Trzy, dwa…
Witamy w Ultimatum: Queer Love i spotkaniu par z drugiego sezonu.
Jestem JoAnna Garcia Swisher. Minął rok od realizacji każdego ultimatum.
Dziś przekonamy się, co się działo, odkąd nasze pary podjęły tę ważną decyzję.
Czy któreś wzięły już ślub?
A może rozmyśliły się lub czegoś żałowały?
Wszyscy dziś się spotkają i nic nie jest wykluczone.
ULTIMATUM: QUEER LOVE SPOTKANIE
Cześć!
Wyglądasz jak syrena.
Cześć, Ashley.
- Wyglądacie wspaniale. - Ty również.
- Dziękuję. - Sezon skończył się bezprecedensowo.
Pięć z sześciu par zdecydowało się na zaręczyny.
- Chcę już posłuchać, co tam u was. - Ale pamiętaj, że minął rok.
Patrząc wstecz, sporo się tu wydarzyło. Zaangażowałyśmy się w tę przygodę.
- Nawiązałyśmy tu głębokie relacje. - Właśnie.
- Doceniamy cały ten wspólny rozwój. - Tak.
Na początku myślałam, że nic nas nie rozdzieli,
a prawie wyjechałam stąd, nie poznając w pełni Haley.
A teraz minął już rok.
To była naprawdę zwariowana jazda bez trzymanki.
Ale teraz kibicuję wam wszystkim.
Może nie zostaniemy przyjaciółkami, ale nie muszę teraz od nikogo się odcinać.
Dziś już nie rozpamiętuję tego, co wtedy zaszło.
- Racja. - Tak.
No to zaczynamy.
Britney i AJ.
- Hejka. - Cześć.
Ostatnio świętowałyście zaręczyny.
Jak wam się żyje w narzeczeństwie?
To był świetny czas.
- Nasz miłość została wzmocniona. - Tak.
Nawiązałyśmy też silniejszą więź z Bogiem.
- I… - Coś pięknego.
- Czyli jest teraz inaczej? - Myślę, że trochę tak.
Chyba stałyśmy się bardziej zgrane i oferujemy sobie lepszą uważność.
Ze wszystkich wniosków i doświadczeń, które zdobyłyśmy w Ultimatum,
korzystamy teraz w życiu.
- Tak. - Ja równoważę pracę i życie.
- Rozumiem. - I dbam o moją miłą.
- Cudownie. - Jest super.
Moje serce się cieszyło, gdy obserwowałam waszą historię miłosną.
Zwłaszcza że doszłyście tu do bardzo ciekawych wniosków.
A na koniec wszystko dobrze wyszło.
Jeśli mam być zupełnie szczera,
to zasługę tę należy częściowo przypisać Maricie.
Bo to od niej ciągle słyszałam: „Firma albo ty? Zawsze wybierze ciebie”.
To Marita otworzyła mi oczy na to, że Britney rozwija firmę dla nas.
- Tak. - By o nas zadbać.
Marita, zawsze będę ci za to wdzięczna,
bo nie siedziałabym tu teraz z miłością mojego życia, gdyby nie ty.
Dziękuję za te słowa.
Myślę, że nie stałyśmy się tylko przyjaciółkami.
Nawiązałyśmy głęboką więź na poziomie emocjonalnym,
która pozwoliła nam się rozwijać, co chyba było zamysłem tego programu.
Tak, zawsze chodziło o wspólne działania i marzenia.
- To tworzy tę nierozerwalną więź. - Bez dwóch zdań.
Musiałam też naprawić sytuację z pierścionkiem.
- Teraz ma lepszy. - Muszę zobaczyć. O Boże!
No nieźle.
- Teraz ma lepszy. - To na pewno.
AJ, sporo się dowiedziałyśmy o tobie.
Często służyłaś tu za narratora.
- Zobaczmy. - O Boże.
Pora przekonać się, jak AJ się sprawdzi jako singielka.
Każda może dać coś AJ.
Nie wiem, czego potrzebuje AJ.
Dostały trochę AJ i im się spodobało.
Jest przeurocza.
Tylko co to za AJ?
Może to inna AJ.
Wie, że chce poślubić AJ.
A co z AJ?
Szczerość wobec tego,
co AJ robi, co AJ mówi i o co AJ pyta.
Przed AJ nadal sporo pracy, zanim zacznie myśleć o małżeństwie.
AJ nie narzeka na nudę. Cały czas coś się dzieje.
Dlatego AJ taka jest.
O Boże.
- Zabawne. - Śmiałam się do łez.
No to mam pytanie.
Czy z perspektywy czasu uważacie,
że AJ za szybko skracała dystans podczas randek?
- Tak. 10/10. - Serio?
- Tak. - Mogłabyś rozwinąć?
Tak. Marita mówiła, że będę krzywo patrzyć na ich rozmowy.
A potem wydało mi się dziwne, że AJ rozmawia tak ze wszystkimi.
Ale możliwe, że po prostu nie rozumiałam tego,
bo jednak ja miałam inny cel.
AJ od razu mocno poruszała z każdą osobą sferę seksualną.
AJ po prostu szybko nawiązuje więź z każdym.
Potrafi sięgnąć do serca każdej osoby.
Szybko wchodzi w relację osobistą, ale nie zauważyłam u niej złych zamiarów.
- AJ była sobą. - Tak.
Nawet ja sądziłam, że po prostu jesteś sobą.
Wiem, kim jestem i co mogę zaoferować innym.
Wiem też, czego mi brakuje.
Myślę, że na etapie randek chciałam ustalić,
czego sama potrzebuję.
Odbyłam wiele głębokich rozmów.
I romantycznych. Próbowałam ogarnąć to tak, jak potrafi AJ.
To znaczy – tak jak ja potrafię.
- I znów to samo. - Co nie?
Muszę nad tym popracować. Ale tak właśnie było.
Marie, w próbnym małżeństwie mówiłaś, że nigdy nie czułaś się tak samotna.
Myślisz, że AJ mogła bardziej cię wesprzeć?
AJ zrobiła, co AJ mogła.
- I nie chcesz nic więcej dodać? - Nie.
- Utrzymywałaś potem bliższy kontakt z AJ? - Nie.
Nie utrzymywałyśmy kontaktu.
- Trochę mi smutno, bo… - Niepotrzebnie.
Szkoda, że nie mamy relacji po programie.
Próbowałam zapewnić ci przestrzeń.
A chciałabyś takiej relacji?
- Mieszkamy niedaleko siebie. - Co to za spojrzenie, Brit?
Żadne konkretne. Też ci to potem proponowałam.
Britney, powiesz coś Marie w kontekście ich próbnego małżeństwa?
Uważam, że zaczęło się super.
Rozumiem, dlaczego się wybrałyście.
Wiem, kiedy zmieniłaś zdanie.
Kiedy AJ powiedziała ci, że widziała, jak odchodzę od zmysłów.
Myślę, że właśnie wtedy sprawy między wami zaczęły się psuć.
Podczas wieczornych spotkań mówiłaś mi, że nie czujesz, by AJ cię wspierała.
A gdy próbowałam dopytać cię o powody,
to zaczęłam podejrzewać,
że może obwiniasz AJ o coś, co niekoniecznie wyszło od niej.
Britney, gdy tak oglądałam tych dziewięć odcinków i widziałam, jak…
jak bardzo czułaś się w sytuacji, która ani trochę nie była tak romantyczna,
coś we mnie pękło.
Bo twój problem dotyczył tylko ciebie i miałaś wsparcie przyjaciółki.
Jak wiecie, ja i Marita zostałyśmy dobrane.
- Nie byłyśmy na to gotowe. - Właśnie.
- I cieszę się, że wszystko wyszło. - Obwiniasz mnie o to?
- Oczywiście, że nie. - Bo tak to brzmi.
Nawet jeśli wyszło nam z tego fajne próbne małżeństwo,
to co to ma wspólnego z twoim?
Zaznaczam tylko, że to było coś innego. Zobacz, co było z Mel i Dayną.
I jak AJ odwiedzała cię, gdy byłaś z Maritą.
- Serio nie widzisz różnicy? - Naprawdę widzę.
- Przecież wiemy. - Ale ja i tak bym nigdy…
Gdyby było odwrotnie, ja nie byłabym na nikogo wściekła.
- Nikt się nie wścieka. - To skąd takie słowa?
Bo o to chodzi w tym spotkaniu.
Regularnie wyprowadzałam psa i widziałam, że musi czuć się porzucona.
Nie miała z kim pogadać, bo wy ciągle się potajemnie spotykałyście.
- Zawsze się wymykałyście. - Chwileczkę.
- A nie była… - No i przyznałaś się.
Wiecie, o co mogło chodzić Marie? W razie czego wyprowadź mnie z błędu.
Uwierz, chciałabym.
Myślę, że chciała zaznaczyć, że ciągle się ze sobą spotykałyście.
Mogłyście na siebie liczyć i się wspierać.
Niczego przez Marie nie zataiłam. Powiedziałam jej, co się stało.
Przyznałam się także do tego, że spotkałam się z Britney.
Chciałam skupić się na Marie, bo była moją próbną żoną.
Zapytałam: „Nie masz nic przeciwko?”.
Okazałam szacunek.
I jeśli jako para jesteście w stanie wykazać się empatią wobec mnie,
jeśli jesteście w stanie się w to wczuć, to w pełni zrozumiecie, o co mi chodzi.
Myślę, że masz nam coś za złe albo odczuwasz wobec nas urazę,
bo AJ spotkała się ze mną, gdy jej potrzebowałam.
Na pewno też spotkałaś się z Mel.
- Spotkałam ją i nawet się nie przywitała. - To nie masz problem.
Jasne, ale rozumiesz mnie jak człowiek człowieka?
- Oczywiście. - I nie mam wam niczego za złe.
I współczułam ci.
Naprawdę. Powiedziałam Mel, że to nie było w porządku.
Chciałam po prostu podkreślić, że byłam w zupełnie innej sytuacji.
Nikogo nie atakuję.
Mówię maksymalnie jasno, zwięźle i z jak największą empatią.
Staram się zachować spokój, choć sporo się we mnie gotuje.
Zrozumie kto każdy, kto widział poprzednie odcinki.
No tak.
Myślę, że było ci bardzo ciężko.
Jeśli mogłam coś zrobić lepiej, to mi powiedz.
- Bo tylko tak mogę dalej się rozwijać. - Nie, ty nie zawiniłaś.
Dziękuję za to, co miałyśmy.
Sporo się nauczyłam w czasie, który spędziłyśmy razem.
Ale autentycznie cieszę się, że jesteście ze sobą szczęśliwe.
No dobrze.
Macie już termin ślubu?
Nie, jeszcze nie.
- Myślimy o mieście. - Tak.
- Czyli miejsce już jest. - Trzeba będzie tam polecieć.
- A będą tam podawać ogony wołowe? - O rany!
Pewnie nie.
Coś tam już mamy w głowie, ale nie mamy jeszcze konkretnego planu.
Cieszcie się tym, bo to magiczny okres w związku.
- Dziękuję. - Powodzenia.
Pora na parę, która zdecydowała się rozstać.
To był nieoczekiwany zwrot akcji.
Osoba, która postawiła ultimatum, postanowiła zrezygnować z zaręczyn.
Ashley i Marita.
Marita, opowiadaj.
- Rozmawiałaś z Ashley po programie? - Tak.
W dniu ultimatum, gdy zdecydowałyśmy się rozstać,
miałam złamane serce.
Nie wiedziałam, co mam myśleć i czuć.
Gdy wróciłyśmy do naszego mieszkania, nadal czułam się przez nią wykorzystywana.
Wyrzuciłam ją i powiedziałam, żeby wracała do Indiany.
Oficjalnie zerwałyśmy w maju.
Dopowiem, że po programie już do siebie nie wróciłyśmy.
Miała mi za złe brak zaręczyn.
- Ale dobrze się bawiłyśmy w Key West. - Mam powiedzieć, co się stało?
- I to następnego dnia? - Nie da mi dokończyć.
Poprosiłam producentów o pokój w hotelu, bo byłam tak załamana.
Poprosiłaś mojego tatę o błogosławieństwo, a ostatecznie się nie oświadczyłaś.
Złamałaś mi serce. Kochałam cię.
- Ja też błagałam cię przez cały rok. - A potem zmusiłaś mnie do wypadu do Keys.
Mówiłaś, by olać ten program. Że to było tylko na pokaz.
„To się nie liczy, nadal cię kocham”. To przecież gaslighting.
Po prostu nie byłam w pełni sobą, gdy otaczały nas kamery.
- Tak już mam, bo nie potrafię… - Wiem, jaka naprawdę jesteś.
Pogadajmy może o czasie, gdy umierał mój dziadek.
Byłam u rodziny w Kalifornii.
A co robiła ona?
- Zdradzała mnie! - Byłyście razem?
- Nie. - Tak!
- Była z Maddie w Nowym Jorku… - Zerwałyście, więc była wolna.
Byłyście razem?
Poczekam sobie, aż przestaniesz mi przeszkadzać.
Dlaczego w ogóle się wtrącasz? To nie twoja sprawa.
Byłaś wtedy z Ashley czy nie?
Tak!
Sama zdradziłaś mnie co najmniej pięć razy!
- Nie zasłużyłam… - Kurewsko cię nienawidzę!
- Zapamiętaj to sobie. - Grubo.
- Nie mogę. - Wyluzujcie.
Właśnie teraz umiera moja babcia.
Mam to gdzieś! Ty też olałaś śmierć mojego dziadka!
- Zdradziłaś mnie! - Przegięłaś.
Uspokójmy się.
No, wynoś się!
- Marita. - To już przegięcie.
Chodźmy.
Jak mogła coś takiego powiedzieć? Nawet nie zdążę się z nią pożegnać.
Chodź, kochana.
- Mogę cię przytulić? - Tak. Dzięki.
Kocham cię.
- Kocham cię. - Emocje biorą górę.
Wiem, że każda z was ma własną perspektywę.
Nawet jeśli się ze sobą nie zgadzacie, chcę, byście mogły się wypowiedzieć.
Chciałabym dać tę szansę także Ashley, gdy wróci i będzie gotowa zabrać głos.
Nie jesteś złą osobą.
- Tak bardzo ją kochałam! - Wiem.
Wiem, że jest ci teraz ciężko, kochana.
Przykro mi z powodu babci.
Dziadka.
Oboje już nie żyją. Dzięki.
Ale jej też mi żal. To było bardzo niemiłe.
- Nie zdradzałam jej, gdy traciła dziadka. - To żaden wyczyn, kochana!
Przecież cię słyszę.
- Ochłońmy. - Dobrze.
- Nie zasłużyłaś na to. - To było…
- Była wobec mnie taka… - Wiem.
Wiedziałam. Choć sama się hamowałam.
Czujemy, że emocje się aż wylewają.
Pragnę wam wszystkim pomóc i wysłuchać każdej z was.
Przepraszam.
Nie tak to sobie wyobrażałam i przepraszam.
Cieszę się, że wróciłyście. Ashley, trzymasz się?
Cóż, ledwo.
Zabolało mnie, gdy Marita tak na mnie nakrzyczała.
Przecież ze sobą rozmawiałyśmy.
Nie unikałam odpowiedzialności, jeśli chodzi o moje zachowanie.
Przyznałam, co wtedy zrobiłam źle.
Ciężko mi to przetrawić, bo nie krzyknęłabym, że jej nienawidzę.
Bo tak nie jest.
Nie rozmawiałyśmy od miesięcy. Zablokowała mnie.
Często płakałam.
Ale zaczęłam brać się w garść i dostrzegać własną wartość.
Dlatego przyjeżdżając tutaj, bałam się, że do tego dojdzie.
Bo nie porozmawiałyśmy o tym jak dwie dorosłe osoby.
Rozumiem wasze emocje, ale wróćmy do waszego pobytu w Miami.
Marita, chciałabym usłyszeć, co sobie pomyślałaś,
gdy usłyszałaś, że Ashley wycofuje ultimatum.
Jak się poczułaś?
Nie wiedziałam, że Ashley rozmawiała z Bridget i Kyle.
Zraniło mnie to.
Nie wiedziałam, że przekonujecie Ashley, żeby wycofała się z ultimatum.
To było słabe.
Oglądając kolejne odcinki,
nie wyglądało, żebyś się starała.
Nawet to przyznałaś.
To nie przez brak miłości. Ashley bardzo mocno cię kochała.
I wierzę jej, że nadal cię kocha.
Nikt nigdy jej nie przekonywał do wycofania ultimatum.
Często rozmawiałyśmy o tym,
w jakich sferach powinna i chce się rozwijać.
I o tym, nad czym pracuje.
Idea wycofania ultimatum wzięła się z tego,
że przez pierwszy tydzień mocno się kłóciłyśmy.
Często płakałam na myśl, że mogę cię stracić.
Miałyśmy wspaniały związek.
Nadal nie to rani.
Jest mi ciężko. Jakbym straciła najlepszą przyjaciółkę.
Przepraszam.
Jak się czujesz, słysząc to?
Tutaj akurat się zgadzam.
Nigdy nie zapomnę o naszym związku.
Myślę, że…
było w nim wiele dobrego.
I że byłam w tobie absolutnie zakochana.
Myślicie, że są szanse na pogodzenie się?
Mam taką nadzieję. Liczę, że będziemy mogły porozmawiać.
Sporo o niej myślę.
Pozostanie już osobą, na której zawsze będzie mi zależało.
Jeśli chodzi o mnie, to na pewno potrzebuję trochę czasu.
Patrząc na to, jak się rozstałyśmy.
Bo to, co mi zrobiłaś, złamało mi serce.
Bardzo wam dziękuję.
To dobrze, że udało się dziś porozmawiać.
Oby był to początek drogi do naprawy relacji.
Albo lepszego zrozumienia się.
No dobrze, przejdźmy do Mel i Marie.
Pozwolę sobie powiedzieć to na głos.
Siedzicie po obu stronach sali, a nie obok siebie.
To dość spora zmiana.
Mel, jak obecnie wygląda twój związek z Marie?
Nie ma żadnego związku.
- I już. - Co się stało?
Mogę najpierw o coś spytać?
Dayna.
Miałyśmy długą rozmowę o tym, jak wiele znaczy dla ciebie Mel.
- Tak. - Przespałyście się ze sobą?
Przed naszą rozmową?
- Całowałyśmy się wcześniej. - A poszłyście dalej?
Poszłyśmy dalej po pierwszym przyjęciu.
- Po pierwszym? - Tak.
Nie mogłam spojrzeć w lustro.
Naprawdę było mi ciężko, gdy widziałam twój ból.
Nadal czuję się winna tego,
że to przed tobą ukrywałam.
Pewnie wtedy to sobie usprawiedliwiałam.
Mówiłam sobie, że to nie ja powinnam ci powiedzieć.
Nie wiem, jak mogłam wtedy sobie myśleć,
że patrząc na to, co się stało,
powinnam sugerować możliwość przyjaźni.
Nie było to fair wobec ciebie i bardzo za to przepraszam.
Spoko.
Proszę, mów dalej.
- A na czym stanęło? - Na tym, co się z nami stało.
Nie chcesz ze mną być.
To prawda?
Cóż, to ja z nią zerwałam.
I to tuż przed tym, jak dostałyśmy odcinki.
- Inaczej byłby niezły wstyd. - A kiedy zerwałyście?
Kilka miesięcy po programie.
Wróciłyśmy do domu.
Starałam się podchodzić do pewnych spraw bardziej indywidualnie.
Mocniej zaznaczałam granice.
Nie chciałam…
poświęcać food truckowi tyle czasu, ile było trzeba.
Osoba, której powiedziałam „tak”, wahała się z wielu różnych powodów.
Myślałaś, że nie wiem, że nie możesz mieć dzieci?
- Tak na serio? - No spoko.
Znałam cię praktycznie od zawsze.
- To wszystko? - A gdy miałaś tocznia?
- Myślałaś, że o tym nie czytałam? - Spoko, powiedz coś jeszcze.
Co jeszcze wiesz?
- To nie złośliwości, tylko rozmowa. - No ja też mówię.
Tak? Bo raczej się wyzłośliwiasz.
- Co jeszcze wiesz? - Nie odpowiadaj pytaniem na pytanie.
- Spoko. - Trochę mnie striggerowałaś.
O co chodziło z robieniem brukselek?
- Czemu striggerowało cię coś takiego? - Dayna, smakowały ci?
Marie, naprawdę nie rozumiem, dlaczego o to pytasz.
- Obejrzałaś wszystko? - Tak.
- Pamiętasz, jak zrobiła ci brukselki? - Tak, ale o co ci…
Zaraz ci wyjaśnię. Smakowały ci?
Tak.
- Marie, przestań już. - Przywołujesz jakieś pierdoły.
- To nie są pierdoły. Serio tak sądzisz? - To były tylko brukselki.
A kto nauczył cię je robić?
- Niczego mnie nie nauczyłaś. - Ale jaja!
- Trochę beka. - Urocze.
Kto zajmuje się food truckiem?
Ja.
Poradzisz sobie.
- Dzięki. - Sama.
Mam teraz pytanie do Haley.
Na jednym z przyjęć powiedziałaś Marie,
że Dayna i Mel nie przyznają się do stopnia swojej bliskości.
I że masz dowody.
Dowodem miała być playlista ze Spotify?
Tak.
Dobrze, popatrzmy w takim razie na wyniki śledztwa.
Otworzyły się wasze konta.
Były tam same seksplaylisty.
Seksplaylista?
Co to niby za dowód?
Jak niby ich konta Spotify pojawiły się na telewizorze?
To ich prywatna playlista.
Zatytułowana Trzy tygodnie z emotikonami tęczy i pierścionka.
To żaden dowód.
Pewnie są tam dobre kawałki, których po prostu chciały posłuchać.
Są tam dość erotyczne kawałki.
Były odtwarzane o podejrzanie późnej porze.
Przy takiej muzyce na pewno nie sprząta się domu.
Co to za afera? To tylko playlista.
Mówimy tu o playliście. Serio, pora wrzucić na luz.
Masz seksplaylistę?
- A ty masz? - Pewnie. Tobie też się przyda.
Mimo próśb Magan Dayna nie założyła konta w Spotify.
Ale dla mnie założyła.
- O w mordę. - Przykro mi.
- Nic się nie stało. - Jezu.
- Chcę zerknąć na tę playlistę. - Cieszę się, że jestem singlem.
- Chcę posłuchać. - Nie było tam kawałków o seksie.
- To byłaby smutna seksplaylista. - Najsmutniejsza.
To były piosenki o złamanym sercu i miłości, a nie…
Nie było tam ani jednej takiej piosenki.
Skoro dowodem ma być jakaś playlista, to widać, jacy potrafią być co niektórzy.
To nie była twoja sprawa i w ogóle był to absurd.
Trzeba było pilnować swojego nosa.
- A do czegoś doszło? - Nie miałaś swoich spraw?
To Magan nazwała to „dowodem”. Pewnie nie było to właściwe określenie.
Mogłam nie zaznaczać, że istnieją jakieś „dowody”.
To źle obrazuje sytuację.
Jakoś nie wspomniałaś też, co było między wami.
Choć wszyscy o tym wiedzieli. Ty też się nie zająknęłaś.
- Powiedziałam Pilar. - Super.
Bo nikt inny nie miał prawa.
- O co ci chodziło? - Załóżmy, że coś podejrzewam.
- Wtedy powinnam powiedzieć przyjaciółce. - Zgadzam się.
Nie zachowujesz się fair wobec Haley, bo mimo wszystko…
do czegoś doszło.
- Spoko. - I już.
Wróćmy do tego przyjęcia.
Haley nie powiedziała wprost, że Mel i Dayna uprawiały seks.
Wiem, że różnie możemy go definiować.
Przyjrzymy się więc temu, czym według was jest seks.
- Boże. - Jezu.
Ludzie różnie definiują seks między parami.
Seksualne przytulanie.
To może być seks.
A jeśli zapytasz parę hetero? Dla nich to coś… takiego.
I tyle.
Ale w przypadku lesbijek i ogólnie osób queer sprawa jest szersza.
Posłuchaj.
Dla jednym seksem jest już szybka palcówka.
- Minetka za minetkę i już. - I gotowe.
Każdy rodzaj penetracji.
Wsadzenie każdego przedmiotu może już być seksem.
Kanapka z Subwaya czy 25-centymetrowa pała?
Przestań!
Trzeba użyć ust albo palców.
Musi to być każda część ciała, której można użyć.
Nie chcę przegiąć z opisami.
Dla mnie seks to oralna przyjemność.
Nie uprawiałam z Mel takiego seksu.
Zero palcówek. Nic z tych rzeczy.
Każdy ma różne podejście.
To, co dla ciebie jest seksem, niekoniecznie jest nim dla mnie.
O Boże, nie mów tak.
Wzruszające.
To intymność.
Koniec kropka.
Czyli wyłgała się, tłumacząc, że co jest albo nie jest seksem.
Mel, czy zgodnie z definicją uprawiałaś seks z Dayną?
- Ale czyją definicją? - Twoją.
To tylko nasza sprawa.
I mam dość ludzi sądzących, że to także ich sprawa.
To między mną i Mel, a także osobami, z którymi dzielimy życie.
Nie było seksu i już.
Coś między nami zaszło. Partnerki mają prawo o to pytać.
Rozmawiałam już Magan.
A reszcie chuj do tego.
No dobrze. Mel?
Podczas twojego próbnego małżeństwa Marie zapytała cię w aucie o seks z Dayną.
Wyjaśnijmy tę sprawę.
Uważasz, że wtedy ją okłamałaś?
Tak, myślę, że kłamstwem było to, że pominęłam intymne momenty.
Ale jeśli weźmiemy pod uwagę to, o czym przed chwilą rozmawiałyśmy,
a także nasze różne podejścia, no to tak nie uważam.
Nie traktuję tego jako furtki czy luki.
Nie, nie uprawiałyśmy seksu. Nie zabrnęłyśmy tak daleko.
Ale skłamałam przez pominięcie poziomu naszego zbliżenia się do siebie.
Magan, ciężko ci było znieść to, jak wygląda próbne małżeństwo Dayny i Mel.
- Tak. - Jak czujesz się z tym teraz?
Tak zupełnie szczerze?
Gdy jestem z Dayną, łączy nas specyficzna energia.
A gdy Dayna była z Mel, wytworzyły inną, własną.
Inaczej podchodziłam do Mel niż ja i Dayna do Haley.
Omówiłyśmy to sobie i teraz wiemy, jak być lepszymi partnerkami.
Rozumiemy, czego każda z nas potrzebuje.
Ładnie ujęte.
Mel, kontaktowałaś się z Dayną po dniu ultimatum?
Nie.
To ona odezwała się do mnie.
- Dayna, dlaczego to zrobiłaś? - To było przez FaceTime’a, bo go lubię.
Gdy nie odebrała, wysłałam jej wiadomość, ale ignorowała mnie przed dwa miesiące.
Dopiero wtedy odpisała:
„Dzięki za wiadomość. Doceniam to. Między nami wszystko gra”.
- I na tym się skończyło. - Zrobiłyście sobie identyczne tatuaże.
Tak.
Co teraz dla was oznaczają?
Myślę, że robiąc je, myślałyśmy sobie,
że istnieje spora szansa na to, że nasze drogi jednak się rozejdą.
Dlatego uznałyśmy, że w takim przypadku przynajmniej będziemy mieć te tatuaże.
Chyba zrozumie to każda z nas, która nawiązała więź z próbną żoną.
To bardzo głęboka więź.
To dla mnie oznaczał ten tatuaż.
- Choć mógł wystarczyć taki z henny. - Tak.
Ale nie żałuję tego, co za tym stało.
Nie wycofuję się też z wiary w taki zamysł.
Z wiary w symbol, za którym stoi coś ważnego.
Czułam się, jakby Dayna rozważała, kto może zachować się głupiej.
„Kto może podjąć gorszą decyzję?” A potem i tak to robiłyśmy.
Był taki moment, gdy rozumiałyśmy, że możemy czegoś żałować.
Nie wiedziałyśmy, dlaczego uważałyśmy to za coś dobrego.
Sama nie wiem. Podkreślałyśmy, jak wiele nas łączy.
I myślę, że to idealnie podkreślało może nie tyle nasze złe cechy,
co naszą lekkomyślność, którą wzajemnie w sobie podsycałyśmy.
Marie, chcesz powiedzieć Mel coś jeszcze?
Nie.
Mel, a ty Marie?
- Nie. - W porządku.
Dziękuję wam obu za podzielenie się odczuciami.
Ultimatum to bez wątpienia ogromna próba.
Mierzyłyście się z wieloma wyzwaniami,
ale chyba jest coś, co wszystkim wam dawało pocieszenie.
Była to miłość to waszych futrzaków.
Zerknijmy.
- Bentley to gej? - Chyba tak.
Jaka matka, taki syn.
Każda moja partnerka będzie musiała traktować go jak moje dziecko.
Poświęca mu więcej uwagi. A ja też jestem w jej życiu.
A jeśli zabierze mi koc,
żeby dać go jemu, to przecież będzie mi zimno.
Bello to mój króliczy syn.
Bello!
Gdzie ja, tam i on.
Pora na małe manicure.
To niesamowity słodziak.
Moje koty są dla mnie ważne.
Beth!
Nie lubię, gdy tak nagle ją wołasz.
Ma obsesję na ich punkcie.
Ale to bardzo urocze.
Nie bądź zazdrosna.
Duke, żółwik!
Po moim ojcu i bracie to mój trzeci ukochany mężczyzna.
Przystojniak!
Cześć!
Mam koty, co dla wielu osób nie jest pewnie czymś ciekawym.
Ale to moja rodzina i może to nie to samo, ale sami decydujemy, czym ona jest.
Ciekawie będzie obserwować, jak Duke dogada się z kotami.
Cześć!
Przestań!
Co to miało być?
Podstawowa homoseksualna zasada: kocice zawsze wygrywają.
Pora na parę, która oryginalnie podchodzi do całego swojego życia,
łącznie z łączącą ich miłością.
Kyle i Bridget, prosimy o aktualizację.
- Co u was? - Jestem w ciąży!
- Żartuję. Nie stać nas. - Jesteśmy zaręczone.
Mieszkamy razem.
- I jak wam się żyje? - Cudownie.
Chyba na początku się wahałam,
bo było nam dobrze i nie chciałam tego psuć.
W przeszłości działałam bardzo szybko, więc w kontekście związku chciałam…
Cóż, weszłyśmy w związek szybko,
ale chyba słusznie czekałyśmy, aż zapragniemy razem zamieszkać.
Tak. A czego jeszcze po tej decyzji nauczyłyście się o sobie?
Co wam się podoba albo nie?
Opowiadajcie.
- Chyba obie jesteśmy wyluzowane. - Tak, tutaj jesteśmy podobne.
- Tak. No i… - Często wynika z tego chaos.
Tak. Bridget nie jest typem… Zostawia rzeczy po całym mieszkaniu.
Jest ciężko, gdy nikt nie powie: „Dobra, trzeba tu posprzątać”.
Planujemy to zrobić i nie robimy tego, a ja znajdują ją leżącą sobie w łóżku.
- Mówię jej, że miała posprzątać. - No miałam.
- Tak. - To niełatwe.
- Gotuję dla niej. - Super. Rozmawiałyśmy o tym.
- Pilar o tym mówiła. - Dzielicie życie.
W niedziele odcinamy się od świata.
Jedna z nas gotuje, opowiadamy sobie o tygodniu.
Dzięki temu bardziej ją kocham i doceniam.
- To taka dziwaczna osoba. - No spoko…
Przylatują do nas wrony, a ona zaprasza je na taras.
Lubią nerkowce.
Obserwuję ją z mieszkania, jak wypatruje ptaków.
Fanka wron. Chyba za to lubię cię najbardziej.
- O nie. - Świetnie mieszkało się z Bridget.
- Jest przezabawna. - Fakt.
- Nie ma miejsca na nudę. - A to ważne.
Mówiłaś, że według ciebie nie będziesz czuła się inaczej.
Czy po zaręczynach coś jednak się zmieniło?
- Po programie nasz związek jest inny. - Zdecydowanie.
Nasza miłość w pewnym sensie się pogłębiła,
bo musiałyśmy zmierzyć się z nowymi wyzwaniami.
- Tak. - Co sprawiło, że zgodziłaś się na ślub?
Po prostu wcześniej nie rozumiałam, czemu małżeństwo jest dla ludzi tak ważne.
Dlaczego tak im na nim zależy.
Dlatego podczas próbnego małżeństwa chciałam poznać zdanie kogoś innego,
licząc, że to zrozumiem.
I chyba zrozumiałam, ale liczy się to,
że jest to najważniejsze dla osoby, którą kocham i z którą chcę spędzić życie.
Dlaczego więc tego nie zaakceptować?
Nie żałujesz zachęcania Pilar do relacji z Kyle?
Nie. Kyle to wyjątkowa osoba.
Chciałam, by miała próbne małżeństwo z kimś,
kto moim zdaniem ją rozumiał i doceniał.
To był nasz pierwszy bezpieczny związek.
Chciałam, by z kimś tego doświadczyła. żeby potem nabrała pewności co do mnie.
To nie był podstęp.
Wiedziałam, że się wybiorą. Tylko rozmawiałyśmy.
- Nie musiałaś wybierać kogoś innego. - Nie zamierzałam.
Kyle, twoi rodzice zrobili furorę. Zwłaszcza mama.
Okazali ci sporo ciepła i miłości.
W jaki sposób ukształtowała twój pogląd na miłość i małżeństwo?
Moi rodzice bardzo się szanują.
U mamy bardziej to widać, ale tata…
Widać, że jest z niej dumny i czuje się z nią szczęśliwy.
- I są zabawni. - Tak.
Lubią dobrze się bawić i nie są przesadnie poważni.
Sprawdźmy, co mama Kyle miała do powiedzenia.
Jestem wdzięczna Bridget za to,
że jest w życiu Kyle.
Będąc ze sobą, są lepszymi osobami.
To jak w tej piosence z Wicked.
„Poznałam cię i wtedy zmieniłam się na dobre”.
Kochajcie się.
Dostrzegajcie w sobie wspaniałe rzeczy.
Szanujcie się.
Dbajcie o to, by świat był lepszym miejscem.
Powiało banałem.
To rada ode mnie.
- Jest przeurocza. - Brawo, mamo.
- Urocza pani. - Sercowa czarodziejka.
Tamta rozmowa pozostała w moim sercu.
Jeśli chodzi o moich rodziców, to wyobrażałam sobie
coś w rodzaju rozmowy i zrozumienia, a potem przeprosin i łez.
Ale zdałam sobie sprawę, że mogę decydować tylko o sobie.
Może tak się stanie, a może nie, ale mogę też wybaczyć im i żyć dalej.
To dość łatwe, gdy to mówię.
To był dla mnie punkt zwrotny.
Twoje przeżycia są inspiracją, bo wiem, że nie miałaś łatwo.
Zrobiłaś niesamowite postępy.
Widzę też pierścionek.
- Jest przepiękny. - Opowiedzcie, co tam u was.
- Jak wasz związek? - Bardzo dobrze.
Po programie Pilar też chciała mieć na palcu pierścionek.
Powiedziałam jej, że w ciągu roku uklęknę i też się jej oświadczę.
Wystarczył niecały miesiąc.
Macie już termin?
Jeszcze nie.
Ale chcemy zrobić to kameralnie i poza domem.
Bierzemy pod uwagę naszą sytuację i wydarzenia na świecie.
Nie mogę czekać na pełne bezpieczeństwo.
Pewnie nie wszędzie może być bezpiecznie, ale liczy się bezpieczeństwo między nami.
Już lista gości nas zestresowała i lekko przyhamowałyśmy z planowaniem.
Ale jaramy się.
Obym była na tej liście.
- Pewnie. - Jasne.
Pilar, rodzina jest dla ciebie ważna.
- Powiedziałaś im o zaręczynach? - Tak.
Nie było to łatwe, ale dzięki temu programowi zrozumiałam,
że nie muszę już starać się o akceptację rodziców.
Choć nie skończyło się to tak szczęśliwie, jak sobie wyobrażałam,
to dzięki postawieniu na swoim i przeprowadzeniu trudnych rozmów z nimi
otworzyłam sobie drzwi, na których otwarcie nigdy nie liczyłam.
Nie wiem, jak będzie wyglądał nasz ślub,
ale pierwszy raz jestem tak wolna i szczęśliwa.
Czuję, że wystarcza mi nasza miłość i nie potrzebuję niczego więcej.
Rozumiem twoją sytuację z rodziną.
Moja w końcu zmienia swoje nastawienie, ale potrzebowali wielu lat, by chociaż…
wbić sobie do głowy,
że jestem lesbijką i chcę być z inną kobietą.
Przez całe lata czułam się przez nich odrzucana.
Ale nie rezygnowałam z bycia sobą i z życia w taki sposób.
Wierz w siebie i bądź sobą,
a każdy będzie czuć się szczęśliwy, będąc w twoim życiu.
Dziękuję za te słowa.
Myślę, że trzeba skorzystać z doświadczeń wyniesionych z programu.
Trzeba być sobą.
- Musimy się szanować, by nas szanowano. - Tak.
Byłyśmy na ślubie kuzyna.
Pierwszy raz pojawiłam się z Haley przy całej rodzinie.
I po prostu ją przedstawiałam: „To Haley”.
Powiedziałam tak kilka razy i coś mi z tym zgrzytało.
To było wbrew moim doświadczeniom. Nie chciałam się cofać.
I mówiłam: „To moja narzeczona, Haley”.
- Tak jest. - I obserwowałam reakcje ludzi.
Gdy mówiłam: „To Haley”, byli zawstydzeni i oddalali się.
Ale gdy mówiłam, że to moja narzeczona, słyszałyśmy: „Miło mi. Ładnie wyglądacie”.
Gdy postawiłam na swoim, ludzie nie mogli tego zignorować.
To był dla mnie punkt zwrotny.
Jeśli komuś to nie pasuje albo mnie nie szanuje, to trudno.
- Na tym polega rozwój. - Właśnie. To ich problem.
Super.
Pilar, co twojego punktu widzenia
zaszło między tobą i Kyle tamtego wieczoru w klubie?
Pocałowałyśmy się i wtedy czułam, że jest to bardzo autentyczne.
Nadal tak uważam.
Patrząc na to, co było między nami i jak się wspólnie rozwijałyśmy,
uważam, że ta jedna sytuacja trochę przyćmiła całe doświadczenie.
Bo mogłybyśmy być przyjaciółkami.
Szkoda, że wtedy nie potrafiłam tak dobrze komunikować swoich uczuć.
Bo czułam, że jesteś mi bliska.
I cieszę się, że mimo tego było nam dobrze.
Ale chyba nie byłam pewna natury naszej więzi.
Podeszłam do tego egoistycznie. Nie wiedziałam, co mam myśleć.
Zapomniałam, po co tam jestem. Żałuję, że nie potoczyło się to inaczej.
Była między nami chemia,
ale chciałyśmy być lepsze w naszych związkach.
- Że też wtedy tego nie powiedziałaś! - Wiem.
Też tego pragnęłam i chciałam to z ciebie wydobyć.
Miałyśmy potem bardzo poważną rozmowę.
Olśniło mnie, że po to tu jesteśmy.
I możemy mocno się rozwinąć.
Szkoda tej jednej sytuacji.
To byłoby normalne na początku zwykłego spotykania się z kimś.
Ale obie chciałyście wyjechać z osobami, które kochacie i na których wam zależy.
Pojawiła się chemia.
To przeświadczenie typu: „Nigdy nie poznałam kogoś takiego jak ty”.
Zaczęłyśmy się zastanawiać:
„Co to znaczy dla nas i naszych partnerek? Jakie wnioski możemy wyciągnąć?”.
- Myślę, że to był cel tego programu. - Tak.
Byłam zaskoczona tym, że choć to nas od siebie oddaliło,
to nadal oferowałaś mi swoje wsparcie.
Mimo że ja wtedy ryczałam.
Nie byłam przyzwyczajona do tego, że w takiej sytuacji nadal słyszę:
„Poradzimy sobie z tym”.
- Przepraszam. - Kyle.
Mogę cię przytulić?
Kocham cię.
A ja ciebie.
Przepraszam, że się tak rozkleiłam.
Zakończyłyśmy próbne małżeństwo w dobrej atmosferze,
podczas gdy na sam koniec inni ze sobą nie rozmawiali.
A szkoda.
Pilar, mówiłaś, że najbardziej boisz się, że Haley w kimś się zakocha.
Co było najgorsze w obserwowaniu próbnego małżeństwa Haley i Magan?
Wszystko to mnie trochę skołowało.
Nie chodzi o to, że się w sobie zakochały, bo na to nie mamy wpływu.
Gdybyś chciała realizować się z Megan albo gdyby wasza relacja
była silniejsza od naszego związku, nie miałabym nic przeciwko.
Tylko nie chciałabym wyjść na idiotkę. Ale ona zaznaczała, że walczy o nas.
Uznałam więc, że mogę się dowiedzieć, co robię nie tak albo czego nie robię.
Nie traktowałam Haley priorytetowo. Zrozumiałam, jak bardzo ją odsunęłam.
Chciałam wykorzystać tę sytuację, by być lepszą i mądrzejszą partnerką.
By wiedzieć, co zamiast mnie daje jej Magan.
Równowaga pracy i życia, dbanie o związek.
To były ważne wnioski w kontekście naszego związku i rozwoju.
No dobrze, ale muszę o to zapytać.
Haley, jak to było kochać jednocześnie dwie osoby?
Wiem, że inaczej to opisałaś, ale na pewno czułaś się rozdarta.
Chyba źle się czułam z jedną i drugą relacją.
Musiałam powiedzieć partnerce, z którą byłam od dziesięciu lat,
że chyba zaczynam coś czuć do kogoś innego.
Ale jak dobrze wyjaśnić, że to są inne uczucia?
Obecność sfery fizycznej na pewno nie pomagała.
Takie połączenie nie powinno mieć miejsca.
I…
nie da się tego już cofnąć, więc nie chcę tego rozpamiętywać.
To już nie ma znaczenia.
Ale chciałam, żeby Pilar czuła się po tej sytuacji bezpiecznie, bo…
pragnęłam wspólnej przyszłości z nią, o ile też by tego chciała.
Trochę to smutne, bo wpłynęło to na wiele osób.
Nie lubię palić mostów, ale ciężko tak wszystko urwać.
- Ta więź była tak ważna. - To po co to było?
Właśnie.
I minął rok.
No dobrze. Dayna i Magan.
Megan, ostatnio widziałyśmy cię, jak się oświadczyłaś.
Dayna zaskoczyła nas tym samym, choć nie klęknęła.
Bo zniszczyłabym sukienkę.
- Inaczej bym uklękła. - Nie musiała.
- Już wcześniej trzeba było ją zszywać. - Pora się zabawić.
Sprawdźmy, jak u Dayny i Magan wyglądał pierwszy rok po zaręczynach.
Już się boję.
- Dobra. - Będzie dobrze.
- Na pewno? - Jasne.
Miażdżysz mi twarz.
Ruszaj tymi pośladkami!
Wszystkiego najlepszego!
O w mordę.
- Ślub nadal w planach? - Tak. Ale nie jeszcze nie wiemy kiedy.
Chcemy też najpierw zadbać, by wszystkim to pasowało.
I jak idzie? To była dla ciebie ważna kwestia, Magan.
Zgadza się.
Gdy byłam w Miami, przeżywałam to.
Rozmawiałam telefonicznie z rodzicami przez większość dni w tygodniu.
Mówiłam im, że ich potrzebuję, a oni nie zawiedli.
Po powrocie wiedziałyśmy, że coś musi się zmienić.
I że się zmieni.
Potrzeba było kilku spotkań, by Dayna i moja mama zaczęły się rozumieć.
Ale udało się.
Niebawem chcemy zapoznać naszych rodziców.
Ludzie biorą cię na poważnie, gdy jesteś poważna.
Jeśli nie jesteś czegoś pewna, ludzie nie uwierzą, że jesteś.
Po tym, co przeszłam z Dayną w programie, postawiłam im sprawę jasno i na poważnie.
Powiedziałam, że bardzo ją kocham.
I że nie ma powodu, dla którego nie powinni dać jej szansy.
W tym roku wpadła do nich ze mną na Święto Dziękczynienia, co było miłe.
Wcześniej zawsze przyjeżdżałam sama, więc było to miłe i fajne.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Cóż…
- Popłaczę się. - Dasz radę.
Po prostu…
widzę teraz, jak Magan w siebie wierzy.
Tego właśnie dla niej pragnęłam.
A ona stała się taka aż nadto.
A potem zauważyłam, jak wielki wypełnia ją entuzjazm.
Kurna, zaprosiła mnie do mamy!
I tym razem to ja musiałam szukać odwagi.
To ja się bałam.
Ciężko jest pojawić się w miejscu, w którym cię nie chcą albo cię odrzucą.
- Ale nie zrozumieją. - Również.
Teraz wiem, jak ona musiała się czuć.
To było ciężkie.
Początkowo nie rozumiałam tego, że oni też musieli wykazać się odwagą.
Nie czuli się komfortowo. Bali się i byli zestresowani.
- Nie wiedzieli, jak się zachować. - Każdy musiał wykazać się odwagą.
Bardzo się starali.
Było im ciężko porzucić swoje przekonania i spróbować się na nas otworzyć.
A teraz jest między nami świetnie.
Ciężko się oglądało te wszystkie odcinki,
bo miałyśmy w tym programie udowodnić,
że mogą być z nas dumni i że jesteśmy normalne.
I współczuję Magan, bo nie pokazałyśmy tego.
Chciałyśmy pokazać im, że lesbijki są normalne.
Że można się kochać i być w związku.
Nie sądziłyśmy, że wyjdzie to tak dramatycznie.
- Chciałyśmy dać im platformę. - Właśnie.
By zobaczyli nas w innym świetle. Ale nie wyszło.
Szkoda, że zobaczą coś odwrotnego.
- Czyli skutki mojego zachowania. - Będzie dobrze.
Wiem, że nie wyszło tak idealnie, jak byście dla nich chciały,
ale ten program pokazał, że potraficie zawalczyć o swoje.
- Tak. - Magan.
Jaką rolę odegrała Haley
w twoim nabraniu pewności siebie i jasnego nakreślenia własnych granic?
Nie tworzyłam przestrzeni dla siebie, by coś inicjować.
Haley pokazała, że potrafi słuchać. Zapewniła mi przestrzeń i wysłuchała mnie.
Pomogła mi przepracować parę rzeczy, bo miałyśmy identyczne podejście.
Dzięki niej sporo zrozumiałam.
Myślę, że doszło do nieporozumienia,
gdy zaczęłam ciągle jej mówić, że ją kocham
i chcę ją mieć w swoim życiu w jakimś zakresie.
I naprawdę żałuję, że nie pociągnęłyśmy tej relacji,
bo Haley byłaby wspaniałą przyjaciółką.
Szkoda, że tak to się nie potoczyło, no ale przeszłości już nie zmienimy.
Zaznaczyłam, że nie zakochałam się w tobie,
ale nie chciałam odbierać tej innej miłości między nami.
Przepraszam.
Różnie to można było odebrać, ale wydawało się to…
- Wyglądałaś na zranioną. - Oczywiście, że byłam.
Myślałam, że zostaniemy przyjaciółkami, a nic z tego nie wyszło.
Cała sprawa stała się czymś paskudnym. Czymś, czego chyba obie nie uznałyśmy.
Cóż, stało się. A szkoda.
Początkowo obawiałam się, że będzie tu sporo wrogości i zarzutów.
Nie jestem dumna ze wszystkiego, ale na pewno z tego, że się wspierałyśmy.
I z naszej pracy.
Oczywiście to nie był idealny rok. Bywały trudniejsze momenty.
Ale teraz mogę pewnie potwierdzić, że obie czujemy się silne i szczęśliwe.
Cieszę się z tego, jak to wyszło.
Ciężko się oglądało te odcinki.
Każda z nas ma prawo być wściekła przynajmniej z jednego powodu.
Każda osoba obecna w tej sali.
Cieszę się, że możemy rozmawiać o takich rzeczach w otwarty sposób.
- Bez wrogości. - Zgadzam się.
U mnie i Britney nie było lekko, bo cholernie was kochamy.
Chcemy, byście wpadły na nasz ślub.
- Myślałyśmy, gdzie je usadzić. - To nic łatwego.
- Wiem i źle mi z tym, że was tak… - Wy w niczym nie zawiniłyście.
Cudownie to załatwiłyście. Okazałyście się świetnymi przyjaciółkami.
- Nie brałyście niczyjej strony. - Nigdy. Pełne zaufanie.
Czułyśmy waszą przyjaźń.
A wy miałyście swoje relacje z innymi osobami.
Aż przebierałam nóżkami. „Czyżbyśmy wszystkie się dogadały?”
Idziemy gdzieś później?
Gdy tu skończymy?
Pytałyście parę dni temu, co robię po nagraniu tego odcinka.
Odpisałam: „Liczę, że wszystkie po prostu chwycimy się za ręce”.
To coraz bardziej możliwe.
- Dobry pomysł! - Idziesz z nami?
- Dawajcie dłonie.
Stawiam shoty.
No dobrze. Czyli wygląda na to, że wszystko w miarę się ułożyło.
Która z was najbardziej się rozwinęła?
A przed kim jeszcze trochę pracy?
Nominuję siebie na tę osobę, przed którą sporo pracy.
Ciężko się oglądało te wszystkie odcinki.
Myślałam, że jestem bardzo świadomą osobą, a pojęłam, jak bardzo się myliłam.
Cieszę się, że mogłam ustalić,
jak wyglądają sprawy i co mogę z tym zrobić.
Rzadko kiedy można tak siebie przeanalizować.
Ty najbardziej się rozwinęłaś.
- Dzięki. - Widać, że mocno się zmieniłaś.
- Pomijasz to, a to ważne. - Dziękuję.
- Bądź z siebie dumna. - Kocham cię.
Ja z ciebie jestem.
Każdy może stale się rozwijać.
Bo nie liczy się, komu się udało, a komu jeszcze nie.
Najważniejsze jest to, że każdy ma taką możliwość.
Dziękuję wam wszystkim za przybycie.
Miło było posłuchać, co działo się u was od naszego pierwszego spotkania.
- Chodźmy. - JoAnna, poczekaj.
Za mało cię pochwaliłyśmy. Chyba każda z nas się tu zgodzi.
Za mało podkreśliłyśmy, jak świetnym i wspierającym gospodarzem byłaś.
I choć jesteś heteroseksualną kobietą,
to dzięki temu niejako łączysz nas z ludźmi,
którzy mogą nie patrzeć na nas jak ty.
Dzięki twojej miłości i współczuciu czujemy się dostrzeżone.
Nie zapomnę, co powiedziałaś Pilar o rodzinie.
- To wiele dla mnie znaczyło. - I dla mnie.
Uświadomiło to sporo moim rodzicom. „Przecież ona jest hetero”.
A ja na to: „No tak”.
A skoro ona może zaakceptować każdą z nas…
Choć nie mówię, że tego potrzebujemy.
Ale jeśli otrzymujemy to od niej,
to naprawdę wierzę, że to właśnie jest ten łącznik.
Ty nim jesteś i dziękuję ci za to.
To wiele dla mnie znaczy.
Dzięki temu czuję, że was wspieram. I wierzę w miłość.
Należy ją celebrować w każdej postaci.
Dziękuję. Chyba nie wiecie, jak wiele to dla mnie znaczy.
Kochamy cię, Jo!
Ale najważniejsze jest tu to, co tu przeżyłyście.
Wiem, że nie było idealnie.
Ale warto otoczyć się ludźmi, którzy chcą świętować to, kim jesteście.
Ja na pewno będę.
- I udzielisz nam ślubu. - Tak!
Mamy też niespodziankę dla was i wszystkich widzów.
ŚLUB CZY ROZSTANIE? SZEŚĆ PAR
Możecie sami podejmować trudne decyzje, które poddadzą waszą miłość próbie.
Gra Ultimatum: Decyzje – tylko na Netflix dla urządzeń z systemem iOS i Android.
ULTIMATUM: DECYZJE ZAGRAJ JUŻ DZIŚ
No cóż.
Dziękuję za wasze zaufanie. Niech żyje miłość.
Kto chce się przytulić?
Wyglądasz pięknie.
- Wszyscy? - Pewnie.
Nie lubię tego.
Kyle, chodź tu.
Jesteście niesamowite.
Napisy: Krzysiek Igielski