İtfaiye.
25. Sokak ve State'in köşesine ambulans yollayabilir misiniz?
Sorun nedir?
Poposu çıplak bir delikanlı veya adam var.
Hâlâ dışarıda. İnsanlar onu kaldırmaya çalışıyor.
Üzerinde elbisesi yok. Yaralanmış.
-Bilinci yerinde mi? -Hayır, değil.
Onu yürütmeye çalışıyorlar ama doğru düzgün göremiyor bile.
-Peki. -Kalkmaya çalışınca düşüyor.
-25'inci Sokak ve State mi? -Evet.
-Peki. Tamam. -Tek yönlü sokak. Hoşça kalın.
27 MAYIS 1991 SAAT 02.00
O gece olanlar inanılmaz.
Dahmer'ın apartmanının önünde çıplak bir delikanlı var.
Üzerinde tek bir elbise bile yok.
İki kişi itfaiyeyi ve polisi aramış.
Rektumundan kan geldiğini görenler olmuş.
Dizinde bir sıyrık vardı.
Bir şeyin onu sersemlettiği belliydi.
Bu çocuk neden Milwaukee sokaklarında
çıplak, kan içinde ve tutarsız bir hâlde?
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Grand Avenue diye bir AVM vardı.
Jeffrey sürekli o AVM'deydi.
Onu yemek alanında görürdük.
AVM'de sürekli dolaşırdı.
İnsanların resmini çeker ve şöyle derdi.
"Mankene benziyorsunuz. Resminizi çekeyim mi?"
26 MAYIS 1991
911 ARANMADAN YEDİ SAAT ÖNCE
Dahmer pizza yiyip bira içerken yakışıklı bir delikanlı gördü.
Bu delikanlı Konerak Sinthasomfone'du.
Onunla sohbet etmeye başladı.
Delikanlıya poz vermesi için 50 dolar teklif etti.
Delikanlı, Dahmer'la birlikte Dahmer'ın dairesine gitmeyi kabul etti.
Dahmer dairesinde ona içinde Halcion olan bir içecek verdi.
Bu onu bir süre bayılttı.
Dahmer bu kurbanı olabildiğince çok hayatta tutmak istedi.
Bay Dahmer onunla görüşmelerimde
gitme korkusu yaşamadan onunla kalacak
çok itaatkâr birini istediğini söylemişti.
Matkap tekniğini denediğim birkaç kişi oldu.
Onunla da matkap tekniğini denedim.
Öyle mi?
Ne zaman?
-Polisin gelmesinden önce mi, sonra mı? -Evet, polisin gelmesinden önce.
Jeffrey bana Konerak'ı
ve onu yaşayan bir zombi yapmak için
yönteminde yaptığı değişiklikleri anlattı.
Dahmer kurbanın kafatasında bir delik açıp tuz ruhu enjekte etti.
Kurbanın bu kez sağ kalıp kalmayacağını görmek istedi
çünkü diğerleri enjeksiyon yüzünden ölmüştü.
Matkapla ne kadar derine girdin?
-Beynine kadar. -Altı, yedi santim mi?
-Evet. -Dümdüz soktun mu?
-Evet. -Bir şey çıkmadı mı?
-Sıvı falan yok muydu? -Gördüğüm kadarıyla sıvı yoktu.
Kanama da yoktu.
Konerak sınırlı bir şekilde işlevlerini yerine getirebiliyordu.
Sersem bir hâldeydi.
Ölmedi. Hatta konuştu.
Onu o şekilde tutabileceğimi sandım.
Jeff ona ne yapacağını söylüyordu. İşe de yaramıştı.
Jeff'in hesaba katmadığı tek şey kurbanın apartmanın dışına kaçmasıydı.
Dahmer içki almaya gitti. Bu suçları işlerken sıkça içerdi.
Bu olayda yakındaki bir bardan bira almaya gitti.
Dahmer bira almaya gidince
Konerak fırsattan yararlanıp dışarı kaçtı. Sokağa fırladı.
Bir komşu pencereden dışarı bakarken Konerak'ı gördü.
Kadın polisi aradı.
Polis geldi.
Konerak olay yerinde üzerinde bir battaniyeyle oturuyordu.
Polisler de ne olduğunu öğrenmeye çalışıyordu.
Polisler Konerak'ı sorgulamaya çalıştı.
Konerak kendisine ilaç verildiği için yaşadıklarını anlatamıyordu.
Dahmer'ın başında delik açtığı hiçbir şekilde belli olmuyordu.
Delikten kan akmıyordu.
Tüm bunlar olurken sokağa Dahmer geldi.
Genç kadınlar araya girdi.
Konerak'a adını sordular. Konuşamıyordu.
Kadınlar ikisinin arasına girip "Ondan uzak dur" dediler.
18 yaşındaki iki siyahi kız onu Dahmer'dan korudu.
Polis o kızları dinlemedi.
Kızların isimlerini bile almadılar.
Susmazlarsa onları tutuklayacaklarını söyleyip durdular.
Dahmer "Hayır, o benim sevgilim" deyip onu geri almaya çalıştı.
Dahmer bir beyaz olarak
polislere kendi hikâyesini anlatabileceğini düşündü.
Böyle düşündüğüne inanıyorum çünkü şunu biliyordu.
"Beyazım. Bu işten paçayı kurtarabilirim."
Jeffrey her zaman hızlı tepki verirdi.
İnsanları manipüle edip
kötü durumlardan paçayı kurtarma konusunda doğal bir yeteneği vardı.
Sokaklarda gürültü yapan çıplak bir adam var.
Polis onu zilzurna sarhoş sandı.
Ne mi yaptılar? Onu bırakmadılar.
Onu güvenli bir yere, geldiği daireye götürdüler.
Daireye girdiler.
Konerak sanki kendi eviymiş gibi kanepeye oturdu.
Konerak'ın kıyafetleri küçük bir yığın hâlinde
oturma odasında bir köşeye güzelce dizilmişti.
Dahmer çektiği resimleri polise gösterip
bu delikanlının sevgilisi olduğunu söyledi.
"Bu iki adamı gey oldukları için tutuklamayacağız.
Olmaz" dediler.
Polisler Sinthasomphone'u Dahmer'ın evindeki kanepede bıraktı
ve yatak odasına hiç bakmadı.
O polislerin bilmediği bir şey vardı.
Dahmer'ın yatak odasındaki yatakta Tony Hughes'ün cesedi vardı.
Polisler gitti.
Dahmer kısa bir süre sonra
Konerak Sinthasomphone'un beynine biraz daha tuz ruhu enjekte etti.
Ne koydun?
Konerak için şırıngayı tuz ruhuyla doldurdum.
Bu kez daha düşük dozda tuz ruhu verdim
ama ikinci dozu verdikten sonra yine de çok geldi.
Konerak'ı korumaya çalışan kızlardan biri evine gidip
durumu annesi Glenda Cleveland'a anlattı.
27 MAYIS 1991 SAAT 02.31
-Milwaukee Polisi. -Evet…
50 numaralı ekip arabası bu akşam buraya uğradı.
Yaklaşık 15 dakika önceydi.
-Gelen bendim. -Ne oldu?
Kızım ve yeğenim olanlara tanık olmuş. Bir işlem yapıldı mı?
Hayır. Bir erkeğin sarhoş bir sevgilisi çıktı.
Bu çocuk kaç yaşındaydı?
-Çocuk değildi. Bir yetişkindi. -Emin misiniz?
Hanımefendi, daha fazla açıklayamam. Her şey halloldu.
Sinthasomphone öldü.
Polis evden çıktıktan bir saat sonra öldü.
Konerak Sinthasomphone 14 yaşındaydı
ve Dahmer'ın en genç kurbanlarındandı.
Bir an için onun tehlikede olduğunu düşünselerdi
Dahmer'la dönmesine asla izin vermezlerdi.
Polise Milwaukee'deki gey toplumuna saygılı olmaları söylendi.
Muhtemelen saygılı davrandıklarını
ve duruma heteroseksüel bir ön yargıyla yaklaşmadıklarını düşündüler.
Polis artık ne yaptıysa belli ki yeterli olmadı.
Birçok Afro Amerikalı bu delikanlının reşit olmadığını,
ruhsal durumunun iyi olmadığını söyledi.
İnsanlar işlerini yaptıklarını, ellerinden geleni yaptıklarını söyler.
Bu polisler yapmaları gereken şeyi hiç yapmadılar.
Kimlik incelemesi yapsalardı şartlı tahliyeyle çıktığını görürlerdi.
Laoslu bir çocuğa saldırmıştı.
CİNSEL SALDIRI
O çocuk Konerak'ın kardeşiydi.
Bu nasıl olabilir?
TRAJEDİ AİLEYİ YIKTI
İki kez Jeffrey Dahmer'ın kurbanı oldular.
Konerak kardeşlerden biri üç yıl önce Dahmer'ın tacizine uğradı.
Aile daha iyi bir hayat hayaliyle 11 yıl önce Amerika'ya geldi.
Jeffrey Dahmer onlara iyi bir hayat yerine bir kâbus yaşattı.
"Tesadüften fazlası gibi görünüyor" dedi.
Ama Jeff bunu duyduğunda şok oldu.
Ağzı açık kaldı.
Avrasyalılar… Kardeş olmaları inanılmaz. Gerçekten çok ilginç.
İnanamıyorum.
Kardeşi mi diyorsun?
-Adı neydi biliyor musun? -Hayır.
Tabii ki bilmiyorum.
Sinthasomphone ailesi için korkunç bir trajediydi.
Aynı ailede
bir cinsel saldırı ve bir cinayet kurbanı.
Jeffrey Dahmer yüzünden
o ailenin neler çektiğini hayal etmek gerçekten çok zor.
MAYIS 1991
TEMMUZ 1991
Dahmer Temmuz 1991'de tutuklandıktan sonra
polisin Konerak'ı Dahmer'a geri verdiği duyulunca
toplumda bir ayaklanma başladı.
Glenda Cleveland bir hafta boyunca defalarca karakolu aradı.
Kızının o çocuğu çıplak gördüğünü,
çocuğun cinsel saldırıya uğradığını defalarca anlattı.
Dahmer davası sırasında Sentinel'de genç bir muhabirdim.
Biri Dahmer'la ilgili konuşmak istedi. "Seninle konuşabilirim" dedim.
Telefondaki kişi Glenda Cleveland'dı.
Bir çocuğu korumaya çalıştıklarını ve polisin onları dinlemediğini anlattı.
Karakoldaki baş komiseri aradım.
İnkâr etmelerini bekliyordum ama inkâr etmediler.
"Evet, bu konu soruşturuluyor" dediler.
Polis o çocuğu o adama nasıl geri verir?
Reşit olmayan çocuğu Dahmer'a geri verdiler.
Beyaz bir erkeğin sözü beş siyahi tanığın sözünden kıymetliydi.
Bu polisler hata yapmıştır.
MILWAUKEE EMNİYET GENEL MÜDÜRÜ
Yönetmeliklerimizde belirtilen görevlerini yerine getirmemişlerdir.
Polis memurları John Balcerzak ve Joe Gabrish
Milwaukee Emniyeti'nden kovuldular.
DAHMER DAVASINDA İKİ POLİS KOVULDU
Emniyet'te kargaşa başladı. Şehir ikiye bölündü.
Polisleri destekleyenler vardı.
Polislerimizi sonuna kadar destekliyoruz.
DÜNYANIN EN İYİSİ
Beyaz toplumun büyük çoğunluğu Emniyet'te ırkçılık olduğuna inanmıyor.
Suçlamalar artsa da polise destek oluyorlar.
Şahsen polisimizin tüm topluma eşit davrandığını düşünüyorum.
Bu şekilde eğitim aldılar.
Polis memurların herhangi bir ırka
veya homofobiye göre karar aldığını düşünmüyorum.
Geçmişe bakınca polislerin bir hata yaptığını görüyoruz
ama Dahmer'ın kandırdığı birçok insan vardı.
O gece de o polisleri kandırdı.
Eminim o polis memurları bu yaptıklarını defalarca düşünmüştür.
POLİSLERİMİZİ DESTEKLİYORUZ ARKALARINDA DURALIM
Olay yerine gittikten sonra yaptıkları telsiz konuşmaları
herkesin dikkat çekti.
Sarhoş Asyalı çıplak erkek
ayık erkek arkadaşına iade edildi.
Bir dakika. Karakolda ortağımın bitlerinin temizlenmesi gerekecek.
Polisler arka planda gülüyordu.
Bence alay ediyorlardı.
SERİ KATİL VAKASI GERİLİMLERİ GÜN YÜZÜNE ÇIKARDI
Bunun temeli eş cinselliğe bakış açımızda yatıyor.
Geylerle dalga geçildi. Alay konusuydular.
Daha sonra bu iki polis
işten çıkarılmalarına itiraz için temyiz mahkemesine başvurdu.
Mahkeme onları haklı buldu.
Almadıkları maaşları geri ödendi.
JOHN BALCERZAK İYİ BIR ADAM
Konerak Sinthasomphone davası gözleri Milwaukee'ye çevirdi.
Bu olay Milwaukee toplumu hakkında çok şey anlatıyordu.
Topluma sunulan polis koruması hakkında çok şey anlatıyordu.
Bu çok korkunç bir hadiseydi.
TEMMUZ 1991
HAZİRAN 1991
Bay Dahmer Laoslu bu delikanlıyı öldürdükten sonra
dairesinde cesetler birikmeye başladı.
Dahmer daha sonra dört kişiyi daha öldürdü.
İlk başta cinayetleri arasında dokuz yıl vardı.
Bu süre aylara düştü. Konerak'tan sonra haftalara düştü.
İşe gitmeden bir saat önce
onu boğsam mı yoksa geceye kadar hayatta mı tutsam diye
karar vermeye çalışıyordum.
İkinci seçeneği seçtim ve işe gitmedim.
O pazar işten kovuldum.
Bu bir domino etkisi yarattı.
Zincirleme bir şekilde düşmeyi başlatan domino taşı oldu.
OXFORD APARTMANI
Daha çok içmeye ve daha da kötüye gitmeye başladı.
Onu işini kaybetmeden önceki kadar sık görmediğimi fark ettim.
Onu kontrol etmek için kapısını çalardım.
Kapı deliğinin kapandığını fark ederdim.
Delik daha sonra açılırdı.
Böylece kapıya geldiğini ve beni gördüğünü anlardım.
Kapıyı çalanın ben olduğumu biliyordu
ve bana kapıyı açmadı.
Ben de beni görmek istemediğini, gitmemi istediğini düşündüm.
Ben de öyle yaptım.
Birkaç doktor kesinlikle alkolik olduğunu söyledi.
Bağımlı bir kişiliği vardı.
Adam öldürme konusunda da bağımlılığı vardı.
Bu bağımlılık gitgide büyüdükçe
çok daha fazlasına ihtiyaç duyuyordu.
Bir ara öyle bir noktaya geldi ki
öldürdüğü diğer kişilerin cesetlerinden daha kurtulmamışken
sürekli dışarı çıkıp yeni birini buluyordu.
Onu küvette parçalarken işi bir gecede bitirmedim.
Hemen halletmek için çok acele ettim.
Yaptıkları yüzünden kendini o kadar kaybetmişti ki
artık olay yerini kontrol etmiyordu.
Küvette yatan iki cesetle duş alıyordu.
"Neden yeni birini aramadan önce cesetlerden kurtulmadın?" diye sordum.
"Elimde değildi. Heyecan istedim" dedi.
Peşin hükümlü olmamam ve onu susacak hâle getirmemem önemliydi.
Sürekli konuşmasını sağlamalıydım.
Ama Jeffrey Dahmer'dan tüm o ayrıntıları dinlemek…
KALAN ETLERİ KAZIRDIM
…gerçekten çok zordu.
-Seni heyecanlandırdı mı? -Evet.
Evet, sadece içini görmek istedim.
Bu durum zamanla daha da ilerledi.
Artık sadece cesetle ilişkiye girmiyordu.
Cesedin iç organlarını açıp
kurbanın iç organlarıyla orada ilişkiye giriyordu.
Onu dinlemenin çok ama çok zor geldiği anlar oldu.
Bundan etkilenmiyormuş gibi davranmak gerçekten çok zordu.
Az kalsın başım belaya giriyordu
çünkü koku komşuları rahatsız etti.
Bir gece uyuyordum.
Gece 2.30'da iğrenç bir koku yüzünden uyandım.
Kapıyı açtım ve bir sis gördüm.
Hani korku filmlerinde mezarlıktayken size bir şey yaklaşır ya?
İşte ona benzer bir şey gördüm.
Kapıyı kapadım.
Bir havlu alıp kapının altına serdim.
Sonra yatağa geri döndüm.
Uyanınca eşim Pam'e kokudan bahsettim.
O kokunun nereden geldiğini bugün bulacağım, dedi.
Daha sonra şöyle dedi.
"Kapı kollarını kokladım. Koku Jeff'in dairesinden geliyor."
Bir katlanır sandalye alıp oturdu.
Dairemizin kapısını açıp Jeff'in eve gelmesini bekledi.
Jeff eve gelince ona kokudan bahsetti.
Jeff buzdolabının arızalandığını, buzdolabındaki etin bozulduğunu söyledi.
"Garantisi yok mu? Alalı ne kadar oldu?" diye sordum.
Gelip soruşturdular mı?
-Evet, soruşturdular. -Ne oldu?
Onlara buzdolabının bozulduğunu söyledim.
Çekici bulduğu erkekleri elinde tutmak için
çeşitli araçlardan yararlandı.
Bunlar arasında baygın veya ölüyken fotoğraflarını çekmek
ve saklayabileceği uzuvlarını çıkarmak vardı.
En sonunda da yamyamlığa başvurdu.
Neyi saklayacağını seçtin mi? Nasıl seçiyordun?
En etli kısımları seçiyordum.
En az yağ içeren kısımları seçiyordum.
-Pazı, uyluk ve baldır mı? -Evet.
Kurbanları yemek çok hastalıklı bir düşüncedir.
Bay Dahmer öldürme arzusuna yenilince bu düşünce ortaya çıktı.
CİNAYETLERDE YAMYAMLIK DA VAR
İnsan kalbi de dâhil olmak üzere yemeyi düşündüğü birçok kısım var.
Kalbi ve karaciğeri çıkardın.
Onları ve baldırını sakladın.
Gerisini ne yaptın?
Yaklaşık 23 kilosunu sakladım. Gerisi çöpe gitti.
Tahminen kaç kilo yemişsindir?
Toplamda
4,5 kilo.
Yine hastalıklı bir düşünceyle insan kanı içtiği bir dönem oldu.
Böylece kanını içtiği insanlarla bağ kuracağını düşünüyordu.
Şöyle düşünüyordu.
"Bir şekilde bu ruhları sindirirsem içimde yaşamaya devam ederler."
Buzdolabına biri baksa satın alınmış et gibi görünürdü.
Evet, marketten alınmış et gibiydi.
Bir süre dondurdum.
Bir ay kadar. O kadar uzun olmayabilir. Birkaç hafta.
Tanrım. Haberim yoktu.
Dairemizin tam karşısında tüm bunların olduğunu bilmiyordum.
Binadaki herkes kandırıldığını düşündü.
Hepimiz Jeffrey'nin bizi kandırdığını düşündük.
12 CESET OLABİLİR
Düşünün ki sevdiğiniz biri var.
Sizi sırtınızdan bıçakladığını öğrenince o kişiyi sevmeniz çok zordur.
Onu arkadaşım sanıyordum.
Binada ve mahallede yaşayanlar bu akşam şok yaşıyor.
Bu büyüklükte bir suçun yanı başlarında gerçekleştiğine
bir türlü inanamıyorlar.
Jeffrey Dahmer olayında ırk konusu gündeme geldi
çünkü kurbanların çoğu siyahiydi
ve çoğunluğun siyahi olduğu bir mahallede gerçekleşti.
Irkçılık kilit nokta
çünkü cesetle ilişkiden, ceset sayısından daha önemli şey
bu kurbanların siyahi gençler olması.
Dahmer ideal kurbanının atletik bir siyahi genç olduğunu söyledi
ama ilk iki kurbanı beyazdı.
Latin Amerikalı, Asyalı kurbanları vardı.
Beyaz olmayanlar hoşuna gidiyordu. Bu bir nefret suçu değildi.
Hoşlandığı tipteki kişiyle bir şekilde yakınlaşmaya çalışıyordu.
Dahmer'ın aklından geçenleri bilmiyorum.
CİNAYET: EDWARD SMITH
Irkçı mıydı? Kimin umurunda?
Siyahileri öldürdü.
Beyaz olmayanları öldürdü.
Geyleri öldürdü.
Bence önemli olan
bugün hâlâ hayatta olması gereken birçok insanın canını alması.
23 AĞUSTOS 1991
30 OCAK 1992
Günümüz teknolojisiyle
Dahmer davası birkaç saniye içinde başka ülkelere ulaşacak.
İngiltere'deki insanlar şöyle diyor.
Jeffrey Dahmer, Milwaukee'nin sadece birayla ünlü olmamasını sağladı.
Artık seri katilleriyle ünlü olacak.
Dahmer tam 17 kişiyi öldürdüğünü itiraf etti.
Dahmer suçunu kabul etti.
Artık tek sorun akıl sağlığının yerinde olup olmadığıydı.
Dahmer "Evet, öldürdüm ama akıl sağlığım yerinde değil" dedi.
Dava çok ses getirdi.
Birçok muhabirin ilgisini çekti. Kurbanların aileleri oradaydı.
Artık büyük bir gösteriye dönüştü.
Michael McCann eyalet adına davayı yürüten savcıydı.
Dahmer'ın savunma avukatı Gerry Boyle'du.
Jüri karşısında tezleri savunan isimdi.
Çetin ceviz olacağını biliyordum.
Jeffrey Dahmer'ın ilk kez mahkemeye çıkmasını beklerken
diğer medya mensuplarıyla adliyede oturmamızı hâlâ hatırlıyorum.
Onu ilk kez bizzat görecektik.
Charles Manson gibi birini bekliyorduk
ama Dahmer yakışıklı bir adamdı.
Durgun biriydi.
Seri katile benzemiyordu.
Dahmer'ın babası
bu suçları işleme sebebinin bir akıl hastalığı olmasını umuyordu.
Böyle bir düşüncesi vardı.
Lionel mahkemenin
Jeffrey'ye gerekli yardımı sağlamasını umuyordu.
Herkes ayağa kalksın.
Milwaukee İdari Bölgesi 33. Temyiz Mahkemesi'ndesiniz.
Davanın hâkimi Sayın Laurence C. Gram geliyor.
Savunma makamı akıl hastalığını kanıtlamak zorundaydı.
Akıl hastalığı iddiasında önce savunma konuşur.
Normal kanıtlama zorunluğundan farklıdır.
Bu adamın kötü bir adam olmadığını
size kanıtlama sorumluluğunu kabul ediyorum.
Karşınızdaki hasta bir adam.
Görevim ve amacım
bu suçları işlerken akıl sağlığının yerinde olmadığını ispatlamaktı.
Cinayet işlerken akıl hastalığı olduğunu ispatlamak istedim.
Jeffrey Dahmer'a bir insan olarak baktığımda
şunları görüyorum.
Fantezi, ilaç verme, dolapta kafatası saklama,
yamyamlık, cinsel dürtüler,
matkap kullanma, zombi yapma, nekrofili.
Elbette sıradan birinin gözünde…
PARÇALADI VE PİŞİRDİ
…akıl hastasıydı. Yamyamdı. Seri katildi.
Ama hukuktaki akıl sağlığı anlamında akıl sağlığı yerinde miydi?
Yasal tanıma uyuyor muydu? Bu, yoruma açık bir konuydu.
Kanun önünde "akıl sağlığı yerinde değil" demek için
kişinin akıl hastalığı ya da kusuru olmalı
ve yanlış ile doğru arasındaki ayrımı yapabilecek kapasitede olmaması lazım.
Ya da eylemlerini yasalara göre kontrol edemiyor olması lazım.
Şikago'ya gittim ve Dr. Wahlstrom'u davâya dahil ettim.
Davalının kişilik yapısı,
dünyaya ve kendine bakışının altında yatan durum
teşhis ve kriterler bakımından şizotipal ve sınırda kişilik bozukluğudur.
Bu ne demek?
Gerçek veya hayali terk edilmeyi önlemek için çılgınca çabalarlar.
Bu çılgın çabaların en uç örneklerini bu davada görüyoruz.
Dahmer insanların onu terk etmemesini, onunla kalmasını istedi.
Sanırım bu terk edilme hissi
kurbanların vücut parçalarını neden sakladığını açıklıyor.
Kemikleri, kafataslarını, elleri sakladı.
Jeff bunların bir tapınak için olduğunu söyledi.
Bir tane kaidem var.
Siyah bir kaide.
Kaidenin üzerinde siyah, yuvarlak bir kısım var.
Kafataslarını oraya koyardım.
Bu bana insanları hatırlatırdı.
Her birinin hatırasıydı.
Evet, kendime özel, küçük dünyamdı.
Kontrol tamamen bendeydi.
Sahip olunabilecek en büyük kontrol bu.
Bu gerçekten onun çizdiği bir resim.
BOYANMIŞ İSKELETLER BOYANMIŞ KAFATASLARI
SİYAH MASA TÜTSÜ
Burada gördüğünüz gibi altına imzasını atmış.
Bu tapınağı yapmayı gerçekten başarsaydın
bu kafataslarını saklayarak daha az yalnız hisseder miydin?
Yanında bir arkadaş olduğunu hisseder miydin?
Evet, sanırım böyle düşünüyordum.
Jeffrey'nin tapınak yapması onun için güç ve kontrol demekti.
Kurbanlarında beğendiği her bir özellik
artık kendi hayatında içselleştirilmiş oluyordu.
Özel güçlere sahip olmak için
kurbanların kafataslarını ve kemiklerini alıp
bir güç merkezi yaratmak
gerçekten çok acayip bir sanrı.
Akıl sağlığı iddiasını kanıtlamaya çalışıyorduk.
Burada kontrolü kaybetti.
Artık mantıklı düşünemediğini göstermeye çalışıyorduk.
Bence ondaki akıl hastalığı nekrofiliydi.
Muhtemelen tehlikeli, nadir görülen bir bozukluktur.
Jeffrey Dahmer'ın korkunç bir psikiyatrik bozukluğu vardı.
Bu bozukluğun
başkalarına zarar verecek bir noktaya gelmemesi için çok çabalıyordu.
Bu mücadeleyi kaybetti.
Mesleki fikrime göre
yasalara uygun hareket edecek kapasitede bir insan değildi.
Akıl sağlığının yerinde olmadığı iddiası o günkü gereken şartları karşılıyordu.
Bugün hâlâ aynı fikirdeyim.
Bay Dahmer'ı değerlendirmem için Bölge Savcılığı bana ulaştı.
Her cinayet sırasında cinayet işlememe kapasitesi vardı.
Onu öldürmeye iten bir güç yoktu.
Sadece kurbanla daha çok vakit geçirme arzusu vardı.
Kurban gönüllü olarak onunla kalmayı kabul etseydi
kurbanı öldürmezdi.
Davranışlarını kontrol edebildiğini buradan görüyoruz.
Bana göre Dahmer'ın akıl veya ruh hastalığı yoktu.
Yaptığının yanlış olduğunu biliyor muydu? Yanlış olduğunu bildiğinden eminim.
Mahkemede bunun yanlış olduğunu söyledi.
Her bir cinayette.
Suçlandığı bu cinayetlerin her birinde yakalanmamak için girişimde bulundu.
İşteyken insanlar evine girmesine diye
sahte güvenlik kameraları taktı.
Kanıtlardan kurtulmaya çalıştı.
Cesetleri parçalarken perde çekti.
Yakalanmamak için birçok girişimde bulundu.
Cinayet işlemek için
kendine engel olma hissini sarhoş olarak yenmeye çalıştı.
Alkolik, nekrofil olduğu konusunda tüm psikiyatristler hemfikirdi.
Yanlış olduğunu bildiğini kabul etti, kendini kontrol edemediğine itiraz etti.
Anksiyeteye sebep olan bir duruşmaydı.
Jeff'in yanında oturuyordum.
Soruları olduğunda benimle konuşurdu.
Jeffrey Dahmer'ın imajını düzeltmede Wendy Patrickus önemli bir rol oynadı.
Yanında genç bir kadının oturması
Jeffrey Dahmer'ı daha az korkutucu gösteriyordu.
Bununla jüriye
Jeffrey Dahmer'ın sanıldığı gibi bir canavar olmadığını gösteriyorlardı.
Jeffrey Dahmer'ın avukatlığını yaparken sorunlar yaşadım.
Birçok farklı kaynaktan ölüm tehditleri aldım.
Bazı tehditlerin gerçek olduğunu sadece bir olayda hissettim.
Bir gece dışarı çıktığımda
bir kurbanın akrabası
Jeffrey'nin avukatı olduğum için bana bilardo sopasıyla saldırmaya çalıştı.
"Benim işim bu. Kardeşini ben öldürmedim" dedim.
İkisi arasındaki farkı anlamıyordu ya da anlamak istemedi.
Bana saldırmaya çalıştı.
Bu durum mahkemede daha çok endişelenmeme
ve artık evden pek çıkmamama sebep oldu.
Dahmer'ın babası ve üvey annesi her duruşmaya gelirdi.
Duruşmanın onları etkilediği belliydi.
Doktor kürsüde itirafından alıntı yapardı.
KURBANLARI YİYORDU
Dehşete düşüren bilgiler vardı.
Babasının yüzünden anlaşılıyordu.
Lionel Dahmer ikinci eşi Shari'yle otururdu.
Oğluna, oğlundan geriye kalanlara bakardı.
AKIL SAĞLIĞI YERİNDE Mİ DEĞİL Mİ?
Duruşma iki hafta sürdü.
Kontrolden çıktı.
Duramadı.
Çılgınlık yolunda ilerleyen kontrolden çıkmış bir trendi.
Mesele akıl hastalığı değil.
"Akıl hastası olduğunu makul bir kesinlikle kanıtladı mı?"
Kanıtlamadıysa cevap hayır.
Aklının yerinde olup olmadığını tespit etmeniz gerekmiyor.
Şunu tespit etmeniz isteniyor.
"Akıl hastası olduğunu makul bir kesinlikle kanıtladı mı?"
Size sorulan bu.
Tüm ifadeler dinlendikten sonra jüri kararı görüşmeye gitti.
Dahmer akıl hastalığı yüzünden hukuken suçsuz mu?
Jürinin çözmesi gereken şey bu.
Jüriler ve genel olarak insanlar
biri suçsuz bulunup akıl hastanesine yollanınca
o kişinin tekrar serbest kalıp insanlara zarar vereceğini sanıyor.
Akıl hastanesinde başarılı bir şekilde tedavi edilseniz bile
tekrar topluma girip girmeyeceğinize mahkeme karar verir.
Bay Dahmer'ınki gibi bir vakada
mahkemenin Dahmer'ın topluma dönmesine onay vereceğini hiç sanmıyorum.
Jürinin kararıyla ilgili tahminler şöyle.
Akıl hastası diyecekler.
Akıl sağlığı yerinde diyecekler.
Sizce jüri ne karar verecek?
Hiçbir fikrim yok.
Jüri cuma günü karar vermeye gitti. Cumartesi geç saatlerde geri döndü.
Tüm delillere baktılar. Verdikleri kararda çok kararlıydılar.
Jüri modern tarihin en iğrenç ve en çok izlenen davalarından birinde
Milwaukee'deki sessiz mahkeme salonunda bugün kararını açıkladı.
Kendine arkadaş ve cinsel tatmin ararken
erkekleri ve çocukları öldürüp parçalayan Jeffrey Dahmer
jüri tarafından akıl sağlığı yerinde bulundu.
Bu beni rahatsız etti.
Cesetlerle ilişkiye girmeye kafayı takan,
zombi şeklinde sağ kalmaları için insanların kafasında delik açan biri
akıl sağlığı yerinde bulunuyorsa
psikiyatrik bozukluk nedir bilmiyorum.
Birini akıl hastası olarak görmek için kaç kişiyi yemesi gerekiyor?
38 yıldır savcı olarak davalara bakıyorum.
Hiç kutlama hissi yaşamadım.
17 kişi öldü.
17 aile parçalandı ve dağıldı.
Mutluluğa yer yok.
Ama akıl hastası olduğuna karar verilseydi gerçekten yıkılırdım.
Akıl sağlığı yerinde bulununca Dahmer bir tepki göstermedi.
Hiçbir tepki göstermedi.
Sıfır tepki.
Bayan Dahmer, bir şey diyecek misiniz?
Hayır.
-Bay Dahmer? -Hayır.
Bu sabah Dahmer'ın büyükannesi Catherine'e ulaşmaya çalıştık
ama kapıya bir tabela asarak
dava hakkında konuşamayacak kadar zayıf ve hasta olduğunu belirtmiş.
Pek şaşırtıcı bir karar çıkmadı.
Ama bence akıl hastalığı vardı ve yardıma ihtiyaç duyuyordu.
17 ŞUBAT 1992
Jeffrey Dahmer'ın akıl hastanesine yollanmak yerine
hapis cezası aldığı duyan aileler
verilen kararla rahatlayarak gözyaşları döktü.
Bu sabah Milwaukee mahkemesinde suçlu bulununca
Jeffrey Dahmer davası kapanmış oldu.
Dahmer'ın cezası konusunda ne bekliyorsunuz?
Önce aileler konuşacak.
Her aile mahkemede
bu suçun ailelerinde yarattığı etkiyi anlatma fırsatı buldu.
Ailelerden duygu dolu açıklamalar gelmesini bekliyorum.
Ben Anthony Lee Sears'ın annesiyim.
Sadece şunu bilmek istedim…
Neden oğlumun başına bunlar geldi?
Jüriye, hâkime teşekkür etmek istiyorum.
Lütfen bu adamı sokaklardan uzak tutun.
Jeffrey Dahmer'a şunu söylemek istiyorum.
ANTHONY HUGHES'ÜN ANNESİ
Ailemize yaşattığın acıyı, derdi, kaybı ve psikolojik sorunları
hayal bile edemezsin.
Annemin bir daha bunu yaşamasını kesinlikle istemiyorum!
Asla Jeffrey.
Jeffrey, senden nefret ediyorum piç!
Senden nefret ediyorum!
Jeffrey kontrolden çıkmış!
Hadi oradan Jeffrey! Seni geberteceğim!
Suratıma bak piç!
-Seni öldürürüm! -Öğle yemeği ve ara.
Seni öldürürüm piç!
Bana göre ona saldırmak amacıyla yaklaştı. Jeffrey sakindi. Kontrolü kaybetmedi.
Üzerine atlar sandım ama atlamadı.
Kıpırdamadan oturdu. Stres altındaki Jeffrey Dahmer böyleydi.
Hâkim "Kararımı vermeden önce söylemek istediğin bir şey var mı?" dedi.
Bu davada serbest kalmaya çalışmadım.
Açıkçası kendim için idam istedim.
Kimseden nefret etmedim.
Hasta ya da kötü olduğumu biliyordum.
Artık hasta olduğuma inanıyorum.
Yaptıklarımın suçunu üstleniyorum. Birçok insanı incittim.
Annemi, babamı ve üvey annemi incittim.
Hepsini çok seviyorum.
Umarım benim aradığım huzuru onlar da bulur.
Davaya bakan hâkim
idam cezası olmayan eyalette mümkün olan en sert kararı verdi.
Dahmer 15 kez müebbet hapis cezasına çarptırıldı.
Evet!
Aileler Jeffrey Dahmer'ı ve yaptıklarını öğrendikten sonra
ilk kez bir şeye sevinebildi.
Hayat devam ediyor.
Belki bu trajediden öğrendiklerim başkasına yardımcı olur.
Bu karar için Tanrı'ya şükrediyorum.
Dahmer, Steven'ı resimden tespit edince onu nereden tanıdığı soruldu.
Polise "İlki hep hatırlarsınız" dedi.
İlkimizi hatırladığımızı Dahmer'ın bilmesini istiyorum.
Steve aklımızdan bir gün bile çıkmıyor.
STEVEN HICKS 18 TEMMUZ 1978'DE ÖLDÜ
Aileler bu sayfayı kapayabildi.
Yıllardır oğullarına ne olduğunu öğrenmeyi bekliyorlardı.
Bu sayfayı kapamak kolay olmadı ama kapamayı başardılar.
COLUMBIA CEZAEVİ
Dahmer, Wisconsin'deki Columbia Cezaevi'ne gönderildi.
Hapishaneler nasıldır bilmiyorum. Gözümde kasvetli bir yer canlanıyor.
Belki hapishanede
bir bitki falan yetiştirmeme izin verirler.
Bitki yetiştirmeye hep ilgi duymuşumdur.
Dairemde bitkiler vardı.
İntihar eder diye gözetime alındı.
Bu yüzden koğuşa değil, hücreye konuldu.
"Ne beklemeliyim?" diye sordu.
"Yapabileceğin çok şey var" dedim.
"İncil okuduğunu, yine ilgilenmek istediğini söylemiştin."
Tanrı katında kendini affettirmek için
aleni işler yapmaya başladı.
ŞUBAT 1992
NİSAN 1994
1994'te Milwaukee'deki bir papaz arkadaşım beni aradı.
DAHMER'IN PAPAZI
Bir mahkûmun vaftiz edilmek istediğini söyledi.
"Sıkı dur. Mahkûmun adı Jeffrey Dahmer" dedi.
Onunla tanışacağım için gergindim.
Daha önce hiç cezaevine gitmemiştim. Daha önce hiç katille görüşmemiştim.
Kendimce şöyle diyordum:
"Birçok genci öldüren bir adamlayım."
Ellerine baktım. Ellerimizi kıyasladım. Benimkine nazaran elleri ufaktı.
O ellerle erkekleri boğdu.
Ama onunla normal biriymiş gibi konuşmaya gelmiştim.
Seni vaftiz ederim, dedim.
Bu onu çok rahatlattı.
"Vaftiz edilemeyecek kadar kötüsün, korkunçsun, fenasın dersin sandım" dedi.
Jeff içeri getirildi.
Kafasını suyun altına soktum.
Kafayı kaldırınca "Tanrı'nın ailesine hoş geldin" dedim.
John Wayne Gacy vaftiz edildiği gün idam edilmişti.
GACY'LE ALAKALI ALTI CESET DAHA
Tam güneş tutulması da vardı.
Bazıları bunun ardında mistik bir anlam bulmaya çalıştı.
Ondan sonra haftada bir kez bir saat boyunca onunlaydım.
İnancını ilerletmek,
inancın ne olduğunu anlamak ve her hafta devam etmek istedi.
Jeffrey Dahmer şu binada yaşıyor.
İki Numaralı Disiplin Koğuşu.
Bir işi var. Yerleri silip süpürüyor.
İleride diğer mahkûmların arasına karışması bekleniyor.
Onu en son Şükran Günü'nden önce gördüm.
Bana bir kart verdi ve "dost" kelimesinin altını çizdi.
İlk kez dostluğun ne olduğunu anlamaya başladığını gösteriyordu.
Hapisteki ilk yılının ardından onu ziyarete gittim.
"Artık dayanamıyorum. Hücrede kalamam" dedi.
"Başkalarıyla iletişim kuramazsam ölmekten daha beter olur.
Mahkûmların arasına alınmayı talep edeceğim."
"Jeffrey, olmaz. Kısa sürede ölürsün.
Yaptıkların hakkında
insanların keskin görüşleri var" dedim.
MILWAUKEE KATLİAMI
"Daha fazla can kaybına gerek yok."
Wendy, sakin kalabileceğimi sanmıyorum.
Gerçekten.
Her zaman zihinsel olarak uyarılmaya ihtiyaç duydum.
Gereken sabır bende yok.
O gün giderken çok zorlandım.
"Lütfen vazgeç" dedim.
"Hayatta kalamazsın."
NİSAN 1994
28 KASIM 1994
Kasım 1994'te hapishanedeyken çalışmaya çıkmıştı.
Jesse Anderson adlı bir adamla beraber spor salonunun dolaplarını temizleyecekti.
Savcılık olarak cinayet suçlusu bulduğumuz Christopher Scarver da o görevdeydi.
Spor salonundaki halteri alıp
o silahla Dahmer'ın kafasına vurdu.
Hapishaneden aldığım bilgiye göre saldırıya karşı koymamış.
Bu olayda şöyle bir ironi var.
Day Dahmer ilk cinayetinde
bir ağırlık aletini alıp Steven Hicks'i öldürmüştü.
Tam bir döngü yaşandı.
Öldüğünde mâhkumların arasına karışalı bir yıl olmuştu.
Dahmer'ın bu kadar yaşaması şaşırtıcıydı.
MAHKÛM, DAHMER'I ÖLDÜRDÜ
Dahmer'ın babası Lionel bizimle.
İşteyken eşinizin sizi arayıp
oğlunuzun yaralandığını haber verdiğini söylediniz.
Sonra ne oldu?
Beni işteyken arayıp
Jeff'in sabah 10.00'da vefat ettiği haberini verdi.
Duyduklarıma inanamadım…
Hıçkırarak ağlamaya başladım.
Çok üzüldüm.
İnsan biriyle günler, haftalar, aylar geçirince
o kişiyle yakınlık kuruyor.
Cezaevi yönetiminin
Dahmer'ı infaz etmek için harekete geçtiğinden şüphe edenler oldu.
Vali de akıllıca davranarak olayın soruşturulması için komisyon kurdu.
Bu cezaevinde 36 video ekranı ve elektronik çelik kapılar var
ama 25 yaşındaki Christopher Scarver
güvenlik sisteminden bir şekilde kaçmayı başardı.
Biri telefona bakmaya gitmiş. Diğeri müzik dinliyormuş.
Kimsenin olmaması çok saçmaydı.
Eskiden hapishanede çalışırdım.
Banyo yapmalarını, yemek yemelerini, uyumalarını izlerdik.
İşemelerini, sıçmalarını izlerdik.
Her hareketlerinden haberimiz olurdu.
Dahmer batı yarım küredeki en ünlü mahkûmlarından biriydi.
Bu kadar önemli bir mahkûm nasıl hapishanede infaz edilebilir?
Soruşturma yürütüldü. Komisyon bir suç olmadığına karar verdi.
Dahmer'dan kurtulmak için bir komplo olmadığını söyledi.
Onunla çok güzel şekilde ilgilendiler.
DAHMER'IN BİYOLOJİK ANNESİ
Onu korudular. Potansiyel tehlikeleri biliyorlardı.
Bu, cezaevinin suçu değil.
Jeff katil olmasına rağmen kendini savunamadı.
Öldürüldüğüne sevinmedim.
Bazılarının sevinmesini anlıyorum ama sadece üzüldüm.
Hüzünlü sonu olan hüzünlü bir hikâye.
Jeffrey Dahmer çok karmaşık bir insandı.
Çok acı çeken biriydi.
Kendini cansız görüyordu. Bir boşluk yaşıyordu.
Hâlâ hayattayken çok güzel birini yok etmek
sana ziyan gibi gelmedi mi?
Evet, geldi.
Şey gibi geldi…
Onları öldürmeden daha fazla tutamayacağım bir ziyan gibi geldi
ama kalmaları ve kontrolümde olmaları için başka bir yol bilmiyordum.
Başka seçeneğim yoktu.
Herhangi bir duygu hissettin mi?
Büyük bir pişmanlık hissettim.
Jeffrey yaptıklarını neden yaptığına dair yeterince iyi bir cevap bulamadı.
"Onca adli tabiple görüşüyorum. Keşke içlerinden biri sebebini söylese.
Öğrenmeyi çok istiyorum" dedi.
Ama ölümünün ardından bunu asla öğrenemeyecekti.
Onun kötü bir canavar olduğunu kolayca söyleyebiliriz.
"Niye yaptı?" "Kötü de ondan." "Nereden biliyoruz?" "Yaptı da ondan."
Bu, açıklama gibi görünen bir yaftalama.
Hâlâ onunla ilgili öğrenmek ve konuşmak istediğim şeyler vardı.
Niye böyle davrandığını araştırmak isteyenler için fırsat kaçtı.
Gerçekten korkunç şeyler yaptı
ama davranışlarını kontrol edemiyorsa sebebini öğrenmek lazımdı.
Belki hepimiz bir şey öğrenirdik.
Jeffrey Dahmer umursamadı.
Onlara acımadı.
Hiç pişmanlığı yoktu.
"UMARIM TANRI BENİ AFFETMİŞTİR"
Bildiğim kadarıyla
zarar verdiği insanlar için, verdiği hasar için hiç üzülmedi.
Dahmer'ın kurbanlarının pek çaresi yoktu.
Hayattaki aile üyelerinin yaşadığı kaybı telafi edecek pek bir şey yoktu.
Ama geriye Dahmer'ın dairesinden çıkarılan eşyalar kalmıştı.
Yargıç, cinayet aletleri de dâhil olmak üzere
Dahmer'ın tüm eşyalarının müzayede satılmasını emretti.
Elde edilen gelir kurbanların ailelerine verilecek.
Bir hayırsever kurbanlar adına her şeyi satın aldı.
Milwaukee'li iş adamı Joe Zilber her şeyi satın alıp yok etmek istiyor.
Zilber iş dünyası liderlerine, ünlü Milwaukee'lilere
ve politikacılara seslendi.
400 bin dolar toplayıp tüm eşyaları satın aldılar.
Bu korkunç eşyaların
tüm dünyanın gözü önünde,
aleni bir şekilde açık artırmaya çıkarılacak olması
kurbanların ailelerini çok üzdü.
Eşyalar daha sonra bir çöp kamyonuna yüklenip
Illinois'deki ismi açıklanmayan bir çöp sahasına götürüldü.
Birkaç saatlik cinsel haz için
ona hiçbir kötülük yapmayan, bir husumet yaşamadığı insanları öldürdü.
Canlarına kıydı.
Trajedi bu.
Umarım dünya Dahmer'ı unutur ve tarihin tozlu raflarında yerini alır.
Oxford Apartmanı'nda yaşayan tüm kiracılar olarak
ne yapacağımıza karar vermek için bir toplantı yaptık.
Artık orada yaşamak istemediğimize karar verdik.
Buranın yıkılmasıyla birlikte
burada ölen gençlerin bedenlerinin, ruhlarının huzur bulacağını bilmek
beni çok rahatlatıyor.
Oxford yıkılacak.
Böylece buradaki trajik anıların sonsuza dek gömülmesi umuluyor.
Çoğu kişiye göre acı ve anlamsız şiddetin sembolü olan yer
artık Milwaukee şehri ve kurbanların aileleri için tarih oluyor.
Milwaukee'nin bu davayı geride bırakmak istemesini anlıyorum.
Ama korkunç şeyler yapan insanların var olduğunu anlamak çok önemli.
Kötülük gerçek.
Jeffrey Dahmer kurbanlarını öldürmekle kalmadı,
topluma da zarar verdi.
Jeffrey Dahmer'ın cinayetlerinin acısı tüm Milwaukee'yi üzdü.
Aileleri televizyonlarda gördük.
Mahalle, bildiğimiz bir mahalleydi.
Bu dava hem polis teşkilatındaki hem de Milwaukee toplumundaki
birçok ırk sorununu, birçok ön yargıyı gün yüzüne çıkardı.
Dahmer toplumumuzdaki tespit edilemeyenlerden besleniyordu
ve en zayıf, en savunmasız insanları koruması gereken kurumlar tarafından
korunup kollanıyordu.
Onları avladı ve polis onları korumadı.
Ne öğrenirsek öğrenelim, bu ailelerin çektiklerine değmeyecek.
Ama bunu heba etmeyelim.
Bu durumu düzeltmek
ve kurbanlara itibar kazandıracak şekilde bu konuyu konuşmak
gerçekten çok önemli.
Geçmişe dönüp 1991'de olanları düzeltemeyiz.
Cinayet işlemeye başladığı 1991 öncesi dönemi düzeltemeyiz.
Ama şunu yapabiliriz.
Her gün gördüğümüz suçlar son bulsun veya azalsın diye,
aynı tuzaklara düşmeyelim ve o olayları aydınlatalım diye
yaşananların konuşulmasını sağlayabiliriz.
Yoksulluk, yüksek suç oranı, dezavantajlıları önemsememiz
Dahmer'ın hareket etmesi için bir alan sağladı.
Böyle bir şeyin tekrarlanmasını önlemek için
bugün bu sorunları çözmek gerekir.
Yaşananlarla ilgi hep bir acı olacak. Bu hep hatırlanacak.
Hep "Ya şöyle olsaydı?" diyeceğiz.
Şu an nerede olurlardı?
Nasıl bir hayatları olurdu? O kişiyi hep özleyeceksiniz.
RAYMOND "CASH D" SMITH 20 MAYIS 1990
Hayatını kaybeden bireyleri insanlaştırmak gerçekten çok önemli.
Bu genç adamlarının her birinin
onları seven ve hâlâ çok özleyen anneleri, babaları
ve kardeşleri olduğunu kabul etmek gerçekten çok önemli.
RICHARD GUERRERO 27 MART 1988
Onlar sadece herkesin yapmaya çalıştığı şeyi yapıyordu.
Hayatta kalmaya,
onlara bahşedilen hayattan keyif almaya çalışıyorlardı.
Sevdikleri bir hayatları vardı.
Bence hikâyelerini anlatmak önemli.
Kimse böyle ölmeyi hak etmez.
İSMİ AŞAĞIDA GEÇEN KİŞİLERİN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi