Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
ALE ZIMNO!
Karina!
Kira!
Nadszedł ten dzień!
Trzechsetlecie Kiwi.
Trzysta lat temu powstało Królestwo Kiwi.
To jest ten dzień na świętowanie
Przeżyjmy razem przygodę
Zostaną wspomnienia na osłodę
Przyszła pora na dekorowanie
Zatopmy świat w kolorach
Spotkajmy się w dobrych humorach
Poczujmy się jak Kiwi, bądźmy życzliwi
To właśnie jest ten dzień Jedyna taka okazja, hej
Wszyscy poddani cieszą się
Świętujmy jak Kiwi
Bawmy się jak szaleni
Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego
Świętujmy jak Kiwi
Dalej
Takiej radości ukryć się nie da
Podzielę się magią z wami
Nie będziecie nigdy sami
Dziś przychylę wszystkim nieba
Moje serce głośno bije
Czuję, że latam, czuję, że żyję
Poczujmy się jak Kiwi, bądźmy życzliwi
To jest ten dzień
A to co?
Nie wiem.
- Ale zrzuca śnieg. - Co?
Tu nigdy nie pada.
- Szok. - Co robimy?
- Boję się. - Ja nie chcę!
Spokojnie, wracajcie do domów. Damy wam wszystko, co niezbędne.
Ale…
Co z Trzechsetleciem?
Wszyscy mieli się spotkać i świętować.
Spokojnie, Zgniotku. Jakoś to naprawimy.
Potrzebujemy księżniczek.
Pora na Czar Alarm.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji By podać pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę
Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czyni cuda
Bo takie są księżniczki
Potrzebuję pomocy! W moim królestwie spadł śnieg.
Fantastycznie! Uwielbiam śnieg.
Kto nie lubi zimowej mody?
Nie!
W naszym królestwie nigdy nie pada śnieg.
Poza tym dziś jest Trzechsetlecie.
Trzysta lat naszego królestwa. Jedyna taka rocznica.
Ciężko pracowaliśmy, by świętować dziś razem.
I po co? Ktoś to rozumie?
Wiemy, co się stało.
Całkiem niedawno. To był wypadek.
Podoba się?
Czyż nie są gustowne?
Jest nawet lodowy Zgniotek.
Taki prezent to klasa ananasa.
I wiem, co zrobić, by rzeźby prędko się nie roztopiły.
Henryczek.
Wersja śnieżna lub, jak kto woli, Wieczny Mróz.
Robot, który słodzi i chłodzi.
Trzepaczkowo.
W punkt!
O co chodzi z Henryczkiem?
- Zwariował. - Jest w trybie czerwonym.
Czyli awaryjnym. Wszystko zamrozi.
Nie moje królestwo!
Dlaczego dodałam tryb awaryjny?
Twój Henryczek zamroził moją wyspę?
Przez was Kiwianie przegapią Trzechsetlecie?
Wybacz. My niechcący.
To był wypadek. Naukowy klops.
Ale naprawimy to, prawda?
Bo od czego są księżniczki?
Moje królestwo jest całe w śniegu!
Jak chcesz to naprawić?
Nie da się.
Musimy odwołać obchody Trzechsetlecia.
Wstawaj i się nie poddawaj. Naprawimy to.
Wyłączymy Henryczka,
a twoje królestwo powróci do świętowania.
- Myślisz, że się uda? - Oczywiście.
Bo będziemy współpracować.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Lepiej włóżcie coś ciepłego.
Spokojna głowa.
I coś błyszczącego.
Do Królestwa Kiwi!
Moja zimowa kraina cudów!
Dużo tego śniegu.
I żadnych Kiwian.
Mieliśmy się dziś spotkać i świętować.
Księżniczki! Dobrze, że tu jesteście.
Mamy sprzęt zimowy na czarną godzinę.
Rozdamy go poddanym, żeby mogli się ogrzać.
Pomożecie?
Pozwolicie wszystkim zostać w domu?
Nie chcecie uratować Trzechsetlecia?
Chcemy, ale to niemożliwe.
Trasa parady została zasypana.
Parkiet to teraz lodowisko.
Owoce zamarzają na krzaczkach,
więc nikt nie ma ochoty świętować.
Nie do wiary. Jeden błąd, a tyle kłopotów.
Prawda? Chciałabym jakoś pomóc.
Szkoda, że nie możemy ogrzać kiwi szalikami.
Szaliki to wspaniały pomysł!
Przecież kiwi nie mają nawet szyi.
Kochani, mam coś modnego na wasze kłopoty.
Pokrowce na kiwi,
żeby wasze owoce nie zamarzły.
Dobre również na chomika.
Nie wiem. To dobry pomysł,
ale nie ogrzeje kiwi wystarczająco.
Nie trać nadziei, mogę zrobić wersję megaciepłą.
Podgrzewane pokrowce. Kiwi już nigdy nie zamarzną.
Chomik jest na tak. Opatulmy kiwi.
Klasa ananasa! Nie musimy się już bać o owoce.
To dopiero początek.
Wyłączmy Henryczka i uratujmy święto Trzechsetlecia.
Do samolotu!
Pokrowiec uratował jedno kiwi.
Teraz musimy ocalić pozostałe.
Nie jesteś sama. Obserwowaliśmy cię.
Zostaw przybory, a damy radę.
Gdy rozdamy sprzęt zimowy,
społeczność wyspy włączy się do akcji.
Zostawcie owoce nam.
Wy powstrzymajcie śnieg.
Kocham cię.
Lećmy do boju!
Widzę śnieg.
Wydobywa się na jednej z wysp. Tej z nieaktywnym wulkanem.
Prowadź, Penny!
Trzymajcie się!
Na rękawiczki! Henryczek musiał wylądować w wulkanie!
Więc pójdę tam i ja.
Idziemy z tobą. To my narobiłyśmy ci kłopotów.
- Więc je naprawimy. Tak? - Jasne!
Też idę.
Uwielbiam naprawiać bałagan, zwłaszcza nie mój.
Idziemy razem.
Przyjaźń to księżniczek najlepsza broń.
Samolot zawisł, drabinka czeka. Do dzieła!
Nie musisz iść, jeśli nie chcesz.
Czekaj w samolocie.
Henryczku, nadciągamy!
Nie mogłyśmy zawisnąć nad wulkanem?
Henryczek zbyt mocno dmucha.
Zdmuchnąłby samolot.
Na falbany!
Pelikanie, nie!
Klejnot to nie malina!
Jesteście całe?
Całe i ananasowe.
Co nie zmienia faktu, że nic nie widzę.
Jak w takich ciemnościach mamy znaleźć Henryczka?
Mam pomysł.
Gdybyśmy były kretami żyjącymi pod ziemią,
wędrowałybyśmy, używając reszty zmysłów.
Na przykład…
słyszę bzyczenie.
To Henryczek.
Złapmy się za ręce, by się nie rozdzielić.
Też coś czuję.
Robi się coraz zimniej. Zbliżamy się do Henryczka.
To prawda! Czuję zapach śniegu.
Ja czuję marchewkę.
Co to ma wspólnego z poszukiwaniem robota?
Nic. Ale fajnie jest pobudzić sobie zmysł smaku.
Henryczek!
Zwariował.
Jak tu się zbliżyć?
Zdaj się na mnie.
Uwielbiam ratować z opresji.
Jak superbohaterka?
Nie przeczę.
Patrzcie na to.
- Udało się! - Rocznica uratowana.
Teraz się stąd wydostańmy i wracajmy do pałacu na święto.
- Udało się! - Ale co dalej?
Masz rację. Samolot gdzieś odleciał.
To znaczy, że jesteśmy skazane na życie na wulkanie!
- Kaprysiu! - Fantastycznie!
Niech żyją milusińscy!
Kiwianie będą przeszczęśliwi.
Skoro śnieg już nie pada, możemy świętować rocznicę.
Niezupełnie.
Śnieg się nie topi.
Królestwo jest całe zasypane.
To dlatego, że Henryczek wszystko schłodził.
Według moich obliczeń wszystko się rozmrozi za…
jakieś trzy dni.
Dopiero?
To katastrofa na miarę trzechsetlecia!
Musimy rozmrozić wyspę. Tylko jak?
Dość już zrobiłaś. Ląduj.
Kiro?
W porządku?
Trzechsetlecie miało być świętem,
które połączy poddanych.
Niepowtarzalnym.
Ale teraz to niewykonalne.
Wierzyłam, że współpracując, rozwiążemy każdy problem.
Ja też.
Ale niektóre błędy przerastają ludzi.
Nawet księżniczki.
Chociaż starałaś się z całych sił
Ale pożytek z tego żaden był
Gdy jeden błąd wszystko przekreśla
I żadne słowo cię nie pociesza
Gdy czegoś bardzo, bardzo chcesz
Lecz czujesz tylko żal - to wiesz
Że są jeszcze przyjaciele
Nie jesteś sam
Z nimi możesz wiele
Wokół ciemna noc, ale nie przestanę maszerować
Gdy jesteś obok, zawsze będę gotowa
To taka nasza umowa
Z przyjaciółmi u boku Zawsze znajdę światło w mroku
Znajdę w mroku…
Światło! Chodźcie tu!
Ochraniacze dla kiwi.
Jak pięknie światła tańczą na śniegu!
Przypominają świetliki.
Masz rację. Jest pięknie.
Tak. Ale jeszcze piękniejsze jest to,
że jesteśmy daleko od domu.
Czyli Kiwianie zatroszczyli się o owoce nawet tutaj.
Wasi poddani się nie poddają.
Owszem.
Ich księżniczka tym bardziej.
Bea, Rita - wasze rocznice odbywają się w śniegu?
Fantastyczne festiwale z fajerwerkami, kakao i rzeźbami w śniegu!
Prawda, że cudo?
Nasze festiwale też są zimowe. Oferujemy narty, snowboard i sanie.
Głośno myślę.
Zając polarny zmienia kolor, by dopasować się do śniegu.
Też się dopasujmy.
Niech Trzechsetlecie też będzie zimowe.
Pomysł: klasa ananasa.
Uratujemy rocznicę, tyle że nieco inaczej.
Wiedziałam, że damy radę.
Jak mawia duży ptak do młodych: próbuj, spadaj, machaj, lataj.
My myślmy księżniczkowo i do pracy!
Proszę o uwagę.
Niniejszym uznaję obchody trzechsetlecia za otwarte.
Z chęcią będziemy świętować, ale w śniegu to niemożliwe.
Zostaw to nam. I zaufaj.
Zapowiada się najbardziej mroźne wydarzenie na świecie.
To jest ten dzień na świętowanie
Przeżyjmy razem przygodę Zostaną wspomnienia na osłodę
Przyszła pora na dekorowanie
Zatopmy świat w kolorach
Spotkajmy się w dobrych humorach
Poczujmy się jak Kiwi, bądźmy życzliwi
To właśnie jest ten dzień Jedyna taka okazja, hej
Wszyscy poddani cieszą się
Wszystko wygląda futrzastycznie. Nie wiem, jak wam dziękować.
Nie musisz. Po to jesteśmy.
Pomóż komuś w potrzebie, słońce błyśnie na niebie.
Wskakujcie na sanie i rozpocznijmy mroźną paradę!
Takiej radości ukryć się nie da
Podzielę się magią z wami
Nie będziecie nigdy sami
Dziś przychylę wszystkim nieba
Moje serce głośno bije
Czuję, że latam, czuję, że żyję
Poczujmy się jak Kiwi, bądźmy życzliwi
- Idealne podobieństwo, co nie? - Prawie tak wytworni jak wy.
Wszyscy poddani cieszą się
Świętujmy jak Kiwi
Dziękuję, że uczestniczyliście w tym doniosłym święcie.
Zanim pokroję tę wspaniałą rocznicową tartę,
chcę podziękować Kiwianom, że uratowali nasze owoce.
Trzechsetlecie zdarza się raz,
ale nasza solidarność objawia się codziennie.
Dziękuję księżniczce Kirze i jej przyjaciółkom,
Penelopie, Beatrycze i Ricie.
Podarowały nam niezapomniane święto.
Będziemy o tym pamiętać.
Na paluszek!
A teraz pokrójmy tartę i ruszajmy w tany.
Albo na łyżwy.
Dalej!
Takiej radości ukryć się nie da
Podzielę się magią z wami
Nie będziecie nigdy sami
Dziś przychylę wszystkim nieba
Moje serce głośno bije
Czuję, że latam, czuję, że żyję
Poczujmy się jak Kiwi, bądźmy życzliwi
To właśnie jest ten dzień Jedyna taka okazja, hej
Wszyscy poddani cieszą się
Świętujmy jak Kiwi
Bawmy się jak szaleni
Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego
Świętujmy jak Kiwi
To nowość w Królestwie Kiwi.
Fajnie, że wytrwałyśmy.
Razem możemy dokonać wszystkiego.
I doświadczyć czegoś nowego.
Uczcimy to gorącym kakao?
Na paluszek!
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz