Bardzo ostrożnie z twojej strony, zmieniać nagle godzinę spotkania.
Jestem przezorny.
Walizka oprze się ładunkowi C4, zgodnie z zamówieniem.
Dzieło pozyskano 12 godzin temu.
- Nawet on nie zdołałby… - Nie lekceważcie go.
Umie się pojawić znikąd.
I do tego jest mistrzem kamuflażu.
Zatem na mnie już czas.
To pewnie oczywiste, ale jeśli przyjdę drugi raz, to będzie…
Sobowtór, zgadza się?
- Zajmijcie się nim. - Tak.
Zostaw go mnie.
Troszkę się pośpieszył.
Ogarnąłbyś się!
Zaciekawiła mnie jedna historyjka.
Litości. Co to niby znaczy?
No już, już.
Lupin Trzeci?
Osaczymy go w dopływie!
Nie dajcie mu uciec!
Przy tak długiej serii w końcu musiał trafić.
Jigen, ile nam zostało?
Trzy, więc płyń ostrożnie!
Co to znaczy?!
Tędy, zapraszamy.
Przepraszam najmocniej.
PRZYJDŹ I UJRZYJ SKARB
"Dziś przyjdziemy po Dziewczynę z kwiatami".
Już nie przesadzaj.
Nie trzeba było zaraz wyrzucać gości.
Nie wyrzuciliśmy ich, tylko ewakuowaliśmy.
Wszystko jedno! Za moje podatki…
Któryś z gości może być złodziejem!
Nie obawia się pan, że ktoś wykradnie mu skarb?
Cat's Eye to nie byle złodziejki, tylko zaprawieni zawodowcy!
Do mojej galerii nawet kot się nie zakradnie!
A nawet gdyby zdołał…
wyszedłby z niej tylko martwy!
Martwy…?
- Co to znaczy? - Detektywie Utsumi.
- Na parkingu ujęto podejrzanego. - Słucham?
Twierdzi, że pracuje w budynku. Mógłby pan to potwierdzić?
Dobrze już, dobrze.
Żartujecie sobie.
Tutaj wszystko gotowe, Rui.
Ja też zdążyłam.
Ai, przesyłam.
Przyszło!
Dobra, no to spróbujmy!
Co?! Awaria?
Niedobrze. To typowy chwyt…
Cat's Eye!
A zatem… zaczynajmy bal.
Brygada naziemna - strzelajcie, gdy potwierdzicie cel.
Ej, ty!
Nieźle!
- Śluza… - Nie zwalniajcie.
Trzeba zwiewać.
Się wie.
Wszystko widzę. A teraz - włączam zakłócanie.
Mówi Utsumi! Hej, czy ktoś mnie słyszy?
Dlaczego mnie nie łączy?
- Przy wejściu jest karta! - Co?
Wszystkie siły na recepcję!
Zaraz! Zostańcie na stanowiskach!
- Powtarzam: zbiórka w recepcji! - To na nic.
- Ejże, co jest grane?! - Cicho tam.
Też bym chciał wiedzieć!
Nie ma wyjścia.
- Sprawdzić teren wokół budynku! - Przyjąłem, ruszamy!
Za mną!
Załatwione, Hitomi.
Dobrze.
Nawet kot się nie zakradnie.
A jednak się zakradł.
DZIEWCZYNA Z KWIATAMI
Tato.
Czyli już weszłaś.
W takim razie widzimy się w punkcie zbornym.
Co? Serio?
Hitomi, Toshi się zbliża!
- Wszedł do szybu? - To w jego stylu.
Głupolu, podejrzany miał być na parkingu!
Chciały nas zmylić. Tak naprawdę chodzi o galerię.
No to wspinaj się szybciej, ślamazaro!
Niech to. Doigracie się, kocice!
Rety, cała masa glin. Gratuluję panom.
- Zenigata? - On go zaprosił.
Lupin! Teraz na serio cię dorwę!
Na razie, ojciec! Tamtych zostawiam wam!
Wy tam! Zatrzymajcie się!
- Gaz do dechy. - Tak jest.
Wielkie dzięki, ojciec!
Wracaj tu, Lupin!
Gazu, nim zniknie nam z oczu.
Wy też jesteście aresztowani!
- Tam są. - Ognia.
Nie zatrzymują się!
Dawaj.
- Odzyskajcie obraz. - Tak jest!
Żaroodporna gablota?
Czujnik niczego nie wykrywa.
- Co jest? - Siostro?
Bez żartów!
Jaka podła pułapka.
Siostro! Hitomi!
Udało mi się… zdobyć cel.
Całe szczęście!
Za wcześnie na świętowanie. Trzeba się zebrać.
Tak jest.
Moja technika: latające kajdanki!
Dalej nie uciekniesz!
Podpatrzyłem to u mojego idola.
Poddaj się.
- Hitomi? - Siostro!
A teraz zerknijmy na twoją twarz!
Co to?
Ejże!
- Siostro! - Żyjesz?
Mocno mu przywaliłam.
Toshi nie zniechęci się od jednego ciosu.
Chodź, uciekajmy.
Spokojnie, zabezpieczyliśmy portret.
A złodzieje?
- Unieszkodliwieni. - Pewnie ci ulżyło, Dennis.
Niemal zbrukałeś pamięć o swoim ojcu.
Dostarcz teraz portret do Francji, dobrze?
Zrozumiano.
Słucham? Pewnie zjawił się Lupin?
Coś czuję, że tak.
Załatwiony? Aha…
Tak, można zostawić to mnie.
Nie zdąży dotrzeć do muzeum.
Głupku. Lupina nie sposób tak łatwo zabić.
Dobrze, wnieście je do skarbca.
Wszystko gra, Lupin?
No pewnie, że nie!
Nie spodziewałem się, że nagle wyciągnie wyrzutnię rakiet.
Ale zdążyłeś podmienić walizy.
Tak. Powinniśmy zyskać trochę na czasie.
To jeden z trzech obrazków?
"Dziewczyna z kwiatami" Michaela Heinza.
No i? Wiesz, gdzie są pozostałe dwa?
Tak. Drugi chyba gwizdnęły właśnie pewne kocice.
Kocice?
Lupin! Lupin, Lupin, Lupin!
To ojciec!
- Poddaj się! - Wytrwały jest.
Tamci się nabrali, ale staruszka nie oszukasz.
Wielkie dzięki za pomoc, tatku.
- Na razie! - Lupin!
Czekaj no!
Wracaj tu, Lupin!
Co się obijasz, darmozjadzie?!
To ja! Szybko, otwierać!
Ukradli go…
- Tam są! - Szybko, za nimi!
A teraz jedźmy obejrzeć fajerwerki.
Chętnie.
W drogę!
Wczoraj około godziny 19:00 w wieżowcu Arei w Shinjuku
doszło do kradzieży dzieła sztuki.
Portret "Dziewczyna z kwiatami", pędzla Niemca Michaela Heinza…
Wyłącz telewizję…
Chyba nieźle cię wczoraj wymęczyli.
Całe trzy godziny. Zdegradują mnie, jeśli znów mi uciekną.
Pomóc ci w przeprowadzce?
Umiesz człowieka pocieszyć.
Myślę, że powinieneś wziąć inną sprawę.
W życiu! To jest moje powołanie! I nie spocznę, póki ich nie złapię!
W końcu chcę ci zaimponować, Hitomi!
Ejże…
Jaki Toshi śmiały!
Dzień dobry.
Śmiało, proszę usiąść.
Pozwólcie, że się przedstawię.
Heinrich Berger…
Dealer dzieł sztuki?
Jestem tu w sprawie obrazu waszego ojca.
Przykro mi, nie rozumiem.
Mogę o tym rozmawiać tylko z Cat's Eye.
ZAMKNIĘTE
Ja wam dam "ważną sprawę".
Kto to widział wyrzucać klienta?
Jaki łagodny smak. Przypomina mi pana Heinza.
Nie ma powodu do obaw.
Nie zamierzam zdradzać waszej tożsamości.
- Kim pan jest? - Raczej mnie nie pamiętacie.
Obie sięgałyście mi mniej więcej dotąd.
Znamy pana z dzieciństwa?
Tak. Z kolei Ai widzę dziś pierwszy raz.
Masz oczy po swojej mamie.
Tak…?
- Zna pan naszego tatę? - Ai.
Zawdzięczam mu życie. To właśnie pan Heinz
dał nieznanemu handlarzowi zaistnieć w świecie dzieł sztuki.
Tylko gdzie mógł się podziać?
W miarę możliwości chciałbym spłacić swój dług.
Co pana dziś sprowadza?
Przez ostatnich 17 lat szukałem po świecie dzieł waszego ojca.
Sprawdzałem każdy trop, choćby i najmniejszy.
Tak samo jak my.
I ostatnio natknąłem się na ten oto portret.
Czy to portret Rui?
Była cała seria?
Istotnie.
- Jest u pana? - Nie, u innego handlarza.
Chciałem go wypytać o obraz, ale nagle straciłem z nim kontakt.
A gdy go wytropiłem, odkryłem, że portret skradziono.
A jego - zamordowano.
Dopuścił się tego pewien złodziej.
Pewien złodziej?
Lupin Trzeci.
Toshio? Co on tam robi?
Dałby już spokój.
Nie znam tego Lupina czy Anpana.
Po co kradnie dzieła ojca?
Ponieważ ta seria…
skrywa mapę do skarbu poszukiwanego przez nazistów.
Chwila moment! Po co tata by ją ukrywał?
Nawet ja nie wiem, kto, kiedy i dlaczego to zrobił.
Jak to?
Zdawało mi się, że to jedynie plotki opowiadane przez ludzi z branży.
Aż do momentu, w którym zginął posiadacz obrazu.
Mówiąc szczerze, to nie pierwszy raz, kiedy Lupin Trzeci
wykradł dzieło pana Heinza.
Co to znaczy?
Pan Heinz poświęcił się odzyskiwaniu dzieł skradzionych przez nazistów.
Ale o tym - chyba wiecie.
Tak, od pana Nagaishiego.
Ktoś pomagał w poszukiwaniach.
Nikt inny niż Lupin.
Zwalczał ogień ogniem. Podjął tę decyzję z żalem,
ale wynajął Lupina do pomocy w odzyskaniu dzieł.
W życiu.
Lupin raczej nie zgodził się za darmo.
Nie, skądże znowu.
Zbiory Heinza.
Od początku chciał obrazów taty!
Lupin udawał, że mu pomaga,
by wreszcie zdradzić go i wyjawić informacje bandytom.
W efekcie pan Heinz był zmuszony do ucieczki,
a Lupin zagarnął znaczną część jego zbiorów.
Natomiast obecnie - ma na oku właśnie tę serię.
Już rozumiem. Ale co pana sprowadza?
Chciałem was ostrzec.
Bardzo możliwe, że Lupin się do was zwróci.
I nade wszystko nie potrafię mu wybaczyć.
Tego, że dzieła pana Heinza…
mogą teraz posłużyć komuś do niecnych celów.
Jak mógłbym komuś wybaczyć coś takiego?
Co oni robią z obrazami taty?!
Musicie mieć się na baczności.
Lupin jest bardzo groźnym mistrzem kamuflażu.
Nie ufajcie nikomu, kogo znacie.
Cześć!
Toshi?
Niezłą macie tę kryjówkę, ale łatwo było się włamać.
Złodzieje muszą się pilnować.
Toshi?
Gdybym był detektywem, już byłoby po tobie.
To kim jesteś?
Czy to ważne? Ważne, żebyście zostawiły te obrazy.
Dlaczego?
Ciekawość podobno bywa zabójcza dla kotów.
Koty…
nie giną!
Celnie rzucasz, ale przykro mi.
Nie mierzę w ciebie.
Rany, jaka groźna.
Wcale nie jak potulny kotek.
Lupin Trzeci!
Jest już cała trójka. W takim razie nie ma o czym gadać.
Nie mam czasu na cackanie się. Teraz po prostu wyjdę.
- Żartujesz! - Oddawaj portret, złodzieju!
- Ai. - Przyganiał kocioł garnkowi.
Koty powinny się grzać przy kominku. Choć to nie ta pora roku.
Mówiłem, że się nie cackam.
- Jesteście całe? - Tak.
Wybaczcie, ale spanikowałem.
W porządku.
Trzeba go odzyskać!
- Zaczekaj. - Co?
Pan Berger ma rację. Jest zbyt groźny.
Jest jeszcze jeden.
Jeden portret.
- Kolejny? - Seria składa się z trzech?
Co to miało być? Ledwie na mnie spojrzała i…
Płaszcz w taki nieludzki upał?
To jest…!
To naprawdę pan!
Detektyw Toshio Utsumi z posterunku w Inunari!
To zaszczyt gościć mojego idola!
Ale co pana do nas sprowadza?
Słyszał pan może o Lupinie Trzecim?
To ten światowej sławy złodziej?
Interpol przysłał mnie tu, żebym go schwytał.
Czy to znaczy…?
Że był zamieszany we… wczorajsze zajście na rzece Sumida.
Całkiem jak ten skradziony przez kocice.
Cat's Eye i Lupin pozyskali w tym samym czasie identyczne portrety.
- To nie mógł być przypadek. - Rety.
Wreszcie uczestniczę w międzynarodowym śledztwie.
Mało tego. Ścigają ich uzbrojeni po zęby ekstremiści.
Należy przyjąć, że wszystko jest powiązane.
Czyli mogą nas doprowadzić do kocic i Lupina!
Tak, jednak moi dowódcy są dziwnie oporni.
- Oporni? - Nalegają, bym zbytnio nie drążył.
Wolne żarty!
- Niedorzeczne! - Właśnie tak!
- Czy się w panu nie gotuje? - Rzecz jasna!
Rozbijemy tamtą grupę i złapiemy Lupina i kocice za ogony!
- Pomoże mi pan? - Pójdę za panem w ogień!
Prawdziwy z pana detektyw!
- Tak w ogóle, Atami. - Utsumi.
Chodzi o wczorajszy napad.
Złodziejki uciekły mimo wzmocnionej ochrony!
Tak?
Kto wami dowodził? Zgarnie burę!
Rety, kto to mógł być…?
Dziękujemy, że załatwił pan samolot.
Czas jest teraz na wagę złota.
Założę się, że to mój portret. Nie oddam go Lupinowi!
Nie było cię jeszcze na świecie.
Trzeba się przekonać!
Chyba masz rację.
Pan Heinz bardzo wyczekiwał twoich narodzin.
Co nie? Jak pan mnie rozumie!
Droga pani, dokumenty są przygotowane.
Dzięki, panie Nagaishi.
Pewnie już za późno, by panie zatrzymać.
Pozycji tej szuka nie tylko Lupin, ale liczne armie z całego świata.
Rozumiem zagrożenie. Wykradniemy go, a potem zatrzymamy Lupina.
Dzieło ojca nie może służyć złym celom.
Proszę, bądźcie ostrożne.
Przysłał je pan Nagaishi.
To nasz cel?
Okradzenie pociągu to łatwizna.
Niestety, nie.
To nie byle jaki pociąg.
Jadą nim sami żołnierze?
Wojskowy transport?
- To istotnie kłopot. - Towarzyszy im straż.
Możemy zakraść się na pokład, gdy staną na tej stacji.
Już się nakręciłam!
Czy mogę jakoś pomóc?
Proszę czekać i być gotowym do odlotu.
To będzie bułka z masłem!
Rozumiem.
Życzę powodzenia.
Że co?
- Co jest, Jigen? - Lepiej sam zerknij.
Cześć, Fujiko, kopę lat!
Ja ci dam "kopę lat". Co tu jest grane?
Dziwisz się, że Fujiko go chce?
Znowu wplątałeś nas w jakąś wielką aferę?
Co masz na myśli?
Mówiłeś, że wszystkie trzy portrety wyjawią, gdzie ukryto skarb.
Ale o jakim skarbie mowa?
Mówiłem ci. O ukrytym skarbie nazistów.
Nie wyjawisz więcej. Czy ma to coś wspólnego z kobietami?
- To zupełnie nie tak! - Zawsze te kobiety.
I to nie byle jakie, tylko Fujiko!
Jest za groźna. Spadam stąd.
Ej, teraz już nie można się wycofać!
To na razie.
Zaczekajcie! Ej!
Jak chcecie! Sam dokończę ten skok.
Istotnie, nie jest łatwo. Jedyny trop to ten symbol.
W śledztwach liczy się wytrwałość! Szukamy dalej!
Poważnie?
- Nie czas się mazać, Atami! - Utsumi.
Zaparzę kawę.
Co to?
Ogłaszam alarm! Ogłaszam alarm!
Zatrzymać pociąg!
Nie słychać mnie? Zatrzymajcie pociąg!
Co wy tam robicie?
Wasza kolej. Hitomi, Ai.
Prędko!
- Co jest? - Doszło do wybuchu.
- Biegnijmy! - Gazu!
- Kim jesteś? Stój! - Ognia!
Przysłać posiłki do tylnego wagonu!
Dalej, łapać ją!
Przyszły, zgodnie z planem.
- Obserwuj je dalej. - Tak jest.
Kocice to nie kłopot. Gorzej z Lupinem.
Do dzieła.
Gotowe!
- Musi tu być! - Jak ci idzie, Hitomi?
Udało się ich wywabić. Idę do ciebie.
Jest z przodu!
Dojeżdżamy do tunelu. Pośpieszcie się tam!
Gaz do dechy!
- Ai, odpalaj. - Tak jest!
Hitomi!
Ai!
O mały włos.
Martwisz się?
- W życiu. - Nie jest za późno.
Nic nie mogę znaleźć.
A może tak zróbmy przerwę?
- Ej, Atami. - Jestem Utsumi.
Co tam masz?
To? Chciałem się trochę zrelaksować.
Zrelaksować? I ty się nazywasz detektywem?!
Czy to…?
Nie chodzi o nich?
Prawicowa demonstracja w Niemczech? Co z nią?
Nie, o tym mówię!
Zgadza się! Dobra robota, Atami!
Jestem Utsumi…
Pa, pa!
Udało się. Co za sukces!
- Ale mało brakowało. - Spokojna głowa.
A teraz zabierajmy mój portret.
Rety, musicie robić tyle hałasu?
Rozrabiaki z tych kotów. Zabieram portret.
Oddawaj portret, Lupin!
Lupin?!
Mówiłem, żebyście dały spokój. Trzeba słuchać starszych.
Dosyć! Wiemy, czego szukasz.
Tata musiał uciekać dlatego, że go zdradziłeś!
Kto wam nagadał takich głupot?
Lupin!
A ty nie odchodź tak łatwo od sterów.
Właśnie na to liczy Fujiko.
Nie ma czasu się szarpać.
Co mówisz?
Są w wagonie towarowym.
Zrobimy desant. Też ruszaj.
"Faden"?
Oficjalnie działają jako szajka handlarzy bronią.
Jednak w istocie to…
Handlarze bronią? Czyli zarabiają na wojnach?
Sprzedaż broni przynosi niepoważne zyski.
Ale nie można po prostu nadać przelewu w banku.
Czyli płacą dziełami sztuki?
Dwa portrety warte po pięć miliardów jenów to w sumie dziesięć!
To istotna metoda płatności.
Czyli obrazy są powiązane z nielegalnymi interesami.
Też tak mi się wydaje, ale coś się nie zgadza.
Nie sądzę, żeby były warte aż tyle.
Ma pan na myśli, że jest jakieś drugie dno?
Tak.
Samolot towarowy, wiozący dzieła sztuki, rozbija się na Syberii,
Cat's Eye okradające galerię, szajka handlarzy owiana złą sławą.
Co jeśli wszystko jest powiązane?
Lupin igra z potężnym wrogiem.
Kocice też mogą się przeliczyć.
Już pora wyjść z biura.
- Lecimy do Europy. - Do Europy?
Według danych Interpolu, Faden ma biura
w Paryżu, Londynie, Berlinie i Bukareszcie.
Ale to nie tak, że od razu natrafimy na ich trop.
Jednak teraz, skoro na Sumidzie działała grupa terrorystyczna,
mogę wszcząć śledztwo Interpolu!
Wykopiemy jakieś brudy, jeśli tylko pogrzebiemy!
Brudy, tak?
Powiążemy Lupina i kocice z Faden.
Mój zmysł detektywa aż drży! Ruszamy, Atami!
Jestem Utsumi!
Czyli sam mam to sprzątnąć?
Skąd tu się…?
Banda Lupina.
W żadnym razie.
Bardzo mi przykro, Lupin.
Na razie to ja mam obraz.
Ale wiesz, że umiem być przekonująca.
Co to znaczy?
Oddaj obraz po dobroci, to nie skrzywdzę kotków.
Dobra.
- Jest mój! - Stój!
- Stać. - Ai, spokojnie.
- Dlaczego? - Bądźcie cicho.
- A pozostałe dwa? - Wyglądam, jakbym je tu miał?
Już je wyjąłeś? Nie obrazy, tylko kamienie.
- Kamienie? - Ciekawostka…
Myślisz, że nie strzelę?
Przestań. Odbiegasz od scenariusza.
Co ty mówisz?
Świetna z ciebie aktorka, ale ciutkę przeginasz.
Aktorka?
Ale możemy pograć razem, jak za dawnych czasów.
Nie gadaj głupot!
- Straszna! - Znają się?
- Cicho! - Na to wygląda.
- Oszczędź mnie! - Rozwalę cię!
- Litości. - Panie Dennisie?
Mamy portret. Zatrzymajcie ich zgodnie z planem.
- A Fujiko? - Nie przyda się.
No i co zrobiłeś, Lupin?
W samą porę.
Wznieście się!
Ognia! Załatwić ich!
Trzymać się!
Odwrót!
Kurde…
Dalej radźcie sobie sami.
Lupin, ruszaj się.
Nie możemy tu długo siedzieć.
Gazu, wspinamy się!
Ale portret…
Wiejemy!
Rui.
- A wy co za jedne? - Pośpieszcie się!
No dalej!
Musimy zabezpieczyć portret!
- Ai! - Pośpiesz się!
Na co czekasz? No właź!
Co?
To nie… mój portret?
Dlaczego?
Jigen, ruszajcie!
Ai!
Spokojnie.
Lupin sobie poradzi. My martwmy się o siebie!
Zastrzelcie ich. Nie mogą ujść z życiem.
Tak jest!
Kiepsko!
Hitomi!
To już koniec, Lupin!
Czy on…?
Głupek. Obniżcie się.
Schowaj się.
Wiej przez las.
Na południowy zachód stąd biegnie ścieżka.
- Prędko. - Ale…
No już, ruszaj.
Co?
No uciekaj.
Opatrz się tym.
Nie widzisz?
A zatem?
Co z Lupinem?
Właśnie go szukamy.
Zabij go dopiero, gdy zdobędziemy kamienie.
Jest jeszcze kwestia Fujiko.
Mniejsza o nią. Spodziewałem się tego.
Opatrzyłam ranę.
Przeżyję, uciekaj.
Nie zostawię cię w takim stanie.
To tylko od upadku. Wyliżę się.
Po co…
mnie uratowałeś?
Nie dałbym dziecku umrzeć.
Ale jeszcze niedawno groziłeś nam bronią.
Tylko dlatego, że mnie nie słuchałyście.
Czyli nie chciałeś nas skrzywdzić?
Słuchaj… nie wnikaj.
Trzeba ruszać do tego lasu.
Hej, Lupin?
Po co tamtym obrazy mojego taty?
Do tego chyba wiedzieli, że nas uratujecie.
Dziwi mnie to.
Powiedz mi prawdę!
To grupa o nazwie "Faden".
Faden?
Dzieła sztuki służą za walutę, za którą sprzedają broń.
I to nie wszystko. Byli powiązani z nazistami kradnącymi dzieła.
- Czyli… - Tak.
Dawno temu współpracowałem z waszym ojcem.
Wiem. Odzyskiwaliście dzieła skradzione podczas wojny.
Właśnie.
To były same trudne zadania.
Ale nie byłem wybredny, bo dopiero zaczynałem.
Zepsuło się tamtego dnia.
- Nie udało się? - Powiedzmy.
Skradziony skarb był zbyt cenny.
Wydostałem się na brzeg, a Heinz przyszedł mi na ratunek.
O, ironio losu. Pomagasz mi tak samo jak niegdyś tata.
Co takiego ukradłeś?
- Klejnot? - Kamienie Fortuny.
Legendarne kamienie, okrywające chwałą każdego, kto ich strzeże.
- Chwałą? - Podobno spełniają jedno życzenie.
Coś ty, niemożliwe.
Czekaj.
Tak czy siak, wręczyłem trzy kamienie twojemu ojcu.
- A on umieścił je w portretach? - Właśnie.
Twój tata chciał użyć ich jako karty przetargowej,
żeby odzyskać skradzione dzieła.
Jeśli legendy o spełnianiu życzeń przez kamienie mówią prawdę…
oddanie ich dobremu człowiekowi zaprowadzi pokój na świecie.
Tak uważał.
Straszny romantyk z tego waszego ojca.
Tata…
Nie żeby na tyle dobry człowiek w ogóle istniał.
Nie obrażaj mojego taty!
- To był komplement. - W takim razie wybaczam.
Ale szczerze się cieszę.
Że wcale nie jesteś podły.
I nie zdradziłeś mojego taty.
- Ej, ty… - Żadne "ty"! Nazywam się Ai!
Ai, kto ci powiedział, że go zdradziłem?
- No kto? - To był…
Koniec zabawy w chowanego, Lupin.
Teraz za wszystko nam zapłacisz.
Dobrze, panie Berger, jedziemy na miejsce.
Ai… Ai jest cała, prawda?
Miejmy nadzieję.
I co? Naprawdę nie wiecie, dlaczego Lupin was uratował?
- Nie. - Nie mamy pojęcia.
- Rozumiem. - Może z poczucia obowiązku.
Przyjechała ta maszkara.
- Czego chcesz? - Faden schwytało Lupina.
- Kotka też. - Ai!
- Wiesz, dokąd jadą? - Do ich biura w Paryżu.
Jak miło z twojej strony. Czego chcesz w zamian?
By nikt nie odszedł z pustymi rękami.
Ten ze śmigłowca to Dennis Kirchmann.
- Co? - Radzę wam się pośpieszyć.
- Kirchmann. - Dlatego to tacy narwańcy.
Nie będzie łatwo go wyciągnąć.
Co to?
Lupin nam go zostawił.
Chyba już wiem, o co chodzi.
Lupin was uratował?
Tak, też nie wierzę.
Panie Nagaishi, stało się coś strasznego.
Ale dlaczego…?
Nie znam szczegółów, ale drań podrzucił nam to.
- Zaraz! Niemożliwe! - Klejnot?
Był ukryty w portrecie. Chyba musi być cenny.
Kamień Fortuny.
Klejnot poszukiwany przez nazistów.
Robi się coraz goręcej.
Wiem już, czego szuka Faden.
Na to wygląda. Przyjrzę się temu w centrali.
Dobrze, dziękuję panu.
Wiesz już, jak się włamiemy?
Pan Nagaishi sprawdzi plan budynku. Musi być jakieś wejście.
Ale to handlarze bronią.
Może zapukajmy jak gdyby nigdy nic?
Możliwe, że załatwiłbym to, nie budząc podejrzeń.
Zawarłem z nimi parę udanych transakcji.
- To zbyt groźne! - Nie możemy pana o to prosić.
Ależ nalegam. Przeze mnie się w to wszystko wplątałyście.
Chcę wam pomóc jak tylko zdołam.
- Będziemy wdzięczne. - Dziękujemy panu.
Zostawcie to mnie.
- Podziemny warsztat. - To ja. Gdzie Kamień Fortuny?
Wkrótce go wydobędziemy.
- Pozbądźcie się farby. - A co z portretem?
- Również jest cenny. Zatem trafi do skarbca.
Proszę, zostawcie go!
Lupin, jesteś cały?
Lepiej zacznij gadać. Gdzie jest drugi kamień?
Kto to wie.
Czułem, że to strata czasu.
Gdybyś zaczął gadać, nie ucierpiałaby ta dziewczyna.
Jak sądziłaś, po co przywieźliśmy tu was oboje żywcem?
Dennis Kirchmann.
Jesteś słynnym najemnikiem.
Zaskakujące, że ktoś taki tak ugania się za kamieniami.
- Do czego zmierzasz? - Nie wiesz?
O klątwie, która prześladuje Kamienie Fortuny?
Te kamienie od pokoleń obdarzały władców potęgą i wiedzą.
Attylę, Francisca Pizarra, Napoleona.
A także…Hitlera.
A założycielem i pierwszym hersztem Faden…
był Rudolf von Jaeger.
Żaden z nich nie odszedł w spokoju.
Gdy tylko któryś zgubił kamienie, jego zagłada była przesądzona.
To fakt, że nie miał spokojnej śmierci.
Widziałem to na własne oczy.
Ponieważ Rudolf von Jaeger był moim ojcem.
Zginąłbym, gdyby ludzie wiedzieli, że jestem jego synem.
Ponieważ zbyt łatwo byłoby zabić 14-latka i odebrać mu fortunę.
Przyjąłem więc nazwisko Kirchmann.
Przestałeś już grać na zwłokę?
Mój ojciec nie zginąłby, gdybyś nie wykradł klejnotów.
Skoro tak chcesz go pomścić, to mnie zabij.
Tu się mylisz.
Moja zemsta nie będzie tak łaskawa.
Wpierw będę torturował dziewczynę, aż zdradzisz, gdzie są kamienie.
- Ej, nie skończyłem! - Zemsta - przyjdzie później.
- Nie będę się śpieszył. - Stój!
Dennis!
Tak?
Tak.
Mamy gości.
- Gości? - To dwaj panowie z Interpolu.
Niech zaczekają.
- A co z tymi? - Nie przerywać.
No wreszcie. Zatem…
Skoro przyjechał staruszek, to chyba pora spadać.
- Ani drgnij. - Hej, gdzie jest lampa?
Zamknij się.
- Trochę dalej. - Ty też! Chcecie zginąć?
Draniu…
Lupin!
Lupin, gdzie?
Gdzie się podziałeś?
Lupin! Już widzisz?
Lepiej widzę po ciemku. W końcu jestem złodziejem.
Poważnie?
- Trzeba ruszać. - Dokąd?
To nie jasne?
Dobra.
Chwila moment! Lupin!
Dojeżdżamy. Zaraz będziemy na terenie Faden.
- Zarządzam ciszę. - Dobrze.
Zawodnicy na miejscach.
Proszę pana?
Czy to dobrze, że przyszliśmy sami?
Tak nie budzimy podejrzeń.
Przepraszam, że panowie czekali.
Jestem prezes Kirchmann.
Zenigata, z Interpolu.
Utsumi, z policji.
Na tokijskiej rzece Sumida doszło do ataku terrorystycznego.
Terrorystycznego?
Wydaje się, że z zajściem są powiązane te portrety.
Śledztwo wykazało, że sprawcy mieli broń od państwa.
Panie kierowniku, telefon.
Przepraszam.
Przepraszam bardzo.
To my przyszliśmy bez zapowiedzi.
Mógłbym skorzystać z toalety?
Oczywiście, tędy.
Tak.
Ostatni klejnot jest gdzieś tutaj?
Dopiero był w ubikacji…
Plan postępuje.
Mogliby panowie wyjść?
- Ależ chwileczkę! - Zjawił się umówiony klient.
Bardzo mi przykro.
Nie możecie nas wyrzucić! Lecieliśmy tu aż z Japonii!
Nie wyjdziemy tak po prostu.
- Idziemy, Atami. - Co?
- Jest pan pewien? - Wrócimy później.
Mamy wszystkie klejnoty. Szykujcie się do rytuału.
- Naprawdę wychodzimy? - Rozejrzałem się po zapleczu.
- Chodź, Atami. - Chwileczkę. Psze pana!
- Dokąd idziemy? - Do tylnego wejścia, rzecz jasna!
Toshi!
- Ale… - Nie martw się, mam plan.
Lupin ich tu zwabił.
- Ostrzeżmy ich. - Nie.
Trzeba przygotować drogę ucieczki.
Ai…
Zacznijmy szukać brudów.
Czy to dobry pomysł?
Nie zmuszam cię. Wracaj, jeśli chcesz.
Idę, już idę.
Nigdzie ich nie ma.
Nie było prawie żadnej ochrony.
Jeśli zwiał, niedługo da nam znak.
W tym pokoju nie działa kamera.
Jak na dealera dzieł sztuki ma pan sokoli wzrok.
W tej pracy trzeba być spostrzegawczym.
Ruszajmy.
Słuchaj. Za katakumbami jest komnata rytualna.
Od teraz musisz zapamiętać każdy zakamarek.
Zakamarek?
Zapamiętaj, ilu ich jest, gdzie stoją i jaką mają broń.
Po tym poznaje się dobrego złodzieja.
Nie dam sobie rady.
Jeśli nie dasz rady, pójdę sam.
Prawda, Fujiko?
Spóźniłeś się trochę.
Tajna droga?
Było się pół roku pod przykrywką.
- Idealnie. - Nie pomagam ci.
Już nie bądź taka chłodna.
Skarb, którego szukasz, jest pod akweduktem pod nami.
- Znalazłeś go? - No.
Gdy poszedłem się przygotować.
Znowu narobisz huku?
- Czego chcesz w zamian? - Zaraz może się zrobić groźnie.
A wtedy…
Rozumiem. Dobrze.
Wiedziałem, że się wywiążesz. Umowa stoi.
Nie spytasz, gdzie jest skarb?
Wiem, jak go oznaczyłeś.
- Lupin, co się dzieje? - Mam prośbę.
Rozczaruję twojego ojca, jeśli coś ci się stanie.
Dlatego wiej, jeśli zrobi się groźnie.
Kiedy to niesprawiedliwe!
Też chcę odzyskać dzieła taty!
Spokojna głowa. Zdobędę je, choćby nie wiem co.
Dobry złodziej zawsze doprowadza skok do końca.
- Zawsze? - Tak, za każdym razem.
Obiecasz mi to?
Tak, daję słowo.
Kiedy to moje!
- Prędko, są na dole! - Do pana Dennisa!
Skąd to zamieszanie?
Wszyscy pobiegli tam.
To nasza szansa. W drogę!
Ale zaraz, czy to aby nie nielegalne?
Pomóż mi szukać.
Coś musi tu być.
Na każdej sali są tylko jakieś skrzynie.
- Proszę pana, tutaj! - Co jest?
- Wreszcie coś mamy. - Co to za dokumenty?
- To wszystko…! - Co tu piszą?
- Nie wiem. - Co?
Jednak coś mi tu śmierdzi.
Zaraz! To nie tylko włamanie, ale i niszczenie mienia!
Spójrz! Jednak wykopaliśmy brudy!
Czyli to pewnie lista transakcji.
Tylko czy kocice dadzą sobie radę z takimi ludźmi?
Faktycznie, spodziewali się nas. Mogli też znaleźć resztę.
Albo mamy wtyczkę.
W życiu…
Nie ma wątpliwości, że Ai tu była.
Co zrobimy?
Za łatwo było was podejść.
Na początek opuść broń, Daisuke Jigenie.
Czyli zastawiliście pułapkę.
- Powoli. - Dobra, dobra.
Masz kamień, prawda?
- Oddaj mi go. - O czym mowa?
Wyluzuj, już wyjmuję.
- Tylko nie kombinuj. - Jasne, łapię.
Niech starzec mi go poda.
Ty…
Mądrze będzie chyba zrobić, co każe.
Panie Berger…?
A co z Lupinem?
Bardzo mi przykro, ale się wymknął.
Ucieka ci już drugi raz. Znów zbrukałeś imię ojca.
Co się dzieje?
Od początku mu nie ufałem, ale nie sądziłem, że to ich szef.
Przygotujcie trzeci portret. Lupin z pewnością zaburzy rytuał.
Będą przynętą?
Pozostałe kocice też się zjawią.
To najlepszy portret z całej trójki. Nie porysujcie go.
- Zdrajco! - Ruszajcie.
- Już. - Odpowiedz, Berger!
Stój, życie ci niemiłe?
To prawda, że pracowałem z waszym ojcem, Michaelem Heinzem,
jako handlarz dzieł sztuki. Ufał mi do samego końca.
Zawsze był taki łatwowierny…
Jak śmiał wykorzystać dzieła ojca?
Ręce do góry i pod ścianę!
Czy nie mamy już dosyć dowodów?
Nie, na pewno jest więcej.
A wy ciągle tu węszycie?
Stać! Nad nami budynek okrąża właśnie stu agentów Interpolu!
- Tak, jesteście otoczeni! - Toshio?
Pora wiać.
Po co stać i gadać, zamiast wiać od razu?
- Już, pędź! - Ognia!
Za nimi!
- Sprawdź to. - Tak jest.
Potrzebna mi wyrzutnia.
Leć, zajmę się nimi.
Ruszaj!
Kurde.
Zdychajcie.
- Zostaw to mnie! - Dziękuję.
- Nie wierzę! - Jak się zasłania?!
- Odwrót! - Odsuńcie się!
Ognia!
Hitomi?
Rui. Dobrze cię słyszeć.
Mamy wtyczkę.
Tak, Berger całkiem nas wykiwał.
- Czyli ty też…? - Śledzę sygnał Ai.
Też do niej biegnij.
- Ktoś idzie. - Widzisz, kto?
Nie, jest za ciemno.
Pan Berger!
Lupin, wiem, że tu jesteś.
Nie chowaj się.
Chodź uczcić nadejście nowego władcy świata.
Czyli wiesz, co tu robię.
Tak jak sądziłem.
Panie Berger, a moje siostry?
Tamte panie…
teraz chyba…
mogą już być martwe.
- Co? - Zmieniacz głosu.
Zdziwiony?
Posługiwałem się głosem Michaela, żeby łatwiej was podejść.
Jak śmiałeś nas oszukać, draniu?!
Bardzo imponujący występ.
Pewnie często musisz ukrywać, kim jesteś.
O moim stanowisku marzy mnóstwo innych.
Czyli to naprawdę ty wrobiłeś swojego poprzednika.
Co teraz zrobimy?
Pamiętasz, co mi obiecałaś, jeśli zrobi się zbyt groźnie?
Dobrze. Nie zapominaj.
Hej, Berger.
Jak chcesz, to ci pomogę.
Nie rozumiesz swojej sytuacji?
Wiesz, co tu mam?
Co robisz?
Trzymam detonator.
Od bomby, nad którą stoisz.
Kradnąc te kamienie wiedziałem, że nowy szef odprawi rytuał.
Blefujesz!
Kto to wie? Chcesz się przekonać?
Jeśli ją zdetonujesz, wysadzisz główny filar tej sali.
Też skończycie pogrzebani!
Jakoś sobie poradzimy.
Jeśli kogoś tu pogrzebie, to ciebie.
Czego chcesz?
Zwróć portrety Michaela i nigdy więcej nie zbliżaj się do Cat's Eye.
- Czy to wszystko? - Tak. Kamienie - sobie weź.
Panie Berger, klejnoty gotowe.
Przystaję na te warunki.
No to umowa stoi. Teraz oddawaj portrety.
Portrety? Jeśli je chcesz…
- Obraz taty! - Stój, to pułapka!
Twój los się odwrócił, Lupin.
Dennis…
A teraz opuść detonator.
Zostaw!
Jeśli zależy ci na jej życiu, to lepiej się pośpiesz.
Wybacz, Lupin.
Czyli nie mam wyjścia.
Lupin!
Już wystarczy!
Lupin!
Jesteś potworem, Berger.
Po co to wszystko?
Jaki ojciec, taka córka.
Odziedziczyłaś jego naiwność.
W ramach podzięki za tę rozrywkę, pozwolę ci umrzeć po rytuale.
To tu.
Naziści ukradli też ten obraz?
Czyli w Luwrze wisi fałszywka?
Ostatni herszt naszej grupy zdobył władzę i bogactwo,
zawierając pakt z tymi klejnotami.
Głodujący chłopak, któremu wszystko odebrała wojna…
wreszcie zaszedł tak daleko!
Wreszcie udało mi się zawrzeć pakt z klejnotami!
Berger.
Czyli tak naprawdę goniłeś za tym.
Ten głos…
Jakim cudem tu jesteś?
Zawiodłem się na tobie.
Czyli to wszystko kłamstwa.
Wszystko po to, by wykraść Kamienie Fortuny.
Czy to w tym celu mi o nich powiedziałeś?
Nie. Nigdy nie uwierzę, że tu jesteś.
Zapadłeś się pod ziemię, gdy zaczął cię ścigać syndykat.
Jeśli legenda o klejnotach mówi prawdę,
poprzedni szef powinien był zginąć po tym, jak je stracił.
Wykradłeś je więc, żeby go zastąpić.
Zastąpić?
Nie jestem taki małostkowy.
Mój poprzednik nie wykorzystał całego ich potencjału.
Ja zamierzam pozyskać jeszcze większą moc!
Jak chcesz mi to uniemożliwić, Michaelu Heinzie?!
Tato, gdzie jesteś?
Zamilcz, dziewczynko!
Michael nic już nie wskóra.
Dennis, idź go znaleźć!
Pozbądź się jego i jego córki!
Czyli zdrajcą poprzedniego szefa i zleceniodawcą Lupina…
byłeś ty.
Stój, Dennisie.
Wiesz, jak zginął mój ojciec? To był potworny widok.
Matka aż zemdlała, gdy zobaczyła jego zwłoki.
Zaczekaj! Jeśli mnie teraz zabijesz, staniesz się wrogiem syndykatu!
Tak się zawiodłem, Berger.
Wciskałeś kłamstwa każdemu, komu się dało.
Lupin! Nic ci nie jest?
Ej, Kirchmann.
Zależy nam tylko na portretach Heinza, niczym więcej.
Dlatego nic do siebie nie mamy.
Może tak… puściłbyś nas wolno?
Jestem ci coś winny za wyjawienie prawdy.
Jednak Berger to nie jedyny, który stoi za śmiercią mojego ojca!
Też ponosisz winę, bo wykradłeś mu Kamienie Fortuny!
Grałem na zwłokę, ile się dało… kocice.
Mam w nosie, kto zostanie nowym szefem.
- Ai. - Nie zostawię jej przy życiu.
Dopilnuję, żeby wasza trójka… była tu pogrzebana.
Tylko spokojnie! To pozostałe kocice!
Przysłać posiłki na ten poziom!
Nikomu nie oddam Kamieni Fortuny!
Rui? Hitomi?
- Jak dobrze, jesteś cała. - Ai!
Martwiłyśmy się o ciebie.
Przepraszam was.
Pora uciekać.
Wiejmy stąd, póki dym jeszcze nie opadł.
Przegrupować się z resztą!
Hitomi, jaka broń ci została?
Tylko te karty, a tobie?
Mnie też.
Nie wystarczą, żeby się wydostać.
Kocice?
Słychać mnie?
- Nie do wiary. - Lupin?
Przekazałybyście wiadomość dla Ai?
- Tak. - Rozumiemy.
Ai, mamy wiadomość od Lupina.
- Wiadomość? - "Użyj karty, którą ci dałem".
"Tej, po której poznaje się złodzieja". Rozumiesz?
Po której poznaje się złodzieja…
Dziewczyny, wpadłam na pomysł.
Berger.
Nie uciekniesz.
Prędzej! Ruszajcie się!
Zabezpieczyć wyjścia.
43. Trzy. 22.
- Ai, trzeba się śpieszyć. - Zaraz opadnie dym.
Dobrze. Resztę zostawiam karcie.
Kto by pomyślał, że to one nas uratują.
Całkiem w naszym stylu.
Gotowe… start!
Ognia!
Pozbądźcie się ich wreszcie!
- Teraz! - Ai!
Dobra!
- Co? - Gdzie są?
- Dokąd zwiały? - Poświećcie!
Cicho tam! One też nas nie widzą!
Tu się mylisz.
Ani drgnij. Nie stawiaj oporu!
Nie zbliżajcie się!
Chyba że chcecie, by zginął!
Oddaj obrazy taty!
Nie zależy mi na nich. Jeśli je chcecie, gońcie Bergera.
Berger!
Zabiję wszystkich na swojej drodze. To będzie wasz grób!
Lupin, szybko, uciekaj!
Przechytrzył więc nas obu.
Hitomi, pora wiać. Tobie też radzimy.
Prędko, daj rękę!
- A inne wyjścia? - Nie wiem.
Kociaki!
Tędy! Chodźcie!
Gazu!
Pędźmy.
Już.
Głupcy…
Hej, koleś.
To ty!
Tupetu ci nie odmówię.
Jakim cudem ty żyjesz?
Zapłacisz mi życiem.
Zgraja potworów!
Płakać się chce.
Nie do wiary, że pozwoliłem takiemu draniowi zawrzeć pakt z klejnotami.
Lupin…
Przykro mi, Heinz.
Twoje ideały są dla mnie nieco za ciężkie.
Nie, stój!
Mój… mój kontrakt…
Masz pojęcie, jak się męczyłem pod butem poprzedniego szefa?
Ale znosiłem te zniewagi i zachowałem swoją pozycję!
A ty…
A ty jesteś pospolitym złodziejem…
Zapomniałeś o klątwie Kamieni Fortuny?
Kto straci klejnoty, ten zginie.
Dziękuję ci, Lupin.
Pomogłeś mi dziś pogrzebać zdrajcę.
I co? Chcesz się teraz porachować ze mną?
Lepiej się stąd wynoś, jeśli nie chcesz umrzeć.
Tym razem daruję ci w zamian za pomoc.
Darujesz mi?
Nie bądź taki pewny siebie.
Co? A ty trzymaj język za zębami!
Dobra. No to do dzieła.
Niech was…
To ja rozumiem. Dosyć już miałem tego zwiewania.
To… godne miejsce na śmierć.
Oszaleli?
Chcesz się przekonać?
W takich sytuacjach… idzie nam najlepiej.
Zatem czego chcecie? Pieniędzy? Skarbów?
- Obiecaliśmy coś. - Obiecaliście?
Żartujesz. Chcesz same portrety?
Nie.
Nie zbliżaj się nigdy więcej do Cat's Eye.
Bo inaczej…
inaczej poślę cię do grobu.
Jak sobie chcesz.
Tu już nic nam nie grozi.
- To pa. - Hę?
Skarby mi uciekają.
Czekaj. A Lupin?
O niego się nie martw. Na pewno jest cały.
I jeszcze…
macie teraz u mnie dług. Upomnę się niebawem.
- Dobrze. - Dajemy słowo.
Podstawiłem samochód, drogie panie.
- Pan Nagaishi. - Dalej, wracajmy do domu.
Nowe doniesienia w sprawie zawalenia się rzymskich ruin w Paryżu.
Duże ilości broni, skradzionych oraz podrobionych dzieł sztuki,
a także dzieł zrabowanych przez nazistowskie Niemcy,
znaleziono w paryskiej placówce Faden, nieopodal miejsca wybuchu.
Skandaliczną tajemnicę istniejących od dawna handlarzy
wyjawili dwaj japońscy śledczy. Oto, co mieli do powiedzenia.
Lupin Trzeci oraz Cat's Eye…
Toshi jest jeszcze we Francji?
To zaszczyt, że mogliśmy odkryć tę wielką tajemnicę.
Tak. Cieszę się, że znaleźliśmy dzieła.
Toshio jest taki sztywny.
Aż żal na to patrzeć.
W końcu nie znalazłyśmy trzech portretów ojca.
Szkoda.
O czym myślisz? O Lupinie?
- Cóż… - Na pewno nic mu nie jest.
- Obiecałaś mu, prawda? - Nie miałam dużego wyboru.
Wpłynęła do nas wiadomość od osoby podającej się za Lupina Trzeciego.
Co?!
Wiedziałem, że on żyje!
Pozwolę sobie odczytać.
"Ojcowska miłość wróciła do rodziny, zgodnie z obietnicą.
Ostatni bukiet przeistoczył się w owoc miłości. Lupin Trzeci".
Ale co to znaczy?
- Lupin! - Ai, czekaj!
Czyżby…?
Trzy portrety taty przedstawiają naszą rodzinę.
Gdy nieco poczytałam, odkryłam,
że seria nosi zbiorczy tytuł "Obchody".
Dlatego trzymamy na nich bukiety.
A ten powstał na cześć mamy?
Czyżby…?
Wiadomość od Lupina…
"Ostatni bukiet przeistoczył się w owoc miłości".
- To znaczy… - No jasne!
Cały czas na nim byłam.
Dziękuję, Lupin.