PONTA PORÃ GRANICA BRAZYLIJSKO-PARAGWAJSKA
Kurwa, Santos.
To trwa wieki.
Za godzinę wracamy.
Jest 30% szans, że to zasadzka.
Albo 40%.
Raczej 80%.
Co jest?
Jedź!
Kurwa!
Gazu!
Niedobrze, dalej nie przejedziemy.
Benício!
Dawaj!
Osłaniaj mnie.
Teraz!
Dawaj!
Musimy biec.
Złap się mnie.
Damy radę. Zejdźmy tutaj.
Trzymaj się mnie.
Musimy uciekać.
Hej!
- Co ty odwalasz? - Dopadli mnie.
Będą mnie torturować.
Nie dam tym skurwielom satysfakcji.
Opuść broń.
Miałbym cię zostawić?
Nic nie rozumiesz.
Tak będzie ci łatwiej.
A Samuel?
Co mu powiem?
Lepiej mu będzie beze mnie.
Gówno prawda!
Twój syn cię kocha nad życie.
Wiesz o tym.
Przeżyjesz.
Dla niego.
Pomyśl o nim.
Tutaj!
DNA ZBRODNI
ODCINEK 4 KONWÓJ
Skąd wiedziałeś? To moje ulubione.
„Sukces policjantów z Foz”.
Nagłówki mogły być zupełnie inne.
Przez ciebie.
Mamusia już się obudziła.
- Cześć, skarbie. - Spójrz.
Mamusia!
Połóż ją przy mnie.
Spokojnie. Pamiętasz, co mówił lekarz?
Musisz się oszczędzać, bo szwy ci puszczą.
Nie martw się.
Co tam?
O mój Boże.
Mamusia jest silna.
- Cześć, malutka. - Widzisz?
- Słodziak. - Połóż się.
- Jak ty. - Moje serduszko.
Wiem, że tego nie cierpisz, ale musisz trochę wyhamować.
Za to, że mogę tu być z nią…
z wami obojgiem…
mogę tylko dziękować Bogu.
To pewnie Rossi.
Szefie.
Dla ciebie.
Nie wiem, co z nimi zrobić.
Zostawię je tutaj.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Powiedzmy, że bywało lepiej.
Co z Beníciem?
Wszystko gra?
Jak zwykle.
Poszedł zapalić.
On nie pali.
Zamknij drzwi.
STO LAT!
Żadnych hałasów ani częstego wychodzenia.
W małym mieście szybko się połapią.
Później pojedziemy po towar.
Rozumiesz?
Już bywałem na takim rodeo.
Roleta, świeć Panie nad jego duszą, kazał mi wszystko przygotowywać,
więc dam sobie radę.
Idziemy!
Siadaj, kurwa!
Kretynie.
Żadnych głupot.
Ani z rodziną, ani z kierownikiem.
Jasne?
Spoko.
Słuchaj, kierowniku.
Podasz nam hasła, a potem zgłosisz, że jesteś chory.
Zostaniesz z nami i wysłuchasz planu.
Jutro normalnie pójdziesz do pracy.
Zgoda.
A moja rodzina?
Spójrz na mnie.
Twoja rodzina tu zostanie.
Współpracuj, to będą cali.
Jeśli nawalisz, to sam wiesz.
- Co tam, Rossi? - Suellen o ciebie pytała.
Dzwoniłem do niej i powiedziała, że wszystko gra,
więc wróciłem do pracy.
Jasne. To świetnie.
Zadzwonił do mnie z gratulacjami sekretarz bezpieczeństwa publicznego.
Obiecałem, że zrobimy wszystko, aby powstrzymać kolejny napad.
Dlatego pozwolę ci pracować, żebyśmy nie tracili czasu.
Jasne?
Mądra decyzja.
Możesz zacząć od biura Rolety.
Dobrze.
Zaraz tam będę.
Benício, co ja słyszę?
Assunção, przesyłam ci nazwy trzech miast w północnej Paranie.
Sprawdź je dla mnie, proszę.
Dobrze.
Powiesz coś więcej?
Roleta wyszukiwał te hasła.
Nova Londrina, Loanda i Querência do Norte.
Zakładam, że nie szukał targowisk ani miejsc do wędkowania.
Nie.
Sprawdzał banki i komisariaty.
Pogadam z Maringą. Zajmowali się rabunkami Rolety.
Odwdzięczę się. Dzięki.
Nie wsyp mnie.
Niech każdy robi swoje.
Jeśli wszystko się uda,
może skasuję nagranie twojego ładunku specjalnego.
Russo, to Máscara, o którym ci mówiłem.
Czego chcesz?
Po pierwsze, miło cię poznać.
Po drugie, byłem artylerzystą w wojsku.
Znam się na broni.
Ponieśliśmy straty i potrzebujemy ludzi.
Muszę pogadać z szefem,
ale tu, na granicy,
nawalisz i cię nie ma.
Chłopaki, kiełbaski dla was.
- Częstujcie się. - Super!
- Dobre, co? - Risada!
Pichcisz teraz w kuchni? Niezłe jaja.
Ciekawe, kto z was wygra.
Z Roletą zrobiłem 24 wozy.
Złapali mnie raz, gdy go nie było.
To był supergość.
Dobre serce, świetny strateg.
Spryciarz.
Te cholerne psy zabiły go po złości.
„Kto w Niego wierzy, choćby i umarł, żyć będzie”.
Taki jest jego plan, bracie.
Nasz kolega zamówi dwa wozy, żeby opróżnić skarbce.
Będziecie w środku?
Zjawimy się, gdy zaczną załadunek.
W porządku.
Ile zgarniemy?
Dziadku, ile się zmieści w wozach opancerzonych?
- Nie chodzi o przestrzeń… - Nie gap się!
Za kogo on się uważa? Mów!
Nie chodzi o przestrzeń wewnątrz wozu.
To kwestia ubezpieczyciela,
lokalnego prawa,
transportu…
Podaj kwotę.
Sześć milionów.
Po trzy na auto.
To niewiele.
Wejdziemy do banku i opróżnimy otwarte skarbce.
Stary, to ryzykowne.
Psiarnia będzie chciała nas zgarnąć.
Roleta tylko zgarniał auta i znikał.
Tak się składa, że Roleta nie żyje.
Teraz mam własny plan.
Spokojnie. Jesteśmy rodziną, bracie.
Wszystko gra.
To teraz jego plan,
a ja odpuszczam.
Co z tobą?
Ile jest w banku?
Około 40?
Przelicz to.
Czterdzieści milionów minus 60% dla Organizacji.
- Dalej! - Szesnaście milionów.
Dziadku, miałeś się nie gapić. Życie ci niemiłe?
Szesnaście milionów.
Do podziału dla rodziny.
Zrobiłeś coś tak wielkiego z Roletą?
U nas tyle nie ma!
Jest inny bank w mieście?
Obrobimy oba.
Jasna cholera. Oszalałeś?
Potrzeba 15 chłopa, trzech aut, broni.
Zmieniasz zasady gry.
Nie masz jaj, żeby dla 16 milionów pojechać do Maringi i znaleźć ludzi?
Assunção!
- Benício, to dla niego? - Byłem mu winien.
Spotykacie się?
Za wysokie progi na moje nogi.
Musisz się postarać.
Opowiadałem im o trzech miastach z komputera Rolety.
No i?
Wszystkie są dobrym celem.
Mają duże banki, gromadzące gotówkę z pobliskich miast.
Leżą blisko autostrad.
Czyli celem nie będą wozy opancerzone.
Jeszcze nie wiemy. Ale to będzie jedno z tych miast.
Jedna uwaga o miasteczkach
Miejscowi szybko zauważają zamieszanie.
Dlatego skok przygotowuje się w większym mieście.
Najbliższe duże miasto to Maringá.
Te napady na wozy powiązane z DNA Rolety
to sprawa komisarz Vendramin.
Elegancka i bardzo kompetentna.
Mogę pojechać do Maringi porozmawiać z tą Vendramin?
Chwila.
Czuły punkt.
- Faktycznie. - Assunção.
- Co z tą Vendramin? - To protegowana Wladimira.
A wkrótce będzie wakat na kierowniczym stanowisku.
Zgadnijcie, kto ma na niego chrapkę.
- Kto? - Desperatka.
Jak to możliwe? Kto chciałby przyjechać do Foz?
A ty nie chciałeś?
Młody, są gorsze miejsca na stawianie pierwszych kroków.
Szczerze, mały książę,
żeby tu trafić prosto z akademii, musiałeś się wyróżniać na tle reszty.
Albo ktoś ci pomógł.
Co ty o mnie wiesz? Świetnie zdałem testy.
Chodziło mi o miasto, nie o policję.
I jak, mogę pomówić z Vendramin?
Dawaj znać. Jak należy.
Uważaj, z kim rozmawiasz i co robisz.
Tak jest.
Rossi.
Benício nie ma partnera. Pozwól mi pojechać z nim.
Nie. Zostajesz.
W terenie nie można się spóźniać.
Ta kara jest absurdalna.
Powinienem robić to, na czym się znam.
Czyli na robocie policyjnej.
To robota policyjna.
- Analiza DNA. - Wiesz, o co mi chodzi.
Gliniarze strzelają.
Jeżdżą na akcje. Nie bawią się woreczkami.
Przejebane.
Prowadzimy śledztwo.
Wiesz, co tu jest?
Znając ciebie? DNA.
Detonator z Proguarda.
Pokryty DNA.
Nie.
Ale ma sygnaturę.
Każdy ekspert od bomb ma własną technikę.
Możemy powiązać napady dzięki sygnaturom ładunków.
Z całym szacunkiem, ale te całe analizy kryminalistyczne
to jak posiadanie potężnej kątówki,
której nie możesz użyć, a jedynie poczytać instrukcję.
Kątówka!
Słuchaj.
To było w willi, tak? Ale kątówki tam nie było.
To skąd ta instrukcja?
Zostawili broń i amunicję, ale zabrali kątówkę.
Niech zgadnę. Sądzisz, że na kątówce jest DNA.
Być może.
- Odwiedźmy Paragwaj. - Zgoda.
Wszystko jest lepsze od zabawy tymi woreczkami.
POLICJA FEDERALNA
Benício jedzie do Maringi.
No i?
Będzie pracował z Vendramin.
Rossi wie, że jest twoją protegowaną.
To wszystko?
A psychol i paw? Nie robią nic złego?
Ściągnąłem cię tu nie bez powodu.
Zbliża się moja rozprawa.
Potrzebuję pomocy przy postępowaniu…
Gdyby mnie tam nie było, dowody pozostałyby w Paragwaju.
Dzięki, Yuri. Siłacz z ciebie.
Załatwiłeś skrzynkę? Spoko.
Dużo tego. Mogłeś pomóc.
Właśnie im opowiadałem,
że paragwajska policja nie szanuje techników.
- Ma pan chwilę? - Oczywiście.
Mam tu mnóstwo dowodów z paragwajskiego komisariatu.
Zebrali to w Proguardzie i ukryli przed nami.
Szlifierka kątowa.
Zebraliśmy już próbki.
Jak to zdobyliście?
Guilherme pomachał odznaką i się udało.
Gratulacje.
Bardzo dobrze.
„Gratulacje. Bardzo dobrze”.
I nawet cię poklepał.
- Gość schwytał kątówkę i piłę. - A piła na to: „Nic nie piłam”.
Przepraszam.
- Czy któraś z pań to Vendramin? - Nie.
Vendramin?
Nie? Przepraszam.
Vendramin?
To pani?
- Dobry wieczór. - Możemy pomówić na zewnątrz?
Bez obaw. Nie wystygnie.
- Za kogo ty się masz, do cholery? - Benício Marinho z Foz do Iguaçu.
No jasne. Z Foz.
Przyjaciel Rossiego.
Proszę mnie wysłuchać.
Mam gdzieś, kto daje wywiady do telewizji.
Chcę tylko złapać jednego gnoja.
Potrzebuję raportów ze skoków Rolety.
Na komisariacie nic mi nie dali.
No raczej.
Nie mogłem się dodzwonić, więc kazali mi szukać tutaj.
Jasne.
Omówmy to jutro na komisariacie.
Proszę zaczekać.
Z całym szacunkiem
do tego dżentelmena w środku,
chyba nie jest to ciekawe spotkanie.
Może wymienimy sushi na stek, piwo i rozmowę o sprawie?
Nie zamieniłabym nudnej randki na nadgodziny z bezwstydnym gliną.
Wiedziałem, że przynudza!
Zabójcy Rolety powiedzieli, że skok nastąpi w ciągu tygodnia.
W jego komputerze były nazwy trzech miast.
Nova Londrina, Loanda i Querência do Norte.
Znam je.
Leżą ponad dwie godziny stąd,
są podobnej wielkości i blisko siebie.
Badanie DNA Rolety dowiodło, że napadał tam na wozy opancerzone,
więc zakładam, że gang nie porzuci planu
i uderzy w jednym z tych miast.
Mam coś.
Spójrz.
Ten gang słynie z umiejętnej ucieczki.
Po prostu znikają.
Blokujemy główne arterie wokół miejsc ataku,
ale gubimy ich na wiejskich drogach.
Sukinsyny znają okolicę.
Na pewno przeoczono coś w raporcie.
Jasne.
Śmiało.
Powodzenia.
Przeglądaj raporty do woli.
Sprawdziliśmy wszystko, co tam było.
Zawsze można więcej.
Piwko?
Czemu nie.
Jasne. Na razie.
Siema, Djeison.
To koleś, o którym ci mówiłem. Máscara.
Russo mówił, że byłeś w wojsku.
Podobno znasz się na broni.
To prawda?
Tak. Łamałem prawo…
Sprawdźmy.
Masz minutę na złożenie kałacha. Potem strzelasz w tę żarówkę.
Minuta.
Lubię kałasznikowy, bo mają bogatą historię.
Wojna w Wietnamie.
Amerykanie byli wkurzeni, bo ich M16 się zacinały.
Wystarczył wilgotny dzień i było po nich.
A kałachy Wietkongu działały bez problemu.
Zawsze dawały radę.
Kiedyś pluton odnalazł w dżungli grób żołnierzy Wietkongu.
Tradycyjnie pochowano ich z bronią.
32 sekundy
Kapitan kazał żołnierzom otworzyć grób,
by pokazać, ile wytrzymuje kałach.
Po otwarciu były tam tylko kości, ziemia,
i kałasznikowy.
A wszędzie pełno robaków.
Trzynaście sekund.
Oficer złapał broń,
odbezpieczył, wymierzył…
Jasna cholera, Russo!
Przywiozłeś mi prawdziwego żołnierza.
Może się przydać lada moment.
Będziemy w kontakcie.
Jasne, szefie.
Máscara to jebany kozak, co?
- Wozów używanych do napadów… - Nigdy nie odnaleziono.
- Idą na części. - Na części.
Tak.
Powiedz, Benício…
czemu przyjechałeś sam?
Nie masz partnera?
Nie.
Posiadanie partnera jest przereklamowane.
Czasem lepiej być samemu.
Dla mnie przereklamowane są komisariaty.
Teraz wszyscy pracują z domu.
Nie?
Dokończymy jutro.
Świetnie.
Dopadniemy ich.
Pa.
Syn?
Mam syna, Suellen.
RATUSZ
DROGI GRUNTOWE PARANÁ
POŁĄCZENIA DROGOWE
WYBIERZ MIASTO
Jasny gwint.
Wykorzystują rzekę.
Profesorze.
Czy Paranapanema jest żeglowna?
Dzień dobry, Benício.
Tam jest chyba tama.
Ale w dole rzeki. Dlaczego?
Przy napadach na wozy wykorzystywano rzekę.
Kiedyś robotnik widział, jak gnali z ogromną prędkością.
Ale potem zniknęli.
Do ucieczki mogli mieć zacumowane łodzie.
Co ty kombinujesz?
Benício.
Dobrze, wyciągamy go.
Zatapiają auta i uciekają łodzią.
Świetnie, Benício.
To teoria, prawda?
Spójrz.
- Brak tylnej kanapy. - Pokaż.
Tak.
Zamontowali podporę.
- Na broń 12,7 mm? - Tak.
Musimy pogadać z mechanikami z kryminalną przeszłością.
Pewnie przygotowują auto do kolejnego napadu.
- Wyślę zespół. - My się tym zajmiemy.
Pani komisarz.
Dochodzenie jest nasze. Poradzimy sobie.
Russo wszystkim zarządza.
Raporty spływają do Djeisona, który wydaje się numerem jeden.
Nikt nie wspomina o Proguardzie.
Cześć, skarbie.
- Cześć. - Zamieniłem się w pracy.
Chciałem dziś zostać w domu.
Jak miło.
Bo akurat muszę na chwilę wyskoczyć.
Tak? Dokąd?
Chcę odwiedzić komisariat.
Benício odkrył coś dużego i wszyscy nad tym pracują…
Już się dobrze czuję.
Wracasz wcześniej dla partnera, który nawet do ciebie nie zadzwonił.
Nie wracam dla Benícia.
To też moje śledztwo.
Jasne.
Pamiętasz nasze uzgodnienia?
Gdy zdecydowaliśmy się na dziecko?
Pamiętam coś innego.
Słowa teściowej, że planować można tylko imię dziecka,
choć i to może ono później zmienić.
Zrobiłem swoje.
Usiadłem za biurkiem dla stałych godzin pracy.
Myślisz, że chciałem?
Myślisz, że lubię te spojrzenia starych kumpli?
Ale zrobiłem to.
Sądziłam, że przystosuję się do pracy biurowej, ale…
nie potrafiłam.
Tutaj nie chodzi o twoją radość w pracy.
- Ale o radość z obecności Ayhu. - Miejsce okazuje się dla mnie istotne.
To nie czyni mnie złą matką.
Co najwyżej jestem jak większość ojców.
Nie ja.
Jesteś wspaniałym ojcem.
Ale nie dlatego, że spełniasz oczekiwania.
Po prostu robisz to, co kochasz.
- No chodź. - Wybacz. Muszę lecieć.
Szefowa w terenie?
Mówiłam już, że to moja sprawa.
Moi ludzie znaleźli cztery warsztaty
prowadzone przez osoby, które mamy w aktach.
Jeden zamknięty. Dwa inne są za małe. Ten jest ostatni.
Dzień dobry!
- W czym mogę pomóc? - Dzień dobry.
Czy zajmujecie się też SUV-ami, wielkimi autami?
Zwykle mamy tu prostsze pojazdy.
Ale można podjechać, to sprawdzę.
Sami sprawdzimy kilka miejsc, dobrze?
Oczywiście.
- Jak się pan nazywa? - Sylmar.
Sylmar.
- Właściciel? - Tak.
Nowa tylna kanapa?
Chyba do SUV-a.
Nie musisz mówić, czym ją zastąpiłeś.
Chcę tylko poznać auto, klienta i datę.
Rocznik 2014, czarny, opancerzony.
Szukaj dalej. Napad ma być dzisiaj.
Dzięki. Nic!
Żadnego zgłoszenia o kradzieży takiego auta.
Nazwiska też nie ma w bazie.
Musieli kupić to auto.
Halo?
Tak.
Serio?
Dzięki.
Facet kupił auto, zapłacił gotówką i odjechał.
Potem w innych salonach kupił jeszcze pięć opancerzonych SUV-ów.
- Łącznie sześć? - Sześć.
- To nie wygląda na napad. - To przejęcie miasta.
Pora wezwać wojsko.
- Zgarniamy ich dzisiaj. - To się nie uda.
- Będzie źle. - Zginą niewinni ludzie.
- Strategia… - Zginą nasi ludzie.
- Na litość boską! - Panowie!
Współpracujcie ze mną.
Już ja ledwo was słyszę,
a co dopiero panowie Rossi i Wladimir.
Głos ma dowódca żandarmerii.
Z całym szacunkiem,
nie możemy nic nie robić, wiedząc o ataku na miasto.
O możliwym ataku.
Loanda ma tylko kilkunastu funkcjonariuszy.
Mam obowiązek poprosić o posiłki.
Jeśli posiłki dotrą na czas, w co wątpię,
ryzykujecie zażartą walką w mieście.
Mam wystawić mieszkańców na pastwę bandziorów?
Nie ma mowy.
Wprowadźmy godzinę policyjną. Bez wyjaśnienia.
Niech działają bez ofiar.
Nie jestem przekonany.
Wiem, że to nie jest idealne rozwiązanie.
Nie znamy szczegółów napadu.
Bez nich nie zaplanujemy odpowiedzi w trzech miastach.
- Jak ich złapiecie? - Podczas ucieczki.
Przepraszam.
Ich drogi ucieczki łatwiej przewidzieć.
Przy poprzednich napadach uciekali w stronę rzeki,
zatapiali pojazdy i uciekali łodzią.
Możemy im przeciąć drogę ucieczki,
gdy ustalimy, że dokonali skoku.
Dopadniemy ich na wodzie.
- Agent Benício odkrył… - To hipoteza.
Słuchajcie, panowie.
Do poprzednich napadów zabierali zwykle
20-30 dobrze uzbrojonych osób, materiały wybuchowe, wozy opancerzone.
Nie mamy wielu ludzi, więc przemyślmy rozmieszczenie.
Jedyne, co wiemy na pewno, to że ucieczka zaczyna się na drodze.
Ale przy poprzednich napadach
policja gubiła ich właśnie na lądzie.
Płynięcie w górę rzeki to ryzyko.
Prąd jest silny, a po deszczu woda wzbiera.
Znaleźliśmy samochód
w wodzie.
Auto utopione w rzece.
Nie znamy przyczyny. Może przesadził z prędkością.
Brak śladów opon. Oni popłyną rzeką.
Mam trzy oddziały do bezpiecznych działań.
Właśnie tego potrzebujemy, by złapać ich na lądzie.
Obstawimy prawdopodobne miejsca.
- Dajcie mi trzech ludzi. - Namieszamy w oddziałach.
Zbyt duże ryzyko.
Wyślijmy jeden oddział wodny i dwa lądowe.
Odmawiam. Wyślemy trzy oddziały lądowe.
Zgoda.
W porządku.
Świetnie. Mamy kilka godzin, żeby ustalić miejsca,
gdzie podążą oddziały w trzech możliwych scenariuszach.
- Zaczynajmy. - Kurwa mać.
Podzielę siły na trzy grupy.
Martelo, jak ma wyglądać ucieczka?
Robimy plan Rolety?
Zgadza się. Po co wyważać otwarte drzwi?
Osoby z forsą – trasa pierwsza. Osoby bez forsy – trasa druga.
Po uciecze ukryć się i nie wydawać forsy,
a gdy opadnie kurz, podzielimy nagrodę.
Tak jest, brachu. Chcę mieć kieszenie wypchane forsą.
Częściej widujesz śmierć czy swoją kobietę?
Śmierć.
Niedługo z tym kończę i zabieram moją pannę w świat.
- W to nie uwierzę. - Tak sądzisz?
Nie jestem tak szalony jak wy.
Wybiorę sobie fajny hotelik jak te w Foz.
Stary, rozejrzyj się.
Wszyscy jesteśmy z faweli.
W takich miejscach nie będą nas dobrze traktować.
Mówię ci.
Śmierć to nic.
To życie jest ciężkie.
- Kumasz? - To jest gangsta.
- Nie ma czasu. - Mechanik wyjawił, że to dziś.
Nie wiemy nawet, w którym mieście.
DNA ze szlifierki nie pasuje do innych spraw.
Sądziłem, że będzie pasować do tej z sygnaturą jak w Proguardzie.
Gdyby tylko szefostwo poważnie gromadziło próbki DNA.
Czy ktoś skontaktował się z Beníciem?
Wszyscy wspieramy oddział w Marindze.
To też nasza akcja.
- Oznaczmy swój teren. - Jasne.
Gdyby nadarzyła się jakakolwiek alternatywa,
skorzystałbym z niej.
Z aktami zapozna się reszta osób,
by zdecydować o wniesieniu zarzutów lub zamknięciu sprawy.
Do tego czasu jest pan zawieszony.
- Jakieś pytania? - Nie.
Moreira, możesz przyjść?
To pilne.
Jak myślisz, dokąd mogą uciec?
Benício zerwał ze mną kontakt.
Jeśli się odezwie, nic mu nie mówcie
i zgłoście to do mnie, jasne?
Benício jest poza sprawą.
Wracaj do domu. Wystarczy na dziś.
Witam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Trzy dni wynajmu i kaucja.
Nie pobieram kaucji.
Na wszelki wypadek.
- Dzięki. - Spoko.
LOKALIZACJA BENÍCIO
Wielkie dzięki.
Dziękuję.
Na razie.
Mój przyjaciel dobrze zna okolicę.
Zasugerował wiele miejsc cumowania.
Benício naprawdę zniknął?
Zniknął.
Ostatnio go widziano, jak obrażał osoby o odmiennym zdaniu.
Assunção, prześlij mi współrzędne tych miejsc.
Odnajdę tego psychola.
Dasz radę jechać przez kilka godzin?
- Wytrzymam. - Nie.
- Ja też pojadę. - Dobrze.
- Chcę pomóc. - Ty?
Nie jestem dość dobry?
- Nie… - Musimy ratować jednego z naszych.
Moje źródło podaje, że auto Benícia było przy rzece.
Między Loandą a Novą Londriną.
Jak to jest, Moreira?
Masz źródło w każdym zakątku, które tylko czeka, żeby cię informować?
Gdy Benício postanowił wyruszyć, aktywowałem swoje źródła.
Tak właśnie działam.
Jasne.
Podaj mi lokalizację. Jadę tam.
Nie.
Jadę z wami.
Przygotujcie się na burę. Rossi da nam popalić.
Możecie być pewni.
Już teraz nie pozwala mi pracować.
Mam to samo z Wladimirem. Jako matka powinnam być w biurze.
Przynajmniej masz dziecko.
A ty nie masz żony?
Ani dzieci?
Ta praca to niszczarka rodzin.
Nie chcę napełniać podajnika.
Tam.
To jego auto?
Tak.
Gdzie on się podziewa?
Żadne wcześniejsze przejęcie miasta nie zaczęło się przed 2 w nocy.
Może zmienili termin.
Albo wiedzą, że mamy ich na oku.
Nie odwołuję stanu gotowości, bo w razie czego to ja dostanę po dupie.
- Co wy tu robicie? - Wal się.
- Co ty tu robisz? - Jak tu trafiliście?
- Chuj ci do tego! - Czemu nic nie powiedziałeś?
Nie chciałem nikogo narażać.
Pieprzony egoista!
To nie jest tylko twoja sprawa.
A tak w ogóle to z moim ramieniem już lepiej.
- Dzięki, że pytasz. - Chcecie płynąć ze mną?
Nie dbam o siebie. Pomyślcie, jak mi zależy na was.
Nie podniecaj się.
Jeszcze nie było żadnego napadu.
Nie tracę nadziei.
Mechanik mówił, że to dziś.
- Tak? - Tak.
To płyniemy wszyscy…
Wchodzę w to.
Doskonale.
Pamiętajcie, że nie przynoszę szczęścia.
Ja odpadam. Mógłbym na dobre stracić odznakę.
ANAKONDA
- Nie chcę słyszeć narzekań. - Dupek.
„Dupek”.
Dzięki.
Nie ma tu piekarni. Mamy tylko to.
Nie jestem głodny.
Powiedz coś.
Nie musisz mi nic mówić. Jest okej.
Wiem, że się boisz, ale…
Jesteś naukowcem. Musisz jeść.
Potrzebujesz kalorii.
Ty się nie boisz?
Nie.
To znaczy…
Boję się, odkąd jest Ayhu.
Teraz wolę zawierzyć Bogu i nie myśleć o tym za dużo.
Ja się boję.
Dzięki adrenalinie widzisz i słyszysz lepiej.
Strach to największy sprzymierzeniec.
Nie wiem…
A jeśli to jest ten dzień?
Rozumiecie?
Naszej śmierci?
Wolę umrzeć najedzony.
I pociągnąć za sobą Bezdusznego.
„Pan cię uchroni od zła wszelkiego,
czuwa nad twoim życiem.
Pan będzie strzegł twego wyjścia i przyjścia
teraz i po wszystkie czasy”.
Ruszamy!
W kierunku centrum.
Zaczynajmy.
Dojazd zablokowany.
KOMISARIAT POLICJI W LOANDZIE
Spokojnie. Teraz nie przyjadą.
OTWARTE
- Dzień dobry. - Witam.
Dzień dobry!
Rozjebać ich!
Wszystkich!
Zniszczyć tę budę!
Zaatakowano komisariat…
Loanda. Jedziemy autostradą.
- Szybko! - Ruchy!
Zamknąć drogę. Otoczyć obszar.
Spokój!
Zdejmij koszulkę, kutasie!
Spokojnie!
Na ziemię.
Wyrzuć broń.
Patrz w ziemię.
Wyrzucić broń!
- No dalej! - Tempo!
Spokojnie?!
- Ruchy! Bez pogaduszek! - Na ziemię!
- Gleba! - Wchodzimy! Szybko!
No już!
Ruchy!
Jeden obok drugiego!
Zatrzymać się.
Nikt się nie odwraca.
Blokady są gotowe.
Ruszam do drugiego banku.
Nie ociągaj się.
Szybciej!
Gdzie to jest?
- Szybko. Nie marnować czasu. - Tempo.
Prędko i sprawnie.
- Ruszać się. - Siedź tu cicho.
Mamy to.
Na ziemię!
- Gleba! Nie żartuję! - Idziemy!
Ruchy! Dynamit!
Prędko!
Szybka akcja!
Żadnych numerów.
Bo odstrzelę ci łeb.
- Szybko! - Dawaj.
Bierz torbę.
- Szybko, ekipa. - Idziemy.
Tam jest zamknięty sejf.
Jaja sobie robisz. Wskakuj, dziadku.
Otwórz to dla nas.
- Tam są dokumenty. - Otwórz. Nie żartuj.
- Nie mogę. - Otwieraj!
To tylko dokumenty! Spokojnie!
Pierdolony dziadek jaja sobie robi.
Skrzywdź jeszcze jednego cywila, a już nic nie wciągniesz nosem.
Zrozumiałeś?
Jesteś wolny.
Szybko!
- Ruchy! - Jedziemy!
Gordim pilnuje zakładników. Reszta ze mną.
Ruchy!
Zmiana planów. Jedziemy autostradą.
Bierzemy kasę dla siebie. Jebać Bezdusznego.
Wzrok w ziemię!
- Bez numerów! W dół! - Szybko!
- Wchodzimy! - Prędko!
Ty też schodzisz!
W tamten kąt. Tyłem do mnie.
Ruszać się!
- Tempo! - Idziemy!
Szybciej!
Prawie koniec.
Gordim, uwolnij zakładników i się zawijaj.
Już się zawinąłem, kutasie.
Nie chcę więcej oglądać twojej mordy.
Uwaga, SUV wjechał na autostradę.
Przygotować się. Robimy blokadę!
- Kurwa. Nie przejedziemy. - Co się dzieje?
Nie zatrzymuj się!
Jedź!
Wysiadać! Już!
- Szybko! - Wysiadać!
Wszyscy zginą!
Uwaga!
Na zewnątrz!
- Wysiadać! - No już!
Ręce w górę. Twarzą do ziemi.
Nie ociągaj się!
Wzrok w ziemię!
- Szybko! - Patrz w ziemię!
Autostrada czysta. Operacja zakończona.
Zatrzymaliśmy SUV-a z forsą, trzema mężczyznami i bronią 12,7 mm.
Ich strzelec zginął.
Ruszamy.
Gordim zniknął z autem.
Zabili tego gnoja.
Ale po nas musieliby teraz popłynąć.
Sześciu!
To muszą być oni.
Teraz wszystko w rękach Boga.
Napisy: Maciej Dworzyński