Wezmę towar.
Ruszamy!
To specjalsi!
Zatrzymajcie ich!
- Kurwa! - Musimy spierdalać.
Jak ciężarówka odjedzie.
Kurwa!
- Są uzbrojeni po zęby. - Zablokujmy ich.
Kurwa!
Są już blisko!
Ja pierdolę.
Spieprzamy! Szybko!
Granat!
Do tyłu!
Uciekają! Jedźcie od tyłu.
Na ziemię!
Jadą od tyłu. Otoczą nas!
- Żryjcie gruz! - Padnij!
- Zostaw ich federalnym. - Stać!
Kurwa!
Jebani specjalsi.
Jesteśmy na autostradzie nr 262. Odbiór.
Możemy jechać.
DNA ZBRODNI
ODCINEK ÓSMY KRÓL GRANICY
GRANICA BOLIWIJSKO-BRAZYLIJSKA
- Wybrany numer… - Cholera.
Guilherme nie odbiera. Jedź tam!
Kurwa, tam jest łańcuch.
Chuj z tym!
- Ja pierdolę. - Jedź, kurwa!
I po łańcuchu.
Miałeś odbierać, Guilherme.
Jestem na farmie, wysyłam pinezkę. Ogarnij to, kurwa.
Ja pierdolę.
Kurwa!
- Jak chcesz to załatwić? - A jak myślisz?
Ruchy!
Ani chmurki. Idealna pogoda do latania.
Jak podróż?
Jeb się.
Co jest?
Co? Jaja sobie robisz?
Wyjmijcie karty SIM, by nas nie wytropili.
Racja.
Isaac.
Gabriel byłby zajebiście szczęśliwy.
Pierdol się, dzieciaku.
Miałbym gadać o tym z tobą?
- Pojebało cię. - A z kim?
- Z kim innym? - Igrasz z ogniem.
Nie sprawdzaj mnie, kurwa.
Jasne. Ale to ja ratuję ci tyłek.
Sprawię, że duchy znikną.
W drogę.
Spierdalaj.
1341 KM OD PORTU W SANTOS
- Boisz się? - W życiu.
Mam więcej problemów niż narkotyków na pace.
Dawno tego nie robiłem. Zaczynałem jako szmugler.
Wali mnie kolejny zarzut o przemyt.
Ale zginiesz,
jeśli towar nie dotrze.
Zamknijcie.
- Wyląduje tu tylko… - Samolot jedno- lub dwusilnikowy.
Coś takich rozmiarów.
Zgadza się. Ale samolot to nie jakiś uber.
Isaac musiał się tu umówić. Był w kontakcie z pilotem
albo jakąś bazą w regionie.
Spróbujmy namierzyć ten telefon.
Przeczeszmy teren, Benício.
Wypytaj farmerów i pracowników.
Suellen, zdobądź listę od operatorów.
940 KM OD PORTU W SANTOS
Uwaga, policja za 500 metrów.
Kurwa, otaczają nas.
Musimy skręcić tu w prawo. Jakoś przejedziemy.
Jasne.
Jebana dziura.
Przebiliśmy pieprzoną oponę.
- Jedź. - Wóz ma tylko jedną oś.
Musi dać radę.
Musimy stanąć. Za bardzo trzęsie.
Ktoś jedzie.
Kurwa, gliny.
Dzień dobry. Złapaliśmy gumę.
- Ręce do góry. - To tylko opona.
- Stójcie, ręce do góry. - Zmieniamy oponę.
- Spokojnie. - Dokumenty.
Są w kabinie.
- Co przewozicie? - Spokojnie.
Pereira, otwórz pakę.
Panie władzo, proszę posłuchać…
to odludne miejsce.
Nie wiadomo, kto może was obserwować.
Podsumowując…
nie widzieliście nas.
Nie otworzyliście paki.
Wróciliście do domu, do dzieci.
I mogliście spać spokojnie.
Chcę wiedzieć, co wieziecie.
Nie słucha pan.
Kiedy odkryjecie, co jest na pace,
nie będzie już szans na pokój.
Wracajcie na główną drogę
i zgłoście, że wszystko gra.
Bo wszystko, co się tu dzieje,
ciężarówka, ja i mój przyjaciel,
to sprawa ponad wasze siły.
I pochłonie was, jeśli wściubicie w nią nos.
Co jest?
- Telefony farmerów. - Super.
- Wykreśl je z listy. - Jasne.
O ile żaden nie pomagał.
Zacznijmy filtrować rozmowy. Nie ma ich aż tyle.
- Działa? - Tak.
To muszą być dwa jego numery.
Dzwonił do kogoś w zachodnim São Paulo.
Mały samolot zdążyłby tu dolecieć.
Chwila, komórka jest w ruchu.
Straciliśmy sygnał.
Zobaczcie.
Wylecieli z Corumby
i przekraczają granicę między Mato Grosso i São Paulo.
Gdzieś tutaj.
- Najkrótsza droga… - To linia prosta.
Zatem…
- Santos. - Złapmy tych drani.
NAJWIĘKSZY PORT AMERYKI ŁACIŃSKIEJ
Jesteśmy na miejscu, Cabeça.
Ten port jest ogromny.
Wysyłam ci adres od prokuratora z Paragwaju.
Znaleźli tu jakiś magazyn rzekomo powiązany z Ambasadorem.
Dobra.
Posłuchaj, Douglas.
Sprawdź bazę danych policji federalnej.
Chcę wiedzieć, kto w Santos zajmuje się przemytem.
Wyślij mi kontakt.
W porządku?
- Kozak. - Siemasz.
Kozak z ciebie.
- Cześć, Cabeça. - Hej.
Jak to zrobimy?
A ty to kto?
Partner.
Nie przypominam sobie.
- Nie pożałujesz. - Chwila, wyluzuj.
To mój partner, ale za dużo gada.
To partner, spokojnie.
To jak działamy?
Włoch chciał, byśmy dostarczyli mu towar.
Wtedy płaci i jesteśmy wolni.
Ma własną ekipę.
Woli, by oni się tym zajęli. My tylko ładujemy towar na statek.
Dobra. Jak to zrobimy?
Umiesz wędkować?
Pracujcie dalej. Dzięki.
Komendant Vendramin z policji w Foz.
- Kurwa, spowolnicie mnie. - Rozmawiałam z twoim szefem.
Zadbałam o solidną przykrywkę.
Wiesz, jak długo nad tym pracuję?
Trzy lata pod przykrywką w porcie. Wcześniej półtora roku.
Rozumiem. Ale potrzebuję twojej pomocy.
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko na temat planów przemytu kokainy przez ten port.
To miejsce, o którym mówiła Vendramin?
Tak.
Ale od śmierci Ambasadora nie było tu nikogo.
Masz nożyce do metalu?
Tak.
Subtelność to największa z twoich zalet.
Jestem jak ten magazyn.
Pusta, zakurzona i brudna.
Za tobą ciężki okres.
Ale to minie. Jesteś silna.
- Co tu znajdziemy? - Oby związanego Bezdusznego.
Ale mówię serio, to minie.
Zostałeś buddystą?
Po prostu pragnę spokoju.
No cóż,
Ambasador nie wydaje się typem, który eksportowałby melony.
I co znalazłeś, Rambo?
Nie ma kokainy.
Ale melony są pyszne.
Tak, Vendramin?
Jadę do centrum kontroli, by wgrać zdjęcie Ducha do systemu.
Tajniak coś powiedział?
Niewiele, ale może to wystarczy.
Niektórzy przemytnicy, jak Ambasador, ukrywają kokainę w…
- W owocach. - Właśnie.
- Jak… - Melony.
Właśnie.
Ale to trudne logistycznie.
Idziemy do biura magazynu.
Przeszukamy je i odezwiemy się.
Jasne. W kontakcie.
To kojarzy mi się z Mato Grosso.
Przeszukiwaliśmy akta, by dorwać Bezdusznego.
Pamiętam.
To było tak samo durne.
Wtedy to ja zrzędziłem.
Wtedy nie chcieli mnie zabić.
Po prostu można powiedzieć, że wiecznie musimy w czymś grzebać.
Spędzamy więcej czasu ze sobą niż z rodziną czy partnerem.
Wiecznie przekopujemy cudze życia.
Jesteśmy gliniarzami. Taka nasza praca.
Czekaj.
To umowa na eksport owoców.
Nabywcą jest firma z Antwerpii w Belgii.
Podsumujmy.
Magazyn w Santos powiązany z Ambasadorem,
a kupcem jest firma w jednym z największych portów świata,
gdzie trafia też dużo prochów.
Cholera, spójrz na datę wysyłki.
Pokaż.
Cholera, dzisiaj!
- Miał wysłać te melony dziś? - Według umowy.
Chciał je wypełnić kokainą.
Ale kokainę przejął Isaac, a on robi to inaczej.
Tak czy inaczej, zrobią to dzisiaj.
Wezmę agentów i kryminalistyków.
Sprawdźcie papiery i te melony.
Kiedy przyjedzie wsparcie, jedźcie do doków.
- Znajdź statki płynące do Antwerpii. - Tak.
Musimy być czujni. To może się wydarzyć lada chwila.
- Jasne. - Dzięki.
Chodźmy.
- Pani komendant. - Dzięki.
W mieście są 584 kamery.
Jeśli się pojawi, znajdziemy go.
- Super. - Macie zdjęcie?
Tu.
Przybliż.
Jest.
To z dzisiaj rano.
- Macie adres sklepu? - Jasne.
Już daję.
Gość wykupił masę towaru.
- Nigdy tyle nie sprzedaliście, co? - Możliwe.
Nie obsługiwałem go.
Dzień dobry. Wszystko w porządku?
Chcą wiedzieć, kto pomagał mężczyźnie, który kupił dziś masę towaru.
- Mężczyźnie? - Temu.
Ja go obsługiwałam.
Miły gość.
- Co chcecie wiedzieć? - Wszystko.
Co kupił, jak zapłacił. Wszystko może nam pomóc.
Wysyłam listę statków, które wypływają z Santos
i będą przepływać przez Antwerpię.
Tylko trzy?
Te płyną do Antwerpii. Czekaj.
- Tak, Saldanha? - Cześć, szefowo.
Wilk przyszedł dziś do sklepu i wykupił masę towaru.
Rzekomo dla sierocińca.
Jasne.
Nie planują załadować prochów na statek.
Zgadzam się.
Wiesz, co zrobią, nie?
- Wyłowią je z morza. - Tak.
Masz rację.
- Znajdźmy łódź. - Szefowo.
Paragwaj ma informacje łączące Ambasadora z Greco.
Włochem ściganym przez Interpol.
Dwa statki w drodze do Antwerpii zahaczają o Włochy.
Wypływają z innych doków.
Isaac lubi mieć wszystko pod kontrolą.
- Na pewno będzie w pobliżu. - Dorwiemy dupka.
Nie możemy tego spieprzyć. Sprawdźmy te statki.
Jedziemy do portu.
Na spokojnie.
Dobrze.
Już czas.
Dawaj.
Kurwa mać!
Do góry!
Jeden statek zaraz wypływa. Nie ma czasu wzywać policji morskiej.
Racja. Musimy improwizować.
Policja!
Proszę nas przewieźć.
Dzięki.
Stąd będziemy widzieć statek, nie przyciągając uwagi.
O ile tu są. Mogą być gdzie indziej.
Co z wiarą w to, co robimy?
Wkurza mnie ten twój buddyzm.
Daj spokój.
Jest problem.
Uciekną nam, jeśli mają motorówkę.
Jesteś tego świadoma?
To dorwiemy ich na lądzie.
Gotowe!
Pięć jebanych minut.
Muszą wziąć wszystko.
To ostatnia?
- Poszło. - Spadajmy.
Zajebiście. Wszystko załadowane.
Udało się!
O to, kurwa, chodzi!
Kurwa, to oni!
Benício.
Steruje Bezduszny.
Płyną do was przez kanał.
Od doku północnego. Pewnie ładowali towar.
Płyną w kilkumetrowej, czarno-białej motorówce.
Śledzimy ich.
Czekamy na wsparcie.
Przyjęliśmy. Jedziemy tam.
Dobrze nam się współpracuje.
Kurwa! Znajdzie się miejsce w gangu.
Pierdol się.
Zatrzymali się.
- Puść mnie. - Dobra. Uważaj.
Idź przodem.
Nie możemy ich zgubić.
- Idę. - Czysto.
Idź.
Kurwa, Wilk. To było kozackie!
- Osłaniaj mnie, przejdę na drugą stronę. - Jasne.
Jest ich trzech. Idź.
Nie patrzą. Idź!
- Jak leci? - Miło cię poznać.
Policja federalna!
Po prawej.
Po lewej.
Kurwa!
Idziemy, kurwa!
- Jestem! - Ostrożnie!
Idę do przodu! Osłaniaj mnie!
Kurwa!
- Mamy cię! - Rzuć broń!
Pokaż ręce! Nie ruszaj się!
- Gonię Bezdusznego. - Nie bez wsparcia.
Kurwa, Benício!
Kojarzysz mnie?
To ty zabiłaś mi brata, suko.
Ja pierdolę.
- Chodź. - Kurwa, Wilk!
Wstawaj.
- Chuj z tym. - Idziemy!
- Zaraz zjadą tu gliny. - Ta suka zabiła Gabriela!
Idziemy za nią.
Suellen, Benício. Znaleźliśmy statek.
Pokaż się, suko! Dam spokój twojej córce!
Ja ma na imię? Ayhu, nie?
Dziwka!
Słyszysz, Suellen?
Wilk!
Kurwa.
Kurwa!
Ty jebany tchórzu pierdolony!
Wrócisz to piekła, skurwielu.
W tym świecie lub następnym.
Wiem.
Ale trafię tam,
kiedy On tak zechce.
„On”?
Dlaczego to robisz, gnoju?
Nie „dlaczego”,
tylko „dla kogo”.
Już raz cię dorwałem.
I dorwę cię tyle razy, ile będę musiał.
Ale dziś nie trafię do więzienia.
„Pozostawcie to…
pomście Bożej.
Napisano bowiem:
nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”.
„Zło dobrem zwyciężaj”.
Daj to…
mojemu synowi.
Daj to…
mojemu synowi.
Synowi…
Martwy nie wydaje się taki wielki.
Może był taki tylko w mojej głowie.
Ulżyło ci?
Szczerze?
Zostawiłeś mnie z Isaakiem.
Narkotyki przejęte. Koniec poszukiwań.
Suellen.
Musimy to wszystko opisać w raporcie.
Wiem.
Wiemy.
Policja federalna przejęła ogromny transport narkotyków.
Jak to pan skomentuje?
Przejęliśmy dwie tony kokainy,
która miała wypłynąć z tego portu.
Ale się wystroił.
Nie wystawił nosa w teren, a teraz daje wywiady.
Zamiast nas.
To historyczny sukces policji,
ale i wiadomość dla organizacji przestępczych,
które prowadzą swoje operacje, nie zważając na przemoc.
A wiadomość ta jest jasna: policja jest o krok przed nimi
i nie spoczniemy, dopóki nie znajdziemy winnych.
Nie był to próżny wysiłek, skoro nie aresztowaliście szefów?
To wynik długiej i żmudnej pracy policji w Foz do Iguaçu.
I na pewno nie jest próżnym wysiłkiem
rozmontowanie międzynarodowej sieci przemytniczej.
Cześć, tato. To widok z mojego pokoju.
W Holandii jest strasznie zimno.
Cieszę się, że podoba ci się nowa praca.
Wyślij więcej zdjęć psa.
Gotowa do pracy, Shiva? No to szukaj.
Tutaj.
KALABRIA POŁUDNIE WŁOCH
Prosiłem o dwie tony, a dostałem zero.
Ja pierdolę.
Policja dopadła twoich ludzi.
Przełknę tę stratę,
jeśli zgodzisz się na trzy kolejne dostawy.
Z Boliwii do dowolnego portu w Europie.
Nie dasz rady.
Możesz szukać kogoś innego,
ale przy takiej ilości i trasie…
buona ventura.
Umowa.
Pokryjesz stratę.
A ten złodziej? Duch?
- Fajna chata. - Podoba ci się?
Witaj, partnerze.
Duchy nie istnieją.
Sytuacja na granicy pod kontrolą?
Na granicy?
Przejęliśmy wszystko.
Napisy: Krzysztof Zając