Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- To niemożliwe! - Mamo!
Co się stało?
- Gdzie oni są? - Kto?
- Nic ci nie jest? - Diament!
Ktoś ukradł gwiazdkowy diament!
SPRAWA GWIAZDKOWEGO DIAMENTU
SZEŚĆ GODZIN WCZEŚNIEJ
Zakończywszy śledztwo,
detektyw Birdie Pickett postanowiła ujawnić jego wynik.
"Dwa ciała" - powiedziała Birdie.
"Zamożny dyrektor oraz barman znaleźli się w złym miejscu
o złym czasie.
Mamy tu pokój pełen podejrzanych.
Wszyscy oni mieli sposobność, ale co ważniejsze również motyw,
aby zamordować godnego pogardy szefa".
To Josie. Ona to zrobiła.
Josie, wyobrażam sobie, jaka musiałaś być zła.
Tyle poświęciłaś dla restauracji.
Tak załatwiamy sprawy
tu, w Bayou.
Dobra.
Pani Kenilworth, dziękuję za zaproszenie.
Wiem, że pani przyjęcia są boskie.
Mogłam wynająć pokój.
Trafiłaś bez problemu?
- GPS trochę zgłupiał. - Słaby tu mamy sygnał.
Co robisz? Jesteś gościem.
Ocalisz mnie przed rodzinnym chaosem.
Nie miałam wyboru.
Nie pozwoliłabym przyjaciółce spędzić świąt z chińszczyzną na wynos.
Lubię kurczaka generała Tso.
Ładnie, Gary!
To wujek Gary. Kocha pieniądze, rodzinę i Gwiazdkę.
W tej kolejności.
Proszę, siostro.
Matka ma cały plan.
Dziś wieczór gier, jutro wigilii Tibb, czyli wigilia Wigilii,
kolacja 24. i przyjęcie w Boże Narodzenie.
- Wieczór gier? - Zobaczysz moją rodzinę w akcji.
Dziwię się, że twoja mama mnie zaprosiła.
- Nic nie wie? - Są wolne pokoje.
- Gardzi mną. - To rodzinne.
Banda rozpieszczonych dzieciaków.
Na przykład mój brat, Liam.
30 lat, ale poczta wciąż przychodzi do mamusi.
Spokojnie, zachwycisz ich.
Nie martwię się. Co?
- Odwracasz wzrok, gdy kłamiesz. - Nie.
Znowu!
Zgoda.
O ile nie będzie pokera, dam radę.
Chodź, oprowadzę cię.
Tam jest kuchnia.
Ale cudo!
Coś tu niesamowicie pachnie.
Matce nie wystarczył prywatny kucharz.
Musiał to być zdobywca nagrody Michelina.
Jeśli życie ci miłe, precz od mojej zupy.
- To moja przyjaciółka, Candace. - Wystarczy "Andy".
- Spędzi z nami święta. - Gość? W takim razie
Smaczna?
Pytała, czy zrobisz kurczaka generała Tso.
Zrobię kurczaka, o jakim generał mógłby tylko pomarzyć.
Ten ekspres musiał kosztować fortunę.
Prezent od wujka. Jakby matka parzyła sama kawę.
- Jeśli trzeba... - Masz tu odpocząć.
Pokażę ci pokój.
- Co z tobą? - Słucham?
Nie z tobą. Rozmawiam.
- Jasne, wybacz. - Nie, to ja przepraszam. Mogłem...
Andy?
Pamiętasz Liama, mojego brata z innej matki?
Wyglądasz...
- Dorosłaś. - Bywa.
- Andy spędzi z nami Gwiazdkę. - Super.
Muszę dokończyć,
ale pogadajmy później.
Czemu nie?
Brat z innej matki?
Nikt nigdy nie wierzył, że jesteśmy rodzeństwem.
Sama nie wierzę. Masz szczęście, właśnie zerwał zaręczyny.
Brat przyjaciółki? Są pewne zasady.
- Zresztą nie myślę o tym. - Widziałam!
Nie.
Wyraźnie mówiłam, że to przyjęcie musi być wyjątkowe.
Tak.
Chwileczkę. Moja córka, której nie widziałam trzy miesiące,
- przyjechała z San Francisco. - Mamo?
Prosiłam o amarylisy a wysłali mi poisencje.
Jak ma wyglądać ten dom?
Pani diament.
Zgodnie z życzeniem, oddałam go do czyszczenia.
Dziękuję, Bridgette.
- To diament? - Kocha go bardziej niż dzieci.
- Co tu robi Candace? - Andy zostanie z nami.
- Mogę spać w motelu. - Nie.
Mamy wolny pokój gościnny.
Ten, gdzie trzymam moje wyjątkowo rzadkie
i kosztowne niemieckie figurki?
Chyba że chcesz, żebym i ja poszła do motelu.
- Z radością cię ugościmy. - Kocham cię, mamo.
Jesteś tam jeszcze? Tak. Dobrze.
Przełącz mnie do kogoś, kto ma gust.
Nie przejmuj się matką.
Zachowuje się jak snobka z wyższej klasy.
- Tak ukrywa stres. - Poradzę sobie.
Idź do rodziny.
Nie wyglądasz na taką drogą.
Gdzie dama znajdzie kibelek?
Co za miejsce.
Chętnie wesprę wydział. Wypiszę czek.
Na pewno potrafisz wyjaśnić obecności w moim gabinecie.
Szukałam kibelka.
- Łazienki. - W przeciwną stronę.
- Przepraszam. - Zaczekaj.
To jest detektyw Billings.
Witam.
Obserwuję cię, odkąd przestąpiłaś moje progi.
Wiem o wszystkim, co się dzieje w domu.
- Naprawdę? - Nie bądź taka ostra, Margaret.
Nie wygląda, żeby miała coś do ukrycia.
Prawda?
Kilka miesięcy temu dostałam mandat za parkowanie.
To ci odpuszczę.
Nie będę dłużej przeszkadzać.
- Do zobaczenia. - Z chęcią.
To niedorzeczne.
Złożyliśmy jej świetną ofertę, a ona ma to w nosie.
Ktoś śmiał ci odmówić, tatusiu?
Zero telefonów podczas przyjęć. Zasada matki.
- Robimy tak co rok. - To wkurzające.
- Z ciotką trzeba dobrze żyć. - Nie jest influencerką.
Ty też nie.
Widzę, że poznałaś ciotkę Leonorę,
żonę wujka Gary'ego i kuzynkę, Harper.
- Jabłko nie padło daleko od jabłoni. - Prawo Newtona.
- Co z nimi? - Starsza siostra dziedziczy
całą kasę, bogato się wydaje,
a młodszy brat przyrodni kładzie firmę za firmą.
Telefon.
- Co mamy robić? - Rozmawiać, jak kiedyś.
Czy to
- Jackie Evenson, pisarka? - Przyjaźnią się z matką od lat.
- Pomogę. - Nie trzeba.
- Naprawdę - Ja wezmę.
Chyba się nie znamy. Pani to...?
Fanka, największa.
Candace Kayne.
- Jak Słodka Kayne? - Po prostu Andy.
Przyjaciółka Olivii z lat dziecięcych, z Nowej Anglii.
Mówiła pani o mnie?
- Nie musiała. - To skąd...
Jesteście w tym samym wieku
i jako druga jedyna nie z rodziny zakładam,
że jeep z naklejką z obozu letniego przed domem należy do ciebie.
A Nowa Anglia?
Skoro była tam Olivia Kenilworth, obóz nie był tani,
co oznacza, że jedno z twoich rodziców pewnie tam pracowało,
więc mieszkałaś w pobliżu.
Ciasteczko?
- Największa frajda - to smaczne ciasteczko.
- Czytałaś "Mayhem Molasses". - To pierwsza zagadka Birdie Pickett.
- Serial nie oddaje jej uroku. - Zgadzam się.
Teraz nie patrz.
Kto to?
Mówiłam, że brat właśnie zerwał zaręczyny.
Przedstawiam Amelię Vanderkamp.
Z tych Vanderkampów? Jednej z bogatszych rodzin w mieście?
W kraju. Matka ma listę.
Zaskoczyło mnie zaproszenie twojej matki.
Nie tylko ciebie.
Skoro już jestem,
liczyłam, że będziemy mogli porozmawiać.
Nie ma tu więcej o czym mówić.
- Tak stanowczo wszystko kończysz? - Tak.
Dobrze, jesteśmy w komplecie.
Zapraszam wszystkich
do jadalni na ucztę przed grą.
Proszę.
Dziękuję.
Mówiąc o zdobywcy nagrody Michelina, miałaś na myśli oponę?
Bo to wygląda jak guma.
Urocze, że moja siostra tak bardzo chce nam zaimponować.
Nikt nie narzekał na zeszłoroczny kawior.
Sama przygotowałabym posiłki, ale ostatnio mam tyle pracy w firmie.
Jeszcze nie ogłaszaj się wygraną.
- O co ci chodzi? - Liczą się trendy na rynku.
Budowlanka zwyżkuje, więc jest popyt na beton,
- ale to się zmieni. - Czy te trendy nie wpływają
- również na rynek nieruchomości? - Domy zawsze będą potrzebne.
W nocy lecę domknąć pewną umowę.
300 mieszkań z widokiem na park.
Innymi słowy przebyłeś taki kawał, żeby poprosić siostrę o pieniądze.
I żeby wszystkich zobaczyć.
Słyszę, że jesteś kelnerką.
Mów jej Andy.
Baristką, na pół etatu. Żeby spłacić kredyt studencki.
Jest zdolną pisarką.
Ma dyplom z pisania twórczego z Berkeley.
Moją pierwszą pracą było pisanie instrukcji dla graczy DVD.
Będę wiedziała, kogo wezwać, gdy zapragnę latte.
Mamo!
Proszę o uwagę.
Wznoszę toast za ciekawe przedsięwzięcia biznesowe.
Obecne i przyszłe.
Oraz za obecność ukochanych osób.
Zdrowie!
Zdrowie.
Nie uwierzysz, jak bardzo chcieli tej nieruchomości.
Dziękuję.
- Dwie dychy, że poprosi o ciastka. - Wszystko już obstawiasz?
- Trzy? - Stoi.
Nie macie może mleka i ciasteczek?
Mamo?
Cały wieczór nie odezwałeś się do Amelii.
Coś ci się stanie, jeśli to zrobisz?
Wiesz, ile ona jest warta?
Jesteś niemożliwa, wiesz?
Słyszeliście?
Tam chyba ktoś jest.
Wesołych świąt, dzieciaki!
Ale żenada!
Co roku Mikołaj przynosi gry na wieczór gier.
Najnowszy gość wybiera pierwszą grę.
Czyli ja?
Trzeba przestrzegać ulubionej tradycji.
- Już, dobrze wybierz. - Albo wcale.
- Będziemy mieli z głowy. - Niech ktoś inny wybierze.
- Zasady to zasady. - Zgoda.
Może "Kto to zrobił"?
Graliśmy w to na obozie.
Każdy wybiera kartę i celem gry jest zgadnąć,
- kto ma jaką tożsamość. - Byłaś w tym świetna.
Mogę podejrzeć?
Odłóż tę głupią grę.
Mam pomysł
na znacznie ciekawszą zabawę.
W tym roku zagramy w nową grę.
Nazywam ją "Przypływ".
Nie będę ukrywać,
że finansowo to był bardzo dobry rok.
Do tego otrzymałam
też pokaźne dywidendy.
Dlatego w duchu obdarowywania,
postanowiłam podzielić się majątkiem z jednym z was.
Cel gry jest dość prosty.
Musicie wyjaśnić, dlaczego to wy
i tylko wy zasługujecie na nagrodę.
Mamy uwierzyć, że Margaret Kenilworth odda swoje pieniądze?
A kto tu mówi o pieniądzach? Nie.
Zwycięzca gry otrzyma mój gwiazdkowy diament.
A skoro mój syn tak ceni tradycję,
nasz gość wybierze zwycięzcę.
- Nie, nie mogłabym - W porządku, to tylko gra.
Doprawdy?
Spokojnie, kochanie,
wystarczy, że wybierzesz, kto dostanie gwiazdkowy diament.
Cóż, zacznijmy więc rozgrywki.
Chcę, żebyście przez chwilę
zastanowili się i starannie obmyślili argumenty.
Odpowiedź jest prosta.
Każdy wie, że cenne metale i klejnoty
są najstabilniejszą inwestycją,
a ja jako jedyny potroję wartość naszyjnika.
Minus drobny procent dla mnie.
- A jeśli mama nie chce inwestować? - Sam masz na niego chęć.
Oraz najbardziej ją kocham.
- Mam rację? - Ruszyłabym z moją linią mody.
Biznes nie kwitnie?
Nie wszyscy kupujemy nieruchomości.
Skoro ma trafić do dzieci,
niech to będzie to, które wciąż się uczy.
Czyli do ciebie.
- Masz w ogóle jakieś projekty? - Właściwie
A ja? Praktycznie należę do rodziny.
Skoro już się zaczęło, Jackie wypowiesz się?
- Mnie jest dobrze z tym. - Kupiłabyś większy dom.
Rozwódka w Beverly Hills? Mam dość miejsca.
Może twój kucharz
kupi sobie za niego kolejną nagrodę.
- Zasłużyłem na tamtą. - Moje podniebienie ma inne zdanie.
Może gustuje w fast foodach.
A Bridgette?
- Pokojówka? - Lokaj.
Szczerze, czy ktoś tutaj naprawdę go potrzebuje?
Candace.
Nie, dziękuję.
Skarbie, widziałam twój wóz. Nie jest dobrze.
Andy, podjęłaś już decyzję?
Doceniam pani zaufanie,
ale szczerze, nie wiem nawet od czego zacząć.
Głupia dziewczyno, nigdy ci nie ufałam.
Sądzisz, że pozwoliłabym ci zdecydować,
co zrobię z diamentem? Nie.
Sama podejmuję decyzje.
I postanowiłam,
że żadne z was
nie zasługuje na mój klejnot.
Siostra kocha się wywyższać.
Mój strój!
Masz pojęcie, ile to kosztuje?
To był wypadek.
Moja rodzina zwalnia za mniejsze winy.
- Pani Kenilworth, gdyby... - Amelia ma rację.
Bridgette, jesteś zwolniona.
Idź.
Są święta!
W ich duchu coś ci poradzę.
Nigdy nie zapominaj, gdzie twoje miejsce.
Słucham?
- Jakbym nigdy nie piła. - Kiedy?
- Mamo, serio jesteś nieświadoma. - Najpierw rozmowa.
Mam cię odrywać od pieniędzy ciotki?
- Tak myślisz? - Nawet nie lubisz tych ludzi.
- Nieważne. To rodzina. - Pierwsze szczere słowa od rana!
- Nie odchodź. - Nigdy mnie nie słuchasz!
- Co z tobą? - Mój wyjazd jest spoko.
O co ci chodzi?
Chwila prawdy.
W skali od jednego do 10, gdzie 10 to katastrofa.
10, zdecydowanie.
- Zawsze miałaś słodki śmiech. - Dziękuję.
Pamiętasz, jak robiliśmy łapacze snów na obozie?
Pamiętam, że ja zrobiłam.
Ty się trochę zaplątałeś.
A ty tak bardzo się śmiałaś, że picie wyleciało ci nosem.
O tym zapomniałam.
Siostra ma chyba jeszcze gdzieś zdjęcia.
Jedyna, wyjątkowa Słodka Kayne.
Nie wierzę, że tu jesteś.
Nie tylko tu, ale też pod...
Rozumiesz.
Niech zgadnę.
"Trzeba przestrzegać ulubionej tradycji".
Właśnie.
- Powinniśmy... - Tak.
Dorobię kakao.
Może niech profesjonalistka zaparzy kawę.
Dla mnie espresso.
Powiedz, piłeś kiedyś pikantne latte piernikowe?
- Nie zdarzyło się. - To masz dziś szczęście.
To śmieszne. Nie wierzę, że nam to robisz.
- Co? - Nie wierzę.
- Muszę odetchnąć. - A ty dokąd?
Co ty wyprawiasz? To brat twojej kumpeli.
- Co się stało? - To pewnie bezpiecznik.
- Znajdę go, tylko najpierw to zdejmę. - Pomogę.
Co mamy robić?
Super.
Kto to jest?
- To niemożliwe! - Mamo!
- Co się stało? - Gdzie oni są?
- Kto? - Nic ci nie jest?
Ktoś ukradł gwiazdkowy diament!
- Widziałaś kogoś? - Wóz przed domem.
- Stał tutaj. - Co się dzieje?
Jednak ktoś dostał diament.
Zaginał gwiazdkowy diament?
Już po wieczorze gier.
Teraz mamy prawdziwą zagadkę.
- Musi gdzieś tu być. - Zaraz wychodzę, mam lot.
Nikt się stąd nie ruszy, póki nie znajdziemy diamentu.
Gdzieś go włożyłaś i nie wiesz, gdzie.
Był przy mnie, w gabinecie, więc ktoś go zabrał.
Personel już wyszedł,
więc obstawiam kogoś z was.
Póki nie ustalimy, kto to zrobił, nikt nie wyjdzie.
Może to ten okropny kucharz. Lub niezdarna pokojówka.
Lokaj.
Bridgette mogła wcześniej ukraść diament.
Co myślisz?
Pierwsza zasada badania sprawy: obserwacja.
A co z Andy?
Nie, mów. Chcę posłuchać.
Ma ograniczone środki,
więc zgaduję, że po uszy tkwi w studenckim długu.
To ją czyni przestępczynią?
Jeśli ktoś tu się zachowuje podejrzanie,
- to ty, wujku Gary. - Ja?
Skąd ta nagła potrzeba wyjazdu?
Mówiłem, muszę domknąć kontrakt.
- Powtórz, jakie odnosisz sukcesy. - Po co?
Bo prawdziwi ludzie sukcesu
nie gadają o nim na okrągło.
Nie mieszkasz w Nowym Jorku.
A ty gdzie byłaś?
Rozmawiała ze mną.
Potem wyszłam zadzwonić.
Jak? Zabrałam ci telefon.
Mam dwa.
Jestem influencerką.
Wmawiaj to sobie, może się spełni.
Skarbie!
Brawo.
Kochanie.
Zamiast oskarżać moją córkę, poszukajcie wśród domowników.
- Po co miałbym okradać matkę? - Nie wiem.
- Ty nie wiesz, gdzie są bezpieczniki. - A Oliva?
- Co ze mną? - Diament wart miliony dolarów
- to lepsze niż zasiłek. - Dla bezrobotnych?
- Potrzebowałaś pieniędzy. - Bo chcę ruszyć z własną firmą.
Ta, w której pracuję,
właśnie zaprojektowała buty dla gwiazdy NBA
więc podpisałam umowę NDA.
Wybaczcie, że nie naraziłam się na kłopoty,
- żeby wam zaimponować. - Przepraszam.
Dobrze, wreszcie się przyzna.
Chciałam zasugerować przeszukanie pokoi.
- Naszych? - Słusznie.
Złodziej ma diament przy sobie, albo go schował.
To śmieszne.
Im szybciej go znajdziemy, tym szybciej będziemy wolni.
Może i tak.
A jeśli nie chcę, żeby Candace przeglądała moje rzeczy?
- Uznam, że coś ukrywasz. - Świetnie.
Jackie, jesteś bezstronna.
Poprowadzisz przeszukanie?
Oczywiście, choć chcę, żeby ona była obok.
Nie musisz.
Od tej chwili jesteś moją asystentką.
Zaczynamy grę, mój drogi Watsonie.
Więc to nie Harper.
Chodź. Pokój Gary'ego i Leonory jest tam.
Dogonię cię.
Przysięgam, wróciłam tylko po kilka rzeczy.
Zawsze była pani dla mnie miła. Nie skrzywdziłabym pani.
Wiele można powiedzieć o Margaret, ale nie to, że jest miła.
Wróciłam do domu dopiero, gdy wysiadł prąd.
Liczyłam, że zabiorę to, o czym zapomniałam.
Zamówiłaś taksówkę.
To wóz, który widziałam.
Skoro już wróciłaś, możesz zostać i pomóc.
- Więc nie jestem zwolniona? - Uznajmy to za próbę.
Znalazłam coś, co wszystkich zainteresuje.
W czyim pokoju?
Jej.
Tam.
Mam nadzieję, że dobrze się wyspałaś, bo teraz musisz się wytłumaczyć.
Ostrzegałam, że ona wróży same kłopoty.
Od razu to wiedziałam.
To widać od razu po rodzinie.
- Przyda ci się. - Dzięki, ale nie jestem głodna.
Uważacie, że to zbieg okoliczności,
że akurat ona znalazła go w mojej walizce?
Dlaczego? Bo chciałaś się spiknąć z moim narzeczonym?
- Byłym. - A więc naprawdę go lubisz.
Proszę.
Mówiąc to, uciekłaś wzrokiem,
ale nie, gdy mówiłaś o diamencie.
- Sąd nie uznaje tików nerwowych? - Niestety.
Jednak poproszę.
A to co?
Oddawaj.
Przywiozłam ją z Rodental 30 lat temu.
- Nie chciałam jej zabrać, tylko... - Co?
Zapomniałam, że jest w mojej kieszeni.
Z detektywem Billingsem. Margaret Kenilworth.
To pilne.
Zaczekam.
Mówię, to był przypadek.
Mam uwierzyć,
że przypadkowo wzięłaś rzecz wartą 5 000 dolarów?
Kto wie, do czego jeszcze jest zdolna.
W domu są kamery. Rozumiem, że skądś nagrywają.
Trzeba zapytać Liama, on je instalował.
Przysięgam, nic nie zabrałam twojej matce.
To tuż po tym, jak zgasły światła i matka krzyknęła.
Widzicie? Byłam w kuchni.
A miejsca, których nie widzi kamera. Są inne ujęcia?
- To tyle z holu. - Byłoby widać, że idę.
- Chyba, że poszłaś inną drogą. - Inną?
A niech mnie.
Skąd miałabym o tym wiedzieć?
- Może Liam ci powiedział. - Nie.
Albo Bridgette. Polubiłyście się.
Przysięgam, nie miałam z tym nic wspólnego.
Przyznaj, źle to wygląda.
Dobrze.
Udawajmy przez chwilę, że to zrobiłam.
Co twoim zdaniem się stało?
Zacznijmy od twojego wyjścia do kuchami,
- rzekomo w celu zaparzenie kawy. - Rzekomo?
Może tajną windą zjechałaś do piwnicy
i odcięłaś prąd.
Potem, gdy wszyscy myśleli, że wciąż jesteś w kuchni,
wróciłaś do gabinetu,
gdzie stałaś i patrzyłaś,
czekając na właściwy moment i ukradłaś diament.
Następnie wróciłaś do kuchni
i zaczekałaś, aż Gary włączy prąd.
Miałaś sposobność, motyw
i nie zapominajmy, że odnalazł się wśród twoich rzeczy.
Był w mojej walizce. To duża różnica.
Niekoniecznie. I czemu ktoś chciałby go tam włożyć?
Może złodziej spanikował na wieść o przeszukaniu pokoi
i ukrył diament w nadziei, że odzyska go później.
Albo ktoś celowo mnie wrabia.
- Pomyślałaś o tym? - Kto by to robił?
Amelia? Albo Margaret. Obie mnie nie znoszą.
Proponuję zakład.
Mówisz jak Liam.
Jeśli wskażę trzy luki w twojej teorii,
dopuścisz możliwość, że ktoś mnie wrabia.
A jeśli nie?
Sama się udam na policję. To jak?
Zgadzam się,
tylko jak zamierzasz wyczarować ten cud?
Co powiesz na stare dobre przesłuchania?
Uznam, że to niezły pomysł, ale najpierw potrzebuję jednego.
Ciasteczko?
Jestem po śniadaniu, dziękuję.
Przepis mojej mamy. Mają tajny składnik.
Wreszcie z przyjemnością zatapiam w czymś zęby.
- Czemu tak koniecznie je chciałaś? - Wszystko w swoim czasie.
Proszę, powiedz, co się wydarzyło.
Poszłam do gabinetu
schować diament w sejfie.
Następnie zgasły światła.
Gdy znów rozbłysły,
diamentu nie było.
Poszliśmy z Liamem szukać korków.
Co roku zajmuję się lamkami świątecznymi,
więc wiem to i owo o bezpiecznikach.
On poszedł na górę, ja do piwnicy.
Oczywiście ja miałem rację.
Korki na górze? Serio?
A siostra mówi, że jej rodzina odziedziczyła mądrość.
Skoro o niej mowa, chyba tego dnia się posprzeczaliście.
Złożyliśmy jej świetną ofertę, a ona ma to w nosie.
Co to była za oferta, o którą się pokłóciliście?
Nie nazwałabym tego kłótnią.
Zaproponowaliśmy jej inwestycję.
Czy to źle, że dzielimy się pomyślnością z rodziną?
Na pewno chodziło wam o jej pomyślność?
- Co sugerujesz? - Dopytuję o szczegóły.
Szczegóły? Nie masz pojęcia o zarządzaniu majątkiem.
Po co to wszystko?
Dobrze wiemy, co się wydarzyło.
Osobiście chciałabym, żeby policja położyła
temu kres.
Na pewno wiemy, co zaszło? Ponad wszelką wątpliwość?
- O wilku mowa. - Chyba nie myślisz...
Tak? Naprawdę? Świetnie.
Do zobaczenia.
Ucieszycie się. Dzwonił detektyw.
Doceniam troskę, ale daj mi jeszcze chwilę.
Masz szczęście.
Billings może przyjechać dopiero jutro po południu.
Wtedy osobiście
zajmie się przesłuchaniami
i prawdopodobnie zatrzyma ciebie.
Więc nie ja powinnam się tu martwić.
Na pewno? Bo jestem niewinna.
To znaczy, że ten, kto ukradł diament wciąż jest w domu.
Udowodnij
albo jedyną twoją biżuterią w święta
będą kajdanki.
Znam Margaret 20 lat. Nie daj jej się zastraszyć.
Wiem, ale jest w tym taka dobra.
- Nie rozpraszaj się. - Czy to wreszcie koniec?
Jeszcze nie.
Wróćmy do wieczoru, po tym, jak Bridgette cię oblała.
Poszłam wyczyścić ubranie,
które prawdopodobnie jest już zniszczone.
W kuchni spotkałam Harper
i cudownie sobie pogadałyśmy, jak matka z córką.
Byłyście wzburzone.
- Nie wierzę. - Muszę odetchnąć.
A ty dokąd?
Powiedziałam matce, że nie jadę do Francji na studia.
To znaczy jadę, ale nie do szkoły.
Jak mu na imię?
Cedric.
Przyjechał na wymianę w zeszłym semestrze.
Powiedziałam matce, że jest
przystojny, wykształcony, pochodzi z dobrej rodziny.
I jest super bogaty.
- To twoja trzecia uczelnia? - Czwarta.
Jak zareagowała rodzina?
Ciotka Margaret chce mnie wydziedziczyć.
- To dość drastyczne. - Rzeczywiście.
Gdzie byłaś, gdy zgasło światło?
Na zewnątrz,
w ogrodzie. Pisałam do Cedrica.
Widzicie?
Ktoś cię widział?
- Ten dziwny Francuz, kucharz. - Raphael.
Tutaj.
Przepraszam. Ja...
To ekscytujące.
Moje pierwsze przesłuchanie. Nie, żebym...
- Wiecie, o co chodzi. - Opowiedz, co się stało.
Andy wyszła zrobić kawę,
potem wysiadł prąd
i poszliśmy z wujkiem Garym szukać korków.
Nie wiedziałeś, gdzie są?
Matka mówi, że mamy od tego ludzi.
Zaraz.
Chyba nie myślicie, że miałem z tym coś wspólnego?
- A miałeś? - Nie.
Nawet, gdybym chciał go zabrać, czy wybrałbym noc,
gdy dom jest pełen gości? Kiedykolwiek mogłem iść do gabinetu.
Słusznie.
Czy ktoś widział, jak idziesz na górę?
Nie.
Nikogo tam nie było.
Tak, byłam na górze.
Poczułam zmęczenie i chciałam się położyć.
Widziałaś może Liama?
Owszem, widziałam.
On yraźnie stwierdził, że nikogo nie było na górze.
Pewnie chciał oszczędzić jej zawodu.
Chyba nie myślałaś, że tak długo
szuka się korków?
Wróciłam na dół,
dopiero gdy zapalono światło, po krzyku Margaret.
Mam nadzieję, że pomogłam.
Przykro jest patrzeć,
gdy coś tak potwornego spotyka bliskie nam osoby.
Dziękuję.
Co za rodzina.
Dobrze. Trzy luki.
Trzy luki.
Mam. Pierwsza luka.
Zasugerowałaś, że pojechałam windą
do i z piwnicy,
jednak winda działa na prąd. W czasie jego braku jest bezużyteczna.
- Nieźle. - Druga luka.
Może i miałam motyw, ale nie ja jedyna.
A wiele osób miało też sposobność.
Poznam trzecią lukę?
Posłuchaj, jestem twoją pierwszą fanką
- i nie chcę cię oskarżać. - Ale za chwilę to zrobisz.
Musisz przyznać,
że ostatnio
pożyczasz motywy ze swoich wcześniejszych prac.
- Słucham dalej. - Na przykład odgadłam zabójcę
w drugim rozdziale "Morderstwa w przestworzach",
- bo motyw był ten sam - co w "Śmierci na śniegu". Fakt.
Mówię o książce, bo w filmie zmienili zabójcę.
Uznali, że tak będzie łatwiej. Ale co z tego?
Jeśli pożyczamy z wcześniejszych prac,
weźmy "Fatalną kombinację".
Bezcenny klejnot znika z sejfu dziedziczki
podczas wytwornej kolacji.
Z tego, co pamiętam, okazało się, że sprawczynią była sama detektyw.
- Trzy luki. - Nie zrobiłam tego.
Znalazłaś trzy luki w mojej teorii, co nie znaczy, że jesteś niewinna.
Mam!
- Odkryłam go! - Tak?
Trochę to trwało, ale wreszcie mam! Czarny pieprz!
Tak, czarny pieprz.
Czemu tak ci na nich zależało?
Osoba winna zawsze spróbuje znaleźć coś,
na czym można się skupić, żeby sprzedać swój wykręt.
Na przykład na talerzu świeżych ciasteczek?
A przy tym są znacznie smaczniejsze niż wariograf.
Już późno. Dokończymy rano.
- Przyjedzie detektyw. - Po południu.
Do tego czasu wszystko będzie jasne.
Nasze sławne piwo z przyprawami dobrze ci zrobi.
- Specjalność matki na wigilię Tibb. - Z alkoholem?
Bez dwóch zdań.
Zgaduję, że sprawa nie idzie zbyt dobrze.
Brakuje mi motywów.
Odprowadzę cię do pokoju. Pogadamy o tym.
Czemu zataiłeś, że widziałeś Amelię na górze?
Co ci powiedziała?
Chodź, pójdziemy razem.
- Czuję się jak więźniarka. - Nie jesteś w więzieniu.
Ale mogę być.
- Policja będzie tu jutro. - Spróbuj odpocząć.
Wierzysz mi, prawda?
Trzy luki.
Dobranoc.
ZŁODZIEJ
Myślę,
że to ktoś, kto próbuje mi grozić,
- albo... - Albo co?
Albo pomóc.
Proszę. Jak długo się znamy?
Serio myślisz, że mogłabym cokolwiek komukolwiek ukraść?
Kiedykolwiek?
Przyznaję, trochę za szybko w ciebie zwątpiłam.
W co konkretnie?
Możesz próbować swoje gierki na mnie, ale zadrzyj z moim synem,
a poznasz mnie od strony, o jakiej nie chciałabyś wiedzieć.
Zresztą on jest już po słowie
z kimś znacznie bardziej godnym jego uczuć niż ty.
Macie maszynę do pisania?
To ta.
Zaciekawiłaś mnie.
Widzisz, jak się zakrzywia nóżka?
To ta maszyna.
Kto mógł jej użyć?
Poza tobą i nią ktoś jeszcze ma klucze?
Liam. Jest też dodatkowy klucz w kuchni, dla personelu.
- Więc teoretycznie każdy ma dostęp. - Tak.
Z jedną osobą z personelu
wczoraj nie rozmawialiśmy.
- Nasza panienka mówiła prawdę. - Przewiń do wyłączenia światła.
Wszedł do środka wcześniej.
Miał czas wyłączyć prąd i ukraść diament.
Trzeba go znaleźć.
- Co jest? - Zniknął pilot do bramy.
Zatrzymać go!
Co się dzieje? Co to za zgiełk?
Kucharz ucieka.
Margaret, sprawdź na górze! Ja zajmę się dołem.
Co ty wyprawiasz?
Gdzie on jest?
- Mogłeś kogoś zranić. - Co to, muszkiet?
Szybko, daleko nie uciekł!
Chcemy tylko pomówić.
Nie widzę go.
Jeśli jest niewinny, słabo nas o tym przekonuje.
- Co do wczoraj... - Nie jesteśmy już dziećmi na obozie.
Nie moja sprawa, co zaszło między tobą a Amelią.
- Rzecz w tym, że nic nie zaszło. - Powiedz mi coś.
- Chcę usłyszeć prawdę. - Obiecuję.
Ile masz pieniędzy?
Nie spodziewałem się tego.
Nic nie poradzę. Kocham zagadki.
Skąd wiedziałaś?
Przy pierwszym spotkaniu
miałeś gazetę otwartą na sporcie.
Zgaduję, że obstawiasz zakłady.
Prowadziłeś z kimś żywą rozmowę
i masz tendencje do zakładania się o wszystko.
- Dwie dychy, że poprosi o ciastka. - Wszystko już obstawiasz?
150 000.
Niestety właśnie odkryłam twój motyw.
Co tak naprawdę robiłeś wtedy na górze? Wiem, że coś ukrywasz.
Masz rację.
Nie byłem sam.
Zobaczyłem, że Amelia jest u siebie
i poszedłem do niej.
Przypomniałem, że między nami koniec
i chcę, żeby wyjechała.
- Jak to przyjęła? - Zgodziła się.
Ale potem matka zamknęła całą posiadłość jak prywatne Alcatraz.
To moja matka!
Mamo!
Nie masz pojęcia, czy zostałaś zepchnięta?
Wiem tylko, że w jednej chwili
stałam na szczycie schodów,
szukając Rafaela,
a po chwili leżałam na podłodze
z bólem głowy.
Musimy cię zbadać i to nie jest prośba, Margaret.
Lepiej dmuchać na zimne.
Racja.
Szukaliśmy Rafaela.
To kucharz, którym siostra chciała zrobić wrażenie.
Wszyscy przybiegliśmy na krzyk matki.
Bridgette pierwsza ją znalazła.
Leżała tam, u stóp schodów.
Raphy nie mógłby nikogo skrzywdzić.
Nie sądziłam, że znajdziemy się w niebezpieczeństwie.
Na pana miejscu pytałabym o
Andy.
Andy i ja byliśmy wtedy w ogrodzie.
Czy ta sprawa nada się na vlog?
Albo na podcast?
Czy ktoś mógł chcieć skrzywdzić Margaret?
Moją siostrę?
Lepszym pytaniem byłoby...
Kto by nie chciał?
Masz coś?
Ktoś wyłączył kamerę tuż przed jej upadkiem.
Idziemy, kolego.
- Słucham panią. - Piszę kryminały.
Jackie Evenson.
Żona jest pani fanką.
Liczyłam, że pozwoli pan mnie i mojej asystentce popatrzeć.
To policyjne śledztwo.
Może żona chciałaby
opatrzoną autografem kopię mojej ostatniej powieści?
Proszę. Tylko patrzycie.
Wolfgang Puck właśnie miał wyjawić, jak zepchnął Margaret ze schodów.
- Zgadza się? - Nie!
Nigdy nie tknąłem Margaret.
W noc kradzieży owszem, byłem na zewnątrz.
Potrzebowałam oddechu po tym, co powiedziała ta kobieta.
- Wreszcie wróciłem do środka. - A wtedy zgasło światło.
- Wygodnie. - Czyżby?
To stary dom i stara instalacja.
I tak muszę uważać z urządzeniami.
- I wtedy ukradłeś diament, tak? - Ja?
Tak, ty.
Sława, wyrazy uznania... Krytyka z ust Leonory zabolała.
Może chciałeś się zemścić.
Jedna ofiara, 10 podejrzanych.
Każdy był sam, więc też 10 okazji.
Stawiam ciastko,
że gdyby policja każdego przesłuchała, miałaby 10 niewinnych.
Dziewięciu.
Dziewięciu niewinnych i jednego kłamcę.
Przepraszam...
Mówisz, że nie masz nic do ukrycia.
Dlaczego więc uciekałeś?
Mówię, że nikogo nie skrzywdziłem, nie że nie mam nic do ukrycia.
Zatem powiedz mu prawdę.
Cztery lata pracowałem dla Margaret.
Catering, konsultacje.
Gdy zaczęliśmy stałą współpracę
dała mi dostęp do środków na pokrycie wydatków.
W restauracji na początku nie szło mi najlepiej.
Musiałem pożyczać pieniądze, żeby nie upaść.
Zgadnę, nie spytałeś jej.
Chciałem oddać, zanim się zorientuje.
Ile konkretnie pożyczyłeś?
30 lub 40 tysięcy.
30 lub 40?
Dlatego wróciłem do domu, żeby je oddać.
Plus odsetki.
Wiem, jak to wygląda.
Na sejfie są moje odciski. Miałem motyw.
Dlatego uciekłem.
Nie ukradłem diamentu
i nikogo nie skrzywdziłem.
Właśnie przyznałeś się do kradzieży.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może zostać użyte przeciwko tobie w sądzie.
- Złodziej. - Słucham?
Karta.
Myślałam, że ktoś mnie oskarża, ale może to była wskazówka.
Spójrz.
Obrazek. Złodziej, jedzenie
i Raphael. To nie może być przypadek.
Doskonale, Andy.
- To znaczy, że ktoś w domu - znał jego sekret.
Mamo!
Wiesz, ile razy spadłam z konia w dzieciństwie?
Żeby mnie złamać, trzeba czegoś więcej.
W tych okolicznościach postanowiłam odwołać jutrzejsze przyjęcie.
Więc możemy już jechać.
Przecież mają go.
Jeszcze nie.
Wrócę rano, żeby zbadać sprawę diamentu.
- Został zwrócony. - Ktoś próbował zabić mamę.
Albo się potknęła.
- Widzę, że się pan śpieszy. - Tak.
Muszę wrócić do miasta i złapać nocny lot.
Niestety muszę prosić, żeby państwo jeszcze zostali.
Łącznie z panem.
- Do widzenia. - Dziękuję.
Do usług, Margaret.
Nie myśl, że to coś zmienia.
Właśnie kogoś aresztowano.
Dobrze, mamo.
Przepraszam.
Przyjaciółka nie umie chyba zaakceptować faktu,
- że jesteś poza podejrzeniem. - Tylko że Rafael jest niewinny.
- Ty coś wiesz, prawda? - Chodźmy.
Jaka jest frajda w otwieraniu prezentów przed Gwiazdką?
WŁÓCZĘGA
CO U CIEBIE?
TRZECIA NOC W ALCATRAZ
ZOSTAŃ NA CZWARTĄ, PIĄTA GRATIS
DOBRANOC.
DOBRANOC, ANDY.
Włóczęga.
Czekałeś, aż otworzy sejf,
ale jak tu wszedłeś niezauważony przez kamery?
To nie może być takie proste.
Ale mnie wystraszyłaś.
Właśnie wpadłam na nocną przekąskę. Przyłączysz się?
Włóczęga?
Najpierw nie wiedziałam, co to znaczy,
ale gdy poszłam do gabinetu, zaczęłam myśleć.
Jak złodziej wszedł niezauważony?
Spójrz, ślady stóp pod gabinetem.
Nikogo nie widziano w drodze do gabinetu,
bo ta osoba była już w środku.
Okno. Tędy się dostała.
Jeśli dopasujemy buty, mamy złodzieja.
Co się dzieje? Co wy tu robicie?
Mamy kilka pytań.
O drugiej w nocy?
- Czego szukasz? - Twoich butów.
Butów? Po co?
- Gdzie byłaś, gdy zgasło światło? - Jestem podejrzana?
- Jak każdy w domu. - Chyba że masz alibi.
Mówiłam, wróciłam się położyć.
- Potem wszedł Liam. - Tak, wszystko mi opowiedział.
- Czyżby? - Do niczego nie doszło.
Zgoda, trochę to podkolorowałam.
Jak konkretnie?
Masz rację, do niczego nie doszło.
Liam powiedział, że chce, żebyś wyjechała.
Ty tu jesteś panią detektyw, Jackie. Czy to istotny szczegół?
Odpowiedz na pytanie.
Tak. Zadowolona?
Nie do końca. Kiedy byłaś w pokoju Andy?
I zalecam ostrożność
przy odpowiedzi.
Widziałam jak się z nią śmieje i flirtuje.
- Poczułam zazdrość. - Bo się śmiał?
Bo do mnie nigdy się tak nie uśmiechał.
Naprawdę?
Chciałam wiedzieć o tobie więcej.
Czemu byle dziewucha z Maine...
- New Hampshire. - Massachusetts.
jest taka wyjątkowa?
Czy to było głupie? Tak.
Żałosne? Na pewno.
Ale nie, nie ukradłam diamentu Margaret.
Mówi prawdę.
Jej podeszwy są zupełnie inne i stanowczo za małe.
Mówiłam.
Nie przyjechałam tu rozrabiać.
Margaret mnie zaprosiła.
Pozwoliła mi wierzyć, że mogę odzyskać Liama.
Ale w chwili, gdy zobaczyłam go z tobą,
wiedziałam, że to niemożliwe.
Dałam się jej zwieść. Za to przepraszam.
Nie jest nam pisane.
Wracamy do punktu wyjścia. Detektyw będzie tu rano.
Coś wymyślimy.
Obiecuję.
- Pachnie nieziemsko. - Rafael wrócił?
Wesołych świąt.
Mamy tradycyjne potrawy świąteczne:
szynka z ananasem, indyk z owocowym nadzieniem,
martini z ciasteczkiem.
To do mnie.
- Witam. - Chyba się nie spóźniłem?
- Jest pan na czas. - O co tu chodzi?
- Pani Kenilworth? - Detektywie?
Na pewno zastanawiacie się,
o co chodzi.
Ponieważ wszyscy świetnie się bawiliśmy przy grze pani Margaret,
chcę zaproponować kolejną. Ta się nazywa "Złapać złodzieja".
Wyjmijcie karty, tylko nie pokazujcie ich towarzyszom.
Zaczynamy? Jackie, ty pierwsza.
DETEKTYW
Proste.
NIEWINNA
Nuda
Pomińmy to, jak zwinęłaś batonik ze stołówki.
HAZARDZISTA
Trafne.
Będziemy tak po kolei dawać się ośmieszać?
Jeszcze nie.
Tutaj robi się ciekawie.
Omówmy wydarzenia wieczoru, gdy zniknął diament.
Po kolacji wszyscy poszli do salonu na koktajle i czekoladę,
poza Garym, który wymknął się przebrać i wrócił jako Święty Mikołaj.
O 19.15
Bridgette się potknęła,
oblewając Leonorę,
która zasugerowała zwolnienie, a pani Margaret
wystawiła Bridgette na publiczne upokorzenie.
Zasłużone, moim zdaniem.
Wrócimy do tego.
O 19.20 Harper idzie do kuchni,
gdzie potajemnie bierze łyk alkoholu.
Co proszę?
Bardziej zaskakujące są dalsze wydarzenia.
Harper z matką idą do holu kłócić się.
Nie o drinka lecz o studia.
Co z nimi?
Harper, pokaż swoją kartę.
KŁAMCA
Wyjazd twojej córki za ocean nie jest związany
z zarzuconą już nauką,
lecz z młodzieńcem
o imieniu Cedric.
- Rzuciłaś studia? Znowu? - Tato.
Więc czeki na naukę...
...dotują jej życie influencerki.
Choć na pozór nie miała motywu,
pani Margaret zagroziła, że ją wydziedziczy.
Wiedziałaś o tym?
Działałam dla jej dobra.
A jednak dość ostro, biorąc pod uwagę,
że to nie był pierwszy raz.
Dlaczego teraz? Co się zmieniło?
Musiała dostać nauczkę.
Albo trafiła w czuły punkt,
gdyż - tak jak ona w Cedricu
- pani też zakochała się
w człowieku z gminu.
- Mam rację? - Nie podoba mi się twój ton.
Powiedziałaś im, że Cedric jest - cytuję - "super bogaty",
- ale to było kłamstwo. - Nie.
Niestety wiadomość cię wydała.
- Spotkamy się w Paryżu. - Nigdy tam nie był.
To niepodobne do super bogatej osoby.
Prawda jest taka, że Cedric pochodzi
z klasy pracującej.
Ciotka zareagowała w ten sposób,
bo sama przez to przeszła.
To absurdalne.
Więc pewnie chętnie podzieli się pani swoją kartą.
KOCHANEK
Wszyscy zauważyli brak podobieństwa między Liamem i Olivią.
Czy to dlatego, że ojcem Liama nie był pan Kenilworth?
Zaraz. Co?
Kazała pani Harper zakończyć związek
tak jak kiedyś pani matka pani.
Stąd również pani komentarz.
Nigdy nie zapominaj, gdzie twoje miejsce.
To największy absurd, jaki...
List, który dostałeś
z firmy genealogicznej...
Zawsze to podejrzewałem, teraz mam potwierdzenie.
Mamo, to nie może być prawda.
Mamo?
Czemu nie powiedziałeś?
Może nie zauważyłaś, ale sporo się ostatnio działo.
O 19.40 pani Margaret poszła schować diament do sejfu,
a ja zrobić kawę.
Wtedy wysiadł prąd.
Gary i Liam poszli szukać korków.
Jednak Liam, zamiast szukać skrzynki,
udał się do Amelii,
która była już wtedy w swoim pokoju.
INTRYGANT
Znaczy to, że ani ona, ani Liam
nie mieli czasu ukraść diamentu.
Kto zatem to zrobił?
Najpierw trzeba zadać pytanie: "Kto odciął prąd?"
Lecz co, jeśli nikt?
Co, jeśli była to konsekwencja wcześniejszych działań?
Gary, co roku wieszasz lamki świąteczne.
Zajmuję się lamkami, więc wiem to i owo o bezpiecznikach.
Jak przyznał Raphael:
To stary dom i stara instalacja.
I tak muszę uważać z urządzeniami.
Czy tak precyzyjnie obciążyłeś instalację,
że jedno pstryknięcie włącznika wyrzuciło korki?
Włącznika bardzo drogiego ekspresu do kawy?
Może niech profesjonalistka zrobi kawę. Dla mnie espresso.
To była twoja propozycja.
- A jak wyjaśnisz buty? - Z łatwością.
Jedną ich parę
cały czas mieliśmy przed nosem.
Buty Mikołaja.
Po kolacji Gary poszedł do gabinetu,
który wcześniej obejrzał.
Słyszałam wtedy hałas, bo gabinet jest tuż pod moim pokojem.
Kiedy więc zgasło światło,
mógł prześlizgnąć się obok siostry
i ukraść diament.
Po co byłby mi diament siostry?
Może karta twojej żony rzuci na to trochę światła.
Oportunistka?
Margaret, pani brat z żoną proponowali,
żeby pani podwoiła swój wkład w ich firmę,
ale pani uznała, że chce wycofać środki.
- Tak. - To by spowodowało
upadek ich małej piramidy finansowej.
Ale nie dlatego postanowiła się pani wycofać.
W końcu
miała pani świetne zwroty z inwestycji.
Jako jedyna z inwestorów była pani na plusie.
Nie. Sytuacja finansowa
to nie cała historia. ZDRAJCA
Zdrajca?
Siostra wiedziała o romansie, prawda?
Jakim romansie?
Bridgette, twoja karta?
LADACZNICA
- Z pokojówką? - Jestem lokajem.
Niestabilne małżeństwo to niestabilna spółka,
a zatem ryzykowna inwestycja.
Ponadto nawet początkujący lokaje
nie bywają tak niezdarni, chyba że celowo.
Na przykład z zazdrości o pewną małżonkę.
Kiedy zrozumiał, że nie uda mu się wymknąć z diamentem,
wiedząc, że jego siostra już mnie podejrzewa,
ukrył klejnot wśród moich rzeczy.
Skoro jednak nie miałeś diamentu,
postanowiłeś inaczej
zdobyć pieniądze.
Spadek.
Oskarżasz mnie o zepchnięcie własnej siostry ze schodów?
Nie.
To musiało wyglądać na wypadek, o który sam zadbałeś.
Margaret, sprawdź na górze!
Wystarczyło zaczekać, aż schodząc w dół się potknie.
Po tym jak wyłączyłeś kamery.
To prawda?
O ile się nie mylę, gdyby jej się coć stało,
ty jeden natychmiast
zobaczyłbyś cztery zera więcej na rachunku.
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam.
Pana kolej.
Co?
Nie możecie.
Wiecie, kim jesteśmy? Nasi prawnicy się odezwą.
Przyznaję, że zbyt pochopnie cię oceniłam.
Dobrze, że znaleźliśmy tego, kto panią skrzywdził.
Dziękuję.
Proszę. Możemy pomówić?
Zabawne. Nie wiem, co tu jeszcze można powiedzieć.
Tak mi przykro, że cię zraniłam.
Ale musisz wiedzieć, że wszystko, co robiłam,
wszystkie moje poświęcenia
były dla ciebie i twojego brata.
Wiem, że bywam władcza,
ale to zawsze podyktowane jest miłością.
Chodź do mnie.
Kocham cię. Wejdźmy do domu.
Dziękuję.
- Sprawdziłam się jako asystentka? - Byłabyś nawet lepszą detektyw.
- Dzięki tobie. - Rozwikłałaś sprawę.
Ale to ty podrzucałaś karty, pani detektyw.
Na zachętę.
Zastanawiam się nad książką o tych kilku dniach.
- Chcesz być współautorką? - Serio?
Mam nawet tytuł. "Gwiazdkowe diamenty są wieczne".
"Jak złodziej skradł Gwiazdkę"?
A może po prostu: "Sprawa gwiazdkowego diamentu"?
Autorstwa Jackie Evenson i Candace Kayne.
- Zagadka Słodkiej Kayne. - Chyba nie.
Czy to nasze sławne piwo z przyprawami?
Przepyszne.
Zasłużyłaś na nie.
Są święta, więc mam dla ciebie prezent.
Naprawdę?
Pamiętasz zdjęcia, które z Olivią pstrykałyście na obozie?
Zrobiłem ci album.
Wiem, że nie jestem ideałem, ale...
Znalazłem lokalny ośrodek
anonimowych hazardzistów.
Spotkanie jest jutro.
I dobrze,
ale chyba nie proponujesz mi tam randki?
Myślałem o czymś bardziej romantycznym.
Może w Nowy Rok, jeśli nie jesteś zajęta.
Tak długo nie miałem celu.
Pora wziąć sprawy w swoje ręce.
Dla nas obojga.
Skoro mowa o romantyczności...
Trzeba przestrzegać ulubionej tradycji.
- Wesołych świąt. - Wesołych świąt.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Karolina Kremplewska