Opowiem, co wiem o mojej podróży.
Gdy to się zaczęło,
nie byłem wcześniej na granicy.
To wtedy mnie wciągnęli.
Siema.
Siema, Bigode.
- Siemano. - To Mamute.
Ktoś stoi na warcie?
- Nie. - Pójdziesz?
Jasne. Wybaczcie.
Znasz Isaaca?
- Jeden z naszych? - Nie, ale mu ufamy.
Dopiero wszedł do biznesu.
Powinien raczkować, a biega 110 metrów przez płotki.
Idzie jak burza. Obrabia banki, bogate firmy…
Opowiedział kiedyś o napadzie z bronią w Ciudad del Este.
Duża robota.
Proguard.
Pełno tam forsy.
Strażnicy są nasi. Wszystko załatwione.
To terytorium Ambasadora.
W środku wojny.
Da swoje błogosławieństwo?
W tym nasza rola.
Będę szczery.
Nigdy nie obrobiłem banku. Wiesz to.
- Nigdy nie widziałem Ambasadora. - Pamiętasz sprawę twojej kobiety?
Wtedy ci pomogliśmy.
Czy nie było, jak chciałeś?
Masz dług.
I to niemały.
Zrobisz to.
Przyniesiesz nam forsę, a po wszystkim
możesz iść w pokoju swoją drogą za Jezusem.
Co to za mina? Boisz się latać?
Wiesz, że to baza ludzi Ambasadora?
Fotki i samoloty rozpraszają.
Będziemy sami w gnieździe żmij.
Nieuwaga to śmierć.
Musisz być maksymalnie skupiony.
Luzik. Panikujesz?
Widziałaś mnie spanikowanego?
PARAGWAJ FARMA AMBASADORA
Zostawcie nas.
Na wszelki wypadek.
Na pewno szklanka jest cała?
Dość wojny.
Trzeba było o tym pomyśleć przed zabiciem Ryada.
Wciąż to roztrząsacie?
Nie bądź arogancki. To nasz dom.
Wasz dom, wasze królestwo.
Nie przybywamy z pustymi rękami. Mamy dziesięć milionów w prezencie.
Jestem ślepy?
Proguard, Ciudad del Este. Mają ponad 40 baniek.
Gotowa i dobra robota.
Jeśli się zgodzicie, z rywali staniemy się partnerami.
Szefie?
Sheik.
Jasne.
Ambasador.
Ambasador jest na linii.
Witaj.
Sojusznik dał nam robotę w Ciudad del Este.
Duża kasa. Każdy dostanie część.
Waśnie skończone.
Zgadzasz się na skok na twoim terenie?
Posłuchaj, przyjacielu.
Kumam, ale pomijacie ważny szczegół.
Proponujecie mi pieniądze, ale co mam tu z nimi robić?
Powiedz, czego potrzebujesz, a my się tym zajmiemy.
Chcą mnie poddać ekstradycji.
Dobrze mi tutaj.
W Brazylii wsadzą mnie do federalnego o zaostrzonym rygorze.
W federalnych jest ciężko.
Prawdziwy koszmar.
Zgadzam się na Ciudad del Este.
To duża inwestycja, choć zarobek jest tego warty.
Ale w zamian musicie mnie stąd wyciągnąć.
DNA ZBRODNI
ODCINEK 8 KONIEC I POCZĄTEK
Wywozimy go dzisiaj czy jak?
Jeśli tylko sędzia zatwierdzi ekstradycję.
Federalni przysłali oddział taktyczny.
Taki oddział do pomocy przy ekstradycji?
Musimy być ważni.
O tej rzekomo tajnej operacji wie już około 150 osób.
Piorun nie trafia w to samo miejsce.
Jeśli Moreira był kretem, to już go nie ma.
A jeśli to nie on?
Dlaczego ryzykował życie,
podsłuchując ich na farmie, żeby dać nam informacje?
To czemu zniknął?
Wiedział, że go obwiniamy.
A to nie ty byłeś przeciw niemu?
Gdybym się nie mylił, pozwalałbyś mi działać samodzielnie.
KARTA PERSONELU
Halo.
Sprawa wygląda tak.
Oni już wiedzą.
- Rozgryźli to. - Co takiego?
Że wyciągacie Ambasadora.
Musicie to natychmiast przerwać.
Zrobi się rozpierdol.
- Nie wiecie… - Wyluzuj.
Płacę ci za informacje, nie za rady.
Posłuchaj.
Powiedz, co dokładnie wiedzą.
EKSPERT KRYMINALISTYCZNY
Yuri.
- Chcesz? - To cię zabije.
DNA Ambasadora z Paragwaju pasuje do notatki z willi, prawda?
No to…
powiedz, co z tym zrobicie.
Wyślemy Paragwajczykom, żeby go oskarżyli.
Błagam cię.
Spędziłam nad tym całą noc, żebyście im powiedzieli,
że mają mu dołożyć dziesięć lat do odsiadki?
Tu chodzi o coś większego.
Nie mogę ci udzielić takich informacji.
Podsumowując,
gdy mam pracować jak szalona, jesteśmy partnerami,
a gdy zbieramy owoce tej pracy, to jestem obca?
- Każdy ma swoje zadania… - Powinnam wiedzieć wszystko.
To moja baza danych ciągnie to śledztwo.
Wielkie dzięki!
Nie ma mowy.
Jebać to.
Wszystko gotowe i opłacone. Musi wypalić.
Nie rozumiesz. To koniec.
Nie zaskoczymy ich.
Będzie więcej żołnierzy niż na wojnie paragwajskiej.
Nie rozumiesz, sukinsynu.
Zorganizowaliśmy to, żeby uwolnić Ambasadora przed ekstradycją.
A teraz mówisz, że przyspieszyliśmy tę ekstradycję?
„My”?
- Twierdzisz, że to nasza wina? - Kurwa.
Masz obowiązek uwolnić Ambasadora.
- Grozisz mi? - Spokój.
Gliny zrobiły nam przysługę, gdy wtargnęły na farmę.
Zabierają Ambasadora z więzienia.
Nie wiedzą, że my o tym wiemy.
Będzie łatwiej. Musimy tylko zaatakować konwój.
Świetnie. Zróbmy to.
Ale po tym jesteśmy kwita.
Gabriel, przynieś mapę.
Sprawdzę trasy. Ty zajmij się autami.
Zadzwoń do twojego kontaktu. Potrzebujemy go.
- Okej. - Działaj.
Myśl, do cholery.
Pomóż mi.
- To główna droga? - Tak.
Jazda. Do dzieła!
Zespół czwarty, uwaga.
- Lecimy. - Dalej.
Pospieszcie się.
ASUNCIÓN BAZA WOJSKOWA
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
- Wladimir przyjechał?
Przyleciał.
Ma prowadzić misję.
Chce zabrać Ambasadora do Brazylii.
Pojedzie w teren?
Zaczeka w hangarze.
- Cześć. Jak tam? - Siema.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
- Moi bracia. Co tam? - Cześć.
- Wszyscy są? - Tak.
Słuchajcie.
Dobra wiadomość. Zatwierdzono ekstradycję.
Paragwajska policja i ich siły specjalne
są w drodze do Tacumbú.
Chciałbym przedstawić dowódczynię oddziału specjalnego.
Letícia?
- Znacie się? - Byłyśmy razem w akademii.
- Najlepsza z grupy. - Kopę lat.
To pierwsza kobieta, która poprowadzi grupę taktyczną.
Panowie, Suellen,
możecie na nas liczyć
w kwestii bezpieczeństwa przesyłki i pozostałych.
Podzieliłam się już strategią z Wladimirem.
Doskonale.
Powodzenia. Ruszamy.
Powodzenia.
Ty i ja będziemy to monitorować razem z Assunção z wozu.
Jeśli mogę, wolałbym zostać przy zespole.
Wedle życzenia.
Mogę zastąpić Rossiego w wozie.
Dobra, zostań.
Lepiej mieć go tutaj, to nic nie odwali. Ruszajcie.
Wracam za pięć minut.
YURI KOPKE, MARIA CLARA SIQUEIRA NAPAD PROGUARD – BRAZYLIA I PARAGWAJ
AUTORZY: MARIA CLARA SIQUEIRA WYŚLIJ
ASUNCIÓN WIĘZIENIE TACUMBÚ
Oczekiwałem czegoś innego.
To znaczy?
Mówię o okolicy.
Ciszej niż na cmentarzu.
Kto by pomyślał, że jest tu 4000 więźniów na przestrzeni dla 1200.
To klasyka.
Klasyka.
Rossi…
jakie są szanse na zamieszki,
gdy się dowiedzą, że go przenosimy?
Zerowe.
Nie dowiedzą się.
WIĘZIENIE PAŃSTWOWE
ODDZIAŁ SPECJALNY
POLICJA PARAGWAJSKA
Zgłaszam się.
Pojazd z Ambasadorem dołączył do konwoju. Jedziemy.
Zrozumiano. Obierzcie trasę A.
Przyjąłem.
STOP
Niewiele mówisz.
Jestem głodny.
Co to, kurwa, jest?
Próbują nas otoczyć.
Plany wyciekły! Spieprzamy!
Ruszamy główną drogą na zachód.
Przyjąłem. Obierzcie trasę B, estakada.
Kurwa! Ta trasa jest dużo dłuższa.
Pojechali główną drogą. Cel jest w czwartym aucie.
Wszyscy na pozycjach. Zespół Delta, jedziemy w waszą stronę.
Zaatakowali konwój.
Straciliśmy dwa auta. Dostaniemy wsparcie?
Nie. Zaatakowano pobliskie komisariaty.
Nie możemy nikogo wysłać.
To na nic, Rossi. Ktoś ujawnił naszą trasę!
Ktoś z konwoju.
Dowódco, trasy są spalone. Możemy wrócić do Tacumbú?
Nie. Przesyłka musi dotrzeć do celu.
Czemu nie ma tu tego dupka?
Przechwytujemy.
Straciliśmy kolejny wóz.
Ruchy!
Wysiadamy!
Ognia!
Jesteśmy otoczeni. Słyszycie mnie?
Odizolować cel.
Wsiadać!
Cholera!
Kontratak!
Osłaniać mnie!
Skurwysyny!
Kurwa!
Na ziemię!
- Idę dalej. - Nie!
- Inoki! - Osłaniać mnie!
Kryjcie!
Słuchajcie.
To nie my utknęliśmy z nimi.
To oni utknęli z nami.
Zniszczymy ich albo polegniemy w walce.
Kurwa!
- Naprzód! - Idziemy!
Szybko!
Teraz!
Naprzód!
Biegiem!
Udało się, Rossi!
Dowódco, pilne wsparcie na estakadę.
Trzy minuty. Utrzymać pozycję.
Idziemy!
Naprzód!
Psiarnia naciera.
Cel odizolowany.
Zrozumiano.
Ruszać się!
Luz, szefie. Relaksuj się.
Pokaż twarz!
Cel się przemieszcza, odbiór.
Przyjąłem. Trzymać psiarnię. Nie ustępować na krok.
- Czy auto Ambasadora miało odjechać? - Nie.
Czemu według nawigacji się porusza?
Straciliśmy auto Ambasadora.
Możecie je ścigać?
Nie. Mamy tu ciężki ostrzał.
Kurwa. Spróbujemy przechwycić tutaj.
- Straciliśmy Ambasadora. - Dorwijmy Bezdusznego
Russo, dawaj wyrzutnię!
Otwórz bagażnik.
Przyblokujcie ich. Dzięki temu wywieziemy przesyłkę.
Cholera, Saldanha.
Zdjąłem go.
Naprzód. Jeszcze wielu trzeba odstrzelić.
Stój! Dokąd ty idziesz?
Nie utrzymamy ich. Musimy spadać, odbiór.
Rozjeżdżamy się!
Ucieka!
Ambasadorze.
Dobrze.
Paragwajska policja będzie za pięć minut.
Lokalizator mówi, że są blisko.
Ambasadorze,
jestem Isaac.
Do usług.
Isaac.
Duch, prawda?
Widzę, że zarząd o mnie słyszał.
Masz dla mnie papierosa?
I butelkę rumu.
- Dobra robota, przyjacielu! - Dziękuję.
- Cruel, zajmij się gościem. - Robi się, szefie.
Witamy.
Co teraz?
Dobra robota.
Twoja dola, zgodnie z umową.
Oto kluczyki. Możesz nim uciec.
W Paragwaju czy w Brazylii, zawsze dotrzymuję słowa.
Dzięki. Powodzenia.
Isaac.
- Co z chłopakami? - Którymi?
Zostali pod ostrzałem, żebyśmy mogli tu być.
Co z nimi? Może czegoś potrzebują?
- Mówisz o Bezdusznym? - Też.
Jesteś cholernie bogaty, Gabrielu.
Oboje jesteśmy, ale nie dzięki Bezdusznemu.
Dzięki gościowi z samolotu. To nasza sprawka.
- Jesteśmy ohydnie bogaci! - Zgadza się.
TRANSPORT PUBLICZNY
Musimy się rozdzielić.
Zatrzymaj się.
Pojebało cię?
Jest skurwiel!
Biegnę za nim!
Straciliśmy przesyłkę. Nikogo już tu nie ma.
Skurwysyn!
Mamy przejebane.
Nawet nie wiecie jak bardzo.
Przykro mi z powodu waszej straty.
Mnie również. Straciliście ludzi.
To prawda, że on uciekł?
Daj znać, jak będziesz go ścigał.
To teraz kwestia honoru.
Jedziemy.
Trzeba powiadomić jego rodzinę.
Zadzwonię też do swojej. Zróbcie to samo.
Spoczywaj w pokoju.
POLICJA
Cholera!
Ani kroku dalej!
Mam cię na muszce.
Powoli odłożysz broń na ziemię.
Broń na ziemię!
Bez numerów, bo odstrzelę ci łeb.
Odepchnij ją od siebie.
Kładź się na ziemię.
Ręce za głowę.
To koniec, skurwielu.
Spokojnie.
Bez nerwów.
Puść go, dupku.
Rzuć broń, to go wypuszczę.
Odjebię go. Wiesz to.
Proszę, mam rodzinę.
Stul pysk.
Zabijesz komuś ojca, tchórzu?
No to dawaj.
Proszę. Nie.
Co z tobą?
Już nie jesteś gliną?
- Kropnę go i masz przesrane. - To przejdę na emeryturę.
Spędzę czas z rodziną.
Ale ty nie masz szans. To koniec.
Nie spocznę, póki nie będziesz w kajdankach albo martwy.
Zabij go, popaprańcu.
- Wątpisz? - Wsadź sobie tego zakładnika w dupę!
Tak jest!
Wsadź go sobie w dupę!
Nie. Proszę.
Rzuć broń.
Rzuć tę jebaną broń!
Na kolana, gnoju!
Uklęknij!
„Zmiłuj się nade mną, Boże…”
Ręce za plecy, do cholery.
Obie.
„Zmiłuj się nade mną, Boże,
w miłosierdziu swoim,
w ogromie swej litości…”
To koniec. Ręce za głowę.
No dalej.
Krzyknij, a będziesz miał gębę na karku.
- Lubisz gadać, co? - Co jest?
Milcz. Obserwowałem cię, João Nascimento.
Spokojnie, Moreira. Porozmawiajmy.
Wiesz, na co zasługujesz?
Jedynie na dziurę w głowie.
- Wyluzuj. - Wyczuwam bandytę z daleka.
- Nie rób nic szalonego. - Potraktuję cię jak przestępcę.
Bo jesteś nim, a ja gliną.
Dlatego cię aresztuję.
Chcę zobaczyć twoją błękitną krew w więzieniu.
ASUNCIÓN PARAGWAJ
Chłopaki,
mogę być chwilę sam na sam z więźniem?
Musimy wyjaśnić stare sprawy.
- Okej. - Jasne.
Dzięki.
O co chodzi z tym Bogiem?
Naprawdę wierzysz?
A ty nie?
Wielu wykorzystuje Boga jako owczą skórę.
Miałem cię za taką osobę.
Ale nie zabiłeś zakładnika.
Dlatego z tobą może być inaczej.
Może pod spodem jesteś owcą…
a ukrywasz to pod skórą wilka.
Rodrigo, mamy 50 aresztowanych i 15 martwych.
Żaden cywil nie zginął. W tej sytuacji…
odbicie Ambasadora to nasza wina.
Twoja, Wladimir.
Chwila… Nie.
Rodrigo, pan wybaczy,
ale nie mogę odpowiadać za decyzje w terenie.
Decyzje podjęte w terenie były słuszne.
Rossi z pomocą innych oddziałów powstrzymał armię najemników.
Oczywiście.
Wczoraj powiedziałeś, że zaakceptowałeś misję.
Weź za to odpowiedzialność.
Siema.
Rozmawiałem z Rossim.
Na komórce są odciski palców i DNA Guilherme.
Nie potrzeba więcej dowodów. Ale musisz poczekać na śledztwo.
Kolejne?
Wygląda na to, że nie jesteś złym gliną.
Jak go rozgryzłeś?
Może faktycznie nie jestem złym gliną.
Lokalizator.
W Loandzie pytałeś, jak cię odnalazłem.
Zamontowałeś mi nadajnik na aucie?
Robota policyjna. Nic osobistego.
BRASÍLIA SIEDZIBA GŁÓWNA POLICJI FEDERALNEJ
Zapraszam pana.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Uszanowanie. - Rossi.
Komisarzu.
- Gratulacje. Świetna robota. - Dziękuję.
GANG NAPADŁ NA BANK
DNA zrewolucjonizuje śledztwa w Brazylii.
Liczę na was.
Nagrodę „DNA Hit of the Year” otrzymuje
Maria Clara Siqueira za sprawę Proguardu,
skoku stulecia na granicy brazylijskiej.
Bardzo dziękuję.
To była samotna podróż pełna badań, oddania…
Co za pinda!
Ale zawsze wierzyłam…
Rossi, chcemy ci coś zaoferować.
Dowodzenie misją pojmania gangu Ducha.
Możesz sam dobrać zespół.
To sprawa państwowa. Ogromnej wagi.
Nie musisz decydować teraz. Masz kilka dni.
Omów to z rodziną.
Zapytaj, co myślą.
To decyzja, która wpłynie też na nich.
- Mamusia przyjechała! - Skarbuś!
Tęskniłam za moją laleczką!
Cześć, kochanie.
Dzięki.
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
W porządku.
- Pa, maleńka! - Pożegnaj się.
„Pa, tatusiu”.
BEZDUSZNY
Uwaga, cel się zbliża.
PARAGWAJ CIUDAD DEL ESTE
- Hej. - Cześć.
Świętujesz beze mnie?
Piwo.
Nie wiem, czy świętowanie to właściwe określenie.
Jest źle?
Nie mogę już patrzeć na pudła.
Chcesz pogadać?
A co? Dasz mi jakąś radę?
Już ledwo pamiętam swoją separację.
Dużo kłótni.
Dużo złości.
Poczucie, że jesteś kupą gówna.
Tak.
Jak było z twoim synem?
Było…
ciężko.
Ale pogodziłem się z tym.
W tym rzecz. Jestem inna niż ty. Nie potrafię tak.
Nie mogę się z tym pogodzić.
Proszę. Pańskie piwo.
- Jeszcze jedno dla mojej partnerki. - Już podaję.
To pierwszy raz, gdy nazwałem cię partnerką.
Mylisz się.
Nazwałeś mnie tak pierwszego dnia.
Ale to nie było serio.
Teraz jest.
Napisy: Maciej Dworzyński