Ludzie mówią o Tijuanie, Ciudad Juárez,
bo to miasta blisko Stanów.
Tak naprawdę trudnej granicy nie trzeba daleko szukać.
Dwadzieścia kilometrów granicy
przedzielonej drogą bez żadnej kontroli.
Podobno wszystko zaczęło się od kawy.
W latach 80.
Zamrożono tutaj ceny.
Ograniczono eksport.
Kawę trzeba było przemycać.
Narkotyki szły tą samą trasą.
Tylko ty lubisz starą i zimną kawę.
Ten sukinsyn będzie martwy!
Do dzieła, Máscara. Nasi wrogowie są bez szans.
Dawaj! Lecimy!
STACJA PALIW TURCÃO
Turcão, prawda?
Macie nakaz?
Nie potrzebujemy go do rozmowy.
Współpracuj, to szybko pójdzie.
Co wiesz o Bezdusznym?
No mów.
Wiem, że poznałeś go z Cauą.
Aresztowaliśmy ich. Będziesz gadał?
Co się dzieje, tato?
Wszystko gra, skarbie.
Strzelają!
Dawać, kurwa!
Synara, wracaj!
Máscara, idźcie od tamtej strony!
Przerwać!
Mamy twoją córkę!
Milcz albo zginiesz.
Spokój!
Spokojnie!
- Widzisz ojca? - Policja federalna!
Bez nerwów!
To nie jest sprawa policji!
Wypuśćcie dziewczynę i pogadamy!
To cię nie dotyczy, cholerny glino!
Co tam się stało?
Gdzie jest ten drugi?
Spokojnie!
Bez nerwów!
Nie!
Nie! Tato!
Nie!
Ja pierdolę.
DNA ZBRODNI
Wtedy wilk zawołał:
„Dmuchnę, chuchnę i domek twój zdmuchnę!”.
Mamo.
Tak, kochanie?
Opowiesz mi to, co zawsze?
Żył kiedyś bardzo odważny mężczyzna,
który wyruszył w bardzo niebezpieczną podróż,
aby ochronić syna, którego kochał.
Bardzo.
Wiesz, kto to był?
Tata.
Tak.
To on.
Smaczne.
A z tym jeszcze lepsze.
Stary, chcesz użyć widelca? Przyniosę ci.
Nie o to chodzi.
Jesteście zbyt wolni.
Tak właśnie myśli góra.
Musicie przyspieszyć.
Moja rodzina zna powód. Czemu nie przyspieszamy roboty?
- Żeby wykonać ją porządnie. - A po co?
Żeby nie nawalić jak ci playboye w tym tygodniu.
Posłuchaj mądrej kobiety.
Nie zostawiam śladów.
I nie zabijam gliniarzy jak dureń.
Daj spokój. Ten gliniarz zginął wieki temu.
Był partnerem kolesia, który zajmuje się sprawą Proguardu.
To Benício.
- Krewki gość. - Tak.
Typek bez życia, który nie odpuści.
Przestań się mądrzyć. Uczysz nas jeść sushi widelcem,
ale tak naprawdę tylko psujesz posiłek.
Kurwa. Weź się za jedzenie!
Czy wiecie, że nadejdzie czas,
gdy wszyscy będziecie musieli ubrudzić ręce?
Wtedy zyskacie szacunek, którego wam brakuje.
Robotę zlecił Ambasador.
Rozkaz przyszedł tuż przed akcją, więc nie mogłem uprzedzić policji.
Zrozumie to tylko ten, kto pracuje w terenie.
W ciągu sekund decydujesz, czy zabić…
Miałbym zabić glinę?
- Rozwal go. - Zabij skurwiela.
Kropnij tego kapusia.
…czy samemu zginąć.
POLICJA FEDERALNA
W komórce Mamute’a były trzy dokumenty finansowe.
Poziom szczegółów jest imponujący.
Pierwszy to lista wydatków na akcję w więzieniu,
gdzie zabito Santosa.
Drugi to plany napadu na Proguard.
A trzeci dokument to coś, czego nigdy nie widziałem.
To znaczy?
Kwota jest czterokrotnie wyższa
niż suma dwóch poprzednich wydatków.
Alvinegro mówił, że szykuje się coś grubego.
W rozliczeniach nie było napadu w Loandzie?
- Nie. - Może go nie planowali.
Chcieli pokryć straty z Proguardu, ale bez powodzenia.
Najwidoczniej są w dupie.
Muszą być zbyt spłukani, by przejąć miasto.
Możecie myśleć, że wariuję i mam obsesję,
ale cokolwiek siedzi w mojej głowie,
Bezduszny jest kluczowym ogniwem.
Minęły miesiące, a nikt nie wie, kim on jest.
Nikt nie zaprzecza.
Niestety Turcão, nasz najlepszy trop, nie żyje.
Czasem umarli przemawiają.
Córka Turcão powiedziała nam tylko,
że zaliczył odsiadkę w Mato Grosso.
Assunção, możemy sprawdzić,
kto z nim wtedy siedział?
Nie mają akt w wersji cyfrowej.
Nie ma ich w systemie. Nic się nie dowiemy.
Dowiemy się na miejscu?
To mieszadło magnetyczne z funkcją grzania,
wytrząsarka orbitalna, sonikator…
Homogenizator, termocykler.
To stacja pipetująca.
Potem wszystko trafia do sekwenatora DNA.
Znasz nazwy, ale czy umiesz to obsługiwać?
Szybko się uczę. Czuję się tu jak w domu.
Cudownie.
Tak między nami, masz świetną nauczycielkę.
Zwłaszcza w porównaniu z innymi.
Zwykle stosujemy się do kolejności zleceń.
Jasne.
Chciałbym jednak najpierw sprawdzić coś innego.
- Co? - Mam taki pomysł.
Chcę zbadać dowody ze starych spraw.
Rękawiczki, kominiarki, łuski.
- Tak jak zrobiłam z gangiem Ducha. - Bardzo pomogłaś.
Nie będzie ci łatwo.
Jesteś nowy, nie masz dostępu do wszystkiego.
- Mogę to zrobić za ciebie. - Nie trzeba.
Lubię wyzwania.
Znowu?
Proszę cię, nie mam na to czasu.
Co ty robisz?
Naprawdę muszę już iść.
Nie zajmę ci dużo czasu.
Spóźnię się.
- Naprawdę? - Tak.
Chyba muszę częściej wyjeżdżać.
Ta gnida jest wolna jak diabli.
Im dłużej objeżdża, tym lepiej dla nas.
Co nagle, to po diable.
To trwa wieki. W tym czasie zrób mi zdjęcie.
Dobrze dziś wyglądam.
Nadjeżdża.
- Jest gnida. - Jedenaście.
Mamy to, 11 minut.
Zrobisz mi teraz?
Fotkę.
Kretyn.
TERMINAL CARGO
Cholera. Miało być 11 minut.
Jest 10 minut i 53 sekundy.
- Luz, to siedem sekund. - Siedem sekund?
To różnica między niebem a piekłem, między forsą a więzieniem.
Kurwa. Co z tym zrobimy, Lobo?
Odzyskamy te sekundy tylko w jeden sposób.
My robimy skok, a Cruel czeka w aucie.
WIĘZIENIE MAJOR ELDO RONDONÓPOLIS, MATO GROSSO
Mamy dokumenty wszystkich więźniów,
którzy kiedykolwiek tu siedzieli.
Są ułożeni alfabetycznie.
Rachif Nabil Said.
Szukaj litery „S”.
Może też być pod „R” lub „N”.
- Nie jest to dobrze poukładane. - Dzięki.
Ty zaczniesz od „R”, a ja od „S”?
- Kto go znajdzie, dostaje piwo? - Do dzieła.
- Przynieś mi piwo, Benício. - Znalazłaś?
Z kim siedział w celi?
Czekaj. To długa lista z dwunastu lat.
Używają tu prawdziwych nazwisk, a nie pseudonimów.
Ary Fonseca Paixão, Leonardo de Jesus da Silva, Manoel…
- Musimy odszukać wszystkie te akta? - Zajebiście.
Wstrzymaj się z tym piwem.
Tęsknisz za fałszerzami z Foz?
- O tak. - Pierwszy jest na „A”?
Ary Fonseca Paixão. Czyli „A”, „F” lub „P”.
Postawcie to tutaj.
Dzięki.
Udało się?
To nie było takie trudne.
Świetnie.
Możesz to tu zostawić.
Jeśli są tu jakieś ślady, nasza baza się rozrośnie.
I zmieni się sposób działania służb.
- Nikt już nie będzie ignorował DNA. - Walczę o to, odkąd tu jestem.
Nie chcę wyprzedzać faktów,
ale dzięki tej sprawie możemy wygrać „DNA Hit of the Year”.
To Oscar naszej branży.
Suellen.
- Cholera. - Podobny, co?
Kurwa.
Rossi, znaleźliśmy akta Bezdusznego.
Nazywa się Wellington Pereira.
Wellington? Był taki.
Bardzo dobrze pamiętam. Lubiłem go.
Gdy zacząłem pracę, on już tu siedział.
Ale nie nazywał się Bezduszny, tylko Sombra.
Jak się zachowywał?
To zależy. Przed czy po cudzie Jezusa?
Odnalazł Boga w więzieniu?
Zmienił się jak woda w wino.
- To na pewno on? - Bez wątpienia.
Zito go nawrócił. Miał do tego dar.
Do tego stopnia, że gdy wyszedł, otworzył w mieście kościół.
W Rondonópolis?
- Tak. - Wiesz gdzie?
Wszyscy wiedzą.
Już wam mówiłem, bracia.
To dzięki boskiemu działaniu uzyskałem
przebaczenie od córki.
- Chwała Panu! - Próbowałem się oszukiwać.
Zboczyłem na przestępczą ścieżkę,
żeby zdobyć pieniądze dla rodziny,
ale myślałem tylko o sobie.
Z dala od córki
łatwiej mi było ukryć swój egoizm.
- Amen? - Amen!
- Alleluja, bracia! - Alleluja!
- Chwała Panu. - Chwała Panu.
- Pokój z tobą. - Pokój z tobą.
- Ojcze. - Odznaki niepotrzebne.
Federalni?
- Agent Benício. - Agentka Suellen.
Szukamy zbłąkanej owcy, która ojcu uciekła.
Wellington Pereira.
Nie wiem, co się z nim dzieje.
Co chcecie wiedzieć?
Wszystko.
Wellington…
to żywe świadectwo słowa Jezusa i fałszywych ścieżek diabła.
To żywa walka, o której czasami prawię kazania.
Wellington dzierżył tytuł najlepszego zabójcy w São Paulo.
STRAŻNIK WIĘZIENNY
Wzbudzał strach i szacunek,
ale tylko u osób nieznających znaczenia szacunku.
Masz kwadrans.
Jego sprawę przejęła nowa adwokat.
Mônica.
Wellington?
Niektórzy mówią, że ocaliłem duszę Wellingtona.
Ale to Jezus ją ocalił.
Dzięki niemu Mônica ujrzała to, czego inni nie widzieli.
Co takiego?
Że był dobrą duszą,
dobrym chłopakiem,
porzuconym przez rodziców,
ofiarą przemocy.
Dał się porwać światu przestępczemu
i odnalazł swój cel.
Gdy zobaczył, że Mônica wierzy w uzdrowienie,
zaczął chodzić na nabożeństwa.
Nawrócił się.
Udzieliłem im ślubu.
Ma żonę?
Więcej powiem tylko w sądzie.
To nie historia Sombry czy Bezdusznego.
Ale Wellingtona.
Mogę tylko zeznać, że to dobry człowiek.
No dobrze.
Dziękujemy, ojcze Zito.
Zwolnij.
Dobrze.
Wrócę około 11. Jadę na lotnisko.
Powiedz jej, że mama niedługo wróci.
Tak?
To pa.
Co się dzieje?
Mônica żyje.
Nagle rzuciła pracę i się przeprowadziła.
Rossi napisał, że Assunção ją znalazł.
- Assunção to kozak! - To prawda!
Znalazłby igłę w stogu siana.
- Po co tak machałeś? - Mamy ją odszukać w Santa Isabel.
- Nie. Obiecałam, że wrócę. - Próbowałem ci powiedzieć.
- Cholerny Assunção. - Wiem.
- Czy on nie sypia? - Nie.
- Chodź. Załatwiają nam bilety. - Cholera.
SÃO PAULO OBSZAR METROPOLITALNY
To ona?
Myślisz?
Co sądzisz o tych dwóch kolesiach?
Spokojnie.
Popatrzmy na nich.
Policja cywilna?
To nie są federalni.
Idziemy razem?
Nastraszymy ich?
Policja federalna.
- Uszanowanie. - Co się dzieje?
Pracujemy. Policja cywilna.
- Nie wątpię. - Pokazać odznaki?
Nie trzeba. To od razu widać.
Być może, ale chyba nie powinnaś być tu sama?
Kto powiedział, że jestem sama?
Czołem.
Halo?
Nadałeś dobry temat o Beníciu i Bezdusznym.
Zaplusowałeś.
Od teraz rozmawiasz ze mną.
Następnym razem dostaniesz podwójną stawkę.
Tylko nie nawalaj.
Co masz dziś dla mnie?
Benício
i jego partnerka pojechali do Santa Isabel.
Szukają kobiety, która była żoną Bezdusznego.
- Tyle wiem. - Dobra.
Jeśli odkryją, gdzie jest Bezduszny będą blisko niego
albo wspomną o gangu Ducha, dzwoń natychmiast.
Jasne, ale oni też nie mówią mi wszystkiego.
Dasz radę. Jesteś sprytny.
Ustal najpierw, gdzie nocują.
I witaj w rodzinie.
Zaopiekujemy się tobą.
Mônica fałszuje dokumenty dla lokalnych złodziei ładunków.
Zajmują się tym śledczy z São José,
ale poprosili nas o pomoc.
Mamy obserwować jej dom.
To niestety praca do późna, ale nie jest źle.
Ja jestem bardzo zadowolony.
- Na tym zadupiu nic się nie dzieje. - Jasne.
Nic nie wiadomo o jej obecnym albo byłym mężu?
Nic.
Ona rzadko wychodzi z domu.
Kursuje tylko do pracy,
do kościoła i po dziecko do żłobka.
Dziecko?
- Ma dziecko? - Tak.
Czteroletniego syna.
W akcie urodzenia brak ojca.
Nie znaleźliśmy aktu małżeństwa.
Wzięli ślub kościelny
jakieś cztery lata temu.
- Pasuje do wieku dzieciaka. - Tak.
Spójrz na niego.
Jasny gwint.
Słuchaj, Lobo.
- Tak? - Mam dla ciebie robotę.
Jaką?
- Poza miastem. - Rozumiem.
Tutaj masz wszystko zapisane.
- Tajne przez poufne? - Tak. Ufam ci.
- Nie ma sprawy. - Powodzenia.
- Czegoś brakuje? - Nie.
Mów, czego chcesz, zanim kierowca wróci.
Mamy wyjątkową szansę obciążyć Bezdusznego.
Po raz pierwszy w Brazylii.
Potrzebuję tylko zgody na pobranie DNA od jego syna.
Matka na pewno się nie zgodzi.
Jest nieletni?
Tak. Może jest to kontrowersyjne.
Ale pamięta pan DNA na parówce?
Miałem rację.
To przyszłość.
Nie ma sensu walczyć. Prawo musi się dostosować.
Będziemy pionierami tych zmian.
Proszę o jeszcze jedno.
Potrzebuję zgody na pluskwę
i podsłuch telefonu.
Powoli, Marina.
Moja kolej.
Powiedz mu.
Teren czysty. Słyszycie mnie?
Wchodzimy.
Gotowe, Suellen.
Halo?
Nie, śmiało.
Patyk po lodzie?
Wyślij go jak najszybciej i poproś, żeby trafił prosto do mnie.
Dziękuję.
W tej pracy są takie dni,
że jesteś geniuszem.
Składasz przede mną kałacha w minutę.
Zyskujesz szacunek.
Ale są też dni jak dzisiaj.
Gdyby tak pomyśleć, to jesteśmy szeregowymi pracownikami.
Nosimy złoto i w ogóle,
ale jesteśmy tylko sługusami.
Potrzebuję lepszej roboty.
W lepszej robocie
musisz podejmować większe ryzyko.
Nie boję się.
Powinieneś.
Dwoje gliniarzy,
kolejna samotna noc z dala od domu…
Co z tobą? Czemu gadasz takie brednie?
To prawda.
Wypiję to piwo i idę do siebie.
Jak to?
Przegapisz okazję,
by usłyszeć Bezdusznego na żywo?
Litości. Rozmawia tylko z pizzerią i telemarketerami.
- Suellen… - W razie czego dzwoń po mnie.
Jesteś taka jak ja.
Niby w czym?
Bo mogę z tobą wytrzymać? Jest wręcz przeciwnie.
Wyobraź sobie dwóch Benício. Boże, miej nas w opiece.
Chodziło o to, że lubisz adrenalinę chwili.
Tak.
Czy każdy gliniarz musi się mierzyć z pytaniami
o powrót do domu?
Powiedz coś.
Nie mam pojęcia.
Ale gliniarze i przestępcy
najlepiej rozwalają życie swoim dzieciom.
Niewykluczone.
Mogę być wyjątkiem od reguły.
Jako córka.
A jako mama…
zbyt wcześnie na wnioski.
Może ten wyjątek jest dziedziczny.
Co zaszło między tobą a twoim synem?
Odkąd dowiedzieliśmy się,
że Bezduszny ma syna…
jesteś jakiś dziwny.
Jestem dziwakiem.
Poważnie?
Opowiadasz o tym tylko w objęciach śmierci?
Cześć, kochanie.
Co u was?
A ty?
Ja też tęsknię.
Byliście tam dzisiaj?
Tak?
I co… Jaki hałas?
Nie, jestem sama w pokoju.
Zaczekaj chwilę.
Jak pójdziesz spać, nie wyłączaj komputera.
Niech nagrywa.
Tak, proszę pani.
Palant!
Wybacz, kochanie.
Zamówiłam jedzenie do pokoju.
Mają niesamowitą łopatkę wieprzową.
Gdybyś znał go lepiej, śmiałbyś się ze swojej zazdrości.
- Ruszaj się! - Szybko!
Nie ociągać się!
Ruchy!
- Idź. - Szybciej!
No dalej!
Miałeś pietra, co?
Witajcie, sukinkoty!
Dziś stajecie się mężczyznami.
Witamy na farmie Ambasadora.
Rozgość się.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Kanapka z wieprzowiną dla ciebie.
- Ja mam dla ciebie. - Serio?
- Zjemy razem? - Jasne.
Jeśli plan nie wypali,
to przynajmniej odkryjemy najlepszą kanapkę w mieście.
Nie wiedzą o napadzie. Są tylko we dwoje.
- Założyłeś podsłuch? - Tak.
Mogę ich zdjąć.
Wtedy będziesz chodzącym trupem.
Tylko obserwujemy. Informuj mnie na bieżąco.
Nowa karta SIM?
Tak, szefie.
Dzięki.
Cruel.
- Gdzie Lobo? - W Santa Isabel.
Co on tam robi?
Nie wiem. Może nawet źle usłyszałem.
Co się dzieje? Przerażasz mnie, Wellington.
Za dużo powiedziałaś.
Utrudniłaś życie naszemu bratu.
- Myślałam, że… - Psy.
Śledzili go i aresztowali.
Nie chciałam, na litość boską.
Boga w to nie mieszaj.
Ostrzegłaś ich.
Organizacja chce cię zabić.
Porozmawiałem z kimś,
żeby ocalić ci życie.
To nie było proste i przyjemne.
Ale to jedyny sposób.
Po wyjściu z więzienia
nadal będę w Organizacji.
Nie.
Nawróciłeś się.
- Pozwolili ci odejść. - Teraz muszę dotrzymać obietnicy.
- Dałem słowo. - Mnie też dałeś.
Jestem dłużny rodzinie za twoje błędy.
Dotrzymam danego słowa.
Jasne?
Nie postawisz już nogi w więzieniu.
Zrozumiano?
Nie możemy się widywać.
Idź swoją drogą. Ja pójdę swoją.
Naprawdę dziękuję za…
Dzięki tobie dostrzegłem swoje inne…
bardziej ludzkie oblicze.
Jesteś kimś więcej.
Jesteś miłością mojego życia.
Posłuchaj.
To przeminie.
Wiem, że jeszcze się spotkamy.
Nie.
Nie spotkamy się.
- Dałem słowo. - Proszę cię.
Znajdziemy sposób.
Rzucę wszystko. Wyjadę do Santa Isabel.
Zaczekam na ciebie.
Razem z twoim synem.
Jestem w ciąży.
Poznajesz?
Karabin M40, kaliber 7,62 mm, z celownikiem optycznym.
Mona Lisa wśród sztucerów.
Chybiają z niego tylko burżuje, których stać na takie zakupy.
Zabawny jesteś.
Ta najbliższa akcja to coś wielkiego?
Zgadza się.
Kiedy ruszamy?
W swoim czasie.
Na razie skup się na treningu i imprezie.
Wybierz plażę i jedziemy.
Obiecuję. Zaczekaj.
Zaraz oddzwonię.
Jedna chwila.
Co jest?
Co to ma być?
Odłóż spluwę na łóżko.
- Czemu? - Na łóżko.
Już. O co chodzi?
- Co jest? - Czemu śledzisz moją rodzinę?
Nie chodzi mi o nich.
To federalni ich śledzą.
My sprawdzamy, co się święci.
Znaleźli twoją żonę i syna. Mają jego DNA.
- Tknęli mojego syna? - Nie wiem.
Przyjechałem podsłuchać, czy siedzą nam na ogonie.
Nikt nie zadziera z moją rodziną. Wiesz o tym?
To zostanie między nami. Masz moje słowo.
Halo?
Wellington?
Cześć, kochanie.
Musiałem…
Musiałem cię usłyszeć.
Minęły cztery lata
odkąd…
Jak mój syn?
Wie o wszystkim.
Wie, że wrócisz.
Prawie zginąłem.
Pomyślałem,
że nie wytrzymam dłużej bez rozmowy z tobą,
bez wiedzy o naszym synku.
Widziałam ludzi z Organizacji…
Nie dowiedzą się o tym.
Nie martw się.
Teraz nie zrobię nic więcej.
Idź do jego pokoju i…
ucałuj go ode mnie.
NIC NIE MÓW. JEST PODSŁUCH. KOCHAM WAS.
Wellington,
czuję, jakbyś był blisko.
Bo jestem.
Assunção, jesteś na głośniku.
Namierzyłem jego telefon. Wysyłam namiary.
Jest niedaleko.
Niedaleko nas?
Poprosimy o pomoc policję cywilną.
Na razie. Dzięki.
Szybko.
Wysyłam wam lokalizację jego telefonu.
Potwierdzam. Mamy lokalizację.
Znamy ten teren.
To tylko opuszczony magazyn.
Przy przejęciu miasta takie miejsca są ich bazami.
- Zaraz go dopadniemy. - Brakuje nam dziesięć minut.
Nie wiemy, czy jest sam.
Czekajcie na nas.
Chrzanić to, wchodzimy po niego.
Obserwacja trwa wieki. Nie możemy go wypuścić.
- Nic. - Czysto.
Centrala. Słyszycie mnie?
Oni…
jakiś czas śledzili tę kobietę.
Myśleli, że może…
zaprowadzi ich do lokalnego gangu.
Pieprzyć ją.
Przez tę sukę Beto i Noronha nie żyją.
Trzeba wsadzić ją do paki.
Skąd wiedział,
że jesteśmy w Santa Isabel?
Że podsłuchujemy dom Môniki?
- Skąd, kurwa? - Ktoś sypie.
- Ktoś z policji cywilnej? - Nie sądzę.
Tylko Beto i Noronha wiedzieli.
Kto inny? Mało kto o tym wie.
Mamy kreta?
Ktoś z naszych? Naprawdę?
Suellen,
kto wie więcej o bandytach niż sami bandyci?
Moreira?
Jest odsunięty od sprawy.
Skąd wiedział, że byłem nad rzeką w Loandzie?
To było cholernie dziwne.
Ta suka była blondynką.
Byłeś pijany. Miała pofarbowane włosy.
Byłeś bardziej nawalony niż ja. Co ty wygadujesz?
Przepraszam, szefie. Ten fotel jest taki wygodny!
Jasne.
Russo, wytłumacz mu, co się stanie, jeśli nie zejdzie z fotela szefa.
Spójrz na jego minę.
Prawie się posrał. Co za frajer!
Brakuje mu tylko drinka i deski z przystawkami.
Biedak nigdy nie widział tak drogiego fotela. Chodź, Máscara.
Dawaj.
Mówię ci, że miała pofarbowane włosy.
Nie. Była blondynką.
Dobra.
Jasne.
Wszyscy wynocha.
Wychodzić.
Gdzie byłeś?
Sprawy osobiste.
Ty sukinsynu.
Jak mogłeś zabić gliny przed moją operacją?
Kto zadziera z moją rodziną, ten umiera.
Dotyczy to i federalnych,
i ciebie.
Myślisz, że zabiłeś Benícia? Kropnąłeś dwóch cywilnych, idioto!
Rozpierdalasz moją akcję!
Jeszcze słowo, a będę musiał cię uciszyć.
Wyruszamy, i to natychmiast.
SÃO PAULO LOTNISKO GUARULHOS
TERMINAL CARGO
Mamy 10 minut i 53 sekundy.
- Dzień dobry. - Witam.
Mamy donos o dragach.
Nasz zespół poprosił o wsparcie.
Bez syren, żeby bandziory nie uciekły.
Zaczekajcie.
STOP
Na ziemię! Padnij!
Ty też, gnojku. Pomóż mu!
- Idziemy. - Szybciej, do cholery!
- Uważaj! - Chodźcie!
- Przejmij go! - Ruchy!
Wy też! Idziemy!
- Patrzeć naprzód! - Szybciej!
Tempo!
Obrócić się i usiąść na dłoniach!
Współpracujcie, a nikt nie ucierpi. Gdzie jest kontener DC-ALF?
Kto wie?
Mam powtórzyć?
Mówcie albo odstrzelę komuś łeb.
- W alejce A. - Chodź ze mną. Pokażesz.
Kto umie operować widlakiem? Wstawaj.
Współpracujcie, to będziecie cali.
- Jasne? - Tutaj.
- Ten niebieski. - Dawać.
Nie ociągaj się.
Szybciej!
Ściągnij go.
Odwróć.
Ustaw tyłem.
Cztery i pół minuty.
- Tempo! - Opuść to.
Tutaj.
Ruchy.
Dalej.
Patrz w dół!
- Opuść. - Odjedź.
Kolej na ciebie. Działaj.
Dalej. Ruszać się.
Kurwa, ale ciężkie.
Zajebiście!
- Wózek widłowy. - Widlak!
Trzy minuty do wyjścia.
Opuścić głowy!
Teraz w dół.
Ładować się.
Są na zakręcie. Jak wam idzie?
Cholera.
Za ciężkie. Musimy trochę zdjąć.
- Bierzemy wszystko. - Gdzie jesteście?
Kurwa mać. Za ciężkie.
- Musimy coś zrzucić. - Wysiadajcie.
- Jesteśmy rodziną! - Do tamtego auta!
- Wyluzuj, Isaac. - Wypierdalać.
- Zbliżają się. - Biegiem!
Jedziemy!
Dalej! Lecimy!
- Sprawdź czas, Gabriel! - Ruszaj!
Fałszywy alarm. Dzięki.
Powiem tylko jedno. Tona złota bez jednego strzału!
To jeszcze nie koniec.
Napisy: Maciej Dworzyński