Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek.
Z przyjemnością zorganizuję ceremonię twoich zaślubin.
W ten sposób zostaniesz księżniczką.
Z chęcią złożę przysięgę i zacznę jak wy pomagać ludziom.
Ale denerwuję się ceremonią.
Muszę przemówić, włożyć suknię, pić herbatę, tańczyć.
A jestem w tym kiepska.
- To niedobrze. - Wiem.
Potrafię jedynie majsterkować.
I ulepszać różne rzeczy.
Proszę bardzo.
Deser, który sam się serwuje?
- Genialne. - Dzięki.
Ale majsterkowanie nie należy do ceremonii.
Pomożesz mi nabyć królewskie umiejętności?
Oczywiście. Księżniczki pomagają ludziom
i nowym księżniczkom.
Pora na Czar Alarm.
Świetne spodnie.
To dopiero początek.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji By podać pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę
Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czynie cuda
Bo takie są księżniczki
Oto Lila Cytryna.
Dziś zostanie księżniczką i złoży śluby. Nie jest pewna swoich umiejętności.
Za to majsterkuje jak natchniona!
Pokaż im.
Majsterkowanie to pestka. Rozbieram rzeczy i przerabiam.
Na przykład czapkę.
Gotowe.
Czapka, która sama się sprząta?
Przyjedź do mnie, gdy robię pranie.
Zdecydowanie.
A co do ceremonii zaślubin, trafiłaś w dobre ręce.
Będziesz na błysk.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Do Herbacianego Zakątka.
Pierwsza lekcja na ceremonię: królewski podwieczorek.
Unieś filiżankę,
z paluszkiem,
i weź łyk.
Teraz twoja kolej.
Królewskie podwieczorki bardzo mnie stresują.
Wtedy nawijam jak katarynka i wymachuję rękami.
Widzisz, co się dzieje?
Na widok herbaty się sypię.
Posprzątamy, nic się nie stało.
Nie. Pomogę.
Cytrynowe chmurki.
No pewnie!
Herbata, cytryny i płyn pieniący dodadzą podwieczorkom energii.
Odmieniłaś oblicze podwieczorków.
A to wymaga pewności siebie.
Lubię przerabiać rzeczy, wtedy się mniej stresuję,
ale ceremonia to inna para kaloszy.
Przestań krakać, Lilo.
Na herbacie świat się nie kończy.
Przygotujemy coś innego.
Zrobimy ci olśniewającą suknię.
No nie wiem. To naprawdę duża suknia.
Może za duża.
Nie potrafiłabym w niej chodzić.
Nieprawda. Poradzisz sobie.
Rób to, co ja. Udawaj, że włożyłaś wielkie spodnie.
Dobra.
Zaczynam to czuć.
O rety!
Zrobiłaś bumerang. To ananasowa umiejętność.
Szkoda, że nikt nie ocenia majsterkowania.
Od razu zostałabym księżniczką. Ale w sukni polegnę.
Nie martw się.
Zapomnijmy o sukni.
Nikt o niej nie pomyśli, gdy wygłosisz mowę.
Ale przemowy mnie stresują.
Pocą mi się dłonie, twarz i stopy.
Czy w tym pokoju jest gorąco?
Poćwiczymy na zewnątrz. Będzie chłodno i przyjemnie.
Śmiało, Lilo.
W swojej mowie
skup się na tym, co chcesz zrobić dla poddanych
jako księżniczka.
A jeśli się zestresujesz, zerknij na te słodkie futrzaki.
Dobrze. Zaczynam.
Jako nowa księżniczka chcę pomagać Cytrynianom,
nawet gdy brakuje mi odwagi. Niedobrze.
Pomajsterkuję sobie. Jeszcze raz.
Jako nowa księżniczka… Mam spocone dłonie.
Panie Zgniotku!
Złapię go.
Zaczekaj.
- Genialnie grasz w obronie. - Robię, co słuszne.
Ale moja przemowa była klapą.
- Co teraz? - Pomiń przemowę.
Oczarujemy twoich gości tańcem.
Co może pójść nie tak z tańcem?
Pośpieszyłam się.
Dlaczego ciągle daję plamę?
Nie przejdę ceremonii zaślubin,
czyli nie zostanę księżniczką.
- Wracaj. - Nie uciekaj.
Kaprysia nas rozplącze. Kotku?
Wrócę do Cytrynowego Królestwa.
Ciekawe, jak daleko jest.
Na pomoc!
Poddany ma kłopoty.
Powinnam pomóc.
Ale nie jestem księżniczką. Co, jeśli nie potrafię?
Zawołam księżniczki.
Pomocy!
Nie. Trzeba działać już teraz.
Jako księżniczka muszę być pewna siebie.
Jestem taka, gdy majsterkuję.
Skaczę!
Fajnie, że ale nadal potrzebuję pomocy.
Toniemy.
Na pomoc!
Spokojnie. Jestem prawie-księżniczką.
I już teraz potrafię pomagać.
Naprawdę jesteś księżniczką!
Prawie, ale dziękuję. Potrzebujemy więcej mocy.
Bumerangowa krótkofalówka.
Lila?
Za mną.
Gońmy balerinki.
Pomóżcie, bo same nie dopłyniemy.
Wystarczy nieco linki i dwie księżniczki.
Narty wodne. Odpalaj, Kira!
Ktoś wzywał holownik?
Brak mi słów, prawie-księżniczko.
- Uratowałaś mnie. - Chyba tak. Majsterkowaniem.
Bo na tym polega bycie księżniczką.
Nieważne suknie, przemowy, podwieczorki i tańce.
Żeby nieść pomoc, trzeba wierzyć w siebie.
A ty wierzyłaś, czyli jesteś gotowa.
No właśnie. Poprowadź ceremonię zaślubin po swojemu.
Serio? No i dobrze.
Miejmy to za sobą.
Przemowy, podwieczorki, suknie i tańce.
To nie moja bajka,
ale dzięki księżniczkom już się tego nie wstydzę.
Idę własną drogą.
A to oznacza pomaganie ludziom.
Jako przyszła księżniczka obiecuję pomagać Cytrynianom,
uczyć ich pomagać sobie nawzajem
i pożytecznie majsterkować.
Przysięgam na paluszek.
Na paluszek.
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz