เฮ้ ซายน์
หือ?
จอมเวทคนนั้นบอกว่าจะถ่ายรูปของพวกเราให้แน่ะ
ถ่ายรูป?
มันคืออะไรล่ะนั่น
เอาน่ามาเหอะ
มันคือจุดเริ่มต้น...
ของตํานานไงล่ะ
ส่วนหนึ่งที่ถูกตัดออกมา
จากการเดินทางอันแสนยาวนาน
เป็นหลักฐานบรรจบรับตอนอวสาน
ประดุจหนึ่งเรื่องปรัมปรา
นั่นเป็นความทรงจําของการเดินทางสั้น ๆ
กับผู้กล้าในการเข้าพิชิต
ความชั่วร้ายที่กาลครั้งหนึ่ง
เคยทอดเงาบนดินแดนนี้
(คําอธิษฐานในวันที่จากลา FRIEREN)
เรื่องราวได้จบลง
ผู้กล้าเข้าสู่นิทรา
ทิ้งวันคืนอันสันติสุข
เหลือไว้แด่แผ่นดินนี้
กระแสเวลาไหลไม่หยุดยั้ง
ทําให้ผู้คนลืมเลือน
แม้แต่ปาฏิหาริย์ที่เคยมีชีวิตตรงนั้น
ก็ยังขึ้นสนิม
แต่ถึงอย่างนั้น
ทั้งถ้อยคํา ความปรารถนา และความกล้า
ของเธอตอนนี้ก็ยังคงมีชีวิตอยู่ภายในตัวฉัน
อย่างแน่นอน
ทั้งที่พวกเราแค่เลือกเส้นทางเดียวกันก็เท่านั้นเอง
แต่รู้ตัวอีกทีไม่รู้ทําไมถึงได้
อยากรู้ให้มากกว่านี้ถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร
น้ําตาถึงได้ไหลอาบแก้ม
แม้จะสายเกินไป
แต่หากตามรอยเส้นทางที่เราได้เคยเดินร่วมกัน
ถึงที่นั่นจะไม่มีเธออยู่แล้วก็ตาม
แต่จะต้องหามันเจอแน่นอน
(ตอนที่ 16 เพื่อนผู้มีอายุยืนยาว)
(29 ปีหลังผู้กล้าฮิมเมลจากไป กลุ่มประเทศทางตอนเหนือ ภูมิภาคคุร่า)
เป็นนักรบที่แข็งแกร่งจริง ๆ เหรอ
เพราะเป็นคนแคระที่ปกป้องแถบหมู่บ้าน มาร่วมสี่ร้อยปีแล้วนั่นละนะ
อายุขัยของคนแคระเนี่ยประมาณเท่าไหร่นะคะ
ประมาณสามร้อยปีละมั้ง
เขาชื่อปู่ฟอลน่ะ
เป็นเพื่อนผู้มีอายุยืนยาวของฉัน
อยากพูดคุยให้เต็มที่ก่อนเขาตายน่ะ
พูดไม่เป็นมงคลเลยนะนั่น
แต่เอาจริง ๆ
คนที่คุยเรื่องสมัยก่อนกับท่านฟรีเรนได้เนี่ย ไม่ค่อยมีหรอกนะคะ
นาน ๆ ทีแวะข้างทางแบบนี้บ้างก็อาจจะไม่เลวค่ะ
อยู่พักสักสิบปีดีไหมนะ
ให้แค่อาทิตย์เดียวค่ะ
หมู่บ้านนั้นงั้นเหรอ
ปู่ฟอล
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
เป็นไง เท่แบบอารมณ์นักรบผ่านศึกเฒ่าไหมล่ะ
ระดับนักรบเฒ่างั้นเหรอ
ว่าแต่ พวกเจ้าเป็นใครกันล่ะ
หลง ๆ ลืม ๆ แล้วไม่ใช่หรือไงน่ะ
ฟรีเรนไง
นั่นสิน้า
ยังจะแสร้งตีมึนอยู่อีกเหรอ
เอ๊ะ?
สาเหตุการตายส่วนมากในการต่อสู้คือความประมาท
วิธีนี้ได้ผลมากที่สุดไม่ว่าจะกับเผ่าปีศาจและมนุษย์
ยืนไม่ขึ้นล่ะสิ
แม้แต่นักรบยอดฝีมือ
หากไม่ตั้งสติกับการป้องกัน
ก็บาดเจ็บถึงชีวิตเอาได้ง่าย ๆ
ถ้าข้าชักดาบอยู่ละก็
เจ้าคงเสียขาไปแล้วนะ
ยังใช้วิธีต่อสู้แบบขี้ขลาดเหมือนเดิมเลยนะ
ฟรีเรน
ยินดีต้อนรับ
ทําตัวตามสบายได้เลยนะ
เดี๋ยวก่อนฟรีเรน
เดินไม่ออกอะ
สตาร์ค
ถือโอกาสให้เขาช่วยฝึกให้เลยแล้วกันนะ
ครับ
เป็นปู่ที่สุดยอดไปเลยแฮะ
ฟืนใช้ที่อยู่ทางนี้ได้เลยครับ
นี่ ฉันอยากอยู่สักสิบปีช่วยแนะนํางานให้ทีสิ
ท่านฟรีเรน
ให้แค่อาทิตย์เดียวนะคะ
เข้าใจแล้วน่า
เพราะที่นี่เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ
เลยไม่มีคนรับคําไหว้วานจึงช่วยได้มากเลยละ
ยังไงก็ไม่มีอะไรทําอยู่แล้วน่ะค่ะ
จะว่าไป ไม่นึกเลยนะว่าปู่ฟอลจะมีเพื่อนด้วย
เพิ่งเคยเห็นแกพูดคุยอย่างสนุกสนานแบบนั้น ครั้งแรกเนี่ยแหละ
แกเป็นปู่ที่ขี้หลงขี้ลืม
ปกติแค่พูดคุยยังแทบไม่รู้เรื่องเลย
ถึงแกจะช่วยปกป้องหมู่บ้าน จากมอนสเตอร์หรือเผ่าปีศาจมาตั้งแต่สมัยก่อน
แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
เป็นเหมือนเทพพิทักษ์ของหมู่บ้านแหละ
โดดเดี่ยวมาโดยตลอดเลยสินะคะ
หนึ่งอาทิตย์เนี่ยแป๊บเดียวเองเนอะ
สตาร์คเป็นยังไงบ้างล่ะ
มนุษย์เติบโตไวดีนะ
ดีขึ้นมากเลยละ
เหรอ
เป็นเวลาที่สนุกมากเลยละปู่ฟอล
ตอนนี้ฉันรู้สึกขอบคุณมากเลยนะ
เพราะปู่ฟอลให้โอกาสฉันได้ทําความเข้าใจพวกฮิมเมล
ทําไมปู่ฟอลถึงคอยปกป้องหมู่บ้านแห่งนี้ล่ะ
เป็นเรื่องสมัยก่อนโน้นน่ะ
เรื่องพรรค์นั้นไม่เห็นสําคัญอะไรเลย
คนเราไม่เดิมพันชีวิตกับเรื่องไม่สําคัญหรอก
ข้าก็แค่...
ปกป้องหมู่บ้านที่ภรรยาของข้ารัก
เธอเป็นมนุษย์
ข้าเพียงแค่ทําตามคํามั่นสัญญา ที่ให้ไว้เมื่อนานแสนนานมาแล้วก็เท่านั้น
แต่ข้าไม่คิดจะเล่ารายละเอียดให้ฟังหรอก
ยังให้ก็ถ่ายทอดทั้งใบหน้า เสียง และแววตาของเธอคนนั้นไม่ได้หรอก
นี่เป็นเพียงความทรงจําของข้าคนเดียว
เป็นเรื่องน่าตลกดีใช่ไหมล่ะ
ข้ายังรักษาคํามั่นสัญญาที่ให้ไว้กับคนตายอยู่
นั่นสินะ
แต่คนคนนั้น
จะต้องดีใจที่คุณยังรักษาคํามั่นสัญญาไว้แน่นอน
ฮิมเมล
เจ้าเป็นผู้กล้าที่ดี
เจ้าคงโค่นจอมมารได้แน่นอน
ทั้งข้าและภรรยาเอง
ก็หวังให้ยุคสมัยแห่งความสงบสุขมาเยือน หลังจอมมารถูกปราบลง
ข้าจะนําพาความทรงจําของผู้กล้าฮิมเมลผู้ยิ่งใหญ่ ไปยังอนาคตให้ด้วยแล้วกัน
เป็นเรื่องที่น่าขอบคุณจริง ๆ
แต่ผมว่าไม่จําเป็นต้องทําถึงขั้นนั้นหรอก
กลุ่มของผมมีทั้งฟรีเรนและไอเซ็น
ข้าไม่ได้อยู่ยืนยาวเท่าเอลฟ์นะ
ถ้างั้นคงเป็นหน้าที่ของฟรีเรนแล้วละ
เธอจะเป็นคนนําพาความทรงจําของพวกผมไปยังอนาคตให้
ใช่ไหมล่ะ
ก็ได้หรอก
งั้นเรอะ
เป็นเพื่อนพ้องที่ดีต่อกันจังนะ
งั้นผมต้องแสดงมัดรวมท่าเก๊กหล่อ ที่ผมคิดขึ้นให้ฟรีเรนดูทีหลังแล้วสิ
ไม่จําน่าจะดีกว่าจริง ๆ มั้ง
แต่ว่ามัดรวมท่าเก๊กหล่อคงไม่จําเป็นจริง ๆ นั่นแหละ
เปลืองความทรงจําเปล่า ๆ
ยังจําหน้าตาของผู้กล้าคนนั้นได้อยู่ไหม
แน่นอนอยู่แล้วสิ
เสียงล่ะ
อย่ามาดูถูกฉันสิ
ฉันยังจําได้ทุกอย่าง
ฮิมเมลเป็นคนที่ทําให้ฉันอยากทําความเข้าใจมนุษย์นะ
เป็นเรื่องสําคัญ เหมือนกับเหตุผลที่ทําให้ปู่ฟอลอยากปกป้องหมู่บ้านนี้
งั้นเรอะ
เหตุผลเหรอ
ข้านึกไม่ออกแล้ว
ทั้งใบหน้า เสียง
และแววตาของเธอ
แต่ถึงอย่างนั้น...
ข้าก็ปกป้องหมู่บ้านนี้เพื่อบางสิ่งที่สําคัญ
ปู่ฟอลล้อเล่นเก่งจังนะ
จะว่าไปจุดหมายการเดินทางของพวกเจ้า คือที่ไหนงั้นเรอะ
ตั้งเป้าหมายไว้ที่ดินแดนที่วิญญาณหลับใหล "โอเรออล" น่ะ
แล้วที่นั่นมันที่ไหนล่ะ
เอ็นเด้ เป็นสถานที่ตั้งของปราสาทราชาปีศาจ
งั้นเรอะ
ในที่สุดก็จะไปโค่นราชาปีศาจแล้วสินะ
ถ้ายุคสมัยแห่งความสงบสุขมาเยือนได้ก็ดีสิ
ปู่ฟอล
จอมมารน่ะ...
มีอะไร
ฉันจะพาเอาความทรงจําของปู่ฟอล ไปยังอนาคตให้ด้วยแล้วกัน
อืม
แบบนั้นก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
ดีจริง ๆ ที่ช่วงสุดท้ายของชีวิตได้เจอกับเจ้า
เมื่อแปดสิบปีก่อนก็พูดแบบเดียวกันนะ
ไปก่อนนะ ปู่ฟอล
ขอให้แข็งแรง
ฟรีเรน
ข้าฝันถึงภรรยาน่ะ
เหรอ
อาจจะเป็นเพราะได้คุยเรื่องสมัยก่อนกับเจ้าก็ได้นะ
ไปละนะ
(29 ปีหลังผู้กล้าฮิมเมลจากไป กลุ่มประเทศทางตอนเหนือ ถนนหลวงลอร์)
ถามอะไรเหรอ
ตามหาคนไง
ยังจําเป้าหมายการเดินทางของฉันได้อยู่ใช่ไหมล่ะ
เพื่อจะได้เดินทางกับคุณพี่สาวสุดเย้ายวนถูกไหม
เรื่องนั้นมันก็สําคัญอยู่หรอก
แต่เป้าหมายการเดินทางของฉันคือนี่ต่างหาก
เพื่อไปสมทบเพื่อนซี้ที่ออกเดินทางเมื่อสิบปีก่อน
จะว่าไปก็จริงนะ
ภาพถ่ายเหรอ หายากแฮะ
จอมเวทที่ผ่านหมู่บ้านมาเมื่อสมัยก่อนถ่ายให้น่ะ
แล้วตามหาร่องรอยเจอไหมล่ะ
ทางที่พวกเราผ่านมา
เป็นถนนสายหลักของกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ
ตอนนี้ก็ยังมีข้อมูลการพบเห็นอยู่
ถ้าไปทางเหนือเรื่อย ๆ แบบนี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร
มันสิบปีก่อนเลยไม่ใช่เหรอ
ยังจะเหลือข้อมูลพบเห็นอีกนะ
เพราะมีชื่อเป็นเอกลักษณ์น่ะ
สร้างอิมแพกต์ได้สุดยอด
ชื่ออะไรงั้นเหรอ
นักรบกอริลล่าน่ะ
อืม
ชื่อจริงล่ะ
ชื่อจริงเหรอ
เพื่อนซี้กันจริงไหมเนี่ย
ทุกคนในหมู่บ้านเอง ก็เรียกนักรบกอริลล่ามาตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว
จะว่าไปหมอนั่นก็เป็นคนบอกให้เรียกแบบนั้นเองแหละ
เรื่องมันเป็นมายังไงล่ะนั่น
ส่วนฉันก็คือพระเคราแพะ
เพิ่งเคยได้ยินเนี่ยแหละ
ถูกเรียกแบบนั้นมาก่อนที่เคราแพะจะขึ้นแล้วเหรอ
ยังพูดเรื่องนี้กันต่ออยู่อีกเหรอคะ
จะยังไงก็เถอะ รู้แค่ว่าชื่อนักรบกอริลล่าก็เพียงพอแล้ว
ยังไงหมอนั่นก็เรียกตัวเองอย่างนั้นแหง ๆ
เป็นพวกที่พิลึกจังนะ
อา
เป็นพวกพิลึกนั่นแหละ
เดินผ่านช่องเขาใหญ่นี้ ไปหนึ่งอาทิตย์ก็จะถึงเมืองเวทมนตร์ออยซาสต์
เป็นเส้นทางที่ยาวไกลจริง ๆ นะคะ
ทําไมมองมาที่ฉันล่ะ
ครั้งนี้ฉันไม่ได้ทําอะไรไม่ดีเลยนะ
ก่อนหน้านั้นขอแวะหมู่บ้านก่อนได้ไหม
เพราะถนนหลวงของที่นี่แยกไปได้หลายทางน่ะ
ได้สิ พวกฉันเองก็อยากพักด้วย
นี่ เมื่อสิบปีก่อน มีคนที่เรียกตัวเองว่ากอริลล่าเคยมาที่นี่หรือเปล่า
เป็นคําถามที่สุดยอดจริงนะ
อ๋อ ท่านนักรบกอริลล่าสินะครับ
รู้ด้วยแฮะ
เพราะสร้างอิมแพกต์เอามาก ๆ ก็เลยจําได้
แล้วท่านยังช่วยปราบมอนสเตอร์ ละแวกหมู่บ้านให้ด้วยครับ
แล้วรู้หรือเปล่าว่าหลังจากนั้นเขาไปไหน
นั่นสินะครับ
ดูเหมือนท่านกอริลล่า จะสนิทกับคุณยายหัวแข็งที่อาศัยอยู่บนเนินผา
ไม่ลองไปถามดูล่ะครับ
คุณยายหัวแข็ง...
เป็นชื่อเล่นที่สุดยอดอีกแล้วแฮะ
พอดีฉันเป็นพวกหัวแข็งน่ะ
คงบอกให้ง่าย ๆ ไม่ได้หรอก
บอกว่าตัวเองหัวแข็งด้วยแน่ะ
แล้วต้องทํายังไงล่ะ
พวกเธอต้องทําตามคําไหว้วานของฉันหลาย ๆ อย่างน่ะ
อย่างแรกช่วยส่งจดหมายให้นาเกลช่างตีเหล็ก ที่อยู่เมืองข้าง ๆ หน่อยแล้วกัน
ยังกับคนรับใช้เลยแฮะ
ทําเอานึกถึงตอนเดินทางกับพวกฮิมเมลเลยนะ
เคยถูกไหว้วานอะไรแบบนี้ด้วยเหรอคะ
ช่วยคนไปทั่วยังกับคนรับใช้เป็นกิจวัตรประจําวันเลยละ
เรื่องแบบนี้
มักจะยกระดับไปเป็นตามหาของยุ่งยาก หรือปราบมอนสเตอร์ตัวปัญหาน่ะ
อย่าพูดไม่เป็นมงคลสิ
เอาเป็นว่าพยายามเปิดใจคุณยายก่อนเถอะ
คุณยายคนนี้เขาไม่ยอมแง้มใจสักนิดเลยนะ
สมกับที่เป็นคุณยายหัวแข็งเลยแฮะ
โทษทีนะ
ถ้าเป็นฮิมเมล หรือไฮเตอร์ครึ่งวันก็น่าจะเปิดใจได้แล้ว
เพราะกลุ่มนี้มีแต่คนทึ่ม ๆ นั่นแหละค่ะ
อื้อ
สุดท้ายแล้ว
ขัดรูปปั้นวีรบุรุษในหุบเขา
ตามมาสิ ฉันจะนําทางให้
รูปปั้นวีรบุรุษเหรอ
เป็นรูปปั้นหินของท่านวีรบุรุษที่กล่าวกันว่า
ช่วยโลกเอาไว้เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
นอกจากนั้นแล้วไม่รู้อะไรเลย
ชื่อก็ไม่รู้จัก เป็นวีรบุรุษที่ถูกลืม
หมู่บ้านเราดูแลกันมารุ่นต่อรุ่นแล้ว
วีรบุรุษที่ถูกลืมเหรอ
ว่าแต่เธอคือพระเคราแพะสินะ
รู้ได้ยังไงเหรอครับ
ถึงแล้วนะ
นักบวชกับนักรบ
เก่าแก่น่าดูเลย
เหมือนท่านซายน์กับท่านกอริลล่าแปลก ๆ นะคะ
จะว่าไปแล้วฝั่งนักรบ เหมือนเคยเจอแฮะ
คราฟต์นี่นา
จริงด้วย
เหมือนกันเปี๊ยบเลยค่ะ
งั้น มาเริ่มกันเลยเถอะ
ซายน์?
อย่างนี้นี่เอง
เขาคนนี้มีชื่อว่าคราฟต์เองสินะ
แล้วคนนี้ล่ะ
นั่นสิ ไม่รู้เหมือนกัน
งั้นเหรอ
รูปปั้นใครเหรอครับ
เหมือนพวกเราเปี๊ยบเลยใช่ไหมล่ะ
ตามที่ผู้ใหญ่บ้านบอกไว้
พวกเขาเป็นวีรบุรุษเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
แต่ว่าไม่มีใครจําได้แม้แต่ชื่อ
พวกเราจะไม่เป็นแบบนี้
จะให้ถูกลืมแบบนี้ไม่เอาด้วยหรอก
พวกเราจะเป็นวีรบุรุษ ที่ไม่ถูกลืมเหมือนผู้กล้าฮิมเมล
ไม่ว่าจะเป็นวีรบุรุษคนไหน ๆ สักวันก็จะถูกลืมครับ
แม้แต่ผู้กล้าฮิมเมลที่เป็นผู้ปราบจอมมาร
ก็คงไม่เป็นข้อยกเว้นครับ
ก็นั่นสินะ คงไม่น่าจะเป็นไปได้หรอก
ถ้าฉันฝึกฝนจะเป็นแบบนี้ได้ไหมนะ
นักรบกอริลล่า
นับแต่วันนี้ไปฉันจะเรียกตัวเองอย่างนั้น
ไหงเป็นงั้นล่ะ
ถ้าตั้งเป้าจะเป็นวีรบุรุษที่ไม่ถูกลืม
ชื่อกับอิมแพกต์เป็นเรื่องสําคัญไม่ใช่เหรอ
มันก็จริงนะครับ
ถ้างั้นคุณก็คือพระเคราแพะสินะครับ
เอ๊ะ?
แจ่มเลยนะน่ะ
ต้องเข้ากันแน่ ๆ ครับ
เคราแพะ
ในที่สุดก็เสร็จแล้ว ลําบากจริง ๆ นะเนี่ย
ถ้าเป็นรูปปั้นทองแดง น่าจะทําอะไรสักอย่างด้วยเวทมนตร์ได้แท้ ๆ
ฉันเคยขอให้กอริลล่าทําแบบเดียวกัน
แต่หมอนั่นก็ทําไม่ได้ถึงขนาดนี้
หมอนั่นมีดีแค่การต่อสู้น่ะ
แต่ชื่อเนี่ยสร้างอิมแพกต์เต็มที่เลย
กอริลล่าชอบเล่าเรื่องของนายให้ฟังบ่อย ๆ
บอกว่า "จะเป็นวีรบุรุษที่ทิ้งชื่อ ไว้ในประวัติศาสตร์ตลอดไปด้วยกัน" น่ะ
รู้จุดหมายของกอริลล่าแล้วเหรอ
ทัวร์
เมืองการค้าใจกลางกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ
อยู่ทางตะวันออกไกลออกไปจากที่นี่
ฝั่งตรงข้ามกับออยซาสต์สินะ
อา
จะเอายังไงดีล่ะเนี่ย
And you alright
Can you hear me
แล่นไปตามรางรถไฟที่ไม่มีใคร
ร้องไห้รําพัน
อยากให้เธอยิ้ม
โอบกอดความทรงจําอันสดใสไว้
อยากถ่ายทอดถ้อยคําที่ล้ําค่ายิ่งกว่าคําว่าลาก่อน
แม้จะธรรมดา
แต่ก็พิเศษ
ดูสิ สิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้
หากไม่ใช่ดวงตาคู่นี้
ทําไมมันถึงได้เอ่อล้นออกมา
เพราะฉะนั้นต่อให้กลับชาติมาเกิดใหม่อีกครา
ฉันก็คงเลือกที่นี่เหมือนเดิม
เพราะฉะนั้นหากได้หวนกลับมาพบคุณอีกครั้ง
ฉันก็คงเลือกช่วงเวลานี้ไว้ ไม่แยกจากกันอีกแล้ว
ถึงไม่มีแม้แต่คําสัญญา
หรือเป็นวันที่สับสนจากความเดียวดาย
จะหลั่งน้ําตาก็ไม่เป็นไร รุ่งอรุณจะต้องมาเยือนแน่นอน
I'm whispering our lullaby for you to come back home
- ผลัดกันเข้าห้องมาทีละคนซะ - น่า เอาเป็นว่าพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ
- ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเองครับ - การไกล่เกลี่ยเป็นงานของนักบวชไม่ใช่เหรอ
- ยาได้แล้วนะครับ - ฉันอายค่ะ
- ตอนผมเอาใจใส่คนอื่นก็หล่อเหมือนกันใช่ไหมล่ะ - ก็นะ แบบนั้นก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรหรอก
"งั้นขอให้สบายดีล่ะ"