Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
Bardzo dziś gorąco.
- Coś na upał. - Wiatraczek dla każdego.
Proszę.
Jest goręcej niż na pustyni.
Dlatego razem z Kariną rozdajemy wiatraczki.
Teraz wszyscy będą szczęśliwsi.
Księżniczki Kiwi rozprawią się z każdym kłopotem.
Siostry Kiwi tak już mają,
że wszystkim pomagają.
Zobaczmy potem nowy sklep zoologiczny.
Zgniotek potrzebuje okularów,
a ty masz najlepszy gust.
Chętnie, ale muszę się spakować.
Jutro wyjeżdżam na morskie studia, pamiętasz?
Już jutro?
Moim obowiązkiem jest zwiedzić wszystkie królestwa,
by wiedzieć, czego potrzebują.
Bo księżniczki zawsze pomagają innym.
Ale szkoda, że już wyjeżdżasz.
Wiem. Czas szybko ucieka, gdy dobrze się bawisz.
- Widzimy się w pałacu. - Pa.
To straszne.
Karina musi zostać, bo będę tęsknić.
Nie będę miała z kim pisać bajek na dobranoc i jeździć konno.
Kto pomoże Zgniotkowi dobrać okulary?
A jeśli zapomni, jak wspaniale być siostrą?
Pogadam z księżniczkami.
Może na coś wpadną.
Każdy, kto przyjdzie na plażę, może sobie wziąć jeden wiatraczek.
Czar Alarm.
Chodźmy do domku na drzewie.
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji By podać pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę
Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Cierpliwość czyni cuda
Bo takie są księżniczki
Karina wyjeżdża jutro na morskie studia,
a ja nie jestem gotowa.
Na falbany!
Już wyjeżdża? Niefajnie.
Nawet Kaprysia się załamie.
Wiem, że to królewski obowiązek poznawać inne archipelagi,
ale to moja siostra.
Boję się, że nawet za mną nie zatęskni.
Co mam robić?
Może zostanie z uwagi na inne obowiązki?
Niech opiekuje się Zjednoczonymi Królestwami.
Poddanym przyda się każda księżniczka. Nawet do małych spraw.
Jeśli będziecie cały dzień pomagać ludziom,
Karina zrozumie, jak jest potrzebna,
i zechce zostać.
A ja nie będę musiała za nią tęsknić.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Do księżniczki Kariny.
Czyli tu zostawiłam książkę.
Karino!
Księżniczki?
Ratujmy Jagodowe Królestwo.
Teraz? Jestem w trakcie pakowania.
Ale księżniczki muszą pomagać poddanym.
A teraz potrzebują cię Jagodzianie.
Serio? No dobra.
Podobno Jagodzianie potrzebują pomocy.
- Gdzie są? - Tam.
Koziołki?
Pasły się tak długo, że zabrakło trawy.
Jeśli ich nie przeniesiemy, będą głodne.
- Najpierw je złapmy. - Łatwizna.
Chyba nie znasz naszych kóz.
Złapię cię.
Na falbany.
Ty znasz zwierzęta najlepiej.
Zdołamy zwabić kozy?
Musimy współpracować.
Tędy, koziołku.
Za mną!
Żwawiej.
Nowe pastwisko jest świeżutkie.
Dzięki.
Żaden kłopot.
Nie ma siły na siostry Kiwi.
Penny, odwieziesz mnie?
Muszę się pakować.
Jeszcze nie.
Ananasianie też potrzebują naszej siły.
Do Parku Kultury Ananasian.
Brawo, Kamilo.
Pilnujemy cię po obu stronach.
Nie bój się spinać konia. Musi wiedzieć, czego chcesz.
I wydawaj kojące dźwięki. Tak mnie uczyła Karina.
Dziękuję, księżniczki.
Na bransoletki!
Jakie są szczęśliwe.
Dzięki nam siostry Kiwi świetnie się bawią.
Karina tak lubi pomagać, że pewnie zostanie z Kirą.
Księżniczki górą!
Było fajnie.
Pamiętam, jak uczyłam cię jeździć.
Teraz razem uczymy dzieci. Dzięki, że nas wezwałyście.
Do usług. Jesteś tu mile widziana.
Przyjadę tu, gdy tylko zakończę morskie studia.
Podwieziesz mnie do domu?
Teraz? Przecież pomagamy poddanym.
Potrzebuję sióstr Kiwi w Malinowym Królestwie.
Czas na latający podwieczorek.
A cóż to takiego?
Nie chodzi o picie herbaty.
Tylko o latanie.
Taki pomysł dla miejscowych dzieciaków.
Dzięki wsparciu sióstr Kiwi
mamy dość balonów dla wszystkich.
Wypasanie kóz, nauka jazdy konnej,
latające podwieczorki.
Fajnie jest pomagać innym.
Co nie?
Plan się sprawdza.
Moja siostra zostanie.
Będę za tym tęsknić, gdy wyjadę.
Po tym wszystkim nadal mnie zostawiasz?
Na żądło!
Na falbany!
A to klops.
Wszyscy cali?
Tak, ale to nie brzmiało dobrze.
To dźwięk turbiny wiatrowej.
Tędy.
Zostańcie, dzieciaki.
To turbina.
Zasila zraszacze krzaków malin.
Gdy się nie kręci, maliny nie dostają wody.
Suche owoce oznaczają, że ludzie i zwierzaki nie będą mieli co jeść.
Bez obaw, naprawimy to.
Spokojna głowa.
No to klops.
To sznurki podwieczorkowych balonów.
Jeden zero dla turbiny.
Sznurki się zaplątały.
Supły, powiadasz?
To zadanie dla mistrzyni krawiectwa.
Podrzucisz mnie?
Teraz zawiśniemy.
I jak, możesz przeciąć?
A czy potrafię szyć przez sen?
Wiesz, że tak.
Tylko ten sznurek wstrzymuje turbinę.
- Jeśli Rita go przetnie… - Porwie ją łopata.
Rito.
Gotowe. Słucham?
O rety! Na bransolety!
Musimy coś zrobić.
Jeśli puści, złapiemy ją.
Za szybko się kręci.
Nie wiemy, gdzie spadnie.
Proszę, pomóżcie mi.
Szybko.
Nieważne, gdzie spadnie, będziemy gotowe.
Dzięki sieci.
Bea, Penny, pilnujcie Rity. Karina, za mną.
Pożyczam zestaw.
Bierz, co chcesz.
Ale się pospiesz!
Trzymajmy jeden rytm. Gdy Rita puści, galopujmy za nią.
Poradzimy sobie.
Puść łopatę.
Że co?
Karina i ja cię złapiemy. Zaufaj nam.
Dobrze.
Na cekiny!
Wio.
Dziękuję, siostry Kiwi.
Uratowałyście mnie.
Jak mówiłam, nie ma siły na siostry Kiwi.
Grunt to współpraca.
Chcesz mnie zostawić?
Ciebie?
Nie mam na to najmniejszej ochoty.
Niedługo wrócę.
Teraz jeszcze bardziej chcę wyjechać.
Serio?
Tak. Zainspirowałyście mnie.
Podoba mi się, jak pomagacie innym. To był piękny pokaz.
Jestem starszą siostrą,
ale chcę być taka jak ty.
Serio? Chyba już rozumiem.
Ale i tak będę tęsknić.
Ja za tobą również.
Siostry Kiwi tak już mają,
że wszystkim pomagają.
To najpiękniejsza chwila mego życia.
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz