GRANICA BUŁGARSKO-RUMUŃSKA
Wyłączyć silnik.
Towarzysze i przyjaciele!
Zebrałem was tu,
aby poruszyć sprawę najwyższej wagi.
Sprawę, która mnie niepokoi...
a więc powinna niepokoić również i was!
Jesteśmy otoczeni przez zdrajców
i przemytników, którzy psują nas wspaniały naród!
Są wśród nas towarzysze, którzy wiernie
i lojalnie poświęcają swoje życie Partii i jej wartościom.
Ale są i tacy,
którzy działają wbrew interesowi państwa.
Każdy, kto infiltruje struktury państwa
i Partii na rzecz zagranicznych agencji,
zostanie surowo ukarany!
Każdy, kto zdradzi Partię i naszą ojczyznę!
Zaraz wrócę.
Mamy kłopot.
Zatrzymaliśmy na granicy ciężarówkę z nielegalnym towarem,
opatrzonym pieczęcią dyplomatyczną.
Kierowca, Lari Bogdan,
twierdził, że pracuje dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Dlaczego przemycał towar, skoro pracuje w ministerstwie?
Tego chcemy się dowiedzieć.
Ja i... Komitet Centralny.
Lari Bogdan jest mi znany.
Ten człowiek kłamie.
Rozumiem.
Niestety nie dowiemy się, bo nie żyje.
Powiesił się w celi.
Musiał mieć sporo problemów.
Towarzyszu,
wie pan, że Partia poważnie traktuje takie przypadki.
Niczego innego nie oczekuję.
W takim razie możemy liczyć na pańską nieograniczoną współpracę?
Absolutnie.
WYSTĘPUJĄ
W 1958 ROKU RADZIECKIE WOJSKA OPUSZCZAJĄ RUMUNIĘ
W 1964 RUMUNIA
WYKLUCZA ZWIĄZEK RADZIECKI ZE SWOJEJ POLITYKI ZAGRANICZNEJ
W 1965 WŁADZĘ OBEJMUJE NICOLAE CEAUŞESCU
MUZYKA
W 67 RUMUNIA OTWIERA AMBASADĘ W NIEMCZECH ZACHODNICH
W 1969 KRAJ ODWIEDZA PREZYDENT NIXON
ZDJĘCIA
W 1977 CEAUŞESCU
MEDIUJE W ROZMOWACH POKOJOWYCH EGIPTU I IZRAELA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
SPY/MASTER
5 DNI WCZEŚNIEJ
Nie cieszysz się, że przyszłam.
Mój widok w ambasadzie też cię nie uradował.
Byłem zaskoczony.
Ja też.
Co kombinowałeś?
Zachowałaś ją.
Nie wyrzucam prezentów.
Uważaj...
ktoś może pomyśleć, że jest prawdziwy i sprzeda ci kulkę.
Nie martw się o mnie.
Już nie.
Elegancka! Dla kogo?
Dla żony?
Dziewczyny?
Dla córki.
Jesteś tatusiem roku?
Chciałbym.
Minęło tyle lat...
myślałam, że zapomnisz.
Nie przyszłaś z uwagi na dawne czasy.
Czego chce Stasi?
Kolejnego nazwiska na liście.
Co oferujecie?
Podobno Szakarow przyjechał.
Coś się kroi.
Po jego ostatniej wizycie doszło do ataku na lotnisku.
Scott!
Nie pomyślałeś, że mogę spać?
Ale nie śpisz. Nie mogę czekać w nieskończoność.
- Potrzebuję planu B. - Jak w Angoli?
Było, minęło. Dostałem za to cięgi. To co innego.
Co mam mu powiedzieć, na litość boską?
Znowu wyszedłeś przed szereg!
Jest grubą rybą, a rekiny krążą.
Pomóż mi popchnąć sprawę.
Dzień dobry, towarzyszu.
Miło mi, Carmen Popescu, dyrektor Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Cieszę się, że mogę pana poznać.
Wzajemnie.
Próbowałam pana złapać w Bukareszcie, ale chyba już pan wyjechał.
Będę asystować przy negocjacjach.
Jak poszło wczoraj?
Niemcy dopisali kolejne nazwiska.
Musimy je sprawdzić.
Sorin mówił, że wyłożyli trzy miliony marek.
To bardzo korzystna oferta.
Dobijmy targu i możemy jechać.
Nie ma co się śpieszyć.
Towarzysz Ceauşescu ma wysokie wymagania.
Muszę kupić córce prezent.
Wysadź mnie, przejdę się do Ministerstwa.
Zaczekamy, to chyba nie potrwa długo?
Skąd.
To ten sklep, zatrzymaj się.
Kupię sobie coś ładnego.
Dzień dobry, mówi pani po angielsku?
Trochę.
Szukam znajomego.
Czy jest inne wyjście?
Tylko jedno.
To gdzie on się podział?
Nie rozumiem.
Przed chwilą wszedł tu wysoki szatyn. Musiała go pani widzieć.
Tu jesteś!
Myślałam, że zniknąłeś.
Mierzyłem koszulę.
Spieszy nam się.
Mogę kupić apaszkę dla córki?
- Co to było? - Drobne naprawy.
Towarzyszko!
Lari Bogdan powiesił się w celi. Wyczuwam rękę Godeanu.
Czuje, że grunt usuwa mu się spod nóg.
I słusznie.
Rób, co mówię, a za kilka dni go przyszpilimy.
Zdjęcie nie wystarczy.
Na co czekasz? Nie chcesz wygrać?
Muszę to rozegrać z wyczuciem. Kiedy będę miał wszystkie karty.
Nie jestem w najlepszych stosunkach z towarzyszem prezydentem.
Przekona się do ciebie, kiedy znajdziemy magazyn.
Wiesz, że w perskiej wersji "szach mat" znaczy "król nie żyje"?
Mniej więcej.
Dokładne tłumaczenie z farsi brzmi: "król jest bezradny".
Farsi?
Tak sobie myślę, może przemytnik miał wtykę w Ministerstwie?
Niemożliwe. Mam sprawdzonych ludzi.
Wiem.
Ale rzadko przyglądamy się tym najbliżej nas.
Porozmawiam z kontrwywiadem.
Niech Mircea rozpocznie śledztwo.
Nie róbmy szumu.
Przyjrzę się działalności agentów z minionego roku.
Victor!
Szach-mat!
Eleno...
Mów.
Nicolae ma mnóstwo spraw na głowie, ale ty powinnaś o czymś wiedzieć.
Okazuje się, że towarzysz Mircea Voinea ma słabość do rudych kobiet.
Rude są niebezpieczne!
Sypia z jakąś?
Na to wygląda.
Ta kobieta ma rosyjskie korzenie.
Rosyjskie?
- Żartujesz! - Nie.
Mircea sypia z agentką KGB?
Nie mamy pewności, czy jest agentką, ale...
jest bardzo ładna.
Mircea nie jest na tyle głupi, żeby zadawać się z KGB.
A może jest?
Miej na niego oko.
Wszyj mikrofon w podszewkę, niech ktoś przekaże ją żonie.
- Piękna! - Mam dla pani coś jeszcze.
Prezent?
Albescu zdobył informacje o Godeanu od służb wywiadu zagranicznego.
Mamy wszystko. To tylko kwestia czasu.
Niebawem namierzymy magazyn.
Drań nawet nie zadał sobie trudu, żeby go ukryć.
To ma trafić do wszystkich członków Partii z listy.
A to do żony towarzysza Gheaţă.
- Opróżniamy magazyn? - Jeszcze nie.
To wyślij prosto do Pałacu.
Akceptujemy ostateczną listę.
Miło to słyszeć. Co do finansów...
Zanim omówimy kwestię pieniędzy, możemy na słówko?
Oczywiście.
Muszę zadzwonić do niemieckiej kliniki. Sprawa rodzinna.
Chyba nic poważnego?
Frau von Weizendorff, proszę wskazać panu telefon.
Oczywiście.
Proszę.
Frank Jackson.
Victor Godeanu, rozmawiam z dr Müllerem?
Tak.
Żona była u pana na wizycie.
Niestety jej stan się pogarsza
i liczę na konsultację w trybie pilnym.
Oczywiście. Przepraszam za wpadkę.
Wyznaczymy kolejny termin.
Nie może pan przeprowadzić operacji?
Proszę o cierpliwość.
Wszystko się ułoży.
Będę wdzięczny.
Dziękuję.
Godeanu jest w niebezpieczeństwie, daj mu status uchodźcy.
Nie podpiszę niczego bez zgody Langleya.
W razie czego to ja polecę, nie ty.
To sprawa na poziomie Białego Domu. Debatujemy, a jego życie jest zagrożone.
Ryzyko się ocenia, zamiast skakać na główkę.
Jeśli ci się to nie podoba, dzwoń do Scotta Dunlopa.
Znam dobrego lekarza.
Żona ma już specjalistę.
Wyrobiłaś się w kradzieżach.
Miałam dobrych nauczycieli.
Trzy tysiące marek za każdego pracownika fabryki.
Dziewięć tysięcy za profesora, 12 tysięcy za lekarza...
Proszę pana.
Uważamy,
że trzy miliony marek to uczciwa zapłata za przesiedlenie Niemców.
Rumuńskiego pochodzenia.
Zainwestowaliśmy w ich edukację.
To oczywiste, że chcemy odzyskać zwrot poniesionych kosztów.
Przepraszam na chwilę.
Nauczyciele - 7 tysięcy.
Pielęgniarki - 6 tysięcy.
Proszę pana... jakby to ująć...
nie da się wycenić ludzkiego życia.
Nie negocjujemy sprzedaży bydła.
Oczywiście. Handlujemy ludźmi.
Proszę o wybaczenie.
Co pan proponuje?
Trzy miliony to za mało.
Peter, jak się masz?
Świetnie. Zrób coś dla mnie i prześledź połączenie.
Ostatni telefon z szatni na drugim piętrze.
Dzięki, na razie.
Frank Jackson.
Trzeba było podpisać.
Trzy miliony to więcej niż dość.
Dadzą lepszą ofertę.
- Proszę pana! - Zależy im bardziej niż nam.
Przeciągasz sprawę.
Mamy uzyskać jak najlepszą cenę, bez pośpiechu.
Wiadomość dla pana.
Coś się stało?
Towarzysz Ceauşescu wzywa nas do Bukaresztu. Jutro.
CZTERY DNI WCZEŚNIEJ
Ileana!
Napijesz się?
Coś zostało?
Wiesz, dlaczego piję?
Z nudów? Bo nic nie robisz?
Ja nic nie robię?
A czyja to wina?
- Nie jestem w nastroju. - A kiedy jesteś?
- Próbowałem wszystkiego. - Bzdura.
Ani razu mnie przed nią nie obroniłeś!
Przed Eleną Ceauşescu?
Tak.
Jestem twoją żoną.
Żoną...
Mama jedzie z nami?
Nie.
Kocham cię, tato.
Załatwione.
Towarzyszu!
Nie wiedziałem, że słucha pan muzyki poważnej.
Myślałem, że to pańska żona jest artystką.
Niestety nie wie pan o mnie wszystkiego.
Olśniewająca jak zawsze.
Dziękuję, towarzyszu. Adeli nie ma?
Przyszedłem z córką. Sama jest początkującą artystką.
Miło mi cię poznać.
Jesteś śliczna jak mama.
Towarzyszka Godeanu ma wyjątkowy wdzięk.
Chcielibyśmy ją oglądać na scenie.
Bliżej!
Odwagi, świetnie wychodzi pan na zdjęciach.
Na pewno pan o tym wie.
Dziękuję.
Przyjemnie jest być na szczycie.
Do czego pan zmierza?
Nieważne.
Mamy wspólnego znajomego.
Pamięta pana z uniwersytetu.
Były szef brygady.
Opowiadał mi o pańskich rewolucyjnych zapędach.
Kiedy złapał pan za broń, padła cała katedra.
Miałem fazę rewolucjonisty, ale nie tęsknię za nią.
Mnie brakowałoby tej czujności.
Za czujność.
Nie obchodzi mnie, ilu ludzi masz w kieszeni.
Bo wiem.
Wiem o magazynie.
Nowa torebka?
Prezent od krawcowej.
Co robisz?
Mogłaś mi powiedzieć.
Co się dzieje?
Ile potrwa to gówno? Pocę się.
- Dwie godziny. - Co?!
Niech się zepną w godzinę.
To niemożliwe.
Zaczynajcie, towarzysze!
To ta ruda?
Nie jest aż taka ładna. Ale Mircea nie zna się na kobietach.
Nie mieć dzieci w tym wieku? Coś z nim jest nie tak.
Podobał ci się koncert?
Bardzo. Ludzie byli przemili...
jak dorosnę, chcę być taka jak ty.
Bądź sobą.
Zostanę sławną artystką. Ale z twoją władzą.
Władza to dzikie zwierzę.
Powiesz mi, jak je okiełznać.
Jesteś zmęczona?
Pokażę ci coś.
Po co mnie tu przywiozłeś?
Ci ludzie żyją za ułamek tego, co masz ty.
Myślisz, że nie chcą mieć więcej?
Pewnie, że chcą.
Dlaczego nie próbują?
Bo nie mają władzy.
Nie umieją manipulować systemem.
Nie rozumiem.
Urodziłem się tu.
Nie możesz żyć zgodnie ze swoim widzimisię.
Kupować czy malować tego, co chcesz.
Trzymaj głowę nisko albo ci ją utną.
Pamiętaj o tym, kiedy odejdę. Kiedy wyjadę.
Ty nie żyjesz z pochyloną głową.
Ale żyłem.
Zdobyłem władzę, bo znałem granice i umiałem je naginać bez przekraczania.
Kiedy przekroczysz granicę, koniec zabawy.
Żegnaj. Idziesz do więzienia albo gorzej.
Nie chcę cię straszyć, skarbie,
ale musisz to wiedzieć, żeby przeżyć.
A ja chcę, żebyś przeżyła.
Napijesz się? Whiskey?
Przykro mi, że odmawiam, ale padam z nóg.
Mamy bilety powrotne na dziewiątą rano.
Doskonale.
Zaczekaj w aucie.
AMBASADA ZWIĄZKU RADZIECKIEGO, BONN, NIEMCY ZACHODNIE
Dzień dobry.
Generał Szakarow! To dla nas zaszczyt. Herbaty? Kawy?
Wódki. Żartuję.
Towarzysze.
Generale, mamy problem.
Victor Godeanu chce przejść na stronę amerykańską.
To ja, kochanie.
Cześć.
- Zapomniałeś? - Nie.
Nie wiesz, o czym mówię?
Liza i Jim mają do nas przyjść.
Cholera!
Nie możesz odwołać?
Liza ma urodziny!
Będziemy je świętować z tobą czy bez ciebie.
Zdążę na tort, ale muszę jeszcze coś załatwić.
Godeanu jutro o dziewiątej leci do Bukaresztu.
TRACIMY ŹRÓDŁO.
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
Ile dobra! Mamy go.
Idziemy z tym prosto do Komisji ds. Bezpieczeństwa.
Dobry wieczór, wybacz późną porę.
Miałeś rację.
Maskował proceder legalnymi operacjami.
Brawo, towarzyszu, przekażę Ceauşescu.
Tak jest.
Co za szuja.
Mamy potwierdzenie, że to magazyn Godeanu
To Szakarow, generał KGB.
Spotkali się w Wiedniu.
Szakarow?
Kiedy zrobiono te zdjęcia?
W maju.
Spotkali się kilkakrotnie przez ostatnie pół roku.
Potajemnie.
Zdjęcia nie są podrobione?
Gwarantuję.
Towarzyszu...
Victor jest nie tylko przemytnikiem. To szpieg.
Niemożliwe.
Nie jest święty, ale to szaleństwo!
O co ci chodzi?
- Mnie? - Tak.
W jakim sensie?
Sypia z rosyjską studentką. Zdjęcia są od niej?
Z całym szacunkiem, nie sypiam z żadną Rosjanką!
Kłamiesz!
Zdjęcia pochodzą od naszych najlojalniejszych agentów.
Zostaw je. Możesz iść.
Trzymaj język za zębami, dopóki nie sprawdzę tych głupot.
Zapewniam pana, towarzyszu,
moim jedynym celem jest dobro Partii i ojczyzny.
Victor!
Dlaczego tu przyszłaś?
Wiem, co planujesz.
Nie pasujesz do Amerykanów. Jesteś jednym z nas.
Nie waż się mnie wydać.
Proszę pana!
Łaźnia obok jest otwarta.
Dziękuję.
Upuścił pan.
Dziękuję, ale nie jest moja.
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Albescu odkrył magazyn i skonfiskował towar.
Mircea wie, musimy działać, zanim pójdzie do Ceauşescu!
Eleno, muszę przedyskutować coś ważnego z Nicolae.
Nie teraz, ma migrenę.
Nie wolno mu przeszkadzać.
Przekażę.
Zaczekaj.
Nie podobają mi się te perły.
Dobry wieczór. Wsiadaj.
Jak się miewasz?
Nie narzekam.
Nie chcę cię zatrzymywać...
wiem, że masz spotkanie.
Oby na ciebie zaczekali.
Dobrze się bawisz w Niemczech?
Pracujesz czy tylko
uwodzisz tę śliczną Niemkę?
Negocjuję repatriację Niemców.
To wzruszające, móc łączyć rozdzielone rodziny.
Co nowego u naszego przyjaciela?
Za kilka miesięcy Ceauşescu spotka się z królową Anglii.
Rozumiem.
Coś czuję, że nie będziesz mu towarzyszył.
Przyznaję, że po tylu latach liczyłem na większą lojalność.
Byłem lojalny bardzo długo.
Widzisz...
w naszym świecie lojalność jest wieczna...
albo żadna.
Nic nie trwa wiecznie.
Chyba... że cię na to stać.
Wyjdę drzwiami po lewej.
Odczekaj chwilę. Na zewnątrz stoi samochód.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Maria Buchwald