Bezduszny, mamy przesrane.
- Co to za łódź? - Kto to jest?
- Spokojnie. - Przyspieszamy?
Mamy przejebane.
Zatrzymać się!
- Dzień dobry. - Policja federalna!
Wracamy z pracy. Ta broń jest niepotrzebna.
- Nie ruszać się! - Jesteśmy rybakami.
Mamy tu mnóstwo ryb.
Pokażę wam.
Spierdalamy! Szybko!
Martelo nie żyje.
Yuri!
Dostałem w kamizelkę.
Suellen, przejmij ster!
W lesie już ich nie znajdziemy!
Na spokoju. Lecimy!
Szybciej!
Osłaniaj!
Teraz!
Trzymaj!
Skurwiele!
TECHNIK KRYMINALISTYCZNY
Skurwysyn uciekł.
DNA ZBRODNI
ODCINEK 5 WSZYSTKO DLA RODZINY
Jak się czujecie?
Dobrze.
Świetnie.
Skoro wszyscy są cali,
wytłumaczycie mi, co się stało?
Od pierwszego dnia śledztwo wskazywało na ucieczkę rzeką.
To była nieodpowiedzialna akcja
pod wodzą butnego i niezdyscyplinowanego agenta,
którego przełożony nakreślił inny plan.
- Rozumiem, ale… - Niesubordynacja.
Nadużycie mienia służbowego i miliony w cholernej rzece.
Naraziliście sprawę,
moją i waszą karierę,
ale też własne życie.
Co się wydarzyło, Yuri?
Suellen?
Szefie…
Moreira?
Konsultant 400 km od komisariatu, w którym powinien pracować.
To było nasze niezależne dochodzenie…
Nie masz racji.
Słuchajcie uważnie.
Oto co się wydarzyło.
Przyjechaliście tu na moje polecenie.
Weryfikowaliście hipotezę Benícia.
Byłaś główną śledczą.
Moreira doradzał, bo zna ten teren. Nie posiadał broni.
A Yuri miał dokończyć analizę auta wyłowionego z rzeki.
Wtedy dostrzegli podejrzany konwój.
Nie było ze mną kontaktu, więc zbliżyli się do podejrzanych.
Ostrzelano agentów, a ci odpowiedzieli ogniem.
- To była bardzo udana operacja. - To oficjalna wersja?
Z całym szacunkiem, to nie jest żadna wersja.
Takie są fakty.
A Moreira? Jest zawieszony. Nie może działać w terenie.
Był na miejscu, ale nie uczestniczył w działaniach.
Nie posiadał broni.
Jasne.
Opisz to szczegółowo w raporcie.
Zobaczymy, czy przejdzie.
Oczywiście.
Jak poszła robota?
Gdzie moja forsa?
Spokojnie. Tu masz plecak.
Kula przeszła na wylot.
Jak cię zwą?
Ezequiel.
A ciebie?
Jechałem do kościoła.
Leżałeś nieprzytomny.
- To był… - Nie oceniam.
Ujrzałeś go?
Kogo?
Boga.
Gdy przekierowywał kulę.
Albo później,
gdy myślałeś, że umrzesz.
Nie widziałem go.
Odwracam się tyłem do światła.
„A więc…
już nie osądzajmy się wzajemnie,
lecz raczej uważajmy,
aby nie dawać bratu okazji do grzechu lub zgorszenia”.
List do Rzymian 14.
Wers 13.
Możesz tu odpocząć i zostać na nabożeństwie.
„Panie, ulecz wszystko, co wymaga uleczenia.
Ulecz mnie od wszystkiego, co oddziela mnie od Ciebie.
Ulecz mego ducha.
Ulecz moje ciało i duszę…”
Bigode.
Widziałem w telewizji tę spartoloną robotę.
Co to za burdel?
Czy zostało cokolwiek dla nas?
Szczerze?
Prawie nic nie ocaliłem.
- Ale wiem, co muszę zrobić. - Na pewno?
Bracia w ciebie wierzą, ale zegar tyka.
Naprawmy to, bo będzie kiepsko.
Umówię cię na robotę z Duchem.
W porządku.
- Nieźle! - Assunção!
Dałeś czadu, stolico Paragwaju.
- Asunción. - Asunción.
- Olej go. - Miałeś otwarte oczy?
- Tak. - Wszystkie trzy?
Córeczko, podejdź.
Solenizantko, pokaż im, jak strzelałaś nad rzeką.
Chodź.
- Nie jest w sosie. - Jak zwykle.
Fernando się nie spisuje.
Idź przemyśleć swoje zachowanie!
Przeraziłeś się tych kolesi na łodziach?
Kurwa. Bardziej papierologii, która mnie po tym czeka.
- Wolałbym zginąć. - Nie mów tak.
Choć przez biurokrację ma się ochotę rzucić służbę.
Możesz iść.
Lodu?
Mam czyste ręce.
Muszę przyznać, że gdyby nie ty,
mogłoby nas tu nie być.
Czemu wróciłeś z pomocą?
Cokolwiek o mnie myślicie, nadal jestem policjantem federalnym.
Bez wątpienia.
Nie to miałem na myśli.
I to jest profesjonalne grillowanie.
Tego pana obsłuż po królewsku.
- Okej? - Chodź.
Widzę, że nie próżnujecie.
- Jak tam? - Wszystko gra?
- Rodzinka? - Tak.
- Miło poznać. - Bardzo mi miło.
- Cześć. - Szefie! Co za zaszczyt.
- Jak tam? - Witajcie.
Cześć!
- Rossi, jak żyjesz? - Cześć.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Świetnie. U mnie też.
Cudowna rodzina.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
- Nawet dostałaś prezent. - Prawda?
Czujcie się jak u siebie.
- Dzięki. - Wybaczcie.
Jeśli chcecie coś do picia, to zapraszam do naszego baru.
Zaraz tam podejdę.
Nie znałam waszych dzieci. Są śliczne!
Zobacz, kto wstał.
Cześć, malutka!
Wyspałaś się?
- Mój słodziak. - Jest urocza.
- Spójrz. - Kruszynka.
- A co to za maleństwo? - Chcesz prezent czy dziecko?
Jak tam?
Yuri.
To, co zrobiliśmy…
co ty zrobiłeś,
nikt nie mówi, jakie to trudne.
Wtedy nie było dla nas lepszego scenariusza.
Czasami sprawy idą zupełnie inaczej.
Jest przejebane.
Pamiętaj, że jesteśmy z tobą.
Piwko?
Jeszcze mam.
- Mogę łyka? - Jasne.
Ciepłe.
Przyniosę nowe.
- Naprawdę ciepłe. - Gorące.
- Dzięki. - Odpalę jakiś utwór.
Nie jest lekko, co?
Jeżeli Fernando mógłby nadal z nią zostawać,
byłoby super.
Jezu.
Co za tandetna muzyka. Na litość boską!
Już dobrze.
Co myśli policjant, który wie, że ma przechlapane?
Nie myślę wtedy, bo bym zginął.
Jesteś siostrą Suellen?
Suelly.
- Porucznik Suelly. - O cholera!
Powiedz coś o sobie. Mieszkasz w Foz?
- Czemu nigdy cię nie spotkałem? - Nie chciałeś.
A to dobre.
Teraz już chcę.
- Naprawdę? - Tak.
Ty mój złoty rozmarynie
Zrodzony na polu nieobsianym
Nie masz nic więcej do powiedzenia?
Dlaczego dbasz o osoby, które mają cię gdzieś?
Rossi poprosił o pomoc, bo znam teren.
Nie wciskaj mi opowiastek Rossiego.
Mam rozwiązanie.
Pakuj walizki i wracaj do São Paulo.
- Ale… - Ani słowa!
Co więcej,
idź powiedzieć Rossiemu, że wyjeżdżasz z własnej woli.
Jasne?
Zmiataj!
Dzień dobry.
Ciepłe pieczywko.
A ty wróciłeś z myjni?
Mam dobre i złe wiadomości.
Zrzuć bombę.
Próbki DNA Bezdusznego zebrane w lesie nie zdadzą się na nic.
Są zanieczyszczone.
- Cholerna bezużyteczna genetyka. - Poczekaj.
Wrzuciliśmy do bazy DNA Felipego Reisa.
Jest zgodne z dwoma próbkami z willi.
Assunção go sprawdził.
Wyszedł za kaucją. Nieumyślne zabójstwo.
To playboy. Przystojny, używa życia.
Od wczoraj w hotelu we Florianópolis.
Świetnie. Aresztujmy go.
Jeszcze nie.
Na nasze szczęście jest tam z trzema innymi podejrzanymi.
Pojedziecie do hotelu i będziecie udawać parę.
- Co? - Jak?
- Rossi. - Są tam ze swoimi żonami.
Jako para łatwiej się do nich zbliżycie
i zbierzecie próbki DNA.
Czy to konieczne?
Co łączy playboyów z szefostwem gangu?
Albo z Bezdusznym?
Proguard to nie tylko Bezduszny.
Rozumiem.
Złapanie czterech playboyów to dobry materiał do telewizji.
Nie pytam o zdanie, tylko przedstawiam plan.
A po waszej ostatniej akcji Moreira zrezygnował ze sprawy.
Zrezygnował?
Spakował się i wrócił do São Paulo.
Chwila.
Koleś zjawia się we właściwym miejscu i czasie,
ratuje sytuację i wyjeżdża?
- Czy to nie jest dziwne? - On cały jest dziwny.
Florianópolis.
Chodzi o moją wyprawę do Loandy czy o coś innego?
Jeśli jesteś zła o twoją siostrę…
Nie wkurwiaj mnie.
Próbuję stwierdzić, czy stanowimy prawdziwy duet.
Albo jesteś taki problematyczny, albo po prostu jesteś idiotą.
Jedno i drugie.
Urocze miejsce.
- Pięknie. - Dzień dobry.
- Witamy w naszym hotelu. - Dzień dobry.
Na kogo jest rezerwacja?
- Na nas oboje. Suellen Dias Alves. - Benício Marinho.
Pokój z łóżkiem małżeńskim?
Zgadza się.
To na pewno pomyłka.
- Jest pani pewna? - Już sprawdzam.
Tak, rezerwacja z podwójnym łóżkiem.
Możemy je zamienić na dwa pojedyncze.
Nie, weźmiemy drugi pokój.
Dodatkowy pokój.
Jak państwo zapłacą?
Ja kartą. A on nie wiem.
- Przeszło. - Dziękuję.
- Można płacić w ratach? - Tak.
Mogą być cztery?
Niestety nie.
Dziękujemy.
Za basenem, na trzeciej, Felipinho.
Co za idioci.
Ja pierdolę.
Jeszcze jeden tutaj!
- Idziemy się zaprzyjaźnić? - Ja? Nie potrafię.
Czego nie potrafisz? Rozmawiać z ludźmi?
Załatwmy to szybko i znów ścigajmy tych, co chcemy.
Jakie są szanse, że się uda?
Jeśli będziesz się trzymał planu,
to około 80%.
A jeśli nie?
Nie przeszkadzajcie sobie.
Tym bardziej, jeśli robicie coś niegrzecznego.
Już ją lubię.
Halo! Poproszę o caipirinhę dla męża.
- Jak wam na imię? - Nie umie się bawić bez drinka.
- Tak to działa. - Flavinha.
- Flávia. - Erik.
- A wy?
- Cynthia. - Felipe.
Spoko.
Cudowna woda. Co pijesz?
- Gin. Chcesz łyczka? - Gin?
- Chcę to, co ona! - Ze wszystkimi dodatkami!
Teraz się przeraziłam.
Szalona.
Dla mnie to samo.
Pozwolisz?
Na razie, Firmino.
Proszę zobaczyć.
Poprosiłem Marię Clarę o analizę dowodów ze starszych spraw,
w których użyto takiej techniki jak w Proguardzie.
Wnioski?
Znalazła nowe ślady DNA, które przeoczyli poprzednicy.
DNA ze szlifierki pojawiło się w czterech napadach spoza naszej mapy.
Pięć kolejnych śladów DNA powtórzyło się w Proguardzie.
Brawo.
Nie wiem, czy zwróciłeś uwagę,
ale trzy napady to gang Ducha. Znasz?
Nie kojarzę.
Zupełnie nic?
Stara miejska legenda głosi,
że jest gang, który nie pozostawia żadnych świadków ani śladów.
Może tak tylko mówią.
A może to różne gangi.
Ale jeśli byli w Proguardzie…
to by tłumaczyło, czemu tak długo ich szukaliśmy.
Nie miałem pojęcia.
Jest coś jeszcze.
Jeden z napadów był tu w okolicy. Podpisał pan raport.
Tak, pamiętam.
Wysadzili cztery bankomaty.
Nie pomyślałem wtedy o gangu Ducha, bo zostawili po sobie trop.
Jaki?
Numer seryjny na dynamicie pozostał nienaruszony.
To nas doprowadziło do kopalni i ich głównego technika.
Jest tutaj.
O ten.
Amaro.
Twierdził, że ładunki skradziono.
Firma nigdy nie złożyła raportu, a my nie znaleźliśmy dowodu.
Ale wtedy badania genetyczne nie były tak powszechne.
Teraz się to zmieni.
Coś jeszcze?
Musimy ściągnąć tego Amaro.
Ponownie go przesłuchamy.
Szczerze mówiąc, to…
Coś ci powiem.
Jeśli chodzi o Loandę, to wszystko gra.
Już to załatwiłem z Wladimirem. Na pewno wyciągnąłeś lekcję.
Nie o to chodzi.
Poprosiłem o przeniesienie do Brasílii.
Do Banku Profili Genetycznych. Tam jest moje miejsce.
Tak nagle?
Powodzenia.
Będziemy tęsknić.
Uważaj tam na siebie.
Jedzą nasze grube ryby na przekąskę.
Tydzień po szokującym napadzie w Loandzie
Policja Federalna ogłosiła nowe działania…
Po co oglądasz ten chłam?
- To amatorka. - Wyluzuj, Isaac.
Zbiegł tylko jeden przestępca, który okazuje się przywódcą gangu.
Bezduszny, bo o nim mowa, miał też zorganizować napad na Proguard.
„Zorganizować napad na Proguard”? To jakiś żart?
Lepiej, że to idzie na jego konto, a nie na nasze, prawda?
Gdybyśmy nie byli braćmi, pracowałbyś z nim.
- Bardzo, kurwa, zabawne. - Zostań tu.
Mój telefon.
- Czekaj. - Telefon!
Masz czekać.
- Tylko wybiera. - Robię sobie liposukcję co pół roku.
I operacje plastyczne, bo uwielbiam znieczulenia!
Na serio. Nie ma lepszego haju.
Nigdy nie miałam na to dość odwagi.
Nie wierzę. Nic sobie nie zrobiłaś?
Jesteś cała naturalna?
Wycięli mi migdałki.
A ty nie wchodzisz do wody?
Cauã to nasz dr Bakteria.
Sterylizuje piersiówkę dwa razy dziennie.
Przyrównuje jacuzzi do kąpieli w ściekach.
Nie wymieniasz z nikim płynów?
A co?
Chciałabyś?
Zaraz mamy masaż. Idziesz z nami?
Idę! Potrzebuję tego.
Przepraszam, mój mąż potrzebuje kolejnego drinka.
Wyluzuj, skarbie.
Co tam?
Bigode, dopadniemy tego kapusia.
Zrobimy, co należy, i pokażemy mu, jak to działa.
Zostaw to mnie.
- Siema. - Siema.
- Cześć, Bigode. - Witaj, Isaac.
Telefon.
- W czym problem? - Oddaj telefon.
Mam mało czasu.
Wybacz, Bigode.
Co się dzieje?
Jedzie Bezduszny. Wchodzisz w to?
Nie jestem przekonany.
Lubię pracować ze swoim zespołem.
Zrobię to sam i dam ci twoją działkę.
Ten hałas nie ustaje cały dzień.
Wcale mnie nie drażni.
To środki ostrożności.
Za to twój ton głosu…
On mnie trochę drażni.
Nie jest fajny.
W czym problem?
Jesteś zajebistym gościem.
Gdybyś miał do mnie dołączyć, tobym się ucieszył.
Ale nie przepadam za Bezdusznym. Różni się od nas.
Niemal zawalił Proguard i Loandę.
Głośno o nim. Psy za nim węszą.
Bezduszny musi ogarnąć kilka spraw.
Chcę, żeby się uczył od ciebie.
- Kurwa. - Tak?
Ma być stale przy tobie.
Potem będzie nam ogarniał inne roboty.
Inne? Kurwa, ja mogę je ogarnąć.
Po co prosić ucznia, gdy masz tu mistrza?
Ucznia?
To jeden z nas. Członek rodziny. Nasz brat.
Zrobił dla Organizacji rzeczy, których inni nie zrobiliby dla matki.
To jakiś żart? Zważaj na słowa.
To jak?
Daję ci tę robotę. Jesteś zajebisty.
Utalentowany, zuchwały.
Mały Einstein, inteligentny.
Mówi się o twoim awansie.
Wejdź w to.
- Ale muszę z Bezdusznym? - To moja gwarancja.
Wykonaj zadanie, przywieź kasę, a już go nie zobaczysz.
Proguard to skrzynka materiałów wybuchowych.
Użyto też wozu opancerzonego jako tarczy przy wybuchu.
Wiem.
Wiedzieli, co robią.
Trochę się na tym znam. Mogę pomóc, jeśli trzeba.
Doskonale.
Jako że jest pan podejrzany,
najlepszą pomocą będzie oddanie próbki swojego DNA.
Podejrzany?
Niby o co?
Czy według prawa muszę wyrazić na to zgodę?
Mogę odmówić, prawda?
Oczywiście.
Ale to działa tak.
Jeśli pan odmówi,
nabiorę większego przekonania o pańskiej winie.
I będę tak dociekał,
że odkryję nawet zmyśloną wizytę u lekarza
w zeznaniu podatkowym z 2006 roku.
Pański wybór.
Witaj.
Dobrze cię widzieć.
Będziesz z nim pracował.
Jesteś wolny.
Ogłuchłeś?
Możesz iść.
Kosztują z dziesięć kafli.
Co takiego?
A może to droższy zegarek?
Elegancki.
Chciałem taki podarować przyjacielowi. Przepraszam.
Pomóc ci wstać, dziadku?
Ile potrwa uzyskanie wyników badania DNA?
Nie wiem.
Nie wiesz czy nie chcesz powiedzieć?
- Nie bawi mnie ta rozmowa. - Mnie też nie, młodzieńcu.
Ale zastanawiam się, jak możemy umilić tę pogawędkę.
Powinni nam dopłacać za trudne warunki pracy.
Poważnie, Suellen.
Słuchanie ich rozmów o seksie
odebrało mi jakieś pięć lat życia.
Poważnie.
Twoja oczekiwana długość życia i tak nie była wybitna.
Skoro odebrali ci pięć lat, to możesz paść w każdej chwili.
- Nawet teraz. - Masz rację.
A ja muszę przyznać, że wybornie się bawiłam.
To by się zgadzało.
Cynthia to niezła krejzolka.
Pije jak ryba. Żadnych hamulców.
Musi być słabym ogniwem.
Tylko raz spoważniała, gdy opowiadała o dzieciach,
które ma z Felipinho, a teraz są z nianią.
Zabawne.
Kobieta może prowadzić szalone życie, wyjść za gangstera,
a nadal będzie się martwić o dzieci.
Musi być trudno pogodzić ze sobą
życie towarzyskie i pracę, rodzinę i pracę.
Dla mnie to niemożliwe.
Pamiętasz Rossiego?
- Tak. - Rossi.
Jego żona, dzieci…
Niby szczęśliwi.
Fernando z zewnątrz też wyglądał na szczęśliwego.
Od kiedy jesteś bardziej cyniczna ode mnie?
Kiedy twoje małżeństwo się rozpadło?
To musiało być dokładnie wtedy,
gdy zamieszkaliśmy razem.
- Budujące. - Bo to trudne.
Wydaje się, że kontroluję jedynie swoją pracę.
I średnio ci to wychodzi.
- Goń się. - Nie oszukujmy się.
- Wariatka. - To prawda.
- Po części. - Całkowicie.
Wszystko posortowane.
Wracam do swojego pokoju.
- Dobra. - Padam z nóg.
Idę pod prysznic.
Dobranoc, Erik.
Zimne jak lód! Kto ma ochotę?
- Misiek! - Tak?
Strzel nam fotkę.
- Masz coś na ustach. - Poczekaj.
Dziecko ubrudziło sobie buzię. Biedactwo.
Muszę zadzwonić do własnego dziecka.
Nic nie mów.
Nic!
Idziemy?
Jestem prawie gotowy.
- Dobra koszula? - Tak zła, jak się spodziewałam.
- Widziałeś wiadomość od Rossiego? - Nie, a co?
- Mamy dwa dopasowania. - Nieźle.
Jeszcze tylko Cauã. Dzisiaj go dopadniemy.
Chcę tylko coś zaznaczyć.
Jestem wpieniony, że musimy iść na tańce.
Zostałem zmuszony i bardzo mnie to wkurza.
Jesteśmy tu tylko we dwoje.
Daruj sobie te nudne teksty męża. Chodźmy.
Dopadnijmy sukinsyna!
To jest ten dzień!
Dziewięć osób.
- Co jest, kurwa? - Cisza!
- Przestań skomleć. - Dość!
Tak nie można!
Dzięki.
Chodźcie.
To nie w porządku!
Tak nie można!
Brazylijczycy kochają stać w kolejkach.
- A ty? - Klasa wyższa.
- To znaczy? - Jestem bogaty. Idziemy!
Wybawimy się jak nigdy!
- Wchodzą bez kolejki! - Milcz albo wypad!
Patrzcie na nią!
Dawaj!
Jesteśmy w samym środku,
a nagle gość wyciąga krucyfiks,
zakłada szkaplerz i zaczyna się modlić.
On jest dziwny. Nie lubię jego energii.
Jesteś teraz astrologiem, Chicho?
Lecimy na parkiet!
- Wy też! - Chodźcie!
Tańczymy!
Kamera.
Co to jest, do chuja?
Puść mnie!
Nie boisz się?
Jebaniec!
Przestańcie!
Nie żyjesz, chuju!
Jeszcze raz!
O mój Boże!
Chodź tu, gnoju!
Przestań, dupku!
Gdzie ten drugi? Brać go!
- Koniec zabawy! - Dość!
Skopałem wszystkich sześciu.
Położyłem na łopatki cały klub jujitsu.
Rozjebałem frajerów.
- Daj spokój. - Było ich może dwóch.
Ale Erik zrobił na mnie wrażenie.
Co to było? Krav maga, muay thai?
Widziałeś moją żonę? To mój trening.
Wolę walczyć z nimi niż z twoją żoną.
Przesrane. Powiedzcie mi coś.
Nie baliście się, że zjawią się gliny i was zgarną?
- Albo coś takiego? - Czego się bać?
Widzisz tu jakichś cykorów?
- Załatwiłem wielu gliniarzy. - Ale ściema.
Twardziele z was.
- To prawda. - Jak diabli.
- Gdzie ty idziesz? - Jeszcze wcześnie!
- Wyluzuj! - Czekaj!
Nigdzie nie idziesz.
Pamiętajcie, że jesteśmy ustawieni na jutro.
Laski myślą, że jedziemy na ryby.
- Tak, Chicho? - Jasne.
- Montanha? - Tak.
Świetnie. Erik.
Możesz pojechać z nami.
Cauã serwuje najlepsze kobiety.
- Tylko w jego apartamencie. - Powodzenia.
Jestem na smyczy. Bawcie się dobrze!
Co napisał Assunção?
Twierdzi, że moja przyjaciółka
ma dochody sprzedawczyni, a majątek właścicielki sklepu.
Dom na plaży, luksusowy apartament i tak dalej.
No tak.
Czysta… to ona nie jest.
Właśnie.
Ale popracuję nad nią.
Zostaw to mnie.
Gdybyśmy mogli udowodnić, że rozmawiali o Bezdusznym,
ta wyprawa byłaby tego warta.
Suellen,
poruszyłaś moje serce.
- No dobra. - Dobra.
- Pa, Erik. - Pa.
Spodobało ci się.
ASSUNÇÃO PARAGWAJ
Witaj, przyjacielu.
Niewierność nie będzie akceptowana.
WIĘZIENIE TACUMBÚ
„Ze smakiem je człowiek chleb oszustwa,
lecz potem usta jego są pełne żwiru”.
Księga Przysłów 20:17.
ZAKŁAD KARNY „ESPERANZA”
Turcão sprzedawał na boku. Teraz musimy się nim zająć.
Wyślę instrukcje.
Dzwonili z Organizacji. Deklarują, że zdobędą pieniądze.
Naciskam na nich.
Cierpliwości, Djeison.
„Zwycięży ten, kto wie, kiedy walczyć, a kiedy nie walczyć”.
Dobrze.
Po co ten cyrk?
Worek na głowie, bo ci nie ufam.
Przejażdżka, bo jesteś sławny, a my nie lubimy paparazzi.
Nie mam psów na ogonie.
Jasne, że nie.
O co ci chodzi?
Mam tę robotę od Organizacji.
Dają mi nową szansę.
Moja misja to ich misja.
Tym się różnimy.
Nie mam szefa.
Nikt nie rządzi. Jesteśmy rodziną.
Nie ma zdrad.
Więc w czym rzecz?
Rezygnujesz?
Wchodzę w to.
Ale robimy to po naszemu.
Jasne?
To nie jest napad Organizacji ani Bezdusznego.
To nasza robota.
Zrozumiano?
Zrozumiano.
Dobra. Czego się napijesz?
- Daj mu whiskey. - Whiskey?
- Nie piję. - Cholera. Nie pije.
- Mnie nalej. - Robi się.
- Też jesteś sama? - Tak.
- Mogę się dosiąść? - Śmiało.
Laska, te węglowodany wystrzelą twoją glukozę w kosmos.
Wiem, ale zasłużyłam.
Co się stało?
Wszystko gra?
Właściwie nie.
Pożarłam się z Erikiem.
Wiem, że kłamie.
Faceci są głupi. Podają za dużo detali.
Zgadzam się.
Ale przynajmniej się stara.
Felipe nie robi nawet tego.
Nigdy nie lubił wędkować.
Ale teraz już wiem, że nie wszystko jest warte kłótni.
Drażni mnie hipokryzja.
Cały dzień sobie używa i udaje świętoszka,
a ja nic nie mogę przyjąć,
bo od razu mówi, że nie wybrał kobiety z nałogiem.
Coś ci powiem. Jebać ich!
Laska!
- Poważnie? - Na maksa.
Gdybym potrzebowała bmw albo wycieczki na Malediwy,
to też wyciągniesz z torebki?
Nigdy nie wiesz.
- Teraz ty. - Na pewno?
Śmiało.
Powiedz mi jedno.
Masz tego więcej, żeby mi sprzedać?
- Zapłacę więcej, niż ty dałaś. - Sprzedać? Dam ci.
- Mam tego dużo. - Serio?
Oczywiście.
Proszę!
Policja federalna.
Rzuć kokę i siadaj.
- Co? - Rzuć i siadaj.
- Jestem aresztowana? - Siadaj.
Jeszcze nie.
- Czego chcesz? - Posłuchaj.
To już koniec Felipinho i reszty.
Mów wszystko, co o nich wiesz.
- Nie wiem, o co ci chodzi. - Nadal nie kumasz, co się dzieje?
To przestępstwo.
Możesz ocalić siebie albo próbować ratować Felipego.
Co on by zrobił?
- To na własny użytek. - Taka ilość?
A ten majątek zapisany na ciebie
i twoją matkę?
Nie mamy z tym nic wspólnego!
Wierzę.
Więc po co chronić człowieka, który traktuje cię jak kozła ofiarnego
i nie ma dość godności, aby wymyślić sensowną wymówkę?
Myślisz, że nie wiem o tej imprezie?
Pięć lat temu sama tam poznałam Felipego.
W głębi zawsze wiedziałam, kim on jest. Ale ty…
Posłuchaj mnie uważnie.
Konspiracja, pranie brudnych pieniędzy, handel narkotykami.
Masz pojęcie, ile czasu spędzisz w więzieniu?
Pociągnęłabyś za sobą matkę.
Nie.
A więc tak.
Nie nagrywam rozmowy. Nie wymieniam cię w raporcie.
Będziesz miała spokój.
Ale powiedz mi wszystko, co wiesz o Proguardzie.
Czekam, Cynthia.
Poznałam kiedyś kolesia
na grillu u Cauy.
Nazywał się Turcão.
Dużo o nim rozmawiali.
Jest dla Cauy niczym ojciec chrzestny.
To on sprzedawał im broń.
Poznał ich też z Bezdusznym, który zlecił im napad w Paragwaju.
Ręce za głowę!
Na ziemię.
Jest tu ktoś jeszcze?
Nie ma.
Po tobie, playboyu.
Zrobisz śmigła helikoptera?
Spójrz na samolot.
Fajny.
MŁODY: MAMY PRZEJEBANE. NIEDŁUGO TAM BĘDĄ.
Dobrze nam poszło z tym małżeństwem, prawda?
Nie wlewaj sobie.
Nie potrafisz nawet udawać dobrego męża.
To piosenka z grilla?
Tak. Zhejtowałaś ją.
- Bo jest dołująca. - Tak, pamiętam.
Mówiłaś, że jest tandetna i tak dalej…
Czemu ją włączyłeś?
- Byłeś pijany? - Nie. Tak.
Ale to nie był powód.
Włączyłem ją…
bo to mój sposób na podziękowanie przyjaciołom.
Teraz jeden dalej.
Nie umiem.
Co to było, Damato?
Ktoś jedzie.
Widzisz kto?
Cholera, to Amaro.
Kurwa. Co to za bryka?
- Co tam, panowie? - Siema!
- Cześć. - Gabriel.
Bez obaw. Zajmiemy się twoją rodziną.
Dzięki.
- Mané. Lobo. - Jak tam?
Jak poszło z fedziami?
Pobrali moje DNA. Mogłem mieć kłopoty.
- Ale mam nowego kolegę. - Kto to?
Młodziak, który chce wejść do rodziny.
Mogę o coś spytać?
Guilherme, tak?
Gdy widzisz te apartamenty, luksusowe auta,
drogie zegarki, to nie zastanawiasz się,
skąd oni wzięli na to pieniądze?
Przemyśl to.
Nieźle. Wejdźmy.
Ale mamy problem.
- Jaki? - Wiedzą o poprzednich napadach.
Znaleźli moje DNA.
- Wygadałeś się? - Absolutnie.
Nie byłoby mnie tutaj.
W porządku.
Spokojnie. Zjedz coś. Później pomyślimy, co dalej.
- Dzięki, Isaac. - Śmiało.
Siemka. Jak leci?
- Cześć. - Co słychać?
- Oby było warto. - Dobry Boże!
Ledwo wróciliśmy, a już wyglądasz nędznie.
- Co tam? - Dzień dobry.
Wyślij mi to teraz.
Dzień dobry.
Słuchajcie, sprawdziłem tego Turcão,
o którym mówiła żona Felipinho.
Był trzykrotnie aresztowany.
Handel narkotykami, sprzedaż broni i napad.
Ma stację paliw, ale zarabia na przestępczości.
Jego zdjęcie i namiary na stację wysłałem do Benícia.
To w Ponta Porã, w Mato Grosso do Sul, przy granicy z Pedro Juan Caballero.
PEDRO JUAN CABALLERO, PARAGWAJ PONTA PORÃ, BRAZYLIA
Siema, Máscara.
Pora na twoją próbę.
Mamy ważną misję w Ponta Porã.
Trzeba usunąć zdrajcę.
- Możecie ruszać. - Jasne.
Bądźcie ostrożni.
Taki koleś to tykająca bomba.
Lecimy?
- Naprzód. - Chodź.
- Raportujcie. - Dzięki.
Na razie.
Bierzcie, co chcecie. Wysadzimy ten kurwidołek.
Pospieszcie się.
- Ruchy! - Tempo!
Załatwmy tego Turcão.
- Dawaj! - Ruchy!
Napisy: Maciej Dworzyński