‎(จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น)
‎ขวา หรือว่าซ้าย
‎ตรงนี้ หรือว่าตรงนั้น
‎ฉันจะไปทางไหนดี
‎ฉันควรทำยังไงดี
‎ควรจะเดิน หรือควรจะวิ่ง
‎ควรจะนั่ง หรือควรจะยืน
‎หัวเราะดีไหม
‎หรือควรจะโกรธ หรือร้องไห้
‎ตื่นดีไหม หรือไปนอนดี
‎กระพริบตาดีไหม หายใจดีไหม
‎ฉันควรทำยังไงดี
‎ฉันเห็นประกาศตำแหน่งงานก็เลยมาสัมภาษณ์ค่ะ
‎ฉันชื่ออุชิดะ มิตสึค่ะ
‎(หญิงกระซิบ)
‎รู้ใช่ไหมครับว่างานนี้ต้องทำอะไรบ้าง
‎ค่ะ
‎คนดูแลทุกคนที่เราเคยจ้างมา ทำแป๊บเดียวก็ออก
‎คงทนตอบคำถามของมายูมิตลอดเวลาไม่ได้
‎ลองไปพบลูกสาวผมดูก่อน ‎แล้วค่อยตัดสินใจดีไหมครับ
‎ฉันควรทำยังไงดี
‎ยืนดีไหม หรือว่านั่งดี
‎หรือจะนอนลง
‎นอนหงาย หรือว่านอนคว่ำล่ะ
‎- มายูมิ นั่งลงก่อนเถอะ ‎- นั่งยังไงล่ะ
‎นั่งบนเก้าอี้ หรือว่านั่งบนพื้น
‎นั่งคุกเข่า นั่งขัดสมาธิ หรือว่านั่งกอดเข่า
‎นี่ ฉันควรทำยังไงดี
‎เป็นแบบนี้แหละครับ รบกวนช่วยเธอด้วยนะครับ
‎อ๋อ ค่ะ
‎นี่ ฉันควรทำยังไงดี
‎คุณมายูมิ ไปนั่งบนเตียงเถอะ
‎บนเตียงเหรอ แล้วต้องนั่งยังไง
‎นั่งคุกเข่าหรือว่านั่งขัดสมาธิ
‎นั่งบนขอบเตียง เหมือนเวลาหย่อนก้นนั่งบนเก้าอี้
‎เอาละ ทีนี้ก็เอามือออกมาจากกำแพงซะ
‎แล้วก็เดินไปที่เตียง
‎ค่อยๆ หย่อนก้นลง นั่นแหละ
‎นั่งเสร็จแล้ว แล้วทำยังไงต่อล่ะ
‎ต่อเลยครับ
‎งั้นก็หายใจเข้าลึกๆ จนกว่าจะรู้สึกสงบ
‎แล้วทำยังไงต่อ
‎นั่นผู้ดูแลคนใหม่เหรอครับ
‎ใช่ เพิ่งมาทำงานวันแรก
‎แต่ก็ดูท่าทางไม่ตกใจกับอาการของมายูมิ
‎แถมยังออกคำสั่งได้ตลอด
‎น่าทึ่งมากเลยละ
‎ถ้าอยู่ได้นานกว่าคนอื่นก็คงจะดีสินะครับ
‎อืม
‎นอนลงแล้ว
‎แล้วทีนี้ต้องทำยังไงต่อล่ะ
‎หลับตาลงซะ
‎หายใจช้าๆ
‎คุณอุชิดะ ทำงานวันแรก ‎คงลำบากน่าดูเลยสินะครับ
‎แต่ดูเหมือนคุณจะช่วยให้มายูมิสงบอยู่ได้ทั้งวัน
‎พรุ่งนี้ขอรบกวนคุณอีกได้ไหมครับ
‎ค่ะ ถ้างั้นพรุ่งนี้ฉันจะมาตอนแปดโมงเช้า
‎นี่ก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว ‎ไม่มีใครเคยอยู่นานขนาดนี้มาก่อนเลย
‎แถมยังไม่เคยแสดงอาการเกียจคร้าน
‎สภาพจิตใจของมายูมิก็ดูสงบดีมาก
‎โชคดีที่ได้คนดีๆ ซะทีนะครับ ท่านประธาน
‎คำสั่งของเธอมีความละเอียดและชัดเจน
‎เพราะแบบนี้ มายูมิถึงสามารถทำ ‎ในสิ่งที่ไม่เคยทำได้มาก่อน
‎แน่นอนว่าเธอต้องคอยอยู่ข้างๆ มายูมิตลอดเวลา
‎ฉันทึ่งมากที่อุชิดะ มิตสึ ‎สามารถอดทนทำงานที่ยากขนาดนี้ได้
‎แต่จะว่าไป เธอก็มีความน่ากลัวอยู่เหมือนกัน
‎การที่เธอสามารถอดทนกับอาการของมายูมิได้
‎มันก็ออกจะแปลกอยู่
‎แถมยังไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับตัวเธอสักเท่าไร
‎นายช่วยไปตรวจสอบประวัติของเธอทีสิ
‎รับทราบครับ
‎ขอบคุณมากเลยนะ
‎วันนี้ก็ทำได้ดีมาก
‎ถ้างั้นพรุ่งนี้ฉันจะมาตอนแปดโมงเช้านะคะ
‎คุณมิตสึ พรุ่งนี้หยุดพักสักวันก็ได้ครับ
‎ถ้าโหมงานแบบนี้ ระวังสุขภาพจะแย่เอานะ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎ฉันรู้สึกว่างานนี้จะช่วยให้ฉัน ‎กลับไปเป็นตัวของตัวเองได้อีกครั้ง
‎ถ้าลูกสาวของท่านประธานมีความสุข ‎ฉันก็มีความสุขไปด้วย
‎งั้นเหรอ อย่าหักโหมเกินไปจะดีกว่านะ
‎ผมไม่ได้อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณ
‎แต่… รอยช้ำบนหน้าเกิดจากอะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
‎ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‎แล้วหลังจากนั้น คุณมิตสึเป็นยังไงบ้างครับ
‎อืม… ก็ดูจะเกินกว่าคำว่าแปลกนิดๆ ไปแล้วละ
‎นี่ก็ผ่านมาสองเดือนแล้ว ‎ผลงานของมิตสึถือว่าเกินกว่าคำว่าปกติไปมาก
‎ทุกครั้งที่ฉันยืนดู ฉันก็รู้สึกขนลุก
‎หมายความว่าไงหรือครับ
‎มิตสึโหมทำงานจนโทรม ‎แต่เธอทำงานได้อย่างไร้ที่ติ
‎ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่ดูเหมือนว่า ‎เธอจะเป็นตัวนำความโชคดีมาให้มายูมิ
‎โชคดีเหรอครับ
‎ใช่ อย่างเรื่องการตัดสินใจง่ายๆ ‎ในชีวิตประจำวัน
‎อย่างเช่นควรจะทาแยมหรือทาเนยบนขนมปังดี
‎จะใส่ดอกไม้ในแจกันสองดอกหรือสามดอกดี
‎ผลของการตัดสินใจในเรื่องเหล่านั้น
‎ส่งผลดีต่อมายูมิทั้งนั้นเลย
‎หยิบมีดกับส้อมขึ้นมา
‎เพราะแบบนี้ มายูมิเลยดูมีความสุข
‎พูดง่ายๆ ก็คือกรอบความคิดมีการพัฒนาสินะครับ
‎ไม่ใช่ เธอนำโชคมาให้มายูมิจริงๆ
‎ดูอย่างเมื่อวันก่อน มีรถบรรทุกเสียหลัก
‎พุ่งขึ้นมาบนฟุตบาทที่สองคนนั้น ‎มักจะไปเดินเล่นเวลานั้นพอดี
‎พอคิดแล้วก็ขนลุกเลยละ
‎มิตสึเปรียบเสมือนเทพีนำโชคของพวกฉันจริงๆ
‎โฮ่…
‎นายคงไม่เชื่อที่ฉันพูดใช่ไหมล่ะ
‎แต่พอมองดูมิตสึตอนนี้…
‎พ่อคะ ขอหนูเข้าไปได้ไหมคะ
‎อ้าว มายูมิ เข้ามาสิ
‎เข้าไปข้างในแล้วเดินไปหาคุณพ่อ
‎เอาดอกไม้ให้คุณพ่อ
‎พ่อคะ ดอกไม้บานสวยสะพรั่งเลย ‎หนูเอามาให้พ่อค่ะ
‎งั้นเหรอ ขอบใจมากนะ
‎ดอกไม้นี้จะต้องนำโชคดีมาให้พ่อแน่ๆ
‎ทีนี้ก็กลับไปที่ห้องตัวเองแล้วไปดื่มชา
‎จั๊กจี้
‎- งั้นไปก่อนนะคะ พ่อ ‎- จ้ะ
‎เดินไปที่ประตู
‎ใช่ เดินตรงไปเลย
‎เป็นไงล่ะ
‎นี่ครับ ท่านประธาน ‎ผมไปสืบประวัติของอุชิดะ มิตสึมาให้แล้วครับ
‎ลืมไปแล้วนะเนี่ย ว่าไงบ้างล่ะ
‎ข้อแรก
‎อุชิดะ มิตสึยังไม่แต่งงาน ‎แต่ดูเหมือนว่าจะอาศัยอยู่กับผู้ชาย
‎ชื่ออากะ เรียวอิจิ
‎เขาไม่ได้ทำงานและอาศัยอยู่ที่ ‎อะพาร์ตเมนต์ของมิตสึฟรีๆ
‎ก็คือแมงดานั่นแหละครับ
‎เรื่องที่มาทำงานเป็นคนดูแลคุณหนู
‎ก็ดูเหมือนว่าอากะจะบังคับให้มิตสึมาทำ ‎เพราะได้เงินดี
‎อย่างนี้เองเหรอ มิน่าล่ะ ‎มิตสึถึงได้พยายามทำงานอย่างหนัก
‎แปลกจังเลยแฮะ
‎ตอนทำงาน เธอสามารถออกคำสั่ง ‎ที่ละเอียดและชาญฉลาดกับมายูมิ
‎แต่พออยู่ที่บ้านกลับโดนข่มเหงรังแกงั้นหรือนี่
‎แต่ท่านประธานครับ ‎เราจะนิ่งดูดายกับปัญหานี้ไม่ได้นะครับ
‎แต่เราควรที่จะเข้าไปยุ่งกับ ‎เรื่องส่วนตัวของเธองั้นหรือ
‎เอ๊ะ
‎ถ้าเราช่วยจัดการให้แมงดา ‎ออกไปจากชีวิตของมิตสึ
‎นายคิดว่าเธอจะทุ่มเท ‎กับการดูแลมายูมิต่อไปงั้นหรือ
‎ฉันว่าปล่อยไปแบบนี้แหละ ดีแล้ว
‎หรือนายคิดว่าไง
‎นี่ คุณมิตสึ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎หรือไม่ควรถาม
‎ถามได้
‎ฉันจะสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเองไหม
‎อยู่ด้วยตัวเองได้อยู่แล้ว
‎จริงเหรอ งั้นฉันควรดีใจไหม
‎หรือควรจะเสียใจดี
‎ไม่ต้องเสียใจหรอก เพราะถึงยังไง…
‎ว่าไงนะ
‎ดูเหมือนว่าคุณมิตสึจะได้รับบาดเจ็บ ‎จนถึงแก่ชีวิตครับ
‎หมอบอกว่าสุขภาพของเธอย่ำแย่มาก
‎อยู่ในสภาพที่จะสามารถตายได้ทุกเมื่อ
‎ขณะนี้กำลังประกาศตามล่าตัวอากะ ‎ในฐานะผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรม
‎แต่ก็ยังลอยนวลอยู่
‎ถ้าไม่มีมิตสึ…
‎แล้วมายูมิจะเป็นยังไงล่ะ
‎จั๊กจี้
‎แล้วไงต่อ
‎แล้วทำยังไงต่อ
‎แบบนี้เหรอ
‎แบบนี้ใช่ไหม
‎แรงกว่านี้เหรอ แบบนี้เหรอ
‎(ปลอดภัยไว้ก่อน)
‎มา… มายูมิ
‎พ่อคะ หนูกลับมาแล้ว
‎มายูมิ… เลือดนั่น…
‎หนูฆ่าเขาแล้วค่ะ
‎อากะน่ะ
‎เธอบอกให้หนูฆ่าเขา
‎คุณมิตสึน่ะ
‎ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป
‎(ประสาทหลอน)
‎ตายจริง ลูกแมวน้อยน่ารัก
‎แม่ไปไหนซะล่ะ
‎กลับมาแล้ว
‎สวัสดีฮะ พ่อ
‎โอ๊ะ แมวใครล่ะนั่น
‎ซายูริไปเจอเข้าน่ะครับ
‎มันตามหนูมาค่ะ
‎ขอเลี้ยงไว้ได้ไหมคะ
‎ได้ใช่ไหมฮะ พ่อ
‎ช่วยไม่ได้นี่นะ อุตส่าห์พามาถึงที่นี่แล้ว
‎- เย่ ‎- ไชโย
‎- แล้วจะตั้งชื่อว่าไง ‎- คิดไว้แล้วละ ชื่อ "โคร่อน"
‎(สัตว์เลี้ยงแสนรักของโซอิจิ)
‎ว่าไงๆ น้องเหมียว เมี้ยวๆ
‎มาสิๆ มานี่มา การ่อน
‎เป็นไง ชอบไหมล่ะ
‎ถ้าเมินท่านโซอิจิก็ต้องโดนแบบนี้แหละ
‎โซอิจิ
‎(น้ำยาล้างแผล ‎เบนเซโธเนียม)
‎โดนข่วนเป็นแผลลึกเลยนะเนี่ย
‎กรรมตามสนองนั่นแหละ
‎แบบนั้นมันทรมานสัตว์ ห้ามทำอีกนะ
‎แม่ฮะ ผมละเป็นห่วงจริงๆ
‎เคยได้ยินว่าพวกที่ชอบทรมานสัตว์บางคน ‎โตขึ้นไปก่อเหตุอาชญากรรมร้ายแรง
‎โซอิจิมันไม่เป็นไรแน่นะฮะ
‎คงไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกน่า
‎ที่โซอิจิทำตัวแบบนี้ก็เพราะแม่นั่นแหละ ‎ที่ชอบให้ท้ายมันตลอด
‎ถ้าโตไปแบบนี้แล้วไปก่อเรื่องอะไรเข้า
‎ถึงตอนนั้นคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะฮะ
‎ครอบครัวคงพังพินาศ
‎ถ้าไม่จัดการเรื่องโรคจิตวิปริตของหมอนี่ละก็ ‎อนาคตมีปัญหาแน่ๆ
‎คนที่รักสัตว์ไม่ได้ก็รักมนุษย์ไม่ได้เหมือนกัน
‎เป็นพวกเหลือขอจริงๆ
‎ผมไม่อยากคิดภาพเจ้าโคร่อนที่น่ารัก ‎ต้องตกเป็นเครื่องมือกลั่นแกล้งของโซอิจิอีก
‎อยู่ๆ ก็เหมือนถูกไฟช็อตเลย
‎อ๋อ น่าจะเป็นไฟฟ้าสถิตน่ะ
‎เมื่อกี้พี่ก็โดนเหมือนกัน
‎ไฟฟ้าสถิตบ้าบออะไร ‎เมื่อกี้คือคำสาปจำแลงของท่านโซอิจิต่างหาก
‎รอก่อนเหอะ คำสาปนี้มันยังเทียบไม่ได้ ‎กับสิ่งที่กำลังจะตามมา
‎ขอให้โดนสาป ขอให้โดนสาป
‎ซายูริ โคร่อนล่ะ
‎หืม เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย
‎โคร่อน
‎โคร่อนจ๋า
‎โคร่อน
‎โคร่อน ทำอะไรน่ะ
‎น่ารักจังเลย
‎อะไรกัน โซอิจิเองหรอกเหรอ
‎พี่ ดูสิ
‎นึกว่าเป็นของเล่นแมว แต่เป็นซากงูจริงๆ นี่นา
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าแมวข้างถนนตัวนี้เป็นตัวประกันของฉันแล้ว
‎ไอ้บ้าเอ๊ย เอาไปทิ้งเดี๋ยวนี้นะ
‎ทำบ้าอะไรเนี่ย เดี๋ยวก็โดนคำสาปงูเข้าหรอก
‎แน่จริงก็ลองสาปดูสิ สาปเลย
‎โซอิจิ!
‎อย่านะ โคร่อน กินไม่ได้นะ
‎พี่ ทำอะไรสักอย่างสิ
‎โคร่อน
‎- โคร่อน… ‎- ทำไม
‎ไปหาตะขาบตัวบักเอ้กแบบนั้นมาจากไหนเนี่ย
‎พักนี้โคร่อนดูแปลกๆ ไปนะ เป็นอะไรไปเนี่ย
‎ซายูริ อาจจะเป็นนิสัยที่ติดตัวมันมาตั้งแต่เกิดก็ได้
‎คงทำอะไรไม่ได้หรอก
‎นั่นสินะ
‎โคร่อน หยุดเดี๋ยวนี้นะ โคร่อน
‎โคร่อน
‎เฮ้อ ทำอะไรไม่ได้เลย
‎บ้านเละเทะไปหมดแล้ว
‎คงต้องซ่อมประตูกระดาษใหม่หมดเลย
‎เมื่อก่อนก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้นี่นา
‎โคร่อนเอาของน่ากลัวมาอีกแล้ว
‎มีอะไร ซายูริ
‎ดูสิ พี่…
‎โคร่อน นั่นมันอะไรกันน่ะ
‎อย่ากินของแบบนั้นสิ
‎สุดยอดเลย การ่อน ‎ต้องเป็นแมลงจากขุมนรกแน่ๆ เลย
‎โอ้โฮ การ่อน แกนี่ก็ใช้ได้เหมือนกันนะ
‎วันหลังเอาแมลงนรกตัวเป็นๆ มาฝากฉันบ้างนะ
‎อย่าพูดอะไรบ้าๆ แบบนั้นนะ
‎คงเป็นแค่แมลงสายพันธุ์หายากนั่นแหละ
‎แล้วก็ไม่ได้ชื่อการ่อนซะหน่อย โคร่อนต่างหาก
‎เก่งมากๆ
‎มานี่มา โคร่อน
‎คำสาปของท่านโซอิจิ ‎เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นเรื่อยๆ
‎นี่ ทำไมปิดประตูหน้าต่างหมดเลยล่ะ
‎พวกเราพยายามกันไม่ให้โคร่อนออกไปน่ะครับ
‎จะได้ไม่เอาของแปลกๆ เข้ามาอีก
‎แต่พอปิดหมดแล้วห้องหับมันรู้สึกอับๆ พิกล
‎กลิ่นอะไรเนี่ย
‎กล่องทรายแมวของโคร่อนน่ะฮะ
‎สงสัยต้องไปทำความสะอาดแล้ว
‎นี่ ดูสิ
‎ในอากาศมีอะไรลอยอยู่ด้วย
‎นี่มันขนโคร่อนนี่
‎ไม่ไหวแล้วแบบนี้ ‎แม่ เปิดประตูบานเลื่อนทีซิ
‎ค่ะ
‎โคร่อนไปไหนแล้ว
‎อยู่กับโซจังหรือเปล่านะ
‎โซอิจิ จะเข้าไปละนะ
‎แหม สัตว์ที่มันน่ารักจริงๆ นะ
‎ฉันต้องเป็นคนดีเลิศประเสริฐศรีแน่ๆ เลย ‎พวกสัตว์ถึงได้ชอบฉันขนาดนี้
‎โคร่อน เป็นอะไรไปเนี่ย
‎มันแปลกไปนะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎นี่ โคร่อน มานี่เร็ว
‎นี่มัน…
‎โซอิจิ แกทำอะไรโคร่อนเนี่ย
‎ส่งโคร่อนมานี่
‎ไม่ให้
‎บอกให้เอามา
‎อะไรวะเนี่ย
‎ทุกคน
‎หนีเร็ว!
‎กัดฉันเรอะ!
‎จั๊กจี้ๆๆ
‎โคร่อนกลับมาเป็นปกติแล้ว
‎คงเป็นเพราะไฟช็อตละมั้ง
‎โซอิจิ เจ็บไหม ลูก
‎หนวกหูน่า
‎ขอให้ถูกสาป ขอให้ถูกสาป ขอให้ถูกสาป
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์
‎และคนเฝ้าประตูก็อ่านคำบนกำแพง ‎ที่เขียนด้วยเลือด
‎เต็มไปด้วยตัวหนังสือยึกยือเหมือนแมลง
‎ถึงจะอ่านยาก
‎แต่ความจริงอันโหดร้ายก็คือการที่คนไข้ ‎ใช้นิ้วที่กระดูกโผล่ออกมาขีดเขียนบนกำแพง
‎ก่อนที่จะหนีออกไปและถูกขังไว้ ‎ที่อีกฟากหนึ่งของวอร์ดจิตเวช
‎ประโยคแรกเขียนไว้ว่า…
‎"ในที่สุดก็เริ่มคิดได้ว่าผมมีบางอย่างผิดปกติ"