- İlk bebek başaramadı.
- Hayır, sen... haklısın. Kız kardeşin başaramadı.
-Nasıl oluyor?
- Peki...
Annenin bazı sorunları vardı.
Bunları nereden biliyorsun ki?
- Mike Amca söyledi.
- Mike Amca. - Mike Amca.
- Evet, dinle, annen iyi olacak.,
ve bebek bu sefer iyi olacak.
Annene bunları bildiğini hiç söyledin mi?
- hayır. - Oh, belki
bu bizim küçük sırrımız.
Senin için sorun olur mu?
- Yine de sır saklamamalısın.
Biliyorum, ama arada sırada,
bir sırrın olması sorun değil.
Öne oturmana izin vermem gibi.
- Oh, evet.
- Ve evet, bazen hafta içi şeker alırız.
Bu da iyi bir sır. - Oh, evet. Bu sırrı seviyorum.
- evet. - Çikolata.
- Çikolata sırları iyi sırlardır.
- evet.
- Her şey düzelecek.
Söz ver.
Uslu duracak mısın?
- Acele etsen iyi olur. Seni bekliyor.
- evet. Biliyorum.
- Selam dostum... - Hey.
-Yeni programla ilgili e-postamı aldın mı?
Çünkü kimse cevap vermedi. - Evet. Evet.
Hayır, burada her şey yolunda dostum. Git karının yanında ol.
- Evet ama Rich bana mesaj bıraktı.
Merak ediyordum... - Bırak gitsin. Gitmesine izin verin.
Pazartesiye kadar seninle konuşmak istemiyorum.,
ben de zenginlerle ilgilenirim.
- Tamam. Teşekkürler. - Heyecanlı mısın?
Heyecanlı mısın? - tamam. Peki. Peki.
- Sonra konuşuruz. İyi şanslar.
- Tamam. Sonra. - Bekle, bekle, bekle, bekle.
Kız mı erkek mi? Hiç söylemedin.
- Bilmiyoruz. Bu bir...
Öyle olmasını istemişti ya da...,
sürpriz olmasını istedik.
- Umarım daha çok ona benziyordur.
Tanrım, umarım ona daha çok benzemektedir.
Evet, ben de.
- Selam. - Selam. Onu düşürdün mü?
Annemin evinde mi? - evet. Evet, o iyi.
Bir şeye ihtiyacın var mı?
- Oh, bekle. Doktorlar içeri girdi.
- Merhaba Bayan Chamberlain.
Pekala, arkanı kolla. - Bayan Chamberlain.
- Bunu arkana koy. - Tam şurada.
- Oh! - Güzel. İyi.
- Aferin. Kımılda... ayağını dinlen.
- Bacaklarının bükülmesini istiyorsun.,
böyle görünmek için. Doğru, kesinlikle.
- İyi misin? - Evet, iyiyim.
Bu kadar acıtmaması gerektiğini düşünüyorum.
- Bu kadar acıdığını hatırlamıyor musun?
- Oh. Ah.
Oh! - Elini tutacağım.
- Bekle, bekle. - Nerede olduğumuzu görebiliyor musun?
- İlk seferinde sorun yaşadım.
Bunu sana söylediler mi? - Evet, dosyanda gördüm.
- Tamam, nefes almaya devam et. - Sadece nefes al.
Nefes al bebeğim. - Kendini toparlamak mı istiyorsun?
- Öylece mi?
- O tahta değil. - David, hala orada mısın?
- Evet, hala buradayım. Neredeyse geldim bebeğim.
Tamam mı? Neredeyse geldim. - Tamam. Seni seviyorum.
- Ben de seni seviyorum.
- Hadi ama.
- Gidiyor musun? - Evet, toplanıyorum.
- Ne oluyor LAN?
Efendim, ne yapıyorsunuz?
- Sadece...
Bir kart seç.
- Dostum, ben Uber değilim, tamam mı?
Beni soyuyor musun?
- Seni soyduğumu söylemedim.
Bir kart seç dedim.
Haydi. Bir kart. Bir kart. Bilirsin.
Kulüpler.
Kalpler.
- Kart mı söylememi istiyorsun? - Evet!
- As. - Ah, as.
Peki ya takım elbise?
- Maça.
O kartı söyleyeceğini biliyordum.
Sürme.
- Efendim, karım hastanede.
Doğum yapmak üzere.
- Sür.
Hastaneden çıkın ve hemen şeride doğru gidin.
Çünkü ben... - Efendim.
- Işıkları severim. - Efendim.
Acil bir durumum var. Tamam mı?
Bu bir ailevi acil durum.
- Artık ailenin acil durumuyum.
Sürme.
- Nereye gideceksin?
- Tanrı aşkına.
Sür!
- Nereye gitmemi istiyorsun?
- Neye bakıyorsun lan sen?
- Hey, gerçekten hastaneye geri dönmem gerekiyor...
- Buraya dön. Burada.
- Dinle, sadece şunu söylemek istiyorum, istediğin her neyse,
o senin. Ciddiyim.
Sadece anlamanı istiyorum...
- Şimdi ailen hakkında konuşacaksın.
- ne? - İçine dalacaksın
ailen hakkında biraz,
onları ne kadar sevdiğin hakkında.
Tüm kalbinle ve tüm ruhunla.
- Evet, öyleydim.
- Bu biraz klişe değil mi?
- Almamı ister misin?
Kesintiden önce,
sahte aile konuşmanla başlamak üzereydin.
Seni nasıl vuracağım hakkında
şu anda aptal küçük kulak memenden,
kurşun mecazi olarak konuşurdu,
karını ve oğlunu da parçala.
- Nereye gidiyoruz?
Ne istersiniz?
- Bir sonraki çıkışa geçin.
Kenara çek.
Uyumadan önce hala birkaç milimiz var.
Harika bir gece.
Hıza dikkat etmen gerekecek.
Otoyola geri döndüğün zaman.
Adrenalin.
Bilirsin, Güney Boston'da,
Bir keresinde bir ayda üç hız cezası almıştım.
Nedenini bilmek ister misin?
Stres.
Kahretsin.
2.000 dolarlık bot.
Sadece hız sınırına dikkat edin, trafik sinyallerine uyun...
iyi olacağız.
Naber?
Şey, merhaba.
Seni suçlamıyorum.
Tek şansın olabilir.
Ama belki de seni takip ediyordum.
Belki nerede yaşadığını biliyorum.
Sen de kaçarsın.
Artık aileni de dahil ettin.
- Sakin ol, tamam mı?
Arabaya biniyorum.
- Biraz kişiliksiz.,
kafanın arkasıyla konuşuyorsun.
- Orada akıllıca bir karar verdin.
- Torpido gözüne çok yavaş giriyorsun.
- Yaklaşık iki ay mı?
- Oh-ho!
Ho-ho-ho-ho-ho.
Biri seksi diyebilir mi?
- Sürerken yola bakar mısın lütfen?
Nerelisin bu arada?
- Tucson'a. - Hiç Boston'a gittin mi?
- evet. Oraya bir kere gitmiştim. Yıllar önce.
- Boşuna değil ama bana hatırlatıyorsun.
Boston'da tanıdığım bir adamdan.
Ve bu adam her gece bir şişe Glenlivet içerdi.
Yatmadan hemen önce her şeyi öldür.
- Ben içmem.
- Artık mı?
- Yıllardır içki içmedim.
- Sahte. Sahte.
Ve bir keresinde Boston'daydın.,
iş miydi, zevk miydi?
- İşti.
Peki sen hangi işin içindesin?
- Bir nakliye şirketinde çalışıyorum.
Çoğunlukla depo işi.
- Boston'a tek gelişinin bu olduğuna emin misin?
- evet.
- İçmeyi bıraktın... ne zaman?
15 yıl önce mi?
Hatırlamıyorum ama...
Evet, onun gibi bir şey.
- Gördün mü, bu komik.
Gecenin bu saatinde böyle bir hata mı yapıyorsun?
Bu gerçekten senin gibi değil.
- ne?
- Bir soru sormamın sakıncası var mı?
- Neden iyi olmasın ki?
- Bu ne kadar sürecek?
Eve ne zaman döneceğim?
- Neden bir daha eve gideceğini sanıyorsun?
- ne? - Az önce beni duymadın mı?
- Evet, ben...
- Tamam. Bütün bu yolculuk bir saatten fazla sürmeyecek.
Boulder City'ye gidiyoruz.
- tamam. Bunu yapabilirim.
- Oh, teşekkür ederim.
Çok düşüncelisin.
Annem kanserden ölüyor...
akciğer çeşidi.
O dindar bir Katolik,
yani son ayinleri yapmalıyız... - Annen hastanede mi?
- Sözümü kesme.
Çok kabasın, sözümü kesiyorsun.
Yapma.
- Annem de dindardı.
Babamla evlenmesini engellemedi.,
sarhoş olup onu dövmekten hoşlanan biri.
- Sadece benim fikrim...
bu sempati talebi senden çok daha düşük.
Neyse, hikayeme dönelim.
Beni hastaneye götürüyorsun, Boulder Şehir Hastanesine...
Arabanız yok mu?
Şerefsiz herif.
- Nedir bu, " aşk mı?"
Nesin sen, genç mi?
- Bunu oğlum yaptı. Bu bizim baş harflerimiz,
ben ve karım.
- Çok tatlı değil mi?
Benim almamı mı istiyorsun, " D?" - Evet.
- David, neredesin? Şimdi oluyor.
- Üzgünüm bebeğim. Deniyorum. Neredeyse geldim.
- Harika. Şimdi küçük olan...
- Burada olduğunu söylemiştin!
Buna neden geç kaldın? Asla geç kalmazsın.
- Seni çok seviyorum bebeğim. - Doktor, bu normal.
- Neredeyse geldim.
Burada olacağını söylemiştin!
- Yapacağım. Elimden geleni yapıyorum.
- Bir sorun var.
Bu yanlış.
- Bu da ne? Yanında kim var?
- Hiç kimse, tatlım, öyle... pencere açık.
- tamam. - Bayan Chamberlain.,
Telefonu bırakmanı istiyorum.
- Doktor, neden bu kadar uzun sürüyor?
İlkimizi kaybettiğimizde, bu da çok uzun sürdü.
- Anne, bana bak.
- Söyle ona tatlım. David, ona ne olduğunu anlat.
- Nereye gidiyoruz LAN?!
Çünkü şeytan onları kıskanmaya başlayabilir.
Çok derin acı çekenler
ve onları cennete at.
- Yani Boulder şehrine vardığımızda,
Seni bırakıyorum, değil mi?
Seni bırakıyorum ve...
gitmeme izin verdin.
- Gitmene izin verdim.
- tamam.
- Şimdi gittin ve başardın.
Duracak mısın?
Sakin olur musun?
- Duracak mıyım?
Duruyor muyum?
- Buraya dön.
- Dediğim gibi, tek ihtiyacım olan beni anneme götürmen.,
yani korkunç bir şey için bir sebep yok
bu gece herhangi birinin başına gelecek.
Ama bu polise garip bir şekilde bakarsan,
Seni o lanet kafatasının arkasından o kadar hızlı vuracağım ki,
kranial madde bu polisin üniformasının her tarafına sıçrayacak,
ve iğrenç olacak.
- İyi bir zaman değil.
- Ehliyet ve ruhsat lütfen.
- pekala. Bir saniye.
- Neden kenara çekildiğimizi sorabilir miyim?
- Elbette sorabilirsin. Ruhsat ve ruhsat.
- Soruyu sormak için izin istiyorum.
Bu soruyu sormakla aynı şey değil mi?
- Hız sınırını 11 aşıyordun.
- Peki, bekle, şey ne olacak?
Buna ne diyorsun? Akış, değil mi?
Trafik akışı mı?
- Ruhsat ve ruhsat. Bir daha sormayacağım.
- Peki, eğer diğer tüm arabalar on mil öteye gidiyorsa,
sen de aynısını yapmalısın, değil mi?
Trafik tehlikesine neden olmadığınızdan emin olmak için.
- Bir saniye. Ehliyetim... - Sus artık.
Sadece bir soru soruyorum. Bunun nesi yanlış?
- Efendim, bir soru daha sorarsanız sorun yaşarsınız.
Hayır, sorun değil.
Lütfen, Bay Büyük Polis, beladan başka her şeyi.
- Hayır, hayır, bekle, bekle. - Sorun değil. Ben sadece...
- Ama bu bir şey değil mi?
Akış. Bu gerçek bir şey değil mi?
- Efendim. Arabadan in.
İn arabadan.
- Arabadan çık. Kafayı mı yedin sen?
Tek yaptığım basit bir soru sormaktı.,
ve şimdi bu büyük yarak polis bana söylüyor
arabadan inmek için.
- Tutuklusun.
Efendim, hemen araçtan inin.
- Dediğini yap, tamam mı? - hayır!
Hayır, çok kaba. Çok kaba biri.
- Şimdi dışarı! - Ödül vermeyeceğim.
Bu tür davranışlar. - Hemen araçtan inin!
- Ya da ne? Gerçekten?!
Beni vuracak mısın dostum?
Arabadan inmediğin için,
beni arkadaşımın önünde mi vuracaksın?
- Arkadaş değiliz. - Çık şu lanet arabadan.
- Çünkü bu Memur Yarağı.
- Kontrol 1-Nora-61.
- Arkamdan gel, Şeytan. - ne?
-Ah...
Sana hız yapmamanı söylemiştim.
Seni bir kere bile uyarmıştım... hayır, iki kere.
Seni hız konusunda uyardım ama dinlemedin.
- Beni uyardın. - Sana birkaç kez söyledim.
- Hız yapmamam için beni uyardın.
- Neden bu konuda bu kadar si kik davranıyorsun?
- Tanrı aşkına! - Geçmiş geçmişte kaldı,
Her zaman söylerim, Diğerleri geçmiş söylese de
prolog, ki bu gerçekten sadece söylüyor
farklı bir bakış açısıyla aynı şey.
Ama mesele şu ki, buraya devam et.
Galeriye geri dön.
- Sadece işini yapıyordu.
- Otoriter küçük bir pislikti.
- O sadece işini yapan bir adamdı.
Onu öldürdün.
- Çeneni kapatıp araba kullanır mısın?
- Bir ailesi olabilirdi. Bir eş ve çocuklar.
- Kapa çeneni ve sür! - Yok edebilirdin.
Koca bir aile! - Bir aileyi mahvettim.
Bir aileyi mahvettim!
Ben yaptım!
Sür!
- hayır.
- Bir sonrakini suratından geçireceksin.
Sürme.
- Birdenbire böyle bir kabadayılık oldu.
Merak ediyorum, bu nasıl oldu?
Mızmız küçük bir pislik olmaktan çıkıyorsun.
Ata kafa atabilecek birine mi?
Niçin?
- Neden ne?
Bunu neden yapıyorsun?
- Sana söylemiştim. Annem. Hastaneye.
Bunu sana daha önce söylememiş miydim?
- Saçmalık bu.
- Söyle işte.
Sadece söyle.
- Açık ve net gerçek, istediğin bu mu?
- evet.
- Gerçek nadiren açık ve asla basit olmasa da.
Bunu kimin söylediğini hatırlıyor musun, " D?"
Her şeyi mahvetmek için çok erken.
Şimdi söylüyorum.
Bir sonraki çıkışı kenara çek. Açlıktan ölüyorum.
Bununla bir sorunun mu var?
Düşündüğünü duyabiliyorum.
- Sen neden bahsediyorsun? - Üzerinde çalışıyorsun.
- Sadece sürüyorum.
- Hayır, bir şeye çarpmayı düşünüyorsun.
Çok dikkatli olmalısın. Kafasına aldığı künt travma.
Senin yaşında bir adam.
- Sanırım güzel burnumu kırdın!
Şerefsiz!
- Merhaba.
Oh, merhaba.
Hayır, hayır, şu anda diğer hatta.
Kim, ben mi? Ah...
Hastanedeki hediyelik eşya dükkanında çalışıyorum.
Evet. Hayır, depodan bir telefon almak zorunda kaldı.,
yani sabit hattımı kullanıyor. Daha iyi karşılama.
Ama aramana sevindim.,
çünkü sana hangi oda numarasında olduğunu sormamı istedi.
Tamam. Hı-hı. Bunu duyduğuma üzüldüm.
Kulağa acı verici geliyor.
Eğer teselli olacaksa,
karım hamileyken ve doğum yaparken,
mesanesi üzerinde çok fazla baskı vardı...
Yani, sürtükçeydi.
Damlayan altın bir duş patlamasıydı
doktorun yüzünün her yerinde.
Cinseldi, adamım!
Hey, hadi.
Siz de canın cehenneme, bayan.
Ha? Hoşuna gitti mi?
Ne düşünüyorsunuz?
Hala seksi misin?
Bu gece için giyinmiştim.
Şimdi de burnumu mu kırdın?!
Bu gece %100 seks yapmak istedim.,
ve bunu ikiye böldün. Şimdi %50 seks yapıyorum. Bak.
Gördün mü?
Ben Edward G., gördün mü? Ben Edward G. Robinson.
Beni öldüremezsin, gördün mü?
Evet.
Hadi şekerim.
Haydi. Haydi. Hadi gidelim.
Bunu bir daha yapma.
- O iyi mi? Sadece iyi olduğunu söyle.
- O iyi.
Sence doğum yapan ilk kadın o mudur?
- Geçmişte sorunları vardı.
Lütfen, orada olmam gerek.
- Sür!
- vay! David Chamberlain, seni yakışıklı poğaça.
Acaba kaç tane mavi yakalı ezik bunu nasıl yapacağını biliyor?
- Kulağa çok hoş geliyordu.
Sanırım biraz kafası karışmıştı.
Şüpheli bile, ama hoş.
- Sana oda numarasını söylemedi mi?
- Neden hastanede olmadığını öğrenmek istedi.
Bu konuda çok endişeli görünüyordu.
- Zemini bile bilmiyorsun. - Vay canına.
Yeni bir bebek.
Tanrım, yepyeni bir bebek. Ne kadar heyecan verici.
Yani, mutlu musun? Nesnel olarak konuşmak,
karınla mutlu bir evliliğiniz olduğunu söyleyebilir misiniz?
- Mutlu musun? - evet.
- Objektif olarak mı?
Evet, mutluyuz.
Bazen tanıdığımız tek mutlu insan olduğumuzu hissederiz.
Sanki bir sırrımız varmış gibi.
- Ben hiç mutlu olmadım.
Nedenini biliyor musun?
Sinüsler.
-Küçüklüğümden beri burnum tıkalı.,
ve iki yaşında ihale çağında bile,
Burun tıkanıklığımın sebebini biliyordum.
Rüyalarımda görebiliyordum.
Ve nedeni Mukus Adamdı.
Ve Sümüklü Adam takım elbiseli sıska bir adamdı
ve kel bir kafa ile bağla
ve sümüklerle dolu bir evrak çantası.
Ve onu zihnimin gözünün içinde yukarı çıkarken görebiliyordum.,
yukarı, asansörde, elinde evrak çantası,
ve yerde süzüldü,
neredeyse salyangoz izi gibi.
Yatağıma geldi ve çantayı açtı.,
ve bir avuç sümük çıkardı,
ve onları burnuma serpti.
- Roadhouse Lokantası.
- Oraya git.
- Temizle.
- Şuradaki masa. Otur şuraya.
- İbne.
- Tamam, şimdi dinle.
Belli bir adam var... çok, çok önemli bir adam...
gelişimizi kim bekliyor.
Senin kadar bizim için değil.
Seni bekliyor. Ortakları
seni en başta bulanlardı.
- Yanlış adamı buldular.
- İlk plan seni Boston'a kadar götürmekti.,
ama bu yaşlı Mickey çok gergindi.
Bekleyemedi. Noel arifesinde bir çocuk gibiydi.
Bu yüzden bu gece bu özel uçak pistine uçtu
Boulder City'de ve biz de oraya gidiyoruz.
Umarım bu bazı sorularınıza cevap verir.
İkame yok. Bu saçmalığa inanabiliyor musun?
Bu sana doğru geliyor mu?
Hey, beni dinlemiyorsun.
Tamam, sana bir hikaye anlatacağım, sen de dinle.
Bir zamanlar, çok, çok yıllar önce,
Brooklyn'den bir muhasebeci vardı.
Güney Boston'da kim yaşıyordu,
ve muhasebeci içki içen bir Katolik için çalışıyordu.
Adı Jacob Sullivan.
- Beni kim bekliyor?
- evet.
- Muhasebeci Bostonlu hoş bir kızla tanışır.,
aşık olur, evlenir, bebeği olur.
Sevimli küçük kız.
Tamam, bu garson sana yüzüne ne olduğunu sorduğunda,
Ona merdivenlerden düştüğünü söylemeni istiyorum.
- Benden söylememi istiyorsun... - "Merdivenlerden düştüm."
Söyle hadi. Dene bakalım. "Merdivenlerden düştüm."
- Merdivenlerden düştüm. -Bu doğru.
Merdivenlerden düştün, seni aptal, beceriksiz pislik.
- Merdivenlerden düştüm. - Merdivenlerden düştü.
- Merdivenlerden düştü ama sonra sana ne oldu?
- Düştüğünde merdivenlerin dibindeydim.
- İyi akşamlar o zaman. Yoksa sabah mı?
Bu cadılık saatinde ne söyleyeceğimden asla emin değilim.
- Hah.
Kahve, sade. - Ya senin için?
- ne? -Senin için mi?
- Aynı şey.
- Bil diye söylüyorum, bugünün spesiyali.
Ya da bu gece...
Bu sabah özel olan açık yüzlü ton balığı erimesi.
Bu iki parça çavdar mayonezi, ton balığı olacak.,
her birine bir dilim domates ve üstüne eritilmiş mozzarella peyniri.
- Onun yerine kaşar istersem ne olur?
- Sahibinin kuralları. Aşçı olan kişi.
Kim şu anda mutfağa geri dönüyor.
- Hayırdır? Yani bu konuda ciddi
"ikame yok" işi. Bu gerçek bir şey.
-Hı-hı. Ama belki seni dilimlerim.
Masanın altına bir blok kaşar.
- Çok naziksin.
- Gidip kahveleri alayım.
- Pekala, hikayemize dönelim.
Yani olan şu.
O zamanlar muhasebeci 9'dan 5'e kitapları yapıyordu.
Sullivan'ın ortaklarından biri için.
Ama ortak biraz fazla akıllı oluyor
ve yandan para kazanmaya başlar.
Jacob Sullivan öğrendiğinde,
muhasebeciye ortağı davet etmesini söyler
çünkü ikisi iyi arkadaştı.
Böylece muhasebecinin karısı ve kızı annesini ziyaret eder
ve iş arkadaşı geliyor.
İçkileri var, puroları var.,
ve bir kez iyi ve sarhoş olduğunda,
Sullivan'ın adamlarından birkaçı küçük bir ziyarette bulunur.
İçlerinden biri bir tane koyar .45 kafatasının arkasına,
tetiği çeker. Ve aynı şey
Boulder City'ye vardığımızda başına gelecek.
Hey. Tamam.
Açık yüzlü ton balığı benim için erir. Mozzarellayı çedarla değiştirin,
eğer bunu lanet olası patronunun yanından geçebilirsen.
-Senin için mi?
- Hiçbir şey.
- Hayır, bir şeyler sipariş et.
- Aç değilim.
- Bir şey sipariş etmeni istiyorum.
- Aç değilim.
- Aç değilim de ne demek?
- Yani, aç değilim.
- O zaman yol için bir şeyler al?
- Aç değilim! - Bir şeyler sipariş et, seni aptal herif!
- Ton balığı erimesi.
- Üzerine kaşar peyniri mi, mozzarella peyniri mi istiyorsun?
- Ne? - Kaşar peyniri mi, mozzarella peyniri mi?
- Kaşar peyniri mi, mozzarella peyniri mi? Birini seçmelisin.
- Kaşar.
- tamam. Şimdiye kadar bana verdiklerini düşünüyordum...
bu zavallı ve sahte biyografin,
sempati toplamak için tasarlandı.
Tecrübelerime göre, çoğu insan bir aileye sahip olmayı düşünme eğilimindedir
onları daha sempatik yapar.
Biri kafasına kurşun sıkmadan önce,
sürekli tartışıyorlar.
Bu lanet kızları hakkında,
lanet oğulları.
Ama gerçek şu ki, sen...
bunu yapardın.
Bana öyle geliyor ki, um...
sağır sesi.
Genellikle içmeye başlamadan önce güneşin batmasını beklerim,
ama bugün bütün gün içtim.
Nedenini sor.
Nedenini sor. Bütün gün içtim.
Bana sor.
Biliyor musun, hayatının gidişatını düşünüyorum.,
ne kadar mutlusun.
Gizli mutluluğa nasıl sahip olduğunu.
Yeni eş, yeni oğul, sonsuz aşk.
- Lütfen. Lütfen.
Kim olduğumu sanıyorsun?
- Büyü saati sensin.
Garson, bunu daha önce söylemişti.
Bunun ne olduğunu biliyor musun? Bu Avrupa folkloru
gecenin belirli bir saatini not etmek
tüm doğaüstü yaratıklar ne zaman
dışarı çık ve çıldır. - Bilmiyorum...
- Her zaman sevmişimdir. Çılgınlık fikrini sevdim...
-Hiçbir fikrim yok... - Sözümü kesme!
Allah kahretsin! Bunu sana arabada söylemiştim!
Sürekli ağzından kaçıyorsun!
Motor ağzın var!
Ağzına sıkışmış bir motorlu tekne var!
Kapa çeneni!
Arkana yaslan!
- Seni izliyorum. Tamam mı?
Tek hamlede seni vuracağım. Anlıyor musun?
- evet.
Tamam. Cep telefonlarını ver.
Şimdi, eğer çok fazla sorun değilse,
Geride durursanız sevinirim.
Seni görebileceğim tezgah.
Ve tüm spiel'e girmeme gerek yok
akıllıca bir şey yapmaya kalkarsan bu silahın yüzüne ne yaptığına gelince.
Doğru mu? Tamam. Ton balığı eriyiklerinde daha ne kadar vaktimiz var?
- Sadece birkaç dakika. - tamam.
Beş dakika içinde bitmelerini istiyorum. Haydi.
Aslında hayır. Dört dakika.
Ve üzerlerinde kaşar istiyoruz. Anladın mı? Kaşar.
Kimse ton balığı eriyiğine mozzarella peyniri koymaz.
Çekiliş şansı.
- tamam.
Küçük bir oyun oynamamız gerektiğine karar verdim.
Buna Sahtekarlığı Durdur deniyor.
- Gidip diğerlerini bu işin dışında bırakalım.
-Bana gerçeği söylemeni istiyorum, tüm gerçeği,
hakikatten başka bir şey yok, o yüzden Tanrı yardımcınız olsun,
tam şu anda.
Eğer bana gerçeği söylemezsen,
Küçük garson arkadaşını öldüreceğim.,
Oradaki Bay Mutlu Kamyoncuyu öldüreceğim.,
ve yeterince talihsiz olan başka biri var mı
bu kuruluşa girmek için. Hazır mısın?
Sihirli Tavşan Ayağı git diyor. Tik, tik, tik, tik.
- Gerçeği mi? - Evet, gerçek.
Gerçek, seni sahtekar. Gerçeği.
- Gerçek şu ki, neden bahsettiğin hakkında hiçbir fikrim yok!
- Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır. Bunu yapma.
Oyunun güzelleştiği yer burası!
Mahvetme.
- Hey, adını hiç öğrenemedim.
- Oh.
- Gidelim buradan, sadece sen ve ben.
- Sesin iyi geliyor.
Aman Tanrım. Çok havalı.
Sanki daha önce üzerinde silah varmış gibi.
Her şeyin yolunda olduğundan emin olalım.
- Tatlım. ben... - Aracın uzatılmış garantisi.
Bir yanıt alamadığımızdan beri,
size son bir nezaket çağrısı yapıyoruz.
Muhtemelen doktorlarla birliktedir.
- Evet, evet, tabii, tabii. Evet, evet, elbette. Muhtemelen.
Ama sonra tekrar, belki değil. Belki bir şey olmuştur.
İnsanlar her zaman en kötüsünü düşünme der. Niçin?
Bazen, en kötüsü tam olarak varsaymanız gereken şeydir.
Kahretsin. Kahretsin.
Gittikçe güzelleşiyor.
Garson her an gelebilir.
Ton balığı erir çabuk pişer. Sadece her şeyi atıyorsun
ısı lambasının altında. Bu yüzden sana soracağım
son bir kez... gerçek.
- Sana söylüyorum, kafamı karıştırdın...
- Bana diyorsun ki... - Evet, deniyorum.
- Sahtekarlığı kes. Sahtekarlığı kes. Tik, tik.
- Sana ne diyeceğimi bilmiyorum. - Gerçeği! Gerçeği!
İşte bu. Sadece gerçeği. Tik, tik, tik.
- Benim olmadığım biri olduğumu düşünüyorsun.
- Ve neden, sorabilir miyim, düşündüğümü düşünür müsün
gerçekten olmadığın biri misin?
Tik, tik, tik, tik, tik? - ne?
- O zaman beni duymadın mı?
- Evet, yaptım. - O zaman bana yapar mısın?
Bir iyilik ve lütfen " ne?"
az önce söylediklerim çok açıkken?
Tik, tik, tik, tik, tik. Tamam. Biliyor musun?
Zihniyet açısından kendinizi hazırlamalısınız.
Bu şekilde, olduğunda böyle bir şok olmayacak.
Demek istediğim en kötüsünün bu olduğunu varsayalım.
- Sadece ne söylememi istediğini söyle.
Sadece söyle. - Aman Tanrım.
Taktiklerini değiştirmiyorsun.
Azıcık bile değil. Bu çok manyakça.
Harikasın dostum! - Ben sandığın kişi değilim!
- Sana kim olduğunu düşündüğümü bile söylemedim!
Düşündüğüm kişi olmadığını nasıl bilebilirsin?!
Tik, tik, tik, tik! - Ne istersen söylerim.
- tamam. Biliyor musun? Zaman doldu.
Şu anda gerçekten çok açık bir şekilde çuvalladın.
Çuvalladın...
Hey.
- Kaç.
- tamam. Tamam!
-Bu...
Benim.
- Ben tam olarak düşündüğün kişiyim.
- Sen misin?
Bu sensin.
Seni sikiyorum!
Sensin! Amına koyayım!
Sensin! Sensin! Sensin! Sensin! Sen!
James.
Bunu sen yaptın.
- Beni kaçırmakla ilgili o şeyi söylemiştin.
Masanın altına bir blok kaşar peyniri mi?
Bu alay mıydı?
Kabalık mı ediyordun?
Yoksa nazik miydin?
Sik gibi davranıyordum.
- 911, acil durumunuz nedir?
- Bir adam var. İnsanları öldürüyor.
İnsanları vurdu.
- Efendim, neredesiniz?
- Şey, burası bir lokanta.
Roadhouse Lokantası.
- Sizi duydum efendim. Sabırlı ol.
Sana ulaşacağız.
- James!
- James.
Cehennemde hüküm sürmek daha iyi, sence de öyle değil mi?
- James!
James!
- James!
James!
Harika bir gece. Harika bir gece.
Bir süredir izliyorum James.
İzliyor ve bekliyor.
Sen, karısı,
küçük çocuk.
Hemen uyanmanı istiyorum.
Uyanma vaktin geldi, göt herif!
Uyanmalıyım... kalkın!
- Kim olduğumu biliyorsun.
Nerede olduğumu biliyorsun.
Aç şu telefonu James!
Geri döneceğini biliyorum.
Telefonun çaldığını duydum.
Telefonu açtın mı?
Ne, nesin sen, beni mi hayal ediyorsun?!
Nesiniz siz, Dr. Ross, psikiyatristim mi?
- Pekala, muhasebeci hikayesini bitireceğim.
Ve bir sonraki bölüm, sadece seveceğini biliyorum.
Çünkü doğrudan seni ilgilendiriyor.
Yani her şey plana göre gidiyor.
Muhasebeci iş arkadaşını davet ediyor.
Sullivan'ın adamları onu başından vurmuş.
Çok küçük bir aksaklık dışında.
Gördün mü?
Çok küçük bir aksaklık...
öyle olmak mı...
muhasebecinin karısı... kapıdan içeri adım atın.
Ve idama tanık olurlar.
Yani bir sorun ek sorunlara yol açar, değil mi?
Ve muhasebecinin karısı çözülmeye başlar.
İçmeye başlar.
Hap almaya başlar.
Hikayeyi dinleyecek herkese anlatmaya başlar.
Karım James.
Bir sorumluluk haline geldi.
İşte o zaman James Levine'den bir telefon aldım.
- Sekizinci kat...
İşçilik ve Teslimat.
Oda 829!
- Dediğim gibi, karın Doğum ve Doğumda.
Sekizinci katta, oda 829.
Şimdi, kural olarak anneleri öldürmem.,
tanıdığım bazı insanların aksine, ama yemin ederim James,
eğer bu komik küçük kaltak gibi davranmayı bırakmazsan,
Bu sefer kendi kuralımı çiğneyeceğim.
- tamam. -Senin için.
- Ne istersen yaparım.
Ne yapmamı istediğini söyle, ben de yapayım.
- Hemen arabana geri döneceksin.,
ve söz veriyorum, karından uzak duracağız.
- Sen, arkadaşların ya da her neyse,
ailemden uzak dur.
- Söz veriyorum.
- Ne olduğunu... karın ve kızın mı?
- James Levine'den bir telefon aldım.,
ve Levine de öyle biri... işleri düzeltir, her neyse.
Ve ondan aniden bir telefon alıp almadığımı biliyorum.,
bu küçük bir şey değil.
Bana zaten bildiklerimi anlatıyor...
karımın bir sorumluluk haline geldiğini.
Jacob Sullivan'ın kendisinin kontrolü ele geçirmem için bana ihtiyacı olduğunu
karımın, ipin o olabileceğini
bu her şeyi çözer.
- ne oldu?
- Levine'e icabına bakacağımı söylerim.
Levine'in nasıl bir adam olduğunu bilerek tek seçeneğime ben karar veririm.
Ailemi Boston ; dan temelli çıkaracağım.
Bu yüzden evden çıkıyorum.,
yol için biraz malzeme almak için hızlıca,
ve geri döndüğümde...
O zamanlar bunlar vardı...
bu beyaz tavşanlar evcil hayvan olarak.
Ve bebekleri oldu, bu yüzden büyük bir çöpümüz vardı,
kızım da bebeklerle oynamayı severdi.
Çok tatlıydı.
Küçük yüzünü yumuşak beyaz kürklerine sürerdi.
Döndüğümde...
bütün ev alevler içindeydi.
Parlıyordu, hepsi turuncu parlıyordu,
jack o'lantern gibi.
Karım ve kızım içeride.
Ama tavşanlardı, James.
Hatırlıyor musun?
Tavşanların çığlıklarını duydun mu?
Bağırmak mı?
- Bu gece öleceğimi biliyorum.
Anlıyorum.
Ve tutacağını bildiğim bir söz verdin.
- Ve sözümü tutuyorum.
- Ama bilmeni istiyorum...
öyle olduğumu...
David Chamberlain... - Çok sikilmişsin.
Kafanın içine, James!
Kafanın içine sıçtın.,
gerçekten David Chamberlain olduğuna inanıyorsun!
- Akciğer kanseri olayı.
Ölüyorlar, değil mi?
- Hepimiz ölüyoruz.
- Yani bu senin için de her zaman sondu.
- Lanet polisler.
Japonların dediği gibi,
ölüm ne kadar şiddetli olursa, cennete o kadar yükselirsiniz.
Peki.
- tamam. Hadi yapalım şunu.
- Bekle, bekle, bekle, bekle, bekle, bekle, bekle.
Bilmem gerek.
Neden beni öldürmedin?
Arabama bindiğin an mı?
Neden bir saniye daha nefes almama izin veriyorsun?
- Çünkü yüksek sesle söylediğini duymak istedim.
Kelimeler. - Ne sözleri?
- Ve yüzünü görmek istedim.
Gerçek yüzünü.
Kertenkele yüzün yeniden uyandı.
- Ne sözleri?
Hemen söyleyeceğim.
Sullivan, bana söyledi...
Sullivan. Vurulma emrini o verdi.
- Bilmeni istiyorum...
Küçük kızını öldürmek istememiştim.
Karın, yüzümü görünce çılgına döndü.
Üzerime atladı ve yüzümü tırmalamaya başladı.,
tetiği üç kez çektim.
Ve senin d...
Kızın...
- Koridorda öylece yatıyordum.
- Ölene kadar içiyordum.
Tanrı Maggie'yi hayatıma soktuğunda.
Ve Tanrı'nın ilk doğanımızın öldüğü akşamki skor olduğunu biliyordum.
Ama yine de her gece yüzlerini görürdüm.
Karın ve kızın.
Onu görmekten kendimi alamadım.
Sonra Tanrı bana küçük oğlumu verdiğinde,
sanki bana yeni bir hayat veriyormuş gibiydi.
Bana kızının hayatını geri veriyordu.
Bana kızının hayatını geri veriyordu.,
yanlış aldığım hayatı.
Sanırım bu gece beni kapattın.
Keşke ben de senin için aynısını yapabilseydim.
Ben yaparım...
- David, arayıp duruyordum.
Lütfen beni ara. Lütfen iyi olduğunu söyle.
Küçük bir kızımız vardı, David.
Onu tutuyorum. O çok güzel.
Senin gözlerin onda.
Telefonda kimin konuştuğunu bilmiyorum ama...
İyi olduğunu biliyorum. Sadece hissediyorum.
Dua ediyorum David.
Tanrı'nın bize dönüş yolunu bulmana yardım etmesi için dua ediyorum.
Seni bekliyoruz. İkimiz de.
- David Chamberlain.
Ben David Chamberlain.
David Chamberlain.
- Ben David Chamberlain.
- İmdat!
- Cevap vermiyor. Cevap vermiyor!
Orada kal!
Kıpırdama!
- Kaldır ellerini!