Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Moc księżniczek!
Co u Cytrynian, królowo Lillian?
Cytrynowe Królestwo straciło tyle w huraganie,
że musieliśmy wam pomóc.
Doceniamy to.
Daliście nam materiały do odbudowy.
Jesteśmy wdzięczni.
Klasa ananasa!
Też chciałybyśmy się jakoś dołożyć.
Mamy ubrania, zabawki i zestawy naukowe.
Wiem!
Dzięki za tartę.
No właśnie! Zbiórka darów.
Urządzimy specjalną imprezę
i rozdamy dzieciom rzeczy.
Cudowny pomysł.
Pozwól dziewczynom pomóc. Nalegam.
Umowa stoi. Przyjmuję ofertę.
Moi poddani przyjdą po dary.
Klasa ananasa.
Impreza odbędzie się w domku na drzewie.
Ciekawe, czy księżniczki zechcą pomóc?
Ruszajmy w drogę
Gdy kłopotów całe mrowie Przerasta jedną głowę
Rzucamy się do akcji By podać pomocną dłoń
Do błędu każdy prawo ma Rozwiążmy go raz-dwa
Więc ruszajmy w drogę
Uratujmy komuś dzień
Będziemy walczyć, aż się uda
Bo takie są księżniczki
Słuchajcie!
Wyspę Cytrynian zniszczył huragan,
więc chcę zebrać dary dla dzieci.
Dołączycie?
Fantastyczny pomysł.
- Jak to zrobimy? - Po prostu.
Poszukamy rzeczy, których nie potrzebujemy.
Robimy tak co roku.
Idealny moment.
Mam mnóstwo książek,
które Cytrynianie i zwierzaki pokochają.
Ale odlot!
Nigdy nie szykowałam darów. Mam mnóstwo rzeczy.
Zróbmy to.
Wyciągamy pomocną dłoń.
To księżniczek największa broń.
Zanieśmy nasze dary na Wyspę Pucharów.
Księżniczki, dziękuję za waszą szczodrość!
Umieram z ciekawości, co przyniosłyście.
Co dostaną nasze dzieci?
Jeśli szukasz książek, dobrze trafiłeś.
O księżniczce, która ratuje rycerza.
A ta o milusińskim detektywie.
Mały, dzielny chomik.
Dzieciaki będą miały co kopać.
Dostaną nowe zestawy naukowe.
Bo nauka pomaga w każdym wieku.
Dzięki.
Jestem dumna z twojej szczodrości.
Wiem, że lubiłaś obrożę od cioci Etykiety.
Sprawdzę, co u reszty.
Księżniczko Rito!
Od czego by tu zacząć?
Znowu mamy cudowne akcesoria modowe.
- Nożyczki. - Od mojej opiekunki.
Nauczyła mnie projektować spódniczki tutu.
Chyba je jeszcze zatrzymam.
Nie oddam ich. Przepraszam.
Nie szkodzi. A te?
Skąd się tu wzięły?
To moje zapasowe nożyczki.
Ale bez obaw, coś znajdziemy.
Fantastyczna bransoletka przyjaźni,
idealna dla dziecka.
Masz rację. Dziękuję.
Chciałam obsypać Cytrynian prezentami,
ale trudno jest się rozstawać z rzeczami.
Jak ci idzie?
Spektakularnie.
Chwilę mi to zajęło,
ale jestem gotowa to obdarowywania.
Zapraszam do siebie! Wszystko musi zniknąć.
Praktyczny i modny.
Znam dzieciaka, który się ucieszy.
Czyli ma fantastyczny gust.
Nosiłam go na królewskich wycieczkach.
Może powinnam go zatrzymać.
Na wszelki wypadek.
Czyli to nie jest dar?
Nie jest, ale…
Możecie wziąć wszystko, co znajdziecie na wyspie
i co nie jest na tym stoliku.
Wszystko?
Dziękuję.
Oddałaś jej moją tyrolkę?
Myślałam, że to ty. Była zapasowa?
Nie! To moja ulubiona tyrolka. Żaden dar!
Widziałyście mój zestaw kiwi?
Chciałam dać smakołyk Zgniotkowi, ale zniknął.
Te kiwi są pyszne.
To dla milusińskich.
Nasze zwierzaki je pokochają.
- Ktoś zabrał mój samolot? - Uwielbiam dary od księżniczek.
Mój samolot to nie prezent.
Dlaczego biorą, co chcą?
Rita powiedziała, że możemy zabrać wszystko, byle nie jej.
Co powiedziała?!
Rozdawanie darów jest fantastyczne.
Księżniczkujemy i pomagamy ludziom.
Prawda?
Pomagasz ludziom, rozdając cudze skarby.
Na falbany! Przepraszam.
Chcę pomóc, ale przywiązuję się do rzeczy.
Powiedziałam poddanym, że mogą brać wszystko.
Rito!
Popełniłam błąd. Odzyskam wasze rzeczy.
Moje są dla mnie takie ważne.
Masz dużo pędzli. Czemu ten jest istotny?
Namalowałam nim portret mamy.
Ten wygląda dokładnie jak poprzedni.
I przypomina pędzel, którym malowałam portret mamy!
Może oddaj komuś pluszaka.
Mała Cytrynianka na pewno się ucieszy.
Pan Miś pomagał mi zasypiać, gdy szalały burze.
Potrzebujesz tylu sztalug?
Bez nich nie zdołam tworzyć wspomnień.
Chyba rozumiem.
Nie boisz się utraty rzeczy, tylko wspomnień.
Jeśli oddam moje rzeczy, wspomnienia znikną.
Nikt nie może odebrać ci wspomnień. Są twoje.
Rozdawanie rzeczy pomaga
nowym właścicielom tworzyć nowe wspomnienia.
Przepraszam. Księżniczko?
Cześć!
Wybacz spóźnienie.
Moja córka chciała się tu pobawić.
I wpadł w jej oko miś. Miała już podobnego.
Przykro mi, miś zostaje.
Chcesz potrzymać pana misia?
Jak mocno przytula!
Wiem.
Ciebie Pan Miś będzie ściskał znacznie częściej.
Musisz go tylko zabrać.
Chcesz?
No pewnie!
Żegnaj. Nigdy cię nie zapomnę. Daj jej radosne wspomnienia.
Dziękujemy, Rito!
Jesteś pewna?
Zdecydowanie.
Widziałaś, jak uszczęśliwił ją Pan Miś?
Wspomnienia zachowam na zawsze.
Wzywam Cytrynian. Otwieram kramik. Wszystko do wzięcia.
Ale zwróćcie rzeczy moich przyjaciółek.
Upatrzyłeś sobie kapelusz. Jest twój!
Ładną mam spódnicę?
Dziękujemy raz jeszcze.
Dzieciaki będą zachwycone.
Dzięki. Chyba.
Jak się czujesz?
Cekinowo.
Pomagałam innym, obdarowałam dzieci, robiłam miejsce na nowe wspomnienia.
Ale was nie oddam nikomu!
Kaprysiu!
Welwet chce, żebyś o nim zawsze pamiętała.
Nieważne, co włożymy Na miejscu się stawimy
Pora na skok
Więc włóżmy strój i spieszmy na ratunek
Kiecki i tiary fajne są Ale kiedy trzeba zrobić coś
Księżniczki wskoczą w spodnie
Żegluj, leć po niebie Księżniczki zmienią świat dla ciebie
Lecz wcześniej wskoczą w spodnie
Bo tak jest najwygodniej Gdy wkładamy spodnie
Napisy: Sylwester Stachowicz