PROGRAM ZAWIERA REKONSTRUKCJE OPARTE NA RELACJACH ŚWIADKÓW.
CZĘŚĆ WYDARZEŃ I POSTACI ZMODYFIKOWANO LUB POŁĄCZONO.
JEST TO TRZYCZĘŚCIOWA PRODUKCJA I ZAWARTOŚĆ KAŻDEGO ODCINKA
NALEŻY OBEJRZEĆ I ZROZUMIEĆ W KONTEKŚCIE CAŁEJ SERII.
Każdy ma jakiś sekret.
Naszą pracą było go odkryć.
Za wszelką cenę.
Redakcja News of the World miała dostęp do każdego.
Nieważne, kim byłeś.
Aktorzy,
piłkarze,
modelki...
Nawet rodzina królewska.
Wszystko jedno.
Każdy mógł być celem.
W latach 90.
byłam modelką, prowadziłam wystawny tryb życia.
Pewnego razu poleciałam do domu w Londynie.
Było późno w nocy.
Wysiadłam z samolotu, złapałam taksówkę do domu i...
To było odświeżające. Miałam cudowną przerwę.
Byłam szczęśliwa.
Kim byś nie był, mogliśmy cię przyłapać.
Zrobić zdjęcie, nagrać i sfilmować.
I wtedy, gdy prasa miała ruszyć,
trzeba było wykonać ostatni telefon.
Gdy wróciłam do mieszkania,
zobaczyłam, że na sekretarce
była nagrana jakaś wiadomość.
To był ktoś z News of the World.
Dla nikogo nie była to łatwa rozmowa,
a większość osób rzucała słuchawką
lub odmawiała komentarza.
To była informacja, że nazajutrz
pojawię się w News of The World
w związku z aferą narkotykową.
Pytali mnie o komentarz.
Musiałam...
Musiałam usiąść. I usiadłam.
POZDROWIENIA
Wiedziałeś, że ich życie się zmieni. Oni też wiedzieli.
I prawie było ci ich żal. Prawie.
Pamiętam, że siedziałam na podłodze, będąc w totalnym szoku.
Nie wiedziałam... Nie ogarniałam tej sytuacji,
tego, co się właśnie stało.
Zastanawiałam się, o co chodzi, o czym oni do mnie mówią.
MODELKA JODIE NAPĘDZANA KOKAINĄ
TYLKO U NAS! STRONY 8 I 9
To chwila, w której cała krew...
odpływa z twojego ciała.
To kompletna panika.
Chcesz walczyć albo uciekać. Myślisz sobie:
„Co się stało?”.
WYŁĄCZNIE U NAS KOKAINOWA HAŃBA TULISY
Moje życie jest zrujnowane.
To koniec.
Chcę tylko odzyskać swoje życie.
Jeśli twój telefon dzwonił
późno w nocy, w piątek albo w sobotę rano,
miałeś nadzieję, że to nie Mazher Mahmood.
Fałszywy Szejk.
Proces Mazhera Mahmooda, znanego jako Fałszywy Szejk,
rozpoczął się w Old Bailey.
To było tak niewiarygodne, że aż wiarygodne.
To musi być prawda.
Od 30 lat upajał się ukrywaniem swojej tożsamości.
Jego anonimowość, jego skrytość,
były kluczem jego przedstawienia.
Samozwańczy „Król ustawek”
codziennie stawał w sądzie, nosząc kominiarkę.
Myślę, że był to bezwzględny, nieuczciwy
i bezlitosny osobnik.
Mazher Mahmood stał za wielkimi aferami tabloidowymi.
Takimi jak ustawianie meczów w pakistańskim krykiecie
czy plan porwania Victorii Beckham.
Maz żerował na tej karykaturze.
Pieniądze nie mogły go ograniczać.
A będąc blisko, mógł uszczknąć coś dla siebie.
Ciężko mi to mówić,
ale jest bardzo dobry w tym, co robi.
FAŁSZYWY SZEJK
Postawić herbatę pod stołem?
Idź przodem.
Ludzie zaczną myśleć, że to się nigdy nie wydarzyło,
ale tak było.
Choć dziwnie to brzmi
i możecie nie dać temu wiary, ale tak właśnie było.
Cofnijmy się do lat 90.
Siedziałem za oszustwo.
Po wyjściu nie miałem pracy,
ale chciałem być dziennikarzem.
Skontaktowałem się więc z Mazherem Mahmoodem.
Wtedy jeszcze nie nazywano go Fałszywym Szejkiem.
Zapytał, czy chcę z nim pracować.
Oczekiwał jakichś mocnych historii.
Ludzie nazywali mnie Kurierem,
bo dostarczałem, co było trzeba.
Pewnej nocy odebrałem telefon od niejakiego dr. Rangwaniego.
To szanowany, 62-letni lekarz rodzinny.
Miał żonę, dwie córki i mieszkał w Solihull w Birmingham.
Wyjawił mi w tajemnicy,
że ma problem z dziewczyną.
Od 15 lat miał romans,
a ona twierdziła,
że był ojcem jej trzech synów.
To mogło sprawić, że jego reputacja,
zawodowa i prywatna, legnie w gruzach.
Więc dr Rangwani mówi...
Mówi: „Byłeś w więzieniu”.
Odparłem, że tak.
Zapytał, czy poznałem tam morderców.
„Zdarzyło się, owszem”.
Rzucił, że chce jej śmierci.
Powiedziałem mu, że zobaczę, co da się zrobić.
Musiałem podjąć decyzję.
Mogłem albo...
iść na policję,
co byłoby...
decyzją normalnej osoby,
albo iść do Maza.
Wybrałem Maza.
Powiedział mi, co zrobimy.
„Przyjadę do Birmingham”.
Więc zarezerwujemy pokój w hotelu Hyatt w Birmingham.
Będę zabójcą.
Rangwani nie podejrzewałby,
że to reporter z News of the World.
Maz na każdej ustawce
wyposażał pokój w różne pluskwy.
Ja miałem za zadanie ściągnąć Rangwaniego na spotkanie.
Puk, puk i wchodzimy.
Rozglądam się po pokoju i...
widzę wymowną kosmetyczkę
leżącą na stole.
Musieliśmy go złapać na gorącym uczynku.
Musieliśmy go nagrać.
Materiał jasno pokazuje,
jak Rangwani przyznaje, że chce zabić swoją kochankę.
To było szokujące.
To ma wyglądać na wypadek czy jak?
Znasz się na tym, zostawię to tobie.
Ale chcesz ją zabić?
Tak, ma zniknąć z mojego życia.
Maz mówi: „Dobra, pięć tysięcy funtów. Gotówka.
Połowa z góry,
Połowa po robocie”.
Kilka dni później
umówiliśmy się na odbiór pieniędzy od lekarza.
Podstawiliśmy furgonetkę,
w której nasz technik ukrywał się z kamerą wideo.
Musieliśmy uchwycić, jak doktor przekazuje pieniądze.
To byłby kluczowy dowód intencji.
Pojawił się Rangwani.
Maz zapytał go,
gdzie jest zaliczka.
Wyciąga kopertę.
Niewiarygodny materiał.
NAGRANIE Z UKRYCIA
To forsa, tak?
To był decydujący dowód intencji.
Maz powiedział,
że odezwiemy się po wszystkim.
Obraz trochę się trzęsie,
ale potrzebowaliśmy uchwycić reakcję lekarza.
A w drodze powrotnej
Rangwani triumfalnie podnosi rękę.
Maz powiedział: „Mam go”.
Tak minął piątek.
W sobotę rano Maz przekazał mi, że wszystko jest gotowe.
„Gdy do ciebie zadzwoni, a zadzwoni,
powiesz mu, że to stanie się dzisiaj”.
„Musisz zadbać o realizm.
Gdy zadzwoni, biegaj, ciężko oddychaj.
Wydawaj się zestresowany.
Nagraj rozmowę, ma być realistycznie”.
Zadzwonił po południu.
Nigdy nie zapomnę tych słów. Dzwoni,
odbieram i wciskam nagrywanie.
„Tak, doktorze”.
Pyta, czy załatwione.
Odpowiadam: „Co?”.
„Już po niej? Załatwione?”
Mówię mu, że tak.
Aresztowali go w sobotę po południu,
tekst wyszedł w niedzielę.
I oto był, wielki artykuł.
LEKARZ ZAPEWNIŁ ŚRODKI, BY ODURZYĆ OFIARĘ
TEKST M. MAHMOODA
Dr Rangwani był szanowanym człowiekiem.
Ale sędzia Justice Alliott,
powiedział, że użył wielu wymyślnych kłamstw,
by uniknąć sprawiedliwości,
i nie okazał ani krzty skruchy.
Dr. Rangwaniego uznano za winnego
i skazano na siedem lat więzienia.
KRÓLOWA ELŻBIETA II SĄDY
Byłem naprawdę wdzięczny Mazowi, ponieważ byłem po wyroku,
a praca z Mazem, związany z tym prestiż,
przywróciła mi wiarę w siebie.
Robiłem coś wartościowego.
Od dawna jestem policjantem
i nie sądzę, by to trafiło do sądu,
gdyby nie sposób...
w jaki zbadały to gazety.
Lata 90. to złoty wiek dziennikarstwa tabloidowego.
Wyobraźcie sobie świat bez Internetu czy komórki.
Ta gazeta jest dosłownie miejscem, z którego czerpiesz wiadomości.
Mieliśmy zatem moc,
by kształtować sposób myślenia ludzi.
Nie można lekceważyć tego,
jak duże w latach 90. było News of the World.
Było ogromne. To gazeta, o której wszyscy mówili.
Numer jeden niedzielnej sprzedaży.
Zawsze był jakiś skandal, celebryta
albo polityk, który coś zbroił,
i tam można było o tym przeczytać.
TYLKO U NAS! WSTYDLIWY SEKRET PIŁKARZA
GWIAZDA POP BIERZE UDZIAŁ W BÓJCE
ZACIĄŻYŁAM Z POSŁEM
Mazher i ja byliśmy tajnymi śledczymi
dla News of the World,
ale mocno się różniliśmy.
Ja chciałem napędzać sprzedaż, bawić i ekscytować.
On był aniołem zemsty, który wysyła ludzi do więzienia.
Nie integrował się z nami. Nie chodził z nami pić.
Trzymał się swojego małego zespołu.
Desperacko szukałem jego przyjaźni, chcąc przejąć jego kontakty.
Pamiętam, jak podszedłem i powiedziałem,
że chciałbym z nim pracować.
A on odpowiedział...
„Nie ma szans”.
Byłem w gangu Maza.
To powód do dumy.
Było niemal tak, jakby był agentem pod przykrywką,
tajemniczą osobą.
STEVE BURTON FOTOGRAF NEWS OF THE WORLD
Zdjęć Maza nie wolno było zostawiać na wierzchu.
Oczywiście był na wielu fotografiach,
ale przekazywało się je grafikom,
którzy odpowiednio go maskowali.
Mazher lubił odgrywać rolę.
Naprawdę lubił grać.
CHRISTINE HART ŚLEDCZA NEWS OF THE WORLD
Miał jakby aurę dziecka,
chłopięcego księcia.
Wykorzystywał go,
by być lepszym tajniakiem, bo dzieci są dobre w przebieranki.
Byliśmy z Mazem blisko. Przyjaźniliśmy się.
STEVE GRAYSON FOTOGRAF NEWS OF THE WORLD
Robiłem dla niego wiele.
Przebierałem za Araba.
Przebierałem za kobietę.
Zakładałem podsłuchy.
Robiłem dla niego wszystko.
Zespół, którym otaczał się Mazher,
składał się z różnych odmieńców.
Nie pasowali do społeczeństwa i byli raczej outsiderami,
bo i on taki był.
Wówczas
Maz był w redakcji jedynym dziennikarzem z Azji.
W tamtych czasach
azjatyccy dziennikarze nie mogli pisać o wszystkim.
Maz był ograniczony do historii o Azjatach
albo o rasizmie.
Chcąc zajmować się celebrytami
lub korupcją w brytyjskich instytucjach,
napotykał opór redaktorów.
Według nich ani czarny, ani azjatycki dziennikarz
nie mógł nawiązać takiej więzi z białym odbiorcą.
Postanowił to zmienić.
Nauczył się to wykorzystywać,
by dostać to, czego chce.
Maz wpadł na pomysł Fałszywego Szejka.
Właściwie było to genialne.
Krążył wtedy obraz
niewiarygodnie bogatych Arabów przybywających do Londynu.
Coś w rodzaju przeszczepu
ich nieprzyzwoitego bogactwa tutaj,
by mogli robić, co im się spodoba.
Mieli zerowe poczucie tego, jak bardzo są zamożni.
Bliskość takiego bogactwa mogła być zaślepiająca.
Ponieważ przeciętna osoba niewiele wiedziała
o kulturze arabskiej, szejkach
i tym, co oni robią,
co mówią, jak się zachowują,
Mazher mógł uznać, że będą kierować się stereotypami.
Maz bardzo sprytnie
wpisał się w ducha epoki.
Zrozumiał, że przynależność rasowa
może być jego asem.
Częstym źródłem jego historii
była infolinia,
którą ciągle reklamowano,
tydzień po tygodniu, w News of the World.
„Masz skandal dla Mazhera Mahmooda?
Zadzwoń do nas!
Płacimy najlepiej”.
To zmotywowało wiele osób...
od groma, do dzwonienia.
Przemiana Mazhera Mahmooda w Fałszywego Szejka
była procesem
i musiał zacząć powoli.
Nie mógł oczekiwać wielkich historii celebrytów
bez wprawy w sztuce.
Wydaje mi się, że zrobił to,
mierząc w mniej znane osoby.
Ludzi, których dało się
łatwiej wmanipulować w sytuację, którą tworzył.
Pewnego dnia dostał cynk w sprawie Emmy Morgan.
I to dobry.
Emma Morgan była wtedy znaną modelką topless
i podobno brała narkotyki.
PIKANTNA
To była idealna okazja, by wypróbować Fałszywego Szejka.
Miałam 24 lata
i byłam modelką glamour w latach 90.
Pozowałam dla tabloidów, The Sun i News of the World.
Page Three była sekcją z dziewczyną topless
na trzeciej stronie gazety The Sun.
Ludzie zastanawiali się, po co to,
ale tak już było.
Dziewczyny z trzeciej strony
można porównać do Love Island.
Nie chodzą z cyckami na wierzchu,
ale oglądamy sporo pośladków.
Było coś takiego, to było glamour.
Mazher powiedział mi tak:
„Musimy opracować plan, żeby ją umoczyć.
Może kalendarz? To byłoby dobre.
Zaoferuj jej tysiące funtów”.
Wydzwoniłem Emmę
i powiedziałem, że mamy dla niej fantastyczną ofertę.
Wspomniałem o udziale arabskiego szejka.
Ciężko mi było w to uwierzyć.
Byłam bardzo podekscytowana.
To była praca moich marzeń.
Jakbym wygrała na loterii.
Emocje buzowały.
Zapytałem Maza,
jak naszprycujemy ją koką.
Polecieliśmy na Lanzarote.
Po wylądowaniu szliśmy przez halę przylotów
i zobaczyłam kogoś, kogo znałam.
Nazywał się Billy.
Maz powiedział,
że na infolinię zadzwonił facet imieniem Billy.
Ten cały Billy podobno był przyjacielem Emmy.
Billy'ego poznałam, robiąc inne sesje na Lanzarote.
Zapytałam go, co tu robi.
Odparł, że ma mnie chronić.
Pomyślałam: „O mój Boże, szejk załatwił mi ochroniarza”.
Poczułam się naprawdę wyjątkowa.
Maz powiedział, że Billy dostarczy narkotyki.
Dojechałam do hotelu.
Steve pożegnał się ze mną i kazał zamówić, co tylko zechcę.
„Szejk wszystko ci opłaci,
nie ma żadnych granic”.
Dotarłem do hotelu,
zadzwoniłem do Maza i powiedziałem:
„Już tu jest, pora na ustawkę”.
Potrzebowaliśmy dźwięku i ujęcia.
Potrzebowaliśmy filmu.
Bez tego nie było historii.
Mazher wszedł do pokoju,
gdy ja instalowałem kamery.
Był tam grzejnik z drewnianą osłoną,
więc tam trafiła kamera.
Maz udał, że wciąga kreskę.
I zrobił to. Idealnie.
Absolutnie doskonale.
Pokój był gotowy.
Kamera była gotowa,
dźwięk też, wszystko było gotowe.
Potrzebowaliśmy,
żeby weszła tam Emma.
Pamiętam, jak szłam korytarzem.
Miałam zapukać i byłam cała w nerwach.
W końcu zapukałam.
Gdy Emma weszła, Maz ją powitał.
Nie był w swoich szatach. Miał na sobie garnitur
i witał ją dwiema rękami.
Jakby był arabskim księciem.
Lubił przedobrzyć.
„Myślę, że jesteś piękna.
Wypadniesz cudownie. Byłaś wspaniała w kalendarzu”.
Był ubrany bardzo elegancko.
Jego skóra była piękna.
Miał idealnie zadbane paznokcie.
Miał duży, jakby złoty zegarek na nadgarstku.
Pamiętam, że dla mnie emanował klasą i charyzmą.
Był tam szampan.
I siedział z nami Billy.
Atmosfera w pokoju hotelowym było wspaniała,
ale byłem zdenerwowany.
Bo montowanie tych kamer zawsze było nerwówką.
Mogły w każdej chwili spaść.
Mogły się rozładować,
akurat jak wciągałaby kokainę.
Więc cały czas się martwiłem, bo to musiało wypalić.
Billy nagle zapytał: „Chcesz trochę koksu?”.
Była trochę...
nie zszokowana, ale wyglądała
na lekko poirytowaną.
Chyba się tym zdenerwowała. Maz powiedział:
„Śmiało, nam to nie przeszkadza, nie ma żadnego problemu”.
Odstawił swoją arabską szopkę.
Odmówiłam, ale on dalej naciskał.
Nie pamiętam dokładnie słów,
ale mocno mnie zachęcali do zażycia kokainy.
Wcześniej próbowałam kokainy co najwyżej kilka razy,
ale nie byłam jej fanką.
Pomyślałam jednak, że odmawiając,
mogę stracić pracę.
Dlatego wciągnęłam kreskę.
Chciałam mu się przypodobać.
Maz był zachwycony.
Powiedział: „Mamy ją”.
Fałszywy Szejk działał.
Ale Maz chciał więcej.
Następnie szejk wstał, wyszedł na mały balkon
i skinął na mnie.
Zapytał, czy załatwię mu kokainę.
Byłam zaskoczona i odparłam:
„Cóż, Billy...
Zatrudniłeś go, on sprzedaje kokainę.
Zgłoś się do niego, ja nic nie mam”.
A on spojrzał mi w oczy i powiedział:
„Jemu nie ufam, ufam tobie”.
Dodał: „Wolałbym, żebyś ty ją od niego wzięła
i przyniosła do mojego apartamentu
po powrocie z kolacji”.
Bałam się, że jak do niego pójdę,
to zaproponuje mi seks.
Odmówiłabym i byłoby po pracy.
Billy wymyślił plan, jak mnie chronić.
Zasugerował...
wsunąć kokainę pod szczeliną w drzwiach jego pokoju hotelowego.
Ostrożnie ją odłożyć,
odejść po cichu i napisać mu, że towar
czeka pod drzwiami.
I tak zrobiłam.
PRZYŁAPANA!
MODELKA I NARKOTYKOWY WSTYD!
Spróbował Fałszywego Szejka
i odkrył, że to zadziałało.
Wiele mogło mu ujść na sucho.
Więc z tego korzystał.
Myślę, że Mazher Mahmood uwielbiałem grać szejka.
To było dziennikarstwo teatralne.
Arabskie szaty Fałszywego Szejka
były oknem Mazhera Mahmooda do świata bogaczy,
władzy i wpływów.
SZPANERKA ZA DNIA, DILERKA NOCĄ TYLKO U NAS!
Przeczytałam cały artykuł, wypłakując oczy.
Przedstawili mnie tam jako jakiegoś handlarza narkotyków.
Nie mogłam uwierzyć.
Nie mogłam uwierzyć, ale wtedy zrozumiałam,
że szejk nie był szejkiem.
Był tajnym reporterem śledczym
z News of the World i nazywał się Mazher Mahmood.
TYLKO U NAS! TEKST MAZHERA MAHMOODA
Był szok i przerażenie,
był wstyd, co ludzie sobie pomyślą...
Płakałam i płakałam.
Tydzień po ukazaniu się tekstu
eksmitowano mnie z mieszkania.
The Sun zerwało ze mną umowę.
Dzwoniłam do mojej agencji.
Codziennie dzwoniliśmy około godziny 17,
żeby sprawdzić dostępne oferty.
Nie było nic.
MAZHER MAHMOOD ZAWSZE BRONIŁ SWOICH METOD PRACY.
Ludzie krytykują twój sposób pracy
i to, że w zasadzie zachęcasz ludzi
do robienia rzeczy, których by nie robili,
gdybyś ich do tego nie namawiał.
Ten argument ciągle się przewija.
Simon, jesteś celebrytą. Twoje nazwisko jest znane.
Czy mogę cię jakoś przekonać, żebyś sprzedał mi kokainę?
Zapewniam, że nie.
Ani jako szejk, Sikh czy ktokolwiek inny.
Nie zostałbyś dilerem.
Ujawniamy tylko tych winnych.
Chcąc zrozumieć Maza i to,
co nim kieruje,
trzeba wrócić do jego początków.
Maz i ja dorastaliśmy w Birmingham.
To facet z pakistańskimi korzeniami.
Tata Maza był pakistańskim dziennikarzem
OJCIEC MAZHERA
i pisał do magazynu w języku urdu.
Był oddelegowany do tekstów o własnej społeczności.
Ale Maz nie chciał ograniczać się do lokalnych gazet azjatyckich
jak jego ojciec.
Ale próbując przebić się do dziennikarskiego mainstreamu,
napotkał opór.
W latach 80. Anglia była głęboko podzielonym krajem,
PAKISTAŃCY PRECZ
gdzie szerzył się rasizm
i azjatyckim mniejszościom etnicznym było niezwykle trudno
dostać pracę w mediach głównego nurtu.
Mnie ciężko było zostać dziennikarzem.
Aplikowałem do lokalnej gazety.
Ale dwa lata z rzędu mnie odrzucano.
Azjatom było wtedy ciężko.
Czułem się dyskryminowany.
Ale wtedy w mediach nie było Azjatów.
To, jak wdarł się do zawodu,
mówi wszystko o Mazherze Mahmoodzie
i jego całej dziennikarskiej karierze.
Od początku było jasne,
że Mazher Mahmood był gotowy zrobić wszystko,
nawet wydać przyjaciół rodziny,
którzy przy wspólnym obiedzie
rozmawiali o handlu pirackimi filmami.
Zaniósł tę informację do redakcji, a oni zmienili ją w historię.
Tak otworzył sobie drogę do świata dziennikarstwa.
Powiedziałem im:
„Znam gang od pirackich kopii taśm. Czy jesteście zainteresowani?”.
Odparli, że oczywiście, i zaprosili mnie na rozmowę.
Ale czy nie usłyszałeś o tym,
siedząc przy stole z rodziną? Jak to przyjęli?
Niezbyt dobrze.
Moi rodzice czuli, że to było niewłaściwe.
Społeczność widzi cię jako kapusia.
Był bardzo uparty.
Zdeterminowany i ambitny.
I zdolny do zrobienia wszystkiego.
PIRACKA SZAJKA ROZBITA
Po tej historii z piractwem
Maz powiedział mi, że jego tata wprost płonął gniewem.
Groził, że go wyrzuci.
Mówił, że oczernił rodzinę.
Ale Maz miał to gdzieś, liczyła się historia.
Dopiął swego. Był bezwzględny.
I tak kontynuował swoją karierę.
Na pierworodnych
ciążyła duża presja, by odnieść
sukces.
Kluczem nie był prestiż stanowiska,
lecz siła zarobkowa.
Tego właśnie szukali nasi rodzice.
Postrzegał dziennikarstwo
jako okazję do wzbogacenia się.
Bez wątpienia kierowały nim pieniądze.
Bo pieniądze równają się sukcesowi.
Maz był uzależniony od historii.
I jak każdy ćpun potrzebował kolejnej, większej dawki,
tak Maz potrzebował kolejnej, większej historii.
News of the World było o sporcie,
seksie i skandalach.
Łącząc te trzy tematy w jedną historię,
trafiłbyś w dziesiątkę.
Jeśli nie wiecie,
jutro startuje Premier League.
CHELSEA ZWYCIĘZCY PUCHARU ANGLII
Piłka nożna była kluczowa dla News of the World.
Nieustannie szukaliśmy historii
z udziałem piłkarzy,
ale niekoniecznie o piłce.
Newcastle United było wtedy
jedną z czołowych drużyn w lidze.
Maz dostał cynk, że prezes klubu, Freddy Shepherd,
i wiceprzewodniczący Doug Hall,
obaj kreujący się na szanowanych i rodzinnych ludzi,
polecieli po meczu do Marbelli,
gdzie balowali w obskurnych klubach.
Było wiadomo, że to ogromna historia,
bo dla ludzi z klubu, dla fanów Newcastle,
piłka była wszystkim. Była ich religią.
ARMIA Z DORSET
Stadion, St James' Park, był ich katedrą,
a zawodnicy byli bogami.
Szefowie klubu z Newcastle byli arcykapłanami religii.
WITAJ W DOMU... ALANIE SHEARERZE
Dziś tego typu skandal
rozszedłby się po social mediach.
Ale w latach 90.
ludzie mogli zajrzeć za to, co dzieje się w kuluarach,
tylko czytając tabloidy.
Ludzie wiedzieli, że News of the World
było najlepsze w ujawnianiu skandali.
Dlatego kupowali tę gazetę.
Dlatego sprzedawała się najlepiej w całym kraju.
Freddy i Doug byli uznawani za nietykalnych,
cokolwiek nie zmalowali,
nie dało się tego udowodnić.
Ale gdy Maz słyszał, że czegoś się nie da zrobić,
bardziej się nakręcał.
Odezwaliśmy się do Halla,
mówiąc mu o dzianym szejku
na Bliskim Wschodzie, który chce stworzyć
piłkarską ligę w Dubaju.
„Ma pieniądze na inwestycje i chciałby z tobą o tym pogadać”.
Doug Hall złapał przynętę i powiedział: „Do zobaczenia w Marbelli”.
Maz powiedział mi, że będę jego ochroniarzem
i mam się elegancko ubrać.
„Jesteś częścią świty szejka,
nie możesz wyglądać jak fotograf”.
Wszyscy pojawiliśmy się w Marbelli.
Maz zarezerwował elegancką willę.
Bardzo drogą.
Conrad był ekspertem technicznym, gościem od monitoringu.
Obserwował kamery.
Umieściliśmy różne akcesoria,
na przykład torbę wolnocłową z Dubaju
czy fajkę wodną, w całej willi.
Maz chciał stworzyć iluzję, że dopiero co przylecieliśmy z Dubaju.
21.29 8 MARCA 1998
Nazywam się Tough, T-O-U-G-H.
W siłach specjalnych
zaliczyłem 10 i pół roku.
Powinienem zginąć z 10 razy, ale żyję.
Do Marbelli dotarliśmy około 22.
Douglas i Freddy powiedzieli,
że mają spotkanie w klubie przy plaży.
„Widzimy się z szejkiem z Dubaju”.
Dużo wiedziałem o szejkach.
Wiedziałem, jak działają,
znałem ich zwyczaje.
Jako ochroniarz pracowałem już
z saudyjskim ministrem od ropy, księciem Yamanim.
Miał wówczas ogromne wpływy,
bo rządził światowymi cenami ropy.
Przed spotkaniem zwykle sprawdzam, kim jest nasz rozmówca,
sprawdzam jego tło i wiarygodność.
Ale nie miałem czasu.
Powiedziałem chłopakom,
że zrobię szybkie rozeznanie.
Kiedy przybyli, zorientowaliśmy się,
że ci dwaj mają własnego opiekuna,
Briana Tougha, który był ekspertem od inwigilacji.
Pomyślałem sobie, że rozgryzie nas w kilka sekund.
Podszedłem do willi.
„Tylko szybko się rozejrzę”.
„Nie ma sprawy”.
Wszedłem i zbadałem teren.
Było tam bardzo elegancko.
Szybko przeszukałem pokój.
Baliśmy się, że zauważy pluskwę.
„Co zrobimy?”
Monitorujemy, nieustannie skanujemy,
szukamy zagrożeń.
Po prostu cały czas jesteśmy czujni.
Serce waliło mi jak szalone.
Pokój wydawał się w porządku.
Więc Douglas i Freddy weszli.
Freddy i Doug przeszli do głównego salonu,
a Maz wyłonił się z pokoju w swoich szatach.
Spojrzałem na szejka, a on...
Jak by to ująć?
Wyglądał „jak szejk”.
Najwyraźniej niczego nie zauważyli,
bo ich uwaga skupiła się
na torbie z Dubaju.
Maz spojrzał w dół,
potem na mnie i rzucił: „Ty łachmyto!
Co ci mówiłem?”. Potem zwrócił się
do gości, mówiąc: „Pieprzona służba”.
Zaśmiali się.
A ja z podkulonym ogonem podniosłem tę torbę.
Freddy i Doug usiedli i zaczęli pić drinki.
Maz coraz bardziej się wczuwał,
pstrykał palcami,
zamówił bardzo drogą butelkę koniaku
do naszego pokoju.
Pili szampana i brandy.
Wprost pochłaniali alkohol.
Freddy Shepherd i Doug Hall wierzyli we wszystko, co widzą.
Obrażali zawodników,
a potem zaczęli mówić o dziewczynach.
Nie wierzyliśmy własnym uszom.
Freddy powiedział, że dziewczyny z Newcastle to psy.
Ubliżał własnym fanom.
W tym samym czasie Conrad monitorował nas z pokoju obok.
Nagranie jest trochę niewyraźne.
Kamery nie były wtedy za dobre.
Wygadywali różne okropieństwa.
Aż się wierzyć nie chciało.
Wchodzisz i jest tam 50 dziewczyn.
Nie, nie, po prostu wejdź, napij się, dziewczyny tam będą.
Zdecydujesz, czy którąś chcesz.
Maz odgrywał szlachcica
i przekonał Douga i Freddy'ego.
Pogrążali się z każdym wypowiedzianym słowem.
Nie mogliśmy w to uwierzyć.
Freddy i Doug chcieli iść się zabawić.
Poszyliśmy do „Pałacu dam”.
Klub nocny z tancerkami.
Był pełen dziewcząt, co bardzo im odpowiadało.
Freddy powiedział nawet do Maza, Fałszywego Szejka,
że w Anglii muszą uważać na to, jak się zachowują,
przez brytyjskie tabloidy.
W Newcastle United trwa zamieszanie po tym,
jak szefowie klubu wpadli w zasadzkę tabloidu,
którą zastawił Mazher Mahmood z News of the World,
znany też jako Fałszywy Szejk.
Zarzuty wobec dwóch mężczyzn
opisano w News of the World,
gdy tajny reporter przyłapał ich w hiszpańskim burdelu.
Według artykułu regularnie romansowali w podróżach służbowych.
Rzekomo kpili z fanów,
a kobiety z Tyneside mieli za psy.
Te doniesienia zbulwersowały kibiców.
Powinni zrezygnować.
Takie słowa o kobietach to hańba.
Postąpili niewybaczalnie.
To kibice tworzą ten klub.
Nie dyrektorzy.
TEKST MAZHERA MAHMOODA
W fenomenalny sposób podszedł tych dyrektorów
i uchwycił ich obelgi.
„Dziewczyny z Newcastle to psy”.
Światowa prasa poszłaby za tym,
co Mazher zrobił w Sunday.
Kibice na meczu dali jasno do zrozumienia,
że czują się zdradzeni, nazywając ich Judaszami.
Judasze! Judasze!
Powtarzali apel o ich odwołanie,
krzycząc: „Wywalić zarząd!”.
Wywalić zarząd!
HOTEL HILTON PRZY PARK LANE
Po tej historii
Mazher wygrał nagrodę Reportera Roku 1999,
co jest niesamowite.
To było...
dziennikarstwo śledcze najwyższej klasy, do którego ja
nie miałem podjazdu.
Nie zrobiłbym czegoś równie dobrego.
NASZ MAZ ZDOBYŁ NAGRODĘ DLA REPORTERA ROKU!
Pękałem z dumy.
To wielka sprawa. To Oscary,
Oscary naszego zawodu.
A NAGRODA TRAFIA DO...
Nic tak nie napędza,
jak widok samodzielnie odkrytej afery
na pierwszej stronie gazety,
której winszują ci ludzie z miasta.
BRYTYJSKIE NAGRODY PRASOWE REPORTER ROKU 1999
Mazher był już wtedy najlepiej opłacanym reporterem.
I całkiem słusznie.
Zdecydowanie podziwiałam Maza.
Miał to, czego chcieli inni.
Uwielbienie ludzi, którzy czytali gazetę,
przychylność ludzi u władzy.
Mógł pstryknąć palcami, by dostać pieniądze na historię,
gdy pozostali musieli błagać.
Dla niego to była gra. I wygrywał. Za każdym razem.
Widywałem go w pięknym aucie,
w najlepszych restauracjach.
Biżuteria, jego zegarek, miał roleksa.
Czteropokojowe, ogromne, wspaniałe mieszkanie w Kensington.
Był znakomitym dziennikarzem. To fakt.
Ale mówię wam,
był bezwzględny.
Całkowicie bezlitosny.
I nic go nie powstrzymało.
Żadna rzecz na świecie.
MAZHERA MAHMOODA POPOROSZONO O KOMENTARZ, ALE NIE ODPOWIEDZIAŁ.
NEWS UK POPOROSZONO O KOMENTARZ, ALE NIE ODPOWIEDZIELI.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński