WIGILIA
WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA
Spokojnie. Mamy dużo czasu.
Chodźmy już, bo spóźnimy się na pociąg!
Szybciej nie dam rady!
- Udało się! - Nie dzięki tobie.
Nie wiedziałeś, ile się przygotowuje indyka?
Zaraz powiesz, że był ledwie ugotowany.
- Nasza pierwsza świąteczna kolacja! - Nie wiedziałem, że umiesz gotować.
Najwyraźniej wcale mnie nie znasz, Jamesie Hughes.
Nie ruszaj się!
Tylko jedno.
Polaroid? Ale z ciebie dinozaur!
Ten dinozaur...
ma coś dla ciebie.
- Miało nie być prezentów. - Wiem!
- Pamiętasz? - Tak, ale...
Otwórz go, gdy za mną zatęsknisz.
Zatęsknię, prawda?
Szkoda, że nie mogę z tobą jechać.
Dlaczego nie możesz?
- Co? - Jedź ze mną.
Możemy spędzić Święta razem, na wsi.
Matka by mnie zabiła.
Podjechał pociąg do Macclesfield.
To mój.
- Diabelne Macclesfield. - Przeklęte Kimble.
- Kemble! - Nieważne!
Już dawno chciałem ci powiedzieć,
że tych kilka miesięcy było...
Jesteś najfajniejszą osobą, jaką poznałem,
nie tylko na kursie, ale w życiu.
Spóźnisz się, Jamesie Hughes.
Chcę ci tylko powiedzieć...
Kocham...
Pa!
Pociąg do Kemble odjeżdża o 17:32.
Pociąg do Reading...
No dobra!
- Szybko. - Chwileczkę!
Ma pan bilet?
Święta z ukochaną!
Uroczo!
Poproszę bilet.
Przepraszam, ale...
Wolne?
- Tak, skarbie. - Dziękuję.
NIEGRZECZNA MIŁY
Zaczekaj, aż dotrzesz do domu!
Ktoś dobrze cię zna.
Mówiłam ci, żebyś nie zaczepiał nieznajomych.
Chwileczkę!
Czy pociąg zatrzymuje się w Kimble?
- Kemble. - Jeszcze lepiej!
Czy pociąg zatrzymuje się w Macclesfield?
Tak, skarbie.
Doskonale!
Boże Narodzenie u ciebie czy u mnie?
Chwila!
Nie odjeżdżaj!
Nie ruszaj jeszcze!
Nie!
Nie, nie!
- Tylko nie to! - Proszę zachować odległość!
Jeden metr od torów. Takie są zasady.
Proszę zatrzymać pociąg. Nagły wypadek!
Jeśli chce pani zgłosić wypadek, proszę zadzwonić pod 01632 323323.
Telefon został w pociągu. To nagły wypadek.
Zagubiony telefon się nie kwalifikuje.
Proszę zgłosić zgubę pod numerem 01632 3...
Nie mam przecież telefonu. Został w pociągu.
Pożyczy mi pan swój?
Nie mam telefonu. Poza tym tutaj nie ma zasięgu.
Nie ma pan telefonu komórkowego?
Który to rok? 1985?
Usiłowano postawić tu maszt, ale się nie zgodziliśmy.
Wybacz, Gatesie, ale napromieniuj sobie ludzi gdzie indziej.
W Bristolu.
Chryste! To jakiś koszmar!
Chciałam zrobić komuś niespodziankę. Pewnie jest w drodze do domu, a ja...
Właśnie, powinnam być w domu. Matka dostanie zawału!
Nasza 99-dniowa passa się skończy.
Proszę powtórzyć, ale powoli.
Jak dostanę się stąd do Macclesfield?
Nareszcie mówi pani wyraźnie i zrozumiale, jak należy.
Jasne.
Muszę znaleźć dom Jamesa.
Wie pan, kto gdzie mieszka, prawda?
Ponieważ to wieś, zakłada pani, że wszyscy się znają?
Nazywa się Hughes. James Hughes.
Oczywiście, że go znam.
Mieszka na wzgórzu, za Chapmanami. Trzeba skręcić w prawo obok domu June
i minąć kościół. Zobaczy pani dom, który nie sposób przegapić.
Rozumiem. Dziękuję!
Kto pierwszy ten lepszy, Jamesie Hughes.
Zgadnij, kogo ujrzysz obok w świąteczny poranek!
Wielkie dzięki, Mikołaju!
Przepraszam. Pomyliłem panią z kimś innym. Proszę wybaczyć.
Wracaj!
Przecież byłam grzeczna!
- Co podać? - Lody za 99 pensów.
Na lody przyjdź w kwietniu.
Jeśli jednak chcesz pięciokilowego indyka...
trafiłeś we właściwe miejsce.
Dziwak!
Bezczelny gnojek.
Cześć. Wszystko gra? Żartuję!
- Zostaw wiadomość. Pa. - Indyki. Po prostu najlepsze!
Prawdziwa okazja! Znikają jak świeże bułeczki!
Gdzie jesteś?
Trasa do ulicy Woodfield.
Co to?
Czego tu szukasz?
Ja? Niczego. Ja tylko...
To prywatny teren.
Szukam domu państwa Hughes.
Proszę nie strzelać. Są Święta!
Szukasz domu państwa Hughes?
Tak.
Gratuluję.
Dziękuję.
A niech mnie!
Przepraszam. To na pewno...
Zawróć.
Właśnie minęłaś ulicę Woodfield.
Fajne palto. Szkoda, że bez rękawów.
To serdak.
Serdak!
Nie chcę kłopotów.
Za poźno, Serdak.
Proszę. Ja naprawdę...
Bogu dzięki. Dzieciaki.
Ja mam 9 lat i trzy czwarte, a on ma prawie 8.
Właśnie.
Rozumiem.
Szukam ulicy Woodfield.
Ile dajesz, Serdak?
Właśnie, ile?
No dobrze...
Dam wam funta.
Piątaka!
Niech będzie.
- Na głowę! - Na głowę?
Tak!
Zgoda.
Umowa stoi. Proszę.
Dziękuję.
Gdzie jest ta ulica?
Nie do wiary!
Zawsze chętnie służymy pomocą!
- Witam. Jestem... - Spóźniona!
Czekamy na panią.
Naprawdę?
Już 20 minut.
Po okolicy biega facet z bronią.
Oczywiście, to przecież wieś.
Proszę wejść, bo ciepło ucieka.
Proszę za mną.
Ciepło? Jakie ciepło?
Proszę tu zaczekać i niczego nie dotykać.
Powiadomię pana Hughesa o pani przybyciu.
Ciekawy strój.
27...
25...
Chryste!
Wesołych Świąt!
Halo!
Jest tam ktoś?
- Niespodzianka! - Wesołych Świ...
Nie, tato!
Kto to, u licha?
- Zastałem Hayley? - Kim jesteś?
Właśnie, proszę się przedstawić.
Nazywam się...
Mamo! Mamo!
Nie słuchaj go!
Serdak sam dał nam dychę. Nie napadliśmy go.
Kim jest Serdak?
To on, nasz kumpel.
- Słucham? - Cześć, Serdak.
To zagraniczne imię?
Serdak wywodzi się z innego języka, ale...
Jesteś za stary, żeby zadawać się z dziećmi.
Mam 9 lat i trzy czwarte!
- To jakiś zbok. - Ja tylko spotkałem ich w alejce.
- Dałeś im dychę? - Gość sprzedaje prochy!
Nie, to nasz kumpel.
- Nieprawda. - Już jestem!
- Na miejsca! - A ty dokąd?
O co chodzi? Co się dzieje?
Niespodzianka dla Hayley!
Super. Bomba.
To...
Proszę mnie tak nie ściskać.
Delikatnie, to...
Niespodzianka!
- Wesołych Świąt! - Nie, nie.
- Nie. - Gdzie jest Hayley?
- Geoff? - Nie przyjechała.
Matko, jak zimno. Aż suty mi sterczą.
- Zapowiadają duże opady śniegu. - Zapomniałem płaszcza.
- Dzwoniłeś do niej? - Zostawiłem telefon.
Więc dlaczego wróciłeś?
- Po ten cholerny płaszcz! - Nadciągają od południa.
- Pewnie jesteś zmęczony. - Dziękuję.
- Aż tak długo sprzedawałeś indyki? - Nie, ale...
Zarobiłem stówkę!
Geoff!
Miałeś tylko jedno zadanie.
O co ci chodzi? Byłem zapracowany. Do piątej sprzedawałem indyki!
Nie do wiary!
Biegnijcie na górę i się szykujcie.
Pamiętaj, że donosiciele dostają po ciele.
A bajkopisarze dostają...
w twarze!
Gdzie jest pilot od telewizora?
- Witam. - Kim jesteś?
To handlarz prochami lub zbok.
- Nieprawda. - Albo nawet jedno i drugie.
To Serdak, Geoff. Przyjaźni się z chłopcami.
Nie przyjaźnimy się.
Z dziećmi? Ile razy mam wam powtarzać?
Znajdźcie sobie młodszych kolegów!
- Mam 9 lat i trzy czwarte! - Dokładnie!
Bez urazy, Serdak, ale serio?
Niech zostanie chociaż na drinka.
- Dobrze? - Co masz do zrobienia, Geoff?
- Nadzienie do indyka. - Usiądź koło mnie.
Poczta głosowa. Przecież ona zawsze odbiera.
Chcesz herbaty, Serdak? Chryste!
Jakie egzotyczne imię.
Dotąd poznawałam tylko Lee i Darrenów.
Niestety!
Nigdy nie poznałam żadnego Serdaka.
Serdak to ocieplacz. Są w TK Maxxie.
- Poszukajmy Hayley. - Zaraz wrócę.
Zaczekajmy pół godziny.
Napijmy się herbaty.
Jeśli nie zjawi się za pół godziny, pójdziesz jej szukać.
A herbata?
Nie zasłużyłem?
Obym dożyła chwili, gdy proste zadanie wykonasz wreszcie jak należy!
Daj spokój, są Święta.
Mam na imię James.
Cześć. Ty pewnie jesteś Orzeszkiem.
Już dobrze. Spokojnie, Orzeszku.
Orzeszek!
Ma nieformalny strój.
Dziękuję, Iris.
Możesz nas zostawić.
Proszę nie dotykać.
Przepraszam, ja tylko...
To Tony Blair, prawda? A to...
W tym domu przede wszystkim
należy uszanować moją prywatność.
Oczywiście, rozumiem.
- Przepraszam. - Ważną sprawą jest punktualność.
Nie zaczynajmy znajomości w zły sposób. Mam na imię Hayley.
Taylor.
Humphrey Hughes.
Mówi się "w niewłaściwy sposób".
Tak, ale... zaczęliśymy ją w zły i niewłaściwy sposób.
Proszę usiąść.
Zaczęliśmy dość niefortunnie.
Słyszeliśmy o pani wiele dobrego.
- Naprawdę? - Tak.
Niezawodna, doświadczona, niedroga...
- Słucham? - Jest pani też niekarana.
Niekarana?
Zawsze to sprawdzamy.
Nie wiem, co powiedział o mnie James, ale...
- James? - Tak.
James, pański syn.
- Chłopiec podający piłkę Blairowi. - Mój syn nazywa się
Hubert James Hughes i obecnie przebywa na szkoleniu.
Skąd pani go zna?
Ma na imię "Hubert"?
Skąd zna pani mojego syna?
- Uczęszczamy na to samo szkolenie. - Uczęszcza pani na kurs z Hubertem?
Z Jamesem.
Gdzie on jest?
Nie wiem. Miałam właśnie zapytać. Nie ma go tutaj?
Przepraszam, przyszła Doris.
W sprawie pracy sprzątaczki.
Przepraszam za spóźnienie, ale zdechł mi kot.
Iris, przeprowadzę rozmowę w gabinecie.
Doskonale. Zapraszam.
- Wziął mnie pan za sprzątaczkę? - Dlatego, że o 19:00 byłem umówiony
na rozmowę ze sprzątaczką, a pani zjawiła się tutaj o 19:20.
Muszę panią opuścić. To długo nie potrwa. Ona się nie nadaje.
Proszę tu na mnie zaczkać. Zrozumiano?
Tak jest!
I proszę niczego nie dotykać.
Chodź, Orzeszku!
Dobry pies.
Czy może mi pan pożyczyć telefon? Zostawiłam swój w...
Wiem, że wsiadła do pociągu.
Ale czy z niego wysiadła? Ja wysiadłem i dlatego jestem tutaj.
A Hayley nie ma.
I tu pojawia się pytanie:
Gdzie ona się podziewa?
Mówiłeś coś, młody człowieku?
Nie, nic.
Gdzie jestes? Halo?
Nic jej nie będzie. Przeżyje.
Wiesz co? Są Święta. Chrzanić herbatę.
Chyba się nie przedstawiłam. Jestem Kaye.
Mów mi "Super Ka"!
Jestem ciotką Anta i Deca.
Anta i Deca?
Och, Serdak! Nadal tu jesteś?
- Zaproponowałam mu herbatę. - Kaye, pozwól na stronę.
- Czym nadziewasz indyka? - Żurawiną i kasztanami, dziadku.
Mamy gdzieś czekoladki?
Co ty odwalasz?
Chyba na mnie leci.
Nie znamy go. Poza tym jest za młody.
Przed chwilą był za stary.
Dla Anta i Deca.
Och, Kath!
Jestem kuguarzycą.
Co? To teraz w modzie.
Daj spokój. Są Święta, wyluzuj!
Jestem pewien, że mieliśmy maltezersy!
Krasnoludki je tu schowały?
Kath mówi, że możesz wpadać do nas na herbatę.
Naprawdę?
Na śmierć zapomniałam. Sprawdzę lasagnę.
- Nie trzeba. - To mój.
Muszę odebrać. Mogę porozmawiać gdzieś na uboczu?
W gabinecie albo...?
W kuchni. Tam.
Super. Dziękuję.
W jakim gabinecie?
Posłuchaj, tato...
Cześć, Hubert.
- Hayley? - Niespodzianka!
Gdzie się podziewasz?
Co robisz w moim domu?
Przesiadłam się do twojego pociągu. Myślałam, że będzie romantycznie.
Ciebie tu nie ma i sytuacja jest krępująca.
W dodatku zgubiłam telefon,
a na zewnątrz jest jak na biegunie północnym.
Mówiłaś coś o mnie?
Nie! Powiedziałeś, że mieszkasz w domku, a to jest pałac!
Fakt. Przemilczałem pewne fakty.
James, twój ojciec ma zdjęcie z księciem Karolem.
Tak, to...
No dobrze.
Oficjalnie mój ojciec to lord Humphrey Manningham-Hughes.
- Lord? - Książę.
A dokładniej, książę Gloucester.
- Jaja sobie robisz? - Wiem, powinienem był ci powiedzieć.
Proszę cię, nie wspominaj o...
Płynie w tobie błękitna krew?
Nie! Nie!
Właściwie to tak.
Jestem jednak dopiero na trzysetnym miejscu w kolejce do tronu.
Ujmijmy to tak: wiele osób oddałoby życie
- za moją rolę w "Koronie". - Nie wytrzymam.
Najważniejsze jest to, że mój ojciec nie wie...
Nie do wiary!
Chryste!
Jak wyłączyć piekarnik?
Mój piekarnik? Co tam się dzieje?
- Cholera! - Mówiłam, żeby sprawdzić lasagnę!
- Wyluzuj! - Co jest grane?
- Piekarnik... - Chałupa się pali?
- Nie! - Co ty odstawiasz, James?
To jakiś żart? James...
Co robisz w moim domu?
- Czy nie wspomniałaś o romantyzmie? - James.
Posłuchaj. Nic o tobie nie wiedzą.
Powiedziałeś im coś?
Nie. Zresztą, nie dali mi dojść do słowa.
James, wyświadcz mi przysługę i nic im nie mów.
Dobrze, ale dlaczego?
Wyjaśnię ci, gdy się spotkamy. Pośmiejemy się.
Co mam im powiedzieć?
- Że przyjadę do domu jutro. - Studiujemy aktorstwo. Improwizuj.
Wiesz, że mi to nie wychodzi!
A gdy się stresuję, mówię z kulawym szkockim akcentem.
Postaraj się. Muszę kończyć.
Nie! Hayley!
No dobra, do dzieła.
Improwizujemy.
Proszę o uwagę.
Muszę państwu coś powiedzieć.
Wasza Lordowska Mość.
- Rozmawiałam z Jamesem. - Hubertem.
Tak, z nim.
Ze względu na opóźnienia, dotrze do domu jutro.
Doskonale.
A z jakiego powodu pani tutaj przyjechała?
To w sumie dość zabawne...
Opowiem innym razem.
W drodze do domu postanowiłam odwiedzić kolegę.
Skoro go tu jednak nie ma, pójdę już.
- Bezpiecznej podróży. - Nie ma mowy.
Przepraszam, ale nie powinna podróżować o tej porze.
Poza tym ostatni pociąg już odjechał.
Pokój Huberta jest gotowy,
więc może się tam przespać.
Dobrze.
Rankiem Iris wezwie taksówkę. Wczesnym rankiem.
Dziękuję, Wasza Lordowska Mość.
Chodź, Orzeszku!
- Chodźmy! - Zapraszam.
Oprowadzi mnie pani po domu?
To gabinet pana Hughesa.
To główny hall, a tam znajduje się oranżeria i kuchnia.
Na górze jest biblioteka.
Od planszy Cluedo dzieli nas tylko sala bilardowa?
Jest za oranżerią, z prawej strony.
Zostanę zabita ołowianą fajką w bawialni, tak?
Oby nie. Poza tym wstęp do bawialni jest wzbroniony.
A na planszy Cluedo jej nawet nie ma.
To cały James.
Gdyby był hipsterem.
To pierwszy książę Gloucester.
Walczył obok króla Karola.
Wśród przodków jest wielu wojskowych:
feldmarszałków, walczących pod Waterloo
i generałów w wojnie burskiej.
Prapradziadek Huberta walczył nad Sommą,
a pradziadek u boku Montgomery'ego.
Sam pan Hughes brał udział w wojnie w Afganistanie oraz Iraku,
co również o czymś świadczy.
Co w takim razie bliscy sądzą o wyborze Huberta?
- Są bardzo dumni. - Naprawdę?
Pani rodzice zapewne też.
Szkolenie oficerskie w Sandhurst...
Stamtąd pochodzą najlepsi żołnierze.
Z Sandhurst?
Czyż nie uczęszczacie na ten sam kurs?
Tak, uczęszczamy na niego razem. Przepraszam, jestem zmęczona.
Zaprowadzę panią do sypialni.
Zapraszam.
Kolacja zostanie podana w holu głównym o 21:00.
Proszę przebrać się w coś bardziej...
W cokolwiek innego.
- Wygląda jak... - Uwielbiam lasagnę!
Przyznaję, zgubienie telefonu i spóźnienie to cała Hayley.
Dlaczego nie zadzwoniła?
Proszę!
Po co je przyniosłeś?
- Żeby Serdak szybciej nas poznał. - Proszę mówić mi "James".
Kto to wymyślił.
- Ty! - Zrobiliśmy je na 21. urodziny Hayley.
Kto to jest?
Kolega Hayley ze szkoły aktorskiej, mamo!
Jego pociąg do Macclesfield ma opóźnienie,
więc Hayley powiedziała mu, że może zostać u nas na noc.
Bzykają się, co?
- Ależ skąd! A niech mnie! - Chryste, nie.
Jestem singlem.
Naprawdę?
I gejem.
- Serio?! - Tak.
Pociągają mnie chłopcy. Taka jest prawda.
Kogo wolałbyś przelecieć: Ronalda czy Messiego?
Zdecydowanie Ronalda. Zgadzasz się?
Ja wybrałbym Lionela Messiego.
Ma nisko umiejscowiony środek ciężkości.
Ant i Dec to wasze prawdziwe imiona?
Rany! Zaczyna się!
Jego ojciec ma na imię Anthony, a ojciec Geoffa miał na imię Declan.
Niestety, zaczailiśmy to po zarejestrowaniu ich imion.
Nie mamy jednak nic przeciwko tym prezenterom X Factora.
Powieszę koszulkę na krześle,
żeby Hayley...
towarzyszyła nam duchem.
Jest w Londynie. Jeszcze żyje.
Ona tak się wszystkim przejmuje.
Wyobrażam sobie, co pani przeżyła na wieść o tatuażu.
O tatuażu?
To znaczy gdyby zrobiła sobie tatuaż.
Zapewne byłaby pani bardzo przejęta.
- Powiedziałaby mi o tatuażu. - Oczywiście.
Ja nigdy nikomu nie powiedziałam o swoim.
Jada pan tutaj każdego wieczoru?
Kolację zazwyczaj jadam w gabinecie.
Sam.
Oczywiście.
Chyba fajnie być lordem.
Staram się nie nadużywać swojego tytułu.
Serio? Ja używałabym go non stop!
"Nadchodzi Jej Lordowska Mość!"
I ciach, zakupy w H&M poza kolejnością.
"Z drogi. Jej Lordowska Mość musi kupić nowy stanik".
Jakie ma pan plany na Święta?
Nie obchodzimy Bożego Narodzenia jakoś wyjątkowo.
Wyjątkowość jest najważniejsza!
A tutaj można by postawić olbrzymiastą choinkę!
Mój dom jest mały, ale Święta to Święta.
Idziemy na całość. Mamy adwentowe świece,
adwentowe kalendarze, a nawet adwentowy papier toaletowy,
na którym wypisane są świąteczne dowcipy.
A mama ma renifera z muzyczką.
Śpiewa: "Pada śnieg, pada śnieg"
i wszystkich doprowadza do szału!
Babcia upiecze dziś budyniowe babeczki.
Ten, kto znajdzie babeczkę z monetą,
przez całe Święta będzie leżeć do góry brzuchem.
W każdym domu powinna być choinka.
Nie będzie pani często bywać w domu na Święta,
- gdy dostanie pani przydział. - Słucham?
Gdy zostanie pani oficerem, wizyty w domu nie będą zbyt częste.
Jeśli dostanę się do Lancaster, na co liczę, będę miała blisko.
Lancaster?
Czy nie mówią o sobie...
Lwy Anglii, tak. Lub jeśli pan woli Ludzie Króla.
Ja nie miałem wyboru,
ale jestem ciekaw, dlaczego pani wybrała karierę wojskową.
Podobnie jak James. Ogromny wpływ wywarł na mnie ojciec.
Służył?
I to ile lat!
Jego specjalnością są mroźne warunki.
Tajna jednostka. Nie wolno nam na ten temat rozmawiać.
To chyba Oddziały Górskie.
Tak, dokładnie. Ale nie wie pan tego ode mnie.
Regiment 99.
Arktyczni eksperci przetrwania SAS.
W górach w Afganistanie widziałem, do czego są zdolni.
Pani ojciec musi być imponującym fizycznie okazem.
Tak. Bardzo dba o formę.
Przytkało mnie.
- Na czym stanęliśmy? - Indyczym Kłusie.
To ten półmaraton, prawda?
Odbywa się przed Świętami w każdą sobotę.
- Nazywa się Indyczy Kłus... - Kto go ukończy, dostaje indyka.
- Zaczyna się o 9:00, prawda? - Tak.
Wrócił do domu o 14:30.
Z mrożonym kurczakiem!
Był tak powolny, że nie zdążył załapać się na indyka.
Kurczak na Boże Narodzenie!
Nigdy tego nie zapomnę!
- Dziękuję. - Proszę!
- Ciekawe, kto znajdzie monetę. - Serdak.
Jeśli znajdziesz monetę, nie będziesz musiał nic robić.
Dawniej była to sześciopensówka.
- Zakrztusiłem się. - Ktoś znalazł dziesięć pensów!
Nienawidzę zmywać naczyń!
- On tu nawet nie mieszka! Powtórka! - Żyje?
- Udusi się. - Naprawdę się krztusi!
Wszystko gra?
Sześciopensówka była mniejsza.
- Umrze? - Łatwiej było ją połknąć.
- Obróć się. - Nie filmujcie tego!
- Odłóżcie telefony. - Będziesz żył!
Geoff! Co ty wyprawiasz?
To manewr Heimlicha!
Kiedy zrobiłeś kurs pierwszej pomocy?
Rany. Ale jazda!
Nie będę w tym roku zmywał naczyń.
W porządku?
Nie mogło obyć się bez dramatu, co?
Warto było czekać?
Jedna dusza spotyka drugą na ustach kochanka.
Orzeszek!
Dotrzymasz mi towarzystwa?
A to co? Dla ciebie?
Co to ma być?!
Jamesie Hughes!
Jak na kogoś, kto wciąż się rumieni, jesteś dość wyuzdany!
Orzeszek. Niedobry pies! Orzeszek!
Orzeszek!
Orzeszek! Ty mały zboku!
Orzeszek. Oddaj mi to!
Zostaw!
Dawaj to. Oddawaj!
Proszę, oddaj mi to. Orzeszek!
Co pani tu robi?
- Pies coś mi podwędził. - Orzeszek!
- Zostaw! - To...
nie moje.
To w pewnym sensie moje, ale dlatego że...
To moje.
Tutaj nie wolno wchodzić.
Wiem i przepraszam. Iris wspominała, ale się zgubiłam.
Panno Taylor...
być może nieposłuszeństwo jest pani cechą wrodzoną,
ale ja lubię,
gdy inni robią to, co im każę!
Oczywiście. Przepraszam.
Bez obaw. Wyjadę z samego rana.
Miło mi to słyszeć.
Nie zapomniała pani czegoś?
Chryste!
Bardzo nam przykro.
To moja wina.
Fakt. Zawsze trzeba sprawdzać żarcie na wypadek gdyby była w nim kasa.
To twoja sypialnia.
Dziękuję.
No dobra, pora na jacuzzi.
Właśnie zainstalowaliśmy.
Kath je uwielbia!
Oszczędź Serdakowi szczegółów.
Dobranoc, słonko. Geoff zawiezie cię rano na dworzec.
Jutro jest Wigilia. Miałem nadzieję, że...
Z samego rana.
Dziękuję.
Dobranoc.
No proszę.
Jesteś...
HAYLO ULICZNA WIEDŹMA
Czarodziejką?
Lafirynda w jacuzzi!
Czy mój lodziarz ma śmietanę?
Nie!
WIGILIA
Taksówka przyjechała?
Nie przebrnie przez ten śnieg. Pójdę pieszo.
Po powrocie do Sandhurst
proszę pozdrowić ode mnie pułkownika Dowdera.
Chyba nadal szkoli kadetów, prawda?
Tak. Poczciwy Dowder to stary wyjadacz.
Nieprawda.
On w ogóle nie istnieje.
Istnieje natomiast pułkownik Crosby, który poinformował mnie,
że syn zrezygnował ze szkolenia po trzech dniach.
W dodatku za moim przyzwoleniem.
I nigdy o pani nie słyszał, co zresztą wcale mnie nie dziwi.
Bo tacy jak ja nie mogą być oficerami?
Dokładnie. Ma pani astmę.
I jest pani niezłą aktorką.
Powinna pani iść do szkoły filmowej Guildhall w Londynie. Niezła gra.
W przeciwieństwie do mojego syna.
Widzę, że wszystko pan dokładnie sprawdził.
Nasza rodzina zawsze służyła krajowi.
Mam zatem prawo wiedzieć, że mój syn postąpił wbrew tradycji.
Wyjaśni mi pani, o co tu chodzi?
Proszę porozmawiać z Jamesem, a nie ze mną.
Chcę wrócić do domu i spędzić Święta z rodziną. Było...
bardzo dziwnie.
Wesołych Świąt.
TEREN PRYWATNY INTRUZI ZOSTANĄ ZASTRZELENI
Już panią zwolnił?
Wcale się nie dziwię.
Nigdy nie lubiłem emocjonalnych pożegnań, więc...
- Dzięki, Geoff. - Nie ma za co.
Szkoda, że nie mogę zostać dłużej.
Bądźmy szczerzy.
Gdybyś został dłużej, Wigilia byłaby krępująca.
A nikt tego nie chce.
Pociąg do Hull odjeżdżający z peronu trzeciego
- został odwołany. - Dobrze, że nie jadę do Hull.
Prawda?
Przepraszamy za wszelkie niedogodności.
- Niech to szlag! - Pociąg do Londynu
też został odwołany.
Przepraszamy za niedogodności w podróżowaniu.
Pociąg do Reading i Swindon...
Bez jaj!
Prosimy o uwagę.
Z powodu złych warunków pogodowych
odjazdy pociągów z tego dworca zostały odwołane.
Prosimy o zachowanie spokoju. Powtarzam, proszę zachować spokój.
Chyba spędzimy kolejną noc u mojej matki.
Niech to szlag!
Ktoś wreszcie mnie rozumie.
Chodźmy.
Słucham?
To najgorsza noc w moim życiu.
- Gdzie jesteś? - Na dworcu.
Czyli mój ojciec wie o szkole filmowej, tak?
I to po jednym dniu udawania cholernej G.I. Jane.
- Chciałem ci powiedzieć. - Tak? Kiedy?
Przez dwa miesiące ukrywałeś pewne fakty.
Będę szczera do bólu. Ja cię w ogóle nie znam.
- Czekaj. - Nie mogę!
Dzwonię z budki.
Musiałam poprosić zawiadowcę, żeby pomógł mi wykręcić numer!
Chciałem powiedzieć, ale nie wiedziałem, jak zareagujesz.
- Czułem, że... - Myślałam, że sobie ufamy.
Ty mi zaufałaś, że będę okłamywał twoich rodziców?
Nie zrzucaj na mnie winy.
Też nie wszystko mi powiedziałaś.
Na przykład?
Że jesteś czarodziejką!
Ty jesteś księciem.
Uczęszczałeś do Eton. Odziedziczysz wielką posiadłość!
Bądź szczery chociaż wobec siebie.
Ty polujesz!
Co takiego?
No nie!
Wskakuj, Serdak!
Dostanę kawę?
A nawet coś mocniejszego.
Proszę. To cię rozgrzeje.
Dziękuję.
Zawsze piję kieliszek nalewki z babcią w Wigilię,
gdy mamy czas odnowy.
- Zdrówko. - Na zdrowie.
Niezłe śniadanie, prawda?
Dziękuję za gościnę.
Nie wiedziałam, co począć.
Dobrze, że to pani otworzyła mi drzwi.
Cóż mam powiedzieć?
Gdybym mogła, przeprosiłabym za jego zachowanie,
ale to nie należy do moich obowiązków.
Zapomniał już, jak należy traktować gości.
Nie martw się. Dziś jest poza domem.
Wróci późno
i być może do tej pory pociągi znowu zaczną kursować.
To matka Jamesa?
Tak, Fiona.
Zmarła, prawda?
Cztery lata temu.
James nie chce o niej rozmawiać.
Jaki ojciec, taki syn.
Nie zawsze było tutaj ponuro.
Dawniej ten dom tętnił życiem, radością i śmiechem.
Zwłaszcza w Boże Narodzenie. Uwielbiali Święta.
Fiona i pan Hughes mieli ambitne plany.
Chcieli organizować wesela, a nawet festiwal muzyki.
- Nie wierzę! - Naprawdę.
Gloucestonbury. To dopiero byłoby wydarzenie.
Nieważne.
Pójdę już.
Robota sama się nie zrobi.
Możesz tu zostać, jak długo zechcesz.
- Rozgość się. - Dziękuję.
Tylko nie czytaj moich pamiętników.
A jeśli wyjdziesz na zewnątrz, nie wypuszczaj psa.
To ucieknier.
Mam też na niego kilka innych określeń.
Orzeszek jest grzeczny.
Jak większość okolicznych mieszkańców,
więcej szczeka niż gryzie.
Ale zimno!
Chłopcy ucieszą się z twojego powrotu, Serdak.
Są tobą zachwyceni.
Dowal mu! W facjatę!
Przestańcie!
Dec!
- Tylko nie w twarz! - Trafiony zatopiony!
Chłód zbliżający się z Syberii...
Dobrze, że w środku nie było kamieni.
- To na pewno był wypadek. - Tak.
- Przyłóż lód, skarbie. - Tak.
- Dobrze. - Przeżyjesz.
Wiem.
- Co z dziećmi? - Co zrobimy?
Wymkniemy się i ich nakryjemy.
Hayley utknęła w jakiejś dziurze.
Pociągi wkrótce znowu zaczną kursować.
Co?
Nie zrezygnujemy z Wigilii z powodu opoźnienia pociągu.
Powinniśmy kontynuować nasze tradycje.
- Panowie do pubu! - Kobiety do spa!
Hayley nie miałaby nic przeciwko temu.
Idziemy do baru.
A my przygotujemy domowe spa!
Zacznij kroić ogórka, Gladys.
Sama go pokrój. Oglądam wiadomości.
Bez Hayley nie będzie tak samo. Powinna być z nami.
Serdak ją zastąpi!
Co powiesz na spa z dziewczynami!
Ale o co chodzi?
Co ty wyprawiasz?
On idzie ze mną i dziadkiem do pubu!
Nie sądzę, żeby pub był dla niego odpowiednim miejscem.
W pubie się zanudzisz. To tylko guinness i piłka nożna
oraz smętne piosenki.
To brzmi dość ciekawie.
Lubię od czasu do czasu wypić guinnessa.
Chyba nie masz wyboru.
Anthony, idziemy sami.
Rozpaczliwe czasy wzywają do desperackich czynów.
Do boju, żołnierzu!
Nie czekajcie na nas!
No to zaczynamy Święta!
Chodź!
Przepięknie i z przepychem!
Orzeszek!
Orzeszek!!
Chryste!
No dobra...
Tylko się nie zgub. Błagam, nie zgub się!
Nie zgub się!
Stój! Orzeszek, stój!
Czekaj!
POD NAPIĘCIEM
Stój. Dobry pies.
Grzeczna bestia.
Nie ruszaj się.
Stój. Dobry pies.
Grzeczny piesek.
Mądra psina.
Stój. Nie ruszaj się.
Dobry pies. Doskonale!
Grzeczny piesek.
Super.
Zaczekaj.
Stój.
Zapomniałeś, że mój ojciec służył w Oddziałach Górskich, co?
No i nakryłem cię!
Ja chcę tylko zabrać psa.
I mam w to uwierzyć?
Kradniesz jabłka.
Kto cię przysłał? Magnerowie? Bulmerowie?
Wy mieszczuchy nigdy
nie wyprodukujecie tak dobrego cydru. Wiesz dlaczego?
- Przecier. - Przecier?
Nie interesuje mnie pański przecier.
Jest wyśmienity.
Nie wątpię, ale w ogóle mnie nie interesuje.
Nie chcę tylko, żeby ten durny pies został porażony prądem.
Akurat!
Wszyscy wiedzą, że ogrodzenie nie jest pod napięciem.
Widzisz?
Chryste!
Boże!
O nas wystarczy.
Twoja kolej. Mów.
Co myślisz o naszej Hayley?
Dobrze. Jest...
Ona jest... fantastyczna.
Bardzo ciężko pracuje.
Jest...
Spędza dużo czasu z pewnym chłopakiem z kursu
i świetnie się dogadują.
Są wręcz nierozłączni.
Rozśmieszają się nawzajem i świetnie się rozumieją.
Tak sądzę.
Proszę, proszę! Hayley Taylor i jej faceci!
Wiedziałam, że wywrę na nią pozytywny wpływ.
- Podrywa? - Nie zrobiłaby tego Steve'owi.
Kim jest Steve?
Dawno się nie widzieliśmy!
- Szmat czasu, Steve! - Zobaczcie, kto przyszedł!
Steve!
Teraz porucznik Steve.
Kiedy przyjechałeś? Wysłałam ci prezenty do koszarów!
Nie trzeba było.
Udało mi się wziąć kilka wolnych dni.
Lwy Anglii pozostaną bez szefa aż do Nowego Roku!
Spotkaliśmy go w drodze do domu!
W samą porę na świąteczne gry!
Świąteczne gry Steve'a!
Gdy zjawi się Hayley, Steve będzie tu na nią czekał!
- Idealnie. - Doskonale.
Chwileczkę. Kim jest Steve?
Kim jesteś?
Zapewne jesteś tym tajemniczym nieznajomym.
- Puszek? - Ma na imię Serdak.
Proszę. Załóż koszulkę.
Nie wiem, czy się wcisnę. Chodzę na siłkę.
Narzeczony?
Hayley o nim nie wspomniała?
Nie.
Ani słowem.
A to dobre.
Nawet bardzo.
Tak.
Bardzo dobre.
Wszystko w porządku, Serdak?
Połknąłeś kolejną monetę?
Na pewno jesteście zaręczeni?
Tak.
No to gratuluję.
Masz rację, Geoff.
Jest dziwny.
Mnie to mówisz!
- Muszę już iść. - Co? Zaraz będziemy grać.
Nie, ja...
- Muszę już iść. - Co?!
Nie możesz. Zorganizowaliśmy drużyny!
Jesteś ze mną i staruszkami. Steve, ty jesteś z nimi.
Do boju!
Nienawidzę gier.
Pan Hughes! Już pan wrócił?
Chwileczkę.
Co pani tu robi?
Tam nie wolno wchodzić!
Panie Hughes, proszę zaczekać. Chciałam powiedzieć...
To pani dzieło?
Dlaczego pani to zrobiła?
Niespodzianka. W każdym domu na Boże Narodzenie powinna być choinka.
Gdzie jest Orzeszek?
Właśnie o nim chcę z panem porozmawiać.
A co ty tu robisz?
Bo ja...
Dlaczego pies ma kapelusz?
- Chodź tutaj. - Wszystko wyjaśnię.
Co to ma znaczyć?!
To tylko zadrapanie.
- Pokaż się. - Strzelba wystrzeliła.
To moja wina.
Ani słowa! Zejdźcie mi z oczu. Oboje!
Jak sobie życzysz.
Zdejmę ten durny opatrunek.
Naraziła pani mojego psa na niebezpieczeństwo!
To tylko szok. Nic mu nie będzie. Proszę się wyluzować.
Ja mam się wyluzować?!
Jakim prawem wtrąca się pani w nie swoje sprawy?!
Przestawia i dotyka jej rzeczy!
Przepraszam. Nie pomyślałam o tym.
Właśnie! Proszę wyjść!
Ja i Hayley zrobiliśmy to za...
- Burger Kingiem! - Nie! Serio?!
Podczas pierwszych wakacji, spędzonych z wami. Było super.
W Devon? Nie, w Grecji? Nie, w Hiszpanii!
¡Sí, Señorita!
- Wakacje były zatem udane, co? - Grajmy!
- Do boju! - W zeszłym roku pobiłem rekord.
- Iron Man! - Tak!
Brawo!
To oczywiste, że pobiłeś rekord.
A ty jakie masz osiągnięcia, Puszku Okruszku?
Popychadło?
Tylko się z tobą droczę.
Twoja kolej.
Jesteś z...?
Babcią.
Do dzieła!
Mamo, skoncentruj się!
Uwaga!
Szwedzki zespół. Eurowizja.
Babciu?!
Coldplay?
"Waterloo"? "Dancing Queen"?
Przecież mówię, że Coldplay!
"Mamma Mia".
Proszę się zastanowić.
Czas minął!
Nie do wiary.
Nie cierpię Coldplaya.
I znowu brak punktów dla Puszka Okruszka.
Nie jestem żadnym Puszkiem Okruszkiem!
Serdak, on tylko się wygłupia.
- Cały czas mi dokucza. - I co mi zrobisz?
Puszku Okruszku?!
No nie wiem, Steve.
Rozprawmy się jak mężczyźni.
- Wpierdol! - Spokojnie, chłopcy!
Chłopcy! Nie będzie żadnej bójki.
- Załatw go, Steve! - Mamo!
Serdak, chyba za dużo wypiłeś.
- Bez urazy, ale Steve... - Jest w wojsku, wiem.
Osiągnąłem drugi poziom walk scenicznych. Uderz mnie.
Telefon stacjonarny?
Nikt nie dzwoni pod ten numer.
- Słucham? - Cześć, mamo.
To Hayley!
Gdzie jesteś, skarbie?
- Niedługo będę w domu. - Bogu dzięki!
Czy wy gracie w gry?
Znasz nas. Świąteczne gry.
Wybacz, że mnie z wami nie ma.
- To nie twoja wina. - Moja.
Myślałam, że...
Nie wiem, co strzeliło mi do łba.
Ze wszystkich miejsc na świecie wybrałabym teraz dom.
Wiem, skarbie.
Ktoś tu na ciebie czeka!
Dam mu słuchawkę!
James?
Zgaduj zgadula!
Steve?! Co tam robisz?
Czekam na ciebie, kochanie.
Zerwałam z tobą kilka miesięcy temu.
Twoja rodzina o tym nie wie!
Stęskniła się za nim.
Dopiero im powiem.
Nie twoja sprawa. Nie powinno cię tam być,
ty pokręcony pajacu!
Tak, tak.
Chryste. James nadal tam jest?
- Daj mi słuchawkę. - Tak, poznałem Jamesa.
- Fajny gość. - Słuchawka.
Zabieraj się stamtąd. Nie masz prawa tam przebywać!
- To nie w porządku. - Musiała już kończyć.
- Chcę z nią porozmawiać. - Nie możesz.
- Mogę. - Nie.
Mogę!
Mówię ci, że to niemożliwe!
Geoff!
- To moja dziewczyna! - Moja!
- Już nie twoja! - Serdak!
Myślałem, że jest moją dziewczyną.
- Co? - A niby po co tu przyjechałem?
Nie spóźniłem się na pociąg.
Chciałem spędzić Święta z ukochaną.
- Mówiłeś, że... - Nie jestem gejem!
Jestem tylko świetnym aktorem.
A co z Ronaldem?
Za chwilę powie, że nie nazywa się Serdak.
Nie nazywam się Serdak. Mam na imię Hubert.
Kim w takim razie, u diabła, jest James?
- Tato! - Mówiłam, że się bzykają.
- Mamo! - Powiedziałaby mi.
- Nie ma przede mną tajemnic! - Może jednak ma.
Może nie jest już malutką dziewczynką.
I może zrobiła sobie tatuaż.
Skoro jesteś w niej zakochany, to dlaczego zostawiłeś ją w Londynie?
Nie przebywa w Londynie.
- Jest w Kemble, u mnie. - Co?!
Postanowiła pojechać do mnie.
Myślałem, że chciała spędzić Święta ze mną.
Biorąc jednak pod uwagę to, że wychodzi za plutonowego Gustlika,
być może chciała nieco odetchnąć.
Jestem kapralem.
Możesz nawet być starszym księciem Yorku!
Wiem tylko, że zostałem zmuszony do kłamstwa
i mnie także okłamano. Mam dość i jadę do domu.
Wstawię wodę.
Steve!
- Nie mogłaś mi zaufać? - Posłuchaj, James.
Czuję się poniżony.
Dasz mi dojść do słowa?
Iris miała rację. Jaki ojciec, taki syn.
Może miałaś rację. Może jednak wcale się nie znamy.
Powinniśmy się rozstać, ale nawet...
Halo!
James!
Hayley?
Halo!
Słyszysz mnie? Przeklęte telefony!
Wesołych Świąt!
Przepraszam, zazwyczaj ten pokój jest pusty.
Proszę wejść.
Zachowała je wszystkie.
Programy teatralne ze szkolnych przedstawień.
Zawsze mówiła, że był pan doskonałym aktorem.
Występowaliśmy razem. Gdy odeszła...
Nie potrafiłem grać bez niej.
Wielu rzeczy nie potrafię bez niej zrobić.
Wszystkie plany dotyczące posiadłości...
Była niezastąpiona, Iris.
Pełna życia i nadziei.
W każde Boże Narodzenie odwiedzam jej grób,
ale jej tam nie ma.
Jest tutaj.
W tym pokoju.
Zapomniałem już, jaki jest piękny.
Cóż...
Ktoś jednak wreszcie go ożywił.
Pan i Hubert jesteście tacy sami.
Obaj macie ten sam typ kobiety.
Myślę, że przynajmniej powinien pan z nią porozmawiać.
Przepraszam.
Byłem ciekaw, kiedy zauważysz.
Powinienem...
Umiesz pakować prezenty?
Mówiąc szczerze, zawsze uważałem Steve'a za palanta.
Podobał się jednak mojej córce, więc się nie odzywałem.
Znajdź początek taśmy.
Dzięki. Po twoim wyjściu
rozpłakał się.
Powiedział, że Hayley rzuciła go przed wyjazdem do Londynu,
- ale bała się powiedzieć matce. - Nie do wiary.
Muszę przyznać, że mi ulżyło.
Kath się zdenerwowała
i poszła spać, zanim skończyła się "Kolęda Muppetów".
Lubiła Steve'a?
Stacjonował dość daleko, więc rzadko go widywaliśmy.
Przyłóż tutaj palec.
Myślę, że bała się stracić ukochaną córkę.
Jeśli Hayley byłaby ze Steve'em,
istniałaby szansa, że tu wróci i zbuduje z nim życie.
Nie w tej dziurze, z której ty pochodzisz.
Dlatego się nie wtrącała.
- Daj mi to, Geoff. - Dzięki.
Gotowe.
Uwielbiałem pakować prezenty z mamą.
Kiedy zmarła?
Cztery lata temu.
- W Wigilię. - Bardzo mi przykro.
Zabrakło nam sosu żurawinowego,
więc pojechała na szybkie zakupy.
Zginęła w wypadku.
Nadal widzę ją stojącą w drzwiach i mówiącą: "Niedługo wrócę".
Nigdy jednak nie wróciła.
Przykro mi.
Minęło już 15 lat.
Podobno czas goi rany,
jednak rzeczywistość jest inna.
Zwłaszcza w okresie Świąt.
Po jej śmierci chciałem zostać w domu,
ale ojciec wysłał mnie do szkoły z internatem,
a dom przestał należycie funkcjonować.
Nie potrafił nawet spojrzeć mi w oczy.
Miałem wrażenie, że utraciłem oboje rodziców.
Bardzo chciałem spędzić ten czas z Hayley,
ale także przeżyć prawdziwe, rodzinne Święta.
Szkoda, że to nie jest takie proste.
Muszę lecieć do Dillonów.
Zamówili "inkaczaka".
Kaczkę w indyku, w gęsi!
Takie życie.
Rodziny się nie wybiera.
Jednak te Święta, podczas których
serwowany jest kurczak, to żadne święta.
To najważniejszy dzień w roku.
A niech to!
Zapomniałem zanieść Dillonom inkaczaka!
Zdrowie!
Zdrowie.
Szukaj jej!
Szukaj!
Dobry pies!
Posłuszna psina!
Brawo, psiaku!
Proszę!
Dobrze, że pies się do ciebie przyzwyczaił.
Chodź.
Musisz się rozgrzać.
Chodźmy.
Chodź, Orzeszek. Wracamy do domu!
BOŻE NARODZENIE
Pobudka!
Bądź za pięć minut na zewnątrz.
Coś ci pokażę.
I Wesołych Świąt!
Jak powiedział Mikołaj do renifera: "Zaprzęg gotowy!"
- Niesamowite. - Nic w nich nie widzę.
Wskakuj, Serdak. Powóz czeka.
Dziękuję!
A wy dokąd?
Zdążę wrócić na indyka, skarbie.
To świąteczny poranek, Geoff!
- Już dość czasu spędziliśmy osobno. - Posłuchaj, Kath...
My też jedziemy!
Chodźcie, chłopcy!
Nie przejmuj się śniegiem. Pojazd jest przystosowany.
Cholera!
Chryste!
Jasny gwint, Serdak! Ty to musisz mieć szmalu!
Witaj!
- Iris! - O matko!
- Wesołych Świąt! - Nawzajem!
Jak się masz?
To Iris, nasza gospodyni.
Jest naprawdę nadziany!
- Myślisz to samo? - Tak!
Hayley dobrze rozegrała karty. Jak Meghan Markle.
- Przepraszam, że jestem w rosole. - Tata już wstał?
Gdzie jest Hayley?
Jak to ująć?
Przeklęte Macclesfield!
Przeklęte Święta!
Dziesięć cholernych godzin jazdy w śniegu po pachy!
Nie mogę uwierzyć, że pan go na to namówił!
To kara za postrzelenie psa.
Jest mi winien ogromną przysługę.
Panie Hughes...
Mów mi Humphrey.
Humphrey.
Przepraszam, że przesadziłam. Nie powinnam była...
się wtrącać.
Przykro mi, że pies odniósł obrażenia.
Ja też przepraszam za swoje zachowanie.
To pies mojej zmarłej żony.
Tylko on mi po niej pozostał.
James nie opowiadał mi o mamie,
ale musiała być niezwykłą osobą.
O panu też zbyt wiele mi nie powiedział.
Myślę, że to, co nas łączyło, pomogło mu złapać oddech.
Co was łączyło?
Tak, łączyło.
Wiem, że nie powinnam tego mówić,
ale to nie pies powinien być dla pana najważniejszy,
lecz James.
Hubert.
Co jest?
Co się dzieje? Spokojnie, malutka!
Dobranoc, ślicznotko.
Tylko z tobą mogłem porozmawiać.
Mogłeś przyjść do domu i porozmawiać ze mną.
Tylko nie to.
Wiem, że nie jestem mile widziany. To nie jest już mój dom.
Znowu się zaczyna.
Co za syn wyrzuca ojca na ulicę,
aby uniknąć płacenia podatku od spadku?
Nie wyrzuciłem cię.
Sam postanowiłeś się wynieść.
A skoro wspominasz "życie na ulicy", to...
Chwileczkę. Jesteście rodziną?
Tylko wtedy, gdy Jego Wysokość nie zamienia się w Gargamela.
I wtedy, gdy Jego Lordowska Mość nie jest samolubnym dupkiem.
Tak, dostrzegam pewne podobieństwo.
Musiałeś poruszać ten temat?
Nie.
A myślałam, że to moja rodzina jest porąbana.
Chyba jednak nie dotrę do domu na Święta.
Czy to...?
Chryste! Niemożliwe!
Nie wierzę!
Tato!
Co tu robisz?!
Tato!
- Nie do wiary! - Iris?
Mamo!
Przepraszam za Steve'a.
Byłaś szczęśliwa. Nie chciałam cię zawieść.
Nieważne. Później o tym porozmawiamy.
I to nie mnie powinnaś przepraszać.
No to...
To...
- Powinniśmy... - Tak.
Cześć.
Zaczniemy...
Od nowa?
Nazywam się Hubert James Manningham-Hughes.
Jestem trzysta siódmy w kolejce do tronu.
Jestem Haylo Uliczna Wiedźma.
Pierwsza w kolejce do busika lodziarza.
Jeśli chodzi o Steve'a...
- Nie musisz przepraszać. - Chcę to jednak wyjaśnić.
Rozumiem.
Wobec mnie rodzina też ma pewne oczekiwania.
Przepraszam, że kłamałem.
Było mi z tobą tak dobrze, że nie chciałem cię odstraszyć.
Musiałbyś się bardziej postarać.
Twój dziadek nieomal mnie zastrzelił!
A mnie napadli twoi bracia,
twoja ciotka się do mnie dobierała, a przez babcię bym się udusił.
Powiedzmy, że naprawdę było miło cię poznać.
Ponownie cię poznać.
Nawzajem.
I chciałbym poznać cię jeszcze lepiej.
Poznasz.
Idą zakochane sikorki.
Pora nakarmić oddziały.
Spiżarnia jest pełna. Wystarczy dla wszystkich.
Nie wiem jak inni, ale ja napiłabym się grzanego wina.
Ja wolę rum z przyprawami.
Chryste! Chwileczkę!
Co?
Babcia!
Gdzie, u licha, wszyscy się podziali?
- Łapać go! - Chłopcy!
- Idźcie na dwór!
Pomożesz nam, tato?
Nie! W tym roku już dość się napracowałem.
- Gdzie jest durszlak? - Na górnej półce.
Chryste Panie!
- Nie pytaj. Co roku jest to samo! - Jakbyśmy mieli za mało durszlaków!
Są śliczne, prawda?
Uwaga!
Z drogi!
A więc...
Będziesz mnie przez cały dzień unikać?
Wybacz, ale...
Nie zostanę bohaterem, jak ty.
Wiem, co mówiłeś o obowiązkach...
W takim razie powinieneś wiedzieć,
że bez trudu mogę załatwić ci powrót do Sandhurst,
zablokować konta i wszelkie aktywa, dopóki nie otrzymasz stopnia oficera.
Tato!
Powinieneś też wiedzieć,
że tego nie zrobię.
Nie tylko ty potrafisz grać.
Doskonale wcieliłem się w postać Lady Macbeth.
Pozostało tylko jedno zadanie,
które jest dla mnie ważne,
a które od dawna zaniedbywałem.
Mama byłaby z ciebie bardzo dumna.
Ja też jestem dumny.
W dodatku mama byłaby nią zachwycona.
Siadajmy do stołu!
Przygotowałam pasternak.
Kim jesteś?
Proszę!
Zróbcie miejsce.
Przepraszam.
Wznieśmy toast za przyjaciół i rodzinę,
starszych i młodszych.
Oraz za tych, których nie ma już z nami,
a którzy zajmują miejsce w naszych sercach.
- Zdrowie! - Zdrowie!
I za inkaczaka Dillonów!
Wesołych Świąt!
- Wesołych Świąt, James. - Ja wolę gęś.
Chryste!
- Napij się! - Co ty na to, Humph?
- Sylwester u ciebie? - Jasne. Czemu nie?
Świetnie!
Pokażę ci mój przecier.
A ja tobie mój tatuaż.
Kocham cię, Jamesie Hughes.
Ja ciebie też, Hayley Taylor.
Nawet się nie zaczerwieniłeś.
Wiem.
Wesołych Świąt.
Nawzajem.
Gotowi?
- Uwaga! - Uśmiech!
- Trzy, dwa... - Do dzieła!
Jeden!
Wesołych Świąt!
KONIEC
Wesołych Świąt