Pali się!
- Niech ktoś wezwie karetkę! - Pali się!
- Wezwijcie pomoc!
Nie!
Pożar!
Gdzie się pali?
KRÓLOWE GIEŁDY
SIEDEM MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
W RAZIE POTRZEBY ZBIJ SZYBKĘ
BIURO OBSŁUGI DLA DZIELNICY HAWALLY
AKT ROZWODU Z NAKAZU SĄDU
FARIDA ADEEB AL-MA’MOUN
Gratulacje.
Jesteś wolna.
Farido, jak tam?
Zobaczymy cię na przyjęciu Yary?
Innym razem.
Pan Bill nie wybrał jeszcze solistki na koncert wiosenny,
ale jestem przekonana, że postawi na mnie.
Choć Amna też jest dobra.
- Świetna robota, Jude. - Dziękuję, Adelu. Ty też.
No to wiemy, kto jest ulubienicą Adela.
Daj spokój, mamo.
- Dzień dobry, maestro. - Dzień dobry, kapitanie.
Rozpuścisz ją, Roshanie.
Księżniczko.
Dobra.
Tu jest błąd.
Juju, X nie może mieć kilku wartości.
Jedno równanie, jedno rozwiązanie. Jasne?
Nie. Gdy tylko ustalam X, coś znów się kićka.
Juju, matematyka to mój ulubiony przedmiot.
Lubię zmieniać chaos w porządek.
Tu ci dobrze poszło. Brawo.
- Jude! - Mamo.
Mają nową kolekcję. Chcę ją obejrzeć.
Jedno równanie bez błędu to za mało na sukienkę.
Co to jest?
Juju, co to jest?
Nie wiem. Dyrektorka Badra kazała to dać.
Mogę zobaczyć?
DWA LATA ZALEGŁEGO CZESNEGO
Mamo, błagam. Miałyśmy świętować.
CZESNE
Cześć, tu Omar. Zostaw wiadomość. Dzięki.
To ja.
Możesz oddzwonić, gdy to odsłuchasz?
Będę niedługo u rodziców.
To pilne, Omarze.
Zabójcza kiecka! Coś olśniewającego.
Rany!
Pokaż.
Chodź tu.
No i?
Śliczna.
Cześć, Yaro.
Farido? Weź to, skarbie.
Jest twoja. Pierwsza ją zobaczyłaś.
Zakupy na imprezę charytatywną?
Nie, na to już kupiłam sukienkę.
Jestem tu dla przyjemności.
Nie mogę się doczekać twojej sukni.
Już mówiłam, że nie przyjdę. Jestem zajęta.
Musiało mi to umknąć. Wybacz.
Nie szkodzi.
Złoty kolor mi nie służy.
Ta sukienka jest tobie pisana. Proszę.
Farido?
Wyglądałabyś świetnie, gdybyś postanowiła w niej przyjść.
Liczę, że zmienisz zdanie. To ważna aukcja.
Postaram się.
Wychodzi 120 dinarów, pani Farido.
Brakuje mi gotówki. Miałam podskoczyć do bankomatu.
Chce pani założyć tu konto?
Jasne.
Jamesie, za mało napisałeś
o możliwym konflikcie zbrojnym między Iranem a Irakiem
i jak to wpłynie na nasze tankowce.
Nawet nie prowadzimy z nimi wojny.
Jakie są doniesienia z Waszyngtonu,
jeśli chodzi o ochronę amerykańskiej marynarki?
Wpływy Kuwejtu nie ograniczają się do ropy.
Podobno pojechała z nim w podróż.
Wyjazd, o którym mówił pan Hasanein…
Dzień dobry.
- Cześć, Jude. - Cześć.
- Mamo, Jude. - Cześć, skarbie.
Przyszły twoje rzeczy.
Widzę.
- Dzwonił Omar? - Nie.
Dlaczego miałby?
Bez powodu. Tylko pytam.
Po co otwierałaś?
Aby zobaczyć, co zabrałaś, a co zostawiłaś.
- Możemy coś zjeść? - Poczekaj na lunch.
POKÓJ JUDE
Nie!
Nie spakowałam aparatu.
Odbierzesz, jak odwiedzisz ojca.
- Masz teraz dwa domy. - Czyli mogę jeść podwójnie?
W tym roku zbombardowano 20 tankowców.
Czemu Washington Post dzwoni do ciebie?
Nie mówiłaś córce, że jej dziadek to ważna persona?
Dlaczego mieliby nie dzwonić, skoro jestem redaktorem naczelnym?
Moją pracą jest analizowanie wiadomości.
Trzymam rękę na pulsie, jeśli chodzi o sytuację w kraju.
Dziadek to taki bakłażan nadziewany informacjami.
Tak, ale moje informacje są tańsze od sukienek.
Ile dzisiaj wydałaś?
Na co?
I tak zamierzam ją zwrócić.
Co takiego?
Dobrze, nie chcę płacić za twoje zakupy.
Moją też zwrócisz?
Serio? Dwie sukienki?
O co tu chodzi?
Kupiłam sukienkę na imprezę charytatywną Yary.
Zwrócę ją. Koniec tematu.
- Twoją nie. - Idziesz na przyjęcie?
To aukcja charytatywna, a nie impreza, tato.
Nawet jeśli, to co z tego?
Zabaw się i miej otwarty umysł.
Może znajdziesz księcia z bajki.
To nie impreza, mamo. Tylko zbiórka charytatywna.
Co z wami? Już chcecie się mnie pozbyć?
Atrament na papierach rozwodowych jeszcze nawet nie wysechł.
Dajcie mi chwilę, nim mnie wydacie!
Czy my ją pogoniliśmy do ślubu?
Nie, nigdy jej nie popędzaliśmy.
Uparła się na ślub z Omarem, aby od nas uciec.
Dziękuję za posiłek. Jude ma pracę domową.
Cześć, tu Omar. Zostaw wiadomość. Dzięki.
To znowu ja.
Potrzebuję cię, Omarze.
Proszę, oddzwoń.
To pilne.
Jak będziesz ćwiczyć, na pewno ci wyjdzie.
Zaufaj mi.
Może weź skrzypce
i poćwicz w drugim pokoju. Muszę się przebrać.
Tu jest lepsza akustyka.
Jak miałabym odmówić akustyce?
Zostań, ile chcesz.
Śmierdzisz papierosami.
Co? Przestań, Jude. To nie jest śmieszne.
Kiedy wrócisz?
W miarę późno.
Jeśli chcesz tu spać, nie zajmij całej przestrzeni.
Przynajmniej nie kopię we śnie.
A ja nie chrapię.
Ciesz się akustyką.
Ma 290 kilometrów długości i ciągnie się od równoleżnika 28°N
aż po równoleżnik 30°N
przy południku 46…
Nie ma Roshana.
Ma wolne.
Odwiózłbyś mnie, ojcze?
Omawialiście dziś w sądzie wydatki na Jude?
A dlaczego pytasz?
Przyniosła mi rachunek za czesne.
Omar rozumie wagę szkoły.
To jedyna stabilna rzecz w jej życiu.
Ale ty możesz zadbać o siebie i o własne wydatki.
Nie musisz polegać na innych.
Jaka jest alternatywa?
Znajdź sobie pracę.
Co mam wpisać do CV?
Rozwiedziona? Nie pracowała od 13 lat?
Ładna sukienka.
Pewnie jest droga, ale ładna.
Dzięki, tato.
I tak byłabym w centrum zainteresowania tej imprezy.
Czyli to jednak impreza.
Idź.
Rano rozwód, impreza wieczorem.
Widzicie jej sukienkę?
Rany! Do twarzy ci w złocie.
Dzięki. Nie mogłam odmówić twojemu zaproszeniu
ani tej ślicznej sukience.
Przepraszam.
Kto to jest?
Sama prowadzi? Nie do wiary.
- Boskie auto. - Dzięki.
Kuzynka nie mogła się oprzeć.
Musiała zrobić wielkie wejście.
Żartuję. Uwielbiam Munirę.
Wybacz, powinnam rozpocząć aukcją.
Informuję, że zyski z aukcji
pójdą na rzecz wsparcia pierwszej kuwejckiej sportsmenki
na igrzyskach olimpijskich!
Powitajmy naszą mistrzynię fechtunku, Asmę Al-Madi i jej trenerkę!
- Farroudo? - Cześć, Mannuro.
Ponoć miało cię nie być, ale jednak pokazałaś, że jesteś silna.
Nie opuszczam takich eventów.
Ale wiesz, jak ludzie lubią plotkować.
Jest spora różnica między plotkami a zawiścią.
To ty jesteś obiektem zazdrości. Niech Bóg cię błogosławi.
Dziś nikt mnie nie zauważa.
Są zajęci obgadywaniem mojej drogiej kuzynki.
Tak!
Nie żartuj!
Nie masz się czego obawiać.
Do końca wieczoru na pewno skupisz na sobie światła jupiterów.
Jak zwykle desperacko się o to postarasz.
Mylisz się, słonko.
Przyszłam tu dla naszej mistrzyni.
Chcę ją wesprzeć, a nie rozpieszczać swoje ego.
Twoje ego nie zna żadnych granic.
Drodzy goście, tę aukcję sponsoruje Bank Przyszłości.
Chciałabym podziękować wiceprezesowi banku,
mojemu mężowi, Amirowi Hashemowi, za sfinansowanie aukcji.
Dziękuję wszystkim.
Jako Bank Przyszłości wnieśliśmy drobny wkład,
aby stać się częścią starań Yary.
Wszystkie dochody pójdą na finansowanie treningów Asmy.
Liczymy na was, na waszą życzliwość
i hojność,
aby dać kuwejckiej kobiecie szansę
zdobycia złotego medalu.
A teraz zacznijmy aukcję zegarka.
Cena wywoławcza to 150 dinarów.
Kto da 150?
Mamy 200 dinarów.
Jest 250. Kto da więcej?
Już jest 300.
Pan daje 350. Po raz pierwszy, po raz drugi, sprzedany.
Gratulacje.
Teraz kolejny przedmiot. Cena wywoławcza 200 dinarów.
Mamy 250 dinarów.
Jest 300! Kto da więcej? Mamy 400! Jeszcze ktoś?
Teraz 450 dinarów.
Za 450 po raz pierwszy, po raz drugi, sprzedany!
Teraz przedstawiam olśniewający włoski komplet diamentów.
Pięćset dinarów!
Kto podniesie? 700! 900!
Chętni? Po raz pierwszy!
Za 350 dinarów! Tysiąc! Ktoś jeszcze?
Po raz drugi. Sprzedane!
Po raz pierwszy. Po raz drugi. Sprzedany! Gratuluję!
Po raz drugi. Sprzedany!
Zebraliśmy już 10 000 dinarów na treningi Asmy!
Z przyjemnością zamykam aukcję tym arcydziełem.
Gwóźdź programu.
Będziemy wdzięczni za wszelkie hojne oferty za to dzieło.
Niech wygra najlepszy lub najlepsza.
Licytacja zaczyna się od 75 dinarów.
Mamy 75. Kto da 100?
Jest 100.
Kto da 150? 150 dinarów. A 200?
Ktokolwiek?
Kto da 200?
Za 200 dinarów. Są chętni? Ta pani.
Za 200 dinarów!
Kto da 250?
Ta pani daje 250. Kto da więcej?
Mamy 300 dinarów!
Jest 350!
Kto da 400, aby pomóc Asmie pokryć koszty treningów i podróży?
Co jeszcze państwo ukrywają?
Mamy 400 dinarów!
Mamy 400! Kto da 425?
Są chętni na 425?
Ktoś da 425?
Ktoś jeszcze? Na szkolenia i koszty podróży.
Czterysta pięćdziesiąt.
Mamy 450!
Ktoś jeszcze? Po raz pierwszy, po raz drugi, sprzedane!
Gratuluję eleganckiej damie tego pięknego dzieła!
Gratuluję!
Drodzy goście, to jeszcze nie koniec.
Mam dla was niespodziankę.
Ten sam artysta stworzył dwa dzieła z jednego drzewa oliwnego.
Ale najpierw zapytajmy uroczą damę, która błyszczy dziś złotem.
Chce pani zakupić dzieło za 450, aby mieć do pary z przyjaciółką?
Możemy na panią liczyć?
Ależ oczywiście.
Gratulacje!
Dlaczego tu stoisz, kuzynko?
Gdzie twój samochód?
Kierowca chyba zasnął.
Nie, dziękuję. Rzuciłam.
Nawet dla uczczenia rozwodu?
Jesteś pierwszą osobą, która powiedziała słowo „rozwód”?
Przyzwyczaj się.
Są gorsze rzeczy niż rozwód.
Typu?
Jak ślub z kimś, kogo się nie kocha. Choćby był przystojny i bogaty.
Albo być mną: trzydziestoletnią singielką.
Trzydziestodwuletnią!
Dało ci to więcej szczęścia?
Nieszczególnie.
Ale bycie nieszczęśliwą samej jest lepsze niż bycie nieszczęśliwą z nim.
Fajne auto.
- Dzięki nowej pracy? - Kupiłam za własną kasę.
Musiałam wziąć pożyczkę, ale koniec końców to moja kasa.
Ponoć pracujesz w Al-Ghad Bank, ale nie znam stanowiska.
Pracuję na giełdzie. Boursa Kuwait.
Zarabiam dla banku i handluję akcjami.
Ten miesiąc był cudowny.
Tak? Co jest fajnego w obserwowaniu liczb na giełdzie?
Pieniądze, Farido. Same się do ciebie garną.
KUWEJCKA GIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Tysiąc akcji KBH!
Chcę 200.
Czterysta KBH!
Trzysta HK.
Mówię, że 400 KBH!
Dobrze.
Boże Wszechmogący!
Nie chciał mi sprzedać Alumaco, ale…
Nieważne, jak skłoniłaś go do sprzedaży.
Wprowadź, żebym mógł wyjść.
Jeśli zamierzają tu zatrudniać asystentki,
mogli kazać im się skromnie ubierać.
Transakcje Hassana Darwisha, wprowadzone przez asystentkę Munirę.
- Dobrze sprawdź. - Teraz asystentka, potem trader.
Przepraszam. Przyjazna uwaga.
Czy my się znamy? Chyba nie.
Wybacz, nie chciałem przeszkadzać. Pierwszy raz widzę taki ład u Hassana.
Miło cię poznać, Muniro.
Dziękuję.
Kto twierdzi, że zadowolę się rolą tradera?
Za dwa lata będę menedżerką portfolio.
Dwa lata? Za długo. Szybciej ci pójdzie.
- Skąd wiesz? - Bo ja nim jestem.
Obserwuję, jak pracujesz.
Nigdy nie używasz notatnika ani kalkulatora.
Imponujące.
To wszystko, co zauważyłeś?
Predyspozycje matematyczne też są cenne.
Ale trader musi być dobrym negocjatorem, a nie matematykiem.
Czego się spodziewasz, jeśli chodzi o Kazima Shipping?
Akcje stoją od pół roku.
- Instynkt każe mi czekać. - Na czym opierasz ten instynkt?
Statki Kazimy przewożą ropę w rejonie Zatoki.
Z powodu bombardowań zyski firmy gwałtownie spadły.
Jeśli sąsiedzi z północy zawrą pokój, uwolnią się szlaki Kazimy.
Niestety bombardowania nie ustają od 1982 roku.
Nie przewiduję zmian.
Dlatego instynkt każe mi poczekać.
Ma to sens.
Ale bank nie polega na instynkcie. Tylko na informacjach.
Nathan Rothschild,
niemiecki inwestor,
w 1815 roku używał gołębi pocztowych, aby przynosiły mu informacje z Londynu
z pola bitwy pod Waterloo.
Napoleon przegrał wojnę.
Ale nasz przyjaciel zarobił fortunę. Dlaczego?
Bo miał informacje jako pierwszy.
Lekcja historii, profesorze?
A co, jeśli Rosjanie i Amerykanie
są gotowi chronić Zatokę Perską?
Masz gołębie pocztowe?
Bez ochrony akcje Kazimy będą szorować po dnie.
Ale jeśli jedno z supermocarstw zapewni im ochronę…
- Będzie pan Nathanem Rothschildem. - Właśnie.
Udane to twoje pytanie o gołębie.
Potrzebuję tylko informacji.
Jakbyś je zdobyła, kto wie, jak mógłbym się odpłacić.
Chwila.
- Jesteś Saud Salim, mój menedżer? - Zgadza się.
Moje biuro jest na górze.
A twoje miejsce jest na dole.
SZKOŁA BRYTYJSKA W KUWEJCIE
Chciałam pilnie się tym zająć.
Musiało zajść jakieś nieporozumienie.
Ojej.
Nieporozumienie to niestosowne słowo w miejscu nauczania.
I w kwestii pieniędzy.
Tak.
Odkąd rozstałam się z ojcem Jude,
rachunki za czesne powinny trafiać do niego.
Na pewno od ręki opłaci zaległości.
Rozumiem, ale nasz skarbnik odezwał się tydzień temu do pana Haswiego.
Stwierdził, że matka Jude opłaci czesne.
Rzeczywiście nieporozumienie.
Farido!
Cześć, złota licytantko.
- Yaro. Dzień dobry. - Dzień dobry.
Podrzucam zapasy na zajęcia plastyczne.
Pani Badra prosiła.
Niech Bóg cię błogosławi. Szkoła ma szczęście.
Chciałam zapytać o twoją płatność za rzeźbę.
Nie ma pośpiechu,
ale dobrze byłoby ją dostać, zanim Asma zacznie przygotowania.
Jasne. Mój kierowca podrzuci je do twojej willi.
Dobra. Do zobaczenia.
Uważaj na siebie. Pa.
Weź zapasy.
To nie czcza gadanina. Świetne wieści.
Silny opór jest dla nas dobry.
Trzeba zachować ostrożność i radzić sobie z rynkiem.
Wracasz do mnie na kolanach?
Dlaczego nie oddzwaniasz?
Połóż te akta na biurku. Siądę do nich wieczorem.
Siadaj. Dlaczego stoisz?
Mówiłam, że to pilne, Omarze.
Od wczoraj nie mam obowiązku oddzwaniać.
Zwłaszcza na pilne telefony.
Możemy porozmawiać w środku?
Nie.
Chcesz coś powiedzieć, mów tutaj.
Tego chcesz? Dobrze.
Pani Badra mówi, że odmawiasz swojej córce edukacji.
Prywatne szkoły są dla snobów.
Czyli nie dla mojej córki. Co jest złego w publicznych szkołach?
Mnie wystarczyły.
Mogłeś mi chociaż powiedzieć.
Ale musiałeś mnie tym zaskoczyć?
I stracić satysfakcję z tej scenki?
Pobiegniesz do tatusia i poprosisz, aby zapłacił?
Nie wiesz?
No nie.
Twój tatuś, wielki dziennikarz,
ledwo mógł zapłacić za ugodę.
Jaką ugodę, Omarze?
Moją kompensatę za znoszenie i wspieranie ciebie przez te 13 lat.
Widziałaś nowy samochód na zewnątrz? Ładny, prawda?
Zrujnowałaś biedaka.
Dobiłaś staruszka.
Co robisz?
Pracę domową.
Wychodzisz? Zostawiasz mnie samą?
Ciocia Munira dzwoniła. Jesteśmy umówione. Poćwicz na skrzypcach.
Wykorzystaj dobrą „akustykę”.
Nie chcę już grać.
- Dlaczego? Co się stało? - Nic, ale…
Jaki to ma sens? Nie zagram solówki. Amna jest lepsza ode mnie.
Juju.
Jesteś bardzo utalentowana i na pewno…
Stało się. Nie chcę już grać.
Co ci się stało w rękę?
To małe oparzenie.
Od papierosów prawda?
Wiedziałam.
Czułam to.
Wygrałaś. Masz niegrzeczną matkę. Wypaliła jednego papierosa.
Ale jesteś głupia!
To nieodpowiedzialne!
Wiesz, że to cię zabije?
Zostawiłaś tatę.
Teraz ty odejdziesz i zostanę sama jako sierota!
Jude, to był tylko jeden papieros. Jeden.
Masz rację.
Chodź tu.
Obiecuję, że to był mój ostatni papieros. Już nigdy nie zapalę.
To koniec. Rzuciłam.
Jaka piękna bluzka! Wystroiłaś się dla mnie?
Cały dzień ją noszę.
Usiądźmy w ogrodzie.
Szkoda, że ciocia śpi. Chciałam się przywitać.
Też by się ucieszyła. Jesteś jej ulubienicą.
Wiem.
W porządku, jest późno, a przyszłam spotkać się z tobą.
Jak tam moja Jude?
- Ściska. - Kochane dziecko.
Boże, dopomóż jej. Zaczyna naukę w szkole publicznej.
Omar nie chce opłacać czesnego.
- Rozwód nie jest łatwy, co? - Gdyby tylko o to chodziło!
Rzecz w tym, że to Omar decyduje, na co możemy sobie pozwolić, a na co nie.
To może sprzedaj drewnianą rzeźbę?
Wciąż nie jest moja.
Mannour, dlatego tu jestem. Mówiłaś, że masz interes.
Mam. Obie możemy na tym zyskać.
Jak?
Zbierz najdrobniejsze informacje o Kazima Shipping.
Co? O Kazimie?
Omar nie jest szefem PR?
- Tak. - Chcę wiedzieć, co szykują.
Mogą skorzystać na większej ochronie.
Muszę wiedzieć, czy tak będzie.
Cóż, po stracie 20 tankowców Amerykanie mogą zainterweniować.
Co ważniejsze…
Ale co to ma wspólnego z czesnymi Jude?
Farido, zdobądź informacje,
a ja zapłacę za czesne.
Zresztą wiesz, jak bardzo kocham Jude. Szkoły publiczne podupadły.
Tak, wiem.
O ile wiem, Omar ma dostęp do tej wiedzy, nim ją upublicznią.
Możemy to wykorzystać, jeśli wiemy jak.
Informacja warta fortunę dziś jutro staje się bezwartościowa.
Zresztą, czy to nie Omar jest źródłem twoich problemów?
Niech za to zapłaci.
WILLA OMARA ABDULA RAHMANA AL-HASWIEGO
AKT ROZWODU Z NAKAZU SĄDU
RAPORT ŚRODOWISKOWY
KAZIMA, MARZEC 1987
Znalazłam go, Rochanie!
Farido.
Robimy zakupy czy domykamy interes?
Domykamy. Umowa stoi?
Mam swoje warunki.
Jakie masz warunki?
Zapłacisz za głupie dzieło, które przez ciebie nabyłam na aukcji.
- Za 400 dinarów? - Za 450!
A co z Jude?
Miałam zapłacić za jej czesne. Co się zmieniło?
Nie martw się o to. Mam ofertę pracy.
Serio? Gratuluję.
Jakby co, mogę cię polecić.
Umowa stoi?
- Ile za to? - Kosztuje 520 dinarów.
Oszałamiający.
Biorę.
Umowa stoi.
To twoja praca? Dobijanie targów?
Powiedzmy.
Ile mówiłaś?
Kosztowało 450 dinarów, Mannour.
Jak się tego nauczyłaś?
Handel mamy we krwi, słonko.
Niektórzy są w tym lepsi.
Powiedz, co wiesz o Kazima Shipping.
- O co chodzi, Mostafo? - Dobiłem targu.
- Mamy spotkanie. Zrobione? - Tak.
- Tutaj? - Zrobione.
- Przelej. Zajmę się tym potem. - Dobra.
Widziałeś dziś Sauda?
Nie pilnuję jego, tylko ciebie. Gdzie dokumentacja przetargowa?
- Przed nosem. - No tak.
Ta ma miły charakterek.
Ale ta druga ma ładniejsze oczy. A piękne oczy to moja słabość.
Pomóc w czymś, panowie?
Masz rację. Druga ma ładniejsze oczy.
Farido!
Co tutaj robisz?
Dlaczego to zrobił?
Wczoraj wbiłam mu łokieć w żebra. Dlaczego tu jesteś?
Pani Farido.
Pan Amir czeka na panią. Zapraszam.
Mąż Yary?
- Potem pogadamy. - Proszę za mną.
Farida Adeeb Ma’moun.
Najwyższa oferta na aukcji.
- Dziękuję za pani wkład. - To przyjemność, panie Amirze.
Yara wspomniała coś o przysłudze. Tutaj?
To nie przysługa. Tylko rozmowa o pracę.
Farido.
Samo radzenie sobie tutaj z mężczyznami jest trudne.
Zwłaszcza…
dla matki.
Proszę wybaczyć.
Nie robię przysług, nawet dla przyjaciół żony.
Ale to nie przysługa.
Proszę uznać to za wymianę.
Kupuj! Natychmiast!
Chcę 10 000 akcji Kazimy. Szybko! Niech będzie 15.
Tak jest.
Zajmujemy się tym. Bez obaw.
Rozumiem.
Chcę 4000!
Chcę 5000!
Chcę 4000!
Kazima!
Skąd masz te same informacje co wiceprezes?
Od jednego ptaszka.
Napisy: Przemysław Stępień