Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
Nie wierzę, że odmówili.
Wszyscy.
Czemu nie chcą przyjść na nasz festiwal?
Mama jest nieco przybita.
Oto co się stało.
Obchodzimy miesięcznicę zjednoczenia królestw.
By to uczcić, wpadliśmy na pomysł.
Właśnie.
Każdy władca zaprosił sąsiadów do siebie,
by pokazać swoje tradycje.
Ale wszystkie festiwale są tego samego dnia.
Jutro.
Dlatego wszyscy odmówili, co oznacza,
że wszyscy są teraz markotni.
Papcio tak cierpi,
że robi swój słynny francuski tost.
Mama odreagowuje na boisku.
Zrób beczkę.
Ciocia Etykieta przeżywa aż za bardzo.
Ale dlaczego?!
Jeśli zjednoczenie ma trwać, musimy działać szybko.
Czas na Czar Alarm.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji Wyciągamy pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czyni cuda
Bo takie są księżniczki
Dobrze wiemy, co jest źle.
Cztery festiwale plus jeden dzień równa się
poczwórna niebotyczna katastrofa!
Dobrze, że wszyscy chcą razem świętować.
Źle, że nie mogą.
Mogą.
Wystarczy szybko się przemieszczać, a zdążą na wszystkie.
Gdyby byli sokołami, to tak.
Ale skoro nie są, połączmy cztery festiwale w jeden.
W domku na drzewie.
Klasa ananasa!
W ten sposób się spotkają i zobaczą, że nasze tradycje
da się połączyć.
Fantastycznie.
Uczta i festyn w jednym.
Dzień Przyjaźni Owocowych Królestw!
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Roześlesz zaproszenia, Kaprysiu. Startuj.
Czy ktoś wie, o co tu chodzi?
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Dziś połączymy nasze cztery festiwale w jeden,
abyśmy zawsze mogli razem świętować.
Na początek wyścig na trzech nogach, jak w Jagodowym Królestwie.
Na palmowych nartach, jak w Królestwie Kiwi.
Penny i ciocia Etykieta pokażą.
No dobrze.
By dodać smaku ananasa, jedna z nas będzie żonglować.
Druga zrobi papierową malinę,
jak na Festiwalu Malin.
Najszybszy wygrywa. Kaprysiu!
Start.
Na Festiwalu Ananasów odrywamy kłujące szypułki.
Żeby łatwiej żonglować.
Racja.
Moja malina!
Uważaj!
Przejdźmy do kolejnej części festiwalu.
Na każdym z naszych festiwali są wspaniałe pieśni i tańce.
Gdy wykonamy je razem, i to jednocześnie,
będzie futrzastycznie.
Jeśli znacie piosenkę, to się przyłączcie.
Rito!
W porządku?
Jest pięknie.
Może i spadłam, ale nie zafałszowałam.
Kto jest głodny?
Zapomnijcie o nartach i śpiewie.
Pokażemy wam, jak można naprawdę świętować.
Przy świątecznym posiłku. Na początek pieczeń jagodowa.
To rozumiem.
Podsmażyłaś mięso. Świetna karmelizacja. Brawo, Bea.
Dumni dopiero będziecie.
Co się z nią stało?
O nie!
Połączyłyście wszystkie festiwalowe dania w jedno?
Jasne.
Pieczeń jest w cieście, jak alcapurria.
Na to kokosianki.
A na wszystko ritastyczna polewa
idealna na malinowy wulkan.
Chyba nie polejesz pieczeni czekoladą?
Nie, mamo.
Czekolada wystrzeli z wulkanu.
Co?
Wystarczy soda oczyszczona i ocet.
Plus czekolada.
Naukowy klops! Dałam za dużo sody i octu.
Na żądło! Zaraz wybuchnie.
Nie w naszym domku.
Czy wspólne świętowanie wynagrodziło wam jutrzejsze festiwale?
Chciałam tylko, byście spróbowali prawdziwego malinowego wulkanu.
Jest wyjątkowy.
Równie pyszne są alcapurrie na Festiwalu Ananasów.
Chciałam się nimi podzielić.
A ja chciałam pokazać wam muzykę Festiwalu Kiwi.
Zaś najlepsze narty oferujemy na Festiwalu Jagód.
Wystarczy raz zjechać, by docenić.
Wszyscy czujecie to samo.
Chęć, by podzielić się tradycją.
To może zrobimy to teraz?
Już próbowałyśmy.
Wysadziłyśmy mięso.
Kiepsko wyszło.
Wymieszałyśmy festiwale,
bo chodziło nam o świętowanie. Błąd!
Chodzi o dzielenie się zwyczajami wysp.
Czyli każdy festiwal musi mieć swój moment.
To najlepszy pomysł od cekinów na butach!
Podoba mi się.
Podejście drugie.
Festiwal Jagód jest na część odkrywcy, który pierwszy przemierzył archipelag.
Dziecko, które mu towarzyszyło, wyrosło na królową.
Dlatego jedziemy razem, na cześć pierwszej królowej.
Na Festiwalu Kiwi śpiewamy dla zwierząt naszej wyspy. Gotowa?
Śpiewać z tobą? Zawsze.
Dajesz!
Wszyscy tu są
Zwierzaki małe i wielkie
Dajcie z siebie głos
Zaśpiewajmy w podzięce
Nasze serca ogromne, biją rytm
Życzliwość jest wszędzie, cieszmy się tym
Gdy Ananasjanin zje alcapurrię, czuje się jak w domu.
Dlatego jemy je na Festiwalu Ananasów.
Witajcie w domu.
Pycha.
Piękna historia.
Warto wysłuchać.
Pora na deser.
Została ostatnia tradycja.
Wulkan malinowo-czekoladowy.
Warstwy symbolizują różne rodzaje słodyczy.
Rodzinę, przyjaciół, tradycję i czekoladę.
Co symbolizuje czekolada?
Nic. Po prostu ją lubimy.
Coś wspaniałego.
Wszyscy macie piękne i głębokie tradycje.
Teraz wiem, czemu tak wam zależało.
Dlatego nie powinniśmy się na siebie gniewać.
Dobrze, że księżniczki nam to uzmysłowiły.
Właśnie.
A teraz chcę więcej.
Odwiedzajmy się przy każdej możliwej okazji.
Ponieważ było tak pięknie,
uczyńmy z poczwórnego festiwalu
coroczne święto.
Oficjalnie!
Na paluszek?
Na paluszek.
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz