Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
KSIĘŻNICZKOWY MECZ PIŁKARSKI
Ile jeszcze mamy czekać na ten portret?
Gdybyś się nie wierciła, już dawno byśmy skończyli.
Nie moja wina.
Nie mogę się nie ruszać. Z tego słynę.
Udawaj, że to wyzwanie. Lubisz wyzwania.
Dobre.
Dam radę.
Nie ruszaj się.
Swędzi mnie nos.
Teraz swędzi i mnie.
To zaraźliwe.
Czar Alarm.
Rita wzywa.
Sorcia, muszę lecieć.
Musisz pozować.
Racja.
Mam pomysł.
Zaraz wrócę.
Mam zastępcę.
Sobowtóra.
To kozioł.
I księżniczka.
Muszę lecieć.
Do domku na drzewie.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji Wyciągamy pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czyni cuda
Bo takie są księżniczki
Cekinom dzięki, że jesteście.
Gram w piłkę z Malinianami,
ale potrzebuję graczy. Pomożecie?
A czy nazywam się…
Beatrycze Jagoda?
Tak i tak.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Do Malinowego Królestwa!
To boisko jest ritastyczne. Poszliście na całość.
Zbyt ładne, by grać.
Dzięki.
Nie ma rzeczy, której nie upiększę.
- Cześć, księżniczko! - Joon, Minji, Ara.
My się nie znamy. Księżniczka Rita.
Sena.
Nie każ mi czekać.
Księżniczka czeka, aż przybijesz piątkę.
Dzięki.
Ojej. Przepraszam.
Powinnam się domyślić, że jesteś…
Niewidoma.
W porządku. Ara opowiadała mi o piłce. Jeśli pozwolicie, z chęcią zagram.
No jasne.
Chętnie ci pomogę jako księżniczka.
Dzięki.
Ale wystarczy łokieć i wskazówki.
Proszę bardzo.
Będę w drużynie z tobą, Penny i Minjim.
Bea poprowadzi Kirę, Arę i Joona.
Zrobiłam dla nas fantazyjne chorągiewki.
Zaczynajmy.
O tym zdecyduje rzut monetą. Korona czy tiara?
Sena gra po raz pierwszy, niech więc zacznie.
To niesprawiedliwe.
Przeciwnie! To zasada w…
malinowym futbolu.
Grajmy!
Malinowy futbol?
Pierwsze słyszę.
Coś nowego.
Całe życie się czegoś uczymy.
Gdzie sędzia?
Musi rozpocząć.
Kaprysiu!
Piłka jest przed tobą. Kopnij.
Powtórka.
Tylko nie ręką!
Wiem, ale w malinowym futbolu
pierwsze podanie można powtórzyć.
Tak?
Chcę przeczytać zasady tego futbolu. To jakaś lipa.
Owszem. Lipa, że hej!
Dajesz, Sena.
Kopnij.
Zaczynamy.
Do boju, drużyno!
Biegnij. Lekkie kopnięcia, piłka przy nodze.
Bajecznie sobie radzisz.
Przerwa. Stać!
Dlaczego?
Zasada malinowego futbolu.
Kapitan ogłasza przerwę,
- a wy zastygacie. - Serio?
Oczywiście.
Zasady to zasady. Są jakie są.
- To nie fair. - Koniec przerwy.
Kopnij piłkę do pustej bramki.
Błyskotliwy gol.
Brawo, drużyno!
Czekaj. Ten gol się nie liczy.
Może w zwykłym futbolu.
Ale w tej grze Sena zdobyła gola uczciwie.
Sędzia zdecyduje. Sędzio?
Nie było gwizdka.
Dobra, ale przejmujemy piłkę.
Czy ty zmieniasz dla mnie zasady?
No coś ty.
To szczególny rodzaj futbolu,
a ja znam jego zasady najlepiej.
Dalej, Bi. Dalej, Joon.
Tak, Penny.
Biegną.
Kop jak najszybciej.
- Pudło. - Gol!
Czy to jest gol-kameleon?
Nie ma gola. Sena spudłowała.
Piłka leciała w stronę bramki.
Liczy się. Taka zasada.
Nawet ja czuję, że coś tu nie gra.
Bo nie gra.
Sędzia, przerwa!
- Przerwa! - Fantastycznie.
Bo to oznacza, że mamy czas na przekąskę.
Ktoś głodny?
Zwykle w przerwie jemy maliny.
Księżniczka Rita lubi na bogato.
Smacznego.
Sena, ty zacznij.
Dlaczego ja?
Bo jesteś gościem specjalnym.
Muszę pogadać z Ritą jak kapitan z kapitanem.
Pozwolisz?
One nie są kapitanami.
- Są na czas tej rozmowy. - Właśnie.
Wcale nie wyświadczasz Senie przysługi.
Jasne, że wyświadczam.
Daję jej piłkę, by strzelała gole. Daję przekąski, by…
Posłuchaj sama siebie.
„Daję jej”.
Bo to prawda.
Dzięki mnie poczuje się wyjątkowo.
To ty czujesz się wyjątkowo.
- A Sena czuje się dziwnie. - Bo nie widzi.
A ja mam ortezę.
Jestem inna? Zmienisz zasady?
Nie potrzebujesz tego.
Ona też nie.
Popełniłam gafę.
Chciałam pomóc, a wyszło odwrotnie.
Jak to naprawić?
Niech Sena powie, co zrobić, by mogła grać jak wszyscy.
W zwykły futbol, którego zasady znają wszyscy.
Racja.
Ale jak pomóc Senie omijać przeszkody?
Chomiki rodzą się ślepe,
ale znajdują matkę z pomocą innych zmysłów.
Wykorzystajmy resztę zmysłów.
Tak.
Jak słuch.
Cały czas używamy słuchu. Patrzcie.
Tylko na chwilę.
Kaprysiu, przekąski!
Przybiegła za moim głosem.
Zmyślny eksperyment zakończony sukcesem.
Zmysł węchu też działa.
Sprawmy, by dzięki reszcie zmysłów Sena wiedziała, gdzie piłka.
Niech piłka hałasuje.
Rita, masz jakieś dzwoneczki?
A czy ozdabiam we śnie?
Oczywiście.
Naukowy punkt!
Jest dzwonkastycznie.
Żeby Sena wiedziała, kiedy zbliża się do bramki,
wykorzystamy głośne ptaszyska.
Kanapki z tuńczykiem.
Miód na moje uszy.
Wiem, jak pomóc Senie usłyszeć innych graczy.
Użyjemy akcesoriów.
Stworzyłam amulety, które pomogą rozróżniać zawodników.
My będziemy klekotać,
a wy brzęczeć.
Księżniczki na ratunek.
Wracajmy na boisko. Koniec przerwy.
Pokażmy, na co nas stać Mistrzowie, wszyscy na start
Za chwilę będziemy grać Liczy się radość i żart
Biegniemy w jeden rytm
Przegrać razem to nie wstyd Bo tak już mamy
Gdy zawsze gramy
Sena, jestem po prawej.
Najważniejsze to biec w tę samą stronę
Rita. Sena po lewej!
Korona wspiera koronę
Gramy w tę samą grę
Gramy ramię w ramię Nic nam się nie stanie
Sena, kop, droga wolna!
Raz, dwa, trzy, kopiesz ty
Strzał z serducha radością wybucha
Sena, piąteczka na dwunastej.
Przepraszam, że zmieniłam zasady.
Myślałam, że pomagam, aż zrozumiałam.
Doceniam zaangażowanie, ale najpierw warto zapytać.
- Zagramy za tydzień? - Wspaniale.
Możemy też grać teraz.
Lecimy!
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz