Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Co?
Nie!
- Przynieś proszek. - Śmierdzi sikami.
Co robisz?
Gdzie jest proszek?
Steffi.
Skończył się. Wykąp Steffi.
Chodź, sikaczu.
- Siadaj. - Nie!
Siadaj!
- Muszę cię wykąpać. - Nie chcę.
Zara!
Kurwa, Steffi.
Potrzebuję proszku.
Jest ósma rano!
Odchyl głowę.
Tak. Jak mała foczka.
- Jak foczka dzidziuś? - Tak.
- Zostaw mój proszek! - To mój.
- Przyniosłam go. - Nie jestem ślepy!
Po prostu kupiłam taki sam.
Widziałem, jak bierzesz mój!
Podaj prawo jazdy mamy.
- Nie za długo, bo mi włosy spalisz. - Wiem.
Czuję spaleniznę.
W skali od kiwi do banana, jak dobrze wyglądam?
- To moje buty. - Już nie.
Nie dotykaj psów. Pewnie mają świerzb.
- Przestań nim ruszać. - Nie ruszam.
Sam wypadnie.
Nie ruszaj.
- Zgadnijcie, kim jestem. - Bardzo śmieszne.
Psem ze świerzbem.
Idźcie, zaraz będę.
Mira, załatw ją!
Ty cipo!
Puść mnie!
To ma być uczciwa walka?
- Jeszcze raz ją tkniesz, to cię zabiję! - Odbiło ci!
Jebana suka!
Bijesz się bez żadnej strategii.
Krew ci leci.
- Odchyl głowę. - Jak mała foczka.
Gdzie otwieracz?
- Nie ruszaj się. - Nie ruszam.
Czekaj.
Sandra! Myślałam, że cię zamknęli.
Co jest? Powiększyłaś cycki??
Żartujesz? To moje.
Rany.
- Nie wiedziałaś? - Chcesz dotknąć?
Tak.
Mówiłam o cyckach.
Słaby mam teraz układ z mamą. Ciągle się kłócimy.
Opieka społeczna wysłała nas do psychologa.
Mama miała być z nami, ale w poczekalni nagle wstała i wyszła.
Ale nam było głupio.
- Nie wejdziemy. - Co chcesz zrobić?
Włączyć muzykę.
Nie możemy z bratem zostać razem. On jedzie gdzieś do Härjedalen.
Mam nadzieję, że będziemy się mogli odwiedzać.
Dzisiaj chciałam być z wami.
- Ale dostał. - Co tu robisz?
- A ty? - Wyjdź.
Cofniesz?
Idź pilnować Steffi.
Tu był pilot? Odłóż go na miejsce.
Próbujesz być zabawna?
Mówiłam, idź do Steffi.
Nie mówiłaś.
Nie gap się.
Wracaj tu!
Stój tam!
Wracaj!
Przepraszam. Pomożesz mi?
Pomóc?
- Sumienie cię ruszyło? - Tak.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Poznaję cię.
A ja pani nie.
- Czemu jest taka gruba? - Nie jest.
Jest.
Jest gruba w odniesieniu do otoczenia.
- Ten autor tak maluje. - Kot też jest gruby.
Odbiorę.
Częstuj się.
Jak ręka?
Dobrze.
Mogę spojrzeć?
Wskakuj.
- Mogę dotknąć? - Tak.
- Boli? Choć trochę? - Nie.
Pcham do ciebie.
Boli?
- Nic? - Nie.
Ani trochę?
Zrób tak. Boli?
- Więc nie jest złamana. - Jest pani lekarką?
Nie.
Zrobisz tak?
Teraz tak.
Jeden w górę, jeden w dół. Nie każdy tak potrafi.
To jak ze zwijaniem języka. Jeden umie, inny nie.
Powoli je zbliżaj.
Złącz.
Przytrzymaj.
Tak?
- Boli? - Nie.
Co pani robi? Nie!
Psycholka.
Wygrałaś.
Wyglądasz do dupy.
- Opłucz się. - Tutaj?
Dzwonię z opieki społecznej. Zastałam mamę?
Nie, nie ma jej.
Coś przekazać?
To Chirin?
- O co chodzi? - Rozmawiam z Laurą?
Tak.
Dostaliśmy informację ze szkoły o nieusprawiedliwionej nieobecności.
Ze względu na twoją przeszłość musimy złożyć wam wizytę.
Chcemy tylko sprawdzić,
czy wszystko jest w porządku i porozmawiać.
- Kiedy? - W przyszły poniedziałek.
Przekażę jej.
Komu przekażesz?
Wiedziałam, że zwiejesz.
Kto dzwonił?
Nikt.
- Ktoś dzwonił. - Nikt.
Nie krzycz na mnie.
- To nie ja. - Co?
- To, co się stało. Nie ja. - Gadałaś z kimś.
- Z Chirin? - Nie.
- Mamy imprezę. - Wynieś go.
- Przestań tu znosić bezdomne psy. - Beca przyjdzie?
- Długo gadałaś. - A Gaby?
Dzwoniła urzędniczka. Pytała o twoje cycki.
Czy zaczęły już rosnąć.
Jakie są duże. Ile staników już znosiłaś.
Twoje cycki to sprawa wagi państwowej.
Czyli jest impreza.
Piernik.
Trzymaj dobrze.
Zrobię to po swojemu.
Dobra.
Piernik.
Dawaj to.
Masz dość.
Daj spokój.
Skąd to masz?
Od Sandry.
Co to?
Bransoletka przyjaźni.
Chodź.
- Muszę siusiu. - Gdzie idziesz?
- Siusiu. - A my?
Przejedźcie się na czymś.
Widziałeś Verę?
Widziałaś Verę?
Jest tu Vera, czy wyjechała?
Dostanę kwiaty?
Ciebie też miło widzieć. Kopę lat.
Jestem zajęta. Czego chcesz?
Nie mogę odwiedzić ciotki?
Przyszłam popatrzeć, jak wszyscy,
pogłaskać zwierzęta.
A może się boisz, że je zabiję?
Masz mleko i cukier?
Spoko, nie trzeba. Przepraszam.
Nie sprzedaliśmy za dużo biletów, a teraz jeszcze idzie deszcz.
Ronny zamówił za dużo koszulek,
a w przyszłym tygodniu wyjeżdżamy.
Widziałam Ronniego.
Dobrze wygląda.
Wcale nie.
Ale dzięki, że tak mówisz.
Rzucisz go?
Weźmiesz się za gościa z koła fortuny?
- To by było coś. - To nie dla mnie.
Co jest?
Gadałaś ostatnio z mamą?
- Na ile znów zniknęła? - Od Gwiazdki.
Dzwoniła opieka społeczna.
Myślałam, że może
mogłabyś zadzwonić i przełożyć spotkanie.
Co ze Steffi i Mirą?
Lepiej im ze mną.
Chryste, Laura.
Odbiorą mi je.
Daj spokój.
Możesz z nimi pogadać?
Przepraszam, że zawracam ci głowę.
- Dzięki za herbatę. - Stój.
Czekaj. Masz. Bierz.
Chcesz potrzymać?
Wyobraź sobie, że wkłada ci szczypce
do nosa. Albo do oka.
Pogłaskasz?
- Gdzie byłaś? Gdzie Steffi? Idziemy. - Jest tam.
- Zostańmy jeszcze. - Chodź.
Tylko chwilę.
Steffi, ścisz to.
Co z tobą?
No co? Nie.
Jesteś za młoda na miesiączkę.
- Co? - Zobaczę, czy coś mamy.
- Patrzyłaś w łazience? - Nie ma.
- Co? - Nie ma.
- Musisz iść do Zary. - Co?
Skończyły się. Idź do Zary.
Steffi, jeśli zjesz mój tost, zginiesz.
- Co mówiłaś? - Idź do Zary.
Steffi, umyj ręce.
- Co to? - Dostałam od Very.
Mówiłaś, że jej nie było.
Co u niej robiłaś?
Chcesz czy nie?
- Co to? - Wilki.
- Co ty dostałaś? - Orła.
Ja chcę orła.
Jednak chcę wilki.
Poproszę papierosy.
Mam klienta. Musisz poczekać.
- Zjemy lody? - Wolę cukierki.
Ja jem lody.
- Weź te. - Które? Jakie to?
Weź te.
Włóż do koszyka.
Czekaj, już idę.
Tu jesteś. Te są kwaśne.
- Chcę te. - Naprawdę?
Ledwo cię poznałem.
Faktycznie.
- Przynajmniej nie jestem łysa. - Dobre.
Teraz cię poznaję.
Jak leci?
Jak Mira i Steffi?
- Chcę te. - Żartujesz?
Wybierz jedne. Jedne lody albo coś słodkiego.
Wszystkiego nie dostaniesz.
- Jak fucha w opiece społecznej? - Fucha? Dobrze.
Ale teraz jestem na tacierzyńskim z bratem Awy.
- Chcę wszystkie. - Wybierz jedne.
Rozumiem.
Ktoś pana zastępuje? Jak długo już pana nie ma?
Wszystko w porządku?
Myślałam, że ma pan urlop.
Wszystko gra.
- Wszystko gra. - Jasne.
Miło cię było spotkać.
Nie będę ci dłużej robił obciachu. Trzymaj się.
Pa.
Mocno krwawisz?
Te są bardzo chłonne,
- ale te będą ci lepiej pasować. - Wezmę te chłonne.
Są w moim stylu.
Możesz przyciąć po bokach.
Przyniosę pudełko.
Fajny strój.
Nawzajem.
Chcesz wpaść na karaoke?
Idziemy pośpiewać.
Z papierosem na zewnątrz.
Słyszałam, że go wykopałaś.
Gratuluję, jesteś kobietą. I współczuję.
Pokaż.
Mogą być.
- Dała ci to? - Tak.
Przepraszam, że cię wtedy obudziłam.
Dziś impreza Miry. Potrzebujemy wina.
Dałam jej.
Potrzebujemy więcej.
Nie pamiętasz własnej imprezy? Musi być głośno.
Chciałam spytać,
czy zrobisz coś dla mnie.
Możesz udawać naszą mamę na spotkaniu z opieką społeczną?
- Nie ma szans. - Tylko przez chwilę.
Przyjdzie jakiś pracownik tymczasowy. Nie zna mamy.
- Spokojnie. - Kurwa!
Krwawisz. Usiądź.
Głowa do tyłu.
Do tyłu.
Potrzymaj to.
Przyszłam przeprosić.
Ale może to pani powinna mnie przepraszać.
Ciągle mnie pani bije.
Mogę spróbować?
Tylko trochę.
Smakuje ci?
Smakuje?
Raczej nie.
- A pani? - Tak.
Nawet bardzo.
Teraz trochę lepsze.
- Myślisz? - Tak.
Chyba tak.
Jest jakby słodsze.
Za drugim razem.
Chyba powinnaś już iść.
Dzięki za obiad.
Proszę.
Powiedz,
czemu się chowałaś przed tym wozem?
Ten facet to psychol.
- Czemu cię gonił? - Pomylił mnie z kimś.
Pomylił?
Czemu cię gonił?
- On... - Co?
My włamałyśmy się do jego domu.
- Kradniesz? - Nie.
Gość ma basen.
- A my nie. - Jak tam weszłyście?
Jest wiele sposobów.
Przez otwarte okno w łazience
albo czasem
wystarczy otworzyć zasuwkę
i popchnąć furtkę...
Sprytnie. A mieszkania?
- Prosi się sąsiada o klucz. - A on go daje?
Tak.
Co?
Pokażesz mi?
Mogę przyjść jutro.
Nie. Nie tutaj. Spotkajmy się w mieście.
Gdzie byłaś?
Zaraz zaczynamy.
Jak się czujesz?
- Cieszysz się? - Tak.
Ćwiczyłaś to?
Umiesz tak?
Nie każdy umie. To nie takie łatwe.
Umiesz tak?
Obróć.
Tak.
Nie, tak.
W ten sposób.
Coraz bliżej. Bliżej.
Złącz.
A teraz spróbuj się uwolnić.
To ma być śmieszne?
Gratulacje!
Gdzie jest Laura?
Masz mnie pilnować, póki nie wróci.
Hej.
Nie myślałam, że pani przyjdzie.
Umalowałaś się.
- Tak. - Ładnie.
Zaczekamy, aż ktoś będzie wychodził.
Wtedy...
Telefon nam padł...
Nie wygląda pani na taką, co się włamuje do domów albo kantuje.
To dość ryzykowne.
Tych nie ma w domu.
- Dzień dobry. Przyszłam po klucze. - Słucham?
Jestem Sara. Przyszłam po klucze do mieszkania pani sąsiadów.
- Opiekuję się ich kotem. - Nie wiedziałam, że mają kota.
Tata z nimi rozmawiał.
Prosili, żebym zajęła się kotem.
Mnie nie obchodzi, czy żyje, czy nie, ale...
Ostatni raz im pomagam.
Zdjęłaś buty?
Tak.
Po co mam brudzić?
Co zwykle robisz? Ruszasz ich rzeczy?
Nie. Po prostu się kręcę.
Czasem czytam czyjś pamiętnik.
Podstępnie.
Co to? Pokaż.
- Nie. - Tak.
Znalazłaś to tutaj?
- Zobaczą cię. - To darmowe przekąski.
- Wzięłam sobie. - Te też są za darmo.
- Zostań tu. - Czemu?
Siadaj i czekaj.
- Widziałaś Laurę? - Nie.
- Nie jesteś za młoda na fajki? - Nie są moje.
Co myślisz?
Jeśli chcesz wygrać, musisz zmienić piosenkę.
Chcesz być moją menedżerką?
- Tak? - Znalazłem menedżerkę.
Powodzenia.
Nie ruszaj mojej siostry!
Za kogo się masz?
Jebana suka! Dotarło?
Nie ruszaj mojej siostry!
Jebana suko!
- Jak masz na imię? - Steffi. A ty?
Micai.
Co zrobiła sofa?
Była strasznym dupkiem.
Co chcesz robić?
Mogę spać w twoim łóżku?
Mogę spać z tobą?
Za ciasno.
Gdzie byłaś cały dzień?
"Chyba już pora obsadzić ogródek.
Jeszcze czas.
Zawiodłam Fredericka.
Dziś był najgorszy dzień mojego życia.
Najgorszy..."
Potrzebuję twojej pomocy.
Rany, rozwodzą się.
Co mówiłaś?
Nic.
Następnym razem wybierzmy ciekawsze miejsce.
Chcesz coś zrobić wieczorem?
Nie wiem, czy mogę. Napiszę ci.
Masz nową wiadomość.
Dzień dobry, opieka społeczna.
Chcę potwierdzić poniedziałkowe spotkanie.
Nie znamy się jeszcze, ale na pewno wszystko pójdzie dobrze.
Do widzenia.
Hej, tu Hannah. Nie mogę teraz rozmawiać.
Hej, mówi Laura. Znalazłam nowe miejsce,
więc jeśli chcesz, możemy tam dzisiaj iść.
Myślę, że ci się spodoba.
Zadzwoń.
Pa.
Steffi, nie pływasz?
Nie, mam okres.
Ty też?
Przestań. Masz paranoję.
Nawet jeśli, to nie znaczy, że nie mam racji.
- Skoczyć na bombę? - Zrób salto w tył.
Żartujesz? Jest za płytko.
- Spadnę. - Nurkuj.
- Co? Jest za płytko. - Zrób salto.
- Gdzie idziesz? - Pilnuj Steffi.
Co się stało?
Wejdź.
Usiądź.
Pokaż.
Nic ci nie jest?
Zadzwonić po kogoś, żeby po ciebie przyjechał?
Nie chcę sprawiać kłopotów. Wrócę pieszo.
Pokaż.
- Boli? - Nie.
Jutro będzie.
- Nie trzeba szyć. - Tamta wygląda gorzej.
- Dojdziesz do domu? - Tak.
- Mieszkam blisko, dam radę. - Mogę zadzwonić.
Nie trzeba, wrócę.
Weź to.
Zajmę się nią.
Odprowadzić cię?
Jasne.
Z czego się śmiejesz? Co cię bawi?
Co zrobiłaś?
Wzięłam kamień i się walnęłam.
- Dałam ciała, ale nie było czasu. - Widzę.
Mam nowe miejsce.
Byłoby fajnie, ale nie mogę.
Powiedz mu, że musisz mnie zawieźć do lekarza.
Mira, twój ręcznik.
- Czemu wzięłaś mój rower? - Tylko pożyczyłam.
- Mogłaś spytać. - Gdzie byłaś?
Nie twoja sprawa.
Co robisz?
Przestań.
Fajnie ci?
No, dawaj!
Powiedz, kiedy się zaczniesz się bić na serio.
Spróbuj się uwolnić. Maleństwo nie może się uwolnić.
Puść mnie!
- Puszczaj! - Co?
Złaź!
- Gdzie idziesz? - I tak masz to gdzieś!
- Co robisz? - Sprawdzam, czy oddychasz.
- Śpię. - Przepraszam.
Nigdy z nim nie wygrasz.
Rzuć te cholerne fajki.
Myślałam, że to się nigdy nie stanie.
Co jest?
Myślałam, że to się nigdy nie stanie.
- O co chodzi? - Co?
Jesteś nieobecna,
myślami daleko stąd.
O czym myślisz?
Widzę, że jesteś zamyślona.
To pracownik tymczasowy?
- Poprosi o dokument? - Nie. Po co?
Poradzę sobie.
Oszukam ich.
Za kogo się uważacie?
Przychodzicie tu i mówicie, jak mam dbać o rodzinę?
- O co chodzi? - O nieobecność.
Co? Nieważne.
Co to za bzdury? Co za bzdury?
Przychodźcie w sprawie
- jakiejś nieobecności? - Może w sprawie bójki, nie wiem.
Bójka? Jakieś dziewczyny się pobiły!
Pani się nigdy nie biła?
Mam was dość! Wynocha! Won!
Wyszło super.
Gdzie twoi rodzice?
Mama nie żyje. Zmarła na zawał serca.
Mój Boże.
Pochowałyśmy ją w ogródku.
- Tata jest piratem. - Bardzo śmieszne.
To wcale nie jest śmieszne.
Nie to nie.
Głupia jesteś.
Co ty sobie myślisz? Ja pierdolę.
Dawaj! Ja go znalazłam! Ja!
Nie.
Ale jesteś w tym słaby.
Beznadziejny.
- Trzy punkty. - Dawaj łapy.
Idziemy do domu. Steffi!
Steffi, siadaj.
Siadaj!
Mira, chodź do domu.
Steffi, już.
Siadaj! Nie każ jej iść do domu!
Nie rozkazuj jej! Sama idź!
Mira, posłuchaj mnie.
Idziemy do domu.
Co ty robisz? Odpowiadaj!
- Idź sobie! - Wszystko robię dla was!
- Co? - Umarłabym za was!
- Nie za mnie! - Za ciebie!
- To zdychaj! - Jesteś niewdzięczna!
Wyjdźcie stąd!
Ty też!
To nie są moje dzieci.
Dziwnie smakuje ta ryba.
- Jedz. - Naprawdę dziwnie smakuje.
Niedobrze mi.
Mira, moja menedżerka.
Wybrałem nową piosenkę, jak kazałaś.
Nie ćwiczyłem za długo.
- W konkursie dam z siebie wszystko. - Nie gadaj, tylko śpiewaj.
Cześć, tu Hannah. Nie mogę teraz rozmawiać.
- Hej. Co robicie? - Pływamy.
- Możemy z wami? - Nie.
Brawo.
- Ile masz lat? - Sześć.
Umiesz powiedzieć "cipa"?
- Cipa. - Umiesz przeliterować?
- Ć-P-A. - Prawie.
- Tam jest C - I. - C-I-P-A.
Dobrze.
Umiesz tak?
- Umiecie? - Nie widzę.
- Środkowy palec. - Wystawcie środkowy palec.
I powiedzcie: "Fuck you".
Trochę głośniej.
Jeszcze głośniej.
- Dobrze. - Pokażesz zęby? Uśmiechnij się.
Wyglądasz jak durna starucha.
- Nie ma stałych zębów. - Ile masz lat?
- Ona ma siedem. - Cipa.
Słucham?
Skoncentruj się. Żadnych wygłupów.
Bądź skupiony.
To była wspaniała Valeria!
A teraz
brawa dla Sashy! "Let's keep the streets empty"!
Myślisz, że się ciebie boję?
Za kogo się masz, że tak tu siedzisz i oceniasz?
Wyłącz muzykę.
Dość tego. Starczy.
Przestań!
- Przestań! - Jessica.
- Jessica, zostaw ją. - Przestań!
- Żryj to! - Przestań!
Żryj to.
Nie żartuję. Skończ z tym!
- Czekałam, aż wyjdzie. Bedą jutro. - Wyjdź.
- Musimy poćwiczyć. - Wynoś się!
Nie chciałam cię zdenerwować.
Nie słyszałaś?
- Wyjdź. - Musimy poćwiczyć przed jutrem.
Cześć. Jest mama?
- Kto mówi? - Zastałam mamę, czy jesteś sama?
- Kto mówi? - Przepraszam.
Nazywam się Helena. Dzwonię z opieki społecznej.
Chcę pomówić z twoją mamą.
Jesteśmy umówieni na wizytę jutro.
Mama miała oddzwonić.
Rozmawiałam z twoją siostrą, ale mama nie zadzwoniła.
Z Laurą?
To jedyny numer, pod którym można złapać mamę?
Czemu jesteś brudna?
Gdzie Laura?
Umiesz tak zrobić?
Chodź tu.
Zrób tak.
Tak.
Bliżej.
Jeszcze.
Przestań.
Przestań!
Teraz jesteś cała czerwona.
Czemu mi nie powiedziałaś? Przychodzą jutro!
Mów!
Czemu nic nie powiedziałaś?
Bo jestem złym człowiekiem.
Nie, to ja jestem zła.
Jesteś moim ulubionym człowiekiem.
Co robicie?
Ściągaj! Ściągaj!
Tu czy w twarz?
Co się stało?
Nie wiem.
- Kto połknął ząb? - Steffi!
RAJ W PŁOMIENIACH
WYSTĄPILI
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie Transperfect Media Poland
Tekst: Karolina Kremplewska