Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
Z WIZYTĄ U KSIĘŻNICZEK
Dopóki trwa naprawa, mieszkajcie w pałacu.
A dla milusińskich: poczęstunek kiwi.
Jak idzie przyjmowanie lokatorów?
Czy już pora, by mój zespół zaczął rekonstrukcję dachów?
Przyjmowanie gości dobiega końca.
Dzięki.
Tak czułam, że śnieg nadweręży domy Kiwian.
Będziesz kiedyś wspaniałą królową.
Jeszcze chwila i czeka cię… koronacja!
Mój kiwaczek tak szybko rośnie!
Tato.
- Wszyscy już są. - A ja to co, siekane kiwi?
Pani Hilda!
Zapraszamy.
Dzień dobry.
Na pewno jest pani na naszej liście.
Albo i nie.
Wszystkie pokoje są zajęte.
Więc taszczyłam walizkę na marne?
- To jakiś skandal. - Proszę zaczekać.
Mam dla pani miejsce lepsze niż pałac.
Domek na drzewie.
Mam mieszkać na drzewie? Jak długo?
Niedługo! Naprawię dach rach-ciach.
Będzie pani u nas wspaniale.
Księżniczki mi pomogą.
Pora na Czar Alarm.
A to dobre!
Pani Hildo, proszę przodem!
Przecież nie tyłem.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji By podać pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę
Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czyni cuda
Bo takie są księżniczki
Przyjęliśmy do pałacu Kiwian i ich zwierzaki,
bo trzeba naprawić im dachy.
Czyli czeka nas wielkie odlotowe nocowanko?
Tak! Ale niechcący zapomniałam o pani Hildzie,
a brakuje nam pokoi.
Zaproponowałam jej domek na drzewie.
Zaopiekujemy się nią?
No raczej!
Niech czuje się jak u siebie.
Obawiam się, że pani Hilda odzwyczaiła się od ludzi
i może nieco marudzić.
Księżniczki sobie poradzą.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
- Gdzie nowa lokatorka? - Tam.
Mam nadzieję, że nie rymujecie tak cały czas.
Mam delikatne uszy.
Oto pani nowy pokój.
Sama szyłam poduszki,
a każda z mięciutkiego materiału.
Czyż nie piękne?
Jest ich za dużo.
Moje łóżko ma być twarde.
Lubisz drzemki?
Przyłączysz się?
Kto nie lubi sobie pospać?
Mówiłam do kota.
No i fajnie.
Hilda jest trudniejsza niż ścianka do wspinaczki.
Mieszka sama. Jest jak wilk oddzielony od stada.
Musimy jej przypomnieć, że ludzie są fajni.
Cudny pomysł.
Pytanie, co jej się spodoba?
Musimy uszyć coś wspaniałego.
Tylko że nie wiem, co jej się spodoba.
Pozostaje nam metoda prób i błędów.
Oto teoria: Hilda ma swoje lata,
więc lubi to, co nasze babcie.
Sprawdźmy to!
Futrzastycznie.
Gotowe! Tarta ananasowa według przepisu mojej babci.
Każdy kęs to klasa ananasa.
Nie jem cukru. Chcesz, żeby mi zęby wypadły?
Moja babcia pomogła mi zrobić mój pierwszy szal. Spróbujemy?
Po co mi szalik?
Mieszkam w najgorętszym z królestw.
Chcesz się pobawić?
Babcia uczyła mnie wszystkiego o zwierzakach.
Szła nad staw karmić kaczki.
Ale karmiła też inne ptaki, aż zaczynały jej ufać. Spróbujemy?
Marnować dobre owoce? Mam lepszy pomysł.
Chodź, kiciu, zrobimy koktajl.
Wpadłyśmy jak śliwka w kompot.
To katastrofa wiekowych rozmiarów.
Która babcia nie lubi szalików?
To nie będzie futrzastyczne nocowanko.
Nie poddawajmy się. Moja babcia uwielbia gry planszowe.
Jak pewnie każda babcia.
Cześć, księżniczki!
Niech zgadnę, co zaplanowałyście.
Coś, co uwielbiają ludzie w moim wieku?
Gry planszowe?
Co takiego? Skąd myśl, że lubi pani planszówki?
Widzę, że się staracie.
Ale zamiast patrzeć na mnie przez pryzmat wieku,
powinnyście…
To trzęsienie ziemi! Wszyscy cali?
Tak, ale co będzie z mieszkańcami?
Ta flara oznacza, że trzęsienie ziemi narobiło szkód
w Jagodowym Królestwie. Lećmy tam. Wkrótce wrócimy.
Mam siedzieć bezczynnie?
Na takie wyzwanie czekałam.
Spodnie.
Funkcjonalne i fantastycznie modne. Mamy sporo do omówienia.
Ale nie teraz.
Ruszajmy.
Widzisz coś?
No to klops! Trzęsienie ziemi naruszyło zaporę.
Jeśli tego nie załatamy,
tama pęknie i zaleje całe królestwo.
- Jak blisko podlecisz? - Pędzę na maksa.
Gdy zbliżę się do drzew, muszę zwolnić.
Nie zwalniaj tempa.
Bea, pożyczam twój sprzęt.
Kim jest ta kobieta?
W samą porę! Namierzyłam pęknięcie.
Dla bezpieczeństwa musi pani uciekać.
Nie ma czasu.
Albo pracujemy razem, albo żegnaj, królestwo!
Załatajmy szczelinę.
Tak! Mam klej z brokatem, ale za mało na dziurę.
Musimy wymyślić własny klej.
Kiro, znasz zwierzęta. Jakie ich sztuczki mogą nam pomóc?
Zgniotek znajdzie najbardziej lepkie drzewa.
Ruszajcie. Ty, Rito, masz zadatki na krawcową.
Uszyj coś, co opuści nas w dół.
To proste jak podziwianie pani spodni.
Czyli zgoda.
Już za chwilę Rita uwije sznur.
Penny, potrzebujemy wiedzy naukowej.
Wymyśl coś jak piekarnik, do podgrzewania.
Będzie klasa ananasa.
Mamy sok.
Oto lina! Nada się też na modny pasek.
A to dmuchawa ciepła.
Dobra robota!
Beo, specjalistko od akrobacji,
opuścisz się na dół i załatasz pękniętą tamę?
Już lecę.
To proste. Pobujam się na linie,
zaleję szczelinę żywicą…
Zapomniałam o dmuchawie!
Kto mi ją zniesie?
Tego kota trzeba docenić.
No proszę!
Naprzód!
Udało się!
Futrzastycznie.
Brawo!
Królestwo ocalone.
Proszę nam coś wyjaśnić.
Dlaczego zachowuje się pani jak księżniczka?
Byłam kiedyś Kiwi-Odkrywcą.
Zasłynęliście z niewiarygodnych dokonań.
Stworzyliście pierwszą mapę.
Wiem.
Pomogliśmy też mieszkańcom.
Bo kto nad nimi czuwał, gdy was tu jeszcze nie było?
Czemu nie wiedziałam?
Nie pytałaś.
Zobaczyłyście we mnie babcię i wyciągnęłyście wnioski.
Chciałyśmy tylko się panią zaopiekować.
Dać jakiś powód do radości.
Ale powinnyśmy były zapytać.
No właśnie.
Pani wiedziała, w czym jesteśmy dobre.
Nawaliłyśmy.
Możemy pogadać teraz? Mam mnóstwo pytań.
- Ulubiona przygoda? - Ilu odkrywców?
- Miała pani domek? - Co to za spodnie?
Chcecie posłuchać, jak walczyłam z rekinem?
Tak, poprosimy.
Nurkowałam, badając wrak na dnie morza. Nagle poczułam,
że coś bawi się moją płetwą.
Odwróciłam się i spojrzałam w oczy rekinowi.
I powiedziałam: wykluczone.
Zadarłeś z niewłaściwą Hildą!
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz