(สัตว์สยองกยองซอง)
ฉันแค่…
ฝันถึงชีวิตธรรมดาๆ
ตกเย็นมาครอบครัวพร้อมหน้า
แบ่งปันเรื่องราวที่เจอวันนั้น
ฝันถึงวันข้างหน้า
กับคนที่ฉันชอบ
ก็เท่านั้น
ฉันอยากมี
ชีวิตปกติ
อย่างที่คนเขามีกัน
ฝันอะไรลมๆ แล้งๆ นะคะ
ในโลกที่คุณมีชีวิตอยู่ ยิ่งฝันถึงอะไรแบบนั้นก็ยิ่งมีแต่จะเจ็บปวดค่ะ
ขังฉันไว้ที่นี่ทำไม
เพราะฉันสงสัยค่ะ ว่าคุณเป็นคนแบบไหน
ดูแบบนี้แล้ว
แววตาเหมือนเซชินเลยนะคะ
คุณรู้จักแม่ฉันเหรอ
อยู่ๆ ไป บางครั้งฉันก็ได้รู้ว่า
สายสัมพันธ์ของคนเรา ถูกยึดโยงไว้ด้วยโซ่ที่แข็งแรง
และน่าแปลกใจกว่าที่คิดไว้มาก
คุณยุนแชอ๊ก เซชิน รวมถึงฉันเอง
ก็ด้วยเช่นกัน
เขาบอกว่ารู้ว่ายุนแชอ๊กถูกจับตัวไปไว้ที่ไหน
นี่คุณยังเชื่อคำพูดของเจ้านี่อยู่อีกเหรอ
เชื่อใจเขาได้เหรอ
ไม่ผิดแน่ครับ
ผมเห็นมากับตาตัวเองเลย
ต่อให้คิดจะแว้งกัดผู้มีพระคุณ
แต่แกทำกับนายท่านจางขนาดนั้นได้ยังไง
ผมต่อว่าเขาไปแล้ว คุณแม่บ้าน
ตอนแกอดอยากไม่มีกิน
ใครล่ะที่เก็บแกมาชุบเลี้ยง
เรื่องนั้นผมก็พูดแล้ว
เธอบอกผมว่าจะไม่ทำให้นายท่านเดือดร้อน
แค่ผมแจ้งว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน นายท่านก็จะปลอดภัย
ท่านหญิงมาเอดะบอกว่า ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตัวนายท่านเอง ผมก็เลย…
ให้ตายเถอะ ซื่อบื้อซะไม่มี
เอาอะไรไปเชื่อคำพูดแบบนั้น
ที่ไหน ยุนแชอ๊กอยู่ที่ไหน
อาหารยังไม่ได้อีกเหรอ
ท่านหญิงมาเอดะส่งหญิงโชซอนมาคนนึงครับ
นี่อะไรคะ
คุณแม่บ้านเก็บไว้นะ
ถ้าผมไม่ได้กลับมา…
นายท่าน
ขายคลังสมบัติทองซะ
ฝากด้วยนะ คุณแม่บ้าน
ผมตั้งเวลาเอาไว้แล้ว
ลูกที่ไส้สั้นอยู่ได้ห้านาที ไส้ยาวแปดนาที
รัศมีระเบิดลูกนึงอยู่ที่ราวๆ ห้าหกเมตร
คงไม่ถึงขนาดถล่มได้ทั้งตึก แต่ก็สร้างความเสียหายรุนแรงได้ครับ
เดี๋ยวครับ นายท่านจาง
นายท่าน
ขอให้ทำสำเร็จนะครับ
กลับมาอย่างปลอดภัยนะคะ
ไปคนเดียวได้จริงๆ เหรอ
ฉันเคยเข้าไปมาแล้ว
รู้จักเส้นทางอย่างดี
แถมไปคนเดียวยังสะดวก คล่องตัวกว่าด้วย
โอกาสถูกจับได้ก็น้อย
- คือว่า แทซัง - ฉันไม่เป็นไรหรอก
จบเรื่องนี้เรียบร้อยเมื่อไร
ไว้ไปดื่มกันให้ชื่นใจที่บาร์แสงจันทร์แล้วกัน
เอาสิ
ไปเถอะ
ฉันคงประเมินท่านหญิงมาเอดะต่ำเกินไป
ไม่นึกเลยว่าเธอจะเอาตัวแก มาให้ฉันได้เร็วขนาดนี้
อีกเดี๋ยว
พ่อของแกก็จะมาด้วยอีกคน
คงเป็นการทดลองที่สนุกน่าดู
สุดท้าย
ระหว่างแกกับพ่อ
ใครจะโดนแม่แก
ขย้ำหัวกินก่อนกันแน่
เฮ้ย
หยุด!
ทำไมกันนะ
ทำไม
พวกแกถึงไม่มีความเกรงกลัว
รู้ทั้งรู้ว่าเอาชนะไม่ได้
แล้วทำไม
ถึงยังมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นอยู่อีก
ฉันก็อยากถามแกเหมือนกัน
ว่าทำไมพวกแกถึงหน้าระรื่นขนาดนี้
เหยียบย่ำแม่ฉัน
ทำลายความสุขของครอบครัวหนึ่ง
ฆ่าคนบริสุทธิ์ไปมากมายขนาดนั้น
แล้วทำไมยังหน้าด้านได้อยู่อีก
ความสำเร็จและผลงานอันยิ่งใหญ่ของฉัน
ไม่ใช่เรื่องที่จะสาธยาย ให้คนอย่างแกฟังได้ นังโจเซ็นจิน
ผลงาน
งั้นเหรอ
คิดว่ากลบเกลื่อนด้วยคำพูดสวยหรูแบบนั้น
แล้วจะลบล้างบาปของแกได้เหรอ
คิดว่าหลอกตัวเอง
แล้วจะปกปิดปมด้อย อันน่าสมเพชของพวกแกได้รึไง
พันโทคาโต้
พันโทคาโต้!
อะไร!
แม่
นั่นละ
อย่าขยับ
ไม่งั้นลูกสาวแกเจ็บตัวแน่ เซชิน
ยิงมัน
ยิง!
ไม่ อย่านะ อย่า!
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างจุดจบและจุดเริ่มต้น)
(ตอนที่ 10 น้ำตา)
จะกลับโตเกียวเดือนหน้าแล้วเหรอครับ
น่าอิจฉาจัง
งั้นก็จะออกหนังสือกายวิภาคศาสตร์ ที่โตเกียวด้วยใช่ไหมครับ
อาจจะครับ
โห งั้นก็ดังใหญ่แล้วสิครับ
สวยนะครับเนี่ย
ใครเหรอครับ
แฟนคนโชซอนของคุณเหรอ
เซชินครับ จำไม่ได้เหรอ
อย่าบอกนะว่าหมายถึงเซชินนั้น
โอ้โฮ
หน้าตาสวยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ถึงว่าล่ะ ทำไมสามีเธอถึงลืมไม่ลง
สามีเหรอครับ
ครับ ยังไม่ได้ยินข่าวเหรอครับ
คนที่บอกว่าตัวเองเป็นสามีเซชิน เข้ามาในนี้ด้วยตัวเองเลย
มาขอเจอภรรยาตัวเองครับ
(น้ำมันเบนซิน ใช้ทางการทหาร)
นายท่านจาง
คุณเองเหรอ
มีแก๊สไนโตรเจนเท่าไรเอามาให้หมด ฉีดให้หมดไปเลย
กันอย่าให้มันขึ้นมาเลเวลสองได้
ครับ
รอก่อน
มันมาแล้ว กันไว้
พวกแกห้าคน
เอานังนี่ตามฉันมา
แสดงว่าแชอ๊กลูกผม
ถูกจับเข้ามาในนี้อีกรอบเหรอครับ
ขอโทษครับ
ผมควรจะปกป้องเธอไว้ให้ดีแท้ๆ
นี่ครับ
เรือจากอินชอนไปเซี่ยงไฮ้ที่จะออกพรุ่งนี้เช้าครับ
คุณแชอ๊กถูกออกหมายจับข้อหาลอบยิงผอ.อิจิโร่
ออกจากที่นี่แล้วคุณต้องไปขึ้นเรือลำนั้นทันทีครับ
นายท่านจาง
ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ผม คุณช่วยพาคุณแชอ๊กไปทีครับ
แบบนั้นเธอถึงจะยอมขึ้นเรือไปด้วย
อย่านะ
ปิดประตูเดี๋ยวนี้
เร็วเข้า ให้ไว!
แม่!
เร็วเข้า
ตอนนี้ตัวทดลองปิดทางอยู่
บริเวณเลเวล 2-2 ครับ
พันโทคาโต้ล่ะ
กำลังพาตัวประกันโชซอน ขึ้นไปทางออกฉุกเฉินฝั่งตะวันออกครับ
ยังไงก็ต้องกันตัวทดลองไว้ให้อยู่แค่ที่เลเวลสอง
อย่าให้มันขึ้นมาสูงกว่านั้นได้ เข้าใจไหม
ครับ
บ้าเอ๊ย
ได้ยินใช่ไหมครับ มันพูดถึงคุณแชอ๊ก
ทางออกฉุกเฉินฝั่งตะวันออก อยู่แถบเดียวกับลิฟต์ตัวกลาง
ไม่ไกลจากตรงนี้ครับ
เราไปทางนั้นกันเถอะครับ
ทำอะไรครับ
ผมจะดูแลที่เหลือเอง
ส่วนแชอ๊ก คุณเป็นคนพาเธอไปเถอะครับ
นี่มันหน้าที่ผมครับ
- นายท่านจาง - ผม…
ไม่เคยโยนสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจไปให้คนอื่นทำครับ
แล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะปล่อย
ให้ใครทำก็ได้ด้วย
เพื่อคุณแชอ๊ก ผมทำแบบนั้นไม่ได้
ไม่เข้าใจเหรอครับ
เพื่อตัวแชอ๊ก
คุณต้องไปหาเธอ ถูกแล้วครับ
ไม่เข้าใจเหรอ
นายท่านจาง
ผมเป็นคนที่ติดอยู่กับอดีต
แต่แชอ๊กกับคุณ
เป็นคนที่จะอยู่กับอนาคต
เหนือสิ่งอื่นใด ที่อยู่ข้างล่างนั่นคือภรรยาผม
ช่วงเวลาสุดท้ายของคนที่ผมรัก
ผมจะปล่อยเธอไว้กับคนอื่นได้ยังไง
ฝากดูแล…
แชอ๊กลูกผมด้วยครับ
ขอให้ปลอดภัย
พันโทคาโต้ครับ!
สถานการณ์เป็นยังไง
เรากำลังสร้างแนวป้องกัน ไม่ให้ตัวทดลองขึ้นมาด้านบนได้
แต่ผมเห็นว่าเราน่าจะปิดห้องทดลองใต้ดิน
เผื่อไว้ก่อนจะดีกว่าครับ
ฉันมีของที่ต้องเอาออกมาจากห้องวิจัยก่อน
อีกสิบนาที
เราจะปิดที่นี่ทั้งหมด
พานังนี่ไปไว้ข้างบนก่อน
ครับ
ห่าเอ๊ย
(น้ำมันเบนซิน ใช้ทางการทหาร)
อย่าแผลงฤทธิ์
ไม่งั้นฉันยิงแกจริงๆ แน่
ไม่นะ ไม่ได้
ช่วยด้วยค่ะ
ฉันเจ็บ…
เจ็บท้องมากเลย
ช่วยฉันด้วย
เจ็บท้อง
ฉันเจ็บท้องมากเลย
ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย
เจ็บท้อง ฉันเจ็บท้อง
ทางนี้ครับ
เรือที่ออกเมื่อวันชิลซ็อก
ไม่ได้ยินข่าวอีกเลย
เรือกลับเข้าฝั่ง
ที่อีกฟาก
ของทะเล
มีเพียงเสียงเพลง
ของชาวเรือดังแว่วมา
แต่ไร้ซึ่งข่าวคราว
ของเธอที่รัก
ผู้ไม่หวนคืน
ที่รัก
ซองชิม
พอได้แล้วละ
ไปกับฉันเถอะนะ
ไปกันเถอะ
ทางออกอยู่ฝั่งนี้ ไม่ใช่ฝั่งนั้น
พ่อกับแม่ฉันยังอยู่ในนั้น
พ่อคุณขอไว้เป็นครั้งสุดท้าย
ว่าให้ผมพาคุณออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัย
แล้วผมก็รับปาก
กับพ่อคุณแล้ว
คุณได้เจอกับพ่อฉันเหรอ
พ่อคุณบอกว่า
อยากอยู่กับแม่ของคุณ
เมื่อสักครู่มีระเบิดใหญ่ในโรงพยาบาลองซองครับ
นี่! เห็นว่าเมื่อกี้มีเสียงระเบิด ดังมากมาจากโรงพยาบาลองซอง
แรงขนาดตึกสั่นเลย
พนักงานดับเพลิงพากันระดมไปที่นั่น
วุ่นวายไปหมดแล้ว ไปดูกันเถอะ
เร็วเข้า
ดับไฟ!
รีบระงับเพลิงไว้
เอาอีก เอาน้ำมาอีก
เอาน้ำมาอีก
ดับไฟเร็ว
หาตัวทดลองเท่าไรก็ไม่เจอเลยครับ
พื้นที่หมายเลขหนึ่งก็ไม่พบครับ
เป็นไปได้ไหมว่ามันถูกไฟคลอกไปแล้ว หรือติดอยู่ใต้ซากตึก
ถ้าเป็นแบบนั้นต้องมีซากเหลือบ้าง
แต่นี่ไม่มีเลยครับ
มันหายไปไหนกันแน่วะ
ประตูสนามฝึกเปิดอยู่ เพราะมีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงมา
ผมว่าตอนนี้น่าจะอาศัยจังหวะชุลมุนออกไปได้ครับ
หลังจากนี้เราจะจัดการกันเองครับ
แต่…
แค่ช่วยพาเราออกมาจากหอผู้ป่วย ได้อย่างปลอดภัยก็ขอบคุณมากแล้วครับ
เราจะให้คุณมาเสี่ยงไปด้วยไม่ได้
ผมขอโทษนะครับ
เรื่องที่เกิดขึ้น
กับคุณและแม่ของคุณ
ผมอยากขอโทษคุณครับ
ผมอ้างกับตัวเองมาตลอดว่า
ที่เป็นแบบนี้เพราะยุคสมัย ผมทำอะไรไม่ได้
แต่ความจริงแล้ว
ผม…
เป็นคนที่เพิกเฉยกับมัน
ขอให้คุณ…
ปลอดภัยนะครับ
คุณซาชิโมโต้
หนังสือพิมพ์ครับ
คุณหวังสั่งให้ผมเอามาให้
บอกว่าเป็นข้อความจากนายท่านจาง
เจ้าพัค รีบไปเรียกคุณพัคมาที
บอกเขาว่าเราต้องรีบใช้รถลาก
คุณแม่บ้าน เดี๋ยวผมไปให้เอง
เอารถยนต์ไปไวกว่า
เดี๋ยวคนของกรมตำรวจก็จับได้กันพอดี
เดี๋ยวผมระวังไม่ให้พวกมันจับได้เองน่า
ไม่ต้องหรอก ตอนนี้ความปลอดภัยต้องมาก่อน
งั้นเดี๋ยวผมเอาไปส่งให้เองครับ
จักรยานก็ยังเร็วกว่ารถลากนี่ครับ
แล้วถ้าเป็นผม กรมตำรวจก็คงไม่จับตามองเท่าไรด้วย
ขอเถอะครับ
ขอโอกาสไถ่โทษให้ผมสักครั้งนะครับ
นะครับ
ตามไป
ขอบคุณนะ
เช้าแล้วไปหาคุณแม่บ้านนาวอล เดี๋ยวเธอจะจ่ายค่าตอบแทนให้
ระวังตัวด้วย นายท่านจาง
(ฆาตกรโหด)
หารถไปอินชอนได้แล้วครับ ไปกันเถอะ
คุณยุนแชอ๊ก
จบกันแค่นี้เถอะค่ะ
จากนี้ไปฉันจะแยกไปคนเดียว
หมายความว่ายังไงกัน
คนที่ฆ่าผอ.อิจิโร่คือฉัน
คนที่โดนหมายจับก็คือฉันค่ะ
ฉันอาจจะถูกตามล่าไปทั้งชีวิต
จะโดนจับไปฆ่าที่ไหน เมื่อไรก็ไม่รู้
ผมถึงได้บอกให้เราขึ้นเรือไปด้วยกันไง
ฉันไม่อยากลากคุณเข้ามา…
ในชีวิตลุ่มๆ ดอนๆ แบบนี้ของฉัน
คุณ…
ไม่ชอบผมเหรอ
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
งั้นก็หมดเรื่องแล้ว
ผมจะไปกับคุณ
นายท่านจาง
ผมน่ะ
เหมือนคนที่ตายไปแล้ว
ผมที่ยืนอยู่หน้าคุณตอนนี้
เหมือนได้รับของขวัญชิ้นหนึ่งจากพ่อคุณมา
เป็นการต่อชีวิต
เพื่อให้ผมได้ปกป้องคุณ
อยู่เคียงข้างคุณ
แต่พวกมันคงไม่ยอมปล่อยฉันไปแน่ๆ
ผมก็จะไม่ยอมปล่อยคุณไปเหมือนกัน
ผมขาดคุณไปไม่ได้อีกแล้ว
คุณก็รู้นี่
ไม่จริงน่า
ช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เราจะพลาดขึ้นเรือไม่ได้ ไปกันเลยเถอะ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
- เจ้าพัค นายมาเองเหรอ - ครับ
ระหว่างทางมีคนสะกดรอยตามมา ผมต้องล่อมันไปทางอื่นก็เลยมาช้าครับ
ทำได้ดีมาก ชิโร่
ไม่ใช่นะ
นายท่านครับ ผมเปล่านะ
ครั้งนี้ผมไม่ได้ทำจริงๆ ผมพูดจริงๆ
เชื่อผมนะครับ
เข้าใจแล้ว
ไปหลบอยู่ข้างหลัง
ถึงยังไง
ฉันต้องยอมรับในฝีมือของคุณจางเลย
ที่ทำทุกวิถีทาง จนพาเธอออกมาได้สำเร็จอย่างที่ตั้งใจ
แต่ทำกับโรงพยาบาลองซองจนสภาพเป็นแบบนั้น
เล่นแรงไปหน่อยนะคะ
เทียบกับสิ่งที่คุณทำไว้ในนั้นได้เหรอครับ
แล้วทีนี้จะเอายังไงคะ
จะยอมสละทุกอย่าง
เพื่อผู้หญิงที่เป็นกบฏคนนั้นน่ะเหรอ
ผมว่าผมให้คำตอบไปแล้วนะ
ถึงยังไงครั้งหนึ่งฉันก็เคยเห็นคุณเป็นเพื่อน
ต้องมาเสียเพื่อนไปแบบนี้อีกแล้วสินะ
มาคิดๆ ดู
เมื่อก่อนฉันก็เคย
เสียเพื่อนไปแบบนี้เหมือนกัน
ตอนนั้นเป็นเพราะ…
แม่ของผู้หญิงคนนั้น
คุณสองคน
เชิญตายอยู่ที่นี่แล้วกันค่ะ
ขอตัวละ
ฆ่ามัน
ไปเถอะ
แข็งใจไว้
ลุกขึ้นมา
แม่
พอได้แล้ว
แม่ก็ทรมานเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
เขา…
คือคนที่ลูกรักค่ะ
เพราะงั้น
เรา…
พอเท่านี้เถอะ
หยุดเถอะ
คุณแชอ๊ก
คุณยุนแชอ๊ก
ไม่เป็นไรนะ
ทำใจดีๆ ไว้
สัญญาแล้วนี่ว่าจะอยู่ด้วยกัน
ลุกขึ้นมาก่อนนะ
คุณยุนแชอ๊ก ลุกขึ้นมา
ซากุระ…
โรยหมดแล้ว
อยู่กับผมนะ
อยู่เคียงข้างกัน…
กับผมนะ
ไม่นะ
ไม่…
ไม่
ไม่นะ
ไม่
ไม่นะ ไม่
พันโทคาโต้!
พันโทคาโต้
- พันโทคาโต้ - ชู่
อย่าเสียงดัง
สุดยอด
เพื่อนผมฝากมาให้ท่านหญิงมาเอดะครับ
เพื่อนเหรอคะ
เพื่อนที่ชื่อจางแทซัง แห่งคลังสมบัติทองครับ
(ลาก่อน)
(จากจางแทซัง คลังสมบัติทอง)
(อากิโกะ กีแซงวสันต์จันทรา)
(ชเวยองกวัน ทหารหมวดกักกันโรค)
(อีฮีโด น้องชายของอีอินฮยอก)
(ยุนจุงวอน นักแกะรอย)
(ยุนแชอ๊ก นักแกะรอย)
(ชเวซองชิม)
(ลาก่อน)
"ธรรมะย่อมชนะอธรรม"
"กรรมใดใครก่อ"
อะไรแบบนั้นสินะ
แต่นายก็ช่วยได้มากเลย
ถ้าวันนั้นนายไม่ได้มาโน้มน้าวสหายอีอินฮยอก
แผนกบฏของเราคงต้องล้มไปแล้ว
ผลสุดท้าย นายนี่ละคือคนรักชาติ
ขอบคุณที่เลี้ยงนะ
ไว้เจอกันใหม่
อ้าว สหายจาง
คุณทำเรื่องยิ่งใหญ่มาก
สหายจางนี่ละ ที่เป็นวีรบุรุษกู้ชาติ
และนักสู้ตัวจริง ว่าไหม
- ใช่แล้ว - ถูกต้อง
ไม่ทราบว่าร้อนเงินเหรอครับ
อะไรนะครับ
ถ้ามีของที่พอใช้ได้ก็ลองเอามาแล้วกันครับ
เดี๋ยวผมให้ราคาสูงๆ เลย
จริงสิ
แล้วผมก็ไม่ใช่สหายจาง
ผมคือจางแทซัง เจ้าของคลังสมบัติทองครับ
ขอตัวละ
แทซัง ความจริงแล้วตอนนั้น
ที่ฉันถูกขังในห้องทดลองใต้ดิน
ฉันบอกชื่อนายไป
ฉันยอมบอกชื่อเพื่อน ชื่อสหาย
เพื่อขอให้มันไว้ชีวิตฉัน แทซัง
จบเรื่องนี้เรียบร้อยเมื่อไร ไว้ไปดื่มกันให้ชื่นใจที่บาร์แสงจันทร์แล้วกัน
ผ้าไหมค่ะ ลองดูก่อนได้ค่ะ
อันนี้อร่อยดี
ผ้าไหมค่ะ ผ้าไหม
- เอาผืนนี้ - ค่ะ
ไปขอพาจอนมาที
ครับ หั่นเนื้อให้ด้วย
คุณครับ ขอข้าวต้มชามนึง
ดูก่อนได้นะครับ
เข้าข้างในเถอะ อากาศหนาว
ฤดูใบไม้ผลิของกยองซองในปีนั้น ผ่านไปเร็วกว่าทุกที
และในเดือนสิงหาคม ฤดูร้อนของปีนั้น
ในที่สุดเราก็ได้สิ่งที่เคยถูกพรากไปกลับคืนมา
อย่างที่เธอเคยว่าไว้
ดอกซากุระ
ร่วงโรยไปหมดแล้ว
เอกราชเกาหลีจงเจริญ!
ท่านหญิงมาเอดะ
ตั้งแต่วันนี้ไป โรงพยาบาลองซองจะปิดตัวลงแล้วครับ
หมอและพยาบาลส่วนใหญ่
จะเดินทางกลับญี่ปุ่นกัน
ท่านหญิงมาเอดะเอง
ก็ต้องเลือกแล้วละครับ
ว่าจะกลับเกียวโต
หรือว่า
จะอยู่ค้นหาความเป็นไปได้ใหม่ๆ ต่อไป
และผม
ยังคงรอคอยสิ่งที่เฝ้าฝันถึงต่อไป
แชอ๊ก
(พวกเราทีมงาน "สัตว์สยองกยองซอง")
(ขอรำลึกถึงคุณคิมฮยอนจองและคุณซอจีฮุน ผู้มีส่วนร่วมในผลงานนี้)
(25 มิถุนายน 4:20 น.)
(ประท้วงเงียบ)
โฮแจ พร้อมแล้ว ไปกันเถอะ
คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส