Fuko ve Andy, yazar Anno Un'la bağlantı kurmayı başarır.
Anno daha da güçlenmelerine yardım etmek istediğini söyler
ama Fuko ve Andy, Sonbahar'ın saldırdığı bir adamı kurtarmak için TGH'yle savaşır.
Yine de şu anki beceri seviyelerinde düşmanlarını yenemezler.
Anno G-kalem'le Andy'nin kolunu çizip güçlü bir saldırıda bunu kullanır.
Böylece Silici becerilerinin potansiyelini gösterir.
Bununla beraber, bu bile Sonbahar'ı yenmeye yetmez.
Böylece üçlü çatışmadan geri çekilir ve Anno'nun malikânesine gider.
Burada Juiz'i, ikilinin Anno'nun eğitiminden geçmesine ikna ederler
ve Andy uzaya erişen bir kitaba dönüşür.
Devasa oldu. Neden bu kadar uzun?
Büyük ihtimalle Victor'un parçası da dâhil olduğu için.
Bak, özetle bu kadar zamandır yaşıyor.
Andy'nin geçmişini öğrenmek için tüm kitabı okumam mı lazım yani?
Pek sayılmaz.
Gir.
Ben nasıl...
Tamamını okuman mümkün değil. Kapağını açamayacak kadar ağır.
Ama bu, "Gir" diyerek ne demek istediğini açıklamıyor.
Bu yazdıklarından çok bir masal senaryosuna...
Ben miyim o?
Hey, paniğe kapılma. İyisin.
Bu, Ruh Ayarı Eseri.
İnsanın ruhunu çekip alıp seçtiğin bir nesneye koyabilir
ve seni bu kitabın içine koymayı seçiyorum.
Orada onun bilmediğin ve seninle ilgili yönlerini öğreneceksin
ve karşılığında o da seni daha yakından tanıyacak
- ve geçmişini gözden geçirecek. - Ne? Ne demek istiyorsun?
Başka bir deyişle
nedenini öğreneceksin.
Andy'nin neden doğduğunu yani.
ALTINDA
Neredeyim?
Şimdiden Andy’nin anılarına mı girebildim?
Kımıldama!
- Kaçan çocuklardan biri misin? Buraya gel! - Adım Fuko Izumo!
Yani ben buralı değilim! Neredeyim ben?
Hey, ölmek istemiyorsan sus!
Hayır. Henüz ölemem. Daha yeni geldim.
Lütfen. Ben sıradan, 18 yaşında sıradan bir kızım.
Yemin ederim tehlikeli değilim. Bela istemiyorum.
Lütfen, bırak gideyim, tamam mı?
Andy'yi arayamadım bile!
Hey, Josh! Red! Sanders! Çocukların hepsini kurtarmadınız mı yani? Bu mudur?
Hayır, eminim. Buradaki çocuklardan onu tanıyan yok.
Ne? Hayır.
Andy, sen...
Andy! Sensin, değil mi?
Şu anda nerede ve ne zamandayız?
Longing'in biraz dışındayız.
Oralı mısın? Seni götürebiliriz.
Andy. Sana güvenebileceğimi biliyordum.
Bu dönemde bile, ölmeme izin vermiyorsun.
Bahsettiğin şu Andy de kim?
Doğru ya. Bu noktada adın başkaydı.
Kaptana daha ne kadar yapışmayı düşünüyorsun?
Özür dilerim. Ben sadece...
Bırak Josh.
Saçım sana değmedi, değil mi?
Çok kötü. Şanssızlık darbesi geliyor!
"Şanssızlık" mı? Sen neden...
İyi. En azından hafif bir darbeymiş.
Sen nasıl...
Bunu tahmin ettin, değil mi? Cadı mısın? Öyle olmalısın.
Peki, seni öldürsek daha iyi.
Kahretsin.
Andy'yi daha yeni buldum. Şimdi ölemem.
Açıklamam lazım. Güvenlerini kazanmalıyım.
Sol omzunda "Çıkmaz Sokak" yazıyor!
Sol göğsünde de "1865!"
Adım Fuko Izumo ve geleceğini biliyorum.
Bana inanmalısın. Lütfen.
Kaptan, bu kız dövmelerini nereden biliyor?
Hey, kaptanla nasıl bir ilişkin var?
Bizimle gel.
Yemek yiyelim.
İyi olmana sevindim.
Çocukları kurtardığınız için sağ olun. Size borçluyuz.
Size borcumu nasıl ödeyebilirim?
ŞANSLI BAR VE RESTORAN
Japonca konuştuğunu duydum.
Evet. Kaptan öğretti.
Gidip samuraylarla tanışmak ve hızlı kılıç çekmeyi öğrenmek istiyorum.
Bu kadar mı? Emin misiniz? Sadece yemek mi istiyorsunuz?
Öyle. Merak etme.
Şimdilik sadece yemek ve içki.
İlginizi çekerse kasabanın meşhur birasından bol bol var
ama uyarıyorum, yabancılara biraz sert gelir.
Getir. İçki yarışması yapalım.
- Evet. Varız. - Evet. Varız.
Normalde ne yaparsın Andy?
İç Savaş bittiği için birçok yerin hâli kötü.
Kötülük peşindeki aptalları dövüyoruz
ve karşılığında çabalarımıza böyle teşekkür ediyorlar.
İç Savaş mı? Hangi yıldaydı o?
Bu sadece bir mazeret, biliyorsun. İşin gerçeğini biliyoruz.
Kaptan geçmişini hatırlamıyor.
Bu yüzden dünyayı geziyor.
Gerçekte kendisini tanıyan biriyle karşılaşmayı umuyordu
ve üçümüze gelince, yolculuğu sırasında üçümüzü de beladan kurtardı.
Biz de elimizden geldiğince ona yardım ediyoruz ve bu yüzden
kaptanı tanıdığın konusunda yalan söylediğini öğrenmeyelim,
- yoksa ölürsün. - Ölürsün.
Hepiniz sakin olun.
Onu böyle tehdit ederseniz bize hiçbir şey anlatmaz.
Fuko, değil mi? Şunu söyle. Dövmelerimi nerden biliyorsun?
Nereden...
Gelecekte hep çıplaksın.
İmkânsız. Saçmalık.
Hayır, gerçek bu!
Nedeni belki... Bilmiyorum... Uzun süredir Ölümsüz olman mı?
Onca zamanda sonra değer algın biraz değişmiş olabilir mi?
Ayrıca gelecekte katanayla savaşıyor,
- parmağını tabanca olarak kullanıyorsun. - Dur. Geri gel. Ölümsüz mü?
Ne?
Dinle, Kaptan'ın yaraları hızla iyileşir
ama adam, zombi falan değil.
Anladım. Andy bu dönemde Ölümsüz olduğunun farkında değil.
Andy, lütfen ekibine katılayım.
Şimdiye dek söylediklerim bana güvenmeni sağlamadı, değil mi?
O zaman izin ver, yolculuğunda hayatımı tehlikeye atayım.
Güvenini kazanıp güçlenebilir ve hakkında daha çok şey öğrenebilirim.
Bir taşla üç kuş.
Bir mermi, bir atış.
Kafana tutup tetiği çek. Hayatta kalırsan ekibime katılabilirsin.
Güzel. Al. Uzun süredir ilk giriş testi.
Dur. Aklını mı kaçırdın?
Özür dilerim
ama silah dolu değildi, öyle değil mi?
Beni iyi kandırdınız ve anlamadım...
...ama altıda bir ihtimalle bile tanıdığım Andy kimseye böyle yapmaz.
Özellikle de savaşçı olmayan birine.
Çok şükür. Sen hâlâ tanıdığım Andy'sin demek ki.
İçinde mermi olsa ne yapacaktın?
Bir şey olmazdı. Andy bu.
Tabii. Harika ama ya olsaydı?
Bir şey olmazdı.
Sevdim seni.
Bence çeteye katılsın.
Değil mi Kaptan?
- Hepsi öldü mü? - Evet.
Sandığımdan kolay oldu.
Hey, barcı kadın.
İyi iş çıkardın. Onları sarhoş ettin. Aynı planladığımız gibi.
Kolay hedef oldular.
Doğru. Siz de sözünüzü tutacak mısınız?
Tutacağız. Artık çocuklarla uğraşmayacağız.
Fuko.
Bayan Josh,
beni korudunuz.
Kaptan’ın gelecekteki durumu iyi mi?
Acı çekiyor gibi görünmüyor mu?
Hayır. İyi. Hatta harika.
Harika.
Bunu duyduğuma sevindim.
Sanders, bunları ödünç alıyorum.
Hemen dönerim.
Andy, bekle.
Önce, Andy'yi tanımak ne demekti, anlamamıştım,
artık anlıyorum.
Veda etmek zorunda kaldığı anları öğrenmek demekmiş.
Artık bu çok açık.
Artık ölemeyeceğimi bildiğime göre Ölümsüz'üm.
Yaklaşmam daha mantıklı
çünkü ölmeyeceksem acı çekmek umurumda bile değil.
Bu yüzden görevim, hepsine kendi gözlerimle şahit olmak.
UNDEAD UNLUCK
Yardımın için sağ ol. Destek istediğim için üzgünüm.
Hayır, sorun değil. Yardım etmeliydim. Bayan Josh hayatımı kurtardı.
Üçü de iyi insanlardı. Hatta benim için fazla iyilerdi.
Pardon.
Çok üzgünüm. Planlarına uymam benim hatamdı.
Size borçluydum ama yine de planlarına uydum.
Yaptıklarımın bedelini ödeyeceğim
ama lütfen, diğerlerini affetmelisiniz. Onlar masum.
Bar yöneticisi.
Anlıyorum.
Bekle Andy, dur!
- İstediği için yapmadı. - Bırak beni.
Her yıl bugün
gelip mezarlarına Anhueser'ın sattığı biradan dök.
Her yeni bira çıkarttıklarında da, ölene dek
ve bir kez olsun atlama.
Öyle yaparsan o üçü yaptıkların için seni suçlamaz.
Evet, yaparım. Yemin ederim, yaparım.
Gidelim.
Tamam.
Gerçekten iyisin.
Ne demek istiyorsun?
O iyi kadına sert davranmadığın için.
Muhtemelen kendisini suçlamayı sürdürecekti
sen de kendini affettirme şansı verdin.
Bana fazla güveniyorsun.
Tek istediğim acı çekmesi.
Başka bir şey değil.
Anlıyorum.
Hey, artık ekibinden olduğumu varsayabilir miyim?
Neden bahsediyorsun? Seni en yakın kasabada bırakacağım.
Dur, anlaşma böyle değildi. Testini geçtim, geçmedim mi?
Peki, ekip dağıldı o zaman.
Dur bakalım!
O günden sonra yolculuğunda Andy'nin yanındaydım.
Birlikte, birçok yerde birçok insanla karşılaşıp ayrıldık.
Hem uzun yıllar geçmiş gibiydi hem göz açıp kapayıncaya kadar geçmişti.
Zaman öyle belirsizleşti ki sanki rüya görüyordum.
Garip bir deneyimdi.
Bir kitaptaki bir karakter olmuştum sanki
ve tüm o zaman boyunca Andy bir kez olsun gülümsemedi.
O kadarla da kalmadı, geçmişinden de hiç bahsetmedi.
Dur. Bir şans Silicisi mi dedin?
Bu da ne demek Bayan Fuko?
Yeni gelenleri bilgilendirmezsem tehlikeli olacak sanırım.
Birbirimizi tanıyana dek beklersem onları kötü yaralayabilirim.
İşte geliyor. Şanssızlık.
Dönüm noktasını yaşadınız. Andy'ye yemeğini götüreyim.
Harika. Umarım kaptan seni ellemez.
Burada olacağını biliyordum.
Bak, sana yiyecek getirdim. Yiyorsun, değil mi? Andy?
Adamlarımın yanında, bana böyle demeyi bırak Fuko.
Hadi ama. Ne zararı var ki?
Demin onlara Şanssızlık törenini yaptım.
- Bak, Bay Ash... - Dur. Tahmin edeyim.
Ash muhtemelen biraz kirlendi.
Camus'nun da sandalyesi kırılıp onu yere düşürdü.
Vay canına! Bildin!
Bay Ash hep göğsüme bakıyor ve buna katlanamıyorum!
Hem bunların nesi harika ki?
Bay Camus hiç öyle yapmıyor.
Yeni bir bira mı?
Adı Budwaiser'mış. Oldukça güzel.
Bayan Josh ve diğerlerinin içeceği bir şey.
Fuko, sana bir sorum var. Sence ölmek ne demek?
Bu da nereden çıktı?
Çok ciddiyim.
Bence ölüm, beynin düşünmeyi bıraktığında oluyor.
Düşünmek, meydan okuyabilirsin demek.
Düşünmek, değişebilirsin demek.
Bence insan artık bunu yapamaz olunca ölmüş oluyor.
Aslında pek aynı fikirde değilim.
Bence ancak seni hatırlayan kalmayınca gerçekten ölmüş olursun.
Ailemi bir kazada kaybettim.
Hayır, yani yeteneğimle onları ve başkalarını öldürdüm.
Onları artık göremiyor olmamın ölüm demek olduğunu sanıyordum
ama artık biraz farklı düşünüyorum.
Ne de olsa annem de babam da hep kalbimde,
hep benim hatam olmadığını
ve yaşamaya devam edersem harika bir şey olabileceğini söylüyorlar.
Tabii, günahlarımın yükünden kaçmak için uydurduğum bir fantezi olabilir
ama annemle babam bana hep yardım etti, hatta bugüne dek,
bu yüzden bence henüz ölmediler.
Elbette onlarla gerçek hayatta görüşemem
ama Bayan Josh ve diğerlerinin senin içinde yaşadığına eminim.
Evet. Umarım öyledir.
Nihayet gülümsedin Andy!
Çabalarım sonunda meyvesini verdi.
Buna değdi...
15 Nisan 1865. Washington, D.C.
En eski anım bu.
Sana bunu söylediğim için oraya gideceksin, değil mi?
Unutmadığım sürece yalnız olmayacağım. Artık bana bir şey olmaz.
Hayır... Sevdiğim sensin ama aynı zamanda tam olarak buradaki sen değilsin.
Yani bence bunu yapmamalıyız. En azından şimdi olmaz.
Dur. Seni sevdiğimi mi söyledim?
Öyle yaptın
ama bu bir yana, Fuko, solup yok olmaya başladın.
Bu da ne? Şimdi beni başka bir yere mi götürüyor?
Ne yapacağım?
Andy!
Ne oldu?
144 yıl sonra, tam olarak 1 Ağustos 2020'de karşılaşacağız.
Shinjuku İstasyonu'nda.
Karşılaştığımızda kaçmaya çalışacağım ama beni mutlaka yakala!
O gün böyle yaparsan seni öpeceğim, tamam mı?
Yani lütfen unutma!
Unutmadığın sürece
insanlar ölmez.
Acayip. Çok acayip.
ÖLECEĞİNİ Hatırla
Neredeyim ben?
15 NİSAN
WASHINGTON D.C.
DEVAM EDECEK
Alt yazı çevirmeni: Neslihan Öztezcan