Deze serie bevat reconstructies op basis van getuigen.
Sommige gebeurtenissen en personages zijn aangepast.
Dit is een driedelige serie en de inhoud van elke aflevering
moet worden gezien en begrepen in het kader van de hele serie.
Iedereen heeft een geheim.
En wij moesten dat geheim ontdekken.
Wat er ook nodig was.
Als journalisten konden wij iedereen bereiken.
Het maakte niet uit wie je was.
Acteurs,
voetballers,
modellen...
Zelfs royals.
Wie? Boeide niet.
Iedereen was een doelwit.
In de jaren 90
was ik een model en vloog ik de wereld rond.
Ik vloog ooit terug naar Londen.
Het was al laat.
Ik landde, ging naar huis in een taxi en...
Ik voelde me weer fris en fruitig.
Ik was in extase.
Wie je ook was, we betrapten je op heterdaad.
We fotografeerden en filmden alles.
Wanneer de persen gingen draaien,
moest je nog dat ene telefoontje plegen.
Toen ik thuiskwam,
zag ik dat mijn antwoordapparaat
knipperde, dus ik had een bericht.
En het was iemand van News of the World.
Het was geen makkelijk telefoontje voor beide partijen
en bijna altijd gooiden ze de hoorn erop
of gaven geen antwoord.
Het was een bericht dat ik
's ochtends in News of the World zou staan
met betrekking tot een drugsschandaal
en of ik hierop wilde reageren.
Ik...
Ik moest even gaan zitten. Ja.
1 OPROEP
Je wist dat hun leven zou veranderen en zij ook.
Je had bijna medelijden met ze. Bijna.
Ik zat op de grond en was helemaal in shock.
Ik begreep het hele verhaal niet eens
over wat er zojuist was gebeurd.
Ik dacht: waar gaat dit over? Waar heb je het over?
MODEL JODIE IS EEN COKEDEALER
EXCLUSIEF! PAGINA'S 8 EN 9
Een moment waarin je bloed
wegvloeit uit je hele lichaam.
Complete paniek.
Je instinct treedt in en je denkt:
wat is er in hemelsnaam gebeurd?
EXCLUSIEF TULISA'S COCAÏNEDEALSCHANDAAL
Mijn leven is verpest.
Het is voorbij.
Ik wil mijn leven terug.
Als je telefoon thuis rinkelt,
vrijdagavond of zaterdagochtend,
wil je absoluut niet met Mazher Mahmood spreken.
De valse sjeik.
Het proces van journalist Mazher Mahmood, de valse sjeik,
gaat van start in de Old Bailey.
Het was zo ongelofelijk dat het geloofwaardig was.
Dit kon niet nep zijn.
Hij heeft 30 jaar lang zijn identiteit kunnen verbergen.
Zijn anonimiteit en zijn geheimhouding
was de sleutel tot zijn hele act.
De zelfbenoemde 'King of the Sting'
kwam elke dag naar de rechtbank met een bivakmuts.
Hij was meedogenloos, oneerlijk
en gevoelloos.
Mazher Mahmood heeft primeurs in roddelbladen gehad.
Zaken over matchfixing bij cricket in Pakistan
en een plan om Victoria Beckham te ontvoeren.
Maz speelde een karikatuur
en geld was nooit een beperking voor hem
en als je close was, zou je ervan kunnen profiteren.
Het is echt zo.
Hij is erg goed in wat hij doet.
Thee onder de tafel, Paul?
Ik laat je eerst binnen, ja.
Mensen zullen denken dat dit nooit is gebeurd,
maar het is wel gebeurd.
Dat klinkt gek,
TIPGEVER
en misschien geloof je het niet, maar dit is echt gebeurd.
We gaan terug naar de jaren 90.
Ik heb gezeten voor fraude
en ik was daarna werkeloos,
maar ik wilde journalist worden.
Dus ik benaderde Mazher Mahmood.
Hij heette niet de valse sjeik, maar Mazher.
Hij zei: 'Wil je met mij samenwerken?
'Kom maar langs met grote verhalen.'
Ik stond toen bekend als de Pizzaman:
de man die altijd levert.
Op een avond werd ik gebeld door ene dr. Rangwani.
Hij is een gerespecteerde 62-jarige huisarts,
een getrouwde huisvader met twee dochters uit Solihull in Birmingham.
Hij zei: 'Ik vertel je dit in vertrouwen.
'Ik heb problemen met een vriendin.'
Hij had al 15 jaar een affaire
en ze claimde
dat hij de vader van haar drie zonen was.
Zijn reputatie,
zowel professioneel als privé, zou eraan gaan.
Dr. Rangwani zei...
Hij zei: 'Je hebt gezeten.'
'Ja', zei ik.
Hij zei: 'Dan ken je vast moordenaars, toch?'
'Ja, die kwam ik wel eens tegen.'
Hij zei: 'Ze moet sterven.'
Ik zei: 'Ik zal kijken wat ik kan doen.'
Ik moest een besluit nemen.
Of ik zou kiezen
voor de politie.
En dit zou
ieder normaal mens doen.
Of ik kon naar Maz gaan.
Dus ik belde Maz.
Hij zei: 'Dit gaan we doen.
'Ik kom naar Birmingham.'
'We boeken een kamer in het Hyatt in Birmingham.
'Ik word de huurmoordenaar.'
Rangwani had nooit verwacht
dat hij verslaggever van News of the World was.
Het eerste wat Maz deed,
was het plaatsen van afluisterapparatuur.
En ik moest Rangwani dan meenemen naar de meeting.
We liepen naar binnen
en ik keek de kamer rond en...
Ik zag dat er een toilettas stond,
op de tafel.
We moesten Rangwani op heterdaad betrappen.
We moesten het vastleggen.
En je kon duidelijk zien
dat Rangwani toegaf dat hij zijn minnares wilde vermoorden.
Het was schokkend.
Moet het eruitzien als een ongeluk?
Je weet wat je moet doen. Ik laat het aan jou over.
Moet ze sterven?
Ja. Weg uit mijn leven.
Maz zegt: 'Oké, 5.000 pond. Contant.
'Je moet de helft vooraf betalen
'en de andere helft als het klaar is.'
Een paar dagen later
zouden we het geld van de dokter in ontvangst nemen.
Er stond een busje bij de plek
waarin onze techneut met een camera zat verstopt.
We moesten vastleggen op camera dat dr. Rangwani het geld overhandigde.
Dat zou cruciaal bewijsmateriaal zijn.
Rangwani kwam naar buiten.
Maz zei tegen dr. Rangwani:
'Waar is het geld?'
Hij pakte een enveloppe.
Ongelofelijke beelden.
UNDERCOVER-BEELDEN
Is dat het geld?
Dat was cruciaal bewijsmateriaal.
Maz zei:
'Ja, je hoort van ons als het klaar is.'
De beelden zijn schokkerig,
maar we moesten zijn reactie vastleggen.
Op de terugweg
balde Rangwani zijn vuist in de lucht.
Maz zei: 'Ik heb hem.'
De vrijdag ging voorbij.
Maz belde me zaterdagochtend en zei: 'Alles is gereed.
'Als hij je belt, en hij zal je bellen,
'zeg je hem dat het vandaag gaat gebeuren.'
Hij zei: 'Je moet realistisch zijn.
'Als hij belt, zorg dan dat je buiten adem bent.
'Zorg dat je gestrest klinkt.
'Neem dat telefoontje op en maak 't realistisch.'
Hij belde 's middags
en ik vergeet zijn woorden nooit meer.
Ik nam op en drukte op Opnemen.
'Ja, dokter.'
Hij zei: 'Is het klaar?'
Ik zei: 'Wat?'
'Is ze eraan? Is het klaar?'
Ik zei: 'Ja, het is klaar.'
Hij werd zaterdagmiddag gearresteerd,
op zondag in de krant.
En daar stond alles in vermeld.
Huisarts had verdovingen voor slachtoffer
door MAZHER MAHMOOD
Dr. Rangwani werd gerespecteerd.
Maar de rechter, Mr Justice Alliot,
zei dat hij veel complexe leugens had gecreëerd
om weg te komen met zijn misdaad
en dat hij geen berouw toonde.
Nadat dr. Rangwani schuldig werd bevonden,
kreeg hij zeven jaar gevangenisstraf.
RECHTBANKEN
Ik was Maz erg dankbaar, want ik was een ex-gevangene
en die associatie met Maz, de prestige die ermee gepaard ging,
gaf me mijn zelfvertrouwen terug.
Nu deed ik iets doelgerichts.
Ik ben lang agent geweest
en dit zou nooit een zaak zijn geweest
als er geen
onderzoek was gedaan door de kranten.
De jaren 90 waren de gouden eeuw van tabloidjournalistiek.
Stel je een wereld voor zonder internet, zonder gsm's.
In die krant stond al het nieuws dat je te zien kreeg.
We hadden dus de macht
om denkwijzen van mensen te manipuleren.
Niemand moet onderschatten
hoe belangrijk News of the World was in de jaren 90.
We waren zeer belangrijk. Iedereen sprak over de krant.
Het was de grootste zondagskrant ter wereld.
Elke beroemdheid had wel een schandaal
of er was een corrupte politicus
en daarover las je in News of the World.
HET SCHAAMTELOZE VOETBALLERSGEHEIM
POPSTER IN EEN MASSAAL GEVECHT
MP BEZWANGERDE ME
Mazher en ik waren beiden undercover-verslaggevers
van News of the World,
maar we waren totaal anders.
Want ik wilde kranten verkopen en mensen prikkelen.
Hij wilde wraak en mensen de gevangenis in sturen.
Maar hij was niet sociaal. Hij dronk niet met ons.
Hij bleef bij zijn eigen teampje.
Ik wilde graag zijn kameraad zijn en zijn contacten stelen.
Ik ging naar hem toe en zei
dat ik met hem wilde samenwerken.
En hij antwoordde:
'Dat gaat niet gebeuren.'
Ik heb met Maz samengewerkt.
Dat is iets om trots op te zijn.
Het was bijna alsof hij een undercoveragent was.
Mysterieuze man.
STEVE BURTON FOTOGRAAF NEWS OF THE WORLD
Je liet geen foto's van Maz rondslingeren.
Hij stond veel op de foto,
maar je gaf die aan de fotobalie
en ze maakten zijn ogen dan zwart.
Mazher speelde graag een rol.
Hij hield van acteren.
CHRISTINE HART ONDERZOEKSTER NEWS OF THE WORLD
Hij had een kinderlijke aura om zich heen,
alsof hij een jonge prins was.
En hij gebruikte dat imago
om 'n betere undercoveragent te zijn, zoals kinderen zich verkleden.
Maz en ik waren erg close. We waren dikke mik.
STEVE GRAYSON FOTOGRAAF NEWS OF THE WORLD
Ik heb veel voor Maz gedaan.
Ik speelde een Arabier.
Ik speelde een vrouw.
Ik heb huizen afgeluisterd.
Ik heb alles voor Maz gedaan.
In het team waarmee Mazher omging
zaten allemaal buitenbeentjes.
Ze pasten niet echt in de samenleving en waren enigszins outsiders,
omdat hij een outsider was.
Toentertijd
was Maz daar de enige Aziatische journalist.
En toentertijd
waren er beperkingen voor wat de Aziatische journalisten konden doen.
Maz mocht alleen verhalen over Aziaten schrijven
of verhalen over racisme.
Als Maz iets over beroemdheden wilde schrijven
of over corruptie in Britse instellingen,
blokkeerde de redactie dit.
Ze zagen niet in dat een Aziatische of zwarte journalist
zich kon inleven in een wit persoon.
Dus hij besloot om dat op z'n kop te zetten.
Hij leerde om er volledig voor te gaan
om z'n zin te krijgen.
Maz had een idee. De valse sjeik.
Het was geniaal.
Er heerste het idee
van zeer rijke Arabieren die in Londen aankwamen.
Ze toonden
hun extreme rijkdom daar
en konden doen wat ze wilden.
Ze hadden geen besef van hun eigen geld en rijkdom.
REDACTEUR
En als je dat zag, stond je perplex.
Normale mensen kenden
de Arabische cultuur of sjeiks niet.
Ze wisten niet wat sjeiks deden,
wat ze zeiden en hoe ze zich gedroegen.
Ik denk dat Mazher dacht dat mensen hun vooroordelen zouden volgen.
Maz sloot zich slim aan
bij de tijdsgeest van dat tijdperk.
Hij kon de raskaart trekken
als zijn beste kaart.
Hij verkreeg zijn verhalen vaak
via de hotline
die elke week
in News of the World stond.
'Weet je een schandaal dat Mazher Mahmood kan onderzoeken?
'Bel ons.'
'Wij betalen goed.'
Dit motiveerde veel mensen.
En veel mensen belden dus.
Het proces van Mazher Mahmood om de valse sjeik te worden,
was een proces
en hij moest klein beginnen.
Hij kon niet gelijk verhalen over beroemdheden schrijven
terwijl hij nog niet ervaren was.
Dus hij deed dit met name
door minder bekende mensen te onderzoeken.
Mensen die
makkelijker te manipuleren waren in de situatie die hij creëerde.
Hij werd ooit gebeld en kreeg een tip over Emma Morgan.
Een hele goede tip.
Emma Morgan was toen een van de beroemdste Page Three-dames
en ze zou drugs hebben genomen.
Het was de perfecte taak voor Maz om de valse sjeik uit te hangen.
Ik was 24 jaar
en ik was een glamourmodel in de jaren 90.
Model voor roddelbladen, The Sun en News of the World.
Page Three ging over een vrouw die topless stond,
op pagina drie van The Sun.
Veel mensen dachten: waarom doe je dat?
Het was populair.
Page Three was toentertijd
net zo geliefd als Love Island nu.
Ze lopen niet naakt te pronken,
maar we zien genoeg billen, toch?
Daar ging het dus om. Het was glamoureus.
Ik sprak Mazher en hij zei:
'We gaan een plan bedenken om haar te pakken.'
'Wat vind je van een kalender? Leuk, toch?
'We bieden haar een paar duizend pond.'
Ik belde Emma
en zei: 'We hebben een geweldige kans voor je.'
Ik zei dat er een sjeik bij betrokken was.
Ik was door het dolle heen.
Ik voelde me erg gezegend en blij.
Het was een droombaan.
Het voelde alsof ik de jackpot had gewonnen.
Ik was superblij.
En ik vroeg aan Maz:
'Hoe krijgen we haar aan de coke?'
We vlogen naar Lanzarote.
We landden en liepen door de aankomsthal.
Ik zag iemand die ik kende.
Hij heette Billy.
Maz zei tegen me
dat ene Billy had gebeld naar de tiplijn.
Billy zou Emma's vriend zijn.
Ik kende Billy, omdat ik eerder in Lanzarote shoots had gedaan.
Ik zei: 'Wat doe jij hier?'
'Ik ben je bodyguard.'
Ik dacht: mijn hemel, de sjeik heeft een bodyguard geregeld.
Ik voelde me erg speciaal.
Maz zei dat Emma's vriend Billy de drugs zou leveren.
Ik kwam aan bij het hotel.
Steve zwaaide me uit en zei: 'Bestel maar wat je wilt.
'De sjeik zal alles voor je betalen.
'Alles kan en mag.'
Ik kwam bij 't hotel aan
en ik belde Maz en zei:
'Ze is hier. Het is zover.'
We hadden beeld en geluid nodig.
We hadden de opnames nodig.
Anders hadden we geen verhaal.
Mazher kwam in de hotelkamer,
terwijl ik de camera's plaatste.
Er was een radiator met een kriskras houten traliewerk,
dus daar heb ik de camera in gezet.
Maz deed alsof hij de cocaïne neerlegde.
En hij deed zo. Perfect.
Echt super.
De kamer was klaar.
De camera was gereed,
het geluid ook, alles was gereed.
Nu moest alleen
Emma nog binnenkomen.
Ik liep door de gang,
klopte aan en ik was erg nerveus.
Ik klopte aan.
Toen Emma binnenliep, groette Maz haar.
Hij had geen gewaad aan. Hij had een pak aan
en hij begroette haar met twee handen.
Alsof hij een Arabische prins is.
Hij is altijd extreem.
'Wat ben je prachtig.
'Wat ben je geweldig. Geweldig voor een kalender.'
Hij was erg netjes gekleed.
Hij had een mooie huid.
Zijn nagels waren perfect verzorgd.
Hij had een gouden horloge om zijn pols.
Hij straalde klasse en charisma uit.
En er stond champagne.
Billy was er ook bij.
De sfeer in de hotelkamer was geweldig,
maar ik was nerveus.
Omdat het altijd spannend was om die camera's te plaatsen.
Omdat ze op de grond konden vallen.
Of de batterij kon leeg raken
wanneer ze de cocaïne zou snuiven.
Ik was constant bezorgd, want het moest werken.
Billy zei ineens: 'Wil je cocaïne?'
Ze was vrij...
Niet geschokt, maar ze zag er wel
verbaasd uit, snap je?
Ze was zenuwachtig. Maz zei:
'Toe maar. Het maakt ons niet uit. Geen probleem.'
En hij deed zich voor als Arabische prins.
Hij zag dat ik weigerde en zei: 'Nee. Toe maar.'
Ik weet niet precies wat hij zei,
maar ik heb toch wat cocaïne gesnoven.
Ik had het daarvoor iets van vijf keer gesnoven
en ik genoot er nooit echt van.
Maar ik dacht dat als ik zou weigeren,
ik de baan zou verliezen.
Ik heb dus cocaïne gesnoven.
Nu had ik goodwill bij hem gekweekt.
Maz was dolblij.
Hij zei: 'We hebben haar.'
De valse sjeik werkte goed.
Maar Maz wilde meer.
De sjeik stond op, liep naar een klein balkon
en wenkte me.
Hij vroeg of ik cocaïne voor hem wilde halen.
Ik was verbaasd. Ik zei tegen hem:
'Billy...
'Hij is jouw werknemer. Hij verkoopt cocaïne.
'Vraag het hem maar. Ik heb geen cocaïne.'
Hij keek me aan en zei:
'Ik vertrouw hem niet. Ik vertrouw jou.'
Hij zei: 'Ik heb liever dat jij het van Billy krijgt
'en dan kun je het in mijn suite leggen
'na het diner.'
Ik dacht toen dat als ik naar zijn suite zou gaan,
hij met me naar bed zou willen.
Als ik weigerde, zou de baan ten einde zijn.
Billy bedacht een plan om mij te beschermen.
En dat plan was om
de cocaïne onder een kleine opening van zijn kamerdeur te schuiven.
Ik duwde het zachtjes,
liep weg en stuurde hem het bericht:
'Het ligt onder je deur.'
Dat heb ik gedaan.
BETRAPT!
PAGE THREE-MODEL - DRUGSSCHANDE!
Hij probeerde de valse sjeik
en zag dat het uitstekend werkte.
Hij wist weg te komen met allerlei dingen.
Hij ging ermee door.
Ik denk dat Mazher Mahmood dolgraag een sjeik speelde.
Het was theaterjournalistiek.
De Arabische gewaden van de valse sjeik
waren Mazher Mahmoods ingang tot de wereld van de rijken
en machtige en invloedrijke mensen.
OVERDAG: JETSETTER, 'S NACHTS: DEALER EXCLUSIEF!
Ik las het hele verhaal en huilde intens.
Ik werd in de krant als drugsdealer bestempeld.
Ik kon 't niet geloven.
Echt niet. Toen besefte ik
dat de sjeik geen sjeik was.
Hij was een undercoveronderzoeksjournalist
van News of the World en heette Mazher Mahmood.
EXCLUSIEF! DOOR MAZHER MAHMOOD
Ik was geschokt.
Ik schaamde me over wat mensen zouden denken...
Ik huilde en huilde.
Binnen een week na dat krantenartikel
werd ik door mijn hospita uit mijn huis gezet.
The Sun ontsloeg mij.
Ik belde mijn agentschap.
We belden elkaar elke dag rond 17.00 uur
om te kijken welke opdrachten we nog hadden staan.
Niets.
Mazher Mahmood verdedigt zijn werkwijze altijd.
Sommigen bekritiseren je werkwijze
en zeggen dat je mensen aanspoort om
misdaden te plegen die ze niet zouden plegen
als jij hen er niet toe zou verleiden.
Dat argument wordt constant verkondigd.
Simon, jij bent een beroemdheid en een bekende naam.
Kan ik jou overhalen om me cocaïne te verkopen?
Dat gaat me niet lukken,
of ik nu als sjeik gekleed ga of een Sikh.
Jij zou het niet doen.
De mensen die we ontmaskeren wel.
Als je Maz wilt begrijpen en wat hem zo
overtuigend maakt,
moet je zijn achtergrond bestuderen.
Maz en ik groeiden in Birmingham op.
Hij had een Pakistaanse achtergrond.
Maz' vader was een Pakistaanse journalist
MAZHERS VADER
die voor een tijdschrift in Urdu werkte.
Hij moest artikelen schrijven over zijn eigen gemeenschap.
Maz wilde niet beperkt worden tot lokale Aziatische kranten,
zoals zijn vader.
Toen hij in de reguliere journalistiek wilde doorbreken,
kon hij dat niet.
Engeland was in de jaren 80 enorm verdeeld.
WEG MET DE PAKIES
Er heerste racisme
en het was erg moeilijk voor Aziatische etnische minderheden
om werk te krijgen in de reguliere media.
Ik vond het moeilijk om journalist te worden.
Ik wilde bij mijn lokale krant.
Ik werd twee jaar afgewezen vanwege werkervaring.
Het was zwaar voor Aziaten.
Ik vond toen dat ik werd gediscrimineerd.
Maar toen waren er geen Aziaten in de media.
Hoe hij journalist werd,
zegt alles over Mazher Mahmood toentertijd
en Mazher Mahmood gedurende zijn carrière.
Het was meteen duidelijk
dat Mazher Mahmood wilde doen wat nodig was,
zelfs familievrienden zou overdragen
die hij ontmoette
en zich schuldig maakten aan videopiraterij.
Hij nam die info mee naar een nieuwszender en ze schreven er een artikel over
en ineens had hij een ingang tot de journalistiek.
Ik belde ze en zei:
'Ik ken een bende die kopieën van videobanden maakt. Geïnteresseerd?'
Natuurlijk waren ze dat en ze zeiden: 'Kom maar praten.'
Maar je hoorde dat verhaal toch
aan je eigen eettafel thuis? Hoe ging dat?
Ja. Niet erg goed.
Mijn ouders vonden het een slecht idee.
Je werd gezien als informant.
Ja, hij was erg eigenwijs.
Hij was vastberaden en ambitieus.
En hij wilde er alles voor doen wat nodig was.
PIRATERIJTEAM ONTDEKT
Na dat eerste piraterijartikel
vertelde Maz me dat zijn vader witheet was.
Hij wilde hem eruit zetten.
Zijn familienaam was zwartgemaakt.
Dat boeide Maz niet. Het ging om het verhaal.
Hij was meedogenloos.
Zo ging het zijn hele carrière.
De druk op
eerstegeneratiekinderen om te slagen
was hoog.
Niet het prestige van je positie,
maar je verdiensten telden.
Daar keken onze ouders naar.
Hij zag de journalistiek
als kans om geld te verdienen.
Hij was erg geldbewust.
Want geld stond gelijk aan succes.
Maz was een verhalenjunkie.
En hij moest steeds een groter en beter verhaal krijgen.
Maz had altijd meer nodig.
News of the World ging over sport,
seks en schandalen
en als je daar een verhaal over kon krijgen,
had je de jackpot gewonnen.
Als je het niet wist,
de Premier League begint morgen.
CHELSEA - WINNAAR FA CUP
Voetbal was zeer belangrijk voor News of the World.
We zochten constant verhalen
over voetballers
die niet over voetbal gingen.
Toentertijd was Newcastle United
een van de topclubs in de Premier League.
Maz kreeg een tip over de voorzitter van de club, Freddy Shepherd,
en de vicevoorzitter, Doug Hall
die zich voordeden als zakenmannen en familiemannen,
maar na de wedstrijd naar Marbella vlogen
en in de stad rondzwierven in louche nachtclubs.
Dit zou een groot verhaal opleveren,
want voor de mensen in Newcastle en hun fans
betekende voetbal alles. Het was een religie voor ze.
FIN'S TOON - LEGER
Het stadion, St. James's Park, was de hoge kathedraal.
De spelers waren goden.
En de voetbalbazen waren de hoge priesters van de religie.
WELKOM THUIS... ALAN SHEARER
Dat verhaal is een schandaal
dat heden ten dage viraal zou gaan.
Maar in de jaren 90
wisten mensen alleen wat er achter gesloten deuren gebeurde
door de tabloids te lezen.
Iedereen wist dat News of the World
de beste was in schandalen tonen.
Daarom kocht men de krant.
Daarom was het de best verkochte krant in Engeland.
Freddy en Doug leken onaantastbaar.
Wat ze ook van plan waren,
het was bijna niet te bewijzen.
Maar als Maz te horen kreeg dat iets onmogelijk was,
ging hij er vol voor.
We contacteerden Doug Hall
en zeiden: 'Ik heb een rijke sjeik als klant
'in het Midden-Oosten die graag
'een voetbalcompetitie begint
'en erin wil investeren en er met jou over wil praten.'
Doug Hall trapte erin en zei: 'Tot in Marbella.'
Maz zei dat ik zijn bodyguard zou zijn
om te zorgen dat ik goed gekleed was.
'Je hoort nu bij de sjeik,
'dus zorg dat je netjes oogt.'
We troffen elkaar bij de Marbella-club.
Maz boekte een chique villa.
Erg duur.
Conrad was de techneut en had ervaring met beelden.
Hij zou de beelden in de gaten houden.
We plaatsten diverse accessoires,
zoals een Dubai Duty Free-tas
en een waterpijp in de villa.
Maz deed dit om de illusie te creëren dat we uit Dubai waren ingevlogen.
21:29 uur 08 MAART 1998
Mijn achternaam is Tough, T-O-U-G-H.
Ex-speciale operaties,
10,5 jaar lang.
Ik zou dood moeten zijn, maar leef nog.
We kwamen rond 22.00 uur in Marbella aan.
Douglas en Freddy zeiden:
'We gaan naar een meeting in de beachclub.
'We ontmoeten een sjeik uit Dubai.'
Ik wist veel over sjeiks.
Ik wist hoe ze werkten
en wat hun gewoontes waren.
Want in mijn bodyguardcarrière heb ik
olieminister prins Ahmed Zaki Yamani beschermd,
een machtige man toentertijd,
want hij beheerde de olieprijs.
Voor een meeting onderzoek ik vaak de degene die ik ontmoet
en zoek ik uit of ze oprecht zijn.
Maar ik had geen tijd.
Ik zei Douglas en Freddy:
'Wacht, ik controleer dit even.'
Toen ze aankwamen, beseften we ineens dat
ze hun eigen begeleider meebrachten:
Brian Tough, een expert in toezicht.
Ik dacht: kolere. Hij zal ons snel doorhebben.
Ik liep naar de villa.
'Ik wil even binnenkijken.'
'Geen probleem.'
Ik ging naar binnen en keek rond.
Het leek een chique villa.
Ik controleerde de kamer.
We dachten: wat als hij een zendertje vindt?
Wat doen we dan?
We bekeken alles en we zochten
constant bedreigingen.
We waren constant op onze hoede.
Mijn hart ging tekeer.
Er was niets in de kamer dat vreemd leek.
Douglas en Freddy kwamen binnen.
Freddy en Doug gingen naar de hoofdlounge
en Maz kwam uit zijn suite en droeg zijn gewaad.
Ik keek de sjeik aan en hij zag er...
Hoe zeg ik dat?
Hij leek op een sjeik.
Ze hadden niets gemerkt,
want het eerste wat ze opviel
was de Dubai-draagtas.
Maz keek naar beneden,
keek me aan en zei: 'Smerig beest.'
'Wat heb ik je gezegd?' En toen naar
Hall en Shepherd en zei: 'Personeel, verdomme.'
Ze moesten lachen.
En ik keek terechtgewezen en pakte de tas.
Freddy en Doug gingen zitten en begonnen net met de drankjes.
Maz kwam steeds meer in z'n element.
Hij knipte met zijn vingers
en regelde een zeer dure fles cognac
voor zijn kamer.
Ze dronken champagne en cognac.
Ze waren echt aan het tanken.
En Freddy en Doug geloofden alles wat ze zagen.
Ze bekritiseerden de spelers
en spraken over vrouwen.
We geloofden onze oren niet.
Freddy zei dat Newcastle-vrouwen honden waren.
Ze bekritiseerden hun fans.
Conrad hield in de kamer ernaast de beelden in de gaten.
Ze waren vrij wazig.
De kwaliteit was toen slecht.
Ze spraken over allerlei smerige dingen.
Het was ongelofelijk.
En je zag daar 50 vrouwen.
Ga erheen, drink wat met de dames
en neem er maar één.
Maz was zichzelf, vorstelijk,
en hij overtuigde Doug en Freddy.
Ze veroordeelden zichzelf met al hun uitspraken.
We konden het niet geloven.
Freddy en Doug zeiden: 'Kom, we gaan plezier maken.'
We gingen naar Milady Palace.
Het was een nachtclub met strippers.
Een nachtclub vol vrouwen die op je schoot reden.
Freddy Shepherd zei zelfs tegen Maz, de valse sjeik,
dat ze voorzichtig moesten zijn over wat ze in het VK deden
vanwege de Britse tabloids.
Er heerst onrust bij Newcastle United,
nadat de bazen in de tabloids stonden
in een artikel van Mazher Mahmood,
ook wel bekend als de valse sjeik.
De beschuldigingen tegen de twee
staan vermeld in News of the World
nadat een undercoververslaggever ze betrapte in 'n bordeel.
De krant meldt dat ze op vrouwenjacht gingen tijdens zakenreizen.
Er stond dat ze fans bespotten
en Tyneside-vrouwen honden vonden.
De fans zijn geschokt door de onthullingen.
Ze moeten aftreden.
Na hun uitspraken over vrouwen moeten ze oprotten.
Wat ze hebben gedaan is onvergefelijk.
De fans maken deze club.
Niet de directeuren.
EXCLUSIEF!
Geweldig hoe hij de directeuren zover kreeg
dat ze zeiden:
'Alle Newcastle-vrouwen zijn honden.'
De wereldpers zou volgen
wat Mazher had gedaan.
De fans hebben duidelijk gemaakt
dat ze zich verraden voelen. Ze riepen: 'Judas.'
Judas.
Ze drongen aan op hun aftreden
en riepen: 'Ontsla het bestuur.'
Ontsla het bestuur.
Nadat het verhaal uitkwam,
won Mazher in 1999 de prijs voor Beste verslaggever
en dat is geweldig.
Het was
geweldige undercoveronderzoeksjournalistiek.
Niet te evenaren.
Ik had zoiets nooit zo goed kunnen doen.
ONZE MAZ IS VERSLAGGEVER VAN HET JAAR!
Ik was enorm trots.
Het was groots. Net de Oscars.
De Oscars voor ons beroep.
EN DE PRIJS GAAT NAAR...
Er is niets zo gaaf
als dat je jouw ontdekte verhaal
op de voorpagina ziet, wetende
dat de rest van Fleet Street geïmponeerd is.
PERSPRIJS VERSLAGGEVER VAN HET JAAR 1999
Mazher was toen de best betaalde verslaggever.
En zeker terecht.
Ik bewonderde Maz zeker.
Hij had wat andere mensen wilden.
De aanbidding van mensen die de krant lazen
en de aanbidding van de machthebbers.
Hij kreeg altijd het geld voor een verhaal,
terwijl de rest erom moest smeken.
Het was een spel voor hem. En hij won altijd het spel.
Ik weet nog dat hij een mooie auto had
en naar chique restaurants ging.
De sieraden, zijn horloge, een Rolex.
Een groot appartement in Kensington met vier slaapkamers.
Hij was echt een geweldige journalist.
Maar neem dit aan:
hij was meedogenloos.
Zeer meedogenloos.
En niets zou hem tegenhouden.
Helemaal niets.
Mazher Mahmood is benaderd voor commentaar, maar hij wilde niet reageren.
News UK is benaderd voor commentaar, maar wilde niet reageren.
Ondertiteld door: Taribuka Translations
Creatief Supervisorr: