ส่วนหนึ่งที่ถูกตัดออกมา
จากการเดินทางอันแสนยาวนาน
เป็นหลักฐานบรรจบรับตอนอวสาน
ประดุจหนึ่งเรื่องปรัมปรา
นั่นเป็นความทรงจําของการเดินทางสั้น ๆ
กับผู้กล้าในการเข้าพิชิต
ความชั่วร้ายที่กาลครั้งหนึ่ง
เคยทอดเงาบนดินแดนนี้
(คําอธิษฐานในวันที่จากลา FRIEREN)
เรื่องราวได้จบลง
ผู้กล้าเข้าสู่นิทรา
ทิ้งวันคืนอันสันติสุข
เหลือไว้แด่แผ่นดินนี้
กระแสเวลาไหลไม่หยุดยั้ง
ทําให้ผู้คนลืมเลือน
แม้แต่ปาฏิหาริย์ที่เคยมีชีวิตตรงนั้น
ก็ยังขึ้นสนิม
แต่ถึงอย่างนั้น
ทั้งถ้อยคํา ความปรารถนา และความกล้า
ของเธอตอนนี้ก็ยังคงมีชีวิตอยู่ภายในตัวฉัน
อย่างแน่นอน
ทั้งที่พวกเราแค่เลือกเส้นทางเดียวกันก็เท่านั้นเอง
แต่รู้ตัวอีกทีไม่รู้ทําไมถึงได้
อยากรู้ให้มากกว่านี้ถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร
น้ําตาถึงได้ไหลอาบแก้ม
แม้จะสายเกินไป
แต่หากตามรอยเส้นทางที่เราได้เคยเดินร่วมกัน
ถึงที่นั่นจะไม่มีเธออยู่แล้วก็ตาม
แต่จะต้องหามันเจอแน่นอน
(ตอนที่ 12 ผู้กล้าตัวจริง)
(29 ปีหลังผู้กล้าฮิมเมลจากไป กลุ่มประเทศทางตอนเหนือ เทือกเขาสแวร์)
ดูเหมือนท่านฟรีเรนจะหลับไปแล้วค่ะ
เอ๊ะ?
หลับไปแล้วค่ะ
งั้นก็ช่วยไม่ได้ เดี๋ยวฉันแบกให้เอง
แต่ว่าท่านสตาร์ค
มีขวานอยู่...
อ๋อ
แต่ว่าดูสิ มือว่างอยู่นะ
ฉันจะแบกเองค่ะ
เอ๊ะ ทําไมอะ
ไม่มีอะไรค่ะ
สุดท้ายแล้ว
พระราชาก็ให้มาแค่สิบเหรียญทองแดงเองสินะ
ขี้งกจริงเนอะ
ไม่น่าแปลกใจหรอกครับ
เพราะที่ผ่านมามีผู้กล้าที่เริ่มออกเดินทาง
แล้วปราบจอมมารล้มเหลวมากมายไงครับ
เอาน่า
รับคําไหว้วานปราบปรามหาเงินค่าเดินทางไปเรื่อย ๆ ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
สมเป็นการผจญภัยดีออก
นั่นสินะครับ
นี่ ดาบเล่มนั้น
เป็นดาบผู้กล้านี่นา
ของเลียนแบบต่างหากครับ
เมื่อก่อนโน้นผมเคยช่วยพ่อค้าเร่ ที่มาหมู่บ้านเอาไว้จากมอนสเตอร์
เลยได้รับมาเป็นของขอบคุณน่ะ
เขาว่าให้กับผู้กล้าในอนาคตแน่ะ
ก็เหมือนหลอกเด็กนั่นแหละ
นั่นเป็นเหตุผลที่ทําให้มาเป็นผู้กล้าเหรอ
เปล่าเลย
ที่บ้านเด็กกําพร้าในหมู่บ้าน มีคนน่าหงุดหงิดที่ชื่อไฮเตอร์อยู่น่ะ
เขาบอกผมว่า "มีแค่ดาบปลอม ก็เป็นได้แค่ผู้กล้าตัวปลอมเท่านั้นแหละ"
ผมก็เลยคิดว่า "งั้นก็เป็นตัวจริงซะเลยสิ"
สักวันหนึ่ง
ผมจะได้รับ "ดาบผู้กล้า" ของจริงมาครอง
แล้วปราบจอมมารให้จงได้
แต่กาลเวลามันช่างโหดร้ายนะ
ไฮเตอร์ที่พูดไว้แบบนั้น ตอนนี้กลายเป็นบาทหลวงปลอมที่เอาแต่ดื่มเหล้าแล้ว
ตัวจริงต่างหากครับ
ฝันไปเหรอ
ท่านฟรีเรน
รู้สึกตัวจนได้นะคะ
ภาพแบบนี้เหมือนเคยเห็นมาก่อนเลย
ยังอยู่ในฝันสินะ
เป็นแบบนั้นจริงก็ดีสิ
ดูถูกสภาพอากาศของภูเขาเกินไปจริง ๆ
มุ่งไปทางเหนือแบบนี้เรื่อย ๆ
จะเจอหมู่บ้านที่เป็นจุดหมาย
เข้าใจแล้วค่ะ
ท่านฟรีเรนคะ
เดินเองไหวไหม
ไม่ไหว
งั้นเหรอคะ
หอมจัง
โธ่
แบกมาตลอดคงเหนื่อยน่าดู
เฟรุน มาผลัดกันสิ
ลามก
ไหงงั้นล่ะ
พายุหิมะเริ่มสงบลงมากแล้วเนอะ
นึกว่าจะแข็งตายซะแล้วสิ
มีหมู่บ้านในภูเขาลึกแบบนี้จริง ๆ ด้วยแฮะ
กําลังรออยู่เลยค่ะท่านฟรีเรน
เธอเป็นผู้ใหญ่บ้านของตอนนี้เหรอ
เด็กจังนะ
ค่ะ รุ่นที่สี่สิบเก้า
เพราะได้รับสืบทอดมา
ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านดาบค่ะ
เห็นมีกระท่อมถูกทําลายอยู่นอกหมู่บ้านด้วยนะ
หมายถึงกระท่อมล่าสัตว์ที่เคยถูกใช้เมื่อก่อนสินะคะ
เป็นฝีมือของนายแห่งภูเขาค่ะ
นายแห่งภูเขาเหรอ
ภูเขานี้เคยมีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ
ที่นี่น่ะเหรอหมู่บ้านดาบ
รู้จักด้วยเหรอคะท่านสตาร์ค
เป็นหมู่บ้านที่ปกป้องดาบผู้กล้าเอาไว้น่ะ
เขตศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ใกล้กับหมู่บ้านนี้
มีดาบผู้กล้า ที่ได้รับประทานจากท่านเทพธิดาถูกเสียบไว้
ดาบเล่มนั้น
ไม่ว่าจะเป็นเหล่าวีรบุรุษในประวัติศาสตร์คนไหน ๆ พยายามดึงออกมา
มันก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
จนกระทั่งเมื่อแปดสิบปีก่อนน่ะ
รู้สึกจะมีเรื่องเล่าว่า...
ผู้ที่จะดึงดาบผู้กล้าออกมาได้
มีเพียงผู้กล้าที่ขจัดมหาภัยพิบัติ ที่มุ่งทําลายโลกใบนี้ได้เท่านั้น
นั่นแหละ
คนที่ดึงดาบเล่มนั้นออกมาได้
คือท่านฮิมเมลสินะคะ
ใช่แล้วละ
เป็นเรื่องที่ดังอยู่นะ ไม่เคยได้ยินเลยรึไง
ไม่เคยได้ยินจากท่านไฮเตอร์เลยค่ะ
ทางนี้ค่ะ
อุ่นจัง
แต่ว่าลําบากเลยนะคะท่านฟรีเรน
"ทั้งที่สัญญาว่าจะกลับมาในอีกครึ่งศตวรรษแท้ ๆ"
"ขนาดฉันที่เป็นคนอ่อนโยนยังโมโหเลยนะคะ"
นั่นเป็นคําสั่งเสียของท่านยายสองรุ่นก่อนค่ะ
ฉันบอกไว้ว่าอีกแปดสิบปีก็ไม่น่าจะเป็นอะไรนี่นา
ถ้าเป็นชาวหมู่บ้าน ที่ปกป้องดาบผู้กล้ามาหลายชั่วอายุคน
แค่ปกป้องตัวเองก็น่าจะทําได้สบายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
มันก็จริงอยู่หรอกค่ะ
แต่ท่านก็ต้องทําหน้าที่ให้ลุล่วงด้วยนะคะ
หน้าที่ที่ว่าคืออะไรเหรอคะ
กําจัดมอนสเตอร์น่ะ
เพราะรอบ ๆ หมู่บ้านนี้ จะมีมอนสเตอร์เกิดขึ้นสม่ําเสมอ
โดยเฉพาะช่วงนี้ มีนายแห่งภูเขาอาละวาดเดือดร้อนมากเลยค่ะ
งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยแล้วกันเนอะ
เรื่องยุ่งยากยิ่งสะสางไวเท่าไหร่ยิ่งดี
อยู่ใกล้หมู่บ้านแต่มีมอนสเตอร์เยอะจริงแฮะ
ทั้งที่สถานการณ์เป็นแบบนี้
แต่ทําไมไม่ส่งคําไหว้วานให้นักผจญภัยคนอื่น ๆ ล่ะคะ
ก็อยากส่งอยู่หรอกค่ะ
เพราะฮิมเมลเป็นวีรบุรุษน่ะ
แต่มอนสเตอร์เยอะจริง ๆ นะเนี่ย
รวมตัวกันอยู่ที่หน้าถ้ํานั่นแฮะ
ฟรีเรน นี่มัน...
นายแห่งภูเขาค่ะ
อย่างนี้นี่เอง
มิน่าล่ะฉันถึงไม่รู้จัก
หน้าใหม่สินะ
แค่แปดสิบปีก็กลายเป็นหัวหน้าแล้วเหรอ
สตาร์ค ยังขยับได้อยู่ใช่ไหม
ใช้งานกันหนักเกินไปแล้วเฮ้ย
ทําได้ดีมาก
เท่านี้หน้าที่ก็ลุล่วงแล้วละนะ
ฟรีเรน
เจ้านี่มันหมายความว่ายังไง
นั่นมันดาบผู้กล้านี่
เพราะเจ้านี่แหละมอนสเตอร์ถึงมารวมตัวกัน
ทั้งที่เขตศักดิ์สิทธิ์ เป็นบาเรียที่ทรงพลังเลยเข้าไปไม่ได้
แต่มอนสเตอร์กลับอดกลั้นต่อแรงกระตุ้น ให้ทําลายมันไม่ได้
คงเพราะกลัวดาบผู้กล้าเอามากละมั้ง
ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย
นั่นสินะ
ฮิมเมล
ดึงดาบเล่มนี้ออกมาไม่ได้น่ะ
ผู้กล้าในคราวนี้
ก็ไม่ใช่ตัวจริงงั้นเหรอคะ
ฮิมเมล
ไม่เห็นเป็นไรเลย
ถึงเป็นผู้กล้าตัวปลอม
แต่ผมก็จะปราบราชาปีศาจ
ทวงคืนสันติสุขสู่โลก
ถ้าทําแบบนั้นได้
จะเป็นของปลอมหรือของจริงมันก็ไม่เกี่ยว
แล้วฮิมเมลก็ทําสําเร็จ
เขาทําให้เห็นว่าถึงไม่มีดาบพรรค์นั้นก็กอบกู้โลกได้
กลายเป็นผู้กล้าตัวจริง
ถ้างั้นทําไมถึงปิดบังความจริงนั้นไว้ล่ะคะ
ฝีมือของพวกที่ต้องการให้ฮิมเมลเป็นวีรบุรุษละมั้ง
ฉากที่ไม่เท่อย่างการดึงดาบผู้กล้าไม่ออก
มันไม่จําเป็นสําหรับวีรบุรุษหรอกจริงไหม
สิ่งที่เรียกว่าวีรบุรุษน่ะไม่ว่ายังไง...
พวกคนรุ่นหลังก็จะเติมแต่งเรื่องราวกันเอาเอง
แล้วไม่นาน...
ต้นแบบก็จะสูญหายไป
"เชื่ออยู่แล้วค่ะว่าท่านฟรีเรนต้องมา"
"ขอบคุณจริง ๆ"
นี่ก็เป็นคําสั่งเสียของท่านยายค่ะ
คําสั่งเสียของท่านยายเธอมันยังไงกันแน่เนี่ย
งั้นไว้เจอกันอีกครึ่งศตวรรษนะ
คราวหน้าอย่ามาสายนะคะ
(29 ปีหลังผู้กล้าฮิมเมลจากไป กลุ่มประเทศทางตอนเหนือ ภูมิภาคอัพเปทีต)
งั้นเก็บสัมภาระไว้ที่โรงแรมเสร็จแล้ว อยากทําอะไรก็ทําจนถึงกลางคืนนะ
ไม่ได้มาเมืองนานแล้วขอใช้แรงหน่อยแล้วกัน
ท่านฟรีเรนจะทําอะไรเหรอคะ
ไปเดินดูร้านด้วยกันไหมคะ
ฉันไม่ดีกว่า
ว่าจะอ่านหนังสือเวทมนตร์ที่โรงแรมไปเรื่อยเปื่อย
เหรอคะ
งั้นฉันไปคนเดียวแล้วกันค่ะ
อ๊ะ จริงด้วย
วันนี้เป็นวันเกิดอายุครบสิบแปดปีของสตาร์ค
เรื่องแบบนั้นทําไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะคะ
ฉันไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลยนะคะ
ซื้ออะไรสักอย่างในเมืองนี้ก็ได้นี่นา
ฉันไม่รู้ว่าท่านสตาร์คอยากได้อะไรนี่คะ
เฟรุนยังใส่ใจไม่พอนะ
ผิดที่ท่านฟรีเรนนั่นแหละค่ะ
แล้วว่าแต่ท่านฟรีเรน
คิดจะให้อะไรเป็นของขวัญล่ะคะ
สมบัติก้นหีบเลยนะเออ
ยาละลายแต่เสื้อผ้า
"พวกผู้ชายจะดีใจเมื่อมอบของแบบนี้ให้"
อาจารย์เป็นคนบอกแน่ะ
อะไรกัน เฟรุนก็สนใจเหรอ
ยาชั้นต่ํานี่
ตอนซื้อมาฉันบอกแล้วใช่ไหมคะว่าให้เอาไปคืน
ไม่รู้จักท่านฟรีเรนแล้วค่ะ
ทั้งที่ยานี่เป็นของล้ําค่าแท้ ๆ นะ
แล้วเรื่องของขวัญจะทํายังไงดีเนี่ย
มีเจ้านี่อยู่นี่นา
คงต้องถามตรง ๆ แล้วละมั้ง
ถึงความจะแตกแน่ ๆ ก็เถอะ
ท่านสตาร์คคะ
คงออกไปข้างนอกมั้ง
ท่านนักรบที่แบกขวานงั้นเหรอ
เขาช่วยเข็นรถให้ฉันด้วยจ้ะ
เหมือนว่าจะมุ่งหน้าไปทางลานกว้างนะ
เขาเล่นกับพวกเราจนถึงเมื่อกี้นี้แน่ะ
เขาช่วยผมไว้ตอนที่ลงจากต้นไม้ไม่ได้ครับ
เขาช่วยหยุดวัวที่อาละวาดน่ะ
เที่ยวช่วยเหลือคนเยอะแยะเลย
ท่านฟรีเรนเสียมารยาทจริง ๆ ค่ะ
ท่านสตาร์คไม่ใช่คนที่ได้รับยาลามก ๆ แบบนั้น แล้วดีใจหรอก
ท่านสตาร์คคะ
เมฆก้อนนั้นยังกับนมเลยแฮะ
ลามกนี่นา
เอาจริงดิ
ก้อนนั้นมันขี้นี่หว่า
ไม่ใช่สิ หมอนี่มันเด็กน้อยชัด ๆ
ไว้เล่าให้เฟรุนฟังดีกว่า
แล้วจะตอบกลับแบบไหนล่ะนั่น
ท่านสตาร์คคะ
เฟรุนมาได้จังหวะพอดีเลย
เมฆก้อนนั้นน่ะ
ขอโทษครับ ไม่มีอะไรครับ
เอ่อ...
เดินเล่นกันหน่อยไหมคะ
ครับ
นี่ โกรธอะไรเหรอ
ฉันทําอะไรลงไปหรือเปล่า
จะเริ่มพูดยังไงดีนะ
ขอโทษแล้วกัน
ต่อให้ทํายังไงก็โดนสงสัยอยู่ดี
ถามตรง ๆ ไปเลยแล้วกัน
ท่านสตาร์คมีของอะไรที่อยากได้บ้างไหมคะ
ทําไมล่ะ
เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของท่านสตาร์คค่ะ
ก็จริงด้วยแฮะ
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับของที่อยากได้ล่ะ
เป็นของขวัญวันเกิดให้ท่านสตาร์คค่ะ
เอ๊ะ? จะให้อะไรด้วยเหรอ
หงุดหงิดยังไงไม่รู้ขอเปลี่ยนใจไม่ให้แล้วค่ะ
เอ่อ...
ไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาทนะ
ฉันไม่เคยได้รับของขวัญวันเกิดมาก่อนน่ะ
เพราะไม่เคยได้รับจากครอบครัว ที่บ้านเกิดที่เสียไปแล้วหรือจากอาจารย์
เลยสงสัยว่าใช่อะไรแบบนั้นหรือเปล่าน่ะ
ครอบครัวที่บ้านเกิดด้วยเหรอคะ
มีธรรมเนียมแบบนั้นเหรอคะ
เปล่า
คงเพราะไม่ได้ให้ความสําคัญกับฉันแค่นั้นละมั้ง
บ้านเกิดฉันเป็นหมู่บ้านนักรบน่ะ
ไม่มีที่ยืนให้กับพวกที่อ่อนแอหรอก
แค่สู้กับมอนสเตอร์ทําไมสารรูปแบบนี้
ดูสตอลซ์เป็นตัวอย่างซะ
อย่าว่าแต่บาดแผลเลย
แม้แต่รอยกระเซ็นเลือดหรือโคลนยังไม่มีเลยสักนิด
เสื้อคลุมสีขาวไร้รอยแปดเปื้อน
คือสิ่งพิสูจน์ว่าเป็นนักรบ ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านนี้
สตอลซ์ นายเป็นความภาคภูมิใจของหมู่บ้านนี้
แน่นอนอยู่แล้วพ่อ
แล้วดูเทียบกับสตาร์คสิ
เจ้านั่นเป็นผลงานล้มเหลว
ทั้งที่ฝึกฝนขนาดนั้นทุกวัน
แต่กลับไม่เคยสู้กับมอนสเตอร์ เป็นเรื่องเป็นราวสักครั้ง
ฝนตกจนได้ กลับกันเถอะ
ขอไปฝึกให้น้องหน่อยนะ
อย่ารังแกมันมากนักล่ะ
ฉันขอตัวกลับก่อน
เสียเวลาเปล่านั่นแหละ
สตาร์ค
พี่ชาย
ขอโทษ
สมาธิดีมาก
นายจะต้องแข็งแกร่งขึ้นแน่
แต่ตั้งท่ายังไม่ค่อยดีนะ
จะว่าไปคงมีแค่พี่ชายที่ต่างไปละมั้ง
แต่ว่า...
ตอนที่บ้านเกิดของฉันถูกเผ่าปีศาจโจมตี
ฉันหนีออกมาโดยทิ้งพี่ชายคนนั้นไว้
อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาก็ได้ที่ครอบครัวจะไม่ฉลองให้
ฉันเป็นผลงานล้มเหลวที่เอาแต่หนี
ถ้าเป็นฮิมเมลคงไม่หนีหรอก
ท่านสตาร์คคะ
ไปเลือกของขวัญวันเกิดกันเถอะค่ะ
อดีตมันไม่เกี่ยวอะไรหรอกค่ะ
นักรบสตาร์คที่ฉันเห็นมา
ไม่เคยหนีเลยสักครั้งค่ะ
ในวันข้างหน้าอาจจะวิ่งหนีก็ได้นะ
พวกเราจะไม่หนีค่ะ
แต่ว่าฉัน...
ถ้าไม่เลือกฉันจะเลือกให้เองแล้วนะคะ
เข้าใจแล้วน่า
- งั้นเอานี่แล้วกันนะ - อันนั้นไม่ได้ค่ะแพงไป
ครับ
ยินดีต้อนรับกลับ
มาช้าจังนะ
ท่านฟรีเรนคะ
แฮมเบิร์กใหญ่เบ้อเริ่มนั่นมันอะไรกันคะ
พูดอะไรน่ะ
พูดถึงวันเกิดแล้วก็ต้องเจ้านี่ไม่ใช่รึไง
ถึงอาจารย์จะไม่ได้ให้ของขวัญวันเกิด
แต่ก็ทําแฮมเบิร์กวันเกิดให้แหละนะ
หมายความว่ายังไงเหรอคะ
สตาร์ค
ไม่เคยได้ยินมาจากไอเซ็นเหรอ
หมายถึง?
นักรบเนี่ยทึ่มกันจังนะ
ท่านฟรีเรนยังพูดได้อีกเหรอคะ
นั่นสินะ
ฉันก็ทึ่มเหมือนกันเลยเข้าใจ
บ้าบอจริงเนอะ
ทั้งที่ความรู้สึกมันต้องสื่อสารด้วยคําพูดแท้ ๆ
เจ้านี่น่ะ
จะว่าไป...
พอถึงวันเกิดของใครทีไร เห็นชอบทําแฮมเบิร์กใหญ่เบ้อเริ่มแบบนี้ให้ตลอด
มันคืออะไรกันแน่
เจ้านี่เป็นธรรมเนียมของท้องถิ่นฉันน่ะ
เป็นรางวัลสําหรับนักรบที่พยายามอย่างเต็มที่
เหมือนของขวัญวันเกิดจากฉันนั่นแหละ
แต่ว่านะไอเซ็น
พวกเราไม่ใช่นักรบสักหน่อยนะ
ทุกคนที่พยายามคือนักรบ
ใช่เหรอ
ก็ไม่รู้สิครับ
นักรบที่พยายามเต็มที่
พี่ชาย จะทําอะไรงั้นเหรอ
แฮมเบิร์ก
วันเกิดไม่ใช่เหรอ
อย่าไปบอกพวกท่านพ่อล่ะ
หนีไปซะสตาร์ค
นายต้องรอดชีวิตต่อไป
ได้สูตรทํามาจากไอเซ็นน่ะ
เป็นไง อร่อยไหม
อือ
แล้วก็เจ้านี่...
ยังเหลืออยู่อีกนิด
เดี๋ยวก็ราดใส่หัวอีกหรอกค่ะ
ท่านฟรีเรน
หือ อะไรล่ะนั่น
ไม่เกี่ยวอะไรกับท่านสตาร์คทั้งนั้นค่ะ
ยาล้ําค่าน่ะ
เอ๊ะ หมายความว่ายังไง
ลามก
เอ๊ะ? ไหงงั้น
ลามก
แล้วไหงเป็นงั้นไปเล่า
And you alright
Can you hear me
แล่นไปตามรางรถไฟที่ไม่มีใคร
ร้องไห้รําพัน
อยากให้เธอยิ้ม
โอบกอดความทรงจําอันสดใสไว้
อยากถ่ายทอดถ้อยคําที่ล้ําค่ายิ่งกว่าคําว่าลาก่อน
แม้จะธรรมดา
แต่ก็พิเศษ
ดูสิ สิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้
หากไม่ใช่ดวงตาคู่นี้
ทําไมมันถึงได้เอ่อล้นออกมา
เพราะฉะนั้นต่อให้กลับชาติมาเกิดใหม่อีกครา
ฉันก็คงเลือกที่นี่เหมือนเดิม
เพราะฉะนั้นหากได้หวนกลับมาพบคุณอีกครั้ง
ฉันก็คงเลือกช่วงเวลานี้ไว้ ไม่แยกจากกันอีกแล้ว
ถึงไม่มีแม้แต่คําสัญญา
หรือเป็นวันที่สับสนจากความเดียวดาย
จะหลั่งน้ําตาก็ไม่เป็นไร รุ่งอรุณจะต้องมาเยือนแน่นอน
I'm whispering our lullaby for you to come back home
- ฮิมเมล! - เลือดกําเดาไหลแฮะ
- เหล้าเป็นยาวิเศษนะคะ - เป็นผู้หญิงที่บาปหนาจริง ๆ
- แล้วมันทําไมล่ะฟรีเรน - เพราะวันเวลาผ่านไปจนไม่อาจหวนคืนแล้ว
- ชอบพี่สาวอายุมากกว่าสินะครับ - ผู้ใหญ่ก็สกปรกแบบนี้แหละ
"เกลียดพวกเดียวกัน" ...ละมั้ง