Ik was in die tijd een jonge advocate.
Ik was in de twintig.
Ik was net naar Milwaukee verhuisd.
Ik was een vrouw die alleen woonde en ik kende niet veel mensen.
Ik werd gebeld door Gerry Boyle, m'n baas.
Hij zei: 'We hebben een nieuwe zaak en het is een grote.
Ik wil dat jij voor mij naar het politiekantoor gaat.'
Gerry Boyle gaf aan: 'Dit is iemand die ik in het verleden heb bijgestaan.
Het is een aardige man. Hij zal je niet afsnauwen.'
Ik ging er direct naartoe, zoals hij had gevraagd…
…om Jeffrey Dahmer te zien.
Het was m'n eerste klus.
Toen ik hem die eerste keer zag…
…was het in een zeer kleine verhoorkamer.
Daar zat Jeff, aan een hoek van de tafel.
Ik was ontzettend nerveus…
…omdat dit voelde als iets wat boven m'n pet ging.
Zelfs ervaren agenten zeggen…
…dat dit een van de vreemdste plaatsen delict ooit is.
Het land is in de ban van het gruwelverhaal van Jeffrey Dahmer.
Moord, verminking en zelfs kannibalisme.
Schok en afschuw als de politie een grote ketel afvoert…
…in de grootste en afgrijselijkste zaak van massamoord in Milwaukee ooit.
Ik voelde me Clarice Starling in The Silence of the Lambs.
Hij was heel beleefd.
Ik was enigszins verbaasd, denk ik, door hoe hartelijk Jeff was.
Om een goede strafpleiter te zijn, moet je oordeelloos zijn…
…en een vertrouwensband ontwikkelen. Hij noemde mij Wendy. Ik noemde hem Jeff.
Dit is in orde, Jeff. Ik bedoel, schaam je er niet voor.
Zorg ik dat je je ongemakkelijk voelt? -Nee. Ik moet het onder ogen komen, dus…
Het is alleen zo bizar, hè?
Erover praten is niet makkelijk. Het is iets wat ik…
…diep in mezelf begraven heb gehouden, vele jaren lang, en het is…
Het is alsof je een loodzware steen uit een put probeert te hijsen.
Ik denk dat er niets is wat iemand kan voorbereiden…
…op zo'n bloedbad.
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIREREEKS
22 JULI 1991
Het was een rustige nacht.
Een van die zomernachten waarin het nevelig was.
Ik was tv-verslaggever en ik was als een van de eersten…
…bij Dahmers woning toen hij werd gearresteerd.
Toen ik aankwam en de gezichten van de agenten zag…
…besefte ik al dat er iets groots gaande was.
Ik kwam een agent tegen die ik kende. Bobby Rao heette hij.
Ik zei: 'Kom op, Bobby. Is dit echt?'
Hij keek me aan, schudde z'n hoofd en zei: 'Reken maar. Het is echt.'
Inspecteur Roosevelt Harrell.
We onderzoeken een moord…
…die plaatsvond in een appartement in een gebouw op North 25th Street.
We hebben één persoon in hechtenis.
Er is een grote kans dat er meer moorden zijn…
…en we onderzoeken hoe dit individu daarbij betrokken is.
De agent die de wacht moest houden bij de Oxford Apartments…
…was een bekende van me.
We vroegen hem, smeekten hem: 'Mogen we Dahmers woning fotograferen?'
Hij schudde z'n hoofd. 'Dat kost me m'n baan.'
Hij zei: 'Maar je mag kijken. Als je maar niet over de drempel gaat.'
We gingen naar de deur…
…hielden ons aan de deurpost vast, leunden naar voren en keken naar binnen.
Ik weet nog dat het om veel redenen niet memorabel was.
Er lag een opgerold tapijt.
Een keuken aan de linkerkant.
Er was een slaapkamer aan de rechterkant en een badkamer.
Maar het enige wat echt in het oog sprong…
…was een griezelige lavalamp die nog aan stond.
De klodder die op en neer ging.
Zo'n griezelig gevoel aan dat appartement.
Toen het Dahmer-verhaal binnenkwam…
…was ik verslaggever bij de Milwaukee Sentinel.
Ik was de enige aanwezige reporter omdat het laat was.
Tina Burnside…
…die 's nachts verslag deed van politienieuws, belde.
Ze zei: 'James, je moet dit heel nauwkeurig noteren.'
Het is de druk van een redacteur die over je schouder meekijkt en zegt:
'Geef me dat verhaal nu.'
Ik verstuurde het naar de nachtredacteur.
Hij redigeerde en verstuurde het.
Ik weet nog dat hij zei:
'Dit wordt het grootste verhaal dat Milwaukee ooit heeft meegemaakt.'
Ik was vele jaren geleden de hoofdaanklager in Milwaukee.
Daarna werd ik strafpleiter. Dus ik heb aan beide kanten gestaan.
Ik werd gebeld door iemand van onze grootste tv-zender.
'Ik wil het over een cliënt van je hebben.'
Ik zei: 'Wie?' Hij zei: 'Jeffrey Dahmer.
We denken dat hij een moordlustige maniak is.'
Ik had hem vertegenwoordigd in 1988 voor een seksueel misdrijf.
Ik zei: 'Hou die gedachte vast. Ik moet z'n vader bellen.'
Ik belde Lionel Dahmer…
…en vertelde hem wat de reporter mij had verteld.
Ik zei dat ik iemand zou laten uitzoeken wat er aan de hand was.
Ik belde Wendy Patrickus.
Wendy was beschikbaar.
De eerste persoon die ik kon ontmoeten, was rechercheur Murphy.
Op dat punt was het hele onderzoek in handen van de rechercheurs.
GEVANGENISOPNAME ALLEEN BEVOEGD PERSONEEL
Toen ik Dahmer ontmoette…
…zei hij alleen maar:
'Schiet me maar gewoon meteen af om wat ik heb gedaan.'
Ik ging bij hem zitten…
…en verzekerde hem ervan dat niets wat hij me kon vertellen…
…invloed zou hebben. Het zou niet zorgen dat ik hem meer of minder mocht.
En vervolgens zette hij z'n bekentenis op papier.
Ik was als inspecteur werkzaam bij de afdeling Moordzaken.
Dennis Murphy en Pat Kennedy waren Dahmers voornaamste ondervragers.
Dat was vrijwel elke dag hun taak.
De manier waarop hij zich elk detail van die moorden kon herinneren.
HIJ PIKTE EEN LIFTER OP
Het was onvoorstelbaar.
Ik herinner me dat Jeff een beetje dronken was.
Ik vroeg hem waarom hij de politie alles vertelde.
Waarom hij een bekentenis aflegde.
Hij zei: 'Wendy, ze hebben zoveel gevonden in m'n appartement.
Het spel is uit. Dus het liefst blijf ik met ze praten.'
Hij was al tot een besluit gekomen.
Op dat punt moest ik zeggen: 'Jeff, dat zal ik respecteren.'
Hij had al bekend.
Dus ik wist dat Dahmer geen verweer had.
Ik zei tegen hem: 'Wat wil je dat ik doe?'
Hij zei: 'Ik wil weten waarom ik ben wat ik ben.'
Dus ik zei tegen hem: 'Ik kan regelen dat een goede psychiater…
…met je komt praten…
…en dan pleit ik dat je niet schuldig bent wegens een geestesziekte.
Krankzinnigheid.
Maar dan heb ik dokters nodig…
…die me zeggen dat ze dat steunen.'
De echte klus was genoeg informatie voor de dokters krijgen…
…om hun vragen te beantwoorden.
De vraag was of hij wel of niet krankzinnig was.
In de volgende maanden bracht ik veel tijd met hem door.
We bespraken elk slachtoffer…
…en ik verzamelde zoveel mogelijk informatie.
Advocate Wendy Patrickus nam meer dan 32 uur gesprekken op…
…ter voorbereiding op Dahmers verdediging.
De gesprekken vonden plaats van juli tot oktober 1991.
Deze opnames zijn nooit openbaar gemaakt… tot nu.
Oké, Jeff. Vertel me wat je dacht.
Ik vroeg me af waarom ik me gedwongen voelde…
…om alle moorden te plegen.
Wat ik zocht om de leegte te vullen die ik voelde.
Iemand vermoorden en diegene meteen uit de weg ruimen…
…geeft geen groot blijvend genoegen of gevoel van voldoening.
Maar toch bleef ik de dwangimpuls voelen…
…om het te doen de afgelopen jaren.
Dat Jeff alle slachtoffers wilde identificeren…
…was heel uniek…
…voor iemand die een echte seriemoordenaar is.
Hij ontkende het niet. En hij zei: 'Ja, ik heb gemoord en gemoord.
Dit is hoe ik moordde. En dit is waarom.'
Het leek me te ontbreken…
…aan de normale gevoelens van empathie.
Vroeg je je ooit af: waarom voel ik niet wat normale mensen voelen?
Ik heb het me afgevraagd.
Het begon met fantasieën, fantaseren. Het begon altijd met fantaseren en dan…
…leek het uiteindelijk alsof de fantasieën waarheid werden.
Hij voerde z'n fantasiewereld…
…door in een mate die de meesten van ons zich nooit zouden inbeelden.
Ik sprak Jeffrey Dahmer op verzoek van z'n advocaat Gerry Boyle.
Er was me gevraagd of ik van mening was dat krankzinnigheid een verdediging was.
Ik had een carrière van 30 jaar als forensisch psycholoog…
…en Dahmers zaak kwam in het midden van m'n carrière.
Er volgden anderen, maar niets van dit kaliber.
Wat bracht het allemaal teweeg?
Had ik daar maar een goed, duidelijk antwoord op.
Als er een gebied is dat echt verantwoordelijk is…
…dan zijn het m'n eigen verwrongen gedachten. Ik denk al jaren niet normaal.
JULI 1991
Jeffrey was terughoudender over z'n kindertijd.
Ik zag foto's van hem als kind met z'n vader Lionel.
Het leek heel normaal.
Ze gooien een bal over.
Maar z'n vader was vaak afwezig.
Hij was een wetenschapper die druk was met z'n kennis vergroten.
Maar Jeff hield vol dat er geen grote trauma's waren…
…die hem een beweegreden voor z'n daden gaven.
Hij werd niet seksueel misbruikt of geslagen.
Het enige wat Jeffrey aan mij en Gerry Boyle vertelde…
…over iets in z'n jeugd wat veel invloed op hem had…
…was het constante gekibbel tussen z'n ouders.
Wat was in jouw jeugd het probleem tussen je moeder en vader?
Ze leken het nooit met elkaar te kunnen vinden.
Vooral vanuit m'n moeder. -Was er geweld?
Alleen klappen en tikken.
Wie sloeg wie? -Mam sloeg pap.
Aan wiens kant stond jij?
Ik probeerde om niemands kant te kiezen.
Ik had navraag gedaan naar de familiegeschiedenis…
…aan beide kanten…
…om te zien of er krankzinnigheid was, of eigenaardige dingen…
…aan die familieleden…
…die ons een inzicht konden geven in hoe Dahmer werd wat hij werd.
Ik vond niets aan de kant van Lionel Dahmer.
Aan de kant van Joyce… Er zat wat alcoholisme in haar familie.
Maar er zit alcoholisme in veel families.
Dat betekende niets voor me.
Jeffrey had een broer die werd geboren toen Jeffrey zes was.
David.
Alle aandacht ging toen naar z'n jongere broer.
Dus hij was al vaak alleen.
Toen Jeff en ik opgroeiden…
…had hij volgens mij geen grote vriendengroep.
Ik zag nooit echt andere mensen langskomen.
Eigenlijk was het altijd alleen Jeff en ik.
Onze opritten lagen tegenover elkaar in de straat…
…dus we konden onze fietsen pakken en door de straat racen.
Of honkbal spelen of sleeën.
Z'n vader maakte zich zorgen omdat Jeffrey het niet goed deed op school.
Hij had niet veel vrienden. Hij had nooit contact met meisjes.
Hoelang wist je al dat je homoseksueel bent?
Sinds m'n 13e, zou ik zeggen.
Jeffrey werd zich bewust van z'n seksualiteit…
…toen hij in de puberteit kwam. Wat naar verwachting is.
Hij wist dat het tegen de wensen van z'n vader en moeder zou zijn.
En het was rond die tijd dat hij…
…seksueel experimenteerde met een buurjongen.
Wat deden jullie? -Alleen zoenen.
Bij elkaar liggen.
In de boomhut.
Ik was 14 of 15.
Dat was met wederzijds goedvinden.
Naarmate hij ouder werd, sloot Jeffrey zich emotioneel af…
…voor z'n leeftijdsgenoten, docenten, jeugdvrienden en zelfs z'n ouders.
Ik diende als de gekozen OvJ van Milwaukee County…
…tijdens de jaren van Dahmers moorden. Ik was ook de aanklager in de zaak zelf.
Ik was de aanklager die hem vervolgde.
Toen hij in z'n examenjaar zat, waren z'n seksuele fantasieën al begonnen.
Een ervan was seks hebben met iemand die volledig aan hem was onderworpen.
Om iemand met geweld te dwingen om zich aan hem te onderwerpen.
Wanneer dacht je voor het eerst dat je iemand dat wilde aandoen?
Ik bedoel, als een fantasie. -Ja.
Waarschijnlijk ongeveer toen ik 18 was.
Hij fantaseerde over een hardloper die vaak langskwam.
Hij vroeg zich af hoe die man eruit zou zien zonder shirt aan.
Hij wilde seks met die jongeman, voelde zich seksueel tot hem aangetrokken.
Hij wist niet hoe hij hem moest benaderen.
Dus hij besloot om hem bewusteloos te slaan in het bos…
…en dan seks met hem te hebben.
Hij wilde hem niet doden.
Het doel was aanraken, knuffelen, het lichaam verkennen.
Het was niet de relatie. Het is niet de persoon.
Het is het afgetrainde, atletische mannelijke lichaam. Dat wilde hij.
Hij zaagde een knuppel af om hem bewusteloos te slaan.
Hij zat achter een boom.
Maar die specifieke hardloper kwam niet langs, dus liet hij dat idee varen.
Dat was eigenlijk Dahmers eerste gewelddadige fantasie.
Om dat te doen met die man die door z'n buurt hardliep.
JULI 1991
Van WTMJ TV. De 24 uursnieuwszender van Milwaukee.
Dit is News Channel 4 Daybreak.
M'n eerste kans om het nieuws met de wereld te delen…
…was met een liveverslag in een ochtendnieuwsshow.
Goedemorgen. Een gruwelijke vondst in Milwaukee vannacht.
De politie trof een stuitende scène aan in een appartementencomplex.
Wat ik opsomde, gaf de nieuwslezers in de studio een schok.
Mike en Juliet, de politie kwam midden in de nacht…
…en trof een appartement aan vol lichaamsdelen van mensen.
Mannen die kennelijk werden gedood door de bewoner…
…in wat een seksueel gemotiveerde massamoord lijkt.
LICHAAMSDELEN GEVONDEN
Na m'n verslag verwachtte ik een vraag.
De nieuwslezers stellen altijd een vraag.
De lichamen waren versneden. Het is dus letterlijk een puzzel.
Het wordt moeilijk om de slachtoffers te identificeren.
Ze waren stil.
Ik vroeg ze later: 'Wat was er? Waarom vroegen jullie niets?'
Ze zeiden: 'We waren te verbluft om een vraag te bedenken.'
Ik weet nog dat ik erheen ging. Als reporter wil je het zelf zien.
Het was er beredruk.
Zo bleef het dagenlang.
Mensen waren geschokt. Ontzet. En ze konden niet weg kijken.
Je kunt je de enormiteit ervan niet voorstellen.
Het was ongerustheid. Het was veel opwinding, tot zekere hoogte.
Maar ook zorgen of ik m'n werk wel goed deed.
Wanneer gingen je ouders uit elkaar? -Toen ik 18 was.
In 1978.
Hem inprenten dat ik niet iemand was die hem zat te veroordelen…
…was van het grootste belang…
…om overal doorheen te breken, omdat er zoveel materiaal was.
Dat vertrouwen krijgen, maakte erg veel verschil.
Mam en pap hadden hun problemen.
Ik kon niets doen om de situatie te veranderen, dus…
…probeerde ik gewoon om…
…wat geluk te vinden op m'n eigen manier.
Wat duidelijk de verkeerde manier was.
JULI 1991
Dahmer had net z'n diploma gehaald.
Z'n ouders lagen in scheiding en Dahmer was alleen in het huis in Bath, Ohio.
Z'n moeder had z'n vader uit huis gezet. Hij trok in een motelkamer.
Zonder dat z'n vader het wist, besloot z'n moeder dat ze het beu was.
Dus zij vertrok abrupt met z'n broer.
Ik denk niet dat z'n vader wist dat de moeder naar Wisconsin was gegaan.
Jeffrey Dahmer zei nooit dat hij was verlaten door z'n ouders.
Hoewel ik denk dat hij wel bekend was met dat gevoel.
Na haar vertrek naar Chippewa Falls sprak je haar niet meer?
Klopt. -Hoe voelde je je daar in die tijd door?
Gedeprimeerd. Eenzaam en verveeld.
Verward, zou ik zeggen.
Er was niemand thuis.
Ik zag een vent liften.
Het leek me fijn om iemand in huis te hebben om mee te praten.
Iemand bij wie ik wilde zijn, voor seks.
18 JUNI 1978
DRIE WEKEN NA BEHALEN SCHOOLDIPLOMA
In 1978…
…was Steven Hicks aan het liften naar een rockconcert.
Een van de dingen waar Jeffrey altijd interesse in had…
…was de torso. De lichaamsbouw.
Hoe goedgebouwd, hoe aantrekkelijk de persoon was.
Dat was wat z'n interesse trok.
Dat was wat me aantrok.
De lichaamsbouw. Gewoon de gespierde bouw.
Dat is de motivatie.
Steven Hicks stond te liften en had geen shirt aan.
Jeff zei: 'Dit is ongelooflijk. Dit was de fantasie die ik had.
Nu kan ik 'm uitvoeren.'
Jeffrey dacht: wat een geweldige kans. Ik heb een auto, een huis en ben alleen.
Ik ga kijken of ik die jongen mee naar huis kan krijgen.
Hij zette de auto stil en zei tegen hem: 'Ik heb thuis wat bier en wiet.
Ga je mee om dat met me te delen?'
Steven Hicks zei ja.
Meneer Hicks was niet gay.
Er was geen seksuele interactie.
Je had dus niets met hem gedaan?
Ik kreeg na een tijdje het gevoel dat hij er totaal geen interesse in had.
Dus vroeg ik hem er niet naar.
Op een gegeven moment gaf Steven Hicks aan…
…dat hij weg moest, niet langer kon blijven.
'Mensen vragen zich af waar ik blijf.'
Jeff wilde hem niet laten gaan.
Het was de eerste keer…
…en ik had het verlangen tot beheersen.
Ik verloor alle gevoel…
…dus ik denk dat ik besloot…
…om het te doen, of hij nou gay was of niet.
Het maakte niet echt uit.
Dahmer pakte een halter uit een gewichthefset…
…en sloeg Steven Hicks tegen z'n hoofd.
Ik weet niet precies waarom ik hem sloeg, alleen dat ik langer bij hem wilde zijn.
Steven is op dat punt buiten bewustzijn…
…en Jeffrey gebruikt de halter om Steven te wurgen.
Ik dacht hoe verbazend het was…
…dat ik het daadwerkelijk een ander mens aandeed.
Het schokte me dat ik dat punt had bereikt.
En dat was een gevoel van opwinding en beheersing…
…maar vermengd met veel angst.
Wat deed je met z'n lichaam? -Niets. Ik legde het gewoon onder…
Onder het huis in de kruipruimte.
Ging je erheen om naar hem te kijken? -Eén keer. Maar ik keek alleen maar.
Wat ging er door je hoofd terwijl je naar hem keek?
Een soort morbide nieuwsgierigheid naar…
…hoe een dood iemand eruitzag.
Nieuwsgierigheid vermengd met veel angst.
Het was daarna dat hij nerveus en paniekerig werd.
'Wat ga ik met het lichaam doen? Hoe kom ik hiervan af?'
Ik begon hem in stukken te snijden.
Er is iets aan hem wat ik me herinner.
Dat ik de benen afzaagde en toen de armen en het hoofd.
Raakte je hem weer aan?
Waarschijnlijk wel. De lever en het hart.
Hij hield het hoofd een tijdje apart. Hij masturbeerde met de lichaamsdelen.
Vroeg je je af waarom je zoveel voldoening haalde…
…uit hem gebruiken om te masturberen toen je 18 was?
Ik weet nu eigenlijk nog steeds niet waarom ik opwinding haalde uit dat doen.
Maar ik deed het.
Hoelang hield je hem in huis?
Ik weet het niet. Zes uur.
Hij haalde de meeste voldoening uit wat hij na de moord met het lijk deed.
Hij had zeker een seksuele afwijking.
In een poging om hem krankzinnig te laten verklaren…
…is een van onze deskundigen daar uitvoerig op ingegaan.
Ik ben forensisch psychiater.
Ik was een getuige-deskundige in Dahmers zaak.
M'n expertise is in parafilie, wat in gewone taal…
…seksuele afwijkingen zijn.
Mensen met iets anders of afwijkends in hun seksuele aard.
M'n diagnose voor meneer Dahmer was necrofilie.
Necrofilie is een afwijking waarbij een individu erg opgewonden wordt…
…van seks hebben met mensen nadat ze zijn overleden.
Dus je hebt het lijk.
Je hebt Jeffrey.
Om drie uur 's ochtends besloot hij zich van het lijk te ontdoen…
…door ermee naar een ravijn te gaan wat enkele kilometers verderop was.
Hij stopte het lichaam in vuilniszakken.
Hij werd gestopt door een agent, omdat hij over de middenstreep ging.
Hij werd getest op rijden onder invloed en slaagde.
De agent scheen met z'n zaklamp in de kofferbak…
…waar de vuilniszak lag met het lijk van Hicks erin.
De agent vroeg wat erin zat. 'Afval. M'n ouders gaan uit elkaar…
…en ik kan niet slapen, dus besloot ik de vuilnis weg te gooien.'
Je hebt een lijk op de achterbank. Je hebt hem net vermoord.
En nu praat je met een agent. Je bent een jongen van 18.
Dahmer wist wat er op het spel stond en was koel genoeg om te zeggen…
…dat hij afval ging dumpen. De agent geloofde hem.
Hoewel hij de zakken zag, keek hij niet in de zakken.
Hij wist die agent te overtuigen.
Daarna wist hij dat hij kon manipuleren.
Hij wist dat hij iemand iets kon wijsmaken en ermee weg kon komen.
Hij keerde om en ging terug naar het huis.
Hij vond een verzinkte pijp van ongeveer 60 centimeter doorsnee…
…waar hij de zakken in propte.
Hij ging de brug over, naar de rivier, en gooide de persoonlijke bezittingen…
…van meneer Hicks in het water.
En ook het mes dat hij had gebruikt om het lichaam in stukken te snijden.
Pap woonde in het hotel dus ik was een paar maanden lang vrijwel alleen.
Hoe vaak sprak je met je vader in de tijd dat hij in het hotel was?
Eén of twee keer per week.
Z'n vader en Shari, z'n aanstaande stiefmoeder…
…kwamen naar huis. Er stond weinig eten in de koelkast.
Er slingerde overal alcohol rond.
Het leek een getroebleerd leven voor een jonge man.
Z'n vader was behoorlijk bezorgd, dus trokken ze weer in het huis.
Je zei dat je daarna naar Ohio State ging? -Ja, ongeveer drie maanden.
Ik dronk daar veel, dus m'n cijfers waren niet erg goed.
Ik denk dat z'n vader had geregeld dat hij naar Ohio State kon.
Hij was zwaar aan de drank en haalde z'n vakken niet.
Z'n vader en stiefmoeder besloten dat hij in het leger zou gaan.
Ze stuurden me naar de basisopleiding.
Daarna de opleiding tot hospik.
Hij wees me erop dat dit iets was waar hij over leerde.
Hij was in staat de organen te herkennen dankzij z'n training in het leger.
Jeffrey Dahmer werd uit dienst ontslagen vanwege drinken.
Ik dronk weer veel, dus ik moest weer in Ohio gaan wonen.
Bij m'n familie.
Toen hij drie jaar later terugkwam naar het huis…
…waren de zakken met het lijk van Steven Hicks…
Die zakken waren er nog.
Jeffrey Dahmer verspreidde de resten van Steve Hicks…
…over de halve bosrijke hectare waar z'n familie woonde.
Hier was een aardige jongeman die spoorloos verdween.
Je kunt het je voorstellen. Ze ontdekten dit pas in juli 1991.
Hun zoon verdween in juni 1978.
Dertien jaar lang had die familie geen idee wat er met hun zoon was gebeurd.
Steven Hicks.
ONDERWERP: VERMISSING/MOORD
SLACHTOFFER: STEVEN MARK HICKS
ARRESTANT: JEFFERY L. DAHMER
MOORD: STEVEN HICKS
Dat zat me dwars.
Hoe uitte zich dat, dat het je dwars zat? Hoe voelde je je?
Erg schuldig.
Ik twijfelde of ik het…
…moest bekennen.
En ik had nooit de moed om dat te doen. -Wat dacht je?
Ik wist hoe vreselijk verkeerd het was.
En ik wilde dat er nooit weer zoiets zou gebeuren.
AUGUSTUS 1991
Tijdens ons gesprek met Jeffrey Dahmer begonnen we over familieleden.
En Jeff zegt: 'Hou m'n familie erbuiten.'
Hij zegt: 'M'n ouders weten niets van m'n activiteiten.'
Ik vertelde Lionel, Jeffs vader…
…over de moorden en z'n reactie was schok.
Hij kon niet begrijpen hoe z'n kind iemand dat kon aandoen.
Hoe reageert z'n familie op dit alles?
Ik kan alleen maar zeggen dat te voorspellen is…
…hoe elke familie hierop zou reageren.
Ook voor hen geldt dat ze extreem wanhopig zijn.
Ze voelen zich afschuwelijk over dit drama voor de slachtoffers en hun families.
Natuurlijk voelen ze ook veel verdriet om hun zoon.
Het is een uitstekende familie.
Z'n vader Lionel is een fantastische man en hij lijdt hier net als iedereen onder.
Ik hou van hem. Ik had niet beseft hoe ziek hij was.
En ik zal altijd achter hem staan in m'n gedachten en gebeden.
Van de rechercheurs mocht hij roken en zoveel koffie drinken als hij maar wou.
Dat hield hem kalm en gefocust…
…en ik denk dat we anders niet het hele verhaal hadden gekregen.
Want hij was bereid om langer en langer te praten…
…zolang hij die twee dingen maar mocht hebben.
Het is moeilijk om deze gevoelens en motivaties op te rakelen.
Ik weet dat het zwaar is. Zeg het als het te veel wordt.
Je beseft waarom… -Ja. Erover praten en het analyseren…
…laat me zien hoe ontzettend…
…verwrongen m'n denken was.
Toen m'n band met hem sterker werd…
…was hij meer en meer bereid…
…om in te gaan op de nuances van elk geval. Van elke moord.
Er waren momenten waarop ik me als een moeder voor hem voelde.
Er waren momenten waarop hij als m'n broer voelde.
Er waren momenten waarop ik me z'n therapeut voelde.
Heb je ooit een relatie gezocht?
Nee. Dat kan ik niet zeggen, nee.
Waarom niet? -Nou, het was vanwege de thuissituatie.
Ik kon geen lange relatie volhouden waar ik woonde.
Jeffs vader stelde voor dat hij bij z'n oma ging wonen, wat hij deed.
Nadat ik Katherine, z'n grootmoeder, over z'n activiteiten had ingelicht…
…stortte ze in en huilde ze.
Ze geloofde het niet.
Ze zei dat ze zich niet met z'n activiteiten wilde bemoeien.
En ze wilde niet weten wat er in de kelder gaande was.
AUGUSTUS 1991
Ik was verhuisd.
Naar hier in Wisconsin, om m'n oma te helpen.
Het was: 'Nou, waarom ga je niet bij oma wonen?
Die plek is gezond voor je. Zij wordt ouder en heeft hulp nodig.
Zo kun je opnieuw beginnen in een nieuwe stad.'
Jeffrey zei dat hij veel van z'n oma hield.
Jeffreys grootmoeder werd door hem beschreven als een perfecte grootmoeder.
South Side, Milwaukee.
Religieus, zorgzaam.
Een erg aardig iemand.
En dat is natuurlijk de omgeving waarin Lionel Dahmer opgroeide.
Ze was heel aanmoedigend en ze hield van Jeff.
Hij was duidelijk niet zo hecht met z'n moeder en vader.
Oma's huis was in West Allis, een buitenwijk van Milwaukee.
HUIS GROOTMOEDER
Ik hielp haar in de tuin en met allerlei klusjes.
Toen Jeffrey introk, eiste ze niet veel van hem.
Ik weet niet of ze van z'n seksualiteit wist.
Maar Jeffrey besefte dat ze erover zou hebben geoordeeld als ze het wist.
In die tijd was voor je seksualiteit uitkomen…
…totaal anders.
Daar worstelde hij mee. Hij zei: 'Ik haat het om gay te zijn.'
Ik deed een oprechte poging…
…om de manier waarop ik leefde te veranderen, net als m'n verlangens.
Om af te komen…
…van de homoseksuele gevoelens die ik had.
Van alle cynische gedachten.
Ik begon regelmatig met oma naar de kerk te gaan.
En ik probeerde al m'n seksuele gevoelens te smoren.
Ik denk dat dat hem echt begon te veranderen.
Hij las vaak in de Bijbel.
Ze brachten veel tijd samen door aan de eettafel.
M'n oma ging elke zondag naar de kerk.
Welke gezindte is ze? -Protestant.
Hij ging naar de kerk. Hij bad om een manier…
…om zich tegen die ziekelijke seksuele neigingen te verzetten.
Het was in die periode…
…dat hij surrogaten ging maken om geen levens te nemen.
Ik liep door winkelcentrum Southridge…
…en zag een etalagepop die min of meer in het oog sprong.
Ik wilde die etalagepop, dus ik…
…ging de winkel binnen. Er was niemand. Ik bleef tot sluitingstijd.
En er ging geen alarm af? -Nee, niets.
Ik kleedde de etalagepop uit, nam een taxi naar huis…
…en sloeg hem op in de garage bij oma's huis.
En ik speelde er daarna mee.
Ik kleedde 'm mooi aan en weer uit.
Deed alsof hij echt was.
Hij gebruikte de pop om erbij te liggen en te masturberen…
…wat niet zo goed was als een mens. Hij vond het teleurstellend.
Een etalagepop zonder gezicht was niet genoeg voor hem.
Na een week of twee kwam oma 'm toevallig tegen.
Ze was kleren aan het ophangen die ze voor me had gewassen.
O ja? -Ja. Ze vroeg me wat het was.
Hoe ik eraan kwam.
En ik maakte haar wijs dat ik hem had opgehaald bij…
Dat ze overtallige etalagepoppen verkochten.
Ik denk dat ze pap belde, dus ik vond dat ik 'm moest dumpen.
Ik nam 'm mee naar de kelder…
…sloeg hem in stukken en gooide hem in de vuilnisbak.
Ik heb zo'n 20 seriemoordenaars gesproken.
Niet allemaal seksueel gemotiveerd, maar de meesten wel.
Ik heb ook enkele massamoordenaars gesproken…
…en ik werd door de officier van justitie gevraagd om meneer Dahmer te evalueren.
Ik sprak hem drie dagen en getuigde later in z'n rechtszaak.
Het buitengewone ding in een vergelijking tussen Dahmer…
…en andere seriemoordenaars die ik sprak, is dat hij er niet defensief over was.
Hij probeerde, voor zover ik weet, niets voor me te verbergen.
Ik denk echt dat hij een tijd een andere oplossing probeerde te vinden.
Maar toen Dahmer alcohol probeerde te vermijden…
…en seks met mannen probeerde te vermijden…
…vanwege z'n religieuze bezwaren…
…had hij de voor hem ongekende ervaring…
…van een man die een briefje liet vallen in de bibliotheek…
…waarop hij aanbood hem te pijpen op de toiletten.
Ik was in de bibliotheek van West Allis.
Ik zat gewoon een boek te lezen.
Het was het laatste wat ik had verwacht, weet je?
Ik lachte het gewoon een beetje weg. Ik dacht:
dat is een vreselijke, kwaadaardige poging om me een misstap te laten begaan.
Weet je?
Ik zag z'n gezicht niet.
Je had de drang onderdrukt toen je kerkelijk werd.
En die kwam sterker terug, hè?
Dat bracht het teweeg, denk ik.
Daardoor begon hij veel meer over seks met mannen te denken.
En te beseffen dat hij het kon krijgen.
Dus in die zin ging er een wereld voor hem open.
En er kwam een tijd waarin hij alle voorzichtigheid overboord gooide.
Jeffrey Dahmer vond een baan.
Hij was menger bij de chocoladefabriek van Ambrosia.
Hij draaide nachtdiensten.
Het was een baan die hem in staat stelde om in het weekend uit te gaan.
Ik had tenminste een baan die redelijk betaalde.
Ik kon uitkijken naar vrije tijd. Privacy.
Begon weer te drinken…
…en naar boekwinkels te gaan.
Ik zocht uit waar de homobars waren en bezocht ze.
Wat ik zocht, was fysiek gezelschap. Iemand om de nacht mee door te brengen.
Een man over wie ik de volledige beheersing had…
…om te kunnen doen wat ik maar wilde. Iets echts…
…in plaats van nep zoals de etalagepop. Dus dat was m'n fantasie.
Een tijdje voor ik bezweek…
…gaf ik het op om te proberen me ertegen te verzetten.
Ik kende Jeffrey Dahmer en verscheidene van z'n slachtoffers.
Nadat dit allemaal uitkwam…
…zeiden meerdere mensen in de bars: 'Ik herinner me hem.'
Natuurlijk. Wij allemaal. Milwaukee is niet groot.
De jaren 1980.
Het gayleven was echt in opkomst in Milwaukee.
Het was niet zo exclusief als in Chicago, New York en LA…
…maar voor een stad als Milwaukee…
…was het leuk. Het was één groot feest.
Je kon op bijna elke doordeweekse avond op stap gaan en er was altijd wat te doen.
Je kon jezelf zijn.
Je had vrijheid.
Dus je was op je gemak.
Ik bedoel, we kleedden ons mooi aan en gingen naar de bar.
De bars hadden mooie muziek.
Mensen wilden altijd dansen.
Het gebied voor de homobars was vrij gecentraliseerd.
Ze lagen allemaal binnen acht of negen blokken van elkaar.
Je kon van plek naar plek lopen.
We begonnen allemaal net onze eigen draai te vinden.
Onszelf te accepteren.
Veel van die mensen waren prachtige zielen.
Ik had m'n hele leven in Milwaukee gewoond…
…en was vanaf jonge leeftijd betrokken bij de gemeenschap.
In dezelfde periode was ik ook columnist en journalist in de omgeving Milwaukee.
Dahmer handelde in dat gebied.
Hij koos die plekken zorgvuldig uit.
De demografie, de klantenkring, de locaties.
Dit waren slecht verlichte straten.
Geen plekken waar mensen zich veilig voelden als ze er parkeerden.
Dat gebrek aan transparantie maakte het makkelijk…
…voor iemand als Dahmer om z'n slag te slaan op die plekken…
…omdat niemand wist wat de echte naam van die mensen was.
Gaye mannen vertrouwen vaak op het donker voor het verhullen van hun dubbelleven…
…voor een goede baan, vrouw en kinderen.
De voorzitter van Gay People's Union zegt dat een relatie tussen twee mannen…
…vaak in geheimzinnigheid gehuld gaat.
Een langdurige traditie binnen de homogemeenschap…
…was het badhuis.
ROMEINS BADHUIS
Tegen de jaren 1970 en 1980 werden ze alleen maar gebruikt als sociale ruimtes…
…waar gaye mannen elkaar voor seks ontmoetten.
Je kon naar het badhuis gaan en gewoon…
…vrijelijk zo naakt als je geboren werd rondlopen.
Je ziet iemand die je wilt en doet wat je doet. Want het was anoniem.
Je hoefde diegene niet te kennen. Mensen wilden gewoon seks.
In Milwaukee heette het populairste badhuis Club Baths.
Het was op de tweede verdieping, alleen toegankelijk via een steegje.
Helaas was die plek ook populair bij Jeffrey Dahmer.
Hij ontmoette mannen in badhuizen en had seks met ze.
Jeffrey wilde zich echter aan niemand onderwerpen.
Jeffrey wilde de volledige controle.
Dus hij begon drugs mee te nemen naar de badhuizen.
Weet je welk soort benzodiazepine het was? -Halcion.
Hoe kwam je aan een recept?
Omdat ik moeite had met slapen. Ik werkte 's nachts.
Gaf dat je dat gevoel van beheersing?
Nou, ik kon ze langer daar houden.
Ik kon gewoon bij ze liggen…
…zonder de druk te voelen om iets te doen wat zij wilden.
Er was gewoon geen… Ze eisten niets van mij.
Ik kon gewoon van ze genieten zoals ik dat wilde.
Stond je weleens stil bij hoe zij zich voelden?
Ja, ik denk het wel, maar het kon me niet veel schelen.
Ik wilde gewoon doen wat ik wilde. Dus het kon me niets schelen.
Dat loste z'n probleem op van niet willen dat ze vertrokken…
…en van langere tijd bij elkaar kunnen liggen.
Want dat was een van z'n voornaamste wensen.
Die mensen waren niet bij bewustzijn en konden zich niet beschermen.
Ze werden tegen hun wil voor seksuele handelingen gebruikt.
Een keer gaf hij iemand te veel drugs…
…en toen ze hem moeilijk wakker kregen, moest de eigenaar medische hulp inroepen.
KLEEDKAMER
Daarna ging het rond: 'Laat Dahmer niet in je badhuis.'
De politie onderzocht die gevallen niet als verkrachting of aanranding…
…en zelfs niet als ordeverstoring. Ze zeiden de eigenaar in feite gewoon:
'Geef ons een seintje als hij terugkomt en weer hem uit je gebouw.'
Ik denk dat ze niet accepteerden dat een man verkracht kon worden.
GEEN STRAATKLEDING
Hij werd in de gaten gehouden. Hij kon daar niet meer heen gaan.
Maar bevredigde het je?
Haalde je er echte bevrediging uit? -Dat niet.
Ik had geen controle over ze. Ik…
Ik wilde alles van ze, weet je. En ik kon het niet op die manier krijgen.
21 NOVEMBER 1987
NEGEN JAAR NA DE MOORD OP STEVEN HICKS
Jeffrey was op een avond op stap…
…en hij ontmoette Steven Tuomi.
Hij wilde een nacht met hem doorbrengen…
…en het was te moeilijk bij z'n grootmoeder thuis.
Daarom namen ze een kamer in het Ambassador Hotel.
En dronken heel veel.
En ze hadden een nacht samen.
De volgende ochtend werd Jeff wakker…
…uit een black-out.
Was je helemaal out?
Je had geen idee dat je iets had gedaan? -Pas toen ik wakker werd.
Ik kon het niet geloven.
Z'n handen waren bloederig. De lakens ook. Stevens gezicht was bloederig.
Geschokt.
In paniek.
En…
…veel spijt omdat het was gebeurd, want dat was niet m'n bedoeling.
Hoe wist je het? Voelde je z'n pols? -Ik was bang. Nee.
En er kwam bloed uit de mond.
Blijkbaar had ik met m'n vuisten op z'n borst geslagen.
MOORD: STEVEN TUOMI
Overal was bloed. Hij zei dat hij een black-out had door alcohol.
Het verbaasde hem.
Dus er was niet de intentie. Het was geen fantasie.
Maar z'n diepste verlangen uitte zich alsnog.
Hij had het duidelijk niet gepland, want hij had de kamer één nacht…
…en moest een dag bijbetalen voor meer tijd om het lijk te dumpen.
Hij ging naar een tassenwinkel…
…kocht een hutkoffer en bracht die naar het hotel.
Hij nam de koffer mee naar z'n kamer en stopte meneer Tuomi in de koffer.
Toen liet hij een taxi komen om hem op te halen.
Dahmer zei dat de chauffeur zei:
'Heb je daar soms een lijk in?' Omdat de koffer zo zwaar was.
Toen nam hij Tuomi's lijk mee naar het huis van de grootmoeder…
…en dumpte hij het lichaam stiekem.
Hij versneed het lijk, deed het in zakken en gooide het in de container.
Tuomi groeide op in het noorden van Michigan…
…in het stadje Ontonagon, waar bijna iedereen hem kende.
Hij was een heel rustige jongen. Zo kende ik hem.
Hij was rustig en nooit iemand tot last.
Steven Tuomi verhuisde midden jaren 80 naar Milwaukee…
…en begon te werken als buffetkok.
De laatste keer dat iemand hem zag, was in de herfst van 1987.
Na z'n bekentenis geloofde ik wat Dahmer zei…
…omdat hij geen reden had om niet eerlijk tegen ons te zijn.
Hij had niet hoeven vertellen dat hij dat slachtoffer had vermoord…
…omdat we over dat slachtoffer weinig bewijs hadden.
We hadden alleen Dahmers verklaring, die zeer gedetailleerd was.
Er was geen reden om de feiten die Dahmer ons gaf niet te geloven.
Na z'n bekentenis ontmoette ik de familie in Michigan.
Hun zoon was naar Milwaukee gegaan om te werken in een grotere stad.
Om uit te zoeken wat hij met z'n leven wilde doen. De familie zag hem nooit meer.
STEVEN W. TUOMI WE ZULLEN ALTIJD VAN JE HOUDEN
Ik denk dat ze dat erg moeilijk vonden om te aanvaarden.
Hoe voelde je je na die keer in het Ambassador?
Verafschuwd.
Maar het was weer begonnen.
En ik wilde dat er nooit meer iets dergelijks zou gebeuren.
Hoe voelde het dat het gebeurde terwijl je niet bewust was?
Verwarrend.
Voelde het alsof je de controle verloor? -Ja, ik wist dat dat zo was.
Dat was de eerste moord hier. Het ging van 1978…
…de moord op Steven Hicks, tot november 1987…
…de moord op Steven Tuomi.
De eerste moord vond plaats toen hij 18 jaar oud was.
Toen moordde hij negen jaar niet.
Het Ambassador deed iets. Het bracht iets teweeg.
Ik wilde meer.
Ik weet niet wat het teweegbracht, maar het bracht iets teweeg.
De moord op Tuomi was een keerpunt voor hem.
Hij besloot uiteindelijk: ik verlies dit gevecht met mezelf.
Ik kan dit niet meer beheersen.
Het gaf me een onmiskenbaar genoegen.
Het bepaalde m'n gedachten, het doen van die dingen.
Het gevaar kan iemand zijn die precies op je buurman lijkt.
Hij liep over straat als een heel normaal iemand.
Hij zag er niet eng uit.
Er is een seriemoordenaar in Milwaukee. Niemand behalve Dahmer…
…wist dat er een seriemoordenaar vrij rondliep in onze stad.
De politie wist het gewoon niet. Niemand in de gemeenschap wist het.
Na de drang jaren te hebben weerstaan, gaf hij het gewoon op.
Hij werd een moordmachine die alle controle kwijt was.
De dwangimpuls was sterker dan al het andere.
Het was een vastberaden drijvende kracht.
Mijn…
…verlangens waren…
…overduidelijk beestachtig.