POTWÓR Z GYEONGSEONGU
Zwykłe życie…
tylko o tym marzyłam.
Usiąść do stołu z rodziną na kolację…
i dzielić się przygodami z dnia.
Śnić o przyszłości
z ukochaną osobą.
Tak po prostu.
Chciałam po prostu doczekać się…
zwyczajnego życia.
Jak wszyscy inni.
Cóż za daremne marzenie.
W twoim świecie – im bardziej marzysz o tych sprawach,
tym trudniejsze staje się życie.
Dlaczego tu jestem?
Byłam ciekawa twojej osoby.
Gdy tak patrzę na ciebie,
odkrywam, że masz oczy Seishin.
Znasz moją matkę?
W pewnym momencie w życiu dociera do nas,
że ludzi łączą więzi o wiele silniejsze i bardziej niezgłębione, niż sądzimy.
Dotyczy to pani, Seishin, mnie.
To właśnie taki przypadek.
Twierdzi, że wie, dokąd zabrano Chae-ok.
Przepraszam.
Wierzy pan w słowa tego chłopaka?
Może być wiarygodny?
Jestem tego pewien.
Widziałem ją na własne oczy.
Kąsałeś rękę, która cię karmiła.
Jak mogłeś, ty niewdzięczniku?
Już mu to powiedziałem.
Przymierałeś z głodu,
a przygarnęliśmy cię i daliśmy godne życie.
To też już mówiłem.
Mistrza Janga miała nie spotkać krzywda.
Donoszenie miało zapewnić mu bezpieczeństwo.
Lady Maeda mówiła, że to dla dobra mistrza Janga…
Olaboga, ty zakuty łbie. Uwierzyłeś jej?
Gdzie? Gdzie ją przetrzymują.
Ofiara jest gotowa?
Lady Maeda przysłała joseońską sukę.
Co ty robisz?
Przechowaj to dla mnie.
Jeśli nie wrócę…
Mistrzu Jang.
Proszę sprzedać sklep.
Proszę, pani Nawol.
Krótkie knoty dają pięć minut.
Długie wypalają się po ośmiu.
Promień rażenia materiałów wybuchowych to pięć-sześć metrów.
Raczej nie zniszczą budynku, tylko poważnie uszkodzą.
Mistrzu Jang.
Mistrzu?
Życzę powodzenia.
Proszę wrócić bezpiecznie.
Dasz sobie radę sam?
Już raz byłem w środku, więc znam drogę.
Szybciej i łatwiej będzie wejść i wymknąć się w pojedynkę.
Tae-sangu.
Dbaj o siebie.
Po tym wszystkim napijmy się w Barze Księżycowym.
Brzmi nieźle.
Jedźmy.
Chyba nie doceniłem lady Maedy.
Nie spodziewałem się, że tak szybko cię znów ugościmy.
Lada moment
dołączy do nas twój ojciec.
To będzie ciekawy eksperyment.
Mając do wyboru ciebie i twojego ojca,
czyją głowę pierwszą pożre twoja matka?
Hej!
Stój!
Jak to jest?
Jak to jest,
że wy się nigdy nie boicie?
Wiecie, że nie wygracie.
Mimo to patrzysz się na mnie tymi oczami.
Też mam pytanie.
Skąd się bierze ta wasza bezwstydna duma?
Zbezcześciliście moją matkę.
Pozbawiliście moją rodzinę szczęścia.
Po zabiciu tylu niewinnych…
jak możecie wciąż być tak bezwstydni?
Moje chwalebne wyniki i osiągnięcia
przekraczają to, co tobie podobni mają odwagę badać, joseońska suko.
Osiągnięcia?
Doprawdy?
Czy usprawiedliwianie i gloryfikacja tychże czynów…
ma wymazać twoje zbrodnie?
Możesz udawać do woli,
ale naprawdę wierzysz, że wasz naród ukryje kompleks niższości?
Pułkowniku Kato?
Pułkowniku!
Co?
Matko…
Właśnie.
Nie ruszaj się!
Inaczej ucierpi twoja córka, Seishin.
Ognia.
Ognia!
Nie, przestańcie!
Nie!
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY KOŃCEM I NOWYM POCZĄTKIEM
ODCINEK 10: ŁZA
Za miesiąc wraca pan do Tokio?
Zazdroszczę.
Wydadzą pana książkę o anatomii w Tokio?
Zapewne.
Zostanie pan sławny?
Jaka śliczna.
Kim ona jest? Pana kochanka z Joseonu?
To Seishin. Nie pamięta jej pan?
Chwila. To ta Seishin?
Miała taką ładną buzię. Nic dziwnego, że mąż nie mógł o niej zapomnieć.
Mąż?
Tak. Nie słyszał pan?
Rzekomo mąż Seishin przyszedł ją odszukać.
Prosił o spotkanie z żoną.
BENZYNA DO UŻYTKU WOJSKOWEGO
Mistrzu Jang!
Panie Yoon?
Przynieść i użyć resztę azotu.
Stwór nie może wejść na poziom drugi.
Tak jest!
Chwila!
Jest tutaj! Powstrzymać to!
Wasza piątka!
Brać ją i za mną.
Czyli moja córka
została schwytana i przyniesiona tutaj.
Przepraszam. Powinienem był lepiej o nią zadbać.
Proszę.
Statek płynący do Szanghaju odpływa rano z Inczonu.
Poszukują Chae-ok za zastrzelenie dyrektora Ichiro.
Po ucieczce musicie wsiąść na ten statek.
Mistrzu Jang…
Resztę zostaw mnie i weź ze sobą Chae-ok.
Wtedy zgodzi się wsiąść na statek.
Nie!
Szybko zamknąć drzwi!
Ruszać się! Już!
Matko!
Szybko!
Odcięto okaz na poziomie 2-2.
Pułkownik Kato?
Na wschodnim wyjściu awaryjnym z zakładnikiem.
Za wszelką cenę zatrzymać okaz na drugim. Nie może wejść wyżej.
Tak jest!
Szlag by to.
Słyszał pan? Mówili o Chae-ok.
To wyjście jest przy centralnej windzie.
To niedaleko stąd. Idźmy najpierw tam.
Co pan robi?
Zajmę się resztą.
Proszę zabrać Chae-ok ze sobą.
To mój obowiązek.
- Mistrzu Jang. - Proszę.
Nigdy w życiu nie zrzucałem na kogoś moich obowiązków.
I ani myślę powierzać tego innej osobie.
Nie mogę. Dla dobra Chae-ok. Rozumie pan?
Dla dobra Chae-ok
powinien pan po nią pójść.
Nie widzi pan?
Mistrzu Jang.
Żyję przeszłością.
Ale ty i Chae-ok będziecie żyć dla przyszłości.
Dlatego że tam na dole znajduje się moja żona.
Miałbym pozwolić komuś innemu
być przy ostatnim tchnieniu mej ukochanej?
Proszę…
dbać o Chae-ok.
Bądźcie bezpieczni.
- Pułkowniku Kato! - Jaka jest sytuacja?
Stawiamy linię obronną, by zatrzymać okaz na dole.
Na wszelki wypadek zalecam zamknąć podziemne laboratorium.
Muszę zgarnąć kilka rzeczy z biura.
Zamkniemy to miejsce
za dziesięć minut.
- Zabierzcie ją ze sobą. - Tak jest.
Niech to szlag!
BENZYNA DO UŻYTKU WOJSKOWEGO
Bądź grzeczna,
bo cię zastrzelimy!
Nie!
Pomocy…
Mój brzuch
strasznie boli…
Proszę mi pomóc.
Mój brzuch!
Strasznie boli…
Uratuj mnie…
Pomocy…
Mój brzuch… co za ból…
Tędy.
Nie dotarły żadne wieści
O łodzi, która odpłynęła
W dzień Chilseok
Tam daleko
Po drugiej stronie morza
Łódź wyrusza w powrotną drogę
A pieśń żeglarza
Rozbrzmiewa coraz głośniej
Ale od ciebie, ma ukochana
Nie mam żadnych wieści
Odkąd odeszłaś
Skarbie.
Seong-sim!
Już czas…
abyśmy razem stąd odeszli.
Chodźmy.
Droga do wyjścia jest w drugą stronę.
Moi rodzice wciąż są tam na dole.
Tego sobie życzył!
Przyrzekłem, że wyciągnę cię stąd żywą.
Złożyłem taką obietnicę twojemu ojcu.
Spotkałeś mojego ojca?
Powiedział,
że chce być z twoją matką.
Właśnie doszło do wielkiego wybuchu w szpitalu Ongseong.
Hej! Doszło do wielkiego wybuchu w szpitalu Ongseong!
Aż wstrząsnął budynkami!
Niezły raban. Straż pożarna już jedzie!
Chodźmy!
- Zgasić! - Szybko!
Ugasić pożar!
Bo się rozprzestrzeni!
Wody! Więcej wody!
- Jeszcze! - Wygaście już!
Nie ustalono miejsca pobytu okazu.
Nie było go też w strefie pierwszej.
Czy mógł zginąć w pożarze albo lec pod gruzem?
Powinien być jakiś ślad, ale nie ma niczego.
Co? Dokąd mógł się udać?
Otwarto dla straży pożarnej wejście na dziedziniec.
Ten chaos pozwoli wam uciec.
Dalej pójdziemy już sami.
Ale…
Pomógł nam pan uciec z oddziału, za co jesteśmy wdzięczni.
Niech pan już nie naraża życia.
Szczerze przepraszam.
Za to co spotkało panią i pani matkę…
Przepraszam za to.
Robiłem sobie wymówki, wmawiałem,
że w tychże czasach nie miałem wyboru.
Ale tak naprawdę…
byłem…
biernym obserwatorem.
Proszę…
o siebie dbać,
panie Sachimoto.
Pani gazety.
Pan Wang mnie przysłał.
To wiadomość od mistrza.
Beom-o, idź po pana Parka.
Potrzebna nam jego riksza.
Pani Nawol, powierz to mnie. Samochód jest szybszy.
Aby zaalarmować całą policję?
A skąd. Będę ostrożny.
W życiu. Bezpieczeństwo to priorytet.
Więc ja to dostarczę.
Rower jest szybszy niż riksza.
Policja nawet nie zwróci na mnie uwagi.
Proszę…
o jedną szansę na zadośćuczynienie.
Błagam.
Śledzić go.
Dziękuję.
Rano proszę iść do pani Nawol. Wynagrodzi to panu.
Dbaj o siebie, mistrzu Jang.
HANIEBNA MORDERCZYNI
Załatwiłem nam transport do Inczonu. Chodźmy.
Pani Yoon.
Zakończmy to tutaj.
Dalej pojadę sama.
Jak to?
To ja zabiłam dyrektora Ichiro.
Jestem poszukiwana.
Być może będę uciekać do końca życia.
W każdej chwili mogą mnie schwytać lub zabić.
Dlatego masz wsiąść ze mną na statek.
Nie chcę cię wciągać…
w moje życie pełne udręki.
Czy ty…
mnie nie lubisz?
Wiesz, że nie o to mi chodzi.
Zatem wszystko ustalone.
Jadę z tobą.
Mistrzu Jang.
Cóż…
umarłem już raz.
Nadal tu jestem,
bo twój ojciec ofiarował mi
dodatkowe życie…
abym cię chronił.
Aby być przy tobie.
Nie przestaną mnie szukać.
A ja nigdy cię im nie oddam.
Nie umiem bez ciebie żyć.
Ale to już wiesz.
Nie ma mowy…
Nie możemy dłużej zwlekać. Musimy ruszać, aby zdążyć na statek.
Czekaj.
- Beom-o, dotarłeś. - Tak.
Spóźniłem się, bo musiałem zgubić ogon.
Doskonale, Shiro.
Nie. Mistrzu, to wcale nie tak. Nie tym razem, przysięgam!
Proszę mi wierzyć.
W porządku, ukryj się tam.
W każdym razie
muszę jedno panu przyznać.
Po wyznaczeniu sobie celu nie cofnie się pan przed niczym.
Jednakże doszczętne spalenie szpitala było lekkim nadużyciem.
To nic w porównaniu z tym, co twoi robili za tamtymi murami.
Zatem co pan teraz zamierza?
Naprawdę odda pan wszystko dla wywrotowczyni z Joseonu?
Już udzieliłem odpowiedzi.
Był czas, gdy uważałam pana za przyjaciela.
Wygląda więc na to, że dziś go tracę.
Mówiąc szczerze, straciłam już raz przyjaciela
w podobnych okolicznościach.
Wtedy zawiniła…
matka tej dziewczyny.
Teraz
poproszę, abyście oboje tu zginęli.
Żegnam.
Zgładzić ich!
Chodźmy.
Trzymaj się.
Wstawaj.
Matko…
Przestań już.
Wiem, że ty też cierpisz.
Ten mężczyzna…
Kocham tego mężczyznę.
Więc…
skończmy…
już z tym wszystkim.
Zakończmy to tutaj.
Pani Yoon.
Pani Yoon!
Będzie dobrze. Trzymaj się!
Przyrzekliśmy być razem.
Spróbuj wstać.
Pani Yoon, proszę wstać.
Wszystkie kwity wiśni…
już spadły.
Zostań ze mną.
Zostań…
u mojego boku.
To niemożliwe.
Nie…
Nie!
Nie…
Błagam, nie…
Pułkowniku Kato!
Pułkowniku!
Pułkowniku.
Ciszej.
Niesamowity!
Przyjaciel prosił, abym to pani przekazał.
Pana przyjaciel?
Jang Tae-sang z Domu Złotego Skarbca.
ŻEGNAJ
OD JANGA TAE- SANGA Z DOMU ZŁOTEGO SKARBCA
OD AKIKO, KURTYZANY Z KLUBU WIOSENNEJ PEŁNI
OD CHOI YEONG-GWANA Z PLUTONU KONTROLI CHORÓB
OD YOONA JUNGA-WONA, INDAGATORA
OD YOON CHAE-OK, INDAGATORKI
OD CHOI SEONG-SIM
ŻEGNAJ
„Sprawiedliwość zwycięża. Siejesz wiatr, zbierasz burzę”.
Tak się powiada.
Byłeś bardzo pomocny.
Jakbyś nie przekonał towarzysza Lee In-Hyeoka,
nie doszłoby do powstania.
Okazałeś się prawdziwym patriotą.
Dzięki za drinka.
Do zobaczenia.
Towarzyszu Jang!
Niebywały wyczyn.
Jest pan wielkim bohaterem i bojownikiem o wolność kraju. Prawda?
- Tak jest. - Zgadza się.
Czy potrzebuje pan pilnie gotówki?
Słucham?
Jeśli ma pan coś przydatnego, proszę przynieść.
Sowicie za to zapłacę.
Nie jestem towarzyszem Jangiem.
Lecz mistrzem Jangiem Tae-sangiem z Domu Złotego Skarbca. A zatem…
Oto prawda, Tae-sangu.
Kiedy zamknięto mnie w laboratorium,
wydałem cię.
Nakablowałem na przyjaciela i towarzyszy
oraz błagałem o życie.
Po tym wszystkim napijmy się w Barze Księżycowym.
Jedwab! Spójrzcie na nasz jedwab!
To jedwab!
Niech przyniosą cebulkę.
Tak, kawałek tego mięsa.
Przepraszam. Poproszę jeden gukbap!
Wejdźmy do środka. Noc jest chłodna.
Tego roku wiosna w Gyeongseong minęła niezwykle szybko.
A w sierpniu tego samego roku
w końcu odzyskaliśmy to, co zostało nam zabrane.
Jak powiadała,
kwiaty wiśni
zaczęły już opadać.
Hura za niepodległość Korei!
Lady Maeda.
Dzisiaj szpital Ongseong zamyka swoje podwoje.
Większość lekarzy i pielęgniarek wróci do Japonii.
Pani też musi…
podjąć decyzję.
Wraca pani do Kioto?
A może
chce pani dalej odkrywać nowe możliwości?
Jeśli chodzi o mnie
wciąż czekam na spełnienie swoich marzeń.
Chae-ok.
KU PAMIĘCI NASZYCH KOLEGÓW KIM HYEON-JUNG I SEO JI-HUN
DNIA 25 CZERWCA, 4.20
CICHY PROTEST
MARZENIA SIĘ SPEŁNIAJĄ
Ho-jae, jesteśmy gotowi. Chodź!
Napisy: Przemysław Stępień