1
00:00:00,209 --> 00:00:04,003
(ในปี 2025 มีคนกว่า 10,000 คน
สมัครเข้าร่วมในสิ่งที่ได้รับการบอกว่า)

2
00:00:04,004 --> 00:00:07,382
(เป็นโปรเจกต์แนวสารคดี
ที่ติดตามธุรกิจขนาดย่อม)

3
00:00:07,383 --> 00:00:10,844
(หัวข้อ
ตอบกลับ : งานชั่วคราว 2 สัปดาห์)

4
00:00:10,845 --> 00:00:14,681
(จากผู้สมัครทั้งหมด มีเพียงหนึ่งที่ถูกเลือก)

5
00:00:14,682 --> 00:00:17,267
ผมชื่อแอนโทนี นอร์แมน อายุ 25 ปี

6
00:00:17,268 --> 00:00:18,893
ผมมาจากแนชวิลล์ เทนเนสซี

7
00:00:18,894 --> 00:00:22,772
(แอนโทนีเชื่อว่าเขาจะทำงาน
เป็นพนักงานชั่วคราวให้ร็อคกิ้งแกรนด์มา)

8
00:00:22,773 --> 00:00:25,233
(ในทริปประจำปีของบริษัท)

9
00:00:25,234 --> 00:00:28,486
นี่เป็นช่วงที่น่าตื่นเต้นของเรา
เพราะเราจะไปทริปบริษัทครั้งใหญ่กัน

10
00:00:28,487 --> 00:00:30,905
- ครับ
- นั่นคืองานที่คุณจะเข้ามาช่วย

11
00:00:30,906 --> 00:00:33,700
(ด้วยการขวางไม่ให้เจ้านาย
เซ็นสัญญาที่หลอกลวง)

12
00:00:33,701 --> 00:00:35,285
(แอนโทนีช่วยเพื่อนร่วมงานไม่ให้ตกงาน)

13
00:00:35,286 --> 00:00:37,912
- ผมต้องเซ็นสัญญานี่
- ผมต้องคุยกับคุณเดี๋ยวนี้

14
00:00:37,913 --> 00:00:41,249
- มันรอไม่ได้
- จากพ่อสู่พ่อ ผมต้องคุยกับคุณ

15
00:00:41,250 --> 00:00:43,042
ไงล่ะโว้ย

16
00:00:43,043 --> 00:00:46,880
(เมื่อบริษัทรอดแล้ว
ก็เหลือเพียงสิ่งเดียวที่ต้องทำ…)

17
00:00:46,881 --> 00:00:49,508
แอนโทนี ขึ้นมาบนนี้ที มีเรื่องต้องคุยกันหน่อย

18
00:00:50,134 --> 00:00:51,343
นั่งสิ เพื่อน

19
00:00:53,971 --> 00:00:55,931
นั่งเลย ทำตัวตามสบาย

20
00:00:57,433 --> 00:01:01,103
ลูกขุนกำมะลอ : ทริปหลอกหยอกลูกจ้าง

21
00:01:01,437 --> 00:01:02,812
{\an8}(ห้องควบคุมโอ๊ก แคนยอน)

22
00:01:02,813 --> 00:01:04,522
{\an8}- เริ่มละนะ
- ขอที่หน่อย

23
00:01:04,523 --> 00:01:06,524
{\an8}โอเค เริ่มละนะ กล้องพร้อม

24
00:01:06,525 --> 00:01:08,026
{\an8}เอาละ คิวดั๊กออกมา

25
00:01:08,027 --> 00:01:09,235
{\an8}(เจค ซีมานสกี
ผู้กำกับ)

26
00:01:09,236 --> 00:01:13,865
เอาละ ฟังนะ ผมแค่อยากบอกว่า
สิ่งที่แอนโทนีเพิ่งทำ

27
00:01:13,866 --> 00:01:17,285
การบุกเข้าไปในห้องเพื่อหยุดดีลนั่น

28
00:01:17,286 --> 00:01:18,953
นั่นต้องใช้ความกล้ามากนะ

29
00:01:18,954 --> 00:01:21,956
ความจริงคือเราหวังจริงๆ

30
00:01:21,957 --> 00:01:24,334
ว่าคุณจะพุ่งพรวดเข้าไปในห้องนั้น
เพื่อหยุดดีลนั่น

31
00:01:24,335 --> 00:01:27,545
ตั้งแต่นาทีแรกที่คุณมาที่ร็อคกิ้งแกรนด์มาแล้ว

32
00:01:27,546 --> 00:01:28,546
จริงเหรอ

33
00:01:28,547 --> 00:01:31,925
ผมบอกคุณว่านี่เป็นทริปบริษัทสุดท้ายของผม

34
00:01:31,926 --> 00:01:34,093
- ครับ
- สิ่งที่ผมไม่ได้บอกคุณ

35
00:01:34,094 --> 00:01:38,098
คือนี่เป็นทริปบริษัทแรกของผมด้วย

36
00:01:39,099 --> 00:01:42,937
เพราะจริงๆ แล้ว
ผมไม่ใช่ซีอีโอของร็อคกิ้งแกรนด์มา

37
00:01:44,522 --> 00:01:45,898
คืองี้…

38
00:01:46,774 --> 00:01:48,942
ร็อคกิ้งแกรนด์มาไม่ใช่บริษัทจริง

39
00:01:48,943 --> 00:01:50,235
เดี๋ยวนะๆ

40
00:01:50,236 --> 00:01:52,655
นั่นไม่ใช่ลูกชายผม

41
00:01:53,572 --> 00:01:55,658
คุณโกหกแล้ว ได้ไง…

42
00:01:57,201 --> 00:01:58,284
- เดี๋ยว
- แอนโทนี

43
00:01:58,285 --> 00:02:00,745
พวกคุณกำลังทำผมงงไปหมดละ

44
00:02:00,746 --> 00:02:04,583
แอนโทนี เราทุกคนเป็นนักแสดง

45
00:02:05,417 --> 00:02:08,586
และนี่คือรายการทีวี

46
00:02:08,587 --> 00:02:11,005
- สิ่งเดียวที่จริงคือคุณ
- ไม่จริง

47
00:02:11,006 --> 00:02:12,590
ตามนั้นๆ

48
00:02:12,591 --> 00:02:14,259
ให้เวลาเขาหน่อย

49
00:02:14,260 --> 00:02:17,178
- ไม่ต้องรีบนะ ตามสบายเลย
- ให้ตายสิ

50
00:02:17,179 --> 00:02:21,599
สิ่งที่เหลือเชื่อเลยคือผมพูดแบบนั้นมาตลอด

51
00:02:21,600 --> 00:02:23,351
- ตลอดเวลาเลย
- เรารู้

52
00:02:23,352 --> 00:02:25,103
- เรารู้
- เรารู้

53
00:02:25,104 --> 00:02:28,064
ทุกครั้งผมจะแบบว่า "วันนี้จะมีอะไรต่อนะ

54
00:02:28,065 --> 00:02:31,235
- รู้สึกเหมือนอยู่ในรายการทีวีเลย"
- ยินดีต้อนรับ

55
00:02:32,236 --> 00:02:34,445
ให้ตาย… พวกคุณเป็นนักแสดงที่เยี่ยมมาก

56
00:02:34,446 --> 00:02:37,365
ทุกคนเลย เป็นนักแสดงที่สุดยอด

57
00:02:37,366 --> 00:02:40,244
- มาร์จอรีก็เป็นนักแสดงด้วยเหรอ
- ใช่แล้ว

58
00:02:42,162 --> 00:02:44,163
ใช่ แน่นอน

59
00:02:44,164 --> 00:02:47,625
ถึงร็อคกิ้งแกรนด์มาจะไม่ใช่บริษัทจริง

60
00:02:47,626 --> 00:02:50,295
แต่คุณก็เป็นพนักงานที่ดีที่สุดในบริษัทเลย

61
00:02:50,296 --> 00:02:51,589
ใช่ ผมเห็นแล้ว

62
00:02:53,090 --> 00:02:56,968
คุณแสดงให้เห็นว่าคุณรักและผูกพัน

63
00:02:56,969 --> 00:02:59,095
กับครอบครัวร็อคกิ้งแกรนด์มามาก

64
00:02:59,096 --> 00:03:02,640
ไม่ว่าเราจะโยนสถานการณ์อะไรให้
คุณก็ยังใจเย็นได้

65
00:03:02,641 --> 00:03:05,018
คุณรับหน้าที่ผู้กองฮาอย่างใจเย็น

66
00:03:05,019 --> 00:03:08,146
ตอนที่หัวหน้าทิ้งทริปสัมมนาไปตั้งแต่วันแรก

67
00:03:08,147 --> 00:03:10,481
ไม่เป็นไร มันจะสนุกแน่ คุณคือผู้กองฮา

68
00:03:10,482 --> 00:03:12,525
- ผู้กองฮา
- คุณทำได้ ผมสิทำไม่ได้

69
00:03:12,526 --> 00:03:13,611
และดั๊กกี้

70
00:03:14,361 --> 00:03:17,114
โอ้โฮ คุณคอยช่วยเขาทุกวันเลย

71
00:03:18,073 --> 00:03:19,991
เขาจะไม่เชื่อผมหรอก

72
00:03:19,992 --> 00:03:21,826
- ผมช่วยคุณเอง ไม่เป็นไร
- ไม่มีใครเชื่อ

73
00:03:21,827 --> 00:03:24,162
ผมเชื่อ คุณพูดเหมือนคุณไม่เชื่อในตัวเองเลย

74
00:03:24,163 --> 00:03:26,873
- ผมเชื่อ แต่เขาไม่เชื่อ
- โอเค ผมจะช่วยคุณ

75
00:03:26,874 --> 00:03:29,417
- นี่ไม่ใช่พ่อคุณเหรอ
- ไม่ใช่พ่อผม

76
00:03:29,418 --> 00:03:32,086
- จริงๆ เหรอ
- นั่นไม่ใช่พ่อผม สาบานเลย

77
00:03:32,087 --> 00:03:34,047
นั่นไม่ใช่พ่อผม แต่สิ่งที่จริง

78
00:03:34,048 --> 00:03:37,091
ก็คือมิตรภาพที่เราได้สร้าง คุณคือพี่น้องผมตลอดไป

79
00:03:37,092 --> 00:03:39,385
- ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างดั๊กกี้
- ขอบคุณ

80
00:03:39,386 --> 00:03:42,180
และอยู่เคียงข้างผมตลอดช่วงเวลานี้ ผมรักคุณ

81
00:03:42,181 --> 00:03:43,973
แน่นอน ผมก็รักคุณ เพื่อน

82
00:03:43,974 --> 00:03:46,685
- แอนโทนี
- เดี๋ยวๆ หยุดก่อนๆ

83
00:03:47,436 --> 00:03:50,021
คุณชอบขนมขนาดนั้นจริงๆ รึเปล่า

84
00:03:50,022 --> 00:03:53,358
คุณจะทำช่องพีเจสแน็กทอล์กจริงไหม หรือว่าโกหก

85
00:03:53,359 --> 00:03:55,276
ตอนนี้ผมรู้สึกว่าต้องทำจริงละ

86
00:03:55,277 --> 00:03:56,111
เย่

87
00:03:59,031 --> 00:04:02,242
ไง แอนโทนี ฉันสเตฟานี ฉันไม่ใช่เฮเลน

88
00:04:02,952 --> 00:04:03,994
และ…

89
00:04:04,745 --> 00:04:07,790
คุณคือคนโปรดของผมเลย คนโปรดผม

90
00:04:10,709 --> 00:04:12,836
ฉันต้องบอกคุณว่าคุณทำอะไรให้ฉันบ้าง

91
00:04:13,796 --> 00:04:15,089
ในฐานะคนที่อายุเยอะแล้ว

92
00:04:15,714 --> 00:04:18,007
เราถูกมองข้ามเสมอ

93
00:04:18,008 --> 00:04:19,842
ถูกให้อยู่รั้งท้าย

94
00:04:19,843 --> 00:04:21,679
ถูกเลือกเป็นคนสุดท้าย

95
00:04:22,846 --> 00:04:25,014
แต่คุณไม่เคยมองฉันแบบนั้นเลย

96
00:04:25,015 --> 00:04:27,100
คุณเห็นฉันในฐานะคนคนหนึ่ง

97
00:04:27,101 --> 00:04:28,768
ไม่ใช่ยายแก่คนหนึ่ง

98
00:04:28,769 --> 00:04:31,396
และนั่นมีความหมายกับฉันมาก

99
00:04:31,397 --> 00:04:34,691
และความรักที่คุณมอบให้ทุกคนที่นี่

100
00:04:34,692 --> 00:04:37,318
มันทำให้ใจฉันพองโตและมีความสุข

101
00:04:37,319 --> 00:04:41,948
และฉันก็รู้สึกขอบคุณที่มีคุณ คุณเป็นคนที่ดีมากๆ

102
00:04:41,949 --> 00:04:43,908
อย่าลืมสิ่งนั้นเด็ดขาดนะ

103
00:04:43,909 --> 00:04:45,160
- ครับผม
- โอเค

104
00:04:47,788 --> 00:04:49,038
{\an8}ฉันรักคุณ

105
00:04:49,039 --> 00:04:50,707
{\an8}คุณคือคุณป้าของผมตลอดไป

106
00:04:50,708 --> 00:04:53,418
{\an8}จำที่ผมบอกคุณได้ไหม
คุณทำให้ผมนึกถึงป้าผม ตลอดไปนะ

107
00:04:53,419 --> 00:04:55,004
ยังมีอีกนะ

108
00:04:56,380 --> 00:04:59,173
สำหรับความทุ่มเทที่คุณทำเพื่อเรา

109
00:04:59,174 --> 00:05:01,801
เราอยากมอบบางอย่างให้คุณ

110
00:05:01,802 --> 00:05:03,344
เช็คเงินเดือนสุดท้าย…

111
00:05:03,345 --> 00:05:05,513
มูลค่า…

112
00:05:05,514 --> 00:05:09,226
หนึ่งแสนห้าหมื่นดอลลาร์

113
00:05:15,107 --> 00:05:16,441
นี่แหละ

114
00:05:16,442 --> 00:05:19,652
เย่

115
00:05:19,653 --> 00:05:20,696
ใช่เลย เพื่อน

116
00:05:25,367 --> 00:05:30,122
โอเค ยินดีด้วย คุณ… โอ้ มาๆ

117
00:05:31,206 --> 00:05:33,459
- ขอบคุณครับ โทษที
- เรารักคุณนะ

118
00:05:34,334 --> 00:05:38,546
และตอนนี้เรามีแขกพิเศษ

119
00:05:38,547 --> 00:05:40,299
ที่อยากมาเข้าร่วมกับเรา

120
00:05:41,216 --> 00:05:45,429
และถ้าคุณโอเค เราอยากแนะนำให้คุณรู้จัก…

121
00:05:46,096 --> 00:05:48,682
กับทีมงาน

122
00:05:58,233 --> 00:06:01,069
โห คนพวกนี้มาจากไหนเนี่ย

123
00:06:01,070 --> 00:06:03,447
ไปซ่อนกันอยู่ที่ไหน

124
00:06:04,198 --> 00:06:07,909
คนมากมายที่ช่วยกันทำให้ประสบการณ์นี้เกิดขึ้นได้

125
00:06:07,910 --> 00:06:11,288
ดูเหมือนจะมีคนออกมาจากทุกสารทิศเลย

126
00:06:16,460 --> 00:06:18,628
ผมรู้สึกขอบคุณพวกคุณทุกคน

127
00:06:18,629 --> 00:06:20,671
ผมมีคำถามอย่าง…

128
00:06:20,672 --> 00:06:23,925
ผมเปลี่ยนจากผู้ช่วย

129
00:06:23,926 --> 00:06:26,220
มาออกรายการทีวีได้ยังไง

130
00:06:27,513 --> 00:06:29,055
เรามีคำตอบให้

131
00:06:29,056 --> 00:06:31,183
ขอกอดครอบครัวผมอีกทีได้ไหม

132
00:06:39,233 --> 00:06:42,986
(หลายเดือนก่อนหน้านี้…)

133
00:06:43,612 --> 00:06:47,949
{\an8}เรากำลังสำรวจโอ๊ก แคนยอน
ซึ่งจะเป็นบ้านของเราในซีซันนี้

134
00:06:47,950 --> 00:06:52,120
ในซีซันแรกของลูกขุนกำมะลอ
เราต้องกังวลเรื่องห้องสามห้อง

135
00:06:52,121 --> 00:06:56,332
แต่ตอนนี้เรามีพื้นที่ที่ใหญ่กว่าตอนนั้นสิบเท่า

136
00:06:56,333 --> 00:06:59,252
ที่นี่จะเป็นฐานหลักของทริปสัมมนา

137
00:06:59,253 --> 00:07:03,172
{\an8}กะว่าจะทำเยิร์ตที่มีส่วนหลังคา

138
00:07:03,173 --> 00:07:05,133
{\an8}ผมมีภาพจำลองมาให้ดู

139
00:07:05,134 --> 00:07:09,137
{\an8}เราต้องสร้างสิ่งก่อสร้างเพิ่มอีกหลายอย่าง
จากโครงสร้างเดิมที่มีอยู่

140
00:07:09,138 --> 00:07:12,223
{\an8}เพื่อให้ครอบคลุมเส้นเรื่องทั้งหมด
ที่เราวางแผนไว้

141
00:07:12,224 --> 00:07:14,100
{\an8}รวมถึงการจัดเตรียมที่พักให้เหล่านักแสดง

142
00:07:14,101 --> 00:07:16,602
{\an8}และตัวเอกที่จะอยู่ที่นี่ตลอดการถ่ายทำ

143
00:07:16,603 --> 00:07:18,813
{\an8}เป็นงานช้างจริงๆ ครับ

144
00:07:18,814 --> 00:07:21,399
{\an8}เรากำลังสร้างโลกปลอมให้พวกเขาทุกคนเข้าไปอยู่

145
00:07:21,400 --> 00:07:25,486
(ขณะที่กำลังสร้างฉาก
เราก็หาทีมนักแสดงด้วย)

146
00:07:25,487 --> 00:07:26,988
{\an8}สวัสดีครับ ผมชื่อไรอัน เปเรซ

147
00:07:26,989 --> 00:07:29,073
{\an8}สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอริกา เฮอร์นันเดซ

148
00:07:29,074 --> 00:07:30,616
{\an8}ผมมาร์ค-ซัลลี เซนต์-เฟลอร์

149
00:07:30,617 --> 00:07:32,118
{\an8}ฉันชื่อเรเชล คาลี่

150
00:07:32,119 --> 00:07:33,744
{\an8}หวัดดี ผมชื่อวอร์เรน เบิร์ก

151
00:07:33,745 --> 00:07:34,954
{\an8}สเตฟานี ฮอดจ์

152
00:07:34,955 --> 00:07:36,247
{\an8}สวัสดี ผมจิม วูดส์

153
00:07:36,248 --> 00:07:37,623
{\an8}ไง ผมร็อบ เลธาน

154
00:07:37,624 --> 00:07:39,250
{\an8}ไง ผมชื่ออเล็กซ์ โบนิเฟอร์

155
00:07:39,251 --> 00:07:42,211
อย่างที่บอกไป ผมจะเรียกพวกคุณด้วยชื่อเดิม

156
00:07:42,212 --> 00:07:43,546
ผมจะไม่จำชื่อใหม่

157
00:07:43,547 --> 00:07:45,965
เราแทบไม่รู้ชื่อจริงๆ ของกันและกันเลย

158
00:07:45,966 --> 00:07:48,050
- เราไม่รู้ชื่อใครเลย
- จริงเหรอ

159
00:07:48,051 --> 00:07:50,344
- ผมไม่รู้ชื่อเขา
- เราแทบ… ทางนี้เหรอ

160
00:07:50,345 --> 00:07:51,929
พวกคุณดูสนิทกันมากเลย

161
00:07:51,930 --> 00:07:54,348
ไม่มีการเตรียมตัวกันมาก่อนเหรอ

162
00:07:54,349 --> 00:07:56,434
- โอเค
- ก็มีซ้อมกันหลายเดือน

163
00:07:56,435 --> 00:07:57,768
{\an8}(ซ้อมวันแรก)

164
00:07:57,769 --> 00:08:01,898
{\an8}สวัสดี ทุกคน ขอต้อนรับสู่
ลุกขุนกำมะลอเวอร์ชันถัดไป

165
00:08:01,899 --> 00:08:02,982
{\an8}(สัปดาห์ซ้อมที่หนึ่ง)

166
00:08:02,983 --> 00:08:04,358
{\an8}(บทซ้อมอ่าน 9/8/2024)

167
00:08:04,359 --> 00:08:07,236
{\an8}"202 องก์ที่หนึ่ง รอดั๊กมาถึง

168
00:08:07,237 --> 00:08:09,322
และเริ่มประชุมตอนเช้า"

169
00:08:09,323 --> 00:08:10,449
"ไง ทุกคน

170
00:08:11,825 --> 00:08:13,659
ผมขอใช้อำนาจตัดสินใจนะ

171
00:08:13,660 --> 00:08:16,245
เราควรรอพ่อผมก่อนที่เราจะเริ่มกัน"

172
00:08:16,246 --> 00:08:19,874
"ไม่มีใครคัดค้านอะไร
ทุกคนมัวคุยกันว่าเมื่อคืนหลับสบายไหม"

173
00:08:19,875 --> 00:08:22,460
(ขณะที่นักแสดงซีซั่นหนึ่ง
เล่นเป็นคนแปลกหน้า)

174
00:08:22,461 --> 00:08:24,795
(นักแสดงซีซั่นสอง
เล่นเป็นเพื่อนร่วมงาน)

175
00:08:24,796 --> 00:08:29,717
(พวกเขาจึงต้องสร้างและท่องจำ
เรื่องราวที่มีร่วมกันมากว่า 20 ปี…)

176
00:08:29,718 --> 00:08:30,843
{\an8}(การซ้อม)

177
00:08:30,844 --> 00:08:34,472
{\an8}ฉันเฮเลน เชฟเฟอร์ ฉันทำงานที่นี่
ตั้งแต่ปี 1999 ก็ 26 ปีแล้ว

178
00:08:34,473 --> 00:08:37,600
{\an8}ฉันเป็นพนักงานคนแรกที่ดั๊กโทรหา

179
00:08:37,601 --> 00:08:38,684
{\an8}จริงครับ

180
00:08:38,685 --> 00:08:43,731
{\an8}ผมก็แปลกใจที่คนอื่นไม่ชอบ
มันฝรั่งรสเนยน้ำผึ้งจากเกาหลี

181
00:08:43,732 --> 00:08:46,151
{\an8}นึกว่ามันต้องฮิตแน่ แต่ก็พลาดไปเนอะ

182
00:08:47,611 --> 00:08:49,362
{\an8}พอห้าโมงเย็นปุ๊บ ฉันเด้งเลยนะ

183
00:08:49,363 --> 00:08:52,406
{\an8}ต้องไปรับลูกแฝดจากคลาสฟุตบอลกับคาราเต้

184
00:08:52,407 --> 00:08:54,826
{\an8}- ทุกวันศุกร์ เราจะไปโบสถ์
- เอเมน

185
00:08:55,410 --> 00:08:56,577
{\an8}ฮาเลลูยา

186
00:08:56,578 --> 00:09:00,289
{\an8}ก่อนมาทำรายการนี้ ผมเคยมีความเข้าใจผิดๆ ว่า

187
00:09:00,290 --> 00:09:03,960
แค่เราเดินเข้าฉากแล้วพึมพำด้นสดไป

188
00:09:03,961 --> 00:09:06,921
ให้พอแว่วถึงหูคนธรรมดาคนนึง

189
00:09:06,922 --> 00:09:09,423
ก็น่าจะตบตาได้

190
00:09:09,424 --> 00:09:12,385
มันตรงข้ามเลยครับ รายการนี้ต้องอาศัย

191
00:09:12,386 --> 00:09:14,262
การทำงานที่แม่นยำสุดๆ

192
00:09:14,263 --> 00:09:17,265
เรารู้ว่ากล้องอยู่ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้

193
00:09:17,266 --> 00:09:20,268
คุณเดินเข้ามาคุยกับตัวเอก

194
00:09:20,269 --> 00:09:22,812
ส่วนหนึ่งของงานก่อนเข้าฉากจริงคือ

195
00:09:22,813 --> 00:09:25,231
คุณต้องชวนเขาคุยไปเรื่อยๆ ใช่ๆ

196
00:09:25,232 --> 00:09:29,402
คุณต้องคุยแบบนี้
เพราะเดี๋ยวตัวเอกจะหันมาคุยกับผมด้านนี้

197
00:09:29,403 --> 00:09:32,488
- ตอนนี้เราจะได้เห็นตัวเอก จริงไหม
- ครับ

198
00:09:32,489 --> 00:09:35,283
ตำแหน่งของเราต้องเป๊ะมากในบางจังหวะ

199
00:09:35,284 --> 00:09:37,368
{\an8}มันเป็นตัวล็อกแบบบิด

200
00:09:37,369 --> 00:09:39,078
{\an8}เควิน ขยับไปซ้ายหน่อย

201
00:09:39,079 --> 00:09:40,413
{\an8}(ซ้อมก่อนถ่ายจริง)

202
00:09:40,414 --> 00:09:41,539
(สแตนด์อิน 1)

203
00:09:41,540 --> 00:09:42,623
ให้ตายสิ

204
00:09:42,624 --> 00:09:46,544
ที่จริงบางช่วงมันเหมือนแสดงละครเพลง

205
00:09:46,545 --> 00:09:48,212
มากกว่าทำรายการด้นสด

206
00:09:48,213 --> 00:09:49,964
เพื่อให้ทุกอย่างเป๊ะที่สุด

207
00:09:49,965 --> 00:09:51,549
พ่อ อย่าทำนะ

208
00:09:51,550 --> 00:09:52,508
(สแตนด์อิน 2)

209
00:09:52,509 --> 00:09:53,801
{\an8}ไปหยุดเขา

210
00:09:53,802 --> 00:09:55,344
{\an8}ปัดปากกาออกจากมือเขาเลย

211
00:09:55,345 --> 00:09:56,846
{\an8}- ไง
- หวัดดี

212
00:09:56,847 --> 00:09:57,848
{\an8}มีเรื่องอะไร

213
00:10:02,894 --> 00:10:06,188
{\an8}ถ้าคุณหันหน้ามาหาเราได้นะ
นั่นจะเป็นจุดที่สติแตกได้ฮาที่สุด

214
00:10:06,189 --> 00:10:07,273
{\an8}โอเค ค่ะ

215
00:10:07,274 --> 00:10:10,359
{\an8}เราจะได้เห็นคุณเป็นแบบนี้ จับเชือกแล้วก็ร้อง…

216
00:10:10,360 --> 00:10:11,861
{\an8}- อะไรนะ ไม่
- ตายแล้ว

217
00:10:11,862 --> 00:10:14,405
{\an8}แล้วคุณก็พยายามขยับ แต่ขยับไม่ได้

218
00:10:14,406 --> 00:10:15,449
{\an8}อย่างนั้น แจ็คกี้

219
00:10:16,241 --> 00:10:17,825
{\an8}- เย่ โอเค
- นั่นแหละ

220
00:10:17,826 --> 00:10:20,871
{\an8}ให้ตายสิ นี่คนดำอย่างฉันมาทำอะไรตรงนี้

221
00:10:21,371 --> 00:10:22,538
{\an8}ฉันไม่…

222
00:10:22,539 --> 00:10:23,707
{\an8}(ซ้อมฉากผาดโผน)

223
00:10:24,916 --> 00:10:26,751
{\an8}- ดึงให้ตึง
- อย่าทำขาดนะ

224
00:10:26,752 --> 00:10:27,627
{\an8}อะไรนะ

225
00:10:34,885 --> 00:10:37,386
{\an8}หน้าคุณเหมือนเพิ่งไปไถกับหญ้าเทียมมาเลย

226
00:10:37,387 --> 00:10:41,349
{\an8}ผม***เกือบทำลายแม็กซ์แล้ว

227
00:10:41,350 --> 00:10:43,726
{\an8}หนึ่ง สอง…

228
00:10:43,727 --> 00:10:47,313
{\an8}เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับศึก
ที่เกิดขึ้นในกีฬาสีแบบดั๊ก

229
00:10:47,314 --> 00:10:50,316
{\an8}เวนดี้ที่รับบทอลิซาเบธกับฉัน
ไปพบกับชาร์ลี

230
00:10:50,317 --> 00:10:52,318
{\an8}ซึ่งเป็นผู้กำกับคิวบู๊ของรายการ

231
00:10:52,319 --> 00:10:54,111
ส่วนที่ยากที่สุดของการซ้อมฉากนั้น

232
00:10:54,112 --> 00:10:58,157
คือต้องสู้พร้อมกับทรงตัวบนเครื่องเล่นเป่าลม

233
00:10:58,158 --> 00:10:59,326
- โอ้โฮ
- นั่นแหละ

234
00:11:01,536 --> 00:11:04,830
ฉันไม่รู้ว่าต้องเตรียมตัวยังไงกัน
การยืนบนนั้นให้มั่นมันยากมากเลย

235
00:11:04,831 --> 00:11:06,957
ตรงนี้มีไว้กันกระแทก

236
00:11:06,958 --> 00:11:10,045
ถ้าคุณอยากใช้ศอกดันไว้สักนิด
มันก็ดูเป็นธรรมชาติดีนะ

237
00:11:11,088 --> 00:11:12,338
สอง และ…

238
00:11:12,339 --> 00:11:15,466
ไม้ตายที่ทำให้คนเชื่อสนิท

239
00:11:15,467 --> 00:11:19,678
คือเวนดี้วิ่งไปละเลงเลือดข้างฉาก
เพื่อรอจังหวะเปิดซีน

240
00:11:19,679 --> 00:11:22,932
ขอดูหน่อย ตายแล้ว เลือดออก

241
00:11:22,933 --> 00:11:25,393
เลือดออก ฉันเลือดออก ตายแล้ว

242
00:11:25,394 --> 00:11:28,562
เขาจะได้ไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นการจัดฉาก

243
00:11:28,563 --> 00:11:31,982
{\an8}เรากำลังคิดค้นฮ็อตซอสสูตรเด็ดของแกรนด์มา

244
00:11:31,983 --> 00:11:33,109
{\an8}(การประชุมเรื่องซอสเผ็ด)

245
00:11:33,110 --> 00:11:35,694
อันนี้เรายังไม่ได้ลอง เราลองสีเขียวแล้ว

246
00:11:35,695 --> 00:11:37,322
และคุณไม่ชอบสีเขียว

247
00:11:38,573 --> 00:11:40,116
(แชนน่อน คามินากะ
ผู้ช่วยโปรดิวเซอร์)

248
00:11:40,117 --> 00:11:41,742
รสรมควันโด่งมาเลย

249
00:11:41,743 --> 00:11:43,828
- ควันโด่งมาเลย
- รมควันหนักไปเหรอ

250
00:11:43,829 --> 00:11:45,579
- รมควันสุดๆ
- ที่สุดของรสรมควันเลย

251
00:11:45,580 --> 00:11:47,748
{\an8}ฉันว่ารสมันเหมือนยางรถ

252
00:11:47,749 --> 00:11:50,543
(หลังเขียนบท สร้างโลกจำลอง
และซ้อมกันมาหลายเดือน)

253
00:11:50,544 --> 00:11:53,629
(ก็ถึงเวลาแสดงจริง)

254
00:11:53,630 --> 00:11:55,381
นี่เป็นวันแรก

255
00:11:55,382 --> 00:11:57,049
{\an8}สนุกกับมัน ขอให้มีวันที่เยี่ยม

256
00:11:57,050 --> 00:11:59,093
{\an8}วันนี้เราจะเตรียมความสนุกหรรษาทั้งหมด

257
00:11:59,094 --> 00:12:01,303
{\an8}ที่เราจะเอามาใช้ในตลอดสองสัปดาห์นี้

258
00:12:01,304 --> 00:12:04,181
{\an8}เราทุกคนตื่นเต้นมาก
ที่จะได้ทำงานกับทุกคนในห้องนี้

259
00:12:04,182 --> 00:12:07,143
{\an8}ขอบคุณมากๆ ครับที่ลุยกันมาขนาดนี้

260
00:12:07,144 --> 00:12:08,477
{\an8}มาสนุกกันนะ ทีม

261
00:12:08,478 --> 00:12:11,814
{\an8}(ถ่ายทำวันที่หนึ่ง)

262
00:12:11,815 --> 00:12:15,109
{\an8}โอเค เริ่มแล้วนะ มาลุยกันเลย

263
00:12:15,110 --> 00:12:17,945
{\an8}ไบรอัน ตัวเอกมาแล้ว ตัวเอกมาแล้ว

264
00:12:17,946 --> 00:12:22,491
กล้องทูอาร์ ถอยภาพออกกว้างหน่อย
ให้ติดพีเจในเฟรมด้วย

265
00:12:22,492 --> 00:12:24,160
(ข้อมูลทางเทคนิค
ซีซั่น 1 - ซีซั่น 2)

266
00:12:24,161 --> 00:12:26,787
ค่อยๆ เดินกล้องเข้าไปที่ตัวเอกยาวๆ เลย

267
00:12:26,788 --> 00:12:28,164
(กล้อง 29 - 48)

268
00:12:28,165 --> 00:12:31,125
{\an8}ปล่อยให้ไฟห้องประชุมปิดเองแบบนั้นแหละ ดีแล้ว

269
00:12:31,126 --> 00:12:32,543
{\an8}(ฟุตเทจ
2,100 - 3,600 ชั่วโมง

270
00:12:32,544 --> 00:12:35,379
{\an8}วันนี้น่าจะมีกล้อง 45 ถึง 50 ตัวได้

271
00:12:35,380 --> 00:12:37,173
{\an8}(คริส ดาร์เนล
ผู้กำกับภาพ)

272
00:12:37,174 --> 00:12:40,051
เราตั้งเต็นท์ไว้ทั่ว ทุกอย่างต้องมืดสนิท

273
00:12:40,802 --> 00:12:44,681
นี่ผนังปลอมอีกผนัง เราบีบทางเดินให้สั้นกว่าเดิม

274
00:12:46,892 --> 00:12:48,143
- ไง
- ผม…

275
00:12:49,352 --> 00:12:52,021
คือ… ทั้งหมดนี่เพื่อคนธรรมดาๆ อย่างผมเนี่ยนะ

276
00:12:52,022 --> 00:12:52,856
ใช่

277
00:12:57,903 --> 00:13:00,446
นี่มัน… ต้องเรียกห้องนี้ว่าห้องอะไรถึงจะถูก

278
00:13:00,447 --> 00:13:02,448
- ควบคุม
- ห้องควบคุม

279
00:13:02,449 --> 00:13:06,410
ทุกวันจะมีคนราวๆ 30 คนซ่อนอยู่ในห้องนี้

280
00:13:06,411 --> 00:13:09,455
อย่างเงียบๆ และเราจะแอบออกไปทุกเช้าและเย็น

281
00:13:09,456 --> 00:13:10,706
ที่เหลือเชื่อก็คือ

282
00:13:10,707 --> 00:13:14,001
ผมแบบ "เฮ้ย
เราไม่เคยเฉียดมาแถวนี้เลย นี่มันอะไร"

283
00:13:14,002 --> 00:13:16,921
เอาละ ไปกันต่อเลย มาครับ

284
00:13:16,922 --> 00:13:18,631
แอนโทนี รถเล็กพวกนี้น่ะ

285
00:13:18,632 --> 00:13:19,673
ครับ

286
00:13:19,674 --> 00:13:21,676
มีกล้องติดไว้เหมือนกัน

287
00:13:22,302 --> 00:13:24,512
- มีกล้องซ่อนไว้ทุกที่เลย
- ทุกที่

288
00:13:24,513 --> 00:13:27,848
{\an8}เรามีจุดซ่อนกล้องเต็มไปหมด เช่น ถังขยะ

289
00:13:27,849 --> 00:13:31,101
ดูเหมือนถังขยะธรรมดาทั่วไป
แต่มีกล้องซ่อนไว้ด้านหลัง

290
00:13:31,102 --> 00:13:35,231
{\an8}ตอนเดิน จะมีกล้องตามถ่ายบนลวดสลิง

291
00:13:35,232 --> 00:13:36,566
{\an8}ค่ะ มันเจ๋งมากๆ

292
00:13:38,026 --> 00:13:38,943
ตรงนั้น

293
00:13:38,944 --> 00:13:42,029
- ว่าไง พวก
- เราเฝ้าดูคุณตลอดเวลาเลย

294
00:13:42,030 --> 00:13:43,197
ให้ตายสิ

295
00:13:43,198 --> 00:13:45,991
{\an8}วันนี้คุณจ้องกล้องผมห้าวินาทีเต็มๆ เลย

296
00:13:45,992 --> 00:13:47,993
{\an8}แล้วคุณก็จ้องกล้องเขา

297
00:13:47,994 --> 00:13:49,745
{\an8}เรานี่แบบ "ไม่นะ"

298
00:13:49,746 --> 00:13:52,790
{\an8}- ตอนคุณรอช่างกุญแจน่ะ
- ไม่รู้เลย

299
00:13:52,791 --> 00:13:55,626
ผมพยายามนึกย้อนทุกอย่างในหัว…

300
00:13:55,627 --> 00:13:58,087
ได้ยังไง ผมไม่รู้ได้ไง ผม…

301
00:13:58,088 --> 00:14:01,006
ผมพลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไง

302
00:14:01,007 --> 00:14:03,050
ทุกเช้า ตอนคุณออกไป

303
00:14:03,051 --> 00:14:05,803
- คนพวกนี้จะเข้ามา…
- ทะลักกันเข้ามา

304
00:14:05,804 --> 00:14:07,304
แล้วก็จะกลับออกไป

305
00:14:07,305 --> 00:14:08,806
ผมสงสัยเพราะบางครั้ง

306
00:14:08,807 --> 00:14:11,767
ตอนเช้าเราไปกินอาหารเช้าแล้วกลับมา
และผมก็แบบว่า

307
00:14:11,768 --> 00:14:14,229
"เราทำบ้าอะไรเนี่ย"

308
00:14:14,938 --> 00:14:17,690
เราส่งตัวเอกออกไปทำธุระ

309
00:14:17,691 --> 00:14:20,901
{\an8}จากนั้นคนเป็นร้อยก็กรูเข้ามาในพื้นที่เล็กๆ นี้

310
00:14:20,902 --> 00:14:23,113
เหมือนฝูงแมลงสาบออกมาจาก…

311
00:14:24,155 --> 00:14:25,573
เราต้องรีบประชุม

312
00:14:25,574 --> 00:14:27,992
เพราะแบบ "เขามาแล้ว เราต้องออกไป"

313
00:14:27,993 --> 00:14:31,078
หยุดคุยก่อน รีบไป เราต้องไปจากที่นี่

314
00:14:31,079 --> 00:14:33,247
เอาละ ทุกคน ประชุมสั้นมากๆ

315
00:14:33,248 --> 00:14:35,416
เขาออกไปแป๊บเดียวเพราะมันดึกแล้ว

316
00:14:35,417 --> 00:14:39,296
เราต้องออกไปจากที่นี่ แต่แม่เจ้า วันนี้ทำดีมากๆ

317
00:14:42,090 --> 00:14:43,924
คนเป็นร้อยกรูกันออกไป

318
00:14:43,925 --> 00:14:46,427
จากนั้นก็เหลือแค่พวกเรา 14 คน

319
00:14:46,428 --> 00:14:47,761
{\an8}แอบดูไพ่ฉันเหรอ

320
00:14:47,762 --> 00:14:49,138
{\an8}- ใช่
- แหม

321
00:14:49,139 --> 00:14:50,347
{\an8}(หลังเลิกกอง)

322
00:14:50,348 --> 00:14:55,144
{\an8}ใช่ กล้องหยุดถ่ายแล้ว
แต่เราก็ยังอยู่ในบทบาทต่อไป

323
00:14:55,145 --> 00:14:56,187
{\an8}ลงเลย พวก

324
00:14:56,896 --> 00:14:58,439
{\an8}- ตู้ม
- อูโน่ครับผม

325
00:14:58,440 --> 00:15:00,150
{\an8}(หลังเลิกกอง)

326
00:15:12,037 --> 00:15:13,413
อำกันเล่นใช่ไหมเนี่ย

327
00:15:15,415 --> 00:15:18,083
ยินดีต้อนรับกลับมา
นั่งตรงกลางตรงที่ของคุณเลย

328
00:15:18,084 --> 00:15:19,460
ผมว่าเรื่องนั้นมันแปลกๆ เหมือนกัน

329
00:15:19,461 --> 00:15:22,588
ผมคิดในใจ "ให้ผู้ช่วยนั่งตรงกลางได้ไง"
ผมเด่นอยู่ตรงกลางเลย

330
00:15:22,589 --> 00:15:25,799
วันแรกคุณพูดว่า "พวกเขาให้ผม
นั่งเด่นตรงกลางเลย" ผมนี่แบบ…

331
00:15:25,800 --> 00:15:27,468
(ทั้งที่วางแผนกันมาดิบดี)

332
00:15:27,469 --> 00:15:30,387
(แต่นักแสดงก็ต้องด้นสด
ตอนที่เกิดผิดคิว)

333
00:15:30,388 --> 00:15:35,100
ได้ยินเรื่องที่วันนี้เราเกือบทำตอนจบพังแล้วหรือยัง

334
00:15:35,101 --> 00:15:36,518
- สวัสดีครับ
- ไง เป็นไงบ้าง

335
00:15:36,519 --> 00:15:37,686
- ก็ดี คุณล่ะ
- ดีครับ

336
00:15:37,687 --> 00:15:39,146
- ขอบคุณนะ
- ครับผม

337
00:15:39,147 --> 00:15:41,565
ตอนที่โนตารีมาถึง เราอยากให้เขาเผลอลืม

338
00:15:41,566 --> 00:15:44,276
กุญแจและตรายางของเขาไว้ในรถ
เพื่อชะลอการเซ็นสัญญา

339
00:15:44,277 --> 00:15:45,527
แต่ตอนเขามาถึง…

340
00:15:45,528 --> 00:15:47,739
ผมจะพาไปที่ที่พวกเขาอยู่นะ

341
00:15:48,615 --> 00:15:50,032
{\an8}ทำไมหน้าต่างปิดไม่สนิท

342
00:15:50,033 --> 00:15:51,158
***ไรวะ

343
00:15:51,159 --> 00:15:53,869
- คือมันแบบ แค่ไปที่รถเขาและ…
- เอื้อมมือเข้าไปได้เหรอ อ๋อ

344
00:15:53,870 --> 00:15:56,288
เอื้อมมือเข้าไปเปิดล็อกได้เลย
และเราก็แบบ "ไม่นะ"

345
00:15:56,289 --> 00:15:58,083
มาร์จอรี มีเรื่องด่วน

346
00:15:58,708 --> 00:16:00,793
ผมต้องการรถกอล์ฟเธอ เธออยู่กับรถกอล์ฟไหม

347
00:16:00,794 --> 00:16:03,420
ผมอยากให้คุณรีบบึ่งไปที่ศูนย์ต้อนรับ

348
00:16:03,421 --> 00:16:05,255
ด้านหน้าของศูนย์ต้อนรับ

349
00:16:05,256 --> 00:16:07,257
โอเค ให้ฉันทำยังไงคะ

350
00:16:07,258 --> 00:16:09,093
เขาเล่นมุกลืมกุญแจไว้ในรถตอนนี้ไม่ได้

351
00:16:09,094 --> 00:16:12,346
เพราะหน้าต่างรถเขาเปิดอยู่ และเขาไม่รู้ตัวเลย

352
00:16:12,347 --> 00:16:14,056
คุณต้องมาช่วยเขา

353
00:16:14,057 --> 00:16:15,182
ด่วนเลย วิ่งเลย

354
00:16:15,183 --> 00:16:17,977
คุณต้องรีบแล้ว มาร์จอรี โทษที
พูดแบบ "ดีจัง คุณมาแล้ว"

355
00:16:19,521 --> 00:16:20,689
ดีจัง คุณมาแล้ว

356
00:16:21,356 --> 00:16:22,481
- นี่
- คือว่า ผม…

357
00:16:22,482 --> 00:16:24,358
- รอแป๊บนะ ผม…
- ไม่

358
00:16:24,359 --> 00:16:25,984
- สกัดเขาไว้
- รอแป๊บนึง

359
00:16:25,985 --> 00:16:27,986
เข้าหาเขาเลย เขากำลังกลับไป

360
00:16:27,987 --> 00:16:29,321
- เดี๋ยวก่อน
- ไม่ๆ

361
00:16:29,322 --> 00:16:31,198
- จับมือเขา
- ไง ฉันมาร์จอรี

362
00:16:31,199 --> 00:16:33,242
- ไง มาร์จอรี อาร์โนลด์ครับ เป็นไงบ้าง
- ค่ะ

363
00:16:33,243 --> 00:16:34,493
ยินดีที่ได้พบค่ะ โทษทีนะ

364
00:16:34,494 --> 00:16:36,078
- คุณมาได้
- ใช่แล้วครับ

365
00:16:36,079 --> 00:16:37,663
- โอเค ดีค่ะ
- รอแป๊บนึงนะ

366
00:16:37,664 --> 00:16:40,083
ไม่ๆ ไม่ เรียกเขาไว้ เรียกเขา

367
00:16:40,792 --> 00:16:42,710
- ไม่ๆ ไม่เป็นไร
- โอเค

368
00:16:42,711 --> 00:16:45,045
คุณโอเค กลับไปที่ศูนย์ธุรกิจนะ

369
00:16:45,046 --> 00:16:46,088
- โอเค
- ผมพาเขาไปเอง

370
00:16:46,089 --> 00:16:47,215
- ค่ะ โทษที
- โอเค

371
00:16:48,508 --> 00:16:50,175
อยู่กับเขา

372
00:16:50,176 --> 00:16:52,053
โอเค เดินตามหลังเขาไปช้าๆ

373
00:16:52,721 --> 00:16:56,391
ขอบคุณที่คุณมาช่วยเราจัดการเรื่อง…

374
00:16:57,392 --> 00:16:58,559
ดีลนี้

375
00:16:58,560 --> 00:17:01,688
อย่าให้พวกเขากลับไป
จอห์นจะปิดหน้าต่าง เราจะล็อกรถ

376
00:17:03,565 --> 00:17:05,983
พอเขารู้ตัวว่าตรายางยังอยู่ในรถ

377
00:17:05,984 --> 00:17:07,401
{\an8}(จอห์น โอรอร์ค
ผู้ช่วยผู้กำกับหนึ่ง)

378
00:17:07,402 --> 00:17:09,653
{\an8}ดั๊ก เขายังไม่รู้ตัวว่ารถล็อกอยู่

379
00:17:09,654 --> 00:17:13,240
เขาเลยต้องกลับไปเช็กว่าตรายางอยู่ในรถไหม

380
00:17:13,241 --> 00:17:14,576
- พระเจ้า ผม…
- ขอบคุณค่ะ

381
00:17:15,243 --> 00:17:16,994
ผมลืมตรายางไว้ในรถ

382
00:17:16,995 --> 00:17:18,747
- รถล็อกแล้วใช่ไหม
- ใช่

383
00:17:20,290 --> 00:17:23,292
ขอยกตำแหน่งผู้เล่นดีเด่นให้มาร์จอรี
เธอ***วิ่งสับเลย

384
00:17:23,293 --> 00:17:25,419
มาร์จอรี คุณช่วยเราไว้

385
00:17:25,420 --> 00:17:29,006
ไม่มีปัญหา จะรอฟังคุณอธิบายนะ
ว่าเมื่อกี้มันเรื่องบ้าอะไร

386
00:17:29,007 --> 00:17:31,133
(ธรรมชาติก็พยายาม
แก้บทของเราเหมือนกัน)

387
00:17:31,134 --> 00:17:32,217
รองเท้าเดินเขาเหรอ ครับ

388
00:17:32,218 --> 00:17:33,135
{\an8}(วันค้นหาดั๊กกี้)

389
00:17:33,136 --> 00:17:36,014
{\an8}ช่วยเงียบแป๊บนึงและฟังว่าพวกเขาจะไปไหน

390
00:17:38,516 --> 00:17:39,768
{\an8}นั่นเสียงรถดับเพลิง

391
00:17:40,268 --> 00:17:42,854
{\an8}เมื่อกี้เหมือนได้กลิ่นอะไรไหม้ๆ

392
00:17:43,688 --> 00:17:44,605
{\an8}(ไฟป่ารามิเรซ)

393
00:17:44,606 --> 00:17:47,274
{\an8}เมื่อสี่นาทีก่อน มีเฮลิคอปเตอร์สามลำ
กำลังจัดการเรื่องนี้อยู่

394
00:17:47,275 --> 00:17:49,151
{\an8}- ไหม้กว่า 12 ไร่
- อืม

395
00:17:49,152 --> 00:17:51,528
{\an8}นั่นไง ฉันเห็นเฮลิคอปเตอร์ตรงนั้น

396
00:17:51,529 --> 00:17:53,071
{\an8}(วันค้นหาดั๊กกี้)

397
00:17:53,072 --> 00:17:56,158
{\an8}วันนั้นมีเครื่องบินบินผ่าน
เราก็แบบ "เรารอให้เสียงเงียบไม่ได้"

398
00:17:56,159 --> 00:17:58,452
{\an8}- เฮลิ… คือว่า…
- "เรารอให้เสียงเงียบไม่ได้"

399
00:17:58,453 --> 00:18:00,412
{\an8}เครื่องบินสามลำ เฮลิคอปเตอร์สามลำ

400
00:18:00,413 --> 00:18:01,997
{\an8}- เยอะอยู่นะ
- บ้ามากเลย

401
00:18:01,998 --> 00:18:05,501
{\an8}เรากำลังวางแผนเผื่อเรื่องจะบานปลาย
เราต้องเผ่นกันให้ไว

402
00:18:05,502 --> 00:18:07,836
{\an8}ขอให้ทุกคนเตรียมพร้อมรับมือไว้

403
00:18:07,837 --> 00:18:11,382
{\an8}พวกคุณโทรแจ้งเฮลิคอปเตอร์
ให้ตามหาผมหรือว่า…

404
00:18:12,258 --> 00:18:13,383
{\an8}มาร์จอรีได้…

405
00:18:13,384 --> 00:18:15,385
{\an8}ไม่รู้สิ มาร์จอรีได้โทรไป…

406
00:18:15,386 --> 00:18:17,971
{\an8}- เฮลิคอปเตอร์ช่วยเหลือเหรอ
- ผมว่าไม่นะ

407
00:18:17,972 --> 00:18:19,556
{\an8}ตอนคุณหายไปน่ะเหรอ อาจจะ

408
00:18:19,557 --> 00:18:21,058
{\an8}หวังว่าเธอจะไม่ได้โทรนะ

409
00:18:21,059 --> 00:18:22,101
{\an8}ผมว่าไม่หรอก

410
00:18:26,856 --> 00:18:29,525
มีเรื่องที่เราควรบอกให้คุณรู้

411
00:18:29,526 --> 00:18:31,985
เรามีวิทยากรและคลาสความรู้มากมาย

412
00:18:31,986 --> 00:18:36,114
มีแค่สามหรือสี่คนที่เป็นวิทยากรจริงๆ

413
00:18:36,115 --> 00:18:39,368
ส่วนใหญ่เป็นนักแสดงที่แกล้ง

414
00:18:39,369 --> 00:18:42,037
ทำเป็นให้คำแนะนำเพื่อรอตบท้ายด้วยมุกฮาๆ

415
00:18:42,038 --> 00:18:43,914
{\an8}มีคำถามอะไรอีกไหม ครับ

416
00:18:43,915 --> 00:18:47,459
{\an8}ช่วยพูดถึงผลกระทบด้านลบของเงิน
ที่มีต่อการเมืองได้ไหม

417
00:18:47,460 --> 00:18:48,753
{\an8}(อีริค สวอลเวลล์
สมาชิกสภาผู้แทนฯ)

418
00:18:49,504 --> 00:18:50,755
{\an8}ตาของเฮเลนปิดอยู่

419
00:18:52,048 --> 00:18:54,424
{\an8}- โห
- โอเค อยากแน่ใจน่ะ

420
00:18:54,425 --> 00:18:57,261
{\an8}เราไม่ควรจะหัวเราะ แต่ฉันหลุดทุกทีเลย

421
00:18:57,262 --> 00:18:59,388
{\an8}ฉันจะใส่ "ทำตัวแรด" ในภารกิจก่อนตาย

422
00:18:59,389 --> 00:19:01,640
{\an8}- โอ๊ยตาย
- อย่าทำแบบนั้น

423
00:19:01,641 --> 00:19:04,476
{\an8}ฉันอดขำไม่ได้จริงๆ เพราะมันไร้สาระมาก

424
00:19:04,477 --> 00:19:06,854
{\an8}ทำอะไรน่ะ ทำไม…

425
00:19:06,855 --> 00:19:09,273
{\an8}ทำไมถึงปิดคอมพิวเตอร์ผม

426
00:19:09,274 --> 00:19:13,026
{\an8}วันนี้ครั้งที่ห้าแล้วนะ

427
00:19:13,027 --> 00:19:17,281
{\an8}ฉันมีปัญหากับการสัมมนามาก
เพราะฉันกลั้นขำไม่ได้เลย

428
00:19:17,282 --> 00:19:19,867
{\an8}แต่ถ้าผมเป็นตัวแทนฝ่ายบุคคล
และคุณยื่นสิ่งนี้ให้ผม

429
00:19:19,868 --> 00:19:23,078
{\an8}ผมก็คงคิดว่ามันเขียนว่าเชียริโอส์ เพราะงั้น…

430
00:19:23,079 --> 00:19:25,414
{\an8}- เราเรียนรู้ได้เยอะจากลายมือ
- ใช่

431
00:19:25,415 --> 00:19:26,790
{\an8}(เอียน โรเบิร์ตส์
"สก็อต นอร์ริส")

432
00:19:26,791 --> 00:19:29,126
{\an8}ขอบคุณพระเจ้าที่ไอ้จ้อนผมยังซุกอยู่ในชุด

433
00:19:29,127 --> 00:19:31,169
{\an8}แต่ผมกังวลเรื่องลูกอัณฑะเพราะ…

434
00:19:31,170 --> 00:19:34,256
เวิร์กช็อปของสก็อต นอร์ริส
ที่เขาพูดเรื่องลูกอัณฑะเขา

435
00:19:34,257 --> 00:19:36,008
มันน่าช็อกมาก

436
00:19:36,009 --> 00:19:39,177
หลายครั้งที่เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในการสัมมนา

437
00:19:39,178 --> 00:19:40,846
{\an8}ลูกอัณฑะผมเป็นสีดำ

438
00:19:40,847 --> 00:19:43,515
{\an8}- พระเจ้า
- แข็ง เย็นเจี๊ยบ

439
00:19:43,516 --> 00:19:47,686
{\an8}เนื้อเยื่อที่ตายแล้ว
ซึ่งเคยเป็นลูกอัณฑะของผม ผมหยิบ…

440
00:19:47,687 --> 00:19:49,605
{\an8}เอียน โรเบิร์ตส์ฮามาก

441
00:19:49,606 --> 00:19:53,942
{\an8}คือเขาแบบว่ายิงมุก

442
00:19:53,943 --> 00:19:56,069
{\an8}ใส่รัวๆ ไม่หยุดแบบหน้านิ่งไม่หลุดเลย

443
00:19:56,070 --> 00:19:58,530
{\an8}โกยหิมะกลบมัน

444
00:19:58,531 --> 00:20:00,575
{\an8}และถึงจุดนี้ ผมก็คิด "พระเจ้า ฆ่าผมเลย"

445
00:20:03,995 --> 00:20:05,537
{\an8}(เอมิลี่ เพนเดอร์แกสต์
"เอมี่ แพทเทอร์สัน")

446
00:20:05,538 --> 00:20:07,164
{\an8}หนึ่งในความทรงจำโปรดของฉัน

447
00:20:07,165 --> 00:20:10,459
คือตอนที่ร็อบกับฉันจูบกันที่เสจบรัช

448
00:20:10,460 --> 00:20:13,295
และฉันใส่หูฟังอยู่และ…

449
00:20:13,296 --> 00:20:16,257
ต้องบอกบทร็อบตอนปากประกบกัน

450
00:20:17,508 --> 00:20:19,968
แบบว่า "พวกเขากำลังมา" "พวกเขาดูอยู่"

451
00:20:19,969 --> 00:20:20,970
"จูบต่อ"

452
00:20:21,846 --> 00:20:26,351
มันตลกมากเพราะรู้สึกได้เลยว่า
ต่างคนก็ต่างยิ้มอยู่

453
00:20:27,060 --> 00:20:29,812
{\an8}คุณเห็นตอนพวกเขาโผล่มาไหม

454
00:20:30,438 --> 00:20:31,647
{\an8}(ห้องควบคุมที่เสจบรัช)

455
00:20:31,648 --> 00:20:33,816
{\an8}- โอเค เอมี่ อย่าเพิ่ง แต่เตรียมตัวไว้
- โอเค

456
00:20:34,484 --> 00:20:36,360
- โอ้โฮ
- โย่ พวกเขา…

457
00:20:36,361 --> 00:20:38,946
หลังจากแอนโทนีอีกคนเต้นยั่วสวาท

458
00:20:38,947 --> 00:20:41,448
ทุกคน เขากำลังไป เขากำลังเดินไปหาคุณ

459
00:20:41,449 --> 00:20:42,825
{\an8}เขากำลังมา

460
00:20:44,661 --> 00:20:45,495
{\an8}ป๊าด

461
00:20:46,287 --> 00:20:47,496
{\an8}โห

462
00:20:47,497 --> 00:20:48,665
{\an8}เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ

463
00:20:49,248 --> 00:20:50,832
{\an8}นัวเนียกันต่อ

464
00:20:50,833 --> 00:20:52,668
{\an8}เขาเห็นคุณแล้ว นัวเนียต่อ

465
00:20:52,669 --> 00:20:53,919
{\an8}นัวต่อ

466
00:20:53,920 --> 00:20:55,504
{\an8}เขาดูอยู่

467
00:20:55,505 --> 00:20:59,049
จากปฏิเสธเควิน
มาเป็นจูบปากกับแอนโทนีอีกคน

468
00:20:59,050 --> 00:21:00,592
ผมนี่แบบ "เอมี่…"

469
00:21:00,593 --> 00:21:02,178
ไม่มีเริม ไม่มีรอยจูบ

470
00:21:02,762 --> 00:21:03,846
ไม่ได้มีความสัมพันธ์

471
00:21:05,890 --> 00:21:09,977
และนี่อาจเป็นเรื่องเหลือเชื่อสุดสำหรับคุณก็ได้

472
00:21:09,978 --> 00:21:11,395
แต่ผมลูกสองแล้ว

473
00:21:11,396 --> 00:21:15,400
ว้าว ร็อบ ยินดีด้วย ต้องงั้นสิ ใช่เลย

474
00:21:16,150 --> 00:21:17,526
{\an8}(ร็อบ เลธาน
"แอนโทนีอีกคน")

475
00:21:17,527 --> 00:21:20,821
{\an8}ตำแหน่งของผมคือ
ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายจัดหาและจัดซื้อ

476
00:21:20,822 --> 00:21:25,534
ผมจึงคุมเรื่องการสั่งวัตถุดิบทุกอย่าง

477
00:21:25,535 --> 00:21:26,868
- ที่ใส่ในซอสเผ็ด…
- ไง

478
00:21:26,869 --> 00:21:27,787
อ้าว ไง

479
00:21:29,080 --> 00:21:30,456
วิธีที่เขาแสดง…

480
00:21:31,541 --> 00:21:36,003
ผมเชื่อหมดใจเลยว่า
เขาเป็นคนแบบนั้น นิสัยแบบนั้น

481
00:21:36,004 --> 00:21:38,213
ผมคิดในใจ "เขาเป็นคนที่น่าสนใจดี"

482
00:21:38,214 --> 00:21:41,926
{\an8}เขาเป็นบุรุษไปรษณีย์นะ แม่
ผมว่าเขาไม่ได้แอบดูหรอก

483
00:21:42,468 --> 00:21:44,886
{\an8}เขามีสิทธิ์เปิด นั่นกล่องจดหมายนะแม่

484
00:21:44,887 --> 00:21:47,765
ไม่ได้จะว่าอะไรนะ
แต่คุณเป็นลูกแหง่ติดแม่รึเปล่า

485
00:21:49,976 --> 00:21:51,893
ผม… เอ่อ… ใช่ครับ

486
00:21:51,894 --> 00:21:54,438
นี่ ไม่ต้องอาย นี่ๆ ไม่ต้องอาย

487
00:21:54,439 --> 00:21:56,815
ผมโทรหาแม่ผมบ่อยพอๆ กับที่โทรหาลูกชายผม

488
00:21:56,816 --> 00:21:58,442
- ผมเข้าใจนะ
- นี่สิความเข้มแข็ง

489
00:21:58,443 --> 00:21:59,902
- ครับๆ
- ใช่

490
00:22:00,028 --> 00:22:01,194
{\an8}(การมาถึงของทรูกัส)

491
00:22:01,195 --> 00:22:04,615
{\an8}คุณคิดยังไงกับตัวร้ายของซีซั่นนี้
ตอนทรูกัสโผล่มาน่ะ

492
00:22:06,242 --> 00:22:10,662
พวกเขาเหมือน… หุ่นยนต์สำหรับผม

493
00:22:10,663 --> 00:22:12,748
พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทใหญ่

494
00:22:12,749 --> 00:22:14,249
ที่ทุกคนเหมือนๆ กัน

495
00:22:14,250 --> 00:22:15,333
{\an8}(ประชุมช่วงเช้า)

496
00:22:15,334 --> 00:22:19,672
{\an8}ผมไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียในเรื่องนี้
ผมแค่อยากให้พนักงานได้สิ่งที่ดีที่สุด

497
00:22:20,506 --> 00:22:24,259
ผมหวังว่าเราจะไม่เห็น
การเข้าถือครองของบริษัทใหญ่

498
00:22:24,260 --> 00:22:26,845
และเปลี่ยนมันให้เป็นสิ่งที่ไม่ได้เป็น

499
00:22:26,846 --> 00:22:29,139
ฉันชอบคุณนะ

500
00:22:29,140 --> 00:22:32,350
ถึงฉันต้องทำให้คุณเกลียดฉันก็ตาม
แต่ฉันชอบที่ได้เห็นคุณ…

501
00:22:32,351 --> 00:22:36,313
บอกตรงๆ เลย คุณทำได้ยอดเยี่ยม
ผมยังแอบรู้สึก…

502
00:22:36,314 --> 00:22:39,232
ก็ไม่ขนาดนั้น แต่ตอนผมเห็นพวกคุณ ผมก็แบบ

503
00:22:39,233 --> 00:22:41,027
"คนพวกนี้ ไล่พวกเขาออกไป"

504
00:22:42,445 --> 00:22:44,404
พวกเขาเองก็แสดงได้เนียนมาก

505
00:22:44,405 --> 00:22:47,574
มันเป็นการแสดงเพราะเราไม่ใช่หุ่นยนต์

506
00:22:47,575 --> 00:22:49,327
{\an8}จริงๆ แล้วเรามีหัวใจนะ

507
00:22:49,452 --> 00:22:52,454
{\an8}และมันรู้สึกแย่มากที่ต้องใจร้ายใส่คนพวกนี้

508
00:22:52,455 --> 00:22:54,748
{\an8}- พวกคุณอบอุ่นมาก
- ฉันห่วย ฉันใจร้ายของจริง

509
00:22:54,749 --> 00:22:55,916
{\an8}(เรเชล ไฮน์
"จีน")

510
00:22:55,917 --> 00:22:56,917
{\an8}(สัมภาษณ์กลุ่ม)

511
00:22:56,918 --> 00:22:58,126
{\an8}ขอพูดหน่อยนะ

512
00:22:58,127 --> 00:23:01,713
{\an8}ถ้าทรูกัสคิดว่า
พวกเขาจะเข้ามาทำอะไรตามใจได้

513
00:23:01,714 --> 00:23:03,424
{\an8}พวกเขาเตรียมตัวหงายเงิบได้เลย

514
00:23:04,092 --> 00:23:07,303
อีกอย่าง พวกคุณอาจอยากรู้
หนุ่มผมแดง สาวผมแดง

515
00:23:08,179 --> 00:23:09,721
- ที่พวกคุณรู้จักน่ะ
- อ๋อ

516
00:23:09,722 --> 00:23:11,807
เป็นนักเขียนของรายการด้วยนะ

517
00:23:11,808 --> 00:23:14,184
- ว้าว จริงเหรอ
- สองคนนี้ ใช่

518
00:23:14,185 --> 00:23:15,519
- เก่งมาก
- มีคนแจ้งเราว่า

519
00:23:15,520 --> 00:23:17,604
คุณพูดว่า "เรื่องแบบนี้มันเขียนกันไม่ได้นะ"

520
00:23:17,605 --> 00:23:19,439
- เราก็แบบ "ได้อยู่บ้างนะ"
- ไม่ได้

521
00:23:19,440 --> 00:23:21,943
ก็คงได้แหละ ผมยอมรับผิดก็ได้

522
00:23:24,278 --> 00:23:27,572
ดั๊กกี้หนีไป และคุณก็บอกว่า
"เขาต้องขึ้นไปบนเขาแน่"

523
00:23:27,573 --> 00:23:30,117
- ต้องใช่แน่
- เราก็แบบ "โอ้โฮ ใครส่งบทให้เขาเนี่ย"

524
00:23:30,118 --> 00:23:31,409
ถูกเผงเลย

525
00:23:31,410 --> 00:23:34,204
ใจนึงผมรู้สึกว่าเขาอาจเดินไปทางนั้น

526
00:23:34,205 --> 00:23:37,124
เพื่อไปหลงอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
และอยู่กับตัวเองน่ะ

527
00:23:37,125 --> 00:23:39,292
- อืม
- ขึ้นไปบนเขา

528
00:23:39,293 --> 00:23:42,045
ผมว่าเขาคงข้ามแม่น้ำ

529
00:23:42,046 --> 00:23:45,090
แยกตัวออกไปอยู่กับธรรมชาติคนเดียว
แบบขึ้นเขาไปน่ะ

530
00:23:45,091 --> 00:23:46,758
- ฟังดูมีเหตุผล
- นั่นสิ

531
00:23:46,759 --> 00:23:47,843
จริงด้วยแฮะ

532
00:23:47,844 --> 00:23:49,678
- ลองขึ้นไปบนนั้นไหม
- เราต้องตามหาเขา

533
00:23:49,679 --> 00:23:52,180
เรานี่แบบ "มันยังไม่ถึงบทนั้นนะ

534
00:23:52,181 --> 00:23:55,976
เรายังต้องพูดอีกสามประโยค เดี๋ยวสิ"
เราก็แบบ "โอเค ต้องไปละ"

535
00:23:55,977 --> 00:23:59,104
รายการนี้ถูกสร้างบนพื้นฐานที่ว่า

536
00:23:59,105 --> 00:24:01,189
คนธรรมดาจะมีความฉลาดมากพอ

537
00:24:01,190 --> 00:24:03,525
และอยากรู้อยากเห็นมากพอ
ที่จะเชื่อมโยงเรื่องต่างๆ

538
00:24:03,526 --> 00:24:07,487
และสามารถปะติดปะต่อพล็อตเรื่อง
กับทุกอย่างเข้าด้วยกัน รวมถึงใส่ใจมากพอ

539
00:24:07,488 --> 00:24:10,991
{\an8}ลองคิดดูนะ เผื่อจะกลับมา
สักสองสามวันสุดท้ายก็ยังดี

540
00:24:10,992 --> 00:24:13,243
{\an8}แบบนั้น คุณจะได้มีประสบการณ์ร่วมกับเรา

541
00:24:13,244 --> 00:24:15,245
และเราก็จะได้มีประสบการณ์นี้ร่วมกับคุณ

542
00:24:15,246 --> 00:24:17,289
{\an8}ผมบอกคุณมาตลอดว่าคุณควรกลับมา

543
00:24:17,290 --> 00:24:19,833
{\an8}แต่ถ้าคุณไม่พร้อมที่จะกลับมา ผมก็เข้าใจนะ

544
00:24:19,834 --> 00:24:23,420
{\an8}มันควรจะเป็นแบบ "ผมอาจจะกลับมาก็ได้"

545
00:24:23,421 --> 00:24:27,257
คำชวนนั้นถูกส่งออกมาแทบจะทันที
แบบว่า "กลับมาเถอะ"

546
00:24:27,258 --> 00:24:31,344
คุณคือคุณพ่อแสนดีที่ผมนับถือรึเปล่า

547
00:24:31,345 --> 00:24:33,054
ใช่ ผมมีลูกสาว

548
00:24:33,055 --> 00:24:34,347
โอเค ดี

549
00:24:34,348 --> 00:24:36,725
{\an8}ผมดั๊ก จูเนียร์ ซีอีโอของร็อคกิ้ง…

550
00:24:36,726 --> 00:24:38,602
{\an8}- คุณไม่ใช่ดั๊ก จูเนียร์
- เอาอีกแล้ว

551
00:24:38,603 --> 00:24:40,812
{\an8}(เจอร์รี่ ฮอว์ค - "ดั๊ก"
อเล็กซ์ โบนิเฟอร์ - "ดั๊กกี้ จูเนียร์")

552
00:24:40,813 --> 00:24:43,315
{\an8}ตาแก่ขี้ลืมสติหลุดอีกแล้ว เอาละนะ

553
00:24:43,316 --> 00:24:44,901
{\an8}ผมดั๊ก โวแม็ค คุณรู้อยู่แล้ว

554
00:24:45,526 --> 00:24:47,194
- แกเก่งที่สุด
- ขอจุ๊บหน่อย

555
00:24:47,195 --> 00:24:49,196
- ไม่ต้องกังวล
- ผมรักพ่อ

556
00:24:49,197 --> 00:24:50,489
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร

557
00:24:51,199 --> 00:24:53,950
ลูกชายผม ดั๊กกี้ โวแม็ค จูเนียร์

558
00:24:53,951 --> 00:24:55,869
- ผมรักพ่อๆ
- พ่อรักแกนะ

559
00:24:55,870 --> 00:24:57,746
- พ่อรักแก
- ผมรักพ่อ

560
00:24:57,747 --> 00:24:58,914
ผมรักพ่อ

561
00:24:58,915 --> 00:25:00,290
- แกเก่งที่สุด
- ผมรักพ่อ

562
00:25:00,291 --> 00:25:02,668
- ดูแลตัวเองนะ
- ผมรักพ่อนะ

563
00:25:03,878 --> 00:25:05,128
นั่นมันดีมากๆ

564
00:25:05,129 --> 00:25:08,506
ผมว่านั่นแหละที่ทำให้เชื่อว่าพวกเขาเป็น…

565
00:25:08,507 --> 00:25:10,383
ถึงแม้นี่จะเป็นรายการ

566
00:25:10,384 --> 00:25:14,012
ทุกคนแสดงตามบท
แต่ผมก็ยังเชื่อว่าพวกเขาเป็นญาติกัน

567
00:25:14,013 --> 00:25:15,931
หรือไม่ก็คุณพ่อเพราะจุ๊บกันขนาดนั้น

568
00:25:15,932 --> 00:25:17,265
ครั้งสุดท้าย

569
00:25:17,266 --> 00:25:18,726
- รักนะ
- รักเหมือนกัน

570
00:25:20,645 --> 00:25:23,898
หมอนี่ตัวใหญ่นะ
ถ้าเขาอยากจุ๊บ เราก็ต้องสนอง

571
00:25:25,691 --> 00:25:28,485
คุณอยากถามคนพวกนี้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น…

572
00:25:28,486 --> 00:25:30,153
หน้าคุณผื่นขึ้นจริงๆ เหรอ

573
00:25:30,154 --> 00:25:31,613
- เปล่าค่ะ
- ถามจริง

574
00:25:31,614 --> 00:25:33,031
ฉันขอโทษ

575
00:25:33,032 --> 00:25:35,075
ในหัวผมคิดว่า "เธอนี่กล้าดีนะ"

576
00:25:35,076 --> 00:25:38,453
เธอรู้ว่ามันจะทำให้เธอไม่สบาย
แต่ก็ยังกินไม่หยุด

577
00:25:38,454 --> 00:25:43,166
ตอนฉันเกิดอาการแพ้ก้ามปู
เป็นหนึ่งในตอนโปรดฉันเลย

578
00:25:43,167 --> 00:25:46,294
{\an8}แค่เพราะแอนโทนีต้องลงจากเขา

579
00:25:46,295 --> 00:25:49,047
{\an8}เรามีเวลา 20 นาทีที่จะแต่งหน้าให้ฉัน

580
00:25:49,048 --> 00:25:51,132
{\an8}เอาละ เริ่มได้ แต่งหน้า

581
00:25:51,133 --> 00:25:52,300
{\an8}เป็นไงบ้าง

582
00:25:52,301 --> 00:25:55,971
{\an8}วันของคุณกำลังจะดีขึ้น
ชอบเนื้อกับอาหารทะเลไหม

583
00:25:55,972 --> 00:25:57,514
{\an8}พวกคุณโอเคกับมันไหม

584
00:25:57,515 --> 00:25:58,848
{\an8}ผมว่านะ แดงมากเลย

585
00:25:58,849 --> 00:26:00,600
{\an8}ครับ พวกเขาบอกว่าโอเค

586
00:26:00,601 --> 00:26:01,977
{\an8}- ให้เธอกลับออกไป
- ไปเร็ว

587
00:26:01,978 --> 00:26:03,478
{\an8}ให้เธอออกไป เธอออกไปแล้ว

588
00:26:03,479 --> 00:26:04,896
{\an8}- แคลร์ กลับไป
- เร็ว

589
00:26:04,897 --> 00:26:07,942
{\an8}แล้วฉันก็ต้องแสร้งทำเป็นเกิดอาการแพ้รุนแรง

590
00:26:08,859 --> 00:26:10,485
หน้าคุณ

591
00:26:10,486 --> 00:26:12,070
- อะไร
- ตายแล้ว

592
00:26:12,071 --> 00:26:13,321
เป็นผื่นแดงไปหมดเลย

593
00:26:13,322 --> 00:26:15,991
- คุณต้องกินนะ ไปเอายาเลย
- ใช่

594
00:26:15,992 --> 00:26:17,867
ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นทำเสียงแบบนั้นไหม

595
00:26:17,868 --> 00:26:19,703
แต่ยายฉันทำประจำเลย

596
00:26:19,704 --> 00:26:22,498
ยายชอบคันหู ยายจะเดินไปรอบบ้านแล้วก็…

597
00:26:24,125 --> 00:26:25,960
ฉันนี่แบบ "นั่นน่ารังเกียจ"

598
00:26:30,172 --> 00:26:34,092
{\an8}เอมี่ ผมเห็นคุณใจลอย
คุณคิดอะไรอยู่ตอนนี้

599
00:26:34,093 --> 00:26:37,971
ฉันนึกไม่ออกเลยว่าเขาทำได้ยังไง

600
00:26:37,972 --> 00:26:39,389
มันเจ๋งมากๆ

601
00:26:39,390 --> 00:26:41,641
คุณยอมรับพวกเราทุกคนและ…

602
00:26:41,642 --> 00:26:43,102
ค่ะ ไม่รู้สิ ก็แค่…

603
00:26:43,644 --> 00:26:46,397
มันทำให้ฉันขำที่คุณยอมให้โอกาสดั๊กกี้

604
00:26:48,149 --> 00:26:49,025
แน่นอนอยู่แล้ว

605
00:26:50,067 --> 00:26:53,069
ในช่วงแรกๆ ผมพูดบางอย่างกับจิมมี่

606
00:26:53,070 --> 00:26:56,615
ผมพูดว่า "นี่จะเป็นผลงานที่ดีที่สุดของเราเลย"

607
00:26:57,366 --> 00:26:59,909
และนั่นเป็นเพราะคุณ แอนโทนี

608
00:26:59,910 --> 00:27:03,706
คุณเปลี่ยนชีวิตผม จริงๆ นะ
และคุณเปลี่ยนชีวิตเราทุกคน

609
00:27:07,418 --> 00:27:08,835
{\an8}เรารักคุณ ผู้กองฮา

610
00:27:08,836 --> 00:27:10,462
{\an8}ผมก็รักพวกคุณ

611
00:27:10,463 --> 00:27:12,506
{\an8}ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะร้องไห้หนักขนาดนี้

612
00:27:14,383 --> 00:27:15,884
ผมขอพูดอีกอย่างนะครับ

613
00:27:15,885 --> 00:27:18,636
ผมยังช็อกอยู่
และ "ประหลาดใจ" คือคำที่เหมาะเลย

614
00:27:18,637 --> 00:27:20,263
เพราะผมยังประหลาดใจอยู่

615
00:27:20,264 --> 00:27:24,642
ในตอนนี้ ถึงผมจะรู้ว่า
เผยไต๋กันแล้ว หรืออะไรก็ตามแต่จะเรียก

616
00:27:24,643 --> 00:27:27,645
แต่พวกคุณทำได้สุดยอดมาก ขอบคุณครับ

617
00:27:27,646 --> 00:27:30,858
ขอบคุณครับ มันจะแปลกมากจริงๆ ถ้าคุณไม่ช็อก

618
00:27:33,694 --> 00:27:36,489
ผมยังรักพวกคุณทุกคนนะ ถึงพวกคุณจะต้มผมจนเปื่อย

619
00:27:37,156 --> 00:27:38,157
ไม่เป็นไร

620
00:27:39,033 --> 00:27:42,160
ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้
จากประสบการณ์ครั้งนี้ก็คือ

621
00:27:42,161 --> 00:27:45,872
งานไม่ได้สำคัญหรอก
คนกับบรรยากาศที่เราอยู่ด้วยต่างหาก

622
00:27:45,873 --> 00:27:49,293
มันคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกเติมเต็ม
รู้สึกเหมือนกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง

623
00:27:49,960 --> 00:27:51,002
ครับๆ

624
00:27:51,003 --> 00:27:54,506
ให้เป่าปอดแทบฉีก
ทั้งที่ตัวเองมีที่สูบลมมาตลอดเนี่ยนะ

625
00:27:54,507 --> 00:27:55,633
โทษที

626
00:27:56,550 --> 00:27:58,051
- มานี่มา
- ใช่

627
00:27:58,052 --> 00:28:00,303
- คุณไม่เป็นไร หายใจลึกๆ
- โอเค ไม่

628
00:28:00,304 --> 00:28:01,679
- โอเคนะ
- ขอบคุณมาก

629
00:28:01,680 --> 00:28:04,641
{\an8}ตราบใดที่คุณเป็นตัวของตัวเอง
นั่นแหละสำคัญที่สุด

630
00:28:04,642 --> 00:28:06,519
{\an8}ก็จริง ใช่

631
00:28:14,777 --> 00:28:16,069
คุณทำได้ดีมาก

632
00:28:16,070 --> 00:28:18,238
ไหลไปตามน้ำ คุณทำได้

633
00:28:18,239 --> 00:28:20,657
มันเริ่มด้วยวิธีที่พวกเขาทำให้ผมรู้สึก

634
00:28:20,658 --> 00:28:22,992
พวกเขาทำให้ผมรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งและอุ่นใจ

635
00:28:22,993 --> 00:28:26,913
{\an8}ฉันอยากกระซิบ
เรื่องที่ฉันตั้งใจจะบอกคุณในเยิร์ต

636
00:28:26,914 --> 00:28:28,706
{\an8}แต่ฉันพูดไม่ได้

637
00:28:28,707 --> 00:28:31,418
{\an8}ถ้าฉันมีลูกชาย ฉันก็อยากให้เขาเป็นแบบคุณ

638
00:28:31,419 --> 00:28:32,502
{\an8}ขอบคุณครับ

639
00:28:32,503 --> 00:28:33,837
{\an8}นั่นเรื่องจริงนะ

640
00:28:33,838 --> 00:28:35,964
{\an8}ผมรู้ว่าถ้าคุณมีลูกชาย เขาคงดีกว่าผมแน่

641
00:28:35,965 --> 00:28:37,173
{\an8}- ไม่
- ผมเชื่อแบบนั้นนะ

642
00:28:37,174 --> 00:28:40,135
{\an8}ฉันว่ามีไม่กี่คนหรอกที่ดีกว่าคุณ

643
00:28:40,136 --> 00:28:42,011
ผมได้รับบทเรียนที่ชัดเจนเลยว่า

644
00:28:42,012 --> 00:28:44,305
เมื่อไหร่ที่ผมกลับไป
ทบทวนถึงเป้าหมายชีวิตตัวเอง

645
00:28:44,306 --> 00:28:46,808
ผมต้องมั่นใจว่าไม่ว่าอะไรที่ผมทำอยู่

646
00:28:46,809 --> 00:28:48,436
ผมต้องทำท่ามกลางคนที่ใช่

647
00:28:49,353 --> 00:28:52,440
เอาละ หนึ่ง สอง สาม

648
00:29:03,159 --> 00:29:05,535
รอชมซีรีส์ภาคต่อพิเศษ

649
00:29:05,536 --> 00:29:08,580
เบื้องหลังการถ่ายทำทริปหลอกหยอกลูกจ้าง

650
00:29:08,581 --> 00:29:10,291
กำลังขึ้นเครื่องครับ

651
00:29:10,875 --> 00:29:12,001
กลับไปแอลเอ

652
00:29:14,170 --> 00:29:15,420
ไม่จริงน่า พวก

653
00:29:15,421 --> 00:29:16,379
ผมแอนโทนี

654
00:29:16,380 --> 00:29:18,173
- เฮ้ย แอนโทนี
- รู้จักผมเหรอ

655
00:29:18,174 --> 00:29:19,507
มาเลย กอดหน่อย

656
00:29:19,508 --> 00:29:21,426
- ดีใจที่ได้พบนะ
- ดีใจที่ได้พบ

657
00:29:21,427 --> 00:29:24,304
- ผมมีคำถามเยอะเลย
- ผมก็ว่างั้น คุณต้องมีอยู่แล้ว

658
00:29:24,305 --> 00:29:26,639
ผมคงไม่แปลกใจถ้าพวกเขาซ่อนกล้องที่นี่

659
00:29:26,640 --> 00:29:27,892
{\an8}- จริง
- เนอะ ยิ้มหน่อย

660
00:29:28,642 --> 00:29:29,560
ไม่ ผมมาถึงแล้ว

661
00:29:30,186 --> 00:29:33,313
นึกว่าให้ทำแค่ซีซันเดียว ไม่ใช่มาเป็นขาประจำ

662
00:29:33,314 --> 00:29:34,772
เจ้านาย

663
00:29:34,773 --> 00:29:36,608
ทรงผมใหม่ซะด้วย คุณดูดีนะ

664
00:29:36,609 --> 00:29:37,775
ดีใจที่ได้เจอ

665
00:29:37,776 --> 00:29:39,569
ผมมีคำถามเยอะมาก

666
00:29:39,570 --> 00:29:41,529
ผมไม่รู้สึกว่าตัวเองควรได้รางวัล

667
00:29:41,530 --> 00:29:43,698
ผมไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่

668
00:29:43,699 --> 00:29:45,700
เพราะผมแค่ทำในสิ่งที่ควรจะทำ

669
00:29:45,701 --> 00:29:50,498
(พร้อมเสียงบรรยาย
ของนักแสดงกับทีมงานในทุกตอน)

670
00:30:28,410 --> 00:30:30,495
คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ

671
00:30:30,496 --> 00:30:32,498
{\an8}ผู้ตรวจสอบงานแปล
ณิชารีย์ สุวรรณศิริกุล