Ostry mus jabłkowy.
To będzie coś.
- Działacie? - No.
Próbujemy zrobić ostry mus jabłkowy.
Skąd ten pomysł?
PRZYSZŁY PREZES
- Razem na to wpadliśmy. - Burza mózgów.
Rzucaliśmy pomysłami. To nowość.
Dymny aromat pasuje.
Ale jakieś to mało ostre.
Dorzucę szczyptę papryki.
Zdrówko.
Trochę pali na starcie.
Raczej na finiszu.
- Tak? - Jeżozwierz.
- Przypieka, co? - Tak jest.
Jadłbym.
- Powaga? - Tak.
- Jak go nazwiemy? - Jak chcesz?
Moc Tropiku?
- Moc Tropiku. - Ekstra.
Wymiatamy.
Uwielbiam mus jabłkowy.
„TEN DRUGI” ANTHONY GWINN
Spróbuję.
- Jak wszyscy. - Lubi papki.
Ekipa filmowa towarzyszy małej firmie w czasie wyjazdu integracyjnego.
Bez jaj.
- Boże. - Amy to widziała?
Tak.
Mówiła coś?
Ale romantycznie.
Gdyby chodziło o kogoś innego.
Zaryzykuj. Prześpij się ze striptizerem.
Miałaś szaloną młodość, co?
Wyjazdy rozwijają umiejętność pracy zespołowej
poprzez szkolenia i ćwiczenia grupowe.
Czy ktoś z was czuje się jak ja wtedy?
Jesteś porażką, ja też.
Czaję. Dzięki.
- Dougie! - Dougie!
Patrzcie.
To jego kurtka.
Wszystko gra?
Jak mnie znaleźliście?
Zacznij się zachowywać jak prezes.
A to kto?
Zapraszam.
Ja p*******.
Ale ta firma nie jest prawdziwa.
Jest zmyślona.
Każdy pracownik to aktor.
Poza jedną osobą…
Jako zespół
poradzimy sobie z tą małą wpadką.
TYMCZASOWY ASYSTENT
ŁAWNIK PREZENTUJE: WYJAZD INTEGRACYJNY
Jak tu sielsko.
SOBOTA 5. DZIEŃ
To prawda.
To jest jurta?
Tak.
- J-U-R-T-A. - Dobra.
Tak to się pisze.
- Dzień dobry. - Cześć.
PORANNE ZEBRANIE
- Miło cię widzieć. - Również.
- Dzień dobry. - No.
Chcę przede wszystkim…
PREZES/ZAŁOŻYCIEL
…podziękować wam za cierpliwość.
Wiem, że macie pytania.
Na przykład o tych miłych ludzi.
To Elizabeth Prescott
oraz jej współpracownicy z firmy Triukas.
Po przemyśleniu sprawy
postanowiłem rozważyć możliwość sprzedaży naszej firmy
tym dobrym ludziom.
Tata powiedział, że firma dalej będzie działać,
ale to Triukas będzie nią zarządzać.
Ale spoko.
Jest okej.
Witajcie. Elizabeth Prescott.
Dyrektorka ds. partnerstwa strategicznego w firmie Triukas.
Przede wszystkim chcę wam pogratulować,
bo jesteście częścią niezwykle rozchwytywanego sektora.
Od dawna chcieliśmy w niego zainwestować.
Przedstawimy się i zobaczymy, czy współpraca ma sens.
Laska jest sexy.
Kurczę.
Od rozstania mój świat jest ponury.
DZIAŁ IT
Odkąd ujrzałam Elizabeth, nabrał kolorów.
Dla mnie to sprawa osobista.
Pokażę wam.
Noszę wasz ostry sos w torebce.
Daję go do wszystkiego. Uwielbiam go.
Mój numer jeden. Wszędzie go zabieram.
A teraz trochę o nas.
Jesteśmy funduszem inwestycyjnym.
Pomagamy małym, rodzinnym firmom wykorzystać pełny potencjał.
Nie będę stawał po żadnej stronie. Chcę tylko zadbać od dobro pracowników.
Mam nadzieję, że gdy fundusz przejmie firmę…
nie zrobi z niej czegoś, czym nie jest.
Chcemy was poznać.
Poznać kulturę firmy.
Opowiemy wam też o naszym funduszu.
Przygotowaliśmy nawet wideo. Jean, Lee, włączcie.
Nieźle.
W Triukas wasze interesy są w naszym interesie.
Jesteśmy inwestorami skupionymi na rodzinie
i patrzącymi w przyszłość. Pragniemy współpracować
z najlepszymi, by odkryć ich potencjał.
Przygotujemy waszą firmę
do najtrudniejszych wyzwań.
W świecie pełnym zmian warto pamiętać,
że my zawsze jesteśmy Triukas.
Wasze interesy są w naszym interesie.
O rany.
Coś wspaniałego.
Co wy na to?
Sprawiają wrażenie wielkiego korpo, ale mają w sobie coś z rodzinnej firmy.
KIEROWNIK MAGAZYNU
- Bo są rudzi? - Tak.
Ależ bym się wgryzła w marchewę.
Jesteście gotowi na Dougcathlon?
- Tak! - Tak jest!
Wielki dzień!
Przedstawiciele Triukas będą nam towarzyszyć podczas zawodów,
a także podczas kolacji i pokazu.
Sprawdzimy, czy do siebie pasujemy.
I jak?
Dobrze.
- Tata wie, co robi. - Na pewno.
Jeśli uważa, że tak będzie lepiej,
- to trzeba mu zaufać. - Tak.
Wiesz.
Ta perspektywa mnie przeraża.
SPRZEDAŻ I MARKETING
Zwłaszcza że jesteśmy firmą rodzinną.
Wszędzie słychać o firmach, które takie przejęcie odmieniło.
Ale myślę pozytywnie.
DZIAŁ KSIĘGOWOŚCI
Mam nadzieję, że zostaniemy razem i nic się nie zmieni.
Ale jazda.
Nie wiedziałam, że to będzie pod chmurką.
- Czemu? Mamy piękny dzień. - No właśnie.
Za dużo słońca.
Macie coś na słońce?
- Krem, okulary? - Krem.
Trochę duże, ale to dobrze.
- Jak z przyszłości. - A działają już dziś.
Miła atmosfera.
Stworzyli świetną kulturę.
- Piękną. - Kultura jest super.
Sami wiecie.
I ta ekologia.
Chcę zrobić wrażenie na Elizabeth.
SPRZEDAŻ I MARKETING
Mam nadzieję, że między nami będzie tak.
A ja mam nadzieję, że między nami będzie tak.
Nie, to by bolało. Tak.
To mój tatko.
Niesamowite.
Zaczynamy Dougcathlon!
Pięknie!
Dawaj, tato!
Dougie Junior.
Dougie.
Kocham cię.
- Już? - Tak.
Zaczynamy!
Świetnie, Amy.
- Będą punkty. - Brawo.
Doug wybiera konkurencje i przyznaje punkty.
Dziesięć punktów za ręce w górze.
Punkty za uśmiech.
Punkty za entuzjazm.
Ludzie lubią, gdy się im przyznaje punkty.
Tak.
Za nami jedna konkurencja, mechaniczny byk.
To nic. Brawo.
- Nieźle. - Lepiej niż rok temu.
Kurde.
Wytrzymałem 0,4 sekundy.
Nie, 0,48.
- Tak. - No tak.
Prawie pół sekundy. Można zaokrąglić do jednej.
Nie, bo wtedy…
Musiałbyś…
Jestem kiepski z matmy, ale musi być powyżej piątki.
Jak zaokrąglasz, to do zera.
A teraz rzutki piłkarskie!
Pięknie.
Kto to?
Steve Mosley, dział sprzedaży.
PRACOWNICZKA FIRMY TRIUKAS
Jimmy Weber z magazynu.
Nie!
Amy Patterson. Relacje z klientami.
O to chodzi!
Teraz kopie Anthony Gwinn z działu zaopatrzenia.
Nieźle, ale mogłeś trafić w tarczę.
Nadużywa pakietu medycznego.
- On? - Tak.
Chryste!
Boże.
Przepraszam.
- Rzucaj tam. - Jeszcze raz?
- Tam. - Przepraszam.
Wybaczcie.
- Nic się nie stało. - Sorki.
- No więc. - Przepraszam.
- Dalej! - Tak, Jimmy!
Jeszcze kawałeczek.
Zanotujmy.
Doug opłacił jego odwyk.
- Słyszysz? - Serio?
- Hej. - Anthony.
Elizabeth. Który dział?
Jestem tymczasowym asystentem.
Między nami, kobietami,
inspirujesz mnie na tym stanowisku.
Super. Kobieta-szef.
Świetna energia.
Dzięki. Ale moim celem
jest po prostu bycie szefem.
Płeć nie ma znaczenia.
To, że ktoś jest kobietą, nie stoi na przeszkodzie, prawda?
Tak.
Głupio wyszło, co?
- Trochę. - Nie.
Przegięłam.
Jeśli zwolnią mnie przed Amy, to się zabiję.
Anthony, co sądzisz o fuzji?
Różnice między firmami są ciekawe.
Jedna jest większa.
Nie mówię, że lepsza, ale to ciekawe.
Dwie różne firmy.
Posmaruj mi też dłonie.
Oczywiście. Po dłoniach widać wiek.
Ale twoje są piękne.
Rano było gorąco i słonecznie.
Pomyślałam, że Elizabeth doceni moją troskę o skórę,
bo sama dba o swoją.
K****, ile kremu.
Boże.
- Super. - Tak.
Nie ma żartów.
Przyszłam się przywitać.
Cześć. Świetnie wyglądasz.
Dziękuję.
Fantastycznie.
Nie przesadziłam z kremem?
Zakryłaś całą twarz.
Poszłam się przywitać, a ona była w szoku.
Ważne, żebyś była sobą.
To prawda.
Wyścig kucyków!
Anthony zbliża się do mety!
Co?
- Uważaj! - Co to było?
Wyścig kucyków jest najtrudniejszy.
Obawiam się.
Mam prośbę.
Ten Drugi martwi się, że źle wypadnie przed Triukas.
Może dasz mu wygrać?
Potrzebuje tego.
- Spróbujesz? - Jasne.
- Obiecujesz? - Tak.
Bałem się starcia z Anthonym,
bo za pierwszym razem wymiatał.
Spokojnie, koniku.
Poniosło mnie i wystrzeliłem jak z procy.
Trzy, dwa, jeden, już!
Dalej!
Kiepsko zacząłem i nie mogłem złapać rytmu,
więc mnie wyprzedził.
Wygrywasz, Drugi! Dalej!
Ostatnia prosta.
Najtrudniejszy odcinek.
Szliśmy łeb w łeb. Bałem się, że wygrasz.
Dasz radę!
Zobaczyłem metę i…
- Ruszyłeś. - Tak.
- Tak! - Drugi!
Co za uczucie. Wreszcie wygrałem.
Udało ci się!
Dostajesz punkty za waleczność.
Przegryw!
Przeżyję.
Brawo, stary.
- Który to już rok, siódmy? - Tak.
Jeszcze nie wygrał. To doda mu pewności siebie.
Może wygrasz następnym razem.
Ale nie ze mną.
Ile kółek zrobiłem?
Jedno.
Zanotujmy.
- Trzeba to sprawdzić. - Tak.
Czuję się jak na rozmowie kwalifikacyjnej.
Do startu, start!
- Dawaj go! - Dawaj!
Helen!
To był niesamowity dzień pełen współpracy i kreatywności.
Za rok będziemy kontynuować tę tradycję.
Chwileczkę. Dlaczego za rok? Mamy czas.
Spróbuj swoich sił.
- Śmiało. - Ja? Boziu.
- Do dzieła. - No dobrze.
Kate.
Spróbujemy, szefowo?
Chętnie. Jasne.
- Działamy? - Do dzieła!
Świetnie, że cię wybrała.
Nie spinaj się.
Ale daj jej wygrać.
W życiu. Daj jej popalić.
Powinnaś dać jej popalić.
Jest szefową, musi to uszanować.
Obrzydliwe.
Zakładasz?
A ty?
Nie.
- To ja też nie. - Dobra.
- Jak chcesz. - Nie trzeba.
Jedziemy.
- Tak! - Dalej!
Rozgrzewają się.
- Kate. - No?
Dajesz mi fory. Pokaż, co potrafisz.
Mówiłem. Dawaj!
Tak trzymaj! Dajesz!
Krew mi leci.
To krew?
Boże, ile krwi.
- Chryste. - Boże.
- Lekarza! - Boże.
- Złamałam nos. - Przepraszam.
- Wybacz. - Boże.
Z nosa zawsze tak leci.
Wszystko będzie dobrze.
Boże, cały czas cieknie.
- Już dobrze. - To nic.
- Sporo poleciało. - Tak.
- Złamała mi nos? - Boże.
Trzymaj w górze. Odchyl.
- Przeżyje. - Co za dzień.
Masakra.
Nie opuszczaj głowy.
Gdzie lekarz? Potrzebujemy lodu.
Gdy Kate przywaliła Elizabeth,
Doug odwołał Dougcathlon, żeby się upewnić, że nic się nie stało.
Na szczęście to tylko krwotok.
Ekipa z Triukas
zapewne dołączy do nas wieczorem.
Oferta wciąż jest aktualna.
Choć nie wiem, czy jestem jej częścią.
Mają wspaniałą kulturę w firmie.
Wiele nam pokazali.
Wciąż krwawię?
- Nie. Chcesz zobaczyć? - Tak.
Będzie hipnotyzer. Ekstra.
- Patrzcie. - No proszę.
Jesteśmy w meksykańskiej knajpie.
Uwielbiam jeść przy ludziach.
- Niech sprzątną. - Tak.
- Jak leci? - Dobrze.
- Cześć. - Czołem.
Cześć.
- Dobrze wyglądasz. - Czołem.
Dzięki.
Jest dobrze.
Tak, wszystko gra.
- Jak leci? - Cześć.
Miło mi.
- Jak leci? - Dobrze.
- Świetna koszula. - Dzięki.
Jest dla mnie krzesło?
- Idź do kolegów. - Tak.
- No. - To smacznego.
- Dzięki. - Wzajemnie.
To miły chłopak.
- Wezmę drinka. - Chcesz zaszaleć?
Rozluźnię się, żeby pogadać z Elizabeth.
Przygotowałam teksty na podryw.
- Przeczytasz? - Dawaj.
„Jesteś routerem? Bo coś nas łączy”.
Dobre.
Informatyczne, bo tylko tyle o mnie wie.
To od pani
przy stoliku z tyłu.
Od kogo?
Od pani przy tamtym stoliku.
To Krwawa Mary.
Postawiła ci drinka, to dobrze.
Krwawa Mary, to taki żarcik.
Zabawne, nie?
- Takie docinki. - Dla śmiechu.
Tak.
Też jej coś postawię.
- Racja. - Jak myślisz?
Co będzie zabawne?
Rumowy Strzał.
- Boże. - Dawaj.
- Nie przegnę? - Nie.
- Dobre. - No nie.
„Chcesz być jak Booth i Bones, tylko lesbijska?”
- Nie owija w bawełnę. - Szacun.
- Tak. - Od razu.
Podać coś jeszcze?
- Tak, Rumowy Strzał. - Oczywiście.
- Dla tamtej pani. - Tej, która postawiła pani drinka?
- Od „szefowej”. - Robi się.
Claire, spróbuj tych tekstów na Kate.
Dawaj.
Włożyłabyś coś we mnie, gdybym była gniazdem?
O kurczę.
Patrzcie.
Przyniosła drinki.
Zdrówko, Kate.
Uśmiecha się. Super.
- Świetnie. - Tak.
Wyjazd życia.
Tego nikt by nie wymyślił nawet do serialu.
To jest takie autentyczne.
Tego nikt by nie napisał.
Cześć, zróbcie hałas!
Nazywam się Michael Swenson, Niesamowity Hipnotyzer.
Hipnoza przez sugestię wpływa na postrzeganie rzeczywistości.
NIESAMOWITY HIPNOTYZER
Każdy jest podatny na sugestie, bo inaczej nie mógłby się uczyć.
Kto chce wziąć udział? Śmiało!
Brawo, poszukajmy ochotników!
- Może ty? - Tak jest.
Dobry wybór.
Zapraszam na scenę.
Wielkie brawa.
- Mogę? - Niech się bawi.
Rudzielec.
Ale będą jaja.
Łatwo kogoś zahipnotyzować.
Śpijcie. Relaks. Rozluźnijcie się. Całkowity spokój. Koniec.
Wielkie brawa dla kolegów.
Ale szybko poszli lulu.
- Dalej mówisz „lulu”? - Tak.
Wyobraźcie sobie Hawaje na trzy.
Raz, dwa, trzy.
I siadamy na krzesełkach.
Stoliki do góry.
Odkładamy jedzonko. I na podłogę.
Rudy jeszcze się nie śmiał.
Nigdy.
Osoba, którą trzymam za ramię.
Jesteś striptizerem.
Nie zdejmiesz spodni.
- Dziękuję. - Zdjąłby.
Całe szczęście.
Uwolnisz coś, co skrywałeś w sobie latami. Raz.
- Dwa. - O Boże.
Trzy. Otwórz oczy.
Weź krzesło.
O Boże.
Nie wierzę.
Normalnie komplet usług. Dół, góra, tempo.
Mogę skreślić striptiz z listy marzeń.
O tak.
Boże.
Chryste.
- Ruszał się tak kiedyś? - Nigdy.
Dałbym mu cały portfel.
Wielkie brawa! Wracaj na miejsce.
- Bałam się. - Ja nie.
Amy!
- Ależ… - Jak mi poszło?
- Może mały teleturniej? - Tak!
Nazywam go „prawdę mówiąc”.
- Dobre. - Lubisz to, PJ.
Czego niebezpiecznego zawsze chcieliście spróbować?
Proszę o samą prawdę.
Chcę odwiedzić seksklub z rosyjską ruletką.
Jeżozwierz!
Gość ma nasze logo.
Pierwsze słyszę.
Jasne. Niby gdzie chodzą hipnotyzerzy?
Słyszałem.
Też chcesz coś ujawnić?
- Tak! - Nie.
- Lubię wyzwania. - Dawaj!
Prawda cię wyzwoli.
- Dawaj! - Z kolegą.
Śmiało. Tym głośnym.
Zapraszam.
Śmiało, chodźcie.
Szkoda, że nie możesz tam wrócić.
Jimmy opowiedział coś osobistego, ale też bardzo zabawnego.
Zdradź nam wielki sekret,
którego nikomu byś nie zdradził.
Mów prawdę.
Lata temu,
gdy już nie piłem…
Myślałem, że już się nie zakocham.
Aż poznałem Alison.
Była przezabawna.
Pewnego wieczoru, w naszą półrocznicę,
gdy skończyliśmy się kochać, poszedłem do łazienki.
Kazała mi przynieść coś wyjątkowego.
Siedziałem tam i pomyślałem,
że faktycznie przyniosę coś wyjątkowego.
Owinąłem dłoń papierem toaletowym.
O nie.
Wyciągnąłem z toalety kawałek kupy.
Zaniosłem go do sypialni.
Powiedziałem, że mam dla niej coś wyjątkowego.
Poważnie?
Nie rozbawiło jej to. Krzyknęła.
Wystraszyłem się i ścisnąłem kupę.
Kawałek spadł na dywan.
O nie.
Przepraszałem ją. Mówiłem, że mnie to rozbawiło.
Ale jej kot już zlizywał tę kupę.
Chryste.
Mówił, że z nim zerwała, bo dał jej gówniany prezent.
DZIAŁ LOGISTYKI
- A to serio… - Gówniany prezent.
O Boże.
Jesteście najpotężniejszymi ludźmi świata.
Raz, dwa, trzy. Budzicie się.
Numer jeden. Przywitaj się.
Witajcie.
Cieszę się,
że mogę tu z wami być.
Co on robi?
Dlaczego jesteś najpotężniejszy?
Mówię to, co trzeba, by osiągnąć cel.
Uważa, że postępuje słusznie.
Nie zna nikogo potężniejszego niż jego szefowa.
Co byś powiedział?
„Stworzyliście coś wspaniałego.
Doskonale się bawię.
Dodaję wasz produkt do wszystkiego.
Noszę go w torebce.
Wasze interesy
są w naszym interesie”.
Ciekawy wybór.
No to nie wiem.
Kim jest ta osoba?
Potężną firmą.
Firmą?
Albo jej liderem.
No dobrze.
Przyniosłeś wstyd firmie.
- Tragedia. - I sobie.
Powiedziałeś, że mówisz to, co ludzie chcą usłyszeć.
Wcale nie.
- Żona wie o seksklubach? - Dowie się.
Jesteśmy w separacji.
Większej czerwonej flagi nie widziałam.
- Udawał szefową, nie? - Tak.
Mówił, że powiedzą wszystko,
byle tylko przejąć firmę.
Wiedziałem, że coś jest z nimi nie tak.
- Masakra. - Miałeś rację.
Tak czułem.
Na początku byłam za tą transakcją,
ale teraz już nie wiem.
Dziwne. Tylu rudzielców w jednym miejscu.
Jak w sekcie.
Gdzie Drugi Anthony i Amy?
- A co? - Jest tam Amy?
- Nie. - Tu jej nie ma.
Tam też nie.
Poszukajmy ich.
Jasne. Potrzymaj.
- Musimy jechać. - Pewnie.
- O kurczę. - Bo wiesz.
Drugi pokazał kocie ruchy,
a rudy nawijał o seksklubach.
Ciekawe.
Ma przerąbane.
Stary.
Brachu.
- Zróbmy coś. - Nie chcę im przerywać.
Żeby całe biuro się nie dowiedziało.
Dobra.
Słuchajcie.
Sorki.
- W porządku? - Nie chciałem przerywać.
Fajnie, że dobrze się bawicie, ale zaraz jedziemy.
Moja lista.
Wrócicie do tego, jak pójdziemy spać.
- Jasne. - Dobra?
Nie chciałem, żeby was wyczaili.
Nic nie mówiłaś, ale wybaczam.
- Nie do wiary. - Przepraszam.
Dwa lata pracowałam nad tą transakcją,
a teraz możemy ją stracić.
Teraz muszę to posprzątać.
W kolejnym odcinku…
Wczoraj było nieco dziwnie.
Kevin rok temu wygrał konkurs talentów.
Serio?
PJ mi powiedział, że zaliczyłeś numerek z Amy.
- Nie szkodzi. - Nie.
Gotowi na firmowy Mam talent?
Twój tata nas zaprosił.
To Mam talent Rockin’ Grandma’s,
a nie rudzielców.
Co zrobią ci kretyni?
Czekamy na kogoś z naszej ekipy.
Już jest. Uwaga.
O Boże.
Boże.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski