Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Teraz wszystkie mamy po 16 lat. - No.
- Tak. - Hura.
Jakoś tego nie czuję.
I nie wyglądasz na tyle.
Nie chciałabym wyglądać za staro na swój wiek.
To masz pecha!
- Mogę odpalić silnik? - Daj spokój!
- Dlaczego? - Nie róbcie żenady!
Siedzieć w mikrusie przy włączonym silniku to obciach.
Będzie obciach, jak zamarzniemy!
- Nie rób tego. - Odpalaj!
Nie stójmy tak.
BAŃKA
Cały problem w tym,
że chłopcy oglądają za dużo porno,
dlatego zupełnie nic nie wiedzą
o szacunku dla partnera ani o czułości,
a to jest podstawa dobrego seksu,
bo taki prawdziwy seks to coś wspaniałego,
- sprawa piękna i ważna... - Dobra, wiemy o tym.
Powtórz jej, co mawia Pyykkönen.
- Kto to taki? - Nauczyciel ojca z gimnazjum.
Nigdy nie uczyłem się w gimnazjum.
- Nie wiem, o co ci chodzi. - Wybacz, mów dalej.
Odłóż telefon!
Trzeba pamiętać, że jak chłopakowi staje,
- to myśleć przestaje. - Jasne, dzięki.
Pyykkönen ma rację. Noś przy sobie prezerwatywy.
W twoim wieku naprawdę różnie bywa.
- Cześć. - Siema.
Co nie znaczy, że musisz się z tym spieszyć.
Są sprawy, z którymi warto poczekać,
- ale ta wiedza przychodzi z wiekiem. - Nie komplikujmy.
Trzymaj.
To nie tylko antykoncepcja.
- Ale też... - Młodzi wiedzą.
Brodawki płciowe są bolesne.
Wszystko jest w necie. Idę się wyrzygać.
Trzeba szczerze rozmawiać na te tematy.
Nie zapomniałaś o czymś?
Nie wierz we wszystko, co zobaczysz w sieci.
- Tam jest mnóstwo bzdur. - Nie krzycz.
Nie krzyczę.
Jeśli sądzisz, że poszłoby ci lepiej,
mogłaś pomówić z nią sama.
Poszła guglować zdjęcia brodawek.
Mamy z głowy.
Kto tu jest?
Głównie wyższe klasy.
Wszyscy starsi od nas.
- Idziecie się kąpać? - Chciałbyś!
Przyjdźcie!
Cześć!
Nikogo nie znam...
Po cholerę się tak torturować?! Więcej ich nie założę.
- Niewiele odsłaniają. - I o to, kurwa, chodzi!
- Zajęte! - Muszę siku!
Kurwa, przyszła Krisse!
- Krisse? - No.
Jaka ona jest bezczelna!
Ciągle tylko "zerżnij mnie, zerżnij!".
Nie znoszę jej!
Ja w tym roku nie będę kręcić z żadnym facetem.
Mówisz? Zostało ci jeszcze 45 minut.
Spieprzaj, Eveliina!
Nic nie stoi na przeszkodzie, żebym znalazła jakichś wam.
Właśnie!
Załatwię ci pierwszy pocałunek w życiu.
Nauczę cię, to nic trudnego.
Urządzisz nam szkołę lizania? Kursy fachowe u Lindy!
Może Vallu?
Gra w golfa. Nie będę chodzić z golfistą.
Nie musisz z nim chodzić. Daj się przelecieć.
Skoro dla ciebie ważny jest charakter,
- to może Timotei? - Nie.
A Sami H.?
Teraz jest fajny, ale z tymi genami
po 30-tce się zatuczy.
Siłownia nic mu nie pomoże.
Zmieni się w zapoconego oblecha, który bije żonę.
Gdyby jakiś chłopak tak mówił o was, byłaby afera.
To może Joni? Aktywista walczący o prawa mężczyzn.
Z moimi genami pewnie po 30-tce wyłysieję,
złapię depresję
i będę rozdęty od leków.
Nie wiem, co mi na to pomoże.
Ty mi powiedz, profilerko.
Fakt, wyłysiejesz.
Ale najgorzej będzie, gdy zrozumiesz, że nie zostaniesz gwiazdą rocka.
Zaczniesz pić
i przesiadywać w knajpie, posikując w gacie.
Jak twój ojciec.
Okej.
Ty nie będziesz łysa i nie zaczniesz popuszczać.
Przeprowadzisz się do miasta,
ale tam nie będziesz najpiękniejsza ani najmądrzejsza.
Nie zdołasz tego znieść i wrócisz tutaj.
Wyjdziesz za jakiegoś nadzianego gościa,
- urodzisz mu trójkę dzieci. - Uspokój się.
Jestem spokojny.
Zbudujecie wielki dom nad wodą.
Będziecie siedzieć i oglądać realitki.
Powiedział "najpiękniejsza".
Szczęśliwego Nowego Roku!
Najlepszego!
Szczęśliwego!
- Kocham was! - Ja was też!
Uważaj na drzwi.
Ja pierdolę...
Kurwa!
Odwieź mnie.
Nie mogę. Nie mamy benzyny.
Twój ojciec był moim najulubieńszym nauczycielem.
Nigdy nie dawał mi popalić,
chociaż wszystkich wkurwiałem.
Wiedział, że mam dysleksję i ADHD
i że bardzo interesuje mnie historia.
Pozwalał mi chodzić po klasie,
a to mnie zawsze uspokajało.
Teuvo wiedział, że nie odwalam niczego na umyślnie.
To był dobry belfer.
Wymagał, ale się nie czepiał.
Wiem, że mam problem z koncentracją.
Dobrze znam siebie, kurwa.
A Hitlerowi po prostu odbiło.
Zachciało mu się ruszyć na Rosję.
Zupełnie bez sensu.
Pod Stalingradem stracił 300 tysięcy ludzi.
Niemcy ginęli głównie od zimna.
Kupiłam dwa!
Otwórz!
To nie była twoja matka?
Nie, jej kuzynka.
SEAT IBIZA, HKY-744 Właściciel: Petra Laakso
PEDAGOG SZKOLNY
Tak?
Można?
Oczywiście.
- Siadaj. - Postoję.
Dobrze.
Pierwszy raz cię tu widzę.
Głowa mi pęka.
Okej.
To znaczy, że cię po prostu boli
czy to cierpienia innej natury?
Boli.
- To raczej sprawa dla pielęgniarki. - Nie ma jej.
Dobrze.
Mam coś od bólu.
To tydzień egzaminów?
Tak.
- Muszę połknąć od razu? - Taka jest zasada.
- Dziękuję. - Proszę.
Mogłabym jeszcze się przekwalifikować?
Zmieniłabym zawód na taki, w którym nie trzeba tyle udawać.
Eveliina, pomóż mi!
Zrób pranie i dorzuć moją nakrapianą bluzkę.
Nastaw na delikatne. Sweterek babci też dołóż.
Cieszy się z twoich wizyt. Dziękuję, że do niej chodzisz.
- Słyszysz mnie? - Tak.
LOKALIZACJA
Gdzie ona jest?
WŁĄCZ
Aha, potrzebujemy kelnerek na imprezę firmową.
Brakuje nam ludzi.
- Chcecie sobie dorobić z Mią? - Tak.
Spytaj ją jutro. Muszę wiedzieć do piątku.
Pa!
Dokąd poszła mama?
- Na jakiś koncert. - Nie chciałeś iść?
To babski wieczór.
Nauczyć cię wiązać muchy?
To "Duch" Antti Kahriego na okonia.
Uprawiacie jeszcze seks?
Słucham?
Mówiłeś, że trzeba szczerze rozmawiać.
Tak.
To "tak" dotyczy seksu czy rozmów?
Jednego i drugiego.
Ej!
Zwiążmy "Ake", dawno tego nie robiłem.
Kiedy był ostatni raz?
Albo "Bombowiec".
Nie pamiętasz.
W moim wieku to nie są tak ważne zdarzenia,
by zapamiętywać daty.
Jeśli cię to interesuje, mogę sprawdzić.
- Robisz notatki? - Nie...
Ale mogę ustalić pewne fakty na podstawie skojarzeń.
- Nie musisz. - Sam jestem ciekawy.
Daj spokój, to strasznie dołujące.
Przestań!
Dlaczego zajmuje cię nasze życie seksualne?
Gdy para nie uprawia seksu, związek się rozpada.
Każdy to wie.
Ludzi może łączyć o wiele więcej niż seks.
Masz dość ograniczone spojrzenie
na to, co jest ważne we wspólnym życiu.
Poza tym nas łączy dobry seks.
- I co jeszcze? - Cóż...
Całkiem szerokie spektrum
częściowo abstrakcyjnych spraw.
Szacunek, zaufanie i respektowanie wzajemnej swobody.
Podobnie jak tolerowanie różnych denerwujących zachowań.
A także na pewnym poziomie współdzielenie odpowiedzialności.
Wspólne doświadczanie i przeżywanie.
Co właściwie robicie razem?
Spróbuj zainteresować się koncertami mamy.
Para musi uprawiać seks, chodzić na randki
i jeździć na weekendy do spa.
Mieć wspólne hobby.
I tak dalej.
Postaraj się.
Lokalizuję urządzenie użytkownika Mama.
Urządzenie znajduje się nad jeziorem Kolmperse.
Byle to nie był kurs robienia pisanek!
Chcesz wracać?
Co znowu?
Mieliście robić coś we dwoje, ty i mama.
Chcemy robić też coś z tobą.
We troje.
Wyprostowane ramiona, rozluźnione nadgarstki.
Trochę cierpliwości, i z Bogiem!
Żartuję.
Widzę nowe twarze, więc muszę powiedzieć,
że gra na gitarze jest jak miłość z piękną kobietą.
Za to gra na ukulele
to figlowanie z jej piękną córką!
Chryste!
Zagramy "Pojedziemy na tandemie".
Wyjechałem z gąszczu nagle
Gdzieś między młotem a kowadłem
A ty siedziałaś na leżaku
I spytałaś, dokąd szukam szlaku
Dalej jechać rady nie dam
Walizka ciąży jak z kartofla medal
Weź mnie, proszę, na kolana
Brak sił iść dalej nie pozwala
Pojedziemy na tandemie
Będziemy krzyczeć i pluć na ziemię
To z pracy.
I co?
To nie dla mnie.
Ma pewność tak od razu?
W moim wieku wiem, czego chcę.
Znajdziemy coś innego.
Łapią mnie kurcze w całym ciele, drżą mi palce.
Warto suplementować mikroelementy, zwłaszcza potas.
Lokalizuję urządzenie użytkownika Mama.
Urządzenie znajduje się nad jeziorem Kolmperse.
Rock'n'roll, widzisz?
To nie takie łatwe. Żyłka sztywnieje na mrozie.
Myślę, że powinniśmy poważnie porozmawiać.
Jak się czujesz?
Może jesteś zestresowana?
Tak.
Czemu oddałaś niewypełniony test?
Mogłaś chociaż strzelać.
Nie miałaś czasu na naukę?
Mogłaś się przygotować.
Niepotrzebnie martwisz się o nas.
Wszystko z nami w porządku.
Skąd pomysł, że mamy problemy?
Ej!
Nie masz już siedmiu lat. Powiedz coś.
Pojedziemy do naszego domku?
Dzisiaj? Nie za późna pora?
To mi pomoże.
Mam ochotę na twoje naleśniki.
Ej...
Nie wiedziałem, że masz takie tęsknoty.
Skoro jest mus, to jedźmy.
Rozmyśliłam się.
- Wracajmy. - Co ty?
Ujechaliśmy kawał drogi.
Mam jutro test.
Zawsze dostajesz same szóstki.
Nie przesadzaj z tą nauką!
Tato, muszę się przygotować.
Jesteśmy na miejscu.
Chodź, tylko weź ciasto.
Zaraz przyjdę.
Co, u diabła?
Co jest?
Poczułem się słabo.
Muszę się położyć.
Może kupimy sobie pączki w drodze powrotnej?
Może to dlatego, że jestem jedynaczką.
Może powinni mieć drugie dziecko.
Może nie byliby razem, gdyby nie ja.
Może to przeze mnie, bo w ogóle nie sprawiam problemów.
Może jestem dla nich przykrywką, że niby są tacy normalni.
Może powinnam dać spokój i pozwolić im się rozstać.
Nie chcę się z nikim wiązać na takich zasadach.
DOM OPIEKI
Zawalę egzaminy końcowe i całe moje życie pójdzie w cholerę.
Będę dzieckiem z rozbitej rodziny.
Tata dostanie depresji i nie zdoła ułożyć sobie życie.
Będę musiała się nim opiekować.
Może to kryzys wieku średniego.
Ostatni zryw, zanim przyjdzie spokój.
Nie chcesz?
Jeszcze się nie poddaję.
Witaj. Naleśniki będą zaraz gotowe.
- Jesteś sam? - Mama też ma przyjść.
- Gdzie jest? - Nie wiem.
Zaraz się zjawi.
Strasznie dymi, drewno jest mokre.
Proszę, to dla ciebie.
Nie rozumiem cię.
- Martwisz się czymś? - Tak.
Wszystko idzie źle, rozpada się.
Co masz na myśli?
Szkołę? Przyjaciół?
Wszystko.
Umiesz wskazać konkretną przyczynę swojego stresu?
Tak.
- Jak nazwałabyś swoje emocje? - Poczucie bezsensu, beznadziei,
niezadowolenie, złość,
rozdrażnienie, myśli autodestrukcyjne.
Mniej więcej.
- Znasz powód takiego samopoczucia? - Tak.
Nie musisz mi go zdradzać,
ale warto byś z kimś porozmawiała.
Twoja matka... Rodzice są ci pewnie najbliżsi.
Wiąże mnie tajemnica zawodowa, ale mogę im przekazać,
że masz gorsze samopoczucie i że powinni z tobą pomówić.
Niech tak będzie.
- Kiedy pani im powie? - Niezwłocznie.
Niech już zniknie z netu ten psi filtr!
Słyszałaś?
Joni powiedział Rassemu, on powtórzył Emmi,
a ona wygadała jednej pipie, że on do ciebie zadzwoni.
Słyszysz?
- Ej! - Co?
- Chyba chce z tobą kręcić. - Tak?
- I do ciebie zadzwoni. - Nie jest aż takim świrem.
A co w tym dziwnego?
Przecież już nikt do nikogo nie dzwoni.
Nieważne.
- Dla niektórych ważne. - Nie wnerwiaj mnie.
Widać, że na niego lecisz.
To tu?
Jeszcze nie.
Gdzie jesteśmy?
To jezioro?
Nie, pole.
Patrz!
O, kurde!
Nie strasz!
Spadaj, bo cię walnę!
- Stalkujesz nas? - No.
Nie chodziłem na w-f i teraz muszę zaliczać.
Chcecie spisać checkpointy?
- Zmyśliłem namiary. - Co?
Nie znalazłeś ich?
Zmyśliłem.
Posrało cię?
Są prawdziwe.
Naprawdę, przyrzekam.
Dobra, dzięki.
- Szkoła jest tam. - Wiadomo.
Idziemy.
- Ale dokąd? - Cicho bądź!
Nie oglądaj się!
Cześć, kochanie.
Czemu nie powiedziałaś, że jesteś zestresowana?
Przecież byśmy ci pomogli.
Czułem, że coś nie gra, odkąd oddałaś pusty test.
Myślę, że kładliśmy zbyt duży nacisk na naukę.
Podobno powiedziałaś,
że stało się coś, co zepsuło ci samopoczucie.
Opowiesz nam o tym?
Chodzi o szkołę? O przyjaciół?
- Ktoś cię dręczy? - Nie.
Spotkało cię coś przykrego? Jakaś krzywda?
Czy ktoś cię do czegoś zmusił? Zrobiłaś coś wbrew swojej woli?
- Ej? - Nie.
Mogę zjeść?
Stresuję się.
- Nie patrzcie tak. - Nie spiesz się, kochanie.
- Nie miałaś jakichś planów? - Przełożę je.
To jest znacznie ważniejsze.
Ostatnio rzadko bywasz w domu.
Ale odsuńmy nasze sprawy na bok.
Przynajmniej na razie.
Ej?
Zjedzmy lody.
Rozmowy bywają niełatwe, dobrze o tym wiemy.
Ale musisz nam coś powiedzieć, byśmy mogli ci pomóc.
Kochanie?
Czuję wokół pustkę.
Ciągle się denerwuję.
Wszystko jest jakby ciemne.
Może powinnam palić zioło.
Nie zaczynałabym od tego.
Kanabinol rozpuszcza się w tłuszczu i odkłada w mózgu.
- Wszyscy palą. - Wszyscy?
Pewnie jednak nie.
Spróbujmy coś poradzić bez stosowania chemii.
- Terapia, aktywność na zewnątrz... - Uprawiam sport.
A konopie są legalnym lekarstwem,
- tak jak grzyby i opiaty. - Ale to co innego!
Stwardnienie rozsiane i leczenie bólu to inna bajka, do cholery!
Tak...
Jak możemy ci pomóc?
Wybacz, że się uniosłam.
Powiedz nam coś.
Moglibyście częściej być w domu.
Okej.
Oczywiście.
Eveliina! Chodź tu!
Co?
- Odrobiłaś lekcje? - Tak.
Nauczę cię piec ciastka według przepisu babci.
Załóż!
Święta się skończyły.
Chciałaś spędzać ze mną więcej czasu.
Zrezygnowałam z planów. Chodź, będzie fajnie.
Dość tego leżenia i pierdzenia w materac.
- Co mam robić? - Weź to.
Wsyp 40 deka mąki.
Nabieraj pełną miarkę.
- Daj to! - Nie pamiętam, ile wsypałam.
Nieważne.
Popatrz, trzeba nabierać po brzeg.
- Pamiętasz o fusze z kelnerowaniem? - Tak.
To dobrze.
Patrz!
Coś nie tak?
Coś mu się stało?
Wiedziałam...
A taki był dumny, jak odjeżdżał!
Cześć.
- Rower ci się zepsuł? - Nie...
- Tomppa przywiózł cię do domu? - Nie chciałem się nadwerężyć.
- Co robicie? - Babcine ciastka.
- Czemu nie zadzwoniłeś po nas? - Byłem akurat koło Tomppy.
- Nie za późno na te ciastka? - Spytałam o to samo.
- Będą tak samo smaczne. - Jeśli się je lubi.
Tomppa mieszka aż za Pilpala, 30 km stąd.
Opaść z sił to wyzwalające uczucie.
Nie chodzi o to, że nie możesz się ruszyć czy złapać oddechu.
Po prostu kończy ci się paliwo.
Więc nie potłukłeś się, spadając z roweru?
Dotarłem do kresu możliwości, to się zdarza w sporcie.
Ważne, że dajesz z siebie wszystko.
Kwas mlekowy przetwarza się w energię,
a ty maksymalnym wysiłkiem przesz do przodu.
Nie ma taryfy ulgowej.
- Nie mogę już. - Jak to?
Też dotarłam do kresu.
Nie wytrzymam...
Co tam?
Tato...
Nie złość się.
Nie zastanawiałeś się nigdy,
czy nie jesteś aseksualistą?
To taki człowiek, który w ogóle nie odczuwa popędu płciowego
albo prawie wcale.
Jeśli tak, to w porządku.
Rozumiem.
Dziękuję ci...
że jednak istnieję.
Bo, wiesz...
Nieważne.
Co?
Nie wyglądam jak ty.
Jak twoje dziecko.
Ale to nieważne. Nadal jesteś moim tatą.
Daj spokój.
Trochę nadmiernie analizujesz.
Przestań!
Nie chcę znów słyszeć, że nic nie rozumiem.
Koniec! Bardzo dobrze.
Świetnie, Teukka postanowił zagrać nam solo.
- Niemożliwe! - Niestety.
Jej starzy nie wyjeżdżają na domek. Imprezy nie ma.
Wychlejesz ze mną to wszystko?
Chcę się nawalić. Przynajmniej spróbuję.
Idę do Mikkego. Chodź ze mną. Ma 12-letniego brata!
Całuj mnie dupę! Wepchnę wam się do łóżka.
- A Mia nie odbiera. - Wtopa.
- Matka znalazła jej schowane piwa. - Pierdzielisz!
Trzymasz mnie mocno Mam w oczach światło gwiazd
Jedziemy nad morze By zobaczyć świtu blask
Pędzimy w milczeniu
Zlizujesz tequilę z mojej skóry
Jesteś moim słońcem, moim domem
Który to już hotel, który
Znów zlizujesz tequilę...
Dziewczyny!
Jestem totalnie nawalona, mówię wam!
Idę szczać.
Wysoki brzeg osłania mnie...
Kurwa!
Sika?
Pójdę do niej.
- Idźcie do domu. - Sprawdzisz jej puls?
Nie twoja sprawa. Cześć!
Co tam?
- Zaraz wracam do domu. - Aha.
Nie powinnaś prowadzić w tym stanie.
- Spierdalaj! - Stój!
Odwal się!
Co robisz?
Stój, słyszysz?!
Wielkie, kurwa, dzięki wszystkim!
Jest ktoś u ciebie?
Dobra, dojechaliśmy.
Chodź do domu.
- Co, do diabła? - Upiła się.
- Co się dzieje? - Daj mi ją.
- Zsikała się, znaczy w spodnie. - Jak to?!
- Ty ją spiłeś? - Nie.
Możesz iść.
- Pijana w sztok. - Kto to był?
Teuvo!
Prezesie Shimabukuro... Prezes Meyer...
Powinnam wymienić imiona?
Dzień jest dziś o pięć minut dłuższy.
Agnes Meyer... Prezes Meyer...
Będzie więcej światła.
Musisz myśleć na głos?
Hideaki... Nie, wiceprezes Shimabukuro.
Tak brzmi dobrze.
- Wciąż cię mdli? Chcesz tabletkę? - Nie.
Ponadto jej koledzy i koleżanki twierdzą,
że odnalazła nową młodzieńczą energię i świeżość
w ostatnich 12 miesiącach.
My, jako zarząd, uważamy,
że naszej firmie potrzeba tej właśnie energii
w stale zmieniających się warunkach rynkowych.
Dlatego bez dalszej zwłoki
ogłaszam, że pracownikiem roku zostaje:
Tuija Kielokoski.
Dziękuję prezes Meyer
i wiceprezesowi Shimabukurze.
Ten rok był przełomowy dla mnie
i oczywiście dla całej firmy.
Jesteśmy prawdziwą rodziną i potrzebujemy siebie nawzajem.
Nie zabieraj.
Otwierają szampana długim mieczem!
Ale można to zrobić i bez miecza.
Dobry wieczór paniom.
Można użyć płaskiego, metalowego narzędzia albo noża.
Trzeba tylko zrobić to pewnie,
zdecydowanym ruchem.
Poks! - i już płynie szampan.
To łatwe.
- Fajnie. - Nam się udało.
Czy po angielsku to brzmi tak samo? Poks?
- Może jakoś inaczej. - No, to poks!
O, przepraszam!
Dobra rzecz!
Białe wino.
A co tu się omawia?
Awanse?
Być może.
- Jakieś posuwanko? - Skończ.
"Posuwanko"? Co to jest?
Stale uczę się fińskiego.
Co znaczy "posuwanko"?
- To taka aktywność językowa... - Chodźmy!
Zadzwonię później.
Wychodzimy!
Co z tobą?!
- Umawialiśmy się! - Niby jak?
Mieliśmy umowę, i dotrzymywałam jej,
że jeśli jedno coś ma, drugie nie musi wiedzieć.
Tyle, że ja wiem.
Zresztą dla mnie nasza umowa miała znaczenie czysto symboliczne.
- Zawsze tak było? - Nie bądź śmieszny!
- Odpowiedz na moje pytanie! - Nie tutaj.
Mało brakowało, a nasza córka zobaczyłaby,
jak się rżniesz z tą pedagog.
Pojechaliśmy tam smażyć naleśniki.
Co by sobie pomyślała,
gdyby zobaczyła wasze gołe dupy przy kominku?
Jak by się to na niej odbiło?
I tak wie, że coś jest nie tak.
Ty i twoje muchy na ryby!
- Lepsze to niż lizanie sobie cip! - Milcz!
Nie niosę tego.
Nie obchodzi mnie, z kim się zabawiasz.
Ale martwię się o dobro naszej córki.
Bądź odpowiedzialna i powiedz jej, co robisz.
Co takiego?
Domyślam się, że macie wspólne plany z tą lesbą.
Pewnie tak.
- Musimy ci coś powiedzieć z tatą. - Tak.
Chodzi o to...
- Ja... - Zaczekaj!
Też muszę wam o czymś powiedzieć.
Jestem w ciąży.
Przepraszam...
że wam nie powiedziałam.
Okej.
Wszystko będzie dobrze.
Który to tydzień?
Chyba ósmy.
To dobrze, jeszcze wcześnie.
Można przerwać.
Co zdecydowanie ci doradzamy.
Niezależnie od twojej decyzji wspieramy cię.
Sama jesteś jeszcze dzieckiem i nie masz doświadczenia.
Nie musisz nic postanawiać od razu.
Pewnie chcesz się zastanowić
- i pomówić z ojcem. - Kto nim jest?
- To Joni. - Lunden?
- Nie zrób mu nic! - Cholera!
To nie ma znaczenia. Zrobiliśmy głupotę.
Już dobrze, kochanie.
Teraz lepiej rozumiem twoje zachowanie.
- Umówię cię do ginekologa. - Nie!
Sama to załatwię. Nie wtrącajcie się!
Szlag!
No, nie!
Kurwa!
Powiedziałam, że mam je z Jonim. Skłamałam ze strachu.
Może lepiej się przyznać, a potem się zobaczy.
Co?
To?
Pielucha?
Zaczekaj.
Śmierdziało gównem! Prawie się porzygałam.
Spokojnie, zajmiemy się tym.
Gdybym tam nie poszła, nadal leżałaby w odchodach.
Powinniśmy ją gdzieś przenieść.
- Zadzwonię do lekarza. - On jej pieluch nie zmieni!
Zastanowiłaś się nad swoją sytuacją?
Nie miałam czasu.
Raz kiedyś przerwałam ciążę.
Gdybyś miała jakieś pytania...
Kiedy?
Dawno temu, jako młoda dziewczyna.
- Byłam już na świecie? - Jeszcze nie.
Dziękuję.
- Czy smakowało? - Pyszne.
- Podać coś jeszcze? - Dziękujemy.
Pomyśleliśmy z tatą,
że moglibyśmy wrócić na kurs ukulele.
- Za łatwo zrezygnowałaś. - Właśnie.
Wspomniałeś, że weźmiesz urlop.
- Co? - Tak...
- Spędzę pół roku z tobą w domu. - Mam 16 lat!
I jesteś w ciąży.
Rozważasz czterodniowy tydzień pracy?
Tak.
Będziemy częściej w domu.
Wszyscy razem, wspólnie.
Tata mówi,
że będzie ze mnie dobra "ukulelelistka".
- Ukulelistka. - Właśnie.
Czujesz się teraz lepiej?
Tak, odkąd powiedziałam rodzicom.
Rozmowa zwykle pomaga.
A co byś powiedziała na dyskusję z psychologiem?
Nie mam czasu.
Muszę się teraz nauczyć bardzo wielu rzeczy.
Chyba pójdę do szkoły rodzenia.
Rodzenia?
Jestem w ciąży.
Okej.
- Czy to dobrze na ciebie wpływa...? - Tak.
Byłam zdołowana,
bo mama z tatą słabo się dogadywali,
ale teraz jest między nimi lepiej, zbliżyli się do siebie.
Znaleźli nowe wspólne hobby.
- Są dla siebie bardzo mili. - To chyba dobrze.
Tak dobrze, że aż słychać u mnie.
- Gratuluję. - Dzięki.
- To wielki postęp. - Tak.
Wszystko całkiem się zmieniło.
No.
Chętnie usłyszę, jak rozwija się sytuacja.
Zgoda.
Dziękuję, że można z panią swobodnie pogadać.
Ej!
- Chodź tu! - Puść!
Odbiło ci?
Twój ojciec prawie oskarżył mnie o gwałt!
Pierdolił, że zrobiłem ci dzieciaka?!
- Co mu powiedziałeś? - Jak to?
- Wie, że to nieprawda? - Nic nie powiedziałem.
Ty z nim rozmawiaj.
Nie zaplanowałam tego.
Nie wiem, chyba jestem jakaś głupia.
Okej.
Będę siedział cicho. Załatw to sama.
Ale wiesz,
że lepiej by było, żeby się rozwiedli?
Dla ciebie też.
Wygląda obrzydliwie,
ale gdy już raz tak zmieszasz,
zawsze będziesz tak jeść.
Inaczej nie smakuje tak dobrze.
Spróbuj.
Ale pamiętaj, już nie będzie odwrotu.
Lepiej tego nie rób.
Założymy zespół?
Prawdziwy?
Taki jak White Stripes.
Albo podobny.
Wyglądają jak ćpuny.
Byli małżeństwem.
Ale się rozstali.
- Pójdę już. - Okej.
- Fajnie było. - No.
I jak? Zrobiliście to?
- Piszemy do siebie. - Nie kumam!
- On jest jakiś dziwny? - Wcale nie.
Kroki!
Opanuj się, Lunden!
Musisz kozłować!
- Zmiana! - Teraz rzucę.
Znowu kroki! Kozłuj, Lunden!
Co ty? Przestań!
- Idziemy? - Za chwilę.
Dobra, rozumiem.
Na razie!
- Co tam? - Świrujesz!
Lepszy świr niż nudziarz.
- Co robisz w sobotę? - Nagrywamy demo.
- Przecież to walentynki. - Dzień amerykańskiej ściemy!
- Może to rzeczywiście lipa. - Właśnie, nie inaczej!
Co?
- Nic, przysiadłem się. - Jasne.
- Coś nie tak? - Nie, dlaczego?
- A u ciebie? - Też dobrze.
- To dobrze. - Świetnie.
- Zajebiście. - Nie kapuję.
Ja też nie.
- Idziemy? - Tak.
Eveliina, wychodzimy!
Dokąd idziecie?
- Na obiad. - I na drinka.
- A potem muzeum. - Albo kino.
I hotel...
- Dla kogo to? - A, właśnie...
- Dziękuję. - Szczęśliwych walentynek!
Bardzo mi miło.
- Wstawisz do wody? - Tak.
Bawcie się dobrze!
- Dobra. - Pewnie!
- Nie wpuszczą mnie. - Ani mnie.
- To pomysł z dupy! - Pomysł jest świetny.
- Znam bramkarza. - Akurat!
Wyglądam, jakbym chodziła na Wielkanoc po domach.
"Eveliina, lat 12. Proszę o zająca i błogosławieństwo".
Bramkarz jej pobłogosławi.
Tylko się nie odzywaj, Eveliina, żeby nie było widać twojego aparatu.
A ja mam machać brzozowymi witkami?
Niech ci się darzy!
- Masz tu witkę. - Dawaj cydr!
Dajcie spokój!
Zapalimy w kolejce, żeby bramkarz zobaczył.
- I żebyśmy się zakaszlały? - Genialny sposób!
Wymyślę coś innego.
Kurde, zapomniałam!
Nasza pedagog to lesba!
Matka słyszała, że bzyka się z jakąś babką.
Jest w niej coś takiego.
- Tak dziwnie patrzy... - To nieaktualne. Rozstały się.
- Zresztą to prywatna sprawa. - To skąd wiesz?
Jak to jest, że Eveliina ona wszystko wie?
Zapraszam.
Macie dokumenty?
Przypadkiem zostawiłam w domu.
Ale byłam tu w zeszłym tygodniu.
Na bramce stał kolega. Bez dokumentów się nie da.
- Miłego wieczoru. - Jestem stałym gościem!
Zapraszam z dokumentami.
Kurwa, co za żenada!
Zapraszam.
- Może tu wejdziemy? - Usiądziemy w kącie.
Poproszę kogoś, żeby kupił nam coś do picia.
To straszna speluna.
- Siadajcie. - Tutaj?
Zdejmijcie kurtki. Zachowujcie się naturalnie.
Dziękujemy.
Jako następny wystąpi Teukka...
- Spytam tego faceta. - Jego?
- Tylko go nie przyprowadzaj! - Zdurniałaś?
Co to za zapach?
Cześć.
Kupiłbyś mnie i koleżankom trzy cydry?
Mamy prawie po 18 lat.
Proszę.
O, kurwa!
Dokąd idziesz?
Eve, co jest?
Odwal się!
Co robisz?
Nie twój interes. Przyspieszam sprawę.
Twoja matka kręci z Petrą?
Nieźle!
Wielkie zwycięstwo na mniejszościowym froncie.
Obchodzi cię orientacja mojej matki?
Ani trochę.
- Może być nawet autoseksualna. - Skończ.
Nie tłumacz się.
Ja nie wnikam, czy jesteś homo.
Nie potrzebuję twoich rad w żadnej sprawie.
Spieprzaj.
Rozumiem.
Zamknąć drzwi?
"Cześć, Tupu.
Postanowiłam, że powinnyśmy się rozstać.
Nasz związek stanowi poważny problem dla Eveliiny.
Popełniłaś błąd, pozwalając córce myśleć,
że zakończyłyśmy nasz związek.
To mogło spowodować nieodwracalne szkody w jej psychice.
Dzięki za zrozumienie. Dobrej wiosny!
Twoja Petra".
- Przynajmniej byłam uprzejma. - Mogłam się domyślić.
Naprawię to.
Nie przejmuj się za bardzo.
A jeśli ona ma rację?
Co masz na myśli?
Zajmę się tym.
Przestań mnie, kurwa, pouczać!
Odejdź!
- Gdzie mama? - Śpi.
Już ósma.
- Dzwoni jej telefon. - Niech dzwoni.
Ma migrenę. Wzięła zwolnienie.
- Dlaczego? - Źle się czuje.
- To wypalenie? - Coś w tym stylu.
- Mówiła ci coś? - Tak.
Nie masz się czym przejmować.
- A ty? - Też nie.
Moja matka
była pogodna i silna.
Kochała przyrodę.
Było w niej wiele miłości.
Według niektórych, zbyt wiele.
Nigdy nie stała pruderyjna.
Byli z ojcem małżeństwem przez 51 lat.
- Zdradzała go seryjnie? - Żyli szczęśliwie.
- Nie. - Mówił mi, że dbali o siebie.
- Choć zdarzało się. - On przymykał oko.
- Dziadek był najważniejszy - Też nie był święty.
- Mieli swoje przywary. - Teraz spoczną obok siebie.
A więc to geny.
Dziękuję ojcu, że pozwolił matce być sobą.
Żegnaj, mamo.
Ej, drutozęba!
Zamiast martwić się nami, starymi,
zajmij się swoim życiem.
Pójdę do niej.
Wpadaj! Pocieszymy cię, pipo!
- To tutaj? - Tak.
Wrócę pieszo.
Eveliina!
- Chodź tu. - Nie będę piła.
Chyba już wiesz,
że twoja matka kogoś miała.
To już skończone.
Skupię się teraz na rodzinie.
I na dziecku.
A, właśnie...
- Chyba poroniłam. - Jak to?
Chyba w ogóle nie byłam w ciąży.
- Na pewno nie? - Nie.
Na razie!
- Eve! - Jesteś wreszcie!
- Przepraszam. Jest w porządku? - Tak.
Zaczekaj!
- Pij! - Ja nie zostaję.
Jak to nie?!
To moja trzecia!
- Przypilnuj jej. - Wiadomo.
Okej.
Idź do niego!
- Zimno. - Kup sobie pikowaną kurtkę.
Nie mogę. Spisek elit.
Co teraz?
Do ciebie czy do mnie?
- Chcę pozjeżdżać z górki. - Ja też.
Tylko wstydziłem się przyznać.
Wiesz, że za to, że ukradłaś dziecku sanki
dostaniesz eboli i pójdziesz do piekła?
Oddamy je.
- Jedziemy? - Okej.
To się źle skończy.
Żyjesz.
Ale mogłem się zabić.
- Nie kłują cię wąsy? - Jakie wąsy?
Pomożesz mi?
Okej.
Mieszka na końcu świata.
Może już nie chcieć mieć nic wspólnego z twoimi starymi.
Przynajmniej spróbuję.
Skręć tu.
Nic ci nie jest?
Coś się stało?
Nie, chyba nie.
- A tobie? - Też nie.
- Szlag! - Nie mogę otworzyć.
- Zabita? - Nie wiem.
Kurwa!
- Nic ci nie jest? - Zabiliśmy ją.
- Ojej... - Trzeba ją zakopać.
Oczywiście. Nie uderzyłaś się w chwili wypadku?
Nie chcę, żeby ją zjedli zasrani myśliwi.
Nie obawiaj się.
Petra was widziała, już jedzie. Dotrze przed nami.
- Jesteś pijana? - Nie.
- Zabiją mnie. - Nie zabiją.
To ona.
- Petra? - Tak.
- Plątał jej się język? - Nie.
Samochód pewnie do kasacji.
Tam są.
O, nie!
Jeszcze jej tu potrzeba!
Cholera!
Bądźmy kulturalni.
Załatwimy to z klasą.
Jedzie czy nie?
- Przepuść ją. - Przecież to robię!
Noż kurwa!
- Niech jedzie przodem. - Nie do wiary...
Co robimy? Kto pierwszy?
Mam jechać przodem? Rozumiem.
Bożeż ty mój!
Połóżcie ją.
Kochanie?
- Może jej pani nie zjadać? - Kochanie!
Przechowam ją i zakopię, gdy ziemia rozmarznie.
Jestem wegetarianką.
Dziękuję.
Dobrze...
Wyciągnijmy mikrusa. Wycofam.
Ej?
Zanim zajmiemy się samochodem,
chcę wszystkich przeprosić.
Przepraszam was za to...
że wtrącałam się w nie swoje sprawy.
Chociaż trochę moje, rozumiecie.
Mam nadzieję, że za bardzo nie naszkodziłam.
Jesteście dorośli, więc jakoś sobie poradzicie.
To wszystko.
My chyba także nawaliliśmy.
- Też cię przepraszamy. - Dobra...
Wycofam, a Petra wyciągnie mikrusa.
- Ale nie tam! - Co on robi?!
Do diabła!
Zakopał się.
Na amen!
Coś ty zrobił?
Cholerne pobocze jest miękkie.
- Za daleko zjechałem. - Sam się pchałeś!
- Chodźcie, wypchniecie mnie. - Może.
Raczej się nie uda, ale spróbujmy. Dawaj, Joni!
Popchamy, ale marne szanse.
- Nie idzie! - Mocniej, cholera!
- Pchacie? - A jak!
Patrzcie!
Nawet nie utyka.
Była tylko ogłuszona.
WYSTĄPILI
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski