจัง
‎อยากให้เป็นแค่ฝัน
‎พี่
‎เอ่อ รถเป็นอะไรเหรอ
‎เปล่า ไม่มีอะไร
‎เมื่อกี้ไปบ่อน้ำเก่าที่ศาลเจ้ามา แต่ก็ไม่เจออะไร
‎ขอโทษที่ต้องรบกวนให้ช่วยตามหาอายูมินะคะ
‎แล้วบนภูเขาล่ะ
‎มีคนเจอรอยเบรกอยู่ที่ถนนบนภูเขา
‎ไม่ไกลจากตรงนั้นก็พบรอยเลือด ‎แล้วก็เศษสีจากตัวถังรถตกอยู่
‎ตอนนี้ตำรวจกำลังสืบสวนอยู่ค่ะ
‎เหรอ แต่คงไม่คิดว่า ‎อายูมิจังจะถูกรถชนหรอก ใช่ไหม
‎ฉันก็หวังว่าจะไม่เป็นแบบนั้น
‎ทั้งสองคนไปพักข้างในก่อนเถอะ
‎ฉันมีธุระต้องไปทำ ขอตัวก่อนนะ
‎พี่
‎บนเบาะมีคราบเลือดอยู่
‎อิสึมิต้องเห็นแล้วแน่เลย
‎อ๊ะ ซวยแล้ว ไม่ทันเห็นเลย
‎ทำไงดีล่ะ พี่
‎ใจเย็นไว้
‎แต่มีเศษสีรถตกอยู่ ตำรวจกำลังตามสืบอยู่ด้วย
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎หนูจะอกแตกตายอยู่แล้วนะ
‎ใจเย็นๆ ก่อนสิ คาโอรุ
‎ใจเย็นๆ
‎ถ้าเกิดว่า… อายูมิตายจริงๆ
‎แล้วศพถูกเคลื่อนย้ายไปเรื่อยๆ
‎อายูมิจะไม่กลายเป็นป้ายหลุมศพ
‎ไม่กลายเป็นป้ายหลุมศพเหรอ
‎ฉันเคยเห็นศพ ‎ที่ไม่สามารถกลายเป็นป้ายหลุมศพได้
‎ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้เลย ‎นอกจากเอาไปโยนทิ้งในบ่อน้ำนั่น
‎คาโอรุจัง คุณสึโยชิ
‎ระหว่างทางมาที่นี่ ‎ไม่เห็นอะไรผิดปกติบ้างเลยเหรอ
‎อิสึมิ เอ่อ… คือว่า…
‎คาโอรุ
‎อิสึมิจัง
‎เราไม่รู้เลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นตอนที่เรามา
‎ถ้าอยู่ต่อคงเป็นการรบกวนแน่ๆ ‎เพราะงั้นเดี๋ยวพวกเรากลับคืนนี้ดีกว่า
‎พี่ ไม่มีประโยชน์หรอก
‎ถึงหนีไปก็ไม่มีประโยชน์
‎พี่คิดอะไรออกแล้ว
‎ขอแค่ไม่มีหลักฐานก็พอ…
‎ที่นี่มัน…
‎พี่คิดจะทำอะไรน่ะ
‎ถ้าทิ้งลงไปในบ่อน้ำนั่นละก็หาไม่เจอแน่
‎พี่…
‎แต่ปัญหาก็คือจู่ๆ รถก็หนักขึ้นมา
‎ถ้าไม่เหยียบคันเร่งเต็มแรงก็แทบจะไม่ขยับ
‎เมื่อวานยังไม่เป็นแบบนี้เลย
‎เป็นอะไรไปล่ะ
‎ไม่รู้เหมือนกัน รีบๆ เอาศพไปทิ้งกันดีกว่า
‎ศพไม่ไปสู่สุขคติเป็นแบบนี้เองเหรอเนี่ย
‎พี่…
‎คาโอรุ มาช่วยที
‎- หนูไม่กล้าจับ ‎- เร็วเข้า
‎ทำไมหนักอย่างนี้นะ
‎ขยะแขยงจังเลย
‎อดทนอีกหน่อย
‎ไม่ไหวแล้ว
‎อีกนิดเดียว
‎จบสิ้นกันซะที
‎ยังไม่จบหรอก
‎ฝันร้ายจะยังคงดำเนินต่อไป
‎ตั้งแต่นี้ไปจนถึงวันที่เราตาย
‎- โอ๊ย ‎- เป็นอะไร
‎สงสัยจะโดนตรงที่แหลมๆ บาดเข้า
‎เสียงอะไรน่ะ
‎พี่!
‎มันนี่แหละ มันคือคนที่ขับรถชนหนูตาย
‎ผู้ชายคนนี้แหละ!
‎โยชิคาว่า สึโยชิ!
‎- หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ‎- โยชิคาว่า สึโยชิ!
‎บอกให้หยุด!
‎พี่ พี่!
‎พี่ เป็นอะไรไปน่ะ
‎คาโอรุ
‎ป… เปล่า
‎ไปกันเถอะ
‎ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎(จดหมายลาตาย)
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์
‎วันนี้พวกแมลงอยากบอกพวกคุณว่า…
‎"มีหลายชั้น… มีหลายชั้นอยู่ที่ก้นทะเล"
‎แมลงแพร่พันธุ์เต็มหน้าแผ่นกระดาษ
‎กรีดร้องกันระงมจนจับความแทบไม่ได้
‎มีกระดาษสามแผ่นใหญ่
‎มีไม้หลายชิ้นทิ่มแทงขึ้นมาจากข้างล่าง
‎ตรงนี้เองที่พวกแมลงมันเข้ามา แย่ชะมัด