(ยี่สิบเก้าปีหลังการจากไปของฮีโร่ฮิมเมล)
(ภูมิภาคราดในกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ)
มีร้านค้าครบทุกแบบเลยนะคะ
ได้ซื้อของที่นี่คงสนุกน่าดู
เป็นเมืองที่ครึกครื้นดีจริงๆ เลยเนอะ
มีบาร์เต็มเลย
จะว่าไป ฟรีเรน เดี๋ยวไปซื้อของด้วยกันนะ
ต้องมีร้านดีๆ เยอะแน่เลย
ฉันก็ไม่ขัดข้องอะไรหรอก
ทําอะไรอยู่น่ะ ฟรีเรน ไปกันเถอะ
(เนื้อเรื่องต้นฉบับโดย ยามาดะ คาเนฮิโตะ และ อาเบะ สึกาซะ)
(โรงเตี๊ยม)
แบบนี้มันเกินไปแล้วนะ
ทําไมต้องใจร้ายกับฉันตลอดเลย
เกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่สนแล้ว ฉันจะกลับไปหาอาจารย์
ทําไมชอบทําตัวแบบนี้ตลอดเลย
ฟังฉันบ้างไม่เป็นหรือไง
มีเรื่องอะไรกันน่ะ คู่รักทะเลาะกันเหรอ
วันนี้วันเกิดเฟรุนน่ะ
แต่สตาร์คไม่ได้เตรียมของขวัญไว้ให้
เฟรุนก็เลยโกรธ
พูดตามตรง ฉันว่าวันนี้เธอทําเกินไปนะ
เธอไม่คิดจะฟังสตาร์คเลยด้วยซ้ํา
ฉันก็ไม่ได้เตรียมอะไรไว้ให้เหมือนกัน
ผู้ชายไม่สนใจรายละเอียดเล็กน้อย
อย่างวันเกิดหรือวันครบรอบหรอก
โอ๊ย รู้แล้วน่า
เดี๋ยวจะไปซื้ออะไรมาให้ เลิกเตะได้แล้ว
แบบนี้เข่าฉันได้พังก่อนแน่
ให้ตาย สงสารสตาร์คจริงๆ เลย
แก่ๆ แบบฉัน ต่อให้โดนทําเย็นชาใส่ ก็ทําใจปล่อยผ่านไปได้ง่ายกว่า
แต่หนุ่มๆ แบบเขา
มันเจ็บจี๊ดจากการกระทําของพวกสาวๆ ได้ง่ายนะ
ตามเขาไปดีกว่านะ
ฉันว่าเธอควรจะตามไปนะ
กิ๊บติดผมของเธอก็เป็นผีเสื้อเหมือนกันนี่นะ
กระเป๋าสตางค์น่ารักจังเลยนะคะ
- ไม่ชอบล่ะสิ - เปล่าเลยค่ะ
แค่แปลกที่คุณดูช่ําชองเรื่องแบบนี้
งั้นเหรอ
หาสตาร์คเจอหรือยังล่ะ
เขาอยู่ที่ลานกว้าง
ไม่กล้าเข้าไปหาล่ะสิท่า
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เกลียดอะไรเขาหรอก
เธอแค่ไม่รู้จะทําตัวยังไง กับเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันแค่นั้นเอง
นี่สินะความทุกข์ของหนุ่มสาว
ถ้างั้น เลือกใบที่ชอบได้เลยนะ
หรือจะไปดูร้านอื่นด้วยก็ได้
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
งั้นฉันเลือกให้ละนะ
ยังไงเขาก็แค่ลืมของขวัญเอง ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลย
ดูก็รู้ว่าเขาไม่ใช่คนที่ จําเรื่องยิบย่อยอะไรแบบนั้นได้อยู่แล้ว
ฉันกล้าพูดเลย ว่าวันเกิดตัวเองเขายังจําไม่ได้ด้วยซ้ํา
อย่าไปถือสาอะไรเลยนะ
แต่ตอนวันเกิดท่านสตาร์ค ฉันยังให้ของขวัญเลยนะคะ
จริงเหรอ ตอนนั้นไปช่วยกันเลือกล่ะสิ
รู้ได้ยังไงคะ
ปกติเรามักจะไม่ปฏิเสธเวลามีคนบอกว่า “เลือกอันที่ชอบได้เลย”
สําหรับเธอ มันคงจะเป็นช่วงเวลาพิเศษ
เธอถึงได้ปฏิเสธ
ไม่รู้สิคะ
ฉันแค่รู้สึกอยากทําแบบนั้น แค่นั้นเองค่ะ
งั้นเหรอ
งั้นก็รีบไปขอโทษ แล้วไปเลือกของขวัญกับเขาซะสิ
เขายังเด็กอยู่
ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรหรอก
อยากคืนดีกับเขาใช่ไหม
ถ้างั้นก็ต้องพูดความรู้สึกออกมานะ
จริงด้วยค่ะ
- ฉันกลับโรงเตี๊ยมก่อนนะ - คือว่า
ขอโทษที่เตะนะคะ
ท่านสตาร์คคะ
เฟรุน
- คือว่า... - ฉันขอโทษ
ที่จริงฉันอยากไปเลือกของขวัญด้วยกันกับเธอ
เพราะฉันไม่รู้ว่าเธอชอบอะไร
แต่ว่า
ฉันกลัวว่าเธอจะโกรธถ้าพูดแบบนั้นออกไป
เลยไม่กล้าบอกน่ะ
ฉันไม่โกรธหรอกค่ะ
ท่านสตาร์ค ขอโทษนะคะ
ฉันพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
ไม่เป็นไร ฉันชินแล้วละ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
ไปกันเถอะ
ค่ะ
แอบดูพวกเขาเหรอ
ใช้ได้เลยนะ ฟรีเรน
ซายน์ก็เหมือนกันนั่นแหละ
ดูท่าพวกเขาจะคืนดีกันได้อย่างราบรื่นนะ
พอโตเป็นผู้ใหญ่
เราก็เรียนรู้การอยู่ร่วมกับผู้อื่น
และหลีกเลี่ยงความขัดแย้งต่างๆ
การทะเลาะกันแบบนั้นน่ะ เป็นสิทธิพิเศษของคนหนุ่มสาว
ที่ผ่านมาคงลําบากน่าดูเลยสินะ ฟรีเรน
ดูแลเด็กๆ ไม่ใช่งานง่ายเลย
- “อยู่ร่วมกับผู้อื่น” นี่ทํายังไงเหรอ - ดูท่าจะเด็กทั้งสามคนเลยสินะ
เฟรุนมาขอคําปรึกษาจากฉัน
แทนที่จะเป็นเธอ
สงสัยจังว่าเฟรุนเอาฉันไปเปรียบกับใคร และเห็นฉันเป็นตัวแทนของใครกัน
เฟรุนได้ไฮเตอร์เลี้ยงมานี่นะ
เอาฉันไปเทียบกับ พรีสต์ที่สุดยอดขนาดนั้นก็ไม่ไหวนะ
เขาไม่ได้สุดยอดเลยสักนิด
เขาเป็นไอ้ขี้เหล้า ที่ทรมานจากการเมาค้างอยู่ตลอด
เป็นอันเดดหรือไง
แถมยังเลือกกินมากๆ ด้วย
หยุดนะ
- โกหกไฟแลบอีกต่างหาก - ฉันไม่ได้กินเหล้าเลยนะ
เขาก็แค่พรีสต์เสื่อมดีๆ นี่เอง
แต่นายเสื่อมกว่านะ ซายน์
รู้แล้วละน่า
แต่คิดไม่ถึงเลยนะ
เท่าที่ฉันจําได้
ท่านไฮเตอร์เป็นคุณปู่ใจดีที่พึ่งพาได้
เขาเป็นผู้ใหญ่ในอุดมคติ ต่างจากฉันเลย
นายเปลี่ยนไปนะ ไฮเตอร์ เดี๋ยวนี้ดูเป็นผู้ใหญ่เชียว
พูดอะไรของเธอ ฉันแก่เป็นคุณปู่แล้วเนี่ย
พอแก่แล้วมันก็เป็นแบบนี้ไปเอง
ก็อยากจะพูดแบบนั้นอยู่หรอก
แต่ความจริงแล้ว จิตใจของฉันแทบไม่เปลี่ยนไปเลย
จากสมัยยังเด็ก
นี่ก็แค่ความพยายาม
ที่ฉันสั่งสมมาเพื่อที่จะกลายเป็นผู้ใหญ่ในอุดมคติ แบบที่ฉันเคยจินตนาการไว้
ฉันมั่นใจว่าตัวฉัน
คงต้องแสร้งทําตัวเป็นผู้ใหญ่ ไปจนวาระสุดท้ายนั่นแหละ
เด็กจําเป็นต้องมีผู้ใหญ่คอยเคียงข้าง
และคอยให้ที่พักพิงทางจิตใจ
เฟรุนเป็นเด็กที่ขยันมาก
ฉันต้องคอยชมเชยและแนะนําเธออย่างเต็มที่
แล้วใครจะเป็นคนชมนายที่แกล้งเป็นผู้ใหญ่
จนถึงวาระสุดท้ายล่ะ
นั่นเป็นหน้าที่ของท่านเทพธิดาไงล่ะ
ต้องรอจนกว่าจะไปสวรรค์นู่นแหละ
งั้นฉันจะชมนายเอง
จริงเหรอ
แต่เธอคงไม่เข้าใจ ความรู้สึกของฉันที่เป็นมนุษย์หรอก
เธอจะชมฉันยังไงล่ะ
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ แบบนี้ก็ไม่เลวเลยแฮะ
ฟรีเรน พอฉันไปสวรรค์แล้ว
จะเอาเรื่องดีๆ ของเธอไปเล่านะ
ยังไงฉันก็ยังคิดว่า
เธอควรจะได้รับคําชมจากท่านเทพธิดาอยู่ดี
งั้นเหรอ ฉันจะตั้งตารอแล้วกัน
อะไรเนี่ย ฟรีเรน
ซายน์ ฉันว่านายเองก็เป็นผู้ใหญ่ที่ใช้ได้เลยนะ
ถ้าสาวที่อายุมากกว่าเป็นคนพูดก็คงจะดีนะ
งั้นก็โชคดีของนายแล้วละ
ไม่มีใครแก่กว่าฉันแล้ว
(ยี่สิบเก้าปีหลังการจากไปของฮีโร่ฮิมเมล)
(ป่าบันเด้ในกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ)
ขอบคุณนะ
แถวนี้ไม่มีรถม้าโดยสารเลย ช่วยได้มากจริงๆ
อยู่แถวนี้ก็ต้องช่วยกันอยู่แล้วครับ
ที่จริงผมเป็นพ่อค้าอยู่หมู่บ้านถัดไปนี่เอง
ครอบครัวผม เป็นเจ้าของร้านเครื่องประดับน่ะครับ
สนใจบ้างไหมครับ
สมเป็นนักธุรกิจจริงๆ
ฉันไม่สนใจเท่าไหร่หรอก
แต่เฟรุนชอบของพวกนี้นะ เอ๊ะ
ซื้อกําไลมาใหม่เหรอ
คือว่า...
นี่น่ะ...
น่ารักดีนะ
ฉันมีแหวนแบบเดียวกันด้วย
ได้มาจากฮิมเมลน่ะ
ฉันว่ามันเข้าคู่กันเลยนะ
- งั้นเหรอคะ - เดี๋ยวนะ
เอาไปไว้ไหนนะ
แปลกจัง
เก็บของไม่เป็นระเบียบก็แบบนี้แหละ
เจอแล้ว
โทษที ฉันไม่ทันระวัง
มอนสเตอร์ประเภทนกเจ้าเล่ห์และซ่อนมานาเก่ง
ทํายังไงกันดีนะ
เราจัดการเจ้ามอนสเตอร์
แล้วใช้เวทมนตร์ลอยตัว ลงสู่พื้นอย่างปลอดภัยไม่ได้เหรอ
ทําให้เกวียนลอยได้ใช่ไหม
สตาร์ค
นายเคยเห็นเกวียนบินได้เหรอ
ก็เกวียนที่นั่งอยู่นี่ไง
อาจจะน่าตกใจ
แต่นี่ยังผ่านมาไม่ถึง 40 ปีเลย
นับตั้งแต่มนุษย์รู้วิธีการบิน
ก่อนหน้านั้น
ท้องฟ้าถูกพวกปีศาจและมอนสเตอร์ ยึดครองเอาไว้หมด
เวทมนตร์ลอยตัวที่มนุษย์ใช้กัน
เป็นแค่เวทมนตร์ลอกเลียนแบบสิ่งที่พวกปีศาจใช้
เลิกพูดอะไรซับซ้อนเถอะ
ของ่ายๆ แบบที่ผมจะเข้าใจได้หน่อย
เราไม่รู้หลักการของเวทมนตร์นั้น เลยไม่สามารถพลิกแพลงได้ตามใจชอบน่ะ
ถ้ามันมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์ เราก็ทําให้มันลอยได้แค่ชั่วครู่เท่านั้นแหละ
- งั้นเองเหรอ - ตอนนี้คงทําได้แค่หนีแล้วละ
ฉันจะบินไปกับพ่อค้าเอง
- เฟรุน เธอพาซายน์ไป - ได้ค่ะ
ผมจะแบกสัมภาระของพวกเราเอง
แล้วผมล่ะ
- สตาร์ค นายโดดลงไป - พูดอะไรบ้าๆ
โดดไปได้ตายแหง
ความสูงแค่นี้ วอริเออร์ไม่ตายหรอกน่า
ไม่ตายกับผีสิ
ทําไมถึงมองเหมือนผมเป็นคนบ้าล่ะ
แปลกแฮะ
ไม่ว่าจะสูงแค่ไหน ไอเซ็นก็โดดลงมาได้โดยไม่เป็นอะไรเลย
นี่มันตัวอะไรเนี่ย
ไฮเตอร์ถึงกับพูดไม่ออกเลยละ
การที่ท่านไฮเตอร์พูดไม่ออก
หมายความว่าท่านไอเซ็นผิดปกติไงล่ะคะ
งั้นเราทําให้เกวียนลอย
ในจังหวะที่มันกําลังจะตกถึงพื้นดีไหมคะ
เราต้องคํานวณด้วยว่า เราสามารถต้านแรงจากการตกได้หรือเปล่า
ถ้าต้านแรงจากการตกไม่ได้ เราได้เละเป็นหมูสับแน่
พูดอะไรน่ากลัวเป็นบ้า
จะวิธีไหนก็ต้องรีบลงมือแล้วละ
มอนสเตอร์ประเภทนี้ ล่าโดยการกระแทกเหยื่อลงกับพื้น
งั้นเหรอ
ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ละมั้ง
อย่ามาทําให้ร่วงกะทันหันแบบนี้สิ
ยังไม่ตายเหรอ
ดูเหมือนจะสําเร็จนะ
- เนี่ยนะสําเร็จ - แผนอะไรกันเนี่ย
ม้าบาดเจ็บเล็กน้อยแต่รักษาเสร็จแล้ว
ส่วนเกวียนเสียหายเยอะเลย จําเป็นต้องซ่อม
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไรเลยครับ ผมรู้สึกขอบคุณซะอีก
ถ้าผมมาคนเดียว ป่านนี้คงตายไปแล้ว
คงต้องใช้เวลาซ่อมเกวียนสักพักละนะ
เอ๊ะ แปลกแฮะ
หายไปไหนนะ
อากาศเริ่มอุ่นขึ้นแล้ว
คงจะได้เวลาเปลี่ยนชุดกันแล้วละค่ะ
จริงสิ เฟรุน ได้กําไลนั่นมาจากไหนเหรอ
ท่านสตาร์คให้เป็นของขวัญวันเกิดค่ะ
ฉันใช้เวลาเลือกไปสามชั่วโมงเลยนะ
สุดท้ายนายก็เป็นคนเลือกเหรอเนี่ย
ฉันขอให้เขาเลือกให้น่ะค่ะ
งั้นเหรอ
ลําบากแย่เลย สตาร์ค นั่นน่ะคือเรื่องที่ยากที่สุดเลยละ
อือ
อันนี้ได้ไหมนะ
ฉันใช้เวลาสามชั่วโมงคอยอ่านอารมณ์ของเธอ
- เข่าแทบทรุดแน่ะ - น่าสงสารจริงๆ
- ฉันได้ยินนะ - แต่ว่า
ฉันดีใจนะที่เธอชอบ
ฉันประทับใจจริงๆ สตาร์ค
นึกว่านายจะขี้ขลาดกว่านี้ซะอีก
ลายแบบนั้นเขาเรียกว่าบัวกระจก
หมายถึง “รักชั่วนิรันดร์”
ในแถบนี้ มันถือเป็นของขวัญที่เอาไว้ให้คนรัก
- ท่านสตาร์ค - ฉันไม่รู้นะ
แค่เข้าใจผิดน่ะ
คิดว่าคนอย่างฉันจะรู้ความหมายของดอกไม้เหรอ
ก็จริงนะคะ ก็ท่านสตาร์คโง่นี่นา
ไหงโหดกว่าเดิมอีกล่ะเนี่ย
เธอก็ไม่รู้เหมือนกันแหละน่า
- พูดอะไรนะคะ - เปล่าครับ
เอ่อ จะให้ฉันหาอย่างอื่นให้แทนไหม
ท่านสตาร์คเลือกมันให้ฉัน หลังจากครุ่นคิดอยู่ตั้งนาน
อย่าถามแบบนั้นอีกเชียวนะคะ
ขอโทษนะ
มีอะไรคะ
เปล่าหรอก
ท่านฟรีเรนคะ
เกวียนซ่อมเสร็จแล้วค่ะ
พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่
งั้นเหรอ
แอบออกมาทุกคืนเลยนะคะ
หาอะไรอยู่เหรอคะ
แหวนที่ฮิมเมลให้น่ะ
ฉันช่วยหาอีกแรงค่ะ
เราจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาเจอค่ะ
ไม่เป็นไร
ถ้าคืนนี้ไม่เจอ ฉันก็ถอดใจแล้วละ
ฉันชินกับการสูญเสียแล้ว
อีกอย่าง มันไม่ใช่ของอย่างเดียว ที่ฮิมเมลให้ฉันมาสักหน่อย
มันเป็นแหวนที่มีลายบัวกระจก เหมือนกับกําไลนี้ใช่ไหมคะ
ดูเหมือนว่าดอกไม้นี้ จะมีความว่า “รักชั่วนิรันดร์” ค่ะ
เหรอ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
ไม่สําคัญหรอก
ฉันว่าฮิมเมลก็ไม่รู้ความหมายเหมือนกันนั่นแหละ
ถึงอย่างนั้น
ฉันก็คิดว่ามันสําคัญมากค่ะ
ให้ทุกคนมาช่วยกันหาเถอะค่ะ
ก็น่าจะบอกผมแต่แรก
ที่หมู่บ้านผมมีคนทําเครื่องประดับหาย
อยู่ตลอดแหละครับ
นี่เป็นเวทมนตร์ตามหาเครื่องประดับที่หายครับ
นี่เป็นหนึ่งในเวทมนตร์ที่ผมตั้งใจ
จะมอบให้คุณเป็นการตอบแทนครับ
ฟรีเรน
เธอทุ่มเทอย่างหนัก ในภารกิจปราบมอนสเตอร์ครั้งนี้
เอาสิ เลือกของที่เธอชอบได้เลย
เครื่องประดับเหรอ
ไปร้านค้าเวทมนตร์ยังดีซะกว่า
- อันนี้ก็ได้ - เลือกเร็วชะมัด
ตั้งใจเลือกหน่อยสิ
เป็นอะไรไป
เปล่าหรอก
ฟรีเรน
ขอบใจนะ
ดีนะคะที่ไม่ถอดใจไปซะก่อน ท่านฟรีเรน
นั่นสินะ
จะว่าไป ทําไมเฟรุนถึงใส่กําไลบัวกระจกล่ะ
เพราะท่านสตาร์คโง่ไงล่ะคะ
ใจร้าย
- ฉันรู้เวทมนตร์ต่อสู้ด้วย - กังวลจัง
- เขาไม่เก่งเท่าพี่เขา - ครับพ่อ
แบบนี้ไม่ดีเลย
- แย่แล้วละ - ต้องรีบแล้ว
“กลิ่นของเรื่องยุ่งยาก”
ไปหมู่บ้านต่อไปกันเถอะ
คําบรรยายโดย รพีพร ที