(เนื้อเรื่องต้นฉบับโดย ยามาดะ คาเนฮิโตะ และ อาเบะ สึกาซะ)
(ยี่สิบเก้าปีหลังการจากไปของฮีโร่ฮิมเมล)
(เทือกเขาสแวร์ในกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ)
ท่านฟรีเรนจะหลับแล้วค่ะ
- หลับไปแล้วละค่ะ - งั้นเดี๋ยวฉันแบกขึ้นหลังไปแล้วกัน
แต่ท่านสตาร์คมีขวานอยู่ด้วยนี่คะ
แต่มือฉันว่างอยู่นะ
- ฉันแบกเองดีกว่า - ทําไมล่ะ
ก็แค่...
สุดท้ายแล้ว ราชาก็ให้เงินเราแค่สิบเหรียญทองแดง
- ขี้งกชะมัด - ช่วยไม่ได้นี่นา
ก่อนหน้านี้มีฮีโร่ออกเดินทางไปตั้งมากมาย
แล้วก็ล้มเหลวในการกําจัดราชาปีศาจ
เอาน่า หาเงินค่าเดินทางกันเอง
ด้วยการทําภารกิจกําจัดมอนสเตอร์ก็ไม่เลวนะ
- จะได้สมเป็นการผจญภัยขึ้นไปอีกไง - จริงด้วยนะ
นี่ นั่นมันดาบผู้กล้านี่นา
ของเลียนแบบน่ะ
ฉันเคยช่วยพ่อค้าเร่ ที่มายังหมู่บ้านของฉันไว้จากมอนสเตอร์น่ะ
เขามอบมันให้ฉันแล้วพูดว่า “แด่ฮีโร่แห่งอนาคต”
แต่เขาแค่ล้อเล่นเท่านั้นแหละ
- นายถึงได้มาเป็นฮีโร่เหรอ - เปล่า
มีเจ้าเด็กน่ารําคาญคนนึง จากสถานเด็กกําพร้าชื่อว่าไฮเตอร์
เขาบอกฉันว่า
“มีแค่ดาบปลอมก็เป็นได้แค่ฮีโร่ปลอมๆ นั่นแหละ”
“งั้นฉันจะเป็นฮีโร่ตัวจริงให้ดู”
ฉันคิดแบบนั้นแหละ
สักวันฉันจะต้องได้ดาบผู้กล้าของจริงมาครอง
และโค่นราชาปีศาจให้ได้
แต่เวลานี่ช่างโหดร้ายจริงๆ
ไฮเตอร์ปากพล่อยในวันนั้น
ตอนนี้กลายมาเป็นพรีสต์เก๊ขี้เมาซะแล้ว
ฉันนี่แหละพรีสต์ตัวจริงเสียงจริง
- แค่ฝันไป... - ท่านฟรีเรนคะ
ตื่นสักทีนะคะ
ฉากนี้เหมือนเคยเห็นเลยแฮะ
- สงสัยจะยังฝันอยู่แน่ๆ - ถ้างั้นก็ดีสิ
ฉันดูถูกสภาพอากาศของเทือกเขานี้ไปหน่อย
ขึ้นเหนือต่อไปเรื่อยๆ
หมู่บ้านที่เรากําลังจะไปน่าจะอยู่ที่นั่นแหละ
ได้ค่ะ
ท่านฟรีเรน เดินเองไหวไหมคะ
- ไม่ไหว - งั้นเหรอคะ
หอมจังเลย
ให้ตายสิ
แบกฟรีเรนมาคนเดียวคงเหนื่อยแย่เลย
เฟรุน เดี๋ยวฉันแบกต่อเอง
โรคจิต
ทําไมล่ะ
พายุหิมะเบาลงแล้วละ
ฉันจะหนาวตายอยู่แล้ว
ในภูเขาลึกแบบนี้มีหมู่บ้านอยู่จริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย
เรากําลังรออยู่เลยค่ะ ท่านฟรีเรน
เธอเป็นหัวหน้าหมู่บ้านคนปัจจุบันเหรอ เด็กจัง
ค่ะ ฉันเป็นหัวหน้าหมู่บ้านรุ่นที่ 49 สืบทอดทางสายเลือดน่ะค่ะ
ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านแห่งดาบค่ะ
ที่ด้านนอกหมู่บ้านมีกระท่อมพังอยู่ด้วยนะ
เราเคยใช้ที่นั่นเป็นกระท่อมล่าสัตว์ค่ะ
- เป็นฝีมือนายแห่งภูเขาน่ะค่ะ - นายเหรอ
ที่นี่มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย
ที่นี่คือหมู่บ้านแห่งดาบสินะ
ท่านสตาร์ครู้จักด้วยเหรอคะ
เป็นหมู่บ้านที่ปกป้องดาบผู้กล้าไว้ไงล่ะ
ในสถานศักดิ์สิทธิ์ใกล้หมู่บ้าน
มีดาบผู้กล้าที่ว่ากันว่า ท่านเทพธิดาเป็นผู้ประทานมาให้
ในประวัติศาสตร์
มีฮีโร่มากมายพยายามจะดึงมันออกมา แต่มันก็ไม่เคยขยับเลยสักนิด
จนกระทั่งเมื่อ 80 ปีก่อนนั่นแหละ
มันมีตํานานที่ว่า...
ผู้ที่จะดึงดาบผู้กล้าออกได้
จะต้องเป็นฮีโร่ผู้มีชะตา หยุดยั้งภัยร้ายที่จะทําลายล้างโลกนี้เท่านั้น
นั่นแหละ
งั้นท่านฮิมเมลก็เป็นคนที่ดึงดาบออกได้สินะคะ
ใช่แล้วละ
เรื่องนี้ดังเอาเรื่องเลยนะ เธอไม่เคยได้ยินเหรอ
ไม่ค่ะ ท่านไฮเตอร์ไม่เคยเล่าให้ฟังเลย
ถึงแล้วค่ะ
อุ่นดีจัง
ใช้ไม่ได้เลยนะคะ ท่านฟรีเรน
ไหนสัญญาไว้ว่าจะกลับมาภายในครึ่งศตวรรษไง
ปกติฉันใจเย็นมากนะ แต่เรื่องนี้ฉันขอโกรธค่ะ
นั่นเป็นคําสั่งเสียของคุณยาย ที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านก่อนหน้าฉันสองรุ่นค่ะ
ฉันก็บอกไปแล้วนี่นา ว่ามันจะยังปลอดภัยไปอีก 80 ปี
คนหมู่บ้านนี้ที่ปกป้องดาบผู้กล้ามาโดยตลอด
ก็น่าจะปกป้องตัวเองได้เหมือนกันสิ
ก็คงจะจริงค่ะ
แต่เราก็ยังต้องให้ท่านฟรีเรน ช่วยทําหน้าที่ตัวเองด้วยนะคะ
- ที่ว่า “หน้าที่” หมายความว่ายังไงเหรอคะ - กําจัดมอนสเตอร์น่ะ
พวกมอนสเตอร์มักจะโผล่มารอบๆ หมู่บ้านนี้น่ะ
พักหลังนี้ นายแห่งภูเขา ก็เริ่มอาละวาดด้วยเหมือนกันค่ะ
งั้นเริ่มพรุ่งนี้เลยแล้วกันนะ
ฉันอยากรีบทําให้เสร็จๆ ไปน่ะ
ขนาดใกล้หมู่บ้าน ยังมีมอนสเตอร์เยอะขนาดนี้เชียว
ทําไมไม่จ้าง
นักผจญภัยคนอื่นก่อนล่ะถ้าสถานการณ์แย่ขนาดนี้
เราก็อยากจะทําแบบนั้นอยู่ค่ะ แต่ว่า...
ไม่ว่ายังไงฮิมเมลก็เป็นฮีโร่
มีมอนสเตอร์เยอะจริงๆ นะเนี่ย
พวกมันไปรวมตัวกันอยู่หน้าถ้ํานั่น
ฟรีเรน นี่มัน...
นายแห่งภูเขาค่ะ
อย่างงี้นี่เอง ไม่แปลกที่ฉันไม่รู้เรื่องแก
เพิ่งมาใหม่สินะ
แค่ 80 ปี คิดว่าตัวเองเป็นนายได้แล้วเหรอ
สตาร์ค ยังขยับไหวใช่ไหม
ขี้สั่งจริงๆ เลย
ดีมาก
แค่นี้ก็จบหน้าที่แล้ว
ฟรีเรน ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
นั่นมันดาบผู้กล้านี่
มันคือสิ่งที่ดึงดูดมอนสเตอร์มาที่นี่ไงล่ะ
มอนสเตอร์ผ่านเกราะป้องกันอันแข็งแกร่ง ของสถานศักดิ์สิทธิ์เข้าไปไม่ได้
แต่ก็ไม่อาจต้านแรงกระตุ้น ที่จะทําลายดาบนั่นของตัวเองได้เช่นกัน
พวกมันกลัวดาบผู้กล้าขนาดนั้นเลยละ
ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
นั่นสินะ
ฮิมเมลก็ดึงดาบนั่นออกมาไม่ได้
ฮีโร่ในครั้งนี้ก็ไม่ใช่ตัวจริงเหมือนเคยสินะ
ฮิมเมล
เป็นฮีโร่ปลอมแล้วมันทําไม
ฉันจะจัดการราชาปีศาจ แล้วคืนสันติสุขให้โลกนี้เอง
แบบนั้นจะ “จริง” หรือ “ปลอม” ก็ไม่สําคัญแล้ว
และฮิมเมลก็ทําได้อย่างที่พูดไว้
เขาพิสูจน์ให้เราเห็น ว่าเขาช่วยโลกได้โดยไม่ต้องใช้ดาบเล่มนั้น
เขาคือฮีโร่ตัวจริง
แล้วทําไมเรื่องนี้ถึงถูกปิดเป็นความลับล่ะคะ
เรื่องนั้นเป็นฝีมือของคนที่อยากเชิดชูฮิมเมลน่ะ
เรื่องที่ดูไม่ดีอย่างการดึงดาบผู้กล้าไม่ได้
ไม่จําเป็นต่อตัวฮีโร่
เรื่องราวของฮีโร่ทั้งหลายน่ะ
ถูกชนรุ่นหลังเสริมเติมแต่งจนเกินจริง
และเมื่อเวลาผ่านไป ความจริงก็ถูกลบเลือนหายไปจนหมดสิ้น
ฉันรู้อยู่แล้วละค่ะว่ายังไงท่านฟรีเรนก็ต้องมา
ขอบคุณมากเลยนะคะ
นี่ก็เป็นคําสั่งเสียของคุณยายเหมือนกันค่ะ
ยายเธอสั่งเสียไว้แบบไหนกันแน่เนี่ย
ถ้างั้นอีกครึ่งศตวรรษเจอกันนะ
ครั้งหน้าอย่ามาสายนะคะ
(ยี่สิบเก้าปีหลังการจากไปของฮีโร่ฮิมเมล)
(ภูมิภาคอัพเปทีตในกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ)
พอเอาของไปไว้ที่โรงเตี๊ยมแล้ว ทุกคนมีเวลาว่างจนถึงตอนค่ํานะ
ไม่ได้เข้าเมืองมาตั้งนาน ได้พักผ่อนสักที
ท่านฟรีเรนจะทําอะไรเหรอคะ
ไปซื้อของด้วยกันไหมคะ
ไม่เอาละ ฉันจะพัก อ่านหนังสือเวทมนตร์อยู่ที่นี่แหละ
งั้นเหรอคะ งั้นเดี๋ยวฉันไปคนเดียวค่ะ
อ้อ จริงด้วย
วันนี้เป็นวันเกิดครบ 18 ปีของสตาร์คนะ
ทําไมถึงเพิ่งมาบอกล่ะคะ
ฉันเลยไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย
ก็หาซื้อเอาในเมืองสิ
ฉันไม่รู้ว่าท่านสตาร์คอยากได้อะไรน่ะสิ
ไม่เตรียมพร้อมเลยนะ เฟรุน
ความผิดท่านฟรีเรนนั่นแหละ
จะว่าไป
ท่านฟรีเรนจะให้อะไรเขาเหรอคะ
ของพิเศษน่ะ
น้ํายาที่ละลายเฉพาะเสื้อผ้า
ถ้าเป็นผู้ชายละก็
ได้ของแบบนี้ไปก็มีความสุขแล้ว
อาจารย์ฉันบอกมาแบบนี้
อะไร เธอก็อยากได้เหมือนกันเหรอ
ตอนที่ซื้อน้ํายาลามกนี่มา
ฉันบอกให้เอาไปคืนแล้วไม่ใช่เหรอคะ
ไม่รู้ด้วยแล้วค่ะ
น้ํายามันแพงนะ รู้บ้างไหม
ให้อะไรเขาดีนะ
ลืมไปเลยว่ามีเจ้านี่อยู่
คงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากถามเขาตรงๆ แล้วละ
ถึงมันจะไม่เซอร์ไพรส์ก็เถอะ
ท่านสตาร์ค
ออกไปแล้วเหรอ
วอริเออร์ที่สะพายขวานไว้ที่หลังน่ะเหรอ
เขาช่วยฉันเข็นรถนี่ด้วยละ
ดูเหมือนเขาจะไปทางตลาดนะ
เมื่อกี้เขาเพิ่งเล่นกับเราเอง
เขาช่วยพาน้องเหมียวลงมาจากต้นไม้ด้วยค่ะ
เขาช่วยหยุดวัวพยศไว้ด้วยละ
เขาช่วยคนไว้เยอะแยะเลยแฮะ
ท่านฟรีเรนนี่เสียมารยาทจริงๆ
ท่านสตาร์คไม่มีทางดีใจ ที่ได้น้ํายาลามกแบบนั้นหรอก
ท่านสตาร์ค...
เมฆนั่นเหมือนหน่มน้มเลยแฮะ
โรคจิตชัดๆ
ไม่จริงน่า ก้อนนั้นอย่างกับอุนจิ
ไม่หรอก แค่ไม่รู้จักโตเท่านั้นแหละ
- เอาไปบอกเฟรุนดีกว่า - แล้วฉันต้องตอบยังไงล่ะเนี่ย
ท่านสตาร์ค
เฟรุน มาได้จังหวะพอดีเลย
เมฆก้อนนั้นน่ะ...
ขอโทษครับ ไม่มีอะไรแล้วครับ
- เอ่อ... - ไปเดินเล่นกันไหมคะ
เอาสิ
นี่ โกรธอะไรน่ะ ฉันทําอะไรผิดเหรอ
จะพูดเรื่องนั้นยังไงดีนะ
ฉันขอโทษน่า
จะพูดยังไง มันก็รู้ได้ทันทีอยู่ดี
สู้ถามไปตรงๆ เลยดีกว่ามั้ง
ท่านสตาร์ค มีอะไรที่อยากได้ไหมคะ
ทําไมเหรอ
เพราะวันนี้เป็นวันเกิดท่านสตาร์คไงคะ
งั้นเหรอ แล้วมันเกี่ยวกับ เรื่องฉันต้องการอะไรตรงไหนล่ะ
ก็ของขวัญวันเกิดไงคะ
ฮะ เธอจะให้ของขวัญฉันเหรอ
ช่างเถอะค่ะ ท่านสตาร์คทําตัวน่ารําคาญ ฉันไม่ให้แล้ว
เปล่านะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะกวน
ฉันแค่ไม่เคยได้ของขวัญวันเกิดมาก่อนน่ะ
ฉันไม่เคยได้รับอะไร จากครอบครัวหรืออาจารย์เลย
เลยไม่คิดว่าจะได้น่ะ
ครอบครัวก็ด้วยเหรอคะ
- มีธรรมเนียมแบบนั้นกันเหรอ - เปล่า
พวกเขาน่าจะแค่ไม่ใส่ใจน่ะ
บ้านเกิดฉันเป็นหมู่บ้านวอริเออร์น่ะ
คนอ่อนแอไม่มีที่ยืนหรอก
นี่ปล่อยให้มอนสเตอร์ทําแบบนี้กับพวกนายเหรอ
ดูอย่างสตอลซ์สิ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับบาดเจ็บ
แต่เนื้อตัวยังไม่เปื้อนเลือดหรือดินเลยด้วยซ้ํา
ผ้าคลุมสีขาวที่ไร้รอยเปื้อนเปรอะคือสัญลักษณ์
ของวอริเออร์ที่แกร่งที่สุดของหมู่บ้าน
สตอลซ์ ลูกคือความภาคภูมิใจของหมู่บ้านนี้
ครับพ่อ
ส่วนเจ้าสตาร์คนั่นคือความอัปยศ
ไม่ว่าจะฝึกหนักทุกวันขนาดไหน
ก็ไม่กล้าสู้มอนสเตอร์แม้แต่ครั้งเดียว
ฝนจะตกแล้ว ไปกันเถอะ
ผมจะไปช่วยไอ้น้องไม่ได้เรื่องฝึกสักหน่อย
อย่าแกล้งเขาหนักเกินล่ะ
ฉันกลับบ้านก่อนนะ ไม่อยากเสียเวลาเปล่า
สตาร์ค
พี่
ผมขอโทษ
มีสมาธิดีมากเลย
นายต้องแข็งแกร่งได้แน่ๆ
แต่ท่าต่อสู้ยังต้องฝึกอีกหน่อยนะ
ที่จริงแล้ว พี่ของฉันเป็นคนเดียวที่ต่างจากคนอื่น
แต่ว่า
ตอนที่หมู่บ้านฉันถูกปีศาจโจมตี
ฉันก็ยังทอดทิ้งเขาแล้วหนีมาอยู่ดี
ไม่แปลกเลย ที่ครอบครัวฉันจะไม่เคยฉลองวันเกิดให้
ฉันคือความอัปยศที่ทําเป็นแค่หนี
ถ้าเป็นฮิมเมลละก็ เขาคงไม่หนีแน่ๆ
ท่านสตาร์ค
ไปเลือกของขวัญกันเถอะ
อดีตไม่สําคัญหรอกค่ะ
วอริเออร์สตาร์คที่ฉันรู้จักมาจนถึงตอนนี้
ไม่เคยหนีแม้แต่ครั้งเดียว
สักวันฉันอาจจะหนีก็ได้นะ
พวกเราไม่ปล่อยให้หนีหรอกค่ะ
- แต่ฉัน... - ถ้าไม่ตามมา ฉันจะเลือกเองแล้วนะคะ
รู้แล้วน่า
- เอาอันนี้ละกัน - ไม่ได้ อันนั้นแพงไป
จ้ะ
ยินดีต้อนรับกลับมา ทําไมไปกันนานนักล่ะ
ท่านฟรีเรน สเต๊กแฮมเบิร์ก ชิ้นใหญ่เบ้อเร่อเท่อนั่นมันอะไรคะ
พูดอะไรของเธอน่ะ ถ้าไม่มีไอ้นี่ วันเกิดก็ไม่สมเป็นวันเกิดน่ะสิ
อาจารย์ไม่เคยให้ของขวัญฉันเลย
แต่เขาจะทําสเต๊กแฮมเบิร์กวันเกิดให้
อะไรกันคะเนี่ย
- สตาร์ค ไอเซ็นไม่เคยบอกเลยเหรอ - เรื่องอะไรเหรอ
วอริเออร์นี่เข้าใจยากจริงๆ แฮะ
ท่านฟรีเรนไม่มีหน้าไปพูดแบบนั้นหรอกค่ะ
ใช่ ฉันเองก็เข้าใจยาก เลยรู้ว่ามันเป็นยังไงไงล่ะ
พวกเรานี่บ้าจริงๆ เลยเนอะ
พวกเราควรจะรู้จัก ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเป็นคําพูดบ้าง
นี่น่ะ...
ทําไมถึงต้องทําสเต๊กแฮมเบิร์กชิ้นใหญ่เบ้อเร่อเท่อ
ทุกครั้งที่ถึงวันเกิดใครด้วยล่ะ
มันเป็นธรรมเนียมของบ้านเกิดฉันน่ะ
เป็นรางวัลสําหรับวอริเออร์ที่พยายามอย่างหนัก
ถือซะว่าเป็นของขวัญวันเกิดจากฉันแล้วกัน
แต่ว่า ไอเซ็น พวกเราไม่ใช่วอริเออร์นะ
ใครก็ตามที่พยายามอย่างหนัก ถือเป็นวอริเออร์ทั้งนั้น
- จริงเหรอ - ใครจะไปรู้เนอะ
วอริเออร์ที่พยายามอย่างหนักเหรอ
พี่ ทําอะไรอยู่เหรอ
สเต๊กแฮมเบิร์กน่ะ วันเกิดนายไม่ใช่เหรอ
อย่าไปบอกพ่อหรือใครนะ
หนีไป สตาร์ค
นายต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
ไอเซ็นให้สูตรฉันมา
เป็นไง อร่อยไหม
อือ
แล้วก็นี่
ยังมีเหลืออยู่นิดหน่อย
อย่าให้ฉันต้องเทใส่หัวอีกรอบนะคะ
ฮะ อะไรน่ะ
ไม่เกี่ยวกับท่านสตาร์คค่ะ
- น้ํายาราคาแพงน่ะ - ใช้ทําอะไรเหรอ
- โรคจิต - ฮะ อะไร
- โรคจิต - ทําไมถึงเรียกฉันแบบนั้นล่ะ
- ฮิมเมล - เลือดกําเดาไหลเลย
- แอลกอฮอล์คือยาที่ดีที่สุด - อะไรเหรอ
- พวกผู้ใหญ่เล่นสกปรก - ฉันชอบผู้หญิงแก่กว่าน่ะ
“เกลียดพวกเดียวกัน”
คําบรรยายโดย รพีพร ที